Friday, February 20, 2026
spot_img
spot_img
Home Blog Page 338

Ο αρχιτέκτονας Νίκος Τσοντάκης διευκρινίζει περί σχεδίων της «Αγίας Τριάδας»

0
Η συνείδηση του τον ώθησε να παραιτηθεί από το όραμα του κοινοτικού συγκροτήματος

Η συνείδηση του τον ώθησε να παραιτηθεί από το όραμα του κοινοτικού συγκροτήματος

Στο φύλλο της εφημερίδας μας που κυκλοφόρησε στις 15 Ιανουαρίου, ασχολήθηκα με την τραγική 35η επέτειο της πυρκαγιάς που κατέστρεψε ολοσχερώς στις 16 Ιανουαρίου 1986 την ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ. Ένα γεγονός που έζησα από πολύ κοντά και κάλυψα για την εφημερίδα μου «Ελληνοκαναδική Δράση», για το πρόγραμμα «Ελληνικοί Αντίλαλοι» της Ρένας Παπαθανάκου και για το (τότε) τηλεοπτικό μου πρόγραμμα, ΤΗΛΕ-ΔΡΑΣΗΣ.

Επιπλέον, το όλο θέμα το ανάλυσα τόσο στη ραδιοφωνική εκπομπή του Μιχάλη Τελλίδη – στις 16 Ιανουαρίου –όσο και στο τηλεοπτικό πρόγραμμα ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΑΤΡΙΔΑ καθ’ όλη την εβδομάδα που μας πέρασε με τον Μιχάλη Τελλίδη μια και έζησε και αυτός από κοντά τα γεγονότα.

Μέρος του σχολίου μου ήταν και μια αναφορά στα αρχιτεκτονικά σχέδια του συμπάροικου Νίκου Τσοντάκη, για το μεγαλειώδες συγκρότημα των 20 εκατομμυρίων δολαρίων που θα έκτιζε η Ελληνική Κοινότητα Μόντρεαλ στο οικόπεδο όπου βρισκόταν η εκκλησία της Αγίας Τριάδας.

ΤΟ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΤΙΚΟ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ

Το μεσημέρι της Δευτέρας 25/1 κτύπησε το κινητό μου τηλέφωνο. Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής από τις ΗΠΑ, μια παλιά αλλά γνώριμη φωνή. Ήταν ο γνωστός συμπάροικος αρχιτέκτονας, Νίκος Τσοντάκης. Έπαιρνε από την Αριζόνα όπου διαπρέπει και ζει με την οικογένεια του. Αφού ευχηθήκαμε ο ένας τον άλλο Καλή Χρονιά, μου έριξε την… κεραμίδα: «Γιώργο», μου είπε με πιο σοβαρό ύφος στη φωνή του, «με ειδοποιήσαν από το Μόντρεαλ ορισμένα άτομα που είδαν το τηλεοπτικό σου πρόγραμμα την Κυριακή βράδυ και διάβασαν την εφημερίδα σου, ότι αναφέρθηκες στα σχέδια του συγκροτήματος της Αγίας Τριάδας τα οποία κόστισαν 217 ή 247 χιλιάδες, λέγοντας ότι τα έκανα εγώ. Σου τηλεφωνώ σήμερα, για να σου διευκρινίσω ορισμένα ζητήματα σχετικά με το έργο της Αγίας Τριάδας που συμμετείχα το 1987, παρουσιάζοντας μαζί μ’ ένα άλλο γραφείο το αρχιτεκτονικό όραμα που είχα για το κτιριακό συγκρότημα που ήθελε να κτίσει η Ελληνική Κοινότητα του Μόντρεαλ».

Ο Νίκος ήταν πολύ διευκρινιστικός και θυμόταν όλες τις λεπτομέρειες που έζησε εκείνη την περίοδο.

Πράγματι, η Ελληνική Κοινότητα του Μόντρεαλ είχε ανακοινώσει διαγωνισμό για αίτηση υποβολής προτάσεων για την ανοικοδόμηση της τοποθεσίας της Αγίας Τριάδας, στην οδό Sherbrooke St. και Λεωφόρος St. Laurent, μετά την τραγική απώλεια από τη φωτιά της Αγίας Τριάδας.

Είχαν καλεστεί δύο ομάδες να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό: [1] Νίκος Τσοντάκης Αρχιτέκτονες και Stahl (η μία ομάδα) & [2] Nicolaides, Fukushima, Orton σε κοινή επιχείρηση με το γραφείο [3] Thomas Robert Reiner Αρχιτέκτονες (η άλλη ομάδα).

«Όπως θυμάσαι και το έδειξες σε φωτογραφίες, η παρουσίαση των 2 συμμετοχών του διαγωνισμού πραγματοποιήθηκε στην Ελληνική Κοινότητα του Μόντρεαλ. Αλλά, και το τονίζω αυτό, καμία αρχιτεκτονική ομάδα δεν πληρώθηκε για τη συμμετοχή της», τόνισε ο Τσοντάκης.

Στη συνέχεια μού είπε ότι λήφθηκε απόφαση, όπως οι δύο ομάδες αρχιτεκτόνων -ήτοι 3 εταιρείες- να  συνδυαστούν και να αποτελέσουν μια κοινή επιχείρηση για το έργο.

«Γιώργο, θέλω να τονίσεις όταν γράψεις τις διευκρινίσεις που σου λέω, ότι λάβαμε ως συνολική αποζημίωση περίπου $10.000 και οι τρεις εταιρείες για να κάνουμε κάποιες αλλαγές σε ένα νέο σχέδιο».

ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ
ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

«Δυστυχώς όμως δεν αναλάβαμε εμείς τα τελικά σχέδια, διότι ο σχεδιασμός που δημιουργήσαμε δεν ήταν ικανοποιητικός για τον τότε πρόεδρο της Κοινότητας, κ. Αδριανό Μαρή», μου εξήγησε.

Τόνισε δε, ότι ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας τότε ήθελε να σχεδιάσουν ένα κτίριο, που τα τοιχώματα του θα ήταν γυάλινα σαν μια γυάλινη κουρτίνα.

Ο Τσοντάκης μου υπενθύμισε ότι ο πρόεδρος της Κοινότητας σχεδίαζε ένα ταξίδι στην Ελλάδα για να ζητήσει και

χρηματοδότηση από την ελληνική κυβέρνηση.

«Εν τω μεταξύ μάς ζητήθηκε να ξανασχεδιάσουμε το έργο, αλλά πιστεύαμε ότι θα ήταν ακατάλληλη λύση για το χώρο όπου βρισκόταν η Αγία Τριάδα και παραιτήθηκα, όπως και οι άλλοι συνάδελφοι αρχιτέκτονες,  από το έργο», διευκρίνισε. «Απ’ ότι γνωρίζω Γιώργο, το κοινοτικό όραμα και το όραμα του κ. Μαρή για το κτιριακό συγκρότημα σχεδιάστηκε από αρχιτέκτονα στην Ελλάδα, όχι από εμένα, διότι ήθελα αλλά δε μου το επέτρεπε η συνείδηση μου».

ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΤΡΕΑΛ ΣΤΗΝ ΑΡΙΖΟΝΑ

Με το διαπρεπή αρχιτέκτονα Νίκο Τσοντάκη, γνωριζόμαστε από μικρά παιδιά, από το 1971. Η οικογένεια μου κι εγώ κατοικούσαμε στο τρίτο όροφο του κτιρίου διαμερισμάτων του πατέρα του Αντώνη, που έφτιαχνε την πιο νόστιμη πίτσα στο εστιατόριο του Liège Pizzeria γωνία Liège και Bloomfield. Είχα λοιπόν ορισμένες απορίες γιατί έφυγε και εγκαταστάθηκε στην Αριζόνα της Αμερικής. Μια λοιπόν που τον είχα στην άλλη γραμμή, δε δίστασα να του κάνω ορισμένες ερωτήσεις.

ΤΙ ΣΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΡΙΖΟΝΑ;

Τσοντάκης: Αποφάσισα να μετακομίσω από το Μόντρεαλ τη νύχτα του δημοψηφίσματος του Κεμπέκ τον Οκτώβριο του 1995. Συνειδητοποίησα ότι τα πολιτικά ζητήματα στο Κεμπέκ δημιουργούσαν μεγάλη ένταση.

Ήθελα να κάνω μια σημαντική κίνηση που θα άλλαζε την πορεία του μέλλοντος της οικογένειάς μου.

Στην αρχή σκόπευα να πάω στο Phoenix AZ, ή στο Dallas TX, ή στην Atlanta GA ή ακόμα στο Raleigh Βόρειας Καρολίνας. Έφτασα στην Αριζόνα πρώτα στις 25 Νοεμβρίου 1995 και συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν το μέρος για μένα. Μου θύμισε την Κρήτη και αποφάσισα αμέσως ότι θα έμενα εδώ, ανεξάρτητα από το τι.

ΠΕΣ ΜΑΣ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΟΙΚΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΖΟΝΑ

Τσοντάκης: Ο πληθυσμός της Ελληνικής Κοινότητας εδώ είναι πιθανώς περίπου 15.000 άτομα. Κανείς δεν ξέρει σίγουρα. Υπάρχουν Έλληνες που είναι εδώ για γενιές με μη ελληνικά ονόματα και δε μιλούν την Ελληνική γλώσσα. Αλλά δεν έχουν ξεχάσει τις ρίζες τους και είναι «φανατικοί» ενορίτες στις εκκλησίες.

ΠΟΣΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ;

Τσοντάκης: Υπάρχουν 4 εκκλησίες στην ευρύτερη περιοχή του Φοίνιξ:

-Ο Καθεδρικός ναός της Αγίας Τριάδας στο Φοίνιξ, ΑΖ

-Ο Ευαγγελισμός στο Scottsdale, AZ

-Ο Άγιος Χαράλαμπος στην Πεόρια, AZ και

-Ο ναός της Αγίας Αικατερίνης στο Chandler, AZ

 Εδώ πρέπει να τονίσω ότι ήμουν τυχερός που σχεδίασα την Ορθόδοξη Εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης που έχει 30.000 τετραγωνικά πόδια. Διαθέτει Κοινοτικό Κέντρο και Ελληνικό Σχολείο. Το κτιριακό αυτό συγκρότημα έγινε σε 3 φάσεις, μεταξύ 1998 και 2008. Όταν μαζεύαμε το ποσό που χρειαζόταν αρχίζαμε την επόμενη φάση. Το όλο συγκρότημα της Αγίας Αικατερίνης κόστισε συνολικά περίπου 5 εκατομμύρια δολάρια Αμερικής, ήτοι περίπου 6.500.000 καναδικά δολάρια…

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΟΝΤΡΕΑΛ

Αν και δεν έχει σκοπό να επιστρέψει στην πόλη μας, ο Νίκος Τσοντάκης την επισκέπτεται συχνά, όποτε μπορεί, εφόσον έχει συγγενείς και καλούς φίλους στην ευρύτερη περιοχή του Μόντρεαλ.

Η δραστηριότητά του στο Μόντρεαλ δεν έχει σταματήσει. Από σπίτια, κτίρια επιχειρήσεων φίλων και γνωστών, ως και την Εκκλησία του Ιερού Ναού Αγίας Της Του Θεού Σοφίας, της οποίας να σημειωθεί, η όλη κατασκευή δε θα ξεπεράσει τα 1,2 εκατομμύρια δολάρια Καναδά…

Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Το τελευταίο δώρο του Τραμπ στον Ερντογάν

0
Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Το τελευταίο δώρο του Τραμπ στον Ερντογάν

Η παραχάραξη την Ελληνικής Ιστορίας, ή αν θέλετε «Η Συνομωσία κατά της Ελληνικής Ιστορίας και του Αρχαίου Πολιτισμού» γίνεται όλο και πιο έντονη. Γνωστή είναι η μεθοδευμένη εξαφάνιση αρχαίων κειμηλίων αλλά και νέων αρχαιολογικών ανακαλύψεων, που όμως… θάφτηκαν κάπου ή εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς, ή η πολιτεία, η επίσημη πολιτεία, τα άφησε στη τύχη τους, ή έκλεισε τα ματιά για να πέσουν στα νύχια αετονύχηδων αρχαιοκάπηλων.

Υπάρχουν διεθνείς συμβάσεις εδώ και πολλά χρονιά που θα έπρεπε να είχαν βάλει τέρμα σε αυτό το θέμα. Από τη Σύμβαση της Χάγης το 1954, τις Ευρωπαϊκές Συμβάσεις για την προστασία της Αρχαιολογικής Κληρονομιάς, αποφάσεις και συμβάσεις από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως τις συμβάσεις τις UNESCO για τα μέτρα απαγόρευσης και παρεμπόδισης της παράνομης εισαγωγής, εξαγωγής και μεταβίβασης κυριότητας των πολιτιστικών αγαθών. Εδώ, ας θυμηθούμε το «ρόλο προστασίας» που έπαιξε η UNESCO, όταν η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μετατράπηκε σε τζαμί… Εδώ γελάμε.

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΙΚΑ…

Γνωστό είναι, ότι οι ξεναγοί τουρισμού στην Τουρκία τονίζουν στους Τουρίστες ότι όλα τα αρχαία που βλέπουν προέρχονται από τον… «Αρχαίο Τουρκικό Πολιτισμό». Εδώ και αν… γελάμε!

Αυτό και μόνο σβήνει και παραχαράζει την ελληνιστική, ρωμαϊκή, βυζαντινή και πρωτοχριστιανική ιστορία της Τουρκίας. Αν δε σταματήσουν οι διεθνείς οργανισμοί αυτή την κατάσταση, τότε θα καρποφορήσει το σχέδιο της Τουρκίας που επί δεκαετίες κατάφερε να προβάλει ότι μπορεί ως τουρκική ταυτότητα.

…ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

Αλλά αντί να γίνει αυτό, έγινε κάτι το πολύ αντίθετο και προς όφελος της Τουρκίας. Στις 19 Ιανουαρίου 2021, την προηγούμενη μέρα τής αποχώρησης του Τραμπ ως πρόεδρος της Αμερικής και της ορκωμοσίας του νέου προέδρου Μπάιντεν, επικυρώθηκε συμφωνία καταχώρησης και προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς και όλων των «αρχαίων κειμηλίων» τής Τουρκίας, από τις Ηνωμένες Πολιτείες!

Η εν λόγω συμφωνία «Cultural Property Agreement» πρώτο-υπεγράφη στην Άγκυρα πέρσι τον Ιούλιο από τον Αμερικανό πρέσβη στην Τουρκία David Satterfield και τον Τούρκο υπουργό Πολιτισμού και τουρισμού Mehmet Ersoy (φωτ.).

Με άλλα λόγια, η συμφωνία αυτή επισημοποιεί και αναγνωρίζει ότι δημιουργήθηκε από την ελληνιστική, ρωμαϊκή, βυζαντινή και πρωτοχριστιανική περίοδο, ως… ΤΟΥΡΚΙΚΟ! Και με τη συμφωνία αυτή, θα προστατεύεται από τις ΗΠΑ… Συγκεκριμένα, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ χαρακτηρίζει την ιστορική αυτή συμφωνία ως «παράδειγμα προς μίμηση» για άλλες χώρες, να προστατέψουν τις Αρχαιότητες της Τουρκίας από αρχαιοκάπηλους.

Φυσικά, ο Λευκός Οίκος, αγνόησε όλες τις εκκλησίες και ιστορικούς χώρους που κατέστρεψαν και λεηλάτησαν οι τουρκικές ορδές όλα αυτά τα χρόνια. Ξέχασαν τι έκαναν κατά την περίοδο της Αρμένικης γενοκτονίας, της Σμύρνης, του Πογκρόμ των Σεπτεμβριανών του ‘55 όπου κατέστρεψαν 170 εκκλησίες, τις καταστροφές που έκαναν στον αρχαίο πολιτισμό και στην Ορθοδοξία με την εισβολή στην Κύπρο το ‘74. Όλα αυτά τα ξέχασαν οι Αμερικάνοι και δίνουν τώρα «πράσινο φως» στην Τουρκία να ανακηρύξει επίσημα ότι 12.000 χρόνια πολιτισμού ήταν… τουρκικό!!!

ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Για άλλη μια φορά, η εκάστοτε Ελληνική κυβέρνηση κατάπιε το «βιασμό» που υπέστη η Ιστορία της Ελλάδας. Αντέδρασε όμως ο ακαδημαϊκός κόσμος, ο οποίος χαρακτήρισε αυτή τη συμφωνία ως παραχάραξη και σβήσιμο της Ελληνικής Ιστορίας και κληρονομιάς στο έδαφος της Τουρκίας.

Αλλά όσο και να φωνάζουν οι ακαδημαϊκοί, εφόσον η μεγάλη δύναμη, οι ΗΠΑ, προστατεύει την «πολιτιστική κληρονομιά της Τουρκίας»  η Ιστορία έχει ήδη παραχαραχτεί.

Αυτό ήταν και το τελευταίο δώρο του Τραμπ προς τον «καρντάς» φίλο του Ερντογάν πριν φύγει από το Λευκό Οίκο. Ο μόνος που μπορεί να ακυρώσει τη συμφωνία αυτή, είναι ο Μπάιντεν.

Πάνω σε αυτό δουλεύει από την πρώτη μέρα που υπεγράφη η συμφωνία αυτή, το Ελληνοαμερικανικό Ινστιτούτο.

«Είναι αδιανόητο πως την 11η ώρα της προεδρίας Τραμπ, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δέχτηκε να επικυρωθεί αυτή η συμφωνία», δήλωσε ο πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Ινστιτούτου, Νίκος Λαρυγγάκης.

«Είναι μια μεγάλη προσβολή και καλούμε τον πρόεδρο Μπάιντεν να την ακυρώσει το συντομότερο διότι «σβήνει» την Ιστορία», τόνισε ο κ. Λαρυγγάκης.

ΤΟ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

Για την ιστορία, το Ελληνοαμερικανικό Ινστιτούτο ιδρύθηκε από τον Ευγένιο Ρωσσίδη τις μέρες της Τουρκικής εισβολής στη Κύπρο, τον Ιούλιο του ‘74. Απώτερος σκοπός τότε, ήταν το εμπάργκο κατά της Τουρκίας, για να μπει φρένο στις επεκτατικές βλέψεις των Τούρκων. Από την αρχή δημιουργήθηκε γραφείο με πεπειραμένο προσωπικό για να ενημερώνεται σωστά η πολιτική ηγεσία της Αμερικής και όλων των κομμάτων. Τα δε μέλη του Ινστιτούτου προέρχονται και από τα δύο Αμερικανικά κόμματα. Το Ινστιτούτο, από το 1974 έχει πλήρη πρόσβαση στον πολιτικό κόσμο της Αμερικής, τον οποίο ενημερώνει εγκαίρως και όχι τετελεσμένα. Στο πρώτο έτος ίδρυσής του, κατάφερε να διοχετεύσει 400 εκατομμύρια δολάρια για τους προσφυγικούς καταυλισμούς που δημιουργήθηκαν λόγω της Τουρκικής εισβολής. Έπαιξε σημαντικό ρόλο να μειώσει και στο τέλος να σταματήσει την επιπλέον χρηματική χορήγηση που έπαιρνε η Τουρκία επιπλέον.

Κατάφεραν και αύξησαν την επιχορήγηση της Αμερικανικής κυβέρνησης για εκπαίδευση στρατιωτικών της Ελλάδας στην Αμερική, από σχεδόν μηδέν $ στο ένα εκατομμύριο δολάρια.

Για περίπου 12 χρόνια συντονίζουν ένα ειδικό πρόγραμμα για δέκα φοιτητές πανεπιστημίων με Ελληνικές ρίζες που ενδιαφέρονται για την πολιτική. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επισκέψεις σε κύρια σημεία της αμερικανικής πολιτικής ηγεσίας της Ουάσιγκτον όπου παίρνονται οι αποφάσεις, καθώς και την πρεσβεία της Κύπρου και της Ελλάδας. Έπειτα επισκέπτονται για πέντε ημέρες την Κύπρο, την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, καθώς και την «πράσινη γραμμή». Στο τελευταίο μέρος του προγράμματος επισκέπτονται την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία στην Ελλάδα, καθώς και στρατιωτικές βάσεις, όπως αυτή της Σούδας.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι το Ελληνοαμερικανικό Ινστιτούτο έχει έναν πενιχρό προϋπολογισμό των 650.000 δολαρίων και τρία άτομα προσωπικό, σε αντίθεση με την παρόμοια εβραϊκή οργάνωση που έχει 100 εκατομμύρια προϋπολογισμό και 455 υπαλλήλους.

Όταν η ιστορία δε διδάσκει…

Εσείς τι λέτε;

Αυτές τις ημέρες συμπληρώνονται 25 χρόνια από την κρίση των Ιμίων, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να χάσουν τη ζωή τους οι υποπλοίαρχοι Χριστόδουλος Καραθανάσης και Παναγιώτης Βλαχάκος, καθώς και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός.

Κάθε χρόνο, το μυαλό όσων έζησαν την κρίση ταξιδεύει σε εκείνη τη φρικτή νύχτα της 31ης Ιανουαρίου 1996, όταν η Ελλάδα έδειξε ατολμία εξαιτίας λανθασμένων πολιτικών χειρισμών. Οι μνήμες ωστόσο παραμένουν ζωντανές. Ζωντανά παραμένουν και τα αναπάντητα ερωτήματα για όσα συνέβησαν.

Η αιτία της κρίσης, ως γνωστόν, ήταν η αμφισβήτηση της ελληνικότητας των βραχονησίδων από την Άγκυρα και η ενέργεια των Τούρκων να βγάλουν την ελληνική σημαία από τη Μικρή Ίμια που είχε υψώσει ο τότε Δήμαρχος Καλύμνου, αντιδρώντας σε τουρκικά ρεπορτάζ για μη ελληνικότητα των Ιμίων.

Τη νύχτα αυτή παρατάχθηκαν στο Αιγαίο τα πολεμικά πλοία Ελλάδας και Τουρκίας, με τις δύο χώρες να βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ στον πόλεμο. Όπως αποκαλύφθηκε τη βραδιά εκείνη, μία από τις ελληνικές κινήσεις ήταν να καταληφθεί από κομάντος η μικρότερη από τις δύο βραχονησίδες, με σκοπό να φυλαχθεί η ελληνική σημαία, που βρίσκονταν πάνω σε αυτή. Το άλλο ξερονήσι, το κατέλαβαν Τούρκοι κομάντος.

Τελικά, με παρέμβαση των Αμερικάνων, το θερμό επεισόδιο ή ο μικρός πόλεμος απεφεύχθη.

Το πρωί, οι υπουργοί Αμύνης και Εξωτερικών, Γ. Αρσένης και Θ. Πάγκαλος, ανακοινώνουν τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, με προσωπική παρέμβαση του Προέδρου των Η.Π.Α. Μπιλ Κλίντον.

Οι ελληνικές δυνάμεις αποχωρούν από τα Ίμια παίρνοντας μαζί και την ελληνική σημαία. Το ίδιο πράττουν και οι Τούρκοι καταδρομείς.

Είναι η πρώτη φορά, μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που είχαμε υποστολή Ελληνικής σημαίας και αποχώρηση στρατιωτικής φρουράς από ελληνικό έδαφος.

Ο Πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης, ανακοινώνει στη Βουλή τη λήξη του ελληνοτουρκικού «επεισοδίου», επιρρίπτοντας ευθύνες στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, τις οποίες κατηγόρησε ως ανέτοιμες να ανταποκριθούν στην αποστολή τους! Υπήρξε σκληρή απάντηση και κριτική για τις επιλογές του πρωθυπουργού από τον Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Χρήστο Λυμπέρη, ο οποίος στη συνέχεια αποπέμφθηκε από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων.

Έκτοτε, η περιοχή θεωρείται για τους Τούρκους ως «γκρίζα ζώνη».

Για την ιστορία, τα Ίμια αποτελούν μία συστάδα νησίδων της Δωδεκανήσου. Αυτά εκχωρήθηκαν στην Ελλάδα μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σύμφωνα με το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων, όπου η Ιταλία εκχώρησε στην Ελλάδα πλήρη κυριαρχία στις νήσους της Δωδεκανήσου. Το Τουρκικό κράτος είχε αποδεχτεί το καθεστώς επικυριαρχίας της Ελλάδας στα νησιά αυτά.

Οι «λεπτομέρειες» σχετικά με την κρίση των Ιμίων, που επιμελώς αποκρύβονται από τα κόμματα εξουσίας, είναι χαρακτηριστικές και αν τις λάβει κανείς υπόψη του μπορεί εύκολα να «δει» την προοπτική ενός επικίνδυνου μέλλοντος.

Η ιστορία, δυστυχώς, δε μας διδάσκει. Μάλιστα, κάποιοι εξ’ ημών εξακολουθούμε πεισματωδώς να αμφισβητούμε την ελληνικότητα του Αιγαίου και των νησιών του…

Υπεγράφη η συμφωνία για τα Rafale

0
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, Νίκος Παναγιωτόπουλος και η Γαλλίδα ομόλογός του, Φλοράνς Παρλί, υπέγραψαν τη Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2021, στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, τη σύμβαση για την προμήθεια των 18 γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών Rafale.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, Νίκος Παναγιωτόπουλος και η Γαλλίδα ομόλογός του, Φλοράνς Παρλί, υπέγραψαν τη Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2021, στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, τη σύμβαση για την προμήθεια των 18 γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών Rafale.

«Η προμήθεια των γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών Rafale αποτελεί ορόσημο στη διμερή αμυντική συνεργασία μας και, ευρύτερα, στις σχέσεις Ελλάδας-Γαλλίας» υπογράμμισε στη δήλωσή του μετά την υπογραφή της συμφωνίας, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.

Ο Ν. Παναγιωτόπουλος τόνισε ότι η συμφωνία θα συμβάλλει «στην περαιτέρω ενίσχυση της μαχητικής ικανότητας και της αποτρεπτικής ισχύος της Πολεμικής Αεροπορίας και των Ενόπλων Δυνάμεων, βασική αποστολή των οποίων είναι η υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας».

«Είμαστε», είπε ο Ν. Παναγιωτόπουλος, «πραγματικά υπερήφανοι, καθώς ποτέ ξανά οι διαπραγματεύσεις για ένα τόσο σύνθετο και μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα δεν ολοκληρώθηκαν τόσο γρήγορα και τόσο μεθοδικά».

Ο υπουργός έδωσε συγχαρητήρια σε όσους συμμετείχαν και από τις δύο πλευρές, ενώ επεσήμανε ότι «με την απόκτηση των μαχητικών αεροσκαφών Rafale η δύναμη πυρός της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας θα πολλαπλασιαστεί».

Αναφερόμενος στα ειδικά χαρακτηριστικά των Rafale, ο Ν. Παναγιωτόπουλος δήλωσε ότι «τα προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα (αισθητήρες ραντάρ, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου κ.λπ.), σε συνδυασμό με τα στρατηγικού χαρακτήρα όπλα τους, τα καθιστούν σημαντικό παράγοντα αεροπορικής υπεροχής».

Μιλώντας για την επιλογή της αγοράς των γαλλικών μαχητικών, ο υπουργός τόνισε το στρατηγικό χαρακτήρα των ελληνο-γαλλικών σχέσεων, καθώς «και την αμέριστη στήριξη της Γαλλίας στη χώρα μας, απέναντι σε προκλήσεις και απειλές».

«Η συμφωνία», είπε ο Ν. Παναγιωτόπουλος, «επιβεβαιώνει μία μακροχρόνια παράδοση εξαιρετικών σχέσεων συνεργασίας μεταξύ των χωρών μας, τόσο σε διμερές επίπεδο όσο και στο πλαίσιο περιφερειακών και διεθνών οργανισμών. Σχέσεις που εδράζονται στην αλληλεγγύη και την ισχυρή, διαχρονική και ειλικρινή φιλία των χωρών και των λαών μας, ήδη από την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης το 1821, και τη συνεισφορά των Γάλλων φιλελλήνων και της Γαλλίας, ως μεγάλης δύναμης, στον εθνικό αγώνα για την ελευθερία».

«Με την ομόλογό μου κυρία Παρλί», πρόσθεσε ο ίδιος, «εκφράσαμε την ικανοποίησή μας για το υψηλό επίπεδο των διμερών αμυντικών μας σχέσεων, αλλά και ευρύτερων συνεργασιών μας, που θα διευρυνθούν ακόμα περισσότερο τόσο σε τακτικό όσο και σε στρατηγικό επίπεδο. Επιπλέον, είχαμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις για τη συνεργασία μας στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών Αμυντικών Πρωτοβουλιών και τη συμμετοχή μας στη “Μόνιμη Διαρθρωμένη Συνεργασία (Permanent Structured Cooperation – PESCO)”, καθώς και τα βήματα υλοποίησης του οράματος, που συμμεριζόμαστε με τη Γαλλία, για την Ευρώπη της Άμυνας».

«Συζητήσαμε», συνέχισε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, «τις προκλήσεις ασφαλείας και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και την κοινή μας θέληση να συνεισφέρουμε στην ασφάλεια, σταθερότητα και ευημερία στην ευρύτερη περιοχή, με θεμέλιο το σεβασμό των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου και των αρχών της καλής γειτονίας».

Από την πλευρά της, η Γαλλίδα υπουργός Άμυνας Φλοράνς Παρλί, σε δηλώσεις της μετά την υπογραφή της σύμβασης, στάθηκε στη διαχρονική σχέση φιλίας και συνεργασίας ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γαλλία. Επεσήμανε δε, ότι η Ελλάδα είναι η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που αποκτά τα μαχητικά αεροσκάφη Rafale.

Η Γαλλίδα υπουργός Άμυνας διευκρίνισε ότι η προμήθεια των Rafale λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής αποτρεπτικής ικανότητας για την ελληνική Πολεμική Αεροπορία, ενώ προανήγγειλε τη συμμετοχή της Γαλλίας στην άσκηση «Σκύρος» καθώς και στην άσκηση «Ηνίοχος» τον Απρίλιο, με 8 αεροσκάφη Rafale.

Η Φλοράνς Παρλί ανέφερε, επίσης, ότι το γαλλικό αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντε Γκολ, στο πλαίσιο της αποστολής του στα τέλη Φεβρουαρίου, θα πλεύσει στην Ανατολική Μεσόγειο συνοδευόμενο από φρεγάτα του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. 

«Η ελπίδα που θα διατυπώσω είναι να συνεχιστεί η σχέση εμπιστοσύνης Ελλάδας – Γαλλίας» είπε η Γαλλίδα υπουργός ενώ ανέφερε, ακόμη, ότι η Γαλλία «θα διαβιβάσει σύντομα προτάσεις στην Ελλάδα για να ανανεώσει το στόλο του Πολεμικού της Ναυτικού».

Στις διμερείς συνομιλίες, που προηγήθηκαν της υπογραφής της σύμβασης, στην αίθουσα «Ιωάννης Καποδίστρια», συμμετείχαν από ελληνικής πλευράς ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Παναγιωτόπουλος, ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, Αλκιβιάδης Στεφανής, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος, ο γ.γ. του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, Αντώνιος Οικονόμου, ο αρχηγός ΓΕΑ Γεώργιος Μπλιούμης, ο διευθυντής του γραφείου του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Αθανάσιος Βάλαρης, ο πρέσβης ετ Ελευθέριος Αγγελόπουλος, καθώς και ο γενικός διευθυντής της γενικής διεύθυνσης αμυντικών εξοπλισμών και επενδύσεων, Θεόδωρος Λάγιος.

Από γαλλικής πλευράς, πέραν της υπουργού Άμυνας, Φλοράνς Παρλί, συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, ο Γάλλος πρέσβης στην Αθήνα Πατρίκ Μεσονάβ, ο αρχηγός της γαλλικής αεροπορίας στρατηγός Φιλίπ Λαβίν, ο σύμβουλος βιομηχανικών υποθέσεων της γαλλικής κυβέρνησης Μ. Ντεσίντ και η σύμβουλος ευρωπαϊκών υποθέσεων της γαλλικής κυβέρνησης Μ. Καντάν.

Εξάλλου, σύμφωνα με πληροφορίες, εντός του πρώτου δεκαημέρου του Φεβρουαρίου, τα πρώτα γαλλικά Rafale θα προσγειωθούν στην Τανάγρα για συνεκπαίδευση με αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας.

Υπενθυμίζεται, ότι το συνολικό κόστος κτήσης των 18 αεροσκαφών ανέρχεται σε 1,92 δισ. ευρώ χωρίς κρατήσεις. Εξ αυτών, τα έξι είναι καινούργια και τα δώδεκα μεταχειρισμένα.

Το κόστος για τον εξοπλισμό των αεροσκαφών (τηλεκατευθυνόμενα βλήματα Meteor) καθώς και τις απαραίτητες αναβαθμίσεις των υπαρχόντων βλημάτων (τύπου Mica, Scalp και Ecoxet) ανέρχεται σε 400 εκατ. ευρώ χωρίς τις κρατήσεις.

Η παραλαβή των πρώτων έξι μεταχειρισμένων μαχητικών θα ξεκινήσει τον Ιούλιο του 2021 με ρυθμό ένα ανά μήνα. Τα έξι καινούργια μαχητικά θα παραληφθούν την άνοιξη του 2022, ενώ τα τελευταία έξι μεταχειρισμένα αναμένεται να παραδοθούν αρχές του 2023.

Οι πρώτοι πιλότοι και τεχνικοί της Πολεμικής Αεροπορίας αναμένεται να ταξιδέψουν στη Γαλλία το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα για να εκπαιδευτούν.

Μητσοτάκης: «Συζητάμε μόνο οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών»

0
Μητσοτάκης: «Συζητάμε μόνο οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών»

Ένα σαφές μήνυμα προς την Τουρκία έστειλε τη Δευτέρα 25/1 ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τις δηλώσεις του, μετά τη συνάντησή του με την υπουργό Άμυνας της Γαλλίας Φλοράνς Παρλί στο Μέγαρο Μαξίμου, με αφορμή την υπογραφή της συμφωνίας για την απόκτηση των 18 Rafale που θα αποτελέσουν τη νέα Μοίρα της Πολεμικής Αεροπορίας της Ελλάδας.
Ο πρωθυπουργός αναφερόμενος στην επανέναρξη των διερευνητικών συνομιλιών με την Τουρκία (σ.σ.: Δευτέρα 25/1) τόνισε ότι η ειλικρίνεια και η ισορροπία είναι προϋποθέσεις που ευνοούν το διάλογο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών «που είναι και το αντικείμενο αυτών των διερευνητικών» και πρόσθεσε ότι «η θωράκιση της Ελλάδας ποτέ δεν αποτέλεσε κίνδυνο για κάποια άλλη χώρα. Αντιθέτως, ήταν πάντα ένας παράγοντας ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή».
Ο κ. Μητσοτάκης αναφερόμενος στην προμήθεια των γαλλικών αεροσκαφών Rafale επισήμανε με νόημα, ότι αυτή η αγορά «αντανακλά το δόγμα της εθνικής μας στρατηγικής σύμφωνα με τo οποίo η άμυνα μας είναι ένας “δίδυμος” πυλώνας της εξωτερικής μας πολιτικής».
«Αποτελεί ένδειξη της ανάγκης άμεσης και πιο στενής στρατιωτικής συνεργασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο στη Μεσόγειο. Στη “mare nostrum” όπως την αποκαλεί εύστοχα ο Πρόεδρος Μακρόν, εφόσον εκεί συναντώνται τα ζωτικά συμφέροντα όλων των χωρών της Ε.Ε.»
πρόσθεσε ο πρωθυπουργός.
Ο κ. Μητσοτάκης τόνισε ότι η αγορά των αεροσκαφών εντάσσεται σε ένα πρόγραμμα ανανέωσης εξοπλισμού και στους τρεις κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, και πρόσθεσε ότι είναι η τρίτη φορά που η Πολεμική Αεροπορία της χώρας μας εμπιστεύεται τη γαλλική βιομηχανία, καθώς προηγήθηκε και το Mirage F1 εδώ και περίπου μισό αιώνα και το Mirage 2000 εδώ και περίπου 30 χρόνια και η εκδοχή 2000-5, εδώ και 15 χρόνια.
«Οι προκάτοχοι των Rafale έχουν ήδη αποδείξει την αξία τους στους ουρανούς του Αιγαίου. Και οι πιλότοι είναι εξοικειωμένοι με τα χαρακτηριστικά των πτήσεων, ένας παράγοντας ο οποίος αναμφίβολα έπαιξε ρόλο στην επιλογή μας. Αλλά προφανώς, ρόλο έπαιξε και η σημασία της άμεσης διαθεσιμότητας των αεροσκαφών. Επομένως, σήμερα ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη μακρά ιστορία της στρατιωτικής και στρατηγικής συνεργασίας των δύο χωρών μας. Αλλά και νέες ευκαιρίες για την ελληνική αμυντική βιομηχανία» πρόσθεσε ο πρωθυπουργός.
Τέλος αναφέρθηκε στον εορτασμό των 200 ετών από την έναρξη της ελληνικής επανάστασης και εξήρε τη στήριξη της Γαλλίας κάνοντας έναν παραλληλισμό με το παρόν.
«Η στήριξη της Γαλλίας ήταν μεγάλη και τότε, όπως και σήμερα. Όχι μόνο μέσω των μηνυμάτων της δικής της Επανάστασης, που αποτέλεσε έμπνευση για τη δική μας επανάσταση. Αλλά και εμπράκτως. Η συνεργασία ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γαλλία έρχεται από πολύ μακριά και πηγαίνει πολύ μακριά. Το διδάσκει η Ιστορία. Και αυτό αποδεικνύεται και από τις επιλογές των χωρών μας στο πέρασμα του χρόνου. Με σταθερό στόχο την περιφρούρηση της ειρήνης, της σταθερότητας και της συνεργασίας, αυτόν το δρόμο ακολουθούμε και τώρα» κατέληξε ο πρωθυπουργός. 
                    
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΦΛΟΡΑΝΣ ΠΑΡΛΙ

Από την πλευρά της, η Γαλλίδα υπουργός Άμυνας, Φλοράνς Παρλί, επισήμανε ότι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας σημείωσαν πρόοδο και η στρατηγική εταιρική σχέση «για την οποία είχατε μιλήσει εδώ και σχεδόν ένα χρόνο -στις 29 Ιανουαρίου 2020- με τον πρόεδρο Μακρόν, εγγράφεται σε ένα πλαίσιο στο οποίο επιθυμούμε να προαγάγουμε όλο και περισσότερο την Ευρώπη μας και να συμβάλουμε από κοινού, μεταξύ μας ως Ευρωπαίοι, στην προστασία των συμπολιτών μας και της ασφάλειάς μας». 
Η Γαλλίδα υπουργός είπε επίσης, ότι το πρόγραμμα συνεργασίας θα είναι ιδιαίτερα πυκνό για τις επόμενες εβδομάδες, καθώς οι αεροπορίες των δυο χωρών θα διεξάγουν κοινές ασκήσεις σε μερικές μέρες, ενώ υπάρχει, επίσης, και το σχέδιο για νέα κοινή άσκηση τον Απρίλιο. 
«Αλλά και στη συνέχεια, καθώς το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle θα περιπολεί στη Μεσόγειο, έχω την αίσθηση ότι η Ελλάδα θα μας συνοδεύσει με μια φρεγάτα κατά την επιχείρηση αυτή. Επομένως, το βλέπετε και εσείς, εργαζόμαστε και βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, και για τη διμερή μας σχέση και για την Ευρώπη» είπε με νόημα η Γαλλίδα υπουργός Άμυνας.
                           
ΠΟΙΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ

Στη συνάντηση -σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές- συζητήθηκε η περαιτέρω διεύρυνση των εξαιρετικών διμερών σχέσεων, η συνεργασία στον αμυντικό τομέα και η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο. 
Από ελληνικής πλευράς, στη συνάντηση συμμετείχαν ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Παναγιωτόπουλος, η επικεφαλής του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, Πρέσβης Ελένη Σουρανή, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, Θάνος Ντόκος και ο Διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού, Δημήτρης Τσιόδρας.

Το χρέος σπάει όλα τα ρεκόρ!

0
Στο γ’ τρίμηνο του 2020 εκτοξεύτηκε στα 337,5 δισ. ευρώ, από τα 333,7 δισ. το β’ τρίμηνο, ενώ τα έσοδα υποχώρησαν στα 21,28 δισ. ευρώ

Στο γ’ τρίμηνο του 2020 εκτοξεύτηκε στα 337,5 δισ. ευρώ, από τα 333,7 δισ. το β’ τρίμηνο, ενώ τα έσοδα υποχώρησαν στα 21,28 δισ. ευρώ

Κάθε ρεκόρ σπάει το χρέος της Ελλάδας, με το υπουργείο Οικονομικών να αδυνατεί να ανακόψει τη ραγδαία αύξηση που παρατηρείται τους τελευταίους μήνες. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. – το γ’ τρίμηνο του έτους το χρέος εκτοξεύτηκε στα 337,5 δισ. ευρώ, από 333,7 δισ. ευρώ το β’ τρίμηνο, που σημαίνει ότι μέσα σε τρεις μήνες η χώρα χρωστάει 3,8 δισ. ευρώ περισσότερα!

Υπενθυμίζεται, πως το τρίτο τρίμηνο δεν είχε σημαδευτεί από lockdown, με τα μέτρα στήριξης να ξεκινούν εκ νέου το δ’ τρίμηνο του έτους, όταν υπήρξε το δεύτερο κύμα της πανδημίας. Αυτό συνεπάγεται νέα αύξηση του χρέους στο τέλος του 2020. Να σημειωθεί πως, ένα χρόνο νωρίτερα, κατά τη διάρκεια του γ’ τριμήνου του 2019, το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης άγγιζε τα 334,3 δισ. ευρώ, αύξηση που αγγίζει τα 3,2 δισ. ευρώ.

Η εκτόξευση του χρέους κατά τη διάρκεια της πανδημίας φαίνεται πως είναι ο λόγος που η κυβέρνηση ανακοίνωσε τη νέα πρόωρη αποπληρωμή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, προκειμένου να μειωθεί το ποσοστό του χρέους ως προς το ΑΕΠ, καθώς η «βύθιση» της οικονομίας το 2020 οδήγησε το χρέος πάνω από 200%.

Σε περίπτωση που επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις για βαθιά ύφεση και το πρώτο τρίμηνο του 2021 (το ΚΕΠΕ και τραπεζικοί κύκλοι τοποθετούν την ύφεση στο 10%), θα υπάρξει νέα αύξηση στα επίπεδα του χρέους.

Άλλωστε, έως το τέλος του 2021, το Ελληνικό Δημόσιο θα πρέπει να αποπληρώσει τοκοχρεολύσια ύψους 11,5 δισ. ευρώ, με το μεγαλύτερο ύψος των χρηματοδοτικών αναγκών να προέρχεται από τις εξόδους της χώρας στις διεθνείς αγορές.

Παράλληλα, τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. δείχνουν υποχώρηση των εσόδων στα 21,28 δισ. ευρώ το γ’ τρίμηνο του 2020, από 24 δισ. ευρώ ένα χρόνο νωρίτερα. Την ίδια στιγμή, οι συνολικές δαπάνες αυξήθηκαν στα 23,4 δισ., από 21,5 δισ. ευρώ το γ΄ τρίμηνο του 2019.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΦΛΟΡΑΝΣ ΠΑΡΛΙ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»«Συμπαραγωγή για τις φρεγάτες»

0
«Στα θέματα άμυνας, οι ελληνογαλλικές σχέσεις έχουν ανέλθει στο ανώτερο επίπεδό τους εδώ και μία δεκαετία», υπογραμμίζει η Γαλλίδα υπουργός Άμυνας, Φλοράνς Παρλί

Η Γαλλία προσβλέπει στην περαιτέρω ενίσχυση των ήδη στενών σχέσεων της με την Ελλάδα, τονίζει σε συνέντευξή της στην «Καθημερινή» η Φλοράνς Παρλί, λίγο μετά την υπογραφή στην Αθήνα της σύμβασης πώλησης 18 μαχητικών τύπου Ραφάλ. Η Γαλλία είναι έτοιμη για την πώληση και της νέας γενιάς φρεγατών FDI στην Αθήνα, ενώ συζητάει και το ενδεχόμενο προγραμματισμού μέρους της παραγωγής τους στην Ελλάδα.

Αθανάσιος ΈλλιςΒασίλης Νέδος

Η κ. Παρλί επισημαίνει, ότι το επόμενο χρονικό διάστημα η ελληνική αεροπορία θα συμμετάσχει στην πολυεθνική άσκηση «Skyros» με εύρος από την Ελλάδα έως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Ινδία, ενώ το Φεβρουάριο ελληνική φρεγάτα θα ενταχθεί στην ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου «Σαρλ ντε Γκωλ». Η Γαλλίδα υπουργός κάνει λόγο και για τη συμμετοχή ειδικών δυνάμεων από την Ελλάδα στις επιχειρήσεις στο Μάλι, ενώ επισημαίνει ότι οι επαφές για την επισημοποίηση μιας διμερούς συμφωνίας ασφαλείας συνεχίζονται.

Για τη στάση της Τουρκίας, η κ. Παρλί τονίζει ότι η ρητορική του καθησυχασμού είναι θετική, αλλά πρέπει να επιβεβαιώνεται και από γεγονότα. Επί τούτω, η κ. Παρλί υπογραμμίζει ότι η Γαλλία θα είναι άτεγκτη στο θέμα σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου.

– ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΓΑΛΛΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΡΑΦΑΛ; 

– Με την Ελλάδα, χτίζουμε μια στέρεη αμυντική σχέση. Η προμήθεια των Ραφάλ για την Αθήνα είναι μόνο μια πλευρά αυτής της σχέσης. Ανταλλάσσουμε τακτικά απόψεις πάνω στα στρατηγικά διακυβεύματα στο μεσογειακό χώρο και αλλού, οι ένοπλες δυνάμεις μας διεξάγουν ασκήσεις από κοινού. Ελπίζω, επίσης, ότι οι αμυντικές μας βιομηχανίες θα συνεργαστούν στενότερα. Διαθέτουμε γι’ αυτό νέα εργαλεία στο πλαίσιο της Ε.Ε., όπως η Μόνιμη Διαρθρωμένη Συνεργασία και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας. Θα ήθελα άλλωστε να υπογραμμίσω ότι έχουμε εγγύτητα απόψεων στα διακυβεύματα και στις προκλήσεις της ευρωπαϊκής άμυνας. 
 
– ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΣΚΑΦΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ; ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΟΥΝ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; 

– Όπως γνωρίζετε, η Γαλλία διαθέτει ναυτική βιομηχανία πρώτης γραμμής σε παγκόσμιο επίπεδο. Σήμερα, η Naval Group παράγει για το γαλλικό ναυτικό νέα γενιά φρεγατών (FDI). Μπορώ να σας πω ότι αυτές οι φρεγάτες είναι κορυφαίες στην κατηγορία τους και ότι θα αποτελέσουν την αιχμή του δόρατος του πολεμικού μας ναυτικού. Πιστεύω ότι η απόκτηση αυτών των φρεγατών από την Ελλάδα θα ήταν πολύ καλό νέο για τις χώρες μας. Ένα ακόμα! Γι αυτό, βέβαια, η Γαλλία και η ναυπηγική της βιομηχανία, θα ανταποκριθούν σε κάθε αίτημα του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Επιπλέον, είμαι βέβαιη, θα χρειαστεί να εξετάσουμε με ποιον τρόπο θα μπορούσαμε να προγραμματίσουμε ένα μέρος της παραγωγής στην Ελλάδα. Αυτό θα συνέβαλε στην ενίσχυση της βιομηχανικής και τεχνολογικής βάσης της ευρωπαϊκής άμυνας, πράγμα που υποστηρίζω σταθερά.
 
– ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΚΟΙΝΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ;

– Ναι, και πολύ σύντομα μάλιστα! Σε λίγες μέρες θα αναπτύξουμε σημαντικά αεροπορικά μέσα στην Ελλάδα στο πλαίσιο της αποστολής «Skyros». Αυτή η μακράς εμβέλειας ανάπτυξη θα συμπεριλαμβάνει έως και 170 αεροπόρους, τέσσερα Ραφάλ, δύο A400M Atlas και ένα A330 Phenix. Η συγκεκριμένη γαλλική αεροπορική δύναμη βρίσκεται ήδη σε περιοδεία που ξεκίνησε στις 20 Ιανουαρίου και θα λήξει στις 5 Φεβρουαρίου 2021. Απογειώθηκε από το Tζιμπουτί και θα ταξιδέψει διαδοχικά στην Ινδία, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στην Αίγυπτο και στην Ελλάδα. Η άσκηση στοχεύει να επιδείξει την ικανότητα της γαλλικής αεροπορίας να αναπτυχθεί χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορά της, σε περιορισμένο χρονικό διάστημα και σε ζώνη στρατηγικού ενδιαφέροντος, όπου η Γαλλία επιθυμεί να επιβεβαιώσει την προσήλωσή της στην έννοια της ελευθερίας ανεφοδιασμού και αεροπλοΐας. Θα είναι η πρώτη κοινή αποστολή για τα τρία αυτά διαμάντια της γαλλικής αεροπορίας. Θα είναι βέβαια ευκαιρία ανταλλαγών και συνεκπαίδευσης με την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Άλλωστε, μετά τη συμμετοχή της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στην τελευταία άσκηση Volfa στη Γαλλία, το περασμένο φθινόπωρο, περιμένουμε με ανυπομονησία την ανάπτυξη των αεροσκαφών (8 Rafale και 4 Mirage 2000) την ερχόμενη άνοιξη, με την ευκαιρία της διεθνούς ασκήσεως «Ηνίοχος» (12 με 24 Απριλίου στην Ελλάδα).

Όσον αφορά τον τομέα του Πολεμικού Ναυτικού, το αεροπλανοφόρο μας, «Σαρλ ντε Γκωλ», θα βρίσκεται σε αποστολή στην Ανατ. Μεσόγειο και στον Ινδικό Ωκεανό κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2021. Στην Ελλάδα έχει αποσταλεί πρόσκληση για τη συμμετοχή μιας φρεγάτας στην αποστολή αυτή ανάμεσα στο τέλος Φεβρουαρίου και στις αρχές Μαρτίου. Στην άσκηση συμπεριλαμβάνονται αλληλεπιδράσεις μεταξύ των δυνάμεων της γαλλικής αεροναυτικής ομάδας κρούσης (σ.σ. Carrier Group του «Σαρλ ντε Γκωλ») και της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Αυτό θα επιτρέψει στις Δυνάμεις μας να συνεχίσουν την εκπαίδευση σε θέματα συνεργασίας και ενίσχυσης της διαλειτουργικότητάς τους. Οι επαφές αυτές λαμβάνουν επίσης χώρα σε πολυμερές πλαίσιο, συγκεκριμένα στο πλαίσιο της τετραμερούς πρωτοβουλίας μεταξύ Ελλάδας, Γαλλίας, Κύπρου και Ιταλίας ή της πρωτοβουλίας «Medusa», όπως συνέβη στις αρχές Δεκεμβρίου. Όμως, η επιχειρησιακή μας συνεργασία θα μπορούσε να εξελιχθεί σύντομα με ελληνική δέσμευση στο Σαχέλ όπου όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι συμπράττουν μαζί μας, είτε στη MINUSMA είτε στην EUTM, είτε στο πλαίσιο της δύναμης Takuba, μιας ομάδας ευρωπαϊκών ειδικών δυνάμεων που συνοδεύει στη μάχη τις ένοπλες δυνάμεις του Μάλι.
 
– ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΜΟΙΒΑΙΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΓΑΛΛΙΑΣ;

– Στα θέματα άμυνας, οι ελληνογαλλικές σχέσεις έχουν ανέλθει στο ανώτερο επίπεδό τους εδώ και μία δεκαετία, όπως το αποδεικνύουν οι περίπου δώδεκα υπουργικές συσκέψεις και η επίσκεψη του Γάλλου αρχηγού ΓΕΕΘΑ στην Ελλάδα, το 2019. Σημαντικά στοιχεία της στρατηγικής εταιρικής σχέσης, όπως αναφέρθηκε τον περασμένο Ιανουάριο σε σύσκεψη ανάμεσα στο Γάλλο πρόεδρο και τον Έλληνα πρωθυπουργό, έχουν ήδη τεθεί σε εφαρμογή, ειδικότερα μεταξύ των ενόπλων δυνάμεών μας. Συνεχίζουμε βέβαια την εργασία στο θέμα αυτό, ώστε να είμαστε έτοιμοι να την επισημοποιήσουμε μόλις θα είναι δυνατό.
 
– ΠΟΙΑ ΒΗΜΑΤΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ Η ΕΥΡΩΠΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΦΘΑΣΕΙ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ;

– Όπως ήδη γνωρίζετε, η Γαλλία πιστεύει σε μια ισχυρότερη Ευρώπη, ανθεκτικότερη απέναντι στις κρίσεις. Πιστεύω ότι η κρίση που βιώνουμε εδώ και περίπου ένα χρόνο κατέδειξε σε ποιο βαθμό είναι αναγκαίο να ενισχύσουμε την κυριαρχία της Ευρώπης. Η έννοια της «στρατηγικής αυτονομίας» παραπέμπει σε ικανότητα που θα δίνει στους Ευρωπαίους ελευθερία εκτίμησης, απόφασης και αυτόνομης δράσης. Το διακύβευμα είναι η προστασία των Ευρωπαίων πολιτών αλλά κυρίως η θεμελίωση της κυριαρχίας και της συλλογικής μας αξιοπιστίας, μεταξύ άλλων και ως εταίροι, ειδικότερα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Αυτή η στρατηγική αυτονομία καλύπτει ένα ευρύτατο πεδίο που εκτείνεται από την προστασία των δημοκρατικών μας θεσμών απέναντι στην απειλή ξένων επεμβάσεων έως την ελευθερία εκτίμησης και δράσης στον επιχειρησιακό τομέα, περνώντας από την ασφάλεια της οικονομίας και της τεχνολογίας, γεγονός που συνεπάγεται ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας. Στον τομέα αυτό, έχουμε σημειώσει μεγάλη πρόοδο τα τελευταία χρόνια. Οφείλουμε όμως να προχωρήσουμε περισσότερο.

ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΡΚΙΑ

– ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΧΕΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ Ε.Ε. ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΤΗΣ ΣΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΚΑΝΟΝΕΣ;

– Το ελπίζω! Είναι προς το συμφέρον όλων να διατηρούμε σχέσεις στενές και σχέσεις εμπιστοσύνης, ειδικότερα μεταξύ γειτονικών και συμμαχικών χωρών. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όσα μας χωρίζουν, μακροχρόνια μας εξασθενίζουν, ενώ μας εμποδίζουν να συγκεντρωθούμε στις μείζονες απειλές, όπως η τρομοκρατία και το μεταναστευτικό. Ωστόσο, πρέπει να είμαστε διορατικοί και να επαγρυπνούμε: η ρητορική του καθησυχασμού είναι ευπρόσδεκτη αλλά πρέπει να επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα. Ειδικότερα, θα είμαστε άτεγκτοι ως προς το θέμα του σεβασμού του διεθνούς δικαίου.

Τουρκία: Λεηλασίες σε ορθόδοξες εκκλησίες

0

Πληθαίνουν πλέον οι καταγγελίες – ακόμη και από Τούρκους παράγοντες – για καταστροφή αρχαίων και βυζαντινών εκκλησιώνστην Τουρκία είτε από αυθαίρετη δόμηση, είτε και από κυνηγούς θησαυρών, που σκάβουν τα θεμέλιά τους με την ελπίδα να βρουν… χρυσές λίρες και άλλα κειμήλια μετά από τους διωγμούς των Ελλήνων ή την ανταλλαγή των πληθυσμών.

Μαρία Ζαχαράκη


Ο Γενικός Διευθυντής Πολιτισμού και Τουρισμού του δήμου Αϊδινίου, Ουμούτ Τουντζέρ, προσέφυγε στην τουρκική δικαιοσύνη για την ανέγερση τοίχων στις εισόδους μίας ελληνορθόδοξης εκκλησίας 130 ετών. Οι τοίχοι αυτοί, που κλείνουν την πρόσβαση στην εκκλησία, χτίστηκαν προκειμένου να αποκτηθεί άδεια πώλησης οινοπνεύματος σε γειτονικό εστιατόριο!
Μετά από τη σχετική έρευνα, οι τοίχοι κατεδαφίστηκαν κι ο Ουμούτ Τουντζέρ αιτήθηκε να περιέλθει η ιδιοκτησία της εκκλησίας στο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, κάτι που τελικά έγινε. Παράλληλα, προσέφυγε στη δικαιοσύνη ώστε να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι.
Για τον Τούρκο αξιωματούχο, «αυτό είναι ένα θέμα που πρέπει να διαλευκάνουμε. Σκοπεύουμε να αξιοποιήσουμε το χώρο όσο το δυνατόν καλύτερα. Σε περίπτωση που υπάρξει αίτηση από τους ορθόδοξους της περιοχής, θα μπορούσαμε να τον αξιοποιήσουμε και ως εκκλησία. Διαφορετικά θα γίνει μουσείο».
Επισημαίνεται, ότι τα εστιατόρια απαιτείται να βρίσκονται τουλάχιστον εκατό μέτρα μακριά από τους τόπους λατρείας, ωστόσο με την ανέγερση των εν λόγω τειχών δε θα χρειάζονταν να τηρηθεί η σχετική απόσταση. 

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΟΥΣΑΣ:
ΣΤΟΧΟΣ ΚΥΝΗΓΩΝ ΘΗΣΑΥΡΩΝ

Την ίδια ώρα, η ιστορική εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στην Προύσα έγινε στόχος κυνηγών θησαυρών. Η εκκλησία αρχικώς, εξαιτίας ελλιπούς συντήρησης, κινδύνευε να καταρρεύσει κι έπειτα έγινε στόχος κυνηγών θησαυρών. Τα ερείπια της εκκλησίας, που έχει ιστορία 900 ετών, εντοπίστηκαν από drone.
Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη – στην Τρίγλια της Προύσας – αναστηλώθηκε κατά περιόδους, ωστόσο όταν έφυγαν οι Έλληνες της περιοχής μετατράπηκε σε στόχο κυνηγών θησαυρών. Η στέγη του κτίσματος έχει οριστικά καταστραφεί, ενώ στο δάπεδο της εκκλησίας οι κυνηγοί θησαυρών έχουν σκάψει βαθιά πηγάδια.
Σύμφωνα με ξεναγό της περιοχής «μετά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, οι Έλληνες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή. Τούρκοι από τη Θεσσαλονίκη και την Κρήτη εγκαταστάθηκαν στην Τρίγλια. Ωστόσο, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα τούς κατέλαβε η επιθυμία αναζήτησης θησαυρών. Απευθύνουμε έκκληση στις αρχές να παρακολουθήσουν το θέμα. Τα πάντα θυμίζουν πεδίο μάχης. Πρόκειται για μια λυπηρή κατάσταση. Η εκκλησία είναι ιδιαίτερα σημαντική, είχε χτιστεί το 1.100 για τους περίπου 5.000 Έλληνες που ζούσαν στην Τρίγλια. Ελπίζουμε να ανακαινισθεί και να δοθεί και πάλι για δημόσια χρήση».

ΕΚΚΛΗΣΙΑ GERMIYAN ΣΤΗ ΣΗΛΥΒΡΙΑ
Αντίστοιχα, στην περιοχή της Σηλυβρίας υπήρξε ακόμη ένα χτύπημα από κυνηγούς θησαυρών. Σε ιστορική εκκλησία 185 ετών, που μετά βίας προσπαθεί να παραμείνει όρθια, γνωστή με την ονομασία Γκερμιγιάν, κυνηγοί θησαυρών έσκαψαν λάκκους με την ελπίδα να βρουν χρυσό.
Η εκκλησία χτίστηκε το 1836, εγκαταλείφθηκε αρχικά από τους Έλληνες το 1913 λόγω πολέμων και στη συνέχεια αφέθηκε στη μοίρα της οριστικά με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923-24. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως τζαμί και ως σχολείο.
Η παραμελημένη ιστορική εκκλησία με το πέρασμα του χρόνου ερήμωσε και λεηλατήθηκε από τους κυνηγούς θησαυρών. 

«ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ» ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΥΣΑ
Στο μεταξύ, σε αγγελία που δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο, μία εκκλησία στην Προύσα πωλείται έναντι 6.300.000 τουρκικών λιρών (περίπου 700 χιλιάδες ευρώ). Σύμφωνα με την αγγελία, η εκκλησία, που ανήκει σε ιδιώτη, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως χώρος τέχνης, μουσείο ή ξενοδοχείο. Το όνομα της εκκλησίας, καθώς και η τοποθεσία της, δεν έγιναν γνωστά, στο πλαίσιο της «προστασίας εμπορικών και προσωπικών δεδομένων».
Η εκκλησία, σημειώνεται, χτίστηκε για τον αρμενικό πληθυσμό της περιοχής – η οποία εγκαταλείφθηκε με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923 – ενώ στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη καπνού και εργοστάσιο υφαντουργίας. Η εκκλησία βρίσκεται σε χώρο που περιλαμβάνεται στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. 

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΑ
Για το θέμα της αγγελίας, έγινε ακόμη και κοινοβουλευτική ερώτηση από τη βουλευτή του φιλο-κουρδικού κόμματος HDP, Τουλάι Χατιμογουλαρί, προς τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, Νουρί Ερσόι.
Στο ερώτημα της βουλευτού αναφέρεται πως «εκκλησίες που δεν έχουν πιστούς, έχουν αφεθεί στη μοίρα τους, έχουν μετατραπεί σε στάβλους και αποθήκες και λεηλατούνται από κυνηγούς θησαυρών. Υπάρχουν επίσης αρκετές εκκλησίες που ανήκουν σε ιδιώτες και διατίθενται μέσω αγγελιών. Ωστόσο, οι εκκλησίες δε μπορούν να αποτελούν ιδιωτική περιουσία και να πωλούνται και όπως οι συναγωγές και τα τζαμιά πρέπει να είναι ανοιχτές για δημόσια χρήση».
Η βουλευτής της Τουρκίας ζητά επίσης να μάθει από τον αρμόδιο υπουργό πόσοι τίτλοι εκκλησιών και μοναστηριών ανήκουν στο υπουργείο και αν υπάρχουν σχέδια επιστροφής στα ιδρύματα των Ελλήνων, Αρμενίων και Συροχαλδαίων των εκκλησιών, οι τίτλοι ιδιοκτησίας των οποίων μεταφέρθηκαν σε ιδιώτες ή στο κρατικό ταμείο.

ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΣΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑ
Υπάρχουν ωστόσο και καλές ειδήσεις… Μία ιστορική εκκλησία -721 ετών- ο Άγιος Γεώργιος στην Καισάρεια, που λεηλατήθηκε από κυνηγούς θησαυρών, αναμένεται με απόφαση του δήμου να αναστηλωθεί.
Σε πρόσφατη ομιλία του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προς τους πρέσβεις των χωρών της ΕΕ, σημείωσε άλλωστε ότι «τη στιγμή που αυξάνεται τα τελευταία χρόνια ο αντι-ισλαμισμός και ο πολιτιστικός ρατσισμός, εμείς αναστηλώνουμε εκκλησίες, μοναστήρια και συναγωγές από το δικό μας προϋπολογισμό και τη δική μας τσέπη».
Βέβαια, δυστυχώς, η καταστροφή εκκλησιών και ιερών χώρων έχει γίνει πλέον πιο μαζική και ανεξέλεγκτη, σε σχέση με τις αναστηλώσεις που είναι πιο σπάνιες, δύσκολες και πολυέξοδες, όσο κι αν η Τουρκία προσπαθεί να επενδύσει στο θρησκευτικό/χριστιανικό τουρισμό για ένα επιπλέον εισόδημα.


Από τη μεταψυχροπολεμική διεθνή τάξη στη νέα παγκόσμια τάξη

0
Στην αυγή του νέου έτους, το σύνολο των κυβερνήσεων του πλανήτη βρίσκεται αντιμέτωπο με μια τριπλή δομική κρίση σε οικονομικό, θεσμικό και υγειονομικό επίπεδο και με ένα αναπάντητο ερώτημα.

Στην αυγή του νέου έτους, το σύνολο των κυβερνήσεων του πλανήτη βρίσκεται αντιμέτωπο με μια τριπλή δομική κρίση σε οικονομικό, θεσμικό και υγειονομικό επίπεδο και με ένα αναπάντητο ερώτημα.

Δρ. Διονύσης Τσιριγώτης*

Εάν και σε ποιο βαθμό οι τεκτονικές αυτές μετατοπίσεις σε εθνικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, θα συνωθήσουν στην αναδιαμόρφωση της μεταψυχροπολεμικής διεθνούς πολιτικής τάξης, απολήγοντας σε μία «νέα παγκόσμια τάξη».

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ – ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΑΞΗ
Ο όρος «νέα παγκόσμια τάξη» χρησιμοποιήθηκε από τον Αμερικανό πρόεδρο Γούντροου Ουίλσον, μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, για να περιγράψει το ιδεαλιστικό του όραμα για μία «διεθνή ειρήνη». Τοιουτοτρόπως, ο Τζορτζ Μπους (ο πρεσβύτερος) σε ομιλία του στο Κογκρέσο (Σεπτέμβριος 1990), θα αναφερθεί στη «νέα παγκόσμια τάξη» ως «μια ιστορική περίοδο συνεργασίας […] στην οποία τα έθνη του κόσμου, Ανατολής και Δύσης, Βορρά και Νότου, μπορούν να ευημερούν και να ζουν αρμονικά». Η «νέα παγκόσμια τάξη» του Αμερικανού προέδρου Μπους εδράζονταν στις αρχές της συλλογικής ασφάλειας και της πολυεθνικής συνεργασίας.
Σε αντιδιαστολή με την έννοια της «παγκόσμιας τάξης» (η οποία σπάνια συμβαίνει στην ιστορία), η διεθνής πολιτική τάξη αποτελεί ένα μοντέλο συμπεριφοράς που εξυπηρετεί τους στοιχειώδεις ή πρωταρχικούς στόχους των κρατών και συνήθως διαμορφώνεται από την κυρίαρχη μεγάλη δύναμη στο διεθνές σύστημα. Κατά τη διάρκεια της ιστορικής διαχρονίας, παρατηρούμε αντίστοιχα μοντέλα διεθνούς τάξης από τη Ρώμη, το Βυζάντιο, την Κίνα, τη Γαλλία, τη Βρετανία, τη Ρωσία, τη Γερμανία και την Ιαπωνία. Ενώ στη μεταψυχροπολεμική περίοδο η διεθνής πολιτική τάξη έχει ταυτισθεί με το σύνολο των διεθνών θεσμών που εμφορούνται από τα νεοφιλελεύθερα αγγλοσαξονικά ιδεώδη, τόσο στον τομέα της διεθνούς πολιτικής οικονομίας (ΔΝΤ, ΠΤ, ΠΟΕ, G7) όσο και της διεθνούς περιφερειακής ασφάλειας (ΝΑΤΟ).
Ως εκ τούτου, υπάρχει μια στοιχειώδης διαφοροποίηση μεταξύ διεθνούς και παγκόσμιας τάξης. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο Henry Kissinger, η παγκόσμια τάξη περιγράφει ένα consensus μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων ως προς τη διατήρηση του υπάρχοντος εδαφικού καθεστώτος. Πρόκειται για μια τυπική διεθνή συμφωνία (τύπου Γιάλτα) «για τη φύση των εφαρμόσιμων ρυθμίσεων και για τους επιτρεπόμενους στόχους και μεθόδους της εξωτερικής πολιτικής», σε μια προσπάθεια περιορισμού των ανταγωνισμών μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων και εγκαθίδρυσης ενός συστήματος ισορροπίας ισχύος (όπως το Κονσέρτο των Μεγάλων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων, απόρροια της διάσκεψης της Βιέννης, 1814-1815) όπου κανένα κράτος δε θα είναι δυσαρεστημένο με τον υπάρχον εδαφικό καθεστώς. Στο πλαίσιο αυτής της συλλογιστικής θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε το διαφαινόμενο σινοαμερικανικό στρατηγικό ανταγωνισμό και τις συμπαρομαρτούσες απολήξεις του.

ΣΙΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
Με την Κίνα να έχει ξεπεράσει τις οικονομικοπολιτικές – θεσμικές επιπτώσεις της πανδημίας και να εξακολουθεί να αναπτύσσεται ραγδαία σε οικονομικό-στρατιωτικό επίπεδο, υλοποιώντας κατά γράμμα το γεωοικονομικό της όραμα «μία ζώνη, ένας δρόμος», η εξωτερική απειλή για την αμερικανική διεθνή τάξη είναι ορατή και άμεσα υπολογίσιμη.
Ο νέος στρατηγικός ανταγωνισμός μεταξύ Πεκίνου-Ουάσιγκτον επισημαίνεται στην τελευταία έκθεση του «Προσωπικού σχεδιασμού πολιτικής» του Αμερικανικού Υπουργείο Εξωτερικών, (Νοέμβριος 2020):
«Το [Κομουνιστικό] Κόμμα (Κ.Κ.Κ.) [της Κίνας] πυροδότησε μια νέα εποχή ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων. Ακόμα και όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν συνεργασία και χαιρετίζουν τον ανταγωνισμό που βασίζεται σε κανόνες, η υπεύθυνη αμερικανική πολιτική εξαρτάται από την αντιμετώπιση της αυξανόμενης πρόκλησης που θέτει η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (ΛΔΚ) σε ελεύθερα και κυρίαρχα έθνη-κράτη και στην ελεύθερη, ανοιχτή, βασισμένη σε κανόνες διεθνή τάξη που είναι απαραίτητη για την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ευημερία τους. Η απροσεξία του Κ.Κ.Κ. στο να επιτρέψει στο μυθιστόρημα του κορωνοϊού που γεννήθηκε στο Γουχάν να εξελιχθεί σε μια παγκόσμια πανδημία, σε συνδυασμό με τη συντονισμένη εκστρατεία παραπληροφόρησης που ανέλαβε το Πεκίνο για να αποκρύψει την ευθύνη της Κίνας, θέτει αμφιβολίες στους υπόλοιπους. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι δεν έχουν επαρκή κατανόηση του χαρακτήρα και του πεδίου της πρόκλησης της Κίνας».
Αναγνωρίζοντας ότι η οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξη της Κίνας τη μεταμορφώνει σε μια πλανητική στρατιωτική δύναμη που προώρισται «να ανταγωνιστεί και μακροπρόθεσμα να ξεπεράσει» τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, θέτει ως αντικειμενικό πολιτικό στόχο τη διασφάλιση της αγγλοσαξονικής διεθνούς πολιτικής τάξης και συνεπαγόμενα τη διατήρηση της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας.

Ως μείζον ανασχετικό ανάχωμα για τη συγκράτηση της Κίνας στην περίμετρο της Ευρασίας είναι η Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου με το ειδικό οικονομικό και διπλωματικό τους βάρος θα επανασυστήσουν το Ευρωατλαντικό βάθρο ισχύος, ανακόπτοντας το «νέο δρόμο του μεταξιού». Ορίζοντας την Ευρώπη ως συστατικό πυλώνα της στρατηγικής «μία ζώνη, ένας δρόμος» το Πεκίνο επιζητά μια νέα πολυπολική ρύθμιση μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων που «σέβεται τις γεωπολιτικές σφαίρες επιρροής».

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ
Αναλυτικότερα, το στρατηγικό όραμα της Κίνας, όπως διακηρύχθηκε από τον πρόεδρο Σι Τζιπίνγκ το Σεπτέμβριο του 2013, έχει ένα διττό πολιτικό στόχο. Τη μεσοπρόθεσμη αμοιβαία επωφελή συνεργασία για όλους τους συμμετέχοντες και τη μακροπρόθεσμη δημιουργία μιας αρμονικής διεθνούς κοινότητας, στη βάση ενός κοινού οράματος για «τη δημιουργία μιας παγκόσμιας κοινότητας με κοινό μέλλον». Αυτό θα επιτευχθεί μέσα από «ένα σύνολο διασύνδεσης εμπορικών συναλλαγών και έργων υποδομής στην Ασία, την Ευρώπη και τον Ειρηνικό», εμπερικλείοντας περισσότερες από 68 χώρες και 4,4 δισ. ανθρώπους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η «νέα γέφυρα της Ευρασιατικής Γης», που διασχίζει το Καζακστάν, τη Ρωσία, τη Λευκορωσία και τελειώνει στο Ρότερνταμ και το «μπλε οικονομικό πέρασμα» που συνδέει την Κίνα με τον Αρκτικό Ωκεανό και την Ευρώπη.
Ποια είναι όμως η απάντηση της Ουάσιγκτον στην προσπάθεια του Πεκίνου να δημιουργήσει μια νέα παγκόσμια τάξη;

ΟΙ ΔΥΟ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ
Έχοντας διασφαλίσει τον έλεγχο των παγκόσμιων κοινών (ωκεανοί, ατμόσφαιρα, διάστημα, Ανταρκτική) και εδραιώνοντας την οικονομική-στρατιωτική της πρωτοκαθεδρία, σε συνδυασμό με τη σχετική της υπεροχή στους τομείς της διεθνούς ανταγωνιστικότητας και της έρευνας-τεχνολογίας, οι ΗΠΑ έχουν δύο επιλογές. Είτε θα λειτουργήσουν ως υπερπόντιος εξισορροπητής, ανακόπτοντας την άνοδο της Κίνας με μία νέα στρατηγική ανάσχεσης στην περίμετρο της Ευρασίας, είτε θα χρησιμοποιήσουν μια αντίστοιχη στρατηγική για τη δημιουργία μιας «νέας παγκόσμιας τάξης» που θα αντικατοπτρίζεται σε μια συνολική διευθέτηση με την Ε.Ε., την Ιαπωνία, την Κίνα, την Ινδία και τη Ρωσία «σχετικά με τα όρια της αποδεκτής συμπεριφοράς και τον τρόπο επιβολής τους». Το ποια στρατηγική θα επιλέξουν συναρτάται από το μέτρο αποτελεσματικότητάς της για την προάσπιση-προαγωγή των ζωτικών συμφερόντων των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων εμπερικλείονται η αποτροπή της διάδοσης-χρήσης και της απειλής χρήσης όπλων μαζικής καταστροφής, η διατήρηση μιας περιφερειακής-πλανητικής ισορροπίας δυνάμεων, η ανάσχεση των αναδυόμενων περιφερειακών ηγεμόνων, η διασφάλιση της βιωσιμότητας-σταθερότητας των μεγάλων παγκόσμιων συστημάτων (εμπόριο, χρηματοπιστωτικές αγορές, ενεργειακός εφοδιασμός, κυβερνοχώρος, κ.α.) κλπ.

*Επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς

Τρία μαθήματα γεωπολιτικής που μας δίδαξε το 2020

0
Ο Covid-19 είναι το story του 2020. Έχει δοκιμάσει τις εθνικές ικανότητες, την κοινωνική συνοχή και τις διεθνείς σχέσεις.

Ο Covid-19 είναι το story του 2020. Έχει δοκιμάσει τις εθνικές ικανότητες, την κοινωνική συνοχή και τις διεθνείς σχέσεις. Αλλά η πανδημία δεν έχει αντικαταστήσει τη γεωπολιτική, απλώς την έχει αλλάξει. Η γεωπολιτική έχει διαμορφώσει τον αντίκτυπο του ιού και συνεχίζει να το κάνει. Και πολλές σημαντικές εξελίξεις δεν έχουν καμία ή έχουν ελάχιστη σχέση με την πανδημία. Ο τελευταίος χρόνος μας προσέφερε τρία γεωπολιτικά μαθήματα.

Nigel Gould-Davies*

ΠΡΩΤΟΝ, ο κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με το μεγαλύτερη έλλειμμα διακυβέρνησης μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η κοινή παγκόσμια πρόκληση της κλιματικής αλλαγής και η πανδημία απειλούν όλες τις χώρες και απαιτούν παγκόσμια συνεργασία. Αντιθέτως, οι διεθνείς διχασμοί, η δυσπιστία και η αντιπαλότητα έχουν γίνει πιο βαθιά. Οι Ρώσο-δυτικές σχέσεις βρίσκονται τώρα στο χειρότερο επίπεδο από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ο έλεγχος των πυρηνικών όπλων από ΗΠΑ-Ρωσία, έχει τυπικά τελειώσει. Οι αμερικανό-κινεζικές σχέσεις βρίσκονται στο χαμηλότερο σημείο τους από τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Οι σχέσεις Κίνας-Ινδίας έχουν υποστεί τη χειρότερη βία από το 1975. Οι διατλαντικές σχέσεις είναι στην πιο αβέβαια φάση τους από τα τέλη της δεκαετίας του 1940.
Μια ευρύτερη επίθεση στην ιδέα και στην πρακτική της πολυμέρειας έχει επιδεινώσει αυτή τη διάβρωση των μεγάλων σχέσεων. Ασυνήθιστα, οι διεθνείς οργανισμοί που υποστηρίζουν τη συνεργασία έχουν δεχθεί επίθεση όχι μόνο από αναδυόμενους αμφισβητίες αλλά από την κυρίαρχη δύναμη, τις ΗΠΑ. Ως αποτέλεσμα, οι οργανισμοί που αντιμετωπίζουν συλλογικά προβλήματα συλλέγοντας πληροφορίες και εξειδίκευση, συμφωνώντας κοινές πολιτικές και συντονίζοντας την εφαρμογή τους, έχουν χάσει την υποστήριξη, τους πόρους και ακόμη και τη συμμετοχή κάποιων.
Ένα τεράστιο κενό μεταξύ της ανάγκης για συνεργασία και της αποτυχίας να την παράσχουν, υποδηλώνει μια κρίση της διεθνούς τάξης. Επιπλέον, έχουν δημιουργηθεί νομικά κενά διεθνώς, καθώς οι πολιτικές και τεχνολογικές εξελίξεις ξεπερνούν τους καθιερωμένους κανόνες και νόμους, όπως οι συγκρούσεις που αφορούν σε μη κρατικούς φορείς, στην κυβερνο-ασφάλεια, στις δραστηριότητες στο διάστημα και στη διαχείριση των προσφυγικών ροών. Η δημιουργική νομική διπλωματία είναι απαραίτητη για να αντιμετωπιστούν αυτά τα κενά.
Ακόμη και σε μια χρονιά δύσκολων γεωπολιτικών ωστόσο, υπάρχουν καλές ειδήσεις. Οι ΗΠΑ ήλθαν σε συμφωνία με ένα θανατηφόρο εχθρό, τους Ταλιμπάν, για να δοθεί τέλος στο μακροβιότερο πόλεμο της Αμερικής. Και αν και η ΕΕ έχασε ένα μεγάλο κράτος-μέλος της από το Brexit, κέρδισε -μετά από τα αρχικά λάθη- νέα συνοχή και σκοπό στην καταπολέμηση του κορωνοϊού, συμφωνώντας σε άνευ προηγουμένου χρηματοοικονομικές δεσμεύσεις που έσπασαν τα ταμπού. Κανένα από αυτά τα επιτεύγματα δεν ήταν αναπόφευκτο. Η δεύτερη φάση της διαδικασίας ειρήνης στο Αφγανιστάν -συνομιλίες μεταξύ της κυβέρνησης της Καμπούλ και των Ταλιμπάν για τη λήξη του εμφυλίου πολέμου- βρίσκεται στον αέρα. Σε ό,τι αφορά στην ΕΕ, υπάρχουν ακόμη μεγάλοι περιορισμοί στις φιλοδοξίες για «στρατηγική αυτονομία», παρά τη συζήτηση που διεξάγεται γι αυτό.

Το ΔΕΥΤΕΡΟ γεωπολιτικό μάθημα του 2020 είναι ότι οι επιλογές, καθώς και οι δυνάμεις, έχουν σημασία – ιδιαίτερα, οι προτεραιότητες των εθνικών ηγετών. Ο Vladimir Putin μετράει 20 χρόνια στην εξουσία πιέζοντας για σημαντικές συνταγματικές αλλαγές που θα του επιτρέψουν να παραμείνει πρόεδρος μέχρι το 2036, εάν το επιθυμεί. Αυτή η χρονιά ήταν επίσης σημαντική για τους μακροβιότερους δημοκρατικούς ηγέτες στην Ασία και στην Ευρώπη. Ο Ιάπωνας πρωθυπουργός Shinzo Abe παραιτήθηκε, ενώ η Γερμανίδα Καγκελάριος Angela Merkel ξεκίνησε αυτό που αναμένεται, να είναι η τελευταία της χρονιά στην Καγκελαρία. Μια από τις πιο σημαντικές κληρονομιές του Abe είναι η πρωτοβουλία για Ελεύθερη και Ανοιχτή περιοχή Ινδίας – Ειρηνικού, την οποία πρότεινε το 2016 και έχει έκτοτε υιοθετηθεί από μεγάλους εταίρους. Μένει να δούμε πόσο μακριά αυτή η πρωτοβουλία, στενά συνδεδεμένη με τον Abe, θα αναπτυχθεί υπό το διάδοχό του, Suga Yoshihide.
Σε ό,τι αφορά στη Γερμανία, το μεγαλύτερο κράτος-μέλος της ΕΕ αντιμετωπίζει το πιο σύνθετο διεθνές περιβάλλον μετά την επανένωση. Πρέπει να βρει το δρόμο της μέσα στη συνεχώς αυξανόμενη αντιπαλότητα ΗΠΑ-Κίνας, να διαχειριστεί την άνοδο της Ρωσίας -μεταξύ άλλων να αυξήσει και τον αμυντικό της προϋπολογισμό- και να βοηθήσει την ΕΕ στην απάντηση της για το τέλος της μεταβατικής περιόδου του Brexit.
Στο μεταξύ, οι φιλόδοξοι μεταρρυθμιστές ηγέτες σε τρεις ηπείρους αντιμετωπίζουν αυξανόμενες ανησυχίες στο να προωθήσουν τις ατζέντες τους. Ο Cyril Ramaphosa της Νότιας Αφρικής αντιμετώπισε τις αντιδράσεις στο εσωτερικό των φατριών και των συμφερόντων. Η δυσπιστία απέναντι στους οργανισμούς και η απροθυμία να δημιουργηθούν νέοι, δυσκόλεψε πολύ τον Andres Manuel Lopez Obrador στην προσπάθειά του να πετύχει τον «Τέταρτο Μετασχηματισμό» του Μεξικό. Παρά την ισχυρή προσωπική δημοτικότητα, ο Volodomyr Zelensky στην Ουκρανία δυσκολεύεται με ένα τεράστιο φάσμα προκλήσεων, που περιλάμβανε την εσωτερική διαφθορά, τις πιέσεις από Putin και Trump, και από τη δική του πολιτική και διοικητική απειρία.

Το ΤΡΙΤΟ γεωπολιτικό μάθημα είναι ότι οι περισσότερες περιοχές αντιμετωπίζουν κλιμακούμενες αλλαγές στο status quo. Τον Αύγουστο του 2019, η Ινδία ανακάλεσε το ειδικό καθεστώς του Jammu και Κασμίρ, αυξάνοντας τις ενστάσεις με το Πακιστάν. Η Αιθιοπία ολοκλήρωσε την κατασκευή του Φράγματος Renaissance, της μεγαλύτερης κατασκευής στο Νείλο από το Φράγμα του Ασουάν, χωρίς να επιλύσει τις εντάσεις με την εξαρτώμενη από το Νείλο Αίγυπτο και με το Σουδάν. Η προβολή της στρατιωτικής παρουσίας της Τουρκίας και της επιρροής της, έφεραν την κλιμάκωση των δραστηριοτήτων σε Λιβύη και Συρία, και την ανατροπή των εξελίξεων στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ υπέρ του Αζερμπαϊτζάν. Τον Ιούνιο του 2020, η Κίνα πέρασε ένα νόμο εθνικής ασφάλειας για το Χονγκ Κονγκ που ουσιαστικά αναθεώρησε αποτελεσματικά το καθεστώς της επαρχίας και υπονόμευσε την αυτονομία της και τις ελευθερίες της. Οι μη κρατικοί παράγοντες μπορούν να συμπεριληφθούν στις προκλήσεις επίσης. Η Strategic Survey για το 2020 επισημαίνει την εξάπλωση του οργανωμένου εγκλήματος της Βραζιλίας σε όλη τη Λατινική Αμερική και εκτός αυτής.

ΤΟ 2020 ξεκίνησε με την εξάπλωση ενός θανατηφόρου νέου ιού και τελειώνει με τη διανομή εμβολίων για την αντιμετώπισή του. Ο κορωνοϊός θα περάσει και θα αφήσει το σημάδι του στην ιστορία. Αλλά η γεωπολιτική παραμένει: τα μαθήματα της για το έτος της πανδημίας δε θα πρέπει να αγνοηθούν.

*Συνεργάτης του IISS (διεθνές ερευνητικό ινστιτούτο που παρέχει αντικειμενικές πληροφορίες για στρατιωτικές, γεωπολιτικές και γεωοικονομικές εξελίξεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σύγκρουση). Πριν ενταχθεί στο IISS, ο Nigel δίδαξε διεθνείς σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Mahidol στην Ταϊλάνδη. Από το 2010-14 κατείχε ρόλους ανώτερων κυβερνητικών σχέσεων στον τομέα της ενέργειας στην Κεντρική και Νοτιοανατολική Ασία. Από το 2000 έως το 2010 υπηρέτησε στο Γραφείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, όπου οι ρόλοι του περιλάμβαναν επικεφαλής του τμήματος οικονομικών στη Μόσχα, πρέσβης στη Λευκορωσία και διευθυντής έργου στη μονάδα στρατηγικής. Από το 1996-2000 δίδαξε πολιτική και διεθνείς σχέσεις στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Είναι συγγραφέας της «Τεκτονικής Πολιτικής: Παγκόσμιος Πολιτικός Κίνδυνος σε μια Εποχή Μετασχηματισμού» (Brookings, 2019). Ο Nigel είναι κάτοχος πτυχίου και μεταπτυχιακού από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και κατέχει διδακτορικό τίτλο από το Χάρβαρντ.