Παράταση δύο μηνών και συγκεκριμένα μέχρι τις 5 Νοεμβρίου παίρνει η διαδικασία έκδοσης Προσωπικού Αριθμού (ΠΑ) από τους πολίτες. Οι ενδιαφερόμενοι έχουν τη δυνατότητα επιλογής των δύο πρώτων ψηφίων του προθέματος του ΑΦΜ, είτε μέσω της εφαρμογής myInfo στο pa.gov.gr, είτε μέσω ΚΕΠ και Προξενικών Αρχών.

Η παράταση για την έκδοση Προσωπικού Αριθμού δίνεται προκειμένου οι πολίτες να έχουν τη μέγιστη χρονική δυνατότητα επιλογής των δύο πρώτων ψηφίων, όπως προβλέπεται άλλωστε και από τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις. Το τρίτο κατά σειρά ψηφίο είναι αλφαβητικό και παράγεται αυτόματα.

Ένας αριθμός, ο οποίος σταδιακά θα αντικαταστήσει τους πολλαπλούς αριθμούς που χρησιμοποιούνται σήμερα, όπως ο Αριθμός Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ), ο Αριθμός Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ) και ο Αριθμός Ταυτότητας. Μέχρι σήμερα, έχουν εκδοθεί 1.175.800 Προσωπικοί Αριθμοί. Οι 85.880 εκδόθηκαν μέσω ΚΕΠ και Προξενικών Αρχών, ποσοστό που αντιστοιχεί μόλις στο 7,5% του συνόλου και καταδεικνύει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών επιλέγει τις ψηφιακές υπηρεσίες. Ήδη 270.140 νέες ταυτότητες αναγράφουν τον ΠΑ.

Ο Προσωπικός Αριθμός, ο οποίος αποτελεί μια νέα ψηφιακή ταυτότητα για τους Έλληνες πολίτες, εισάγεται σταδιακά ως ένα βασικό αναγνωριστικό στοιχείο στον ψηφιακό κόσμο, χωρίς ωστόσο να καταργεί άμεσα τον ΑΜΚΑ ή τον ΑΦΜ. Αυτός ο νέος αριθμός ήδη αναγράφεται στις νέες ταυτότητες, τόσο στην πίσω πλευρά τους όσο και στην ψηφιακή ταυτότητα μέσω της εφαρμογής gov.gr wallet, αποδεικνύοντας τη χρησιμότητά του ως το μοναδικό και κύριο αναγνωριστικό στοιχείο κάθε πολίτη στο διαδίκτυο και στις ηλεκτρονικές συναλλαγές με το δημόσιο και, σύντομα, με τον ιδιωτικό τομέα.

Ο Προσωπικός Αριθμός αρχικά θα αφορά κυρίως τις συναλλαγές με το Δημόσιο, ωστόσο η επέκτασή του σε συναλλαγές με φορείς του ιδιωτικού τομέα, όπως τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες, θεωρείται δεδομένη, με σκοπό τη μείωση της ανάγκης για πολλαπλούς αριθμούς ταυτοποίησης και την απλοποίηση των διαδικασιών.

Η απόδοσή του γίνεται μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας myInfo του gov.gr, όπου οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωσή του, επιλέγοντας οι ίδιοι δύο από τα τρία αλφαριθμητικά στοιχεία που θα προηγούνται του ΑΦΜ τους. Το τρίτο στοιχείο προκύπτει αυτόματα από το σύστημα, λειτουργώντας ως ψηφίο ελέγχου (check digit). Η μορφή του Προσωπικού Αριθμού είναι 12 ψηφία, με μια δομή που αποτελείται από τρία αλφαριθμητικά στοιχεία, τον ΑΦΜ και το ψηφίο ελέγχου. Συγκεκριμένα, δύο από τα τρία αλφαριθμητικά στοιχεία, που συμπληρώνουν το σύνολο, επιλέγονται από τον πολίτη, ενώ το τρίτο παράγεται αυτόματα από το σύστημα, διασφαλίζοντας την αξιοπιστία και τη μοναδικότητά του.

Ο Προσωπικός Αριθμός χαρακτηρίζεται από μόνιμη και αμετάβλητη φύση, κάτι που σημαίνει ότι δεν αλλάζει ποτέ, ανεξαρτήτως αλλαγών σε ταυτότητα, διεύθυνση ή άλλο μητρώο. Για παράδειγμα, ακόμα και σε περίπτωση που ένας πολίτης αλλάξει ονοματεπώνυμο ή διαμονή, ο Προσωπικός Αριθμός που του αποδίδεται παραμένει σταθερός καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, προσφέροντας έτσι μια αξιόπιστη και διαχρονική ταυτοποίηση. Η διαδικασία έκδοσής του γίνεται μέσω της εφαρμογής myInfo, η οποία απαιτεί την είσοδο με τους κωδικούς Taxisnet και έναν καταχωρημένο αριθμό κινητού τηλεφώνου στο Εθνικό Μητρώο Επικοινωνίας (ΕΜΕπ), διασφαλίζοντας την ασφαλή πρόσβαση και την προστασία των προσωπικών δεδομένων.

Η διαδικασία είναι απλή και διαφανής. Μετά την είσοδο στην εφαρμογή μέσω των κωδικών Taxisnet, οι πολίτες θα δοκιμάζουν διπλή ταυτοποίηση μέσω OTP, επιτρέποντάς τους να δουν και να επιβεβαιώσουν τα στοιχεία τους στα κρατικά μητρώα. Αν διαπιστώσουν ανακρίβειες, μπορούν να υποβάλουν αίτημα διόρθωσης, είτε απευθείας μέσω της πλατφόρμας myInfo είτε στα αρμόδια ΚΕΠ ή άλλες υπηρεσίες. Στη συνέχεια, γίνεται αυτόματος συγχρονισμός των μητρώων και εκδίδεται ο Προσωπικός Αριθμός, ο οποίος, όπως αναφέρθηκε, παραμένει σταθερός καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του πολίτη.

Επιπλέον, η πλατφόρμα παρέχει τη δυνατότητα υποβολής αιτημάτων διόρθωσης σε περίπτωση που εντοπιστούν ανακρίβειες, εξασφαλίζοντας έτσι την ακρίβεια και την επικαιροποίηση των δημοσίων μητρώων. Οι πολίτες μπορούν να ζητήσουν διορθώσεις τόσο μέσω της ψηφιακής εφαρμογής myInfo όσο και απευθυνόμενοι στα αρμόδια ΚΕΠ, τις δημόσιες υπηρεσίες ή τις προξενικές αρχές όταν βρίσκονται στο εξωτερικό. Η διαδικασία αυτή συμβάλλει στην αποφυγή διπλών ή λανθασμένων ταυτοποιήσεων και προάγει την αποτελεσματικότητα και την αξιοπιστία του δημόσιου μηχανισμού διαχείρισης προσωπικών δεδομένων.

Για ορισμένες ομάδες πολιτών, προβλέπονται ειδικές διαδικασίες για την έκδοση του Προσωπικού Αριθμού. Για παράδειγμα, τα ανήλικα τέκνα θα αποκτούν τον αριθμό μέσω του γονέα ή του κηδεμόνα, είτε μέσω της πλατφόρμας myInfo είτε σε ΚΕΠ. Πολίτες χωρίς πρόσβαση σε Taxisnet ή κινητό τηλέφωνο, καθώς και δικαστικοί συμπαραστάτες, θα μπορούν να αποκτήσουν τον Προσωπικό Αριθμό με φυσική παρουσία σε ταχυδρομικό ή προξενικό κατάστημα, υποβάλλοντας τα απαραίτητα δικαιολογητικά και ταυτοποιώντας τον εαυτό τους.

Να θυμίσουμε ότι από την Κυριακή 29 Ιουνίου 2025, για την ολοκλήρωση της διαδικασίας έκδοσης δελτίου ταυτότητας, είναι απαραίτητη προϋπόθεση ο αιτών -εφόσον είναι δικαιούχος- να διαθέτει Προσωπικό Αριθμό. Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΛΑΣ, από τον κανόνα αυτό εξαιρούνται οι περιπτώσεις πολιτών, οι οποίοι έχουν προβεί στις απαραίτητες ενέργειες έκδοσης Προσωπικού Αριθμού, αλλά η διαδικασία δεν ολοκληρώθηκε χωρίς υπαιτιότητά τους.

Για περαιτέρω πληροφορίες και βοήθεια σχετικά με τη διαδικασία, οι πολίτες μπορούν να επισκεφθούν την επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης ή να απευθυνθούν στα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ), όπου θα λάβουν υποστήριξη και αναλυτική καθοδήγηση.

Με την υιοθέτηση του Προσωπικού Αριθμού, η ελληνική κυβέρνηση φιλοδοξεί να αναβαθμίσει την ψηφιακή διακυβέρνηση, διευκολύνοντας τις συναλλαγές και την ταυτοποίηση των πολιτών, ενώ παράλληλα αυξάνει την ασφάλεια και την προστασία των προσωπικών δεδομένων τους σε ένα διαρκώς εξελισσόμενο ψηφιακό περιβάλλον.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γράφει ο δημοσιογράφος
Δημήτρης Στεργίου
© slpress.gr

Τα τελευταία 60 χρόνια, τα δημοτικά σχολεία μειώθηκαν κατά 6.900 περίπου και οι συνολικοί μαθητές της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης κατά 900.000 περίπου, αλλά οι δάσκαλοι αυξήθηκαν κατά 69.000!

Η ανακοίνωση για αναστολή τάχα (για οριστικό κλείσιμο πρόκειται!) λειτουργίας 38 σχολείων πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και στους τέσσερις Νομούς της Ηπείρου, λόγω έλλειψης μαθητών το νέο σχολικό έτος 2025/2026 και άλλων, όσον ούπω, δεκάδων που λειτουργούν με… έναν ή δύο μαθητές, σηματοδοτεί την προϊούσα τέταρτη και ίσως μοιραία, «ερημία» της χώρας, όπως αναφέρω στο πρόσφατο βιβλίο μου «Δημογραφικό: 2081, Ελλάς χωρίς Έλληνες» (Εκδόσεις Σταμούλη), μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση με τη «σφαγή» από τον μεταπολιτευτικό «Ηρώδη» 1.000.000 περίπου μαθητών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία).

Την πρώτη «ερημία» της χώρας διαπίστωσε ο Στράβων μετά τη ρωμαϊκή επικράτηση το 146 π.Χ. όταν οι Ρωμαίοι – όπως οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά τη Μεταπολίτευση με τις εγκληματικές μεταρρυθμίσεις με το όνομα του Καποδίστρια το 1997 (από τότε άρχισε ο δημογραφικός Αρμαγεδδών!), του Κλεισθένη, του Καλλικράτη, οι οποίοι είχαν κάνει τα αντίθετα – επεχείρησαν, για στρατιωτικούς κυρίως λόγους, μετά την Pax Romana, τη συγκέντρωση των κατοίκων σε μεγάλες πόλεις, σε διαφορετικές περιοχές, δηλαδή την Πάτρα και τη Νικόπολη, για παράδειγμα.

Από τότε, με την εγκατάλειψη των αρχαίων πόλεων και οικισμών από τους κατοίκους προκλήθηκε οικονομική κρίση, καθώς δεν υπήρχε ζήτηση προϊόντων. Έτσι, μετά την εγκατάλειψη από τους κατοίκους των κραταιών τότε μεγάλων αρχαίων πόλεων των 5.000 και 20.000 κατοίκων, η επαρχία παρήκμασε και έμειναν μόνο τα κάστρα και οι πύργοι ως ανάμνηση της παλιάς εποχής – πολιτιστικής, οικονομικής και κοινωνικής άνθησης.

ΔΕΥΤΕΡΗ «ΕΡΗΜΙΑ» ΠΟΥ 
ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΑΛΩΣΗ 

Η δεύτερη «ερημία» προκύπτει από την προφητική ομιλία του Ιωσήφ Βρυέννιου, του διδασκάλου του γένους, που έζησε στις τελευταίες στιγμές της ζωής της Βασιλεύουσας και έβλεπε το θάνατό της. Τη Μ. Παρασκευή (14 Απριλίου) του 1419, τριανταπέντε περίπου χρόνια πριν από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, εξεφώνησε ένα λόγο στο Παλάτι «επί παρουσία βασιλέων». Τότε, στην Κωνσταντινούπολη ζούσαν περίπου 70.000 κάτοικοι και μάλιστα ο ίδιος έκανε έκκληση στους Κωνσταντινουπολίτες, χωρίς να υπάρχει ανταπόκριση, να συντελέσουν στην ανοικοδόμηση των τειχών της, εν όψει του μεγάλου κινδύνου.

Όμως οι κάτοικοι, ιδιαιτέρως οι πλούσιοι, ασχολούμενοι με την αύξηση των ατομικών τους εσόδων, αδιαφορούσαν, με αποτέλεσμα η Πόλη να μοιάζει, όπως λέγει, με «σεσαθρωμένον» πλοίον, που ήταν έτοιμο να βυθισθεί. Αυτή η «ερημία», μαζί με πολλά άλλα πνευματικά αίτια, ήταν και ο λόγος που επέπεσαν εκ δυσμών και ανατολών, όπως τόνιζε, διάφοροι εχθροί, καθώς κυβερνήτες και κάτοικοι έγιναν «αλαζόνες, φιλάργυροι, φίλαυτοι, αχάριστοι, απειθείς, λιποτάκται, ανόσιοι, αμετανόητοι, αδιάλλακτοι, οι άρχοντες κοινωνοί ανόμων, οι υπεύθυνοι άρπαγες, οι κριτές δωρολήπτες, οι μεσίτες ψευδείς, οι νεώτεροι ακόλαστοι, οι γηράσαντες μεθυσμένοι, οι αστοί εμπαίκτες, οι χωρικοί άλαλοι, και οι πάντες αχρείοι». Συγχρόνως με τη γενική κατάπτωση των ανθρώπων χάθηκε «ευλαβής από της γης, εξέλιπε στοχαστής, ουχ εύρηται φρόνιμος», τόνιζε!

ΤΡΙΤΗ «ΕΡΗΜΙΑ» ΛΙΓΟ
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ 1821

Την τρίτη «ερημία» αναφέρει ο Φραγκίσκος Πουκεβίλ, ο οποίος επισκέφθηκε τη χώρα μας δέκα περίπου χρόνια πριν από την Επανάσταση του 1821, στο έργο του «Ταξίδι στην Ελλάδα» και στον τόμο που αφορά τη Στερεά Ελλάδα, Αττική και Κόρινθο που πλημμυρίζει από τόσο μεγάλη αγάπη για την Ελλάδα, ώστε ξεσπά σε ένα «θρήνο» για το κατάντημά της! Όλες κατέληγαν σε πολύμορφες και παντοειδείς κρίσεις και στο «θάνατο» κρατών!

Αυτή η «ερημία» υπήρξε αίτιο και αιτιατό με τις επιγενόμενες στη συνέχεια οικονομικές κρίσεις (οι Αθηναίοι είχαν δοκιμαστεί από πολλές οικονομικές και νομισματικές αναταράξεις, τόσο κατά την περίοδο του Πελοποννησιακού Πολέμου όσο και τα επόμενα χρόνια), στεγαστική κρίση (υπάρχει σήμερα στην έρημη ελληνική επαρχία στεγαστική κρίση;), μεταναστευτική κρίση («στενοχωρία» κατά τον Θουκυδίδη), επισιτιστική κρίση (υπάρχει τέτοια κρίση σήμερα στην έρημη ελληνική επαρχία;), οικονομική ανισότητα (ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος επισημαίνει, ότι μετά τους Περσικούς Πολέμους η συγκέντρωση της οικονομικής δραστηριότητας, όπως και μετά το 146 π.Χ., διεύρυνε την οικονομική και εισοδηματική ανισότητα), δημοσιονομική κρίση για τη συντήρηση των κατοίκων που εγκατέλειπαν τους αγρούς, όπως επί της Δημοκρατίας του Περικλέους, όπως επισημαίνει ο μέγας οικονομολόγος και ακαδημαϊκός Ανδρέας Ανδρεάδης, κλπ.

ΠΩΣ ΕΠΕΣΕ Η ΒΑΡΙΑ
«ΚΑΤΑΡΑ» ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Όλα αυτά, σαν βαριά κατάρα, τα «συγκέντρωσε» η Μεταπολίτευση με τις γνωστές μεγαλεπήβολες τάχα «μεταρρυθμίσεις» σε όλους τους τομείς (Σύνταγμα, παιδεία, δημόσια διοίκηση, αυτοδιοίκηση, θεσμοί) και δεν έμεινε τίποτε όρθιο, εκτός από τα έρημα ή ερειπωμένα σπίτια στα χωριά της χώρας μας, για τους ίδιους λόγους που αναφέρει και ο Ανδρέας Ανδρεάδης για τον «Πολιτειακό Σοσιαλισμό», τον πρώτον στον κόσμο, που εισήγαγε ο Περικλής.

«Παρατηρούμεν, ως προς με την εκ των αγρών μετανάστευσιν, ότι αύτη ωφείλετο εν μέρει τουλάχιστον εις άλλους γενικωτέρους, πλουτοπαραγωγικούς λόγους… αφετέρου, αν συν τω χρόνω οι φιλόπονοι και υπερήφανοι Σαλαμινομάχοι μετεβλήθησαν εις όχλον πολυπράγμονα και αργόν, τούτο οφείλεται εις τας μισθοφορίας και τας διανομάς, αίτινες είθισαν αυτούς να ζώσιν εν αργία… και εγκαινιασθείσα πολιτική εξωκείωσε τους Αθηναίους προς την αντίληψιν ότι η πολιτεία ώφειλε να μη αφήση αυτούς να λιμώττωσιν…».

ΑΥΤΗ Η «ΚΑΤΑΡΑ»
ΧΤΥΠΗΣΕ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Όλη αυτή η «κατάρα» ξέσπασε στον πληθυσμό της χώρας με την εμφάνιση πολύ νωρίς αρνητικού ισοζυγίου (θάνατοι περισσότεροι από τις γεννήσεις) από την εφαρμογή πολιτικών που αποσκοπούσαν αποκλειστικώς και μόνο στην εξασφάλιση ψήφων και την άνοδο στη γλυκύτατη εξουσία με ανάλωση της χώρας, του κύρους της και της ευημερίας του λαού.

Ρίξτε παρακαλώ μια ματιά στον παρατιθέμενο πίνακα, τον οποίο κατάρτισα με πόνο. Μέσα σε εξήντα χρόνια, δηλαδή από το σχολικό έτος 1965/1966 έως το σχολικό έτος 2025/2026 (επίσημα στοιχεία υπάρχουν μόνο έως το… 2022/2023, ενώ για το σχολικό έτος 2025/2026 οι εκτιμήσεις είναι δικές μου με βάση τις τελευταίες αρνητικές τάσεις στο μαθητικό πληθυσμό!) «χάθηκαν» περίπου 1.000.000 μαθητές.

Όπως αναφέρω και στις σημειώσεις επί του παρατιθέμενου πίνακα, το έτος έναρξης της έρευνας (το σχολικό έτος 1965/1966) δεν προσφερόταν για συγκρίσεις και μεταβολές, καθώς κατά την περίοδο αυτή δε λειτουργούσαν σχεδόν καθόλου νηπιαγωγεία, ενώ είχαν νομοθετηθεί το 1895! Μόνο ύστερα από απραξία 100 περίπου ετών, δηλαδή μόλις το Δεκέμβριο του 2006, ψηφίστηκε νόμος που καθόριζε την υποχρεωτικότητα ενός έτους στο νηπιαγωγείο (N.3518, άρθρο 73, ΦEK 272 τ. A’, 21.12.2006). Τελικά, για να μην πνιγούμε σε λεπτομέρειες, μόλις πρόσφατα, με το Νόμο 4521 θεσμοθετήθηκε η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση σε 184 δήμους της χώρας, με στόχο να ολοκληρωθεί κατά το τρέχουν σχολικό έτος 2020/2021!

Κατά τη δεκαετία του 1950 υπήρχαν σε όλη τη χώρα μόνο 880 δημόσια νηπιαγωγεία, από τα οποία λειτουργούσαν μόνο τα 275, δηλαδή λειτούργησε σχεδόν το 1/3! Ύστερα, κατά την ίδια περίοδο, δεν ήταν υποχρεωτική η φοίτηση και στα Δημοτικά Σχολεία, αφού αυτό έγινε πολύ αργότερα και, συγκεκριμένα, το 1985 με το Νόμο 1566 (ΦΕΚ 167Α/30.9.1985), με τον οποίο η υποχρεωτικότητα αυτή επεκτάθηκε και στο Γυμνάσιο. Απλώς αναφέρω ότι, όπως προκύπτει από την απογραφή πληθυσμού του 1961, 3.179.676 Έλληνες, επί συνόλου 8.102.892, δεν είχαν τελειώσει το Δημοτικό Σχολείο.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

Όλα αυτά σημαίνουν ότι, αν και πριν από 60 χρόνια η φοίτηση ήταν υποχρεωτική στα νηπιαγωγεία και στα Δημοτικά, ο μαθητικός πληθυσμός στα νηπιαγωγεία εκτιμάται ότι το 1965 θα ήταν πάνω από 330.000 νήπια και στα Δημοτικά Σχολεία πάνω από 1.500.000 μαθητές, έναντι 975.869 μαθητών που εμφανίζεται στα επίσημα στοιχεία. Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται σε στοιχεία των απογραφών πληθυσμού το 1951 και 1961, καθώς, όπως επισήμως αναφέρεται στα σχόλια που τις συνοδεύουν τότε, ετησίως στην Ελλάδα σημειώνονταν πάνω από 160.000 γεννήσεις. Επίσης, από τα στοιχεία της απογραφής του 1961 προκύπτει, ότι ο πληθυσμός ηλικίας 0-14 ετών (που είναι ο εν δυνάμει πληθυσμός για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση) ανερχόταν σε 2.236.300 άτομα!

Έτσι, το παράπλευρο συμπέρασμα, που προκύπτει από τη σύγκριση του σημερινού πληθυσμού στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και του εκτιμώμενου πραγματικού κατά τη δεκαετία του 1960, είναι ότι κατά τα τελευταία 60 χρόνια ο δημογραφικός «Ηρώδης» αφάνισε πάνω από 1.000.000 μαθητές στα νηπιαγωγεία και τα Δημοτικά, δηλαδή οι μαθητές αυτοί μειώθηκαν κατά 1.000.000!