Με τους αριθμούς των κρουσμάτων να παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ, François Legault, ανακαλεί τον εορτασμό 10 ατόμων στις 24, 25, 26 και 27 Δεκεμβρίου. «Το σύστημα υγείας δε θα αντέξει αν συνεχίσουμε με το ίδιο ρυθμό» τόνισε ο François Legault.
Αυτό πολύ απλά σημαίνει, ότι κάθε οικογένεια πρέπει να γιορτάσει στο σπίτι της, χωρίς την παρουσία επιπλέον ατόμων. Μόνο τα μέλη της κάθε οικογένειας.
Η φιλελεύθερη κυβέρνηση ετοιμάζεται να δαπανήσει έως και 100 δισεκατομμύρια δολάρια για να ξεκινήσει η μετά-πανδημική οικονομία. Ταυτόχρονα, προβλέπεται ότι ο Καναδάς θα έχει αυτό το οικονομικό έτος έλλειμμα ρεκόρ ύψους 381 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η υπουργός Οικονομικών, Chrystia Freeland, είπε ότι η άμεση προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι να κάνει «ό,τι χρειάζεται» για να βοηθήσει τους Καναδούς και τις επιχειρήσεις να παραμείνουν ασφαλείς και με αρκετό κεφάλαιο.
Το βραχυπρόθεσμο πακέτο τόνωσης εκτιμάται από 70-100 δισεκατομμύρια δολάρια για περίπου τρία χρόνια. Η κυβέρνηση αναφέρει ότι οι δαπάνες τόνωσης – που προορίζονται να οικοδομήσουν μια πιο «πράσινη», πιο περιεκτική, πιο καινοτόμο και ανταγωνιστική οικονομία – θα ξεκινήσουν μετά τη διανομή ενός εμβολίου, όταν η ζωή αρχίσει να επιστρέφει στο φυσιολογικό.
«Όταν ο ιός είναι υπό έλεγχο και η οικονομία μας είναι έτοιμη για νέα ανάπτυξη, θα αναπτύξουμε ένα φιλόδοξο πακέτο τόνωσης για να ξεκινήσουμε την ανάκαμψή μας», δήλωσε η Freeland (φωτ.) στη Βουλή των Κοινοτήτων.
«Ξοδεύοντας περίπου το 3-4% του ΑΕΠ, για τρία χρόνια, η κυβέρνησή μας θα πραγματοποιήσει προσεκτικά κρίσιμες, στοχευμένες και ουσιαστικές επενδύσεις για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ενίσχυση της ανάπτυξης».
Η Freeland είπε ότι το πρόγραμμα τόνωσης θα βοηθήσει στην προστασία από μακροπρόθεσμες ζημιές στην οικονομία. Είπε ότι το δημόσιο χρέος είναι διαχειρίσιμο τώρα, λόγω των ισχυρών οικονομικών επιδόσεων του Καναδά στο παρελθόν και των χαμηλών επιτοκίων.
«ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΕΣ» ΓΙΑ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ «ΠΡΑΣΙΝΑ» ΜΕΤΡΑ
Η υπουργός είπε, ότι οι κίνδυνοι που συνδέονται με τη μη παροχή επαρκούς οικονομικής στήριξης τώρα υπερτερούν εκείνων που εμπλέκονται στην υπερβολική δαπάνη. Η Freeland τόνισε, ότι η κυβέρνηση δε θα επαναλάβει τα «λάθη» που έγιναν μετά την ύφεση του 2008, όταν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εισήγαγε μέτρα λιτότητας για τον έλεγχο των δαπανών. Η υπουργός οικονομικών ανέφερε επίσης, ότι η κυβέρνηση θα παρακολουθήσει την πρόοδο παρακολουθώντας το ποσοστό απασχόλησης, τις συνολικές ώρες εργασίας και το επίπεδο ανεργίας στην οικονομία, για να καθορίσει πότε θα τερματιστεί το κίνητρο των δαπανών.
Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση σχεδιάζει να πραγματοποιήσει επενδύσεις που θα χρησιμεύσουν ως αυτό που ονομάζει προκαταβολή σε «μετασχηματιστικές πρωτοβουλίες», όπως η πρόωρη μάθηση και η φροντίδα των παιδιών σε ολόκληρο τον Καναδά, η επαγγελματική κατάρτιση και οι «πράσινες» πρωτοβουλίες.
Η οικονομική δήλωση της Freeland στις 30 Νοεμβρίου υπόσχεται ένα κονδύλι 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων για να βοηθήσει τις επαρχίες και τις περιοχές να βελτιώσουν τον έλεγχο των μολύνσεων COVID-19 σε εγκαταστάσεις μακροχρόνιας περίθαλψης. Η πανδημία εξέθεσε θανατηφόρα κενά στον έλεγχο των λοιμώξεων σε νοσηλευτικά και μακροχρόνια κέντρα φροντίδας σε ολόκληρη τη χώρα.
ΒΟΗΘΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΜΕΣΑΙΑΣ ΤΑΞΗΣ
Σημειώνοντας ότι η πανδημία έχει αφήσει πολλές οικογένειες μεσαίας τάξης να αγωνίζονται, η κυβέρνηση προτείνει επίσης μια προσωρινή στήριξη το 2021 έως 1.200$ για κάθε παιδί κάτω των έξι ετών για οικογένειες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, που είναι επιλέξιμες για την επιχορήγηση παιδιών του Καναδά (CCB).
Η Freeland δήλωσε ότι η κυβέρνηση θέτει τις βάσεις για ένα σύστημα πρώιμης μάθησης και παιδικής φροντίδας σε όλο τον Καναδά και ότι περισσότερες λεπτομέρειες θα έρθουν στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό του επόμενου έτους.
Προς το παρόν, η κυβέρνηση υπόσχεται 20 εκατομμύρια δολάρια για πέντε χρόνια – ξεκινώντας τον επόμενο χρόνο με ετήσια κατανομή 4,3 εκατομμυρίων δολαρίων για μια ομοσπονδιακή γραμματεία, για την πρώιμη μάθηση και τη φροντίδα των παιδιών, η οποία θα εμπλέξει τους ενδιαφερόμενους και θα αναλύσει την πολιτική φροντίδας των παιδιών.
«Το λέω τόσο ως εργαζόμενη μητέρα όσο και ως υπουργός Οικονομικών – ο Καναδάς δε θα είναι πραγματικά ανταγωνιστικός, έως ότου όλες οι γυναίκες του Καναδά έχουν πρόσβαση στην προσιτή παιδική φροντίδα, πρέπει να υποστηρίξουμε τη συμμετοχή μας στο εργατικό δυναμικό της χώρας μας», είπε.
ΠΙΣΤΩΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ: $400
Για να απλοποιήσει τις διαδικασίες, ο Οργανισμός Εσόδων του Καναδά (CRA) θα επιτρέψει στους οικιακούς εργάτες να αφαιρέσουν έως και 400$ σε έξοδα χωρίς να παράσχουν μια φόρμα υπογεγραμμένη από τον εργοδότη τους.
Οι λεπτομέρειες αυτού του μέτρου θα κοινοποιηθούν σύντομα, αλλά όλα δείχνουν ότι το έντυπο θα παραμείνει απαραίτητο εάν τα εκπεστέα ποσά είναι υψηλότερα.
Η έκπτωση 400$ δεν αντιπροσωπεύει εξοικονόμηση φόρου 400$. Το ποσό θα αφαιρεθεί από το δηλωμένο εισόδημα και ο φόρος που καταβάλλεται στην πηγή σε αυτό το μικρό μέρος του εισοδήματος θα επιστραφεί στο φορολογούμενο.
ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ
Η σημερινή δημοσιονομική ενημέρωση προβλέπει ότι το έλλειμμα θα φτάσει τα 381,6 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι τα τέλη Μαρτίου 2021 και θα μπορούσε να ανέβει ακόμη υψηλότερα ανάλογα με παράγοντες όπως η σοβαρότητα του τερματισμού λειτουργίας και το ποσοστό των μολύνσεων COVID-19.
Αποκαλώντας το φιλελεύθερο αναπτυξιακό σχέδιο «εκτεταμένο και μετασχηματιστικό», η Freeland είπε ότι ενώ υπάρχει φως στο τέλος της τούνελ, οι πιο δύσκολες μέρες της πανδημίας μπορεί να έρθουν τις επόμενες εβδομάδες και μήνες.
«Είμαστε όλοι κουρασμένοι. Αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι έρχονται εμβόλια και μια καλύτερη μέρα. Για να φτάσουμε σε εκείνη την ημέρα, πρέπει πρώτα να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον να περάσει το χειμώνα», είπε.
ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ: «ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΣΧΕΔΙΟ»
Ο ηγέτης του Συντηρητικού κόμματος της Αντιπολίτευσης, Έριν Ο’Τουλ, είπε ότι οι Καναδοί θέλουν λεπτομέρειες σχετικά με το πότε θα λάβουν ένα εμβόλιο και πώς θα διανεμηθεί.
«Πού είναι το σχέδιο;» είπε ο αρχηγός των Συντηρητικών, σημειώνοντας ότι: «Οι Καναδοί, στη μέση ενός δεύτερου κύματος, θα είχαν μάλλον μία δόση τον επόμενο μήνα από το μεγαλύτερο χαρτοφυλάκιο 18 μήνες από τώρα».
Επιμέλεια στα ελληνικά:
Δημήτρης Ηλίας
Ο «έρωτας» της Γερμανίας με την Τουρκία κρατά αρκετούς αιώνες και πρόκειται για ένα δεσμό που δύσκολα θα σπάσει – Ακόμη κι αν ο ένας παρτενέρ είναι… εκνευριστικός
Φανταστείτε ένα γερμανικό μπαρ της δεκαετίας του ΄70, με χαμηλό φωτισμό, τη φωνή της εμβληματικής Μάρλεν Ντίτριχ να τραγουδά το εμβληματικό «Λιλί Μαρλέν» σε ρυθμό βαλς κι ένα ζευγάρι να χορεύει. Φανταστείτε αυτό το ζευγάρι να είναι η Άνγκελα Μέρκελ και ο… Ταγίπ Ερντογάν, επιβεβαιώνοντας τις στενές σχέσεις που έχουν, τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο κρατών.
Γράφει ο Βασίλης Σ. Κανέλλης
Ο «έρωτας» της Γερμανίας με την Τουρκία κρατά αρκετούς αιώνες και πρόκειται για ένα δεσμό που δύσκολα θα σπάσει. Ακόμη κι αν ο ένας παρτενέρ είναι… εκνευριστικός. Η Ιστορία άλλωστε έχει καταγράψει ότι η Τουρκία σε δύο Παγκοσμίους Πολέμους συντάχτηκε με το Βερολίνο, έστω κι αν αυτό δεν της βγήκε σε καλό.
Ο Ταγίπ Ερντογάν εδώ και μήνες, ξεκάθαρα απειλεί τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πότε με τους εκβιασμούς για το Μεταναστευτικό και πότε με τις προκλητικές ενέργειες σε βάρος δύο κρατών – μελών της ΕΕ, της Ελλάδας και της Κύπρου. Κι όμως, την ίδια στιγμή που ένα σκηνικό πολέμου πλανάται πάνω από την Ανατολική Μεσόγειο, ο πιο θερμός σύμμαχος της Τουρκίας είναι το Βερολίνο.
Εδώ και εβδομάδες προσπαθεί – κι έχει καταφέρει – να μπλοκάρει τις οικονομικές κυρώσεις της ΕΕ σε βάρος της Τουρκίας. Επίσης, η Γερμανία βρίσκεται πάντα απέναντι σε κάθε προσπάθεια να «συμμορφωθεί» ο ανεξέλεγκτος Ερντογάν. Ενώ είναι σίγουρο ότι η Μέρκελ θα «ακυρώσει» και τα αιτήματα της Αθήνας για εμπάργκο στην πώληση όπλων προς την Τουρκία αλλά και για αναστολή της Τελωνειακής Ένωσης.
Κι αν πολλοί πιστεύουν ότι ο «έρωτας» των δύο είναι αποτέλεσμα γεωπολιτικών ισορροπιών, η αλήθεια κρύβεται και αλλού. Καλά γνωρίζοντες τις ελληνο-γερμανικές σχέσεις, τονίζουν ότι αφενός οι οικονομικοί δεσμοί των δύο χωρών δε μπορούν να σπάσουν γιατί… είναι πολλά τα λεφτά. Και αφετέρου, η Γερμανία δε θέλει επ’ ουδενί να αφήσει τη Γαλλία να πατήσει πόδι και να γίνει κυρίαρχος στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Ο Ε. Μακρόν διεκδικεί ηγεμονικό ρόλο, εξόν και η ευθεία στήριξη προς την Ελλάδα και ταυτόχρονα η σύγκρουση με τον Ερντογάν.
Το Βερολίνο παρακολουθεί με ανησυχία τη δραστηριοποίηση της Γαλλίας και κάνει τα πάντα ώστε να μπλοκάρει τα σχέδια ελέγχου της Μεσογείου από τους Γάλλους. Και φυσικά, ουδέποτε η Γερμανία θα έφευγε με κατεβασμένα χέρια από τη διεκδίκηση της κυριαρχίας στη Μεσόγειο, ειδικά τώρα που οι ΗΠΑ δείχνουν να κινούνται σε δεύτερο πλάνο.
ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΑ
Ωστόσο, αυτό που δένει το Βερολίνο με την Άγκυρα με δεσμό… ζωής και θανάτου, είναι τα λεφτά. Οι οικονομικές σχέσεις των δύο συμμάχων, από την εποχή που Γερμανία και Τουρκία ήταν αυτοκρατορίες, είναι πολύ δυνατές.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του ΕΛΙΑΜΕΠ με στοιχεία του ΟΗΕ, το 2019 η Γερμανία ήταν πρώτη στη λίστα με τις χώρες προορισμούς τουρκικών προϊόντων. Δηλαδή η Τουρκία έκανε εξαγωγές ύψους 16,6 δισ. ευρώ γεμίζοντας τη γερμανική αγορά με… Made in Turkey. Δεύτερη αγορά είναι η βρετανική με 11,2 δισ. ευρώ, κάτι που αποδεικνύει γιατί και οι Βρετανοί είναι «χαλαροί» με την τουρκική προκλητικότητα. Οι Τούρκοι εξάγουν κυρίως εξαρτήματα αυτοκινήτων και υφάσματα.
Από την άλλη, η Γερμανία εξάγει προϊόντα ύψους 19,2 δισ. ευρώ προς την τουρκική αγορά. Τα γερμανικά προϊόντα που πηγαίνουν στην Τουρκία είναι μηχανήματα, οχήματα, φάρμακα, ηλεκτρικές συσκευές, υλικά για σιδηρόδρομους κ.λπ. Κανείς φυσικά δεν ξεχνά τα εξοπλιστικά προγράμματα για την προμήθεια όπλων από τη Γερμανία που είναι δύσκολο να εκτιμηθούν, καθώς πολλά από τα κονδύλια είναι μυστικά. Συνολικά, ο φανερός όγκος εμπορίου μεταξύ των 2 χωρών ξεπερνά τα 40 δισ.
Υπάρχουν και άλλα εντυπωσιακά οικονομικά στοιχεία που ενώνουν τις δύο χώρες. Την περίοδο 2008-2018 οι άμεσες ξένες επενδύσεις προς την Τουρκία με γερμανική σφραγίδα ήταν περίπου 2,5 δισ. ευρώ. Επίσης, περί τις 80 χιλιάδες γερμανο-τουρκικές επιχειρήσεις λειτουργούν σε γερμανικό έδαφος, κάνουν ετήσιο τζίρο πάνω από 50 δισ. ευρώ και απασχολούν περίπου 500 χιλιάδες άτομα. Και παράλληλα, 7.500 γερμανικές επιχειρήσεις έχουν σημαντική δραστηριότητα στα τουρκικά εδάφη.
Ποιος ξεχνά επίσης, ότι πάνω από 3 εκατομμύρια πολίτες τουρκικής καταγωγής ζουν και εργάζονται στη Γερμανία. Μάλιστα, από το 2001 και μετά, με τη μεταρρύθμιση Σρέντερ, οι περισσότεροι από τους τούρκους μετανάστες πήραν υπηκοότητα κι έχουν δικαίωμα ψήφου, αλλάζοντας τα πολιτικά δεδομένα στη χώρα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Γερμανία υπάρχουν 3 μέλη του Ευρωκοινοβουλίου, 16 μέλη του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου, 48 μέλη Κοινοβουλίων Κρατιδίων και 423 μέλη Δημοτικών Συμβουλίων που είναι τουρκικής καταγωγής.
Σε ένα κλίμα απόλυτης οικονομικής εξάρτησης της μίας χώρας από την άλλη, με 3 εκατ. Τούρκους –και μάλιστα ψηφοφόρους– στη Γερμανία, και με την Καγκελαρία να επιδιώκει διαχρονικά την ισχυρή παρουσία της στη Μεσόγειο, είναι αδιανόητο να περιμένει κανείς διάρρηξη των σχέσεων.
Δημιουργείται δε ένα αδιαπέραστο «γερμανικό τείχος» απέναντι στις ελληνικές θέσεις που δε μπορεί να σπάσει. Ακόμη κι αν η Τουρκία έχει ξεφύγει και ο Ταγίπ Ερντογάν απειλεί το δυτικό τρόπο ζωής. Η Γερμανία έχει ανάγκη την Τουρκία και το αντίθετο. Επομένως, το να παραβλέπεις ότι ο παρτενέρ σου στο βαλς είναι «διεθνής ταραξίας» είναι αυτονόητη αποδοχή μιας κατάστασης, που δύσκολα θα αλλάξει τα επόμενα χρόνια.
Κάθε μήνας έχει τη δική του ιστορική επέτειο. Τα Δεκεμβριανά αναφέρονται σε μία σειρά ενόπλων συγκρούσεων που έλαβαν χώρα στην Αθήνα το Δεκέμβριο 1944 – Ιανουάριο 1945, ανάμεσα στις δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και τις Βρετανικές και κυβερνητικές δυνάμεις, που ανήκαν σε ένα ευρύ πολιτικό φάσμα, από τη σοσιαλδημοκρατία έως τη φιλομοναρχική δεξιά.
Η έναρξή τους στις 3 Δεκεμβρίου του 1944, σηματοδοτείται από τους πυροβολισμούς των αστυνομικών δυνάμεων μπροστά στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη ενάντια στη διαδήλωση του ΕΑΜ, που είχε οργανωθεί ως απάντηση στο τελεσίγραφο της κυβέρνησης εθνικής ενότητας για τον αφοπλισμό όλων των αντάρτικων ομάδων, με αποτέλεσμα το θάνατο δεκάδων διαδηλωτών.
Τα επεισόδια κράτησαν 33 μέρες και τερματίστηκαν στις 5 Ιανουαρίου 1945. Οι μάχες του Δεκεμβρίου 1944, ήταν η μοναδική περίπτωση κατά την οποία σημειώθηκαν πολεμικές συγκρούσεις τέτοιας έντασης στην ελληνική πρωτεύουσα από δημιουργίας του ελληνικού κράτους.
Αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Γερμανούς κατακτητές, η κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Γεωργίου Παπανδρέου ανέλαβε το δύσκολο έργο της ανόρθωσης της χώρας. Τα προβλήματα που έπρεπε να αντιμετωπιστούν άμεσα ήταν το πολιτειακό ζήτημα, η παραπομπή σε δίκη και τιμωρία των δωσίλογων και η συγκρότηση του εθνικού στρατού και αστυνομίας.
Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο εξόριστος μονάρχης είχε πιεσθεί, ώστε να δεσμευτεί να μην επιστρέψει στη χώρα πριν ο λαός αποφασίσει ρητά για τη μορφή του πολιτεύματος που επιθυμούσε. Έντονη ήταν η διαφωνία των κομμάτων στο ελληνικό κοινοβούλιο για την τελική μορφή του πολιτεύματος. Η κατάσταση οδηγήθηκε σε σύρραξη. Οι υπουργοί που ανήκαν στο ΕΑΜ παραιτήθηκαν στις 2 Δεκεμβρίου του 1944, ενώ το ΕΑΜ ζήτησε και έλαβε άδεια για συγκέντρωση διαμαρτυρίας την επόμενη ημέρα, κηρύττοντας ταυτόχρονα γενική απεργία.
Η κυβέρνηση απαγόρευσε το συλλαλητήριο, όμως τα μέλη του ΕΑΜ αψηφώντας την κυβερνητική απαγόρευση κατέκλυσαν ειρηνικά την πλατεία Συντάγματος. Η διαδήλωση, που είχε μεγάλη συμμετοχή, πνίγηκε στο αίμα, όταν αστυνομικοί άρχισαν να πυροβολούν προς το πλήθος. Ο απολογισμός της επίθεσης ήταν 33 νεκροί και περισσότεροι από 140 τραυματίες.
Το ίδιο εκείνο βράδυ (3 Δεκεμβρίου 1944) ο Γεώργιος Παπανδρέου, προσπαθώντας να βρει διέξοδο στην τεταμένη κατάσταση, κατέθεσε πρόταση περί σχηματισμού οικουμενικής κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον αρχηγό των Φιλελευθέρων, Θεμιστοκλή Σοφούλη, με παραίτηση του ίδιου και όλων των υπουργών. Όλες οι αντιμαχόμενες πλευρές αποδέχτηκαν την πρόταση. Η νέα κυβέρνηση όμως δεν κατάφερε να επιβάλλει την τάξη και οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν και γενικεύτηκαν σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.
Τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 1944 θεωρούνται από τους ιστορικούς ως η δεύτερη φάση του Ελληνικού Εμφυλίου και οδήγησαν στην Τρίτη φάση που τερματίστηκε το 1949 με τη στρατιωτική ήττα του ΚΚΕ.
Μελετώντας προσεκτικά την ιστορία, δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι διδαχτήκαμε από την τραγωδία των Δεκεμβριανών και του Εμφυλίου Πολέμου. Κάποιοι μου δίνουν την αίσθηση, ότι επιθυμούν την αναβίωση του διχασμού…
Το Σάββατο 21 Νοεμβρίου, η εφημερίδα της Ελλάδας «Εστία» ανέδειξε με αριθμούς, μία από τις πολιτικές «ωρολογιακές βόμβες» που απειλούν την Κυβέρνηση, σε περίπτωση εκρήξεώς της. Πρόκειται για τις 164.224 συντάξεις που εκκρεμούν προς απονομή στους δικαιούχους τους.
Την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου, η ίδια εφημερίδα αποκάλυψε ακόμη μία («ωρολογιακή βόμβα»), η οποία απειλεί την κοινωνική συνοχή της πρωτευούσης. Τους μετανάστες, οι οποίοι αυξάνονται, πληθύνονται και μετά τις τελευταίες κυβερνητικές αποφάσεις, περιφέρονται ανά τις οδούς και τας ρύμας.
Συμφώνως προς απόρρητο έκθεση της Ελληνικής Αστυνομίας, την οποία έχει στη διάθεσή του ο Δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης, σήμερα το 25% των κατοίκων της πόλεως των Αθηνών είναι αλλοδαποί, νόμιμοι και παράνομοι. Σε ορισμένες μάλιστα συνοικίες, όπως τα Πατήσια, ο Άγιος Παντελεήμων, ο Άγιος Παύλος, η Πλατεία Βικτωρίας και άλλες, που ευρίσκονται κοντά στα όρια της πόλεως, η μεταβολή είναι τόσο ραγδαία, ώστε είναι θέμα χρόνου -συμφώνως προς την ίδια έκθεση- οι αλλοδαποί να αποτελέσουν την πλειονότητα του πληθυσμού. Και έτσι οι γηγενείς Έλληνες να είναι λιγότεροι από τους αλλοδαπούς. Οι αριθμοί είναι συγκλονιστικοί! Το ποσοστό των αλλοδαπών σε αυτές τις συνοικίες φθάνει το 40-45% ανά περιοχή. Και η κατάσταση θα επιδεινωθεί εις το μέλλον, λόγω της ιδιορρύθμου μεταναστευτικής πολιτικής που υιοθετεί ο αρμόδιος Υπουργός, Νότης Μηταράκης.
Ο κύριος Μηταράκης έπρεπε να απενεργοποιήσει τη «βόμβα» του μεταναστευτικού στα νησιά του Αιγαίου, μειώνοντας τον εκεί αριθμό τους, χωρίς όμως και να ιδρύσει δομές φιλοξενίας στην ηπειρωτική Ελλάδα, λόγω του πολιτικού κόστους που θα κατέβαλλε η Κυβέρνηση στις τοπικές κοινωνίες. Ακολούθησε έτσι μία ενδιάμεση λύση. Αποφορτίζει σταδιακώς τα νησιά από μετανάστες και τους δίδει αθρόως πολιτικό άσυλο, αφήνοντάς τους να επιλέξουν που θα ζήσουν και πως θα ζήσουν. Ως ελεύθεροι πολίτες.
Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι, να έχουν ενοικιασθεί όλα τα υπόγεια των Αθηνών από μετανάστες, να καταλαμβάνεται περιοδικώς η πλατεία Βικτωρίας από τις νέες αφίξεις και βεβαίως, να κυκλοφορούν στους δρόμους άνεργοι και άστεγοι εξαθλιωμένοι αλλοδαποί. Άπαντες, λόγω του ασύλου, διαθέτουν προσωρινό διαβατήριο εξαμήνου διαρκείας αλλά ελάχιστοι φεύγουν για το εξωτερικό, λόγω ελλείψεως των αναγκαίων χρηματικών πόρων.
Το αποτέλεσμα είναι να καλούνται ο Δήμος Αθηναίων και η Ελληνική Αστυνομία να βγάζουν τα κάστανα από τη φωτιά. Πολύ τακτικά μεταφέρονται μετανάστες σε ομάδες των τριακοσίων και των τετρακοσίων ατόμων στη δομή του Ελαιώνα, την οποία όμως ο Δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης, είναι αποφασισμένος να κλείσει. Σε αυτήν φιλοξενούνται σήμερα, μία ανάσα από το Κέντρο, περί τις 3.500 μετανάστες (3.000 μόνιμοι και 500 από την Πλατεία Βικτωρίας, οι οποίοι διαρκώς εναλλάσσονται). Το μνημόνιο που υπέγραψε άλλωστε ο Δήμος Αθηναίων με τον Παναθηναϊκό και το Δημόσιο για τη διπλή ανάπλαση, προβλέπει ότι ο Δήμος θα κλείσει τη δομή ένα χρόνο πριν αναλάβουν τις εργασίες κατασκευής του νέου γηπέδου του Παναθηναϊκού. Τότε θα ειδοποιήσει το αρμόδιο Υπουργείο διά τα περαιτέρω.
Έως τότε όμως το πρόβλημα θα υπάρχει και θα παροξύνεται. Δήμος και ΕΛ.ΑΣ. ευρίσκονται σε επιφυλακή για τις τυχόν επιπτώσεις που θα έχει στη ζωή της πόλεως η αυξημένη παρουσία μεταναστών, νόμιμων και παράνομων. Η πρωτεύουσα καλείται, μετά την απορρόφηση ενός εκατομμυρίου Αλβανών μεταναστών στη δεκαετία του 1990, να γίνει και πάλι το νέο χωνευτήρι, αλλά οι συνθήκες αυτή τη φορά μοιάζουν να έχουν αλλάξει…
Το ποσοστό ανοχής σε μετανάστη γείτονα μουσουλμάνο ή στη λειτουργία λατρευτικών οίκων τους (τεμενών) φθίνει συνεχώς. Κοινωνική ανοχή δεν υπάρχει. Κοινωνική κόπωση, ναι. Άνω του 70% δήλωσε -στην τελευταία έρευνα της Kappa Research για το ίδρυμα Φρίντριχ Νάουμαν-, ότι η παρουσία μεταναστών τους ενοχλεί.
The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 14-45 published December 4th 2020.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
Τα προβλήματα στην τουρκική οικονομία είναι πολλαπλά. Όμως τρία είναι πρωταρχικής σημασίας: ο περιορισμός (επομένως και η ύπαρξη πόρων για τη χρηματοδότηση) των ελλειμμάτων του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, η αναχρηματοδότηση του βραχυχρόνιου εξωτερικού χρέους και ο περιορισμός του ύψους του πληθωρισμού. Και τα τρία συνδέονται με την εξέλιξη της ισοτιμίας του νομίσματος σε σχέση με τα αποθεματικά νομίσματα.
Κώστας Μελάς*
Οι σχηματιζόμενες αρνητικές προσδοκίες για την εξέλιξη της ισοτιμίας του νομίσματος –σε αυτό συμβάλλουν παράγοντες που συνδέονται με τη γενικότερη οικονομική, πολιτική και γεωπολιτική συμπεριφορά του Ερντογάν– αποτρέπουν την εισροή ξένων κεφαλαίων (αυτόνομων ή δάνειων). Αυτό δυσκολεύει αφάνταστα τη χρηματοδότηση των εξωτερικών ελλειμμάτων και την αναχρηματοδότηση του εξωτερικού χρέους.
Αυτό επιφέρει πιέσεις στην αγορά συναλλάγματος, με αποτέλεσμα η ισοτιμία του τουρκικού νομίσματος να αυξάνεται έναντι των αποθεματικών νομισμάτων και όχι μόνο. Η συνεχής ισχυρή διολίσθηση του νομίσματος πυροδοτεί τον εισαγόμενο πληθωρισμό, συμβάλλοντας στην αύξηση του συνολικού δείκτη τιμών καταναλωτή.
Η τελευταία αύξηση των επιτοκίων από την Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας αποτελεί μόνο ένα πρώτο βήμα προκειμένου να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση. Μπορεί βραχυχρόνια να κατάφερε να σταματήσει τη διολίσθηση του τουρκικού νομίσματος (και να μειώσει ελάχιστα την ισοτιμία) αλλά για να έχει μονιμότερη αποτελεσματικότητα θα πρέπει να επιδράσει θετικά στους παράγοντες που δημιουργούν το πρόβλημα.
Δηλαδή, να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών, έτσι ώστε να αρχίσει πάλι η ροή κεφαλαίων προς τη χώρα. Αυτό όμως δεν είναι συνάρτηση μόνο των επιτοκίων. Απαιτεί μεγαλύτερη προσαρμογή της οικονομικής πολιτικής στο διεθνές πλαίσιο λειτουργίας της οικονομίας και αναγνώριση των υφιστάμενων περιορισμών.
ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Παράλληλα, θα πρέπει το νέο οικονομικό επιτελείο να αποκτήσει την εμπιστοσύνη των Tούρκων καταθετών ως προς το νόμισμα της χώρας. Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας, το 56% των καταθέσεων στο τουρκικό τραπεζικό σύστημα είναι τοποθετημένα σε ξένο νόμισμα, κυρίως σε δολάρια ΗΠΑ, έναντι 50% την αντίστοιχη περίοδο του 2019. Πρόκειται για ποσό που το ύψος του ανέρχεται σε 225,8 δισ. δολάρια (13 Νοεμβρίου 2020). Το φαινόμενο αυτό έχει ονομαστεί «δολαριοποίηση» και δείχνει την έλλειψη εμπιστοσύνης των Τούρκων καταθετών προς το νόμισμα της χώρας τους.
Επομένως, προκειμένου να σταθεροποιηθεί η ισοτιμία του νομίσματος, θα πρέπει πρωταρχικά η προσπάθεια να ξεκινήσει από την αποκατάσταση εμπιστοσύνης των Τούρκων καταθετών. Κάτι αρκετά δύσκολο, με δεδομένη την ιστορική εξέλιξη της ισοτιμίας του τουρκικού νομίσματος. Αξίζει να σημειωθεί, ότι από την 1η Ιανουαρίου 2005 που εισήχθη η νέα τουρκική λίρα με ισοτιμία έναντι του δολαρίου ίση με 1,325,7 – καθ’ όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησης Ερντογάν το τουρκικό νόμισμα συνεχώς διολίσθαινε.
Μια καλή αρχή θα ήταν η μείωση του ποσοστού πληθωρισμού, γεγονός που θα αντέστρεφε τη συνεχώς μειούμενη αγοραστική δύναμη των Τούρκων πολιτών. Η μέχρι τώρα ακολουθούμενη πολιτική αύξησης των μισθών στα όρια του πληθωρισμού, καθώς και η μέσω δανείων συγκράτηση ή και αύξηση της καταναλωτικής δαπάνης των νοικοκυριών, δύσκολα μπορεί να συνεχιστεί σε καθεστώς αύξησης των επιτοκίων και προσπάθειας μείωσης της ισοτιμίας του νομίσματος, σε σχέση με τα αποθεματικά νομίσματα. Εν κατακλείδι, η κατάσταση στην τουρκική οικονομία είναι δύσκολη και συνεχίζει να κινείται σε καθεστώς μεγάλης μακροοικονομικής ανισορροπίας.
ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΙ ΤΡΑΓΟΙ
Η παρουσία του προέδρου Ερντογάν, δε μπορεί εύκολα να δημιουργήσει περιβάλλον μείωσης της υπάρχουσας αβεβαιότητας. Ο πρόεδρος Ερντογάν, κατ’ εξοχήν πολιτικός παίκτης, δύσκολα θα αποδεχθεί τους περιορισμούς που προέρχονται από το παγκοσμιοποιημένο σύστημα.
Η ματιά του Ερντογάν είναι συνεχώς προσανατολισμένη στον πολιτικό και εκλογικό κύκλο της χώρας του, αλλά και στις γεωπολιτικές επιδιώξεις του. Αυτό δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας. Παράλληλα, ως γνήσιος ανατολίτης, είναι έτοιμος να παζαρέψει τα πάντα και να υποχωρήσει τακτικά μπροστά στις ανυπέρβλητες δυσκολίες, για να επανέλθει πάλι όταν κρίνει ότι το περιβάλλον τού το επιτρέπει.
Ήδη, οι αλλαγές του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας αλλά και του υπουργού Οικονομικών, κατά την άποψή μου, θέλουν να δείξουν ότι οι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση της τουρκικής οικονομίας είναι άλλοι, οι συγκεκριμένοι δύο, που λειτουργούν ως αποδιοπομπαίοι τράγοι, προκειμένου να παραμείνει αλώβητος ο Ερντογάν. Αυτό κυρίως απευθύνεται στο εσωτερικό της χώρας.
Σε δεύτερο σημείο, φαίνεται ότι με δεδομένο το σημερινό αδιέξοδο ακόμη και ο Ερντογάν φαίνεται να έχει δεχθεί (προσωρινά) ότι χρειάζεται κάποια μεγαλύτερη προσαρμογή της οικονομίας (πριν από όλα αύξηση των επιτοκίων). Όμως, φοβούμαι, ότι η προσαρμογή δε θα είναι μακροχρόνια ώστε να είναι και αποδοτική. Με την πρώτη καλυτέρευση της ισοτιμίας, αλλά λαμβάνοντας υπόψη όλα τα αρνητικά που συνεπάγεται η αύξηση των επιτοκίων, και ειδικά οι επιπτώσεις στη μεγέθυνση του ΑΕΠ, στις επενδύσεις και στους μισθούς των εργαζομένων, πιστεύω ότι ο Ερντογάν θα επανέλθει στις γνωστές απόψεις του για τον τρόπο άσκησης της οικονομικής πολιτικής.
Κλείνοντας, παρατηρούμε ότι από τη στιγμή που έχει βελτιωθεί η ισοτιμία του νομίσματος, όλοι οι αναλυτές που διαβάζουν τις οικονομικές εξελίξεις στη γείτονα χώρα με χρηματιστηριακούς όρους, έχουν προσωρινά σιγήσει. Όλες οι αναλύσεις, περί επικείμενης κατάρρευσης της τουρκικής οικονομίας, έχουν αποσυρθεί από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης. Θα επανέλθουν, είμαι βέβαιος, με την πρώτη ευκαιρία, έχοντας πάντα ως βάση τα «οικονομικά του αεροδρομίου».
© Ο Κώστας Μελάς διδάσκει oικονομικά στο Πάντειο πανεπιστήμιο
Το τι θα συμβεί στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής, που έχει ως κεντρικό θέμα τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας, θα εξαρτηθεί σε σημαντικό βαθμό από τη στάση που θα τηρήσει η Ελλάδα. Κι αυτό, επειδή το καθοδηγούμενο από τη Γερμανία δίδυμο Μισέλ-Μπορέλ έχει ήδη καθορίσει το πλαίσιο, εντός του οποίου θα προσπαθήσει να περιορίσει την απόφαση για την Τουρκία.
Σταύρος Λυγερός*
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, το γραφείο του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ήδη πραγματοποιεί «εκστρατεία», περνώντας γραμμή σε έναν προς έναν τους Μονίμους Αντιπροσώπους των κρατών-μελών. Ποια είναι η γραμμή; Ζητούμενο είναι η Τουρκία να παραμείνει στη Δύση και να μην πέσει στην «αγκαλιά» της Ρωσίας.
Κι αυτό –σύμφωνα με το Βερολίνο και όσους καθοδηγεί– μπορεί να επιτευχθεί μόνο με «θετική ατζέντα»! Οι ίδιοι, μάλιστα, ισχυρίζονται ότι αυτή είναι και η γραμμή της κυβέρνησης Μπάιντεν που θα αναλάβει καθήκοντα τον Ιανουάριο. Γι’ αυτό και δεν κρύβουν, ότι στο σχέδιο Συμπερασμάτων που ήδη ετοιμάζουν, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα χαιρετίσει την επιστροφή του «Oruc Reis» στην Αττάλεια.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η ελληνική πλευρά, που έχει ενημερωθεί για τις παραπάνω προθέσεις, έθεσε στο συνεργάτη του Μισέλ που πραγματοποιεί τις σχετικές επαφές, ερώτημα για την «αρνητική ατζέντα», η οποία προβλέπεται στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Οκτώβριο. Πήρε, λοιπόν, την εξής απάντηση: Εάν αποφασισθεί να ενεργοποιηθεί η «αρνητική ατζέντα», θα πρέπει ο αρμόδιος για την εξωτερική πολιτική Μπορέλ να την εξειδικεύσει από κοινού με την Κομισιόν, ώστε να υπολογισθεί το κόστος που θα προκύψει για τα κράτη-μέλη από την εφαρμογή τού οποιουδήποτε μέτρου κατά της Τουρκίας. Κι αυτό θα πάρει χρόνο!
ΜΟΝΟ ΑΝ ΚΑΝΕΙ ΓΕΩΤΡΗΣΗ!
Ο ίδιος, πάντως, πρόσθεσε ότι κύρωση θα επιβληθεί, μόνο εάν η Τουρκία πραγματοποιήσει γεώτρηση στη δυνάμει ελληνική ΑΟΖ. Διευκρίνισε, μάλιστα, ότι η κύρωση θα είναι κατά 2-3 εμπλεκομένων στη γεώτρηση ατόμων, όπως είχε συμβεί και με την τουρκική γεώτρηση στην κυπριακή ΑΟΖ. Με άλλα λόγια, θα πρόκειται για κύρωση-κοροϊδία, η οποία μόνο ειρωνικά χαμόγελα θα προκαλέσει στην Άγκυρα, όπως και στην περίπτωση της Κύπρου.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, όταν ο Έλληνας διπλωμάτης διαμαρτυρήθηκε, ο συνεργάτης του Μισέλ τον αποστόμωσε, λέγοντάς του: «Γιατί πρέπει στην περίπτωση της Ελλάδας να αντιδράσουμε διαφορετικά από ό,τι στην περίπτωση της Κύπρου; Για λόγους ισότητας πρέπει να εφαρμόσουμε το ίδιο μέτρο»!
Με άλλα λόγια, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στέλνει το μήνυμα (στην Ελλάδα και στα άλλα κράτη-μέλη) ότι έχει δημιουργηθεί προηγούμενο, το οποίο δεν είναι σωστό να παραβιασθεί! Αυτά ας τα σκεφθούν στην Αθήνα, που τότε ουσιαστικά είχαν αφήσει την Κύπρο μόνη της, απλά με τη γνωστή τυπική διπλωματική συμπαράσταση.
Η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ
Αξίζει να υπογραμμισθεί ότι το Βερολίνο σπρώχνει όσο μπορεί, μέσω του διδύμου Μισέλ-Μπορέλ, την ιδέα της πολυμερούς Διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο. Το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης στη Σύνοδο Κορυφής του Οκτωβρίου είχε συμφωνήσει, τους επέτρεψε να καλλιεργήσουν – προωθήσουν την ιδέα, στις κυβερνήσεις των άλλων κρατών-μελών.
Τις προηγούμενες ημέρες, πάντως, η Αθήνα ξεκαθάρισε ότι διαφωνεί με αυτή τη Διάσκεψη. Επικαλέστηκε ως επιχείρημα ότι ο Μητσοτάκης είχε τότε συμφωνήσει, υπό την προϋπόθεση ότι η Τουρκία θα σταματούσε τις έρευνες του «Oruc Reis» και την επιθετικότητα. Αντ’ αυτού, όμως, έπραξε το αντίθετο. Αξίζει στο σημείο αυτό να σημειώσουμε ότι –σύμφωνα με διπλωματικές πηγές– το Μαξίμου άλλαξε γραμμή κατόπιν της επιμονής του υπουργείου Εξωτερικών.
Το ευρω-ιερατείο δεν έκρυψε την ενόχλησή του από την αλλαγή στάσης της Ελλάδας και έφθασε στο σημείο –σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες– οι Μισέλ και Μπορέλ να διαμηνύσουν στην ελληνική πλευρά ότι δεν έχει καμία άλλη λύση. Άφησαν, μάλιστα, σαφώς να εννοηθεί, ότι εάν η Αθήνα αρνηθεί την πολυμερή Διάσκεψη η ελληνοτουρκική κρίση θα οδηγηθεί σε θερμή σύγκρουση, κάτι που έχει καταστεί σαφές –όπως είπαν– ότι ο Μητσοτάκης θα κάνει τα πάντα για να την αποφύγει.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ
Αντιμέτωπο με αυτή τη σκοτεινή προοπτική, το υπουργείο Εξωτερικών έχει αναλάβει μία διπλωματική εκστρατεία. Οι Έλληνες πρεσβευτές στα κράτη-μέλη έχουν λάβει εντολή να ενημερώσουν τις κυβερνήσεις για τις ελληνικές θέσεις. Για την ακρίβεια, στις επαφές που έχουν ζητούν την αναστολή της χρηματοδότησης της Τουρκίας, την επανεκτίμηση της τελωνειακής ένωσης ΕΕ-Τουρκίας, το πάγωμα των συναλλαγών τουρκικών επιχειρήσεων και τραπεζών με την ΕΕ και την απαγόρευση πώλησης στην Τουρκία ευρωπαϊκών οπλικών συστημάτων, καθώς και τεχνολογίας που χρησιμοποιείται στην πολεμική βιομηχανία.
Επίσης, οι Έλληνες πρεσβευτές έχουν λάβει εντολή να ξεκαθαρίσουν, πως κυρώσεις θεωρούν αυτές που αφορούν σε τομείς της τουρκικής οικονομίας και θα «πονέσουν» την Τουρκία κι όχι σε πρόσωπα. Τέλος, έχουν εντολή και να εξηγήσουν γιατί η Αθήνα απορρίπτει τώρα τη Διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, ο πρώτος απολογισμός από τις επαφές των Ελλήνων πρεσβευτών στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι μάλλον απογοητευτικός, κι όλα δείχνουν ότι η εικόνα δε θα αλλάξει.
Η Γαλλία ζητάει την επιβολή κυρώσεων, οι οποίες, μάλιστα, να είναι εξειδικευμένες και να εφαρμόζονται αυτομάτως στη βάση χρονοδιαγράμματος. Επίσης, ζητάει την απαγόρευση παράδοσης όπλων στην Τουρκία. Αλλά και το Παρίσι επικαλείται ως λόγο τις τουρκικές επεμβάσεις στη Συρία, στη Λιβύη και στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, όχι τις επιθετικές ενέργειές της στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Προφανώς, ο Μακρόν δεν έχει συγχωρέσει τον Μητσοτάκη για τις υπαναχωρήσεις του.
ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΒΕΤΟ
ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ
Η δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα έχει οξύνει τις ενδοκυβερνητικές αντιθέσεις, με πρώτη αυτή μεταξύ του Μαξίμου και του υπουργού Εξωτερικών, ο οποίος έχει υψώσει δημοσίως τους τόνους δημιουργώντας διπλωματικό τετελεσμένο, το οποίο εκ των πραγμάτων υψώνει τον πήχη για τον Μητσοτάκη.
Είναι ενδεικτικό ότι στην Αθήνα συζητείται ακόμα και το ενδεχόμενο άσκησης βέτο στα Συμπεράσματα της επικείμενης Συνόδου Κορυφής, εάν δεν προκύψει μία στοιχειωδώς ανεκτή φόρμουλα. Τουλάχιστον μέχρι αυτές τις ημέρες, το Μαξίμου δεν το συζητούσε, αλλά τα πράγματα δυσκολεύουν, φέρνοντας υποχρεωτικά όλα τα σενάρια στο τραπέζι.
Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, Έλληνες διπλωμάτες βολιδοσκόπησαν ατύπως συνεργάτες των Μισέλ και Μπορέλ για το ενδεχόμενο άσκησης ελληνικού βέτο, υπενθυμίζοντας το παράδειγμα της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εισέπραξαν, λοιπόν, την απάντηση, ότι όποιος είναι αποφασισμένος για βέτο, όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία, το ασκεί και μετά συζητάει, αφήνοντας να εννοηθεί πως δε θεωρούν ότι η Ελλάδα έχει τα κότσια να ασκήσει βέτο. Με άλλα λόγια, είναι το προφίλ της Ελλάδας στην ΕΕ που επιτρέπει στο Βερολίνο και στο δίδυμο Μισέλ-Μπορέλ να της συμπεριφέρονται κατ’ αυτόν τον τρόπο.
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.
Τρία μεγάλα ερωτήματα θέτει για τα νέας τεχνολογίας εμβόλια, όπως της Pfizer και της Moderna, ο καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ, Δημήτρης Κούβελας, ενώ θεωρεί ότι το ρωσικό Sputnik V που είναι παλαιάς τεχνολογίας, θεωρείται ασφαλές και δε δημιουργεί σοβαρές παρενέργειες.
Φανή Χαρίση
Με την πανδημία του κορωνοϊού να δείχνει τα «δόντια» της, η παγκόσμια κοινότητα αναμένει εναγωνίως το εμβόλιο που θα την απαλλάξει από την COVID-19. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο νοσούν και χιλιάδες έχουν πεθάνει, ενώ χώρες όπως η Ρωσία είναι έτοιμες να διαθέσουν το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού.
Η επιστημονική κοινότητα μελετά τα δύο τύπου εμβόλια που είναι έτοιμα προς χρήση, όπως το ρωσικό Sputnik V που δημιούργησε το διεθνούς κύρους Ινστιτούτο Γκαμαλέγια και το οποίο χαρακτηρίζεται «συμβατικού τύπου» και το εμβόλιο της Pfizer, αλλά και της Moderna, που χαρακτηρίζονται «γενετικού τύπου» εμβόλια.
Ο καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ, Δημήτρης Κούβελας, μιλώντας στο Sputnik, εξήγησε ότι το ρωσικό εμβόλιο είναι παλαιάς τεχνολογίας «από αυτά που περιμέναμε ότι θα έχουμε» κι ότι το πλεονέκτημά του είναι ότι «δεν περιμένουμε καμία σοβαρή παρενέργεια» ενώ την ίδια ώρα, όλοι αισθάνονται περισσότερη ασφάλεια για να το κάνουν.
«Το Sputnik V είναι ένα εμβόλιο παλαιάς τεχνολογίας, δηλαδή από αυτά που κάναμε πάντα. Έχουν χρησιμοποιήσει δύο διαφορετικούς τύπους, ακίνδυνων για τον άνθρωπο ιών, οι οποίοι όμως όταν τους βάλεις μαζί, έχουν ως αποτέλεσμα να δίνουν αυτό που λέμε “χιμαιρικά προϊόντα”, δηλαδή σαν τη χίμαιρα που γίνεται από κομμάτια διαφορετικών οργανισμών, και να δίνουν μία αντιγονικότητα. Ένα ερέθισμα, δηλαδή, στο δικό μας σώμα, σα να έχει προσβληθεί από τον κορωνοϊό. Οπότε φτιάχνουν αντισώματα που πιάνουν και στον SAR-CοV-2. Αυτή είναι η γνώση που έχουμε σε σχέση με το εμβόλιο Sputnik V» εξήγησε ο κ. Κούβελας.
Ο καθηγητής του ΑΠΘ τόνισε ότι οι επιστήμονες ανέμεναν τέτοιου τύπου εμβόλια – δηλαδή που έχουν «είτε έναν είτε δύο ιούς είτε κομμάτια του ιού που θα τα συνθέταμε και τα οποία θα τα βάζαμε στο τελικό παρασκεύασμα χωρίς το γονιδιακό υλικό του ιού» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Κούβελας για το εμβόλιο Sputnik V.
ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΟΥ SPUTNIK V
«Το πλεονέκτημα του εμβολίου είναι ότι ξέρουμε τι είναι, άρα νιώθουμε περισσότερη ασφάλεια με ένα τέτοιο εμβόλιο όλοι μας. Από αυτά τα εμβόλια δεν περιμένουμε καμία σοβαρή παρενέργεια. Δεν έχουν παρενέργειες τα εμβόλια που χρησιμοποιούμε εδώ και χρόνια, γιατί είναι υψηλής καθαρότητας, είναι πολύ καλά φτιαγμένα, απλώς κάποιοι μπορεί να μην ανταποκριθούν όπως αναμένεται. Αυτοί είναι οι πιο ευπαθείς, όπως ένας άνθρωπος που παίρνει κορτιζόνη γιατί έχει αυτοάνοσο νόσημα (η κορτιζόνη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα). Αν λοιπόν του δώσουμε ένα εμβόλιο, αυτό δε θα διεγερθεί, γιατί τον κρατάμε σε ανοσοκαταστολή. Αυτός όμως ο άνθρωπος έχει περισσότερη πιθανότητα να νοσήσει. Ή οι ηλικιωμένοι. Άρα λοιπόν τι κάνουμε; Γι’ αυτούς λοιπόν θέλουμε την ανοσία της αγέλης, να εμβολιαστούμε οι υπόλοιποι για να προστατευθούν οι άνθρωποι που δε θα μπορέσουν να κάνουν εμβόλιο. Αυτή είναι η προσέγγισή μας στα κλασικά εμβόλια» τόνισε. Ο κ. Κούβελας ανέφερε ότι τέτοιας τεχνολογίας εμβόλιο είναι και αυτό της AstraZeneca.
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΤΗΣ PFIZER
Από την άλλη πλευρά, το εμβόλιο της Pfizer είναι διαφορετικής τεχνολογίας, με τον ίδιο τον κ. Κούβελα να λέει ότι είναι ένα προϊόν που ο ίδιος δε μπορεί να το χαρακτηρίσει «εμβόλιο» με την κλασική έννοια του όρου.
«Η Pfizer έχει φτιάξει ένα προϊόν, δε μπορώ να το χαρακτηρίσω πραγματικά, γιατί δεν είναι καν εμβόλιο με την κλασική έννοια του όρου, είναι κάτι τελείως καινούριο. Αυτό το προϊόν είναι ουσιαστικά συνθετικό, τεχνητό RNA του κορωνοϊού, μια αλληλουχία βάσεων του RNA, το οποίο όταν θα το δώσουν στον οργανισμό, αυτό θα μπει και θα ενσωματωθεί στα δικά μας κύτταρα. Θα αρχίσει να δουλεύει σαν RNA αγγελιοφόρος και θα κάνει πρωτεϊνοσύνθεση στα δικά μας κύτταρα και θα παραχθούν δικές μας πρωτεΐνες, σε αντιγονική όμως πληροφορία, η οποία θα μπορεί να διεγείρει την παραγωγή αντισωμάτων στο δικό μας οργανισμό. Ουσιαστικά θα είναι σα να μας δημιουργεί ένα αυτοάνοσο πολύ-πολύ περιορισμένο και για τη συγκεκριμένη χρήση. Τα αντισώματα που θα δημιουργηθούν δε θα προσβάλλουν κάποιο όργανο δικό μας, αλλά θα είναι εκεί και θα περιμένουν την πιθανή εισβολή του κορωνοϊού και θα έχουν τη δυνατότητα να τον καταστρέφουν» περιέγραψε ο κ. Κούβελας.
Ο καθηγητής προσθέτει ότι το μεγάλο πλεονέκτημα με αυτή τη μέθοδο είναι ότι δε χρησιμοποιούν ξένες πρωτεΐνες και κατά συνέπεια δεν προκαλούν αλλεργίες ή άλλες παρενέργειες. «Θεωρητικά είναι ιδανικό» λέει ο κ. Κούβελας, που όμως επισημαίνει ότι όλα αυτά τα χρόνια οι επιστήμονες είχαν σημαντικά εμπόδια να μεταφέρουν RNA χωρίς κάποιο «όχημα» μέσα στο ανθρώπινο σώμα.
«Ξαφνικά, δηλαδή, πολύ γρήγορα και χωρίς προηγούμενη γνώση, έρχονται οι δύο εταιρείες (σ.σ. Pfizer και Μoderna) και λένε “λύσαμε τα προβλήματα που είχαμε”» επισημαίνει ο κ. Κούβελας, προσθέτοντας ότι μέχρι τώρα «αν θέλαμε να μεταφέρουμε RNA για πειραματικούς λόγους, χρησιμοποιούσαμε ιούς που τους αλλοιώναμε για το γονιδίωμα που εμείς χρειαζόμασταν ή κάποιους φάγους (ιοί για τα μικρόβια) και βάζαμε το μικρόβιο να συνθέτει την πρωτεΐνη που χρειαζόμασταν».
«Τώρα λένε ότι “εμείς βρήκαμε πώς θα το βάζουμε στα κύτταρα χωρίς φορέα, χωρίς να υπάρχει ένας ιός, κάτι βλαπτικό, το οποίο δεν ξέρουμε τι ακριβώς το κάνει αυτό”. Δηλαδή δε μας έχουν δώσει τις πληροφορίες, την επιστημονική βιβλιογραφία, πώς το κάνανε» τόνισε ο καθηγητής.
ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ
Σύμφωνα με τον κ. Κούβελα, το πρώτο μεγάλο θέμα είναι η αστάθεια. Το δεύτερο θέμα είναι ότι πέρασαν το τεχνητό RNA που εν συνεχεία θα περάσει τη μεμβράνη, ενώ το τρίτο έχει να κάνει με τα κύτταρα.
«Η πρώτη δυσκολία είναι η αστάθεια. Είπαν ότι το συντηρούν στους -70 βαθμούς, αλλά όταν αυτό γίνει ένεση στο αίμα μας, πώς καταστρέφεται; Γιατί δεν το “τρώνε” τα λευκά αιμοσφαίρια; Τι γίνεται; Λένε ότι το κατάφεραν. Το δεύτερο “ντουβάρι” που είχαμε να ξεπεράσουμε είναι, πώς αυτό το RNA θα περάσει την κυτταροπλασματική μεμβράνη. Γιατί το RNA δεν περνούσε τη μεμβράνη και χρειαζόμασταν έναν ιό, τώρα δε χρησιμοποιούν και μάλιστα καταφέρνουν να το περάσουν μέσα. Αυτό επίσης δεν ξέρουμε πώς το κάνουν. Και το τρίτο τεράστιο πρόβλημα είναι, πώς στοχεύω τα κύτταρα που πρέπει να “μιλήσουν”. Πώς αυτό που έφτιαξαν είναι σταθερό, μπαίνει στα συγκεκριμένα κύτταρα – όχι σε όποια βρίσκει μπροστά του, αλλά εκεί που χρειάζεται. Αυτά είναι τα τρία μεγάλα ερωτηματικά που οι εταιρείες λένε ότι τα ξεπέρασαν» υπογράμμισε ο κ. Κούβελας.
Όσον αφορά την πρόθεση του κράτους να στηθούν εμβολιαστικά κέντρα, ο κ. Κούβελας δηλώνει αντίθετος και θεωρεί ότι ο εμβολιασμός πρέπει να γίνει από τον προσωπικό γιατρό ή τους επισκέπτες υγείας.
Την επέτειο των 73 ετών του γάμου τους είχαν την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου η βασίλισσα Ελισάβετ και ο πρίγκιπας Φίλιππος, που βρίσκονται απομονωμένοι στο κάστρο του Ουίνδσορ με ελάχιστο υπηρετικό προσωπικό, εξαιτίας της πανδημίας.
Η μακροβιότερη βασίλισσα στον πλανήτη και το γηραιότερο μέλος της βασιλικής οικογένειας της Γηραιάς Αλβιόνας είχαν κάθε λόγο να χαμογελούν, καθώς ανάμεσα στα δώρα και τις ευχετήριες κάρτες που έλαβαν, ξεχώρισαν την πολύχρωμη κάρτα που έφτιαξαν για εκείνους τα τρία παιδιά του πρίγκιπα Ουίλιαμ και της Κέιτ Μίντλετον.
Ο 7χρονος πρίγκιπας Γεώργιος, τρίτος στη διαδοχή του θρόνου, η 5χρονη πριγκίπισσα Σάρλοτ και ο «βενιαμίν» της οικογένειας, ο μόλις 2 ετών, πρίγκιπας Λούις, σχεδίασαν μια μεγάλη κάρτα με ευχές για το «αειθαλές» βασιλικό ζευγάρι και στο μπροστινό μέρος της κάρτας έβαλαν τον αριθμό 73.
Το παλάτι για την επέτειο γάμου της βασίλισσας και του βασιλικού συζύγου έδωσε στη δημοσιότητα μια επίσημη φωτογραφία, με το ζευγάρι να κοιτάζει με προσοχή την κάρτα που έλαβε από τα τρία πριγκιπόπουλα.
Επίσης, το παλάτι δημοσίευσε για την ξεχωριστή μέρα και μια δεύτερη φωτογραφία από το μήνα του μέλιτος της βασίλισσας και του πρίγκιπα Φίλιππου. Εντύπωση προκαλεί πως και στις δύο φωτογραφίες η μονάρχης φορά την ίδια καρφίτσα με χρυσάνθεμα από διαμάντια και ζαφείρια.
Ο δούκας και η δούκισσα του Κέιμπριτζ ευχήθηκαν για την επέτειο γάμου του βασιλικού ζεύγους μέσω Twitter αναρτώντας την κάρτα που έφτιαξαν τα τρία παιδιά τους.
Η ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ,
Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΓΑΜΟΣ
Η βασίλισσα Ελισάβετ και ο πρίγκιπας Φίλιππος ένωσαν τις ζωές τους στις 20 Νοεμβρίου του 1947 στο αββαείο του Ουεστμίνστερ, εκείνη ήταν 21 ετών και ο Φίλιππος 26. Το ζευγάρι είχε αρραβωνιαστεί στις 9 Ιουλίου του ίδιου έτους.
Η βασίλισσα και ο πρίγκιπας Φίλιππος έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά, τον 72χρονο πρίγκιπα Κάρολο, την 70χρονη πριγκίπισσα Άννα, τον 60χρονο πρίγκιπα Άντριου και τον 56χρονο πρίγκιπα Έντουαρντ. Έχουν, επίσης, οκτώ εγγόνια και οκτώ δισέγγονα με μικρότερο τον μόλις ενός έτους Άρτσι, γιο του πρίγκιπα Χάρι και της Μέγκαν Μαρκλ.
Το ζευγάρι συναντήθηκε για πρώτη φορά το 1934 στο γάμο της πριγκίπισσας Μαρίνας της Ελλάδος και της Δανίας με τον πρίγκιπα Γεώργιο, δούκα του Κεντ. Ο έρωτας ήρθε πέντε χρόνια αργότερα, όταν η νεαρή τότε Ελισάβετ επισκέφθηκε μαζί με τους γονείς της και την αδελφή της Μαργαρίτα, το Βασιλικό Ναυτικό Κολέγιο στο Ντάρμουθ, όπου τους ξενάγησε ο γοητευτικός Φίλιππος, ο οποίος είχε καταταγεί στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό. Ο Φίλιππος έχει γεννηθεί στην Κέρκυρα και γονείς του ήταν ο πρίγκιπας Ανδρέας της Ελλάδος και της Δανίας και η πριγκίπισσα Αλίκη του Μπάτενμπεργκ.
Ο πρίγκιπας Φίλιππος έλαβε τον τίτλο «δούκας του Εδιμβούργου» πριν το γάμο με την τότε πριγκίπισσα Ελισάβετ. Το 1952 η Ελισάβετ ανέβηκε στο θρόνο, μετά το θάνατο του πατέρα της, βασιλιά Γεωργίου ΣΤ’.
