Thursday, February 19, 2026
spot_img
spot_img
Home Blog Page 35

Κεμπέκ: Στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας παραγωγής μπαταριών EV

0

Το Κεμπέκ βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο μιας παγκόσμιας μετατόπισης προς την ηλεκτροκίνηση και την πράσινη ενέργεια. Η επαρχία του Καναδά, γνωστή για την αφθονία υδροηλεκτρικής ενέργειας και την περιβαλλοντική της στρατηγική, έχει εξελιχθεί σε πόλο έλξης δισεκατομμυρίων επενδύσεων στον τομέα των μπαταριών ηλεκτρικών οχημάτων (EV). Παρά τις προκλήσεις και ορισμένα εμπόδια, η συνολική εικόνα δείχνει ότι το Κεμπέκ οικοδομεί τις βάσεις, για να αποτελέσει διεθνή κόμβο στην ανερχόμενη βιομηχανία της πράσινης κινητικότητας.

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ-ΜΑΜΟΥΘ

ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Η πιο φιλόδοξη επένδυση είναι αυτή της σουηδικής Northvolt, με σχέδιο ύψους 7 δισ. καναδικών δολαρίων για εργοστάσιο στο Saint-Basile-le-Grand και McMasterville. Το συγκρότημα θα περιλαμβάνει παραγωγή κυψελών, μονάδα υλικών καθόδου και εγκατάσταση ανακύκλωσης. Με ετήσια δυναμικότητα 60 GWh, υπολογίζεται ότι θα δημιουργήσει περίπου 3.000 θέσεις εργασίας, ενισχύοντας την τοπική οικονομία και προσελκύοντας τεχνογνωσία αιχμής.

Στο Bécancour, η Ford σε συνεργασία με τις νοτιοκορεατικές SK On και EcoProBM επενδύει 1,2 δισ. δολάρια για την κατασκευή εργοστασίου παραγωγής καθοδικών υλικών (CAM). Το εργοστάσιο αναμένεται να παράγει 45.000 τόνους ετησίως, με στόχο την έναρξη λειτουργίας το 2026. Η σύμπραξη αυτή εντάσσει το Κεμπέκ στο χάρτη της διεθνούς αυτοκινητοβιομηχανίας, καθώς η Ford επιδιώκει να εξασφαλίσει προμήθεια υλικών για τις μελλοντικές της σειρές EV στη Βόρεια Αμερική.

Παράλληλα, η Volta Energy Solutions Canada Inc. (VESC) σχεδιάζει εγκατάσταση στο Granby για την παραγωγή χάλκινου φύλλου, κρίσιμου συστατικού των μπαταριών. Η επένδυση αυτή κλείνει έναν κρίκο της αλυσίδας αξίας, ενισχύοντας την επιδίωξη του Κεμπέκ να προσφέρει μια πλήρη «οικοσυστημική» λύση στην παραγωγή EV.

ΣΤΗΡΙΞΗ ΑΠΟ ΚΑΝΑΔΑ

ΚΑΙ ΚΕΜΠΕΚ

Η καναδική ομοσπονδιακή κυβέρνηση και η επαρχιακή διοίκηση, έχουν δεσμεύσει δισεκατομμύρια σε επιδοτήσεις για να προσελκύσουν και να διασφαλίσουν αυτές τις επενδύσεις. Μόνο για το έργο της Northvolt προβλέπονται έως και 4,6 δισ. δολάρια σε κρατική στήριξη. Ο στόχος είναι σαφής: δημιουργία μιας εγχώριας βιομηχανίας που θα μειώσει την εξάρτηση από την Ασία και θα καταστήσει τον Καναδά αυτάρκη σε κρίσιμα στοιχεία της πράσινης μετάβασης.

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΕΣ

Η δυναμική αυτή δε στερείται εμποδίων. Η Northvolt, παρά το φιλόδοξο σχέδιο, κατέθεσε αίτηση πτώχευσης σε ΗΠΑ και Σουηδία, γεγονός που δημιούργησε αμφιβολίες για την υλοποίηση του έργου. Αν και οι καναδικές δραστηριότητες παραμένουν ενεργές, το χρονοδιάγραμμα έχει μετατεθεί, ενώ τοπικές κοινωνίες εκφράζουν ανησυχίες για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Παράλληλα, η BASF, που είχε εξαγγείλει εργοστάσιο καθοδικών υλικών στο Bécancour, ανέστειλε το σχέδιο επικαλούμενη συνθήκες αγοράς. Αυτό θεωρείται πλήγμα για την αλυσίδα αξίας, αν και άλλες επενδύσεις, όπως της Ford και της Volta, προχωρούν κανονικά.

Οι περιβαλλοντικές αντιδράσεις είναι επίσης ισχυρές. Οργανώσεις και ιθαγενείς κοινότητες διαμαρτύρονται για την απώλεια δασικών εκτάσεων και υγροτόπων, υπογραμμίζοντας ότι η πράσινη μετάβαση δεν μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με την προστασία της φύσης.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ

Παρά τις προκλήσεις, το Κεμπέκ διατηρεί ξεκάθαρα πλεονεκτήματα: φθηνή και καθαρή υδροηλεκτρική ενέργεια, στρατηγική γεωγραφική θέση στη Βόρεια Αμερική και πολιτική βούληση για «πράσινη οικονομία». Εάν τα περισσότερα από αυτά τα έργα υλοποιηθούν, η επαρχία μπορεί να αναδειχθεί σε κορυφαίο κόμβο παραγωγής μπαταριών στη Δύση, με χιλιάδες θέσεις εργασίας και εξαγωγές δισεκατομμυρίων.

Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι, ακόμα κι αν κάποιες εταιρείες καθυστερήσουν ή αναθεωρήσουν τα σχέδιά τους, η γενική κατεύθυνση είναι μη αναστρέψιμη. Η παγκόσμια στροφή προς τα EV σημαίνει ότι η ζήτηση για μπαταρίες θα συνεχίσει να αυξάνεται, και το Κεμπέκ θέλει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτής της μετάβασης.

Το Κεμπέκ βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική ευκαιρία. Με τις δισεκατομμυριακές επενδύσεις, τις διεθνείς συνεργασίες και την πολιτική υποστήριξη, μπορεί να καταστεί ηγέτης στη βιομηχανία των μπαταριών EV στη Βόρεια Αμερική. Οι προκλήσεις – οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές – είναι υπαρκτές, αλλά η κατεύθυνση είναι σαφής: η επαρχία έχει θέσει τα θεμέλια για να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πράσινη επανάσταση που διαμορφώνει το μέλλον των μεταφορών.

Το Μόντρεαλ παρουσιάζει πλαίσιο DEI με σοβαρές παραλείψεις

0

Πρωτοβουλία χωρίς προστασία;

Η πόλη του Μόντρεαλ προχώρησε τις τελευταίες ημέρες στην παρουσίαση ενός καινοτόμου πλαισίου πολιτικής για τη Διαφορετικότητα, την Ισότητα και την Ένταξη (DEI – Diversity, Equity and Inclusion), το οποίο, σύμφωνα με τις δημοτικές αρχές, φιλοδοξεί να αποτελέσει το πρώτο τού είδους του στον Καναδά. Ωστόσο, η πρωτοβουλία αυτή σκιάστηκε αμέσως από έντονες αντιδράσεις, καθώς το σχέδιο δεν περιλαμβάνει καμία αναφορά στην αντιμετώπιση του αντισημιτισμού και της ισλαμοφοβίας.

Η παράλειψη αυτή έχει ήδη χαρακτηριστεί «προβληματική» από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, αλλά και από εκπροσώπους θρησκευτικών κοινοτήτων, οι οποίοι τονίζουν ότι οι δύο αυτές μορφές μίσους και διακρίσεων βρίσκονται σε ανησυχητική άνοδο τα τελευταία χρόνια, τόσο στο Μόντρεαλ όσο και σε ολόκληρη τη χώρα.

ΕΝΑ «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟ» ΑΛΛΑ

ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Σύμφωνα με το δημαρχείο, το νέο πλαίσιο DEI έχει στόχο να παρέχει κατευθυντήριες γραμμές και εργαλεία, για τη δημιουργία πιο δίκαιων και συμπεριληπτικών χώρων εργασίας, σχολείων και δημόσιων υπηρεσιών. Η πρόθεση, όπως δηλώθηκε, είναι να αναγνωριστούν οι κοινωνικές ανισότητες, να μειωθούν τα εμπόδια και να προωθηθεί η ισότιμη συμμετοχή όλων των πολιτών, ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού ή κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης.

Η δήμαρχος του Μόντρεαλ, Βαλερί Πλαντ, υπογράμμισε κατά την παρουσίαση, ότι το σχέδιο «αντικατοπτρίζει την ταυτότητα του Μόντρεαλ ως μιας πόλης ανοιχτής και πλουραλιστικής», προσθέτοντας ότι πρόκειται για «ένα ουσιαστικό βήμα προς τα εμπρός».

Ωστόσο, η αμέλεια να συμπεριληφθούν ρητές αναφορές στον αντισημιτισμό και την ισλαμοφοβία, δημιούργησε αμέσως τριγμούς.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Η Εβραϊκή Ομοσπονδία του Μόντρεαλ εξέδωσε ανακοίνωση, εκφράζοντας «βαθιά απογοήτευση» για το γεγονός ότι η μάστιγα του αντισημιτισμού δεν αναγνωρίζεται στο νέο πλαίσιο. «Οι Εβραίοι του Μόντρεαλ έχουν βρεθεί τον τελευταίο χρόνο στο επίκεντρο πρωτοφανών επιθέσεων και εκφοβισμών. Η παράλειψη αυτή στέλνει το λάθος μήνυμα ότι τα προβλήματά μας είναι αόρατα», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, οργανώσεις μουσουλμανικής νεολαίας σημείωσαν, ότι η ισλαμοφοβία αποτελεί μια διαρκώς αυξανόμενη απειλή. «Είναι αδιανόητο να μιλάμε για ένταξη χωρίς να αναγνωρίζουμε την πραγματικότητα των καθημερινών διακρίσεων που βιώνουν οι μουσουλμάνοι», δήλωσε εκπρόσωπος της Καναδικής Εθνικής Συμβουλευτικής Επιτροπής Μουσουλμάνων.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ

Τα τελευταία στοιχεία της αστυνομίας του Μόντρεαλ δείχνουν, ότι οι αναφορές για εγκλήματα μίσους με στόχο εβραίους και μουσουλμάνους κατοίκους έχουν αυξηθεί σημαντικά. Το 2024, οι αναφορές αντισημιτικών περιστατικών αυξήθηκαν κατά 23%, ενώ οι αναφορές ισλαμοφοβικών επιθέσεων κατά 17%. Οι αριθμοί αυτοί ενισχύουν τις ανησυχίες, ότι η απουσία ειδικής αναφοράς στο νέο πλαίσιο DEI όχι μόνο αφήνει ένα επικίνδυνο κενό, αλλά μπορεί και να υπονομεύσει την αξιοπιστία του εγχειρήματος.

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ

Απαντώντας στις επικρίσεις, αξιωματούχοι του δήμου ανέφεραν ότι το πλαίσιο DEI «παραμένει ανοιχτό σε τροποποιήσεις» και πως η δημοτική αρχή προτίθεται να ξεκινήσει διαβουλεύσεις με τις κοινότητες που εκφράζουν δυσαρέσκεια. «Δεν υπάρχει πρόθεση αποκλεισμού. Θέλουμε ένα έγγραφο ζωντανό, που θα εξελίσσεται με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας», τόνισε εκπρόσωπος του δημαρχείου. Παρά ταύτα, πολλοί φοβούνται ότι η ζημιά στην εικόνα του προγράμματος έχει ήδη γίνει.

ΕΝΑ ΚΡΙΣΙΜΟ ΤΕΣΤ

ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΝΤΡΕΑΛ

Η συζήτηση γύρω από το νέο πλαίσιο DEI έχει μετατραπεί σε δοκιμασία, για το πώς η πόλη θα διαχειριστεί την αυξανόμενη πολυπολιτισμικότητά της. Το Μόντρεαλ, ως η μεγαλύτερη μητρόπολη του Κεμπέκ και μία από τις πιο ποικιλόμορφες πόλεις της Βόρειας Αμερικής, βρίσκεται αντιμέτωπο με την πρόκληση να προστατεύσει όλες τις μειονότητες με ίσους όρους.

Η πίεση προς το δημαρχείο να διορθώσει το «κενό» είναι ισχυρή και οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν, αν οι αρμόδιοι θα επιλέξουν να ενσωματώσουν συγκεκριμένες αναφορές στον αντισημιτισμό και την ισλαμοφοβία.

Η παρουσίαση του πλαισίου DEI στο Μόντρεαλ θα μπορούσε να θεωρηθεί μια ιστορική πρωτοβουλία για την ισότητα και τη συμπερίληψη. Αντί αυτού, έχει ανοίξει μια νέα συζήτηση για το τι σημαίνει πραγματικά «ένταξη» και ποιες ομάδες τελικά περιλαμβάνονται ή αποκλείονται από αυτήν.

Η κοινωνική δυναμική της πόλης καθιστά σαφές, ότι χωρίς την αναγνώριση όλων των μορφών μίσους – και ειδικά του αντισημιτισμού και της ισλαμοφοβίας – κάθε προσπάθεια για «συμπερίληψη» θα παραμένει ημιτελής.

Καναδάς: Άρση δασμών 25% σε αμερικανικά καταναλωτικά προϊόντα αξίας 21 δισ. δολαρίων

0

Στις 22 Αυγούστου 2025, ο πρωθυπουργός του Καναδά, Μαρκ Κάρνεϊ, ανακοίνωσε μία από τις σημαντικότερες εμπορικές αποφάσεις της τρέχουσας χρονιάς: την άρση των δασμών ύψους 25% που είχαν επιβληθεί νωρίτερα μέσα στο 2025 σε αμερικανικά καταναλωτικά προϊόντα, συνολικής αξίας περίπου 21 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Η κίνηση αυτή αφορά καθημερινά αγαθά που φτάνουν κατευθείαν στο καλάθι των νοικοκυριών, όπως ο χυμός πορτοκαλιού, το φιστικοβούτυρο, το κρασί, οι ηλεκτρικές και οικιακές συσκευές αλλά και οι μοτοσικλέτες.

Η απόφαση εντάσσεται σε μία ευρύτερη προσπάθεια της καναδικής κυβέρνησης να ευθυγραμμίσει την εμπορική πολιτική της με το πλαίσιο της Συμφωνίας Ηνωμένων Πολιτειών – Μεξικού – Καναδά (USMCA), που αντικατέστησε τη NAFTA και ρυθμίζει τις εμπορικές σχέσεις των τριών χωρών της Βόρειας Αμερικής. Όπως τόνισε ο Κάρνεϊ, η άρση των δασμών αποτελεί βήμα σταθερότητας και συνεργασίας, ενώ αναμένεται να μειώσει τις πληθωριστικές πιέσεις που δημιούργησαν οι αυξημένες τιμές εισαγόμενων προϊόντων.

ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ

Στη λίστα των προϊόντων που επωφελούνται από την άρση περιλαμβάνονται είδη με μεγάλη κατανάλωση στον Καναδά. Ο χυμός πορτοκαλιού, που σε μεγάλο βαθμό εισάγεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ιδιαίτερα από τη Φλόριντα, αποτελεί βασικό αγαθό για εκατομμύρια καναδικά νοικοκυριά. Το ίδιο ισχύει και για το φιστικοβούτυρο, προϊόν με ισχυρή παρουσία στην καναδική αγορά. Η αφαίρεση του δασμού αναμένεται να μειώσει άμεσα τις τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ.

Το κρασί, οι οικιακές και ηλεκτρικές συσκευές, καθώς και οι μοτοσικλέτες, συμπληρώνουν τη λίστα, με ιδιαίτερη σημασία για τον κλάδο της λιανικής. Ειδικά οι οικιακές συσκευές είχαν δει σημαντική αύξηση τιμών, λόγω του επιπλέον 25%, γεγονός που είχε επιβαρύνει τα νοικοκυριά αλλά και τα μικρά καταστήματα.

ΟΙ ΔΑΣΜΟΙ ΠΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ

Παρά την εκτεταμένη άρση, δεν αίρονται όλοι οι δασμοί. Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι παραμένουν σε ισχύ οι επιβαρύνσεις στο χάλυβα, το αλουμίνιο και την αυτοκινητοβιομηχανία. Οι τομείς αυτοί θεωρούνται στρατηγικής σημασίας για την καναδική οικονομία και συνδέονται με χιλιάδες θέσεις εργασίας στο εσωτερικό. Η διατήρηση των δασμών εκεί αντανακλά την πρόθεση της κυβέρνησης να προστατεύσει την εγχώρια βιομηχανική παραγωγή, από ενδεχόμενες πιέσεις του αμερικανικού ανταγωνισμού.

Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΔΙΑΜΑΧΗ

ΚΑΙ Η ΑΡΣΗ ΤΗΣ

Οι συγκεκριμένοι δασμοί είχαν επιβληθεί από τον Καναδά στις αρχές του 2025 ως αντίμετρο σε μέτρα που είχαν λάβει οι Ηνωμένες Πολιτείες. Στόχος ήταν να ασκηθεί πίεση στην Ουάσιγκτον, ώστε να επανεξετάσει τη δική της εμπορική πολιτική έναντι του Καναδά. Ωστόσο, οι συνέπειες στο εσωτερικό αποδείχθηκαν βαριές: η αύξηση τιμών σε καθημερινά προϊόντα δημιούργησε εντάσεις σε καταναλωτές και εμπόρους, ενώ οι οικονομολόγοι προειδοποιούσαν ότι οι δασμοί λειτουργούσαν τελικά ως «φορολογία» που επιβάρυνε πρωτίστως τα καναδικά νοικοκυριά.

Η απόφαση του Κάρνεϊ να προχωρήσει σε αναδίπλωση, θεωρείται από πολλούς αναλυτές ως κίνηση εξομάλυνσης των σχέσεων και επιστροφής σε ένα πιο προβλέψιμο πλαίσιο συνεργασίας με τις ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, επιδιώκεται να σταλεί μήνυμα στις αγορές, ότι ο Καναδάς παραμένει δεσμευμένος στο ελεύθερο εμπόριο και στη σταθερότητα.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η ανακοίνωση είχε άμεση αντανάκλαση στις αγορές συναλλάγματος: το καναδικό δολάριο σημείωσε άνοδο περίπου 0,5% έναντι του αμερικανικού, υποδηλώνοντας την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Παράλληλα, οι αναλυτές εκτιμούν ότι η άρση των δασμών θα λειτουργήσει αποπληθωριστικά, μειώνοντας την πίεση στο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Αυτό μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία στην Τράπεζα του Καναδά, η οποία εξετάζει το ενδεχόμενο μείωσης επιτοκίων για να στηρίξει την ανάπτυξη.

Ορισμένοι οικονομολόγοι, όπως μεταδίδει ο διεθνής Τύπος, θεωρούν ότι η μείωση του κόστους σε βασικά αγαθά θα τονώσει την κατανάλωση και θα ενισχύσει τη λιανική αγορά. Η εξέλιξη αυτή, σε συνδυασμό με τα θετικά σήματα από την αμερικανική οικονομία, δημιουργεί ένα πιο αισιόδοξο περιβάλλον για τους επενδυτές.

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Η κίνηση του Κάρνεϊ έχει και σαφές πολιτικό βάρος. Ο Καναδάς είχε βρεθεί σε δύσκολη θέση απέναντι στους εταίρους του στην USMCA, καθώς οι δασμοί αμφισβητούσαν το πνεύμα της συμφωνίας. Με την απόφαση αυτή, ο πρωθυπουργός εμφανίζεται ως ηγέτης που επιλέγει το διάλογο και τη συνεργασία, ενισχύοντας τη θέση του τόσο στο εσωτερικό όσο και στο διεθνές προσκήνιο.

Η αντιπολίτευση, αν και επικροτεί την ανακούφιση των καταναλωτών, ζητά εγγυήσεις ότι η άρση δε θα πλήξει τους Καναδούς παραγωγούς. Η ισορροπία μεταξύ προστασίας της βιομηχανίας και διατήρησης ανοιχτών αγορών παραμένει μια λεπτή υπόθεση.

Η άρση των δασμών ύψους 25% σε αμερικανικά καταναλωτικά προϊόντα σηματοδοτεί μια σημαντική καμπή στις εμπορικές σχέσεις Καναδά – ΗΠΑ. Ενώ παραμένουν οι επιβαρύνσεις στους στρατηγικούς τομείς του χάλυβα, του αλουμινίου και της αυτοκινητοβιομηχανίας, η κυβέρνηση Κάρνεϊ επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην προστασία της εγχώριας παραγωγής και στην ανακούφιση των καταναλωτών.

Με το καναδικό δολάριο να ενισχύεται και τις αγορές να υποδέχονται θετικά την απόφαση, το βλέμμα στρέφεται τώρα στην Τράπεζα του Καναδά και στις επόμενες κινήσεις της. Το βέβαιο είναι ότι οι καταναλωτές θα δουν άμεσα διαφορά στις τιμές προϊόντων που αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς τους, κάτι που αναμένεται να βελτιώσει το οικονομικό κλίμα σε μια περίοδο αυξημένης αβεβαιότητας.

Στα «δίχτυα» της Air Canada

0

Αποκλεισμένοι εν μέσω απεργίας της Air Canada χιλιάδες επιβάτες

Του Matthew Daldalian

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ
«NEWSFIRST MULTIMEDIA»

Οι επιβάτες της Air Canada σε ολόκληρο τον Καναδά και στο εξωτερικό έμειναν αναστατωμένοι την περασμένη εβδομάδα, αφού περισσότεροι από 10.000 αεροσυνοδοί της αεροπορικής εταιρείας απέργησαν. Η απεργία, η οποία διήρκεσε από τις 16 έως τις 19 Αυγούστου, καθήλωσε τις πτήσεις στο αποκορύφωμα της καλοκαιρινής ταξιδιωτικής περιόδου και επηρέασε σχεδόν μισό εκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως.

Η απεργία έληξε μετά από μια προσωρινή συμφωνία μεταξύ της Air Canada και της Καναδικής Ένωσης Δημοσίων Υπαλλήλων (CUPE), αλλά οι καθυστερήσεις συνεχίστηκαν για μέρες, καθώς οι ταξιδιώτες προσπαθούσαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

«Δεν μπορώ καν να εξηγήσω το συναισθηματικό τρενάκι του λούνα παρκ που περάσαμε», δήλωσε η κάτοικος του Λαβάλ, Rosy Trimboli, εφόσον η αβεβαιότητα μετέτρεψε το πρώτο ταξίδι της οικογένειάς της στην Ευρώπη σε μια παρατεταμένη δοκιμασία. «Ήταν κόλαση το λιγότερο».

Η πτήση επιστροφής της Trimboli στο Μόντρεαλ είχε προγραμματιστεί για την Κυριακή 17 Αυγούστου. Την προηγούμενη Πέμπτη, έλαβε έγκαιρη προειδοποίηση για πιθανές διαταραχές. Πριν το καταλάβει, οι πτήσεις της Air Canada καθηλώθηκαν στο έδαφος και η επιστροφή της οικογένειάς της τέθηκε ξαφνικά υπό αμφισβήτηση. Οι προσπάθειες επικοινωνίας με την Air Canada διήρκεσαν ώρες, με ανεπαρκείς συνδέσεις Wi-Fi και μεγάλες αναμονές. Όταν τελικά συνδέθηκε με έναν πράκτορα, της είπαν ότι η αρχική της πτήση ήταν ακόμα τεχνικά άθικτη – πράγμα που σημαίνει ότι η αεροπορική εταιρεία δεν μπορούσε ακόμη να επανατοποθετήσει την οικογένειά της σε άλλη αεροπορική εταιρία… Η μόνη άλλη επιλογή ήταν να επαναπρογραμματιστεί για αργότερα μέσα στην εβδομάδα.

«Ήταν σαν μια πραγματική απόφαση τζόγου σε πραγματικό χρόνο!», είπε, περιγράφοντας την πίεση της απόφασης για το αν θα κάνει εκ νέου κράτηση ή θα κρατήσει την αρχική της πτήση. Αντιμέτωπη με την αβεβαιότητα, η Trimboli δοκίμασε την τύχη της: η μεγαλύτερη κόρη θα πετούσε μόνη της την Πέμπτη, ενώ η υπόλοιπη οικογένεια θα ακολουθούσε την Παρασκευή μέσω της Φρανκφούρτης. Ώρες αργότερα, κυκλοφόρησε η είδηση ότι είχε επιτευχθεί μια προσωρινή συμφωνία.
Σύμφωνα με τους κανονισμούς προστασίας επιβατών αεροπορικών μεταφορών του Καναδά, οι αεροπορικές εταιρείες υποχρεούνται να κάνουν εκ νέου κράτηση πελατών σε άλλους αερομεταφορείς, εάν ακυρωθούν πτήσεις. Αλλά επειδή οι απεργίες θεωρούνται πέρα από τον έλεγχο μιας αεροπορικής εταιρείας, η Air Canada δεν είναι υποχρεωμένη να καλύψει πρόσθετα έξοδα, όπως ξενοδοχεία ή γεύματα.

Ωστόσο, ο αερομεταφορέας επέκτεινε την πολιτική του, δεσμευόμενος να επιστρέψει «λογικά» έξοδα από την τσέπη του, όπως διαμονή και μεταφορά για ταξιδιώτες που επηρεάστηκαν μεταξύ 15 και 23 Αυγούστου.

Για την οικογένεια της Trimboli, η αβεβαιότητα διήρκεσε μέρες. Καθώς ζύγιζαν τις επιλογές τους, έκλεισαν επίσης ένα ξεχωριστό σύνολο εισιτηρίων με επιστροφή χρημάτων με υψηλό κόστος.
«Ώρες αναζήτησης και σκέψης και πώς μπορούμε να βγούμε από εδώ», είπε ο Τρίμπολι. «Απλώς ρίχναμε χρήματα για να γυρίσουμε σπίτι».

Τελικά, η οικογένεια ακύρωσε αυτά τα εισιτήρια, ελπίζοντας ότι οι πτήσεις της Air Canada θα κρατούσαν εκ νέου. Η απόφαση προστέθηκε σε ένα εξαντλητικό τέντωμα δεύτερων εικασιών και αυξανόμενου κόστους, συμπεριλαμβανομένων πολλαπλών Airbnb και γευμάτων για τις επιπλέον ημέρες.

Η Air Canada αναμένει ότι οι περισσότεροι καθυστερημένοι επιβάτες θα έχουν κάνει εκ νέου κράτηση μέχρι το τέλος της εβδομάδας, αν και αναγνώρισε ότι η εκκαθάριση των εκκρεμοτήτων θα πάρει χρόνο.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ
Ενώ η Trimboli πάλευε με την αβεβαιότητα στο εξωτερικό, άλλοι κάτοικοι του Laval αντιμετώπισαν παρόμοιες προκλήσεις πιο κοντά στο σπίτι τους.

Η Κριστίν, η οποία ζήτησε να μη δημοσιοποιηθεί το επώνυμό της, είχε μόλις αποβιβαστεί από μια κρουαζιέρα με την πενταμελή οικογένειά της, όταν ανακάλυψε ότι η πτήση επιστροφής τους ακυρώθηκε το βράδυ πριν από την αναχώρηση. Με περιορισμένη τηλεφωνική πρόσβαση στο πλοίο, έψαξε για εναλλακτικές λύσεις.

Οι πτήσεις πίσω στο Μόντρεαλ έγιναν γρήγορα απρόσιτες, οπότε η Christine έφτιαξε ένα συνονθύλευμα δρομολογίων μέσω των βορειοανατολικών Ηνωμένων Πολιτειών. Η οικογένειά της τελικά πέταξε στο Albany της Νέας Υόρκης και στη συνέχεια οδήγησε πέρα από τα σύνορα στο Laval. «Ήταν χαοτικό και αγχωτικό», είπε, προσθέτοντας ότι ένας επικείμενος τυφώνας στη Φλόριντα αύξησε μόνο την πίεση.

Μέρος της απογοήτευσής της προήλθε από το πόσο λίγες πληροφορίες μπορούσε να πάρει από την αεροπορική εταιρεία ενώ προσπαθούσε να κάνει ρυθμίσεις. Αναρωτήθηκε επίσης, γιατί η δράση των αρχών ήρθε μόνο όταν οι πτήσεις είχαν ήδη καθηλωθεί. «Αυτό που είναι ακόμη πιο απογοητευτικό, για να είμαι ειλικρινής, είναι ότι η κυβέρνηση δεν είχε εμπλακεί καθόλου πριν από αυτό», είπε.

Παρά την αναστάτωση, η Κριστίν είπε ότι δεν είχε καμία δυσαρέσκεια προς τα πληρώματα που αποφάσισαν την απεργία. «Συμφωνώ απόλυτα ότι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να πληρώνονται από τη στιγμή που μπαίνουν στο αεροπλάνο και όχι μόνο όταν βρίσκονται στον αέρα», είπε. «Συμπάσχω απόλυτα με τις αεροσυνοδούς.

ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Η προσωρινή συμφωνία με την CUPE περιλαμβάνει ετήσιες αυξήσεις σε διάστημα τεσσάρων ετών και, για πρώτη φορά, αμοιβή για εργασίες που πραγματοποιούνται επί τόπου. Οι νεότεροι συνοδοί θα δουν αύξηση 12% αναδρομικά από τον Απρίλιο, ενώ εκείνοι με μεγαλύτερη αρχαιότητα θα λάβουν 8%. Οι μισθοί θα συνεχίσουν να αυξάνονται σταδιακά, με το ανώτατο όριο να κινείται από 80.000 δολάρια σε 88.000 δολάρια. Η αμοιβή εδάφους θα εισαχθεί επίσης σταδιακά, ξεκινώντας από μισό ωρομίσθιο και θα αυξηθεί στο 70% μέχρι το τέλος της σύμβασης. Τα μέλη του συνδικάτου αναμένεται να ψηφίσουν για τη συμφωνία μεταξύ 27 Αυγούστου και 6 Σεπτεμβρίου.

Για τον Zareh Asparian, έναν άλλο κάτοικο του Laval, η απεργία σήμαινε τη μετατροπή ενός ταξιδιού το Σαββατοκύριακο στο Έντμοντον σε ένα οδικό ταξίδι αντοχής. Είχε ταξιδέψει με τη γυναίκα και την κόρη του για μια εκδήλωση πιστοποίησης πατινάζ, μόνο για να διαπιστώσει ότι οι πτήσεις επιστροφής στο Μόντρεαλ ακυρώθηκαν επανειλημμένα. Αφού διερεύνησαν τις συνδέσεις μέσω της χώρας και ακόμη και των ΗΠΑ, αυτός και η οικογένειά του έμειναν χωρίς βιώσιμες επιλογές. Αντ’ αυτού, επέκτειναν την ενοικίαση αυτοκινήτου και οδήγησαν τα 3.700 χιλιόμετρα πίσω στο Λαβάλ για τρεις ημέρες.

«Υπάρχουν χειρότερα πράγματα στη ζωή», είπε. «Αλλά εκεί που δυσκολεύομαι είναι… Δεν μπορείς να αφήσεις τους ανθρώπους αβοήθητους». Ο Asparian δήλωσε ότι υποστηρίζει τη δίκαιη αμοιβή για τους αεροσυνοδούς, αλλά χαρακτήρισε την απεργία ως τακτική «ξεπερασμένη». «Νομίζω ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με πολύ πιο επαγγελματικό τρόπο», πρόσθεσε.


ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Η αναταραχή αυτού του καλοκαιριού δεν είναι η πρώτη φορά που οι επιβάτες της Air Canada βρίσκονται στη μέση μιας εργατικής διαμάχης. Το 2011, οι αεροσυνοδοί και τα πληρώματα εδάφους πραγματοποίησαν ξεχωριστές απεργίες για τις συντάξεις και τους μισθούς, μόνο για να αναγκαστούν να επιστρέψουν στη δουλειά μέσω ομοσπονδιακής νομοθεσίας. Το επόμενο έτος, οι πιλότοι διαμαρτυρήθηκαν για τις επιβεβλημένες συμβάσεις με συντονισμένες «αναρρωτικές απουσίες», διακόπτοντας εκατοντάδες πτήσεις, πριν επέμβει ξανά η Οτάβα.

Παρόμοιες εντάσεις έχουν ξεσπάσει και στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένης μιας πανεθνικής απεργίας το 1998 και επανειλημμένων διαφωνιών, μετά τη συγχώνευση της Air Canada με την Canadian Airlines το 2000. Οι εργατικές αναταραχές αποτελούν επαναλαμβανόμενη πρόκληση για τη ναυαρχίδα της χώρας. Η απεργία ήταν η πρώτη από το 2011 που αψήφησε μια ομοσπονδιακή εντολή επιστροφής στην εργασία.

Η υπουργός Εργασίας, Patty Hajdu, επικαλέστηκε το άρθρο 107 του Εργατικού Κώδικα του Καναδά, το οποίο παρέχει στην κυβέρνηση την εξουσία να παρεμβαίνει σε στάσεις εργασίας που θεωρούνται ότι διαταράσσουν την εργασιακή ειρήνη. Οι επικριτές λένε ότι το μέτρο υπονομεύει τη διαπραγματευτική επιρροή των συνδικάτων, ενώ οι υποστηρικτές υποστηρίζουν ότι προστατεύει το ταξιδιωτικό κοινό.

Για πολλούς επιβάτες, οι ευρύτερες συζητήσεις σχετικά με τις συμβάσεις και το εργατικό δίκαιο είχαν μικρότερη σημασία από το άμεσο τίμημα τού να είναι κολλημένοι μακριά από το σπίτι τους.

Η Trimboli είπε ότι το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν η έλλειψη σαφήνειας. «Ήλπιζα απλώς για λίγο περισσότερη διαφάνεια σε αντίθεση με λίγη κάθε μέρα, όπως, “εδώ ακυρώνεστε” ή “δεν ξέρουμε” κ.λπ.», είπε.

Η Air Canada ενθάρρυνε τους επιβάτες να υποβάλουν αιτήσεις αποζημίωσης. Ωστόσο, ορισμένοι ταξιδιώτες ενδέχεται να αντιμετωπίσουν μεγάλες αναμονές για επίλυση, καθώς η CBC ανέφερε ότι η συσσώρευση καταγγελιών του Καναδά είναι ήδη σε περισσότερες από 87.000 υποθέσεις.

Για την Trimboli, η εμπειρία άφησε μια μόνιμη εντύπωση. «Οι άνθρωποι μου είπαν ότι υπάρχουν χειρότερα μέρη για να κολλήσεις. Αλλά δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο που να θέλεις να κολλήσεις, όταν θέλεις απλώς να γυρίσεις σπίτι», τόνισε.

Crash test για την κυβέρνηση το πακέτο της ΔΕΘ: Ποια μέτρα κλείδωσαν και πότε μπαίνουν σε εφαρμογή

1

Για την κρισιμότερη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης από την πρώτη εκλογική νίκη Μητσοτάκη το 2019 ετοιμάζεται το Μαξίμου

Ρεπορτάζ: Κατερίνα Κοκκαλιάρη
© ΕΘΝΟΣ [ethnos.gr]

Για την κρισιμότερη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης από την πρώτη εκλογική νίκη του Κ. Μητσοτάκη το 2019 ετοιμάζεται το Μαξίμου, σε μια περίοδο που πολλαπλά ανοιχτά μέτωπα ζητούν λύση. Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν πως το ποσοστό της Ν.Δ. στην πρόθεση ψήφου δε φτάνει αυτό των περσινών ευρωεκλογών (όπου έτσι κι αλλιώς οι «γαλάζιοι» είχαν περάσει κάτω από τον πήχη και είχαν μείνει στο 28,3%) αναζητείται τρόπος για επανεκκίνηση. Η ψαλίδα βέβαια από τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν κλείνει, ωστόσο στο κυβερνών κόμμα θέλουν να προλάβουν νέες διαρροές ψηφοφόρων προς τη ζώνη των αναποφάσιστων και να «μιλήσουν» πρωτίστως στη μεσαία τάξη.

Κρίσιμο λοιπόν στοίχημα σε αυτή την προσπάθεια της κυβέρνησης είναι να παρουσιαστεί ένα πακέτο μέτρων, που να μπορεί να πείσει μεγάλες ομάδες – όπως οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και ελεύθεροι επαγγελματίες – πώς θα δουν τον οικογενειακό τους προϋπολογισμό να ενισχύεται. Η ακρίβεια αποτελεί άλλωστε το νούμερο ένα πρόβλημα των νοικοκυριών, ενώ την ίδια στιγμή οι νεότερες ηλικίες, και όχι μόνο, δοκιμάζονται και από το όλο και εντεινόμενο στεγαστικό πρόβλημα.

Το επόμενο δεκαήμερο σε ένα μπαράζ συσκέψεων θα μπουν οι τελευταίες πινελιές στο πακέτο που θα ανακοινώσει στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Από το Μαξίμου εστιάζουν σε τρία σημεία-κλειδιά:

Πρώτον, τα μέτρα να είναι κοστολογημένα για να μην τεθεί σε κίνδυνο η δημοσιονομική ισορροπία.
Δεύτερον, το πακέτο να είσαι όσο το δυνατόν πιο εμπροσθοβαρές, ώστε να δουν σύντομα οι πολίτες ζεστό χρήμα στο λογαριασμό τους.

Τρίτον, το «καλάθι» να περιλαμβάνει ουσιαστικές φοροελαφρύνσεις που να καλύπτουν μεγάλες ομάδες του πληθυσμού.

Παρά το ό,τι αρχικές πληροφορίες μιλούσαν για ένα πακέτο κοντά στο 1,5 δισεκατομμύριο, τελικά φαίνεται πως οι ανακοινώσεις θα φτάσουν ή και θα ξεπεράσουν τα 2 δισεκατομμύρια. Από την κυβέρνηση θέλουν να εκπέμψουν το μήνυμα πως οι πολίτες θα δουν στην πράξη τα αποτελέσματα της οικονομικής πολιτικής.

Είναι χαρακτηριστικό πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε πρόσφατη ανάρτηση σημείωσε, πως το πρωτογενές πλεόνασμα για το διάστημα Ιανουαρίου – Ιουλίου είναι υψηλότερο από το στόχο που είχε τεθεί κατά 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ. «Αρχή μας είναι τα πλεονάσματα να επιστρέφονται στους πολίτες, κάθε διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος θα αξιοποιείται προς όφελος της κοινωνίας» σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ουσιαστικά η φετινή ΔΕΘ εξελίσσεται σε ένα κρίσιμο crash test για την κυβέρνηση, που καλείται να δείξει πως μπορεί να αλλάξει το κλίμα (που έχει βαρύνει μετά και τις αποκαλύψεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ) και να επιχειρήσει μια φυγή προς τα εμπρός. Μέσα σε αυτό το τοπίο, κρίσιμο για τους «γαλάζιους» είναι το τι θα δείξουν οι επόμενες δημοσκοπήσεις, σε μια περίοδο που συνεχίζονται και τα σενάρια για τον εκλογικό νόμο.

Σε αυτή πάντως τη χρονική συγκυρία, για το Μαξίμου προέχει να κλειδώσει το τελικό πακέτο που θα ανακοινώσει ο πρωθυπουργός. Να επισημανθεί εδώ πως από το τραπέζι έχει βγει η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο και της 13ης και 14ης σύνταξης, με το επιχείρημα πως αθροιστικά κοστίζουν 8 δισεκατομμύρια ευρώ.

ΠΑΚΕΤΟ ΦΟΡΟΕΛΑΦΡΥΝΣΕΩΝ

ΜΕ «ΜΠΟΝΟΥΣ» ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

Το βασικό πακέτο μέτρων που θα ανακοινωθεί στη ΔΕΘ θα είναι εστιασμένο σε φοροελαφρύνσεις και προκρίνονται αλλαγές στη φορολογική κλίμακα, με έμφαση τα μεσαία εισοδήματα (που μένει να φανεί αν θα αφορούν και τα φετινά εισοδήματα). Μάλιστα «φορομπόνους» θα υπάρχουν για οικογένειες με παιδιά και φαίνεται πως οι πλέον κερδισμένοι από τα μέτρα θα είναι οι πολύτεκνοι. Ένα στίγμα των προθέσεων της κυβέρνησης έδωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, που σημείωσε πως η κυβέρνηση «πιστεύει στη μείωση των φόρων και αυτό θα εξακολουθεί να πράττει, όπως δικαιολογημένα ζητούν οι πολίτες, δίνοντας έμφαση στη μεσαία τάξη».

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕΤΡΑ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ

Μέτρα για τους συνταξιούχους – που αποτελούν ένα κοινό που ενδιαφέρει ιδιαιτέρως το κυβερνών κόμμα – θα περιλαμβάνει το «καλάθι»  της ΔΕΘ. Ένα από τα μέτρα στο πακέτο πιθανότατα θα είναι η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς για περίπου 650.000 συνταξιούχους. Σε περίπτωση που τελικά αυτό κλειδώσει θα μπει σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2026.

Ένα άλλο μέτρο που πέφτει στο τραπέζι είναι η επέκταση της ενίσχυσης των 250 ευρώ που θα δοθεί το Νοέμβριο ή η χορήγησή της  σε περισσότερους δικαιούχους. Όσον αφορά στο ύψος των αυξήσεων στις συντάξεις για το 2026, αυτό θα κλειδώσει προς το τέλος του χρόνου και με βάση τις πρώτες εκτιμήσεις θα είναι περίπου 2,5% με 2,7%.

ΤΟ «ΣΤΟΙΧΗΜΑ» ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ

Ένα από τα κομβικά θέματα για την κυβέρνηση είναι η αύξηση των μισθών, καθώς στόχος είναι το 2027 ο κατώτατος μισθός να φτάσει τα 950 ευρώ και ο μέσος μισθός τα 1500 ευρώ. Παράλληλα, μία μικρή αύξηση στους μισθούς θα φέρει η νέα μείωση κατά μισή ποσοστιαία μονάδα στις ασφαλιστικές εισφορές, που θα μπει σε ισχύ μέχρι το 2027.

Με βάση τις πρώτες εκτιμήσεις, ο κατώτατος μισθός το 2026 θα προσεγγίσει τα 910 με 920 ευρώ, με τις αυξήσεις να μπαίνουν σε εφαρμογή την Άνοιξη. Να σημειωθεί πως και την επόμενη χρονιά – όπως και φέτος – η αύξηση στον κατώτατο μισθό στον ιδιωτικό τομέα θα συμπαρασύρει προς τα πάνω και τους μισθούς στο δημόσιο  τομέα.

Τέλος υπενθυμίζεται, πως τον Οκτώβριο θα δουν αυξήσεις από 13% έως 20% τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ανάλογα με τη θέση ευθύνης και το βαθμό. Και αναμένεται να εφαρμοστεί το ίδιο μοντέλο αυξήσεων στα σώματα ασφαλείας, με τις ανακοινώσεις να γίνονται στη ΔΕΘ.

ΤΡΙΠΛΕΤΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ

ΣΤΟ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΟ

Ένα σύνθετο πλέγμα μέτρων θέλει να βάλει σε εφαρμογή η κυβέρνηση στο στεγαστικό, καθώς η εξεύρεση φτηνής στέγης αποδεικνύεται όλο και δυσκολότερη υπόθεση. Στο πλαίσιο αυτό προωθούνται οι εξής ρυθμίσεις:

► Κίνητρα για να ανοίξουν τα κλειστά σπίτια. Έμφαση θα δοθεί σε φορολογικά κίνητρα αλλά παράλληλα θα τρέξουν νέα προγράμματα, ενώ βελτιωτικές κινήσεις θα υπάρξουν και σε προγράμματα που ήδη «τρέχουν».

► Εφαρμογή της «κοινωνικής αντιπαροχής», με το σχετικό νομοσχέδιο να ψηφίζεται το φθινόπωρο. Σε πρώτη φάση, τουλάχιστον 10 ακίνητα και οικόπεδα του δημοσίου θα δοθούν προς αξιοποίηση μέσω του προγράμματος.

► Επιστροφή ενοικίου: Από το Νοέμβριο φέτος και κάθε χρόνο σε μόνιμη βάση, ένα ενοίκιο ετησίως (είτε αφορά την κύρια κατοικία, είτε / και τη φοιτητική) θα επιστρέφεται από το κράτος στον τραπεζικό λογαριασμό του ενοικιαστή. Το μέγιστο ποσό επιστροφής για την κύρια κατοικία θα είναι 800 ευρώ και θα αυξάνεται κατά 50 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο παιδί του ενοικιαστή, ενώ για την υπαγωγή στο μέτρο υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια (εισόδημα, περιουσία κ.α.).

Υπό κατάρρευση η κυβέρνηση στη Γαλλία

0

Ετοιμάζονται μεγάλες διαδηλώσεις αλά Κίτρινα Γιλέκα τον Σεπτέμβριο ◘ Οι επιλογές Μακρόν και ένα ακόμη αδιέξοδο

Η γαλλική κυβέρνηση μειοψηφίας κινδυνεύει να ανατραπεί τον επόμενο μήνα, καθώς τρία βασικά κόμματα της αντιπολίτευσης δήλωσαν ότι δε θα στηρίξουν την ψήφο εμπιστοσύνης που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Φρανσουά Μπαϊρού για τις 8 Σεπτεμβρίου, με αφορμή τα σχέδιά του για σαρωτικές περικοπές στον προϋπολογισμό.
Η ακροδεξιά και οι Πράσινοι έχουν ήδη ξεκαθαρίσει ότι θα καταψηφίσουν. Οι Σοσιαλιστές – των οποίων οι ψήφοι θεωρούνται καθοριστικοί για την πολιτική επιβίωση του Μπαϊρού – υπογράμμισαν ότι δύσκολα θα τον στηρίξουν, εκτός εάν αλλάξει ριζικά γραμμή στο ζήτημα του προϋπολογισμού, κάτι που θεωρείται μάλλον απίθανο.

Σε περίπτωση ήττας στην Εθνοσυνέλευση, η κυβέρνηση θα πέσει. Η πολιτική αβεβαιότητα έχει ήδη προκαλέσει ανησυχία στις αγορές: το κόστος δανεισμού της Γαλλίας έναντι του γερμανικού αυξήθηκε κατά πέντε μονάδες βάσης, στο υψηλότερο επίπεδο από τα μέσα Ιουνίου, ενώ ο δείκτης CAC-40 υποχώρησε κατά 1,6%.
Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν θα έχει τότε τρεις επιλογές: να διορίσει νέο πρωθυπουργό, να ζητήσει από τον Μπαϊρού να παραμείνει ως υπηρεσιακός ή να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Υπενθυμίζεται ότι ο προκάτοχος του Μπαϊρού, Μισέλ Μπαρνιέ, είχε χάσει την εμπιστοσύνη της Βουλής στα τέλη του 2024, έπειτα από μόλις τρεις μήνες στην εξουσία.
Ο ίδιος ο Μπαϊρού παραδέχθηκε ότι αναλαμβάνει πολιτικό ρίσκο, τονίζοντας πως «είναι ακόμη πιο επικίνδυνο να μη γίνει τίποτα» απέναντι στο τεράστιο δημόσιο χρέος. Η ψήφος εμπιστοσύνης, εξήγησε, θα δείξει αν διαθέτει επαρκή στήριξη για το πακέτο μέτρων ύψους 44 δισ. ευρώ, με στόχο τη μείωση του ελλείμματος, που πέρυσι έφτασε στο 5,8% του ΑΕΠ – σχεδόν διπλάσιο από το όριο της Ε.Ε.

Ακόμη και αν κερδίσει, το πραγματικό τεστ θα είναι η ψήφιση του ίδιου του προϋπολογισμού αργότερα μέσα στη χρονιά. Μεταξύ των μέτρων που προτείνει είναι η κατάργηση δύο αργιών, το πάγωμα των κοινωνικών δαπανών και η μη αναπροσαρμογή των φορολογικών κλιμακίων με βάση τον πληθωρισμό.
Η ακροδεξιά, οι Πράσινοι και η ριζοσπαστική αριστερά έχουν ήδη ταχθεί ξεκάθαρα κατά της κυβέρνησης, ενώ οι Σοσιαλιστές αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο διαλόγου, μόνο εφόσον υπάρξουν αλλαγές. «Ο πρωθυπουργός παραμένει πεισματικά αμετακίνητος», δήλωσε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος του κόμματος, Αρτύρ Ντελαπόρτ.
Η κρίσιμη ψηφοφορία θα διεξαχθεί δύο μόλις ημέρες πριν από τις προγραμματισμένες διαδηλώσεις της 10ης Σεπτεμβρίου, οι οποίες συγκρίνονται ήδη με το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» που συγκλόνισε τη Γαλλία το 2018.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΤΗΣ 10ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ;

Το κίνημα της 10ης Σεπτεμβρίου είναι ένα κίνημα όπως αυτό των «Κίτρινων Γιλέκων» το οποίο πήρε σάρκα και οστά μέσα από τα Κοινωνικά Δίκτυα. Χωρίς πρόσωπο και καταστατικό πίσω του το συγκεκριμένο κίνημα ξεκίνησε εδώ και ένα μήνα – από το πρώτο διάγγελμα Μπαϊρού, να γιγαντώνεται και να κερδίζει τους χρήστες του διαδικτύου. Μέσα στις βασικές του θέσεις είναι το να μην ψηφιστεί ο προϋπολογισμός που δεν προβλέπει απλά περικοπές μερικών εκατομμυρίων αλλά 44 δισεκατομμυρίων ευρώ, μία πρόταση που βρήκε αντίθετους ακόμη και τους πιο συντηρητικούς πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους της χώρας.
Ο Πρωθυπουργός Μπαϊρού μπορεί να τόνισε πως κάθε ώρα της ημέρας το δημόσιο έλλειμμα της Γαλλίας μεγαλώνει κατά 12 εκατομμύρια ευρώ αλλά οι Γάλλοι βρίσκονται εντελώς απέναντι στις περικοπές, ειδικά στον κλάδο της υγείας και της Παιδείας, και υπογραμμίζουν πως οι πολιτικές Μακρόν και Μπαϊρού αυτή τη φορά δε θα περάσουν.

Για τις 10 Σεπτεμβρίου το συγκεκριμένο κίνημα έχει καλέσει όλα τα συνδικάτα αλλά και όλους τους εργασιακούς κλάδους σε «ειρηνική διαμαρτυρία σε όλη τη χώρα» και υπογραμμίζει στους λογαριασμούς του στα social media πως στόχος είναι να «παραλύσουν τα πάντα στη χώρα».

ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΚΡΟΝ ΚΑΙ

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

Ο Γάλλος Πρόεδρος, που τον Ιούλιο του 2024 σε μία πολιτικά παρακινδυνευμένη κίνηση έστειλε τη Γαλλία σε εκλογές μετά την ευρεία νίκη της Ακροδεξιάς στις ευρωεκλογές, δεν έχει κάνει σεβαστή τη λαϊκή ετυμηγορία… Μπορεί το Σύνταγμα και η 5η Γαλλική Δημοκρατία να δίνουν το δικαίωμα στον Πρόεδρο να ορίζει τον Πρωθυπουργό αλλά ήταν «ασυνήθιστο» πολιτικά ο Μακρόν να μην επιλέξει από την πλευρά των νικητών της κάλπης – Ένωσης της Αριστεράς – τον Πρωθυπουργό. Ο Γάλλος Πρόεδρος, εάν η Κυβέρνηση Μπαϊρού καταρρεύσει όπως όλα δείχνουν, θα έχει και πάλι την επιλογή να του ζητήσει να παραμείνει μεταβατικός, να ορίσει νέο Πρωθυπουργό – δεν έχει η αλήθεια και πολλά πρόσωπα ακόμη κοινής αποδοχής η δική του δεξαμενή – ή να πάει εκ νέου σε εκλογές – κίνηση ακόμη πιο επικίνδυνη από αυτή ένα χρόνο πριν…
Σε κάθε περίπτωση, παρά το γεγονός πως η Γαλλία δε στρέφει το τελευταίο διάστημα αρκετή από την παγκόσμια προσοχή επάνω της – λόγω και του παγκόσμιου αναβρασμού – δε βρίσκεται δεδομένα σε καλό δρόμο και τα στοιχεία δείχνουν μία διαρκώς κλιμακούμενη πολιτικά και κοινωνικά κρίση, στην οποία πολύ δύσκολα ο Γάλλος Πρόεδρος θα μπορέσει για ακόμη μία φορά να κάνει ελιγμούς.

© ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Δημογραφικό: Ολοένα και λιγότεροι στην Ελλάδα…

0

Την πρόβλεψη ότι τις επόμενες τρεις δεκαετίες θα συνεχιστεί η μείωση του πληθυσμού τής Ελλάδας και η δημογραφική του γήρανση, ενώ το πρόσημο του ισοζυγίου γεννήσεων/θανάτων θα παραμείνει αρνητικό, διατυπώνει το Εργαστήριο Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Στη σχετική ανάλυση με τίτλο «Δημογραφικό» και υπογεννητικότητα στην Ελλάδα σήμερα: δημογραφικές αδράνειες και κοινωνικές προκλήσεις», συντάκτης της οποίας είναι η Ιφιγένεια Κοκκάλη, επίκουρη καθηγήτρια και διευθύντρια του Εργαστηρίου, υπογραμμίζεται η κατάρρευση των γεννήσεων, που το 2023 έφτασαν τις 72,3 χιλ., δηλαδή ήταν περίπου οι μισές από αυτές που καταγράφηκαν ετησίως κατά μέσο όρο την εικοσαετία 1951-1970.

«Οι λόγοι που ευθύνονται γι’ αυτήν την κατάρρευση δεν εντοπίζονται μόνο εντός του πεδίου της δημογραφίας, αλλά αφορούν συνολικότερα τις κοινωνικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ

ΚΑΤΑ ΣΧΕΔΟΝ 500 ΧΙΛ. ΑΤΟΜΑ

Μεταξύ των ετών 2011 και 2024, καταγράφονται σταθερά αρνητικά φυσικά ισοζύγια (γεννήσεις μείον θάνατοι), τα οποία -μαζί με τα επίσης αρνητικά μεταναστευτικά ισοζύγια της περιόδου- προκάλεσαν τη μείωση του πληθυσμού κατά σχεδόν 500 χιλ. άτομα.

Στην ανάλυση αναφέρεται, ότι σήμερα η Ελλάδα καταγράφει από τους χαμηλότερους ετήσιους δείκτες γονιμότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τη διαγενεακή γονιμότητα να κινείται στα 1,3-1,4 παιδιά/γυναίκα (στις γενεές που γεννήθηκαν γύρω από το 1980), δηλαδή, υπολείπεται σημαντικά του ορίου αναπαραγωγής (2,07 παιδιά/γυναίκα). 

Παράλληλα, η Ελλάδα είναι μια σχετικά γερασμένη χώρα, αφού σχεδόν το 23% των κατοίκων της είναι άνω των 65 ετών, ενώ το 2023 οι πάνω των 65 ήταν σχεδόν 1 εκατ. περισσότεροι από τους νέους 0-14 ετών.

Την ίδια στιγμή παρατηρείται και προοδευτική αύξηση των ποσοστών ατεκνίας, τα οποία για τις γενεές γύρω από το 1980 αφορούν πλέον περίπου 1 στα 5 άτομα.

ΠΟΤΕ ΞΕΚΙΝΗΣΕ

Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ

Στην ανάλυσή της, η κυρία Κοκκάλη υπενθυμίζει επίσης ότι «η μείωση του πληθυσμού της Ελλάδας ξεκίνησε από το 2011, και όχι νωρίτερα, λόγω ακριβώς της μαζικής εισόδου αλλοδαπών μεταξύ 1991 και 2010, που είχε ως αποτέλεσμα ένα θετικό μεταναστευτικό ισοζύγιο κατά 795 χιλ. άτομα» και προσθέτει:«Η μαζική είσοδος νέων κυρίως ατόμων σε αναζήτηση εργασίας συνέτεινε, εκτός των άλλων, στην επιβράδυνση της γήρανσης του πληθυσμού της Ελλάδας, στην αύξηση της γεννητικότητάς του και στην τόνωση της δημογραφικής δυναμικότητάς του, δεδομένου ότι η αύξηση του πληθυσμού της χώρας μεταξύ 1991 και 2011 αποδίδεται σχεδόν αποκλειστικά στην αύξηση του αριθμού των αλλοδαπών. Η χρηματοπιστωτική κρίση άλλαξε τη φορά των ροών και το ισοζύγιο εισόδων-εξόδων έγινε και πάλι αρνητικό, όπως στην προ του 1990 εποχή. Κατά τη δεκαετία 2011-2021, οι έξοδοι συνεχίστηκαν, και αφορούν, αφενός, τους οικονομικούς μετανάστες που, έχοντας εγκατασταθεί στη χώρα κατά τις δύο προηγούμενες δεκαετίες, τώρα επιστρέφουν στις χώρες τους – αφετέρου, αφορούν τους νέους Έλληνες και νέες Ελληνίδες (25-34 ετών αλλά και 35-45 ετών), οι οποίοι αποδημούν».

Στην ανάλυση επιχειρήθηκε να αναδειχθούν και «άλλες πτυχές του δημογραφικού ζητήματος που σχετίζονται μεν με την “υπογεννητικότητα” αλλά αφορούν λιγότερο τη δημογραφία και περισσότερο τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα στο πεδίο των κοινωνικών πολιτικών». Και εστιάζει στις αιτίες φυγής των νέων αλλά και στο στεγαστικό.

«ΦΥΓΗ» ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΟ

«Στην ήδη βεβαρημένη πληθυσμιακή δομή της χώρας, θα μπορούσαμε να πούμε σχηματικά ότι το πλαίσιο ζωής στην Ελλάδα σήμερα φαίνεται πως είτε ωθεί τους νέους ανθρώπους στη φυγή, είτε στην ατεκνία. Και αυτά είναι πολύ βασικά διακυβεύματα, στην περίπτωση που θα θέλαμε να περιορίσουμε την υπογεννητικότητα και το εύρος της μείωσης του πληθυσμού της χώρας στις επόμενες δεκαετίες», αναφέρεται.

«Μια πρώτη διαπίστωση αφορά το γεγονός, ότι η φυγή από την Ελλάδα δεν οφείλεται μόνο στην οικονομική κρίση, αλλά κυρίως στην εύρεση εργασίας αντίστοιχης του επιπέδου σπουδών, με προοπτικές ανέλιξης, αντίστοιχες απολαβές και καλές εργασιακές συνθήκες. Η δεύτερη αιτία της φυγής αφορά σε χρόνιες παθογένειες, όπως η έλλειψη αξιοκρατίας. Η τρίτη αφορά ευρύτερα στους κοινωνικούς όρους διαβίωσης, όπως η ανοιχτή, ασφαλής, δυναμική και ανεκτική κοινωνία, αλλά και η γνωριμία με διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα», αναφέρεται στην ανάλυση.Τέλος, το ζήτημα της στέγασης, που αναδεικνύεται σε μείζον τα τελευταία χρόνια, έρχεται να προστεθεί στα παραπάνω.

«Γνωρίζουμε, ωστόσο», προστίθεται στην ανάλυση, «ότι η συμβίωση των νέων ζευγαριών αυξάνει τις πιθανότητες έλευσης του πρώτου παιδιού και επιταχύνει τη δημιουργία οικογένειας. Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην Ελλάδα αυξάνεται η ηλικία αποχώρησης από την οικογενειακή εστία, η μέση ηλικία στο γάμο και η αντίστοιχη στην απόκτηση των παιδιών. Αυτό, σωρευτικά, και σε συνδυασμό με άλλες αρνητικές παραμέτρους, έχει επιπτώσεις όχι μόνο στη δημιουργία οικογένειας και στην ηλικία τεκνοποίησης, αλλά και στον αριθμό των παιδιών που θα αποκτήσουν οι νεότερες γενεές».

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ

Ποια μέτρα θα ανακοινώσει ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ

0

Σε ποιο κοινό στοχεύει η κυβέρνηση ◙ Κυβερνητικές πηγές σημειώνουν πως ο πρωθυπουργός αναμένεται να εστιάσει στη μεσαία τάξη και στην ενίσχυση της οικογένειας, μακριά από τις λογικές των «λεφτόδεντρων»

Ρεπορτάζ: Κατερίνα Κοκκαλιάρη
Πηγή:
ethnos.gr

Ο βασικός πυρήνας των μέτρων που θα ανακοινώσει στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκη ο πρωθυπουργός στις 6 Σεπτεμβρίου έχει κλειδώσει και μένει να μπουν οι τελευταίες «πινελιές». Το πακέτο θα είναι εστιασμένο στη μείωση των άμεσων φόρων, με έμφαση να δίνεται πρωτίστως σε νοικοκυριά που έχουν εισοδήματα από 10.000 έως 40.000 ευρώ και στις οικογένειες με παιδιά. Παράλληλα στο «καλάθι» μπαίνουν μέτρα που οδηγούν σε αύξηση συντάξεων και μισθών αλλά και συγκεκριμένες παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση του δημογραφικού και του στεγαστικού προβλήματος.

Το κόστος των παρεμβάσεων θα ξεπεράσει το 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ και σε μεγάλο βαθμό το πακέτο θα είναι εμπροσθοβαρές. Παράλληλα, δεν αποκλείεται να υπάρξει και κάποιο μέτρο έκπληξη, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση θέλει να εκπέμψει μήνυμα επανεκκίνησης μετά από μια δύσκολη πολιτικά περίοδο. Το βασικό πάντως «χαρτί» της κυβέρνησης αφορά τις αλλαγές στη φορολογική κλίμακα.

Κυβερνητικές πηγές σημειώνουν πως ο πρωθυπουργός αναμένεται να εστιάσει στη μεσαία τάξη και στην ενίσχυση της οικογένειας «μακριά από τις λογικές των «λεφτόδεντρων», που υιοθετούν ξανά τα κόμματα της αντιπολίτευσης». Οι ίδιες πηγές αναγνωρίζουν πως το δημογραφικό είναι ένα πρόβλημα που δεν μπορεί να λυθεί εύκολα, ωστόσο προσθέτουν πως στόχος είναι να μπει στον πυρήνα της πολιτικής η μέση ελληνική οικογένεια.

Στο πακέτο δεν αναμένεται να ενσωματωθούν ουσιαστικές παρεμβάσεις για τη μείωση της έμμεσης φορολογίας και οι όποιες κινήσεις στο πεδίο αυτό θα είναι περιορισμένης έκτασης. Για παράδειγμα, αναμένεται να επεκταθεί για μια ακόμα φορά ο μηδενικός φόρος στις νέες οικοδομές, σε μια περίοδο που το στεγαστικό είναι πλέον ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα.

Ο πρωθυπουργός θα ανακοινώσει και συγκεκριμένα μέτρα για τους συνταξιούχους και προκρίνεται η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς για περίπου 650.000 άτομα από την 1η Ιανουαρίου 2026. Ένα άλλο μέτρο που «ζυγίζεται» είναι η επέκταση της ενίσχυσης των 250 ευρώ που θα δοθεί το Νοέμβριο ή πιθανότερα η χορήγηση της σε περισσότερους δικαιούχους.

Στο πεδίο των μισθών τον Οκτώβριο θα δοθούν αυξήσεις από 13% έως 20% στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, ανάλογα με τη θέση ευθύνης και το βαθμό, και σύμφωνα με πληροφορίες θα ανακοινωθεί πως το ίδιο μοντέλο αυξήσεων θα εφαρμοσθεί στα σώματα ασφαλείας. Ειδική αναφορά θα κάνει ο πρωθυπουργός στο στόχο για αύξηση του κατώτατου μισθού στα 950 ευρώ και του μέσου μισθού στα 1500, ενώ μέχρι τότε θα έχει μπει σε εφαρμογή και η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά μισή ποσοστιαία μονάδα.

Εκτός του καλαθιού της ΔΕΘ μένει η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο και της 13ης και 14ης σύνταξης, με το επιχείρημα πως είναι υψηλό το δημοσιονομικό κόστος. Από το στρατόπεδο της Ν.Δ. σημειώνουν πως τα όποια μέτρα ανακοινωθούν θα είναι κοστολογημένα και κατηγορούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης πως καταθέτουν ουτοπικές προτάσεις, χωρίς να λένε που θα βρουν τα λεφτά για να τις υλοποιήσουν.

ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ

ΕΚΠΕΜΨΕΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

Σε δύο άξονες θα είναι δομημένη η ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ: Θα περιγράψει μια σειρά κινήσεων που έχουν δρομολογηθεί τα τελευταία χρόνια, εστιάζοντας κυρίως στο πεδίο της οικονομίας. Θα δώσει έμφαση στην επόμενη ημέρα και θα ανακοινώσει ένα ευρύ πακέτο μέτρων, υπογραμμίζοντας πως η καλή πορεία της οικονομίας δημιουργεί δημοσιονομικό χώρο για να στηριχτούν τα νοικοκυριά.

Παράλληλα, θα αναφερθεί στη σημασία της σταθερότητας σε μία εποχή πολλαπλών γεωπολιτικών προκλήσεων και θα τονίσει πως δεν πρέπει η χώρα να μπει σε νέες περιπέτειες. Από το στρατόπεδο της Ν.Δ. κατηγορούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης πως δεν καταθέτουν αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση για την επόμενη μέρα αλλά υιοθετούν μια λογική του «όχι σε όλα». Παράλληλα, δεν περνά απαρατήρητο, πως το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει τα «γαλάζια» πυρά προς τον Αλέξη Τσίπρα, σε μια περίοδο που έχουν φουντώσει τα σενάρια για το ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού.

Πάντως ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν πρόκειται να αφιερώσει σημαντικό κομμάτι της ομιλίας του για να ασκήσει κριτική στη στάση της αντιπολίτευσης αλλά θα εστιάσει σε ένα θετικό αφήγημα για την επόμενη μέρα. Μάλιστα αναμένεται να αναφερθεί όχι μόνο στον οδικό χάρτη μέχρι το 2027 αλλά ευρύτερα σε ένα σχέδιο, για το πως πρέπει να είναι η Ελλάδα το 2030 (καθώς έχει πει πως σκοπεύει να διεκδικήσει μία τρίτη τετραετία).

Οι καιροί αλλάζουν

0

Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και του Συμφώνου της Βαρσοβίας, σήμανε και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, στη διάρκεια του οποίου υπήρχε μια στατικότητα στο διεθνές σκηνικό. Ακολούθησε η παντοκρατορία των ΗΠΑ για ένα διάστημα περίπου δύο δεκαετιών, για να φθάσουμε στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας στην ανάδειξη νέων πόλων ισχύος στο διεθνές σύστημα, που θέτουν εν αμφιβόλω την αμερικανική παντοκρατορία και δημιουργούσαν τις προϋποθέσεις για τη μετάβαση σε έναν πολυπολικό κόσμο.

Όταν μιλάμε για πολυπολικό κόσμο, μιλάμε για περιφερειακές δυνάμεις που θα ασκούν επιρροή σε περιοχές που θα κατοχυρώσουν μέσω μιας πολύπλοκης διαδικασίας, δηλαδή με οικονομική εξάρτηση και με ένα μίγμα σκληρής και ήπιας ισχύος.

Σε κάθε περίπτωση, η ΕΕ είναι ένας από τους πόλους του νέου παγκόσμιου συστήματος, όμως από την Ένωση λείπει η συγκροτημένη ενιαία πολιτική άμυνας και ασφάλειας, δηλαδή άσκησης επιρροής διά της επίδειξης ή επίκλησης σκληρής ισχύος, γεγονός που καθιστά την Κύπρο και την Ελλάδα ευάλωτες σε επιρροή μιας άλλης περιφερειακής δύναμης.

Η Τουρκία είναι γνωστό ότι διεκδικεί έναν τέτοιο ρόλο, αυτόν της περιφερειακής δύναμης, μέσω του τρίπτυχου παντουρκισμός – πανισλαμισμός – νέο-οθωμανισμός. Με βάση το δόγμα που νέο-οθωμανισμού, η Άγκυρα επιδιώκει χρόνια τώρα να θέσει υπό την σφαίρα επιρροής της την Κύπρο και την Ελλάδα,

μέσω της ανάδειξης μνημείων της οθωμανικής περιόδου

του εμπορίου και των ετεροβαρών οικονομικών σχέσεων

της εργαλειοποίησης των μουσουλμάνων παράνομων μεταναστών που στέλνει στην Κύπρο και την Ελλάδα

της «Γαλάζιας Πατρίδας»

του τουρκολυβικού μνημονίου

αλλά και των λοιπών παράλογων και παρανοϊκών διεκδικήσεων εις βάρος των δύο κρατών του Ελληνισμού, διεκδικήσεις που δείχνει με κάθε τρόπο ότι είναι διατεθειμένη να υποστηρίξει με επίδειξη και επίκληση στρατιωτικής ισχύος.

Μάλιστα, υπάρχουν ενδείξεις, ότι μέρος του πολιτικού, ακαδημαϊκού και δημοσιογραφικού κατεστημένου έχει σχεδόν αποδεχτεί αυτή τη σχέση, κάτι που δεν παραλείπει να το δείχνει είτε μέσω πολιτικών που επιλέγει να υιοθετήσει έναντι της Τουρκίας, είτε μέσω αρθρογραφίας. Όσον αφορά το διεθνές σύστημα, η περίοδος που διάγουμε είναι μια μεταβατική περίοδος προς αυτό το πολυπολικό σύστημα και αυτό σημαίνει ρευστότητα, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαμόρφωσή του.

Η άνοδος του Ντόναλντ Τραμπ και η επικράτηση αρχών που στηρίζονται κυρίως στις οικονομικές σχέσεις και συμφέροντα στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής και της διαμόρφωσης των διεθνών σχέσεων, καθιστούν ακόμα πιο δύσκολη την προβλεψιμότητα, που ούτως ή άλλως είναι δυσχερής λόγω της ρευστότητας.

Για να έλθουμε στα στενά δικά μας, αυτός ήταν και ο λόγος που ο Ντόναλντ Τραμπ, παρόλο που είναι πλέον θεσμικά κατοχυρωμένη η αναγνώριση της Γενοκτονίας που υπέστησαν οι Αρμένιοι από Νεότουρκους και Κεμαλικούς, απέφυγε να αναφέρει τη λέξη γενοκτονία, στις 24 Απριλίου, που είναι η επέτειος της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Αυτό σημαίνει, ότι ο αγώνας για τη διεθνοποίηση και διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας γίνεται ακόμα δυσκολότερος σε σχέση με το εγγύς παρελθόν.

Επίσης, ο αγώνας δυσχεραίνεται από την ελληνοτουρκική προσέγγιση, που ανεξαρτήτως των επιδιώξεων εκείνων που τη σχεδίασαν και την υλοποιούν, οδηγούν την Ελλάδα κάτω από τη «φτερούγα» της Τουρκίας. Το ενδιαφέρον δε είναι, ότι η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται πως είναι αποφασισμένη να συνεχίσει να υποστηρίζει. Και όπως αντιλαμβάνεται ο καθείς εξ ημών, δεδομένης της αρνητικής στάσης της Τουρκίας και του ιδίου του Ερντογάν για το θέμα της Γενοκτονίας, δεν είναι δυνατόν να συνυπάρχουν η ελληνοτουρκική προσέγγιση και η επίσημη υποστήριξη από την κυβέρνηση του αγώνα της διεθνοποίησης της Γενοκτονίας.

Οπότε το βάρος πέφτει στις πλάτες ημών που αφ’ ενός μεν δε θέλουμε, μετά από 200 χρόνια να ξαναμπούμε κάτω από τη «φτερούγα» των νέο-Οθωμανών του Ερντογάν και αφετέρου, έχουμε χρέος να συνεχίσουμε τον αγώνα έστω και κάτω από δυσχερείς συνθήκες, που πάντως δεν είναι δυσχερέστερες εκείνων που επικρατούσαν το 1821.

Οπότε, αυτό που μας μένει είναι να αναλύσουμε με μεγάλη προσοχή τη μεταβαλλόμενη διεθνή κατάσταση αλλά και την κατάσταση που επικρατεί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και να συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Και αυτό θα κάνουμε. Αυτό επιβάλλει το χρέος.

Νιώθετε πραγματικοί πατριώτες;

Και ενώ εξελίσσονται οι διαπραγματεύσεις Καναδά και ΗΠΑ για τους δασμούς, ο αμερικανός πρόεδρος δεν έχει σταματήσει να ασκεί πίεση στον Καναδά, για να παραδώσει την ανεξαρτησία του και να γίνει η 51η πολιτεία.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Ipsos, τέσσερις στους δέκα Καναδούς ηλικίας 18-34 ετών θα ψήφιζαν υπέρ της ένωσης, εφόσον η μετατροπή των περιουσιακών τους στοιχείων σε αμερικανικά δολάρια θα ήταν εγγυημένη. Το 13% του συνόλου θα ψήφιζε υπέρ χωρίς προϋποθέσεις. Ποιοί όμως αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό που αντιτίθεται στην προσάρτηση του Καναδά στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και γιατί;

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: Ο Καναδάς είναι μία Συνομοσπονδία που αποτελείται από δέκα επαρχίες και τρεις περιφέρειες. Κάθε επαρχία έχει την κυβέρνησή της.

Σε ομοσπονδιακό επίπεδο υπάρχουν 343 βουλευτές με σύνολο ομοσπονδιακών υπαλλήλων, εντός Καναδά 367.772 και εκτός 10.887.

Σε επαρχιακό επίπεδο, το Ontario απασχολεί 654.641 δημοσίους υπαλλήλους, τo Quebec 554.900, η British Columbia 229.289, η Alberta 264.718, η Nova Scotia 97.046, η Manitoba 160.000, το New Brunswick 48.562, η Saskatchewan 111.654, η Newfoundland 54.320, το Labrador 56.214, το Prince Edward Island 8.400, η Yukon 7.329, τα NW Territories 6.479 και το Nunavut 7.200.

Συνολικά υπάρχουν 5.162 δήμοι, οι οποίοι εκτός από τις διοικήσεις μισθοδοτούν χιλιάδες εργατοϋπάλληλους. O Γενικός κυβερνήτης του Καναδά και οι δέκα υποδιοικητές, απασχολούν ένα σεβαστό αριθμό υπαλλήλων, συν των «βασιλικών» ιδρυμάτων, όπως η RBC (90.000), η RCMP (40.000) και η RSC (3.000). Ας μην ξεχνάμε τις Καναδικές Πρεσβείες και τα Προξενεία με το προσωπικό, σε πάνω από 170 χώρες.

Αν ο Καναδάς ενσωματωνόταν στις ΗΠΑ, η καναδική ομοσπονδιακή διοίκηση θα έπαυε να υπάρχει με τη σημερινή της μορφή. Οι περισσότερες αρμοδιότητες (φορολογία, άμυνα, εξωτερική πολιτική, μετανάστευση) θα περνούσαν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ. Αυτό θα σήμαινε σοβαρή συρρίκνωση ή αναδιάρθρωση θέσεων. Οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι θα έχαναν τη δουλειά τους, ελάχιστοι ίσως να απορροφούνταν σε αμερικανικούς θεσμούς. Τι θα γινόταν συνολικά; Μεγάλοι χαμένοι, οι ομοσπονδιακοί και επαρχιακοί εκπρόσωποι και κρατικοί λειτουργοί.

To 2021 οι ορατές μειονότητες αποτελούσαν το 26,53% του γενικού πληθυσμού.

Για τους περισσότερους, πρώτη επιλογή στην αποδημία ήταν οι ΗΠΑ, οι οποίες πάντως δε δέχονται μετανάστες από το 1924. Η ολοκληρωτική ένταξη τους στην καναδική κοινωνία, παρά τα κρατικά κίνητρα, δεν έχει επιτευχθεί. Ένα μεγάλο ποσοστό μεταναστών αδιαφορεί για τα πολιτικά πράγματα του τόπου, απέχει από τις εκλογικές διαδικασίες (δεν αποτελούμε εξαίρεση) και προτιμά να επενδύει στις χώρες καταγωγής.

Ας είμαστε ρεαλιστές. Πάνω από το ένα τέταρτο του πληθυσμού βρέθηκε εδώ για λόγους επιβίωσης, όχι πατριωτικούς.

Σε μια ένωση Καναδά-ΗΠΑ, το μεγαλύτερο «σοκ» θα ήταν στην ομοσπονδιακή καναδική διοίκηση και στους εκπροσώπους, ενώ τα επαρχιακά και τοπικά επίπεδα θα ήταν δύσκολο να προσαρμοστούν στο μεγάλο αμερικανικό «χωνευτήρι».

Τελικά, πόσοι Καναδοί νιώθουν πραγματικοί πατριώτες; Τα συμπεράσματα δικά σας…