Ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ, François Legault, καλεί όλους τους πολίτες να ακολουθήσουν τις νέες οδηγίες της κυβέρνησης όσον αφορά τον τρόπο που θα μπορούμε να εορτάσουμε τη Γιορτή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Συγκεκριμένα, από τις 24 έως τις 27 Δεκεμβρίου, επιτρέπονται μόνο έως 10 άτομα να συν-εορτάσουν και να βρεθούν μαζί στον ίδιο χώρο. Φυσικά, οι συστάσεις να πλένουμε τα χέρια μας και να κρατάμε δύο (2) μέτρα απόσταση, παραμένουν. Αλλά οι αρχές θα επιβάλλουν να μην υπάρχει καμία συνάθροιση μία εβδομάδα πριν τις 24 Δεκεμβρίου και μία εβδομάδα μετά, ήτοι την παραμονή της πρωτοχρονιάς. Που σημαίνει, ότι τον ερχομό του νέου έτους θα τον γιορτάσουμε στα σπίτια μας, όπως είναι η κατάσταση αυτή τη στιγμή. Καλούνται επίσης οι επιχειρήσεις, να ελαττώσουν τις δραστηριότητες τους αυτή την κρίσιμη περίοδο. Όσον αφορά τα σχολεία, οι μαθητές του δημοτικού θα επιστρέψουν στις τάξεις τους 5, 6 και 7 Ιανουαρίου και του γυμνασίου στις 11 Ιανουαρίου. «Σας προτείνω ένα συμβόλαιο τιμής για να μπορέσουμε να γιορτάσουμε έστω και περιορισμένα», ανέφερε ο πρωθυπουργός.
Είναι πολλά τα τραγικά γεγονότα που σημάδεψαν τη νεότερη ελληνική ιστορία. Ο Νοέμβρης μας μεταφέρει στον εθνικό διχασμό που διήρκεσε από το 1915 έως το 1922. Συμβουλευόμενος πηγές ιστορικών βιβλίων, σας μεταφέρω, όσο πιο σωστά και υπεύθυνα γίνεται, τη θλιβερή αυτή επταετή περίοδο. Την εποχή εκείνη, η Ελλάδα βρίσκεται διχασμένη ανάμεσα στο κράτος των Αθηνών, με επικεφαλής το βασιλιά Κωνσταντίνο και το κράτος της Εθνικής Αμύνης στη Θεσσαλονίκη, με επικεφαλής τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Αφορμή αποτέλεσε η στάση ουδετερότητας της χώρας κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία οδήγησε σε στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των Αγγλογαλλικών δυνάμεων. Στις 18 Νοεμβρίου 1916, λαμβάνει χώρα η απόβαση των συμμαχικών αγημάτων στο Φάληρο και ακολουθούν συγκρούσεις με τον ελληνικό στρατό. Ο Βενιζέλος ακολουθούσε πολιτική συμπαράταξης με τους συμμάχους εναντίον των Κεντρικών Δυνάμεων, ενώ ο βασιλιάς Κωνσταντίνος πολιτική ουδετερότητας, που ευνοούσε τη Γερμανία και την Αυστροουγγαρία. Οι δυνάμεις της Αντάντ, που ήταν στο πλευρό του Βενιζέλου, αξιώνουν την παράδοση τεράστιων ποσοτήτων πολεμικού υλικού από την κυβέρνηση των Αθηνών. Παρά την αρχική συμφωνία, μετά από τέσσερις μέρες το αίτημά τους απορρίπτεται, όταν στρατιωτικοί παράγοντες με την υποστήριξη 20.000 επίστρατων, πείθουν τον Κωνσταντίνο να την παραβιάσει, με το επιχείρημα ότι η κοινή γνώμη έβλεπε αυτή την απαίτηση ως επέμβαση στα εσωτερικά της χώρας. Η απάντηση δεν άργησε να έρθει. Ο συμμαχικός στόλος, με επικεφαλής το ναύαρχο Φουρνιέ, αποβιβάζεται στο Φάληρο. Περίπου 3.000 Γάλλοι και Βρετανοί κατευθύνονται στην Αθήνα όπου βρίσκεται μεγάλος αριθμός επίστρατων ενόπλων. Ακολουθούν συγκρούσεις σύμμαχων με τον ελληνικό στρατό, ενώ η πόλη δέχεται τα μαζικά πυρά του συμμαχικού στόλου. Το ίδιο βράδυ της 18ης Νοεμβρίου, ο Κωνσταντίνος έρχεται σε συμφωνία με τους πρεσβευτές της Αντάντ και ο βομβαρδισμός σταματά. Ο απολογισμός εκείνης της βραδιάς ήταν δεκάδες νεκροί και τραυματίες που προέρχονταν και από τις δύο πλευρές. Τις επόμενες μέρες οι συμμαχικές δυνάμεις αποσύρονται, ενώ οι «βενιζελικοί» δέχονται επιθέσεις από τους υποστηρικτές του βασιλιά. Ακολουθούν λεηλασίες σε καταστήματα, σπίτια και καταστροφές σε εγκαταστάσεις εφημερίδων. Ο εθνικός διχασμός, ο οποίος επί μακρόν ταλαιπώρησε τους Έλληνες, εξαιτίας της διαφωνίας του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου και του βασιλιά Κωνσταντίνου Α’ σχετικά με τη στάση που έπρεπε να τηρήσει η Ελλάδα στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μεταφέρθηκε από την πρώτη στιγμή και στους έλληνες μετανάστες και ειδικότερα της Αμερικής και του Καναδά. Αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει μία έντονη διαμάχη μεταξύ των οπαδών των δύο μεγαλύτερων ελληνικών οργανώσεων της εποχής, της AHEPA και της GAPA. Άσπονδο μίσος τους χώρισε σε «βενιζελικούς» και «βασιλικούς» και τους παρέσυρε σε οδυνηρή μακρά περιπέτεια. Στις 25 Νοεμβρίου, η προσωρινή κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης κηρύσσει με ειδικό διάγγελμα έκπτωτο το βασιλιά Κωνσταντίνο, ο οποίος όμως επανήλθε στο θρόνο το 1920. Ένας εθνικός διχασμός, που δυστυχώς εξακολουθεί μέχρι τις μέρες μας να επηρεάζει την πολιτική σκέψη…
Νέα «ένεση» αισιοδοξίας στη μάχη κατά του κορωνοϊού, καθώς εμβόλιο με σχεδόν 95% αποτελεσματικότητα ανακοίνωσε τη Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2020 και η εταιρεία Moderna! Τα εντυπωσιακά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν, με το εμβόλιο να βρίσκεται στη φάση 3 των δοκιμών. H ανάλυση που δημοσιεύτηκε βασίζεται σε 30.000 εθελοντές, εκ των οποίων 95 ήταν επιβεβαιωμένοι φορείς του κορωνοϊού. Οι μισοί έλαβαν το εμβόλιο σε δύο δόσεις, σε διάστημα 28 ημερών, και οι υπόλοιποι placebo. Οι εξετάσεις έδειξαν ότι το υποψήφιο εμβόλιο είχε αποτελεσματικότητα σε ποσοστό 94,5%. Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι πλέον σχεδιάζει να απευθυνθεί προς την αρμόδια αμερικανική ρυθμιστική Αρχή, τον FDA, προκειμένου να ζητήσει επείγουσα έγκριση μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Τα αποτελέσματα της Moderna έρχονται να προστεθούν στα ενθαρρυντικά συμπεράσματα που προέκυψαν μόλις μία εβδομάδα νωρίτερα, από τις κλινικές δοκιμές ενός άλλου υπό δοκιμή εμβολίου, αυτό των εταιρειών Pfizer/BioNTech, τα οποία έδειξαν αποτελεσματικότητα 90%. Ωστόσο, το εμβόλιο της Moderna δεν αναμένεται να είναι διαθέσιμο εκτός ΗΠΑ πριν τη νέα χρονιά. Η φαρμακοβιομηχανία δήλωσε ότι 20 εκατομμύρια δόσεις θα είναι έτοιμες για να ταξιδέψουν προς τις ΗΠΑ πριν το τέλος του 2020 και εξέφρασε την ελπίδα να κατασκευάσει ακόμη 500.000.000 – 1.000.000.000 την επόμενη χρονιά για παγκόσμια χρήση. «Θα έχουμε ένα εμβόλιο που μπορεί να σταματήσει την Covid-19», δήλωσε σε τηλεφωνική συνέντευξη ο πρόεδρος της Moderna, Stephen Hoge. To εμβόλιο της Moderna βασίζεται σε παρόμοια τεχνολογία mRNA με εκείνο της BioNTECH ενώ αναμένεται να αξιολογηθεί περαιτέρω από τον FDA. Τα δεδομένα δείχνουν επίσης ότι υπήρξαν 11 σοβαρές μολύνσεις Covid κατά τη δοκιμή, αλλά καμία δεν ήταν μεταξύ των ατόμων που είχαν εμβολιαστεί. «Η συνολική αποτελεσματικότητα ήταν αξιοσημείωτη… είναι μια υπέροχη μέρα», δήλωσε ο Ταλ Ζακ, επικεφαλής ιατρικός σύμβουλος της Moderna.
ΤΙ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ; Παρά τα ευχάριστα νέα, εξακολουθούμε να μη γνωρίζουμε πόση διάρκεια θα έχει η ανοσία. Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι προσφέρει κάποια προστασία σε μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες, που είναι και οι πλέον ευπαθείς, ωστόσο τα δεδομένα δεν είναι πλήρη. Ο κ. Ζακ είπε στο BBC ότι τα δεδομένα τους μέχρι στιγμής δείχνουν ότι το εμβόλιο «δε φαίνεται να χάνει την ισχύ του» με την ηλικία. Επιπλέον, δεν είναι γνωστό εάν το εμβόλιο απλώς σταματά τους ανθρώπους από το να αρρωστήσουν σοβαρά ή αν τους σταματά επίσης από το να μεταδίδουν τον ιό. Όλες αυτές οι ερωτήσεις θα επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται ένα εμβόλιο κορωνοϊού.
ΒΡΕΤΑΝΙΑ: ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟ ΥΠΟΣΧΟΜΕΝΟ ΕΜΒΟΛΙΟ Μία μεγάλη σειρά δοκιμών ενός εμβολίου κατά του κορωνοϊού -η τρίτη στη χώρα- ξεκίνησε στη Μεγάλη Βρετανία. Το εμβόλιο – σχεδιασμένο από τη βελγική εταιρεία Janssen – χρησιμοποιεί ένα γενετικά τροποποιημένο κοινό ιό κρυολογήματος για να εκπαιδεύσει το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Η ανακοίνωση έρχεται μία εβδομάδα αφότου τα αρχικά αποτελέσματα ενός άλλου εμβολίου, αυτό των εταιρειών Pfizer/BioNTech, έδειξε ότι προσφέρει προστασία 90%. Ωστόσο, πολλοί τύποι εμβολίου είναι πιθανό να χρειαστούν, προκειμένου να τερματιστεί η πανδημία, αναφέρει το BBC. Αν και η επιτυχία του εμβολίου των Pfizer/BioNTech προκάλεσε ενθουσιασμό στον πλανήτη, η χρήση του ακόμη δεν έχει εγκριθεί, ενώ μένει να δούμε πόσο καλά θα δουλεύει μεταξύ των ηλικιωμένων αλλά και πόση ανοσία θα προσφέρει.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ Το κυνήγι για τα εμβόλια κατά του κορωνοϊού συνεχίζεται, καθώς μια διαφορετική προσέγγιση μπορεί να φανεί πιο αποτελεσματική σε διαφορετικού τύπου ανθρώπων, ανάλογα για παράδειγμα με την ηλικία, ενώ μία εταιρεία θα δυσκολευτεί πολύ να προσφέρει ανοσία σε όλον τον πλανήτη. Οι ελπίδες για το εμβόλιο Janssen έχουν ενισχυθεί από τα προκαταρκτικά δεδομένα του Pfizer, καθώς και τα δύο στοχεύουν σε ένα μέρος του ιού που ονομάζεται spike protein. Το αρχικά επιτυχημένο εμβόλιο εισήγαγε μέρος του γενετικού κώδικα του ιού σε εθελοντές. Αντ’ αυτού, το εμβόλιο Janssen χρησιμοποιεί έναν κοινό ιό κρυολογήματος που έχει τροποποιηθεί γενετικά, για να τον κάνει αβλαβή και να μοιάζει περισσότερο με τον κορωνοϊό σε μοριακό επίπεδο. Αυτό πρέπει να εκπαιδεύσει το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίσει και να καταπολεμήσει τον κορωνοϊό. Αυτή η προσέγγιση είναι παρόμοια με το εμβόλιο που σχεδιάστηκε από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το AstraZeneca, το οποίο δοκιμάζεται επίσης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η λεπτή διαφορά είναι ότι το εμβόλιο Janssen χρησιμοποιεί έναν ιό που συνήθως μολύνει τους ανθρώπους και η ομάδα της Οξφόρδης χρησιμοποιεί έναν που μολύνει τους χιμπατζήδες. Αλλά όλες αυτές οι προσεγγίσεις είναι σχετικά νέες και πειραματικές. Το εμβόλιο Novavax, το οποίο χρησιμοποιεί την πιο παραδοσιακή μέθοδο ένεσης ιϊκών πρωτεϊνών για την εκπαίδευση του σώματος, ξεκίνησε το Σεπτέμβριο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Συνολικά, 25.000 άνθρωποι παίρνουν μέρος στις δοκιμές εμβολίων κατά της Covid στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Άλλη μια συνέντευξη-βόμβα παραχώρησε ο καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Stanford, δρ Γιάννης Ιωαννίδης, αυτή τη φορά στο κυπριακό τηλεοπτικό κανάλι Sigma. Ο διακεκριμένος καθηγητής εξέφρασε την άποψη, ότι το νέο lockdown δε μπορεί να προσφέρει κάτι, παρά μόνο την καταστροφή. Αρχικά ανέφερε ότι υπάρχει κάποιος φόβος και σε ορισμένο βαθμό είναι δικαιολογημένος. «Τα επιδημικά κύματα που κάνει ο κορωνοϊός είναι πάρα πολύ οξυκόρυφα και μπορούν να δημιουργήσουν ξαφνική πίεση που δεν υπήρχε πριν». Πρόσθεσε ότι η μεγάλη πλειονότητα των ασθενών που μολύνεται δε χρειάζεται νοσηλευτική φροντίδα. «Είναι άσχημο να δημιουργείται πανικός στον πληθυσμό, γιατί αυτό οδηγεί τους ανθρώπους να πάνε στα νοσοκομεία». Συμπλήρωσε, ότι αρκετοί ασθενείς διασωληνώθηκαν χωρίς να χρειάζεται, ενώ τόνισε ότι υπάρχουν ελάχιστες θεραπευτικές ιδιότητες που μπορούν να δώσουν στα νοσοκομεία. «Χρειάζεται προσοχή έτσι ώστε να μην αποκλείσουμε από τα νοσοκομεία άτομα που θα χρειάζονται νοσηλεία». Παράλληλα είπε, ότι δεν πρέπει να υπάρχει ο φόβος για αστρονομικά ποσοστά θνητότητας. «Είναι ένας δύσκολος ιός, που μπορεί να κτυπήσει ευάλωτα άτομα, όπως τρόφιμοι γηροκομείου και νοσοκομεία». Εξήγησε ότι η θνητότητα εξαρτάται από τον ιό και από αυτά που κάνουμε εμείς. Συμπλήρωσε ότι η παγκόσμια θνητότητα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο 0,20%. «Η θνητότητα διαμορφώνεται ανάλογα με τον τρόπο που εμείς χειριζόμαστε την πανδημία. Όταν κτυπάει γηροκομία, η θνητότητα είναι στο 25%, ένας στους τέσσερις πεθαίνει». Στη συνέχεια τοποθετήθηκε και για το lockdown, τονίζοντας ότι είναι μια τυφλή λύση, η οποία δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει. «Όταν απαγορεύεις την κυκλοφορία έπειτα από κάποια ώρα, τότε σημαίνει ότι θα κυκλοφορήσουν περισσότερα άτομα την ίδια ώρα». Πρόσθεσε ότι η διάδοση του ιού σε θέατρα και συναυλιακά κέντρα είναι μηδαμινή, ενώ έχει και καταστροφικές συνέπειες στην ψυχική υγεία. «Το 25% των νέων είχε τάση αυτοκτονίας, είδαμε αρκετά τέτοια περιστατικά», συμπληρώνοντας ότι περιορίζουν τους νέους μέσα σε κλειστούς χώρους με μεγάλα σε ηλικία άτομα. Τέλος, ανέφερε ότι ο ιός πρέπει να μολύνει ένα ποσοστό του πληθυσμού ανάλογα με την κοινωνία και με τον πληθυσμό. «Οι περισσότερες χώρες δεν άκουσαν τις συμβουλές και έχασαν τη μάχη με τα τεστ και εφαρμόζουν το καταστροφικό μέτρο του lockdown» επισήμανε.
Ιδού μια περίληψη των υπηρεσιών που θα μπορούσαν να επωφεληθούν περισσότερο από μια προσπάθεια να μεταφερθούν στην ψηφιακή εποχή. Υγειονομική περίθαλψη: Η εμπειρία μας κατά τη διάρκεια της COVID υπογράμμισε τα βαθιά ανεπαρκή επαρχιακά συστήματα τήρησης αρχείων υγείας και διαχείρισης δεδομένων, για παροχή υπηρεσιών, δημόσια υγεία και ερευνητικούς σκοπούς. Μια σημαντική επένδυση για τη βελτίωση των δεδομένων για την υγεία και την εκμετάλλευση αυτών των δεδομένων, μέσω ανάλυσης που βασίζεται σε τεχνητή νοημοσύνη, είναι η μοναδική καλύτερη πρωτοβουλία για την παροχή καλύτερης φροντίδας και μειωμένου κόστους. Μετακινώντας την υγειονομική περίθαλψη στην ψηφιακή εποχή και μεγιστοποιώντας την εικονική παροχή υπηρεσιών σε άτομα, όχι μόνο βελτιώνεται η ποιότητα της περίθαλψης – ειδικά η πρωτοβάθμια περίθαλψη και οι προληπτικές υπηρεσίες, αλλά η πρόσβαση σε εξειδικευμένη περίθαλψη μπορεί να επεκταθεί σε όλους, συμπεριλαμβανομένων των αγροτικών και απομακρυσμένων κοινοτήτων. Τα έσοδα από τη βελτίωση της παραγωγικότητας μπορούν να αναδιανεμηθούν για να αντιμετωπίσουν μία από τις άσχημες αλήθειες που εκτίθενται από την πανδημία – την απροσεξία μας ως κοινωνία στη φροντίδα των αδύναμων ηλικιωμένων. Με μεγαλύτερη προσοχή στην ψηφιοποίηση, μπορούμε να διορθώσουμε αυτήν την κενή τρύπα, διατηρώντας παράλληλα σταθερό το μερίδιο υγειονομικής περίθαλψης του ΑΕΠ. Εκπαίδευση: Κανένας τομέας δεν ήταν πιο αργός στην προσαρμογή στην ψηφιακή εποχή από την εκπαίδευση. Η προσαρμογή απαιτεί επένδυση χρόνου και προσπάθειας εκ μέρους των εκπαιδευτών στην εκμάθηση του καλύτερου τρόπου παράδοσης υλικού και της δέσμευσης των μαθητών ουσιαστικά. Απαιτεί επίσης αλλαγή συστήματος για τη μεγιστοποίηση του δυναμικού της διαδικτυακής μάθησης για παιδιά στο σχολείο, για φοιτητές πανεπιστημίου και για ενήλικες, κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής τους ζωής. Δικαιοσύνη: Η κατάσταση των δικαστηρίων μας παραμένει βυθισμένη σε διαδικασίες του 19ου αιώνα, το οποίο όχι μόνο αυξάνει το κόστος της δικαστικής διαδικασίας, αλλά συχνά αρνείται σε ανθρώπους (και επιχειρήσεις) πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Η αυξημένη χρήση εικονικών διαδικασιών, ψηφιακών αρχείων και καλύτερης διαχείρισης δεδομένων, μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της δικαιοσύνης και στη βελτίωση της επιβολής από την αστυνομία και τις ρυθμιστικές αρχές. Κανονισμός: Υπάρχουν δύο άλλα βασικά στοιχεία για την ενίσχυση της συμβολής των κυβερνητικών υπηρεσιών στην οικονομική ανάπτυξη: Ένα βελτιωμένο και συνεπές ρυθμιστικό πλαίσιο που επιτρέπει στις επιχειρήσεις να επενδύουν με αυτοπεποίθηση και καλύτερες δημόσιες επενδύσεις σε υποδομές που διευκολύνουν την κυκλοφορία αγαθών, ατόμων και ηλεκτρονικών στοιχείων εντός του Καναδά και πέρα από τα σύνορά μας. Οι επιχειρήσεις μπορούν και πρέπει να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο αγοράς κατά την πραγματοποίηση επενδύσεων. Ωστόσο, μπορούν να αντιμετωπίσουν καλύτερα αυτούς τους κινδύνους, εάν το νομικό και κανονιστικό πλαίσιο είναι σαφές και λογικά απλό να συμμορφωθεί και να παρέχει υψηλό βαθμό βεβαιότητας για συνέχεια στο μέλλον. Δυστυχώς, στον Καναδά τις τελευταίες δεκαετίες, οι ομοσπονδιακοί, επαρχιακοί και τοπικοί κανονισμοί έχουν γίνει λιγότερο σαφείς, πιο περίπλοκοι, ειδικά όταν οι δικαιοδοσίες αλληλεπικαλύπτονται και πολύ πιο ακανόνιστοι και απρόβλεπτοι. Όχι μόνο το κόστος συμμόρφωσης έχει αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες, τόσο για τις μικρές όσο και για τις μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά οι απρόβλεπτες αλλαγές στους κανόνες κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού ενός επενδυτικού έργου έχουν αφήσει τους επενδυτές όλο και πιο απρόθυμους να δουν τον Καναδά ως ένα καλό μέρος για να επενδύσουν. Οι επιχειρήσεις μπορούν να αντιμετωπίσουν σαφείς κανόνες για την επίτευξη κοινωνικών και οικονομικών στόχων – υψηλότερους κατώτατους μισθούς ή φόρο άνθρακα – αλλά μια πλατφόρμα διαρκώς μεταβαλλόμενων, λεπτομερών και συχνά αντικρουόμενων εργασιακών ή περιβαλλοντικών κανόνων, αυξάνει τον κίνδυνο μείωσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας στον Καναδά. Η ανοικοδόμηση του Καναδά μετά την COVID απαιτεί από τις κυβερνήσεις σε όλα τα επίπεδα να δεσμευτούν για την «ανοικοδόμηση του Καναδά» μέσω αυξημένης σαφήνειας και σταθερότητας της νομικής και κανονιστικής διαδικασίας. Υποδομή: Η υπόσχεση του 2015 για αυξημένες επενδύσεις σε υποδομές που υποστηρίζονται από την Canada Investment Bank δεν έχει υλοποιηθεί μέχρι σήμερα. Εν μέρει, επειδή ο σχεδιασμός μεγάλων υποδομών είναι κατανοητά δύσκολος και απαιτεί υψηλό βαθμό συνεργασίας μεταξύ διαφόρων επαρχιακών και τοπικών κυβερνητικών οργανισμών, πολλαπλών συμφερόντων του ιδιωτικού τομέα και ομοσπονδιακών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένης της CIB. Μετά την COVID, πρέπει να προχωρήσουμε με μεγάλα έργα για να διευκολύνουμε την κυκλοφορία των εμπορευμάτων μας πέρα από τον Καναδά και πέρα από τα σύνορά μας. Πρέπει να μετακινήσουμε ανθρώπους (και αγαθά) αποτελεσματικά στις αστικές περιοχές μας, αν και τα πρότυπα κίνησης μπορεί τώρα να είναι κάπως διαφορετικά. Το πιο σημαντικό, πρέπει να συνδέσουμε όλα τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις με Internet υψηλής ταχύτητας – ειδικά εκείνων που βρίσκονται εκτός των μεγάλων αστικών πυρήνων. Η ανοικοδόμηση της υποδομής θα απαιτήσει από κυβερνήσεις και ιδιωτικούς παρόχους να αξιοποιήσουν τις κεφαλαιαγορές για σημαντική οικονομική υποστήριξη. Αυτό το χρέος θα πρέπει να εξυπηρετηθεί και, ως εκ τούτου, τα έργα θα πρέπει να αποφέρουν τα δικά τους έσοδα, είτε μέσω άμεσων χρεώσεων χρηστών (διόδια, τηλεφωνικές χρεώσεις, λογαριασμοί κοινής ωφέλειας) είτε με ειδικούς φόρους. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι κάποια υποστήριξη από τη γενική φορολογία για διευρυμένη υποδομή είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση του χρέους που απορρέει από την αναβάθμιση. Ωστόσο, χωρίς δέσμευση των κυβερνήσεων στην αρχή ότι οι χρήστες πρέπει να πληρώνουν, η CIB δε θα είναι σε θέση να δημιουργήσει τις ιδιωτικές επενδύσεις που απαιτούνται, για να φέρει την υποδομή του Καναδά σε επίπεδο εφάμιλλο πολλών άλλων χωρών που είναι σε θέση να προσελκύσουν ιδιωτικές επενδύσεις για υποδομές στους λαούς τους.
| Η συνέχεια στο επόμενο…
*Ο David Allison Dodge είναι διακεκριμένος Καναδός οικονομολόγος και Μέλος του Τάγματος του Καναδά – Έχει διατελέσει για επτά (7) χρόνια Κυβερνήτης της Τράπεζας του Καναδά (1-2-2001 έως 31-12-2008)
Η 56χρονη Γερουσιαστής της Καλιφόρνια, είναι η πρώτη γυναίκα, πρώτη μαύρη και πρώτη με καταγωγή από την Ασία (σ.σ. είναι Ινδή από τη μεριά της μητέρας της) που εκλέγεται Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ
Αναμφισβήτητα η εκλογή του Τζο Μπάιντεν στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών και -κυρίως- η «αποπομπή» του Ντόναλντ Τραμπ από το Λευκό Οίκο, έχουν ανακουφίσει ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη. Το ενδιαφέρον όμως, όπως και τα φώτα της δημοσιότητας, έχουν στραφεί στην πρώτη γυναίκα αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, την Καμάλα Χάρις.
Η 56χρονη Γερουσιαστής της Καλιφόρνια, είναι η πρώτη γυναίκα, πρώτη μαύρη και πρώτη με καταγωγή από την Ασία (σ.σ. είναι Ινδή από τη μεριά της μητέρας της) που εκλέγεται Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ. Είναι η τρίτη γυναίκα που επιλέγεται ως υποψήφια για το αξίωμα αυτό. Πρώτη, ήταν η Τζεραλντίν Φεράρο το 1984, υποψήφια Αντιπρόεδρος με το Δημοκρατικό Γουόλτερ Μοντέιλ, ο οποίος έχασε τις εκλογές από τον Ρόναλντ Ρίγκαν. Η δεύτερη, ήταν η Σάρα Πέιλιν το 2008 με τον Τζον Μακέιν, ο οποίος ηττήθηκε από τον Μπαράκ Ομπάμα.
«Η μητέρα μου όταν ήρθε εδώ στα 19 δεν περίμενε ίσως ότι θα ερχόταν μία τέτοια στιγμή. Γυναίκες από την Ασία, αφροαμερικανές, λατίνες, έχουν τη δύναμη να στηρίξουν τη δημοκρατία. Όλες οι γυναίκες που πάλευαν τόσα χρόνια να προστατέψουν τη δημοκρατία και τώρα μία νέα γενιά μάχεται για τον ίδιο σκοπό. Για τους κόπους τους βρίσκομαι εδώ. Για τα όνειρα και τους στόχους τους. Και τι κουράγιο ήθελε για τον Μπάιντεν να διαλέξει μία γυναίκα για αντιπρόεδρο της χώρας. Μπορεί να είμαι η πρώτη, αλλά δε θα είμαι η τελευταία. Γιατί κάθε μικρό κορίτσι βλέπει ότι η χώρα αυτή, είναι χώρα ευκαιριών, ανεξάρτητα την καταγωγή σου» είπε η Χάρις, στην ιστορική ομιλία της το Σάββατο 7 Νοεμβρίου.
Γεννημένη τον Οκτώβριο του 1960 στο Όκλαντ της Καλιφόρνια από Τζαμαϊκανό πατέρα, οικονομολόγο και καθηγητή στο Στάνφορντ και Ινδή μητέρα, ερευνήτρια με σημαντικές μελέτες στο βιογραφικό της, η Καμάλα και η αδερφή της μεγάλωσαν πηγαίνοντας στην εκκλησία των βαπτιστών αλλά γνώρισαν και τον ινδουισμό όταν επισκέπτονταν την Ινδία και την οικογένεια της μητέρας τους.
Η Καμάλα Χάρις σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Howard της Ουάσιγκτον και το 2014 παντρεύτηκε το δικηγόρο Ντάγκλας Έμχοφ. Η Χάρις που έγινε και Περιφερειακή Εισαγγελέας του Σαν Φρανσίσκο το 2003, θεωρείται από τους «συντηρητικούς» Δημοκρατικούς. Εξελέγη Γενική Εισαγγελέας της Καλιφόρνιας -η πρώτη γυναίκα και η πρώτη μαύρη που επιλέγεται για το αξίωμα αυτό- το 2010 και επανεξελέγη το 2014 με ευρύ προβάδισμα.
ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΚΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ
Αρχικά διεκδίκησε το χρίσμα των Δημοκρατικών στις εκλογές, καθώς ονειρευόταν να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος των ΗΠΑ, ωστόσο αποχώρησε από την «κούρσα» ελλείψει πόρων το Δεκέμβριο του 2019. Λίγους μήνες μετά, ο Τζο Μπάιντεν την έχρισε συνυποψήφιά του για την Αντιπροεδρία. Η επιλογή της για το αξίωμα της Αντιπροέδρου αποδείχθηκε εξαιρετικά πολύτιμη για τους Δημοκρατικούς, καθώς είχε μεγάλη απήχηση στις γυναίκες και στους προοδευτικούς ψηφοφόρους.
Η καριέρα της ως εισαγγελέα είναι αυτή που την έκανε πολιτική αλλά έφερε πολιτικά οφέλη και κινδύνους. Κέρδισε τη φήμη της «σκληρής» και θεωρούνταν ένα από τα ανερχόμενα αστέρια του Δημοκρατικού κόμματος. Χρησιμοποιώντας αυτή τη δυναμική εξελέγη Γερουσιαστής των ΗΠΑ στην Καλιφόρνια το 2017.
Παρά την «αριστερή» κλίση σε θέματα όπως ο γάμος των ομοφυλοφίλων και η θανατική ποινή, η φορολογία, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αντιμετώπισε επανειλημμένες επιθέσεις από την προοδευτική πτέρυγα των Δημοκρατικών, οι οποίοι ακριβώς δεν τη θεωρούσαν αρκετά προοδευτική. Η Χάρις φαινόταν να αποφεύγει θέματα όπως η αστυνομική μεταρρύθμιση, η νομοθεσία περί ναρκωτικών και οι εσφαλμένες καταδίκες. Η Χάρις μπορεί να υπερασπιστεί την πολυπολιτισμικότητα που καθορίζει ουσιαστικά την Αμερική αλλά απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό από τα κέντρα εξουσίας της Ουάσιγκτον.
Ο 46ος Πρόεδρος των ΗΠΑ θα φέρει αλλαγές στην Ευρώπη που για κάποιους είναι ευπρόσδεκτες, για άλλους όμως όχι. Ποιοι είναι οι κερδισμένοι και οι χαμένοι της εκλογής Μπάιντεν; Ποιοι Ευρωπαίοι ηγέτες πανηγυρίζουν και ποιοι προσπαθούν να κρύψουν την πίκρα τους; Το POLITICO επιχείρησε έναν πρώτον απολογισμό, αλλά η τελική εκτίμηση είναι δική μας.
ΟΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ ΑΝΓΚΕΛΑ ΜΕΡΚΕΛ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Στο συνηθισμένο, διπλωματικό ύφος της, η Γερμανίδα καγκελάριος κατέστησε σαφές ότι είναι έτοιμη να συνεργαστεί με οποιονδήποτε θα εκλεγόταν πρόεδρος των ΗΠΑ. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το πόσο η Μέρκελ αντιπαθεί το αλλοπρόσαλλο ύφος του Ντόναλντ Τραμπ και τις εθνικιστικές πολιτικές του. Αμοιβαία τα αισθήματα… Ο Τραμπ έχει δυσφημήσει τη Μέρκελ και τη Γερμανία σε πολλές περιπτώσεις κατά τη διάρκεια της προεδρίας του. Όλοι θυμούνται το σκηνικό στην τελετή μνήμης για την απόβαση στη Νορμανδία πέρυσι, όταν ο Τραμπ και η Μέρκελ δεν έδωσαν καν τα χέρια. Ακόμα και το περασμένο Σαββατοκύριακο, ο Τραμπ είπε ότι η Γερμανία – μεταξύ άλλων χωρών – «θέλει να με ξεφορτωθεί». Η Μέρκελ προτιμά την προεδρία Μπάιντεν όχι μόνο επειδή θα τα πάει καλύτερα μαζί του προσωπικά, αλλά γιατί η Γερμανία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από μια ισχυρή και ρυθμισμένη διατλαντική σχέση, για οικονομικούς λόγους και λόγους ασφαλείας. Ο νέο-εκλεγμένος πρόεδρος αναμένεται να αποκαταστήσει τους δεσμούς που διαλύθηκαν υπό τον Τραμπ. Καθώς η Μέρκελ σχεδιάζει να παραιτηθεί από την καγκελαρία το επόμενο έτος — και με όλους τους πιθανούς διαδόχους της να αντιμετωπίζουν ερωτήματα για το αν είναι οι κατάλληλοι για τη δουλειά— η αποκατάσταση της διατλαντικής σταθερότητας θα καταστήσει πολύ πιο εύκολη την αποχώρησή της. Η εμμονή του Τραμπ με το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας, οι απειλές του για δασμούς κατά των Γερμανών κατασκευαστών αυτοκινήτων και η υποχώρηση των ΗΠΑ από πολυμερείς οργανισμούς, θορύβησαν τη Μέρκελ. Αυτά τα ζητήματα είναι τώρα όλα πιθανό να είναι λιγότερο πρόβλημα για το Βερολίνο – αν και οι αναλυτές προειδοποιούν ότι οι διατλαντικές σχέσεις δε θα είναι τόσο ομαλές όσο ελπίζουν ορισμένοι στην ΕΕ. ΕΜΑΝΟΥΕΛ ΜΑΚΡΟΝ, ΓΑΛΛΙΑ: Ο Γάλλος πρόεδρος έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε για να γοητεύσει τον Τραμπ, καταρχάς προσκαλώντας τον στη στρατιωτική παρέλαση της Ημέρας της Βαστίλης και σε ένα ειδικό δείπνο στην κορυφή του Πύργου του Άιφελ το 2017. Αλλά αυτό το… επαγγελματικό ρομάντζο σύντομα ναυάγησε, όταν ο Τραμπ επέδειξε επιθετική συμπεριφορά προς τη Γαλλία, επειδή το Παρίσι θέλησε να φορολογήσει γίγαντες του διαδικτύου όπως το Google ή το Facebook. Επίσης, ο νυν Αμερικανός Πρόεδρος αντέδρασε άσχημα στην «πολύ προσβλητική» πρόταση του Μακρόν για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού στρατού. Ο Γάλλος πρόεδρος, από την πλευρά του, απογοητεύτηκε καθώς προσπάθησε μάταια να πείσει τον Τραμπ να επανεξετάσει την αποχώρησή του από την κλιματική συμφωνία του Παρισιού και την πυρηνική συμφωνία του Ιράν. Με μια έννοια, μια δεύτερη θητεία Τραμπ θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα του Μακρόν με κάποιους τρόπους. Θα μπορούσε να αναγκάσει την ΕΕ να γίνει πιο «στρατηγικά αυτόνομη», όπως θέλει το Παρίσι. Θα μπορούσε επίσης να αποδείξει τον Μακρόν σωστό, όταν είπε ότι η αμυντική συμμαχία του ΝΑΤΟ είναι «εγκεφαλικά νεκρή» αφού τα μέλη της δεν ήταν συγχρονισμένα. Αλλά τελικά, ο Πρόεδρος Μπάιντεν θα είναι πιο σημαντικός για τις παγκόσμιες φιλοδοξίες του Μακρόν: Τώρα μπορεί να ελπίζει στη βοήθεια των ΗΠΑ για την αναβίωση της συμφωνίας για τα πυρηνικά του Ιράν, για την ενίσχυση πολυμερών θεσμών, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, και να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο σε διεθνή φόρα, όπως οι συνομιλίες του ΟΗΕ για το κλίμα. Ακόμα τέσσερα χρόνια του Τραμπ θα είχαν κάνει όλα αυτά, σχεδόν αδύνατα. Ο Μακρόν έχει επίσης πολλά να κερδίσει από μια πιθανή συναλλαγή υπό τον Μπάιντεν: Ακριβώς όπως τα γερμανικά αυτοκίνητα ή οι ισπανικές ελιές, το γαλλικό τυρί και το κρασί κατέληξαν στα τιμωρητικά τιμολόγια Trump. Με τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2022 στον ορίζοντα, ο Μακρόν έχει την ευκαιρία να κερδίσει τις νίκες στο εσωτερικό και το διεθνές μέτωπο. ΜΕΤΕ ΦΡΕΝΤΕΡΙΚΣΕΝ, ΔΑΝΙΑ: Η πρωθυπουργός της Δανίας έχει έναν πολύ ιδιαίτερο λόγο να είναι ευχαριστημένη με την αποχώρηση του Τραμπ: Οι σχέσεις με τον πρόεδρο των ΗΠΑ έγιναν άσχημες πέρυσι, αφότου η Φρεντέρικσεν απέρριψε την ιδέα του Τραμπ να αγοράσει τη Γροιλανδία, μια ημι-αυτόνομη περιοχή της Αρκτικής που είναι μία από τις χώρες που συνιστούν το Βασίλειο της Δανίας.
Τα σχόλια της Φρεντέρικσεν ότι «η Γροιλανδία δεν είναι προς πώληση» και ότι η συζήτηση γύρω από την ιδέα είναι «παράλογη» εξόργισε τον Τραμπ: Ο πρόεδρος την κατηγόρησε ότι δε σέβεται τις Ηνωμένες Πολιτείες με την «άσχημη» και «ακατάλληλη δήλωση» της και ακύρωσε μια επίσκεψη στην Κοπεγχάγη που είχε προγραμματίσει για πέρυσι το φθινόπωρο. Η Φρεντέρικσεν κατάφερε να εκτονώσει τις εντάσεις σηκώνοντας το τηλέφωνο στον Τραμπ, ο οποίος την επαίνεσε που ήταν «πολύ καλός» μαζί του! Όμως, έχοντας έναν πρόεδρο των ΗΠΑ που δε θέλει να αγοράσει μέρος του βασιλείου της χώρας της, σίγουρα θα κάνει τη ζωή πιο απλή για την πρωθυπουργό της Δανίας. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ, ΕΛΛΑΔΑ: Βαθύς γνώστης της ελληνικής ιστορίας και του ελληνικού πολιτισμού, ο Τζο Μπάιντεν δεν έχει κρύψει την αγάπη του για την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της αντιπολίτευσής του, πολλές φορές έχει κατακρίνει την προεδρία Τραμπ για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τον Πρόεδρο Ερντογάν και τις προκλητικές του ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο. Κάτι που αποτυπωνόταν φυσικά και εντός του ΝΑΤΟ. Στην προεκλογική ανακοίνωση του Μπάιντεν για «το όραμά του για τους Ελληνοαμερικανούς και τις σχέσεις ΗΠΑ-Ελλάδας» γινόταν αναλυτική αναφορά στους μακροχρόνιους δεσμούς του Αμερικανού αντιπροέδρου με την ελληνοαμερικανική κοινότητα. Υποσχόταν ότι αν εκλεγόταν Πρόεδρος, θα συνεργαζόταν με το στενό σύμμαχό του, την Ελλάδα, για την προώθηση της σταθερότητας στην ανατολική Μεσόγειο, θα αντιδρούσε στην τουρκική συμπεριφορά που παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο ή τις συμμαχικές δεσμεύσεις της στο ΝΑΤΟ, όπως οι τουρκικές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, θα εργαζόταν διπλωματικά για να δώσει λύση στο Κυπριακό και θα συνέχιζε να είναι μια ισχυρή φωνή για τη θρησκευτική ελευθερία παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τον Ιανουάριο θα είναι η στιγμή που θα πρέπει να τα εφαρμόσει όλα αυτά. Λαμβάνοντας υπόψη ωστόσο, τη στρατηγική διπλωματική επιλογή των ΗΠΑ να αποχωρήσει σταδιακά από την Ανατολική Μεσόγειο.
ΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΙΣ ΤΖΟΝΣΟΝ, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ: Με τις συνομιλίες για το Brexit σε μια κρίσιμη καμπή, ο Βρετανός πρωθυπουργός έχει αναμφισβήτητα τα περισσότερα να χάσει από την αλλαγή ηγεσίας στο Λευκό Οίκο. Ενώ ο Τραμπ ήταν ενθουσιώδης υποστηρικτής του Brexit και υποσχέθηκε στον Τζόνσον μια γρήγορη εμπορική συμφωνία, ο Μπάιντεν αντιτάχθηκε στην αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ και το Δημοκρατικό Κόμμα του εξέδωσε ισχυρές προειδοποιήσεις, ότι δε θα υπάρξει εμπορική συμφωνία εάν ο Τζόνσον παραβιάσει το σύμφωνό του για το Brexit με την ΕΕ πάνω από τα ιρλανδικά σύνορα. Το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί ακόμη και να επηρεάσει τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων του Τζόνσον με την ΕΕ. Μερικοί είπαν ότι θα ήταν λιγότερο πιθανό να ακολουθήσει ένα σενάριο χωρίς εμπορική συμφωνία, αν το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει φίλο στο Λευκό Οίκο. Ο Τζόνσον έχει αρνηθεί αυτές τις αναλύσεις, αλλά αυτό που δεν αμφισβητείται είναι ότι δε μπορεί πλέον να στοιχηματίσει σε μια ειδική σχέση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Αντ’ αυτού, θα πρέπει να εργαστεί σκληρά για να κερδίσει την εμπιστοσύνη – και την προσοχή – του νέου Προέδρου. «Όταν ο Μπάιντεν θα κοιτάζει προς την Ευρώπη, θα βλέπει το Παρίσι και το Βερολίνο περισσότερο ως το κέντρο βαρύτητας αυτού που είναι πραγματικά σημαντικό για την Αμερική στην Ευρώπη, τόσο από οικονομική όσο και από άποψη ασφάλειας, και η Βρετανία θα θεωρείται μάλλον ως ακραία, μάλλον εκτός της κυρίας Ευρώπης», δήλωσε ο πρώην ανώτερος διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου, Πίτερ Ρίκετς, την περασμένη εβδομάδα. Οι εγχώριοι αντίπαλοι του Τζόνσον θα είναι επίσης έτοιμοι να κερδίσουν οποιοδήποτε χάσμα με την Ουάσιγκτον. Η σκιώδης υπουργός Εξωτερικών του Εργατικού Κόμματος, Λίζα Νάντι, δήλωσε στo POLITICO ότι ο Τζόνσον και η κυβέρνησή του είχαν «άσκοπα και επανειλημμένα δημιουργήσει ένταση με τους Δημοκρατικούς».
ΒΙΚΤΟΡ ΟΡΜΠΑΝ, ΟΥΓΓΑΡΙΑ: Ο Ούγγρος πρωθυπουργός δημιούργησε μια αληθινή σχέση με τον Τραμπ. Ο Όρμπαν ήταν ο πρώτος Ούγγρος πρωθυπουργός που επισκέφθηκε το Λευκό Οίκο πέρυσι, από το 2005, και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ τον επαίνεσε και τις αμφιλεγόμενες πολιτικές του κατά των μεταναστών. Ο Τραμπ είχε λίγα λόγια να πει για τις κατηγορίες των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και πολλών άλλων για δημοκρατική οπισθοδρόμηση στην Ουγγαρία, βρίσκοντας τον Όρμπαν «λίγο αμφιλεγόμενο, αλλά αυτό είναι εντάξει». Θεωρείται βέβαιο ότι όλα αυτά θα αλλάξουν μόλις ο Τζο Μπάιντεν εγκατασταθεί στο Λευκό Οίκο: υπό την ηγεσία των Δημοκρατικών, οι ΗΠΑ έχουν την παράδοση να προωθούν δημοκρατικά πρότυπα και ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης σε ξένες χώρες – τα ίδια τα ζητήματα που έθεσαν τον Όρμπαν σε μια πορεία σύγκρουσης με την ΕΕ, με εσωτερικούς επικριτές και ενώσεις δικαιωμάτων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, ο οποίος ήταν ο μόνος ηγέτης της ΕΕ που υποστήριξε τον Τραμπ το 2016, εξέφραζε ολόψυχα υποστήριξη στο ενδεχόμενο επανεκλογής του. Δήλωσε επίσης ότι η διπλωματία των δημοκρατικών κυβερνήσεων των ΗΠΑ «χτίστηκε πάνω στον ηθικό ιμπεριαλισμό». Είναι ακόμα πολύ νωρίς για να πούμε πόσο πολύ θα κοντράρει ο Μπάιντεν την ουγγρική κυβέρνηση, αλλά ο Όρμπαν σίγουρα μπορεί να περιμένει μια πιο ψυχρή σχέση με τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ.
ΓΙΑΝΕΖ ΓΙΑΝΣΑ, ΣΛΟΒΕΝΙΑ: Ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος πρωθυπουργός που έσπευσε να συγχαρεί τον Πρόεδρο Τραμπ για την εκλογή του την Παρασκευή ακόμα. Οι δυο τους έχουν έναν ιδιαίτερο δεσμό, δεδομένου ότι η Σλοβενία είναι η γενέτειρα της πρώτης κυρίας, Μελάνια Τραμπ! Επίσης, ο δεξιός πρωθυπουργός Γιάνσα έχει περιγραφεί από τον Μαρσέλ Στέφαντσιτς, ένα Σλοβένο δοκιμιογράφο και κριτικό κινηματογράφου, ως «λίγο του Τραμπ, λίγο του Μπόρις Τζόνσον, λίγο του Όρμπαν». Ο Γιάνσα είπε ότι πιστεύει, ότι ο Μπάιντεν «θα ήταν ένας από τους πιο αδύναμους προέδρους της ιστορίας». Η κυβέρνησή του – η οποία θα ασκεί την εκ περιτροπής προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ το δεύτερο εξάμηνο του επόμενου έτους – πρέπει τώρα να αλλάξει στρατηγική και να συντονιστεί με το νέο πρόεδρο των ΗΠΑ. Ένα πράγμα που μπορεί να τον βοηθήσει: παρόλο που είναι σύμμαχος κατά της μετανάστευσης του Όρμπαν, δεν έχει αντιμετωπίσει το ίδιο επίπεδο κριτικής για τη δημοκρατική οπισθοδρόμηση.
ΡΕΤΖΕΠ ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ, ΤΟΥΡΚΙΑ: Η αντίδραση της Τουρκίας στην εκλογή Μπάιντεν ήταν τυπική: η Τουρκία θα εξακολουθήσει να συνεργάζεται με τη νέα αμερικανική κυβέρνηση σε θέματα που αφορούν τους δύο συμμάχους στο ΝΑΤΟ, δήλωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Φουάτ Οκτάι. Ωστόσο, είναι ξεκάθαρο ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν θα ήταν ευτυχής αν είχε εκλεγεί ο Τραμπ. Για λόγους που στην Ελλάδα γνωρίζουμε πλέον πολύ καλά: η αποφυγή συνεπειών από την απόκτηση ρωσικών στρατιωτικών συστημάτων, όπως οι S-400, η στενή και άμεση επαφή με τον Τραμπ και γενικά η υποστήριξη (εν είδει «πλάτης») στα σχέδια Ερντογάν. Πλέον, οι σχέσεις των δύο συμμαχικών χωρών δε θα είναι απλώς τεταμένες, αφού η Τουρκία θα πρέπει να αναμένει επιτέλους τις σοβαρές επιπτώσεις που τόσο καιρό ανέφεραν οι ΗΠΑ αλλά ποτέ δεν ήρθαν τα τελευταία χρόνια – παρά την ψύχρα στις σχέσεις που είχε επικρατήσει τον τελευταίο καιρό (βλ. Επίσκεψη Πομπέο μόνο σε Αθήνα και Λευκωσία). Άλλωστε, ο Μπάιντεν έχει επανειλημμένως αναφερθεί κατά της Τουρκίας για τη συμπεριφορά της. Η κρίση στη Συρία, οι στενοί δεσμοί της Τουρκίας με τη Ρωσία, οι φιλοδοξίες της στην ανατολική Μεσόγειο, αλλά και οι αμερικανικές κατηγορίες εναντίον μιας κρατικής τουρκικής τράπεζας, θα είναι ζητήματα που η Άγκυρα θα βρει μπροστά της. Και το ξέρει, όπως δείχνουν οι πρόσφατες εξελίξεις.
Η Γηραιά Ήπειρος, που είδε τον πληθυσμό της να μειώνεται, ακολούθησε το λάθος δρόμο για να λύσει το πρόβλημά της και άνοιξε τα σύνορά της σε όποιον ήθελε να επωφεληθεί από τις πρόνοιες και τις παροχές του κράτους πρόνοιας των χωρών της Ευρώπης για να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του. Αυτό είναι θεμιτό για κάθε άνθρωπο.
Σάββας Καλεντερίδης
Όμως οι ιθύνοντες της ΕΕ και των χωρών της Ευρώπης δεν υπολόγισαν, ότι μια σημαντική μερίδα των νέων κατοίκων της Ευρώπης δεν είχε καμία διάθεση να ενστερνιστεί τις ευρωπαϊκές αξίες και τις παραδόσεις των χωρών φιλοξενίας. Τουναντίον, ήλθαν με κατακτητικό σκοπό.
Δηλαδή, να επιβάλουν τις δικές τους αρχές και αξίες, και να απαιτήσουν να προσαρμοστούν σ’ αυτές οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι, πέραν του ότι «φταίνε για τις σταυροφορίες και την αποικιοκρατία, είναι και άπιστοι και αν δε μετανοήσουν, αν δηλαδή δε γίνουν μουσουλμάνοι, ούτε λίγο ούτε πολύ δεν αξίζει να ζουν», τουλάχιστον για μια μερίδα των πιστών.
Οι παραδοσιακές αρχές και αξίες της Ευρώπης δεν επέτρεπαν στους διανοούμενους, τους πολιτικούς και τον απλό κόσμο να δει αυτήν την πραγματικότητα, ότι δηλαδή το Ισλάμ είναι από τη φύση του μια επεκτατική θρησκεία. Έτσι οικοδομήθηκε ένα τείχος προστασίας γύρω από τους μουσουλμάνους, οι οποίοι ακριβώς από αυτό επωφελήθηκαν για να φθάσουν στο στόχο τους.
Οι δηλώσεις του Μακρόν, ότι το ριζοσπαστικό Ισλάμ απειλεί την εθνική ασφάλεια αλλά και την εθνική ενότητα της Γαλλίας, δεν έγιναν στην τύχη.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει και αυτό ακριβώς θα συμβεί, σε κάθε άλλη χώρα όπου οι μουσουλμάνοι θα αποκτήσουν την «κρίσιμη μάζα» που θα τους επιτρέψει να διεκδικήσουν και να επιβάλλουν τα της πίστης τους.
Ένα άλλο πράγμα που δεν έχουν καταλάβει οι Ευρωπαίοι, είναι ότι στο Ισλάμ δεν υπάρχει διαλεκτική περί καλού και κακού, περί ηθικού και ανήθικου, περί σωστού ή λάθους. Για όλα αυτά έχει αποφασίσει ο Μωάμεθ και το Κοράνι. Και είναι ύβρις η οποιαδήποτε συζήτηση που αμφισβητεί τα διαλαμβανόμενα σ’ αυτό.
Γι’ αυτό δεν υπάρχει διαλεκτική, γι’ αυτό δεν υπάρχει μεταρρύθμιση στη μουσουλμανική θρησκεία, γι’ αυτό δεν πρόκειται να βρεθεί ποτέ κανένας Λούθηρος να εκφράσει τις αμφισβητήσεις του.
Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις; Ασφαλώς και υπάρχουν, κι αυτές έχουν να κάνουν με τις παραδόσεις μιας κοινωνίας, που όταν είναι ισχυρές, αποτελούν αναχώματα αντίστασης για την επέλαση του πραγματικού Ισλάμ.
Για παράδειγμα, στην Τουρκία, επειδή υπάρχουν οι ισχυρές αντιστάσεις της υπέρ-χιλιόχρονης παράδοσης του Βυζαντίου στην κοινωνία, το Ισλάμ δεν έχει αποκτήσει ακόμα τα επικίνδυνα χαρακτηριστικά που παρατηρούμε σε άλλες χώρες και κοινωνίες. Με εξαίρεση ορισμένες περιοχές της κεντρικής και ανατολικής Μικράς Ασίας, όπου το τουρκικό κράτος χρησιμοποίησε το Ισλάμ για να αφομοιώσει Αρμένιους, Ασσύριους, Έλληνες και Κούρδους. Εκεί υπάρχουν φανατικοί ισλαμιστές.
Φυσικά, δεν ξέρουμε τι θα γίνει σε δέκα χρόνια, αν συνεχιστεί η πολιτική απόλυτου εξισλαμισμού της Τουρκίας από τον Ερντογάν. Προς το παρόν, οι αντιστάσεις υπάρχουν, και το απαγορευμένο από το Κοράνι ρακί συνεχίζει να σπάει ρεκόρ κατανάλωσης, κυρίως στις πόλεις της δυτικής και της νότιας Τουρκίας.
Μια άλλη φωτεινή εξαίρεση, είναι οι μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες της Δυτικής Θράκης, οι οποίοι, παρά τις προσπάθειες χειραγώγησής τους που γίνονται από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και από το τουρκικό κράτος, καταφέρνουν να κρατούν μια ισορροπία μεταξύ του παραδοσιακού τρόπου ζωής της θρακικής κοινωνίας και των υποχρεώσεων που επιβάλλει η μουσουλμανική πίστη.
Θα έλεγα ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι απίθανο, να βρεθεί τζιχαντιστής ανάμεσα στους Έλληνες πολίτες μουσουλμάνους της δυτικής Θράκης, και αυτό θα πρέπει να είναι κάτι που μας κάνει υπερήφανους όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτως θρησκείας.
Μπορεί ένας καλόπιστος αναγνώστης να διακρίνει μια αντίφαση στα όσα αναφέρονται παραπάνω. Δηλαδή, από τη μια παρουσιάζεται το Ισλάμ ως θρησκεία του απόλυτου, και από την άλλη παρουσιάζουμε εξαιρέσεις. Σαφώς υπάρχουν εξαιρέσεις, οι οποίες αφορούν περιπτώσεις κοινωνιών με ισχυρές προ-μουσουλμανικές παραδόσεις.
Όμως στην Ευρώπη δεν ισχύει αυτό, γιατί οι μουσουλμάνοι, επειδή θεωρούν ξένο προς αυτούς τον πολιτισμό και τις παραδόσεις της, πέφτουν εύκολα στα «νύχια» των ιμάμηδων του μίσους, προς οτιδήποτε μη μουσουλμανικό.
Κι ενώ υπάρχει αυτή η ήδη δύσκολα διαχειρίσιμη κατάσταση, έρχεται ο Ερντογάν, με τη σύνθεση του τουρκικού ρατσιστικού εθνικισμού με τον ισλαμισμό, για να καταστήσει την κατάσταση στην κυριολεξία –ορισμένες φορές– εκρηκτική! Η Ευρώπη, που δεν είχε λάβει στα σοβαρά τις δηλώσεις Ντεμιρέλ και Οζάλ, που έλεγαν στους Τούρκους πολίτες να μεταβούν με κάθε μέσον στην Ευρώπη, για να αποκτήσει η Τουρκία «στρατηγικές τουρκικές κοινότητες» σε κάθε χώρα, τώρα άρχισε να αφυπνίζεται!
Η σύνθεση που ανέφερα παραπάνω έχει να κάνει με τις παρακρατικές οργανώσεις που έχει στήσει η Τουρκία σαν «χταπόδι» στις χώρες της Ευρώπης, οι οποίες κινούνται όλες γύρω από τα τουρκικά τζαμιά, από τους συλλόγους των Γκρίζων Λύκων, από αθλητικούς συλλόγους, αλλά και από οργανώσεις επιστημόνων και επιχειρηματιών που καθοδηγούνται από το τουρκικό κράτος. Όμως, ενώ όλα αυτά κινούνταν επί χρόνια «κάτω από τα ραντάρ», το τελευταίο διάστημα, ειδικά μετά τον αποκεφαλισμό του Γάλλου καθηγητή και την αλλαγή πολιτικής της Γαλλίας, τα προσωπεία έχουν πέσει.
Ο Ερντογάν άρπαξε την ευκαιρία και άρχισε να ακολουθεί επιθετική πολιτική απέναντι στις χώρες της Ευρώπης για το θέμα της «παραβίασης των δικαιωμάτων των μουσουλμάνων», για να εξυπηρετήσει δύο πολιτικούς στόχους.
Ο ένας σχετίζεται με την ανάγκη συσπείρωσης των συντηρητικών ψηφοφόρων της Τουρκίας, οι οποίοι φυλλορροούν κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης που πλήττει τις επιχειρήσεις αλλά και τα μεσαία και χαμηλά στρώματα. Και τις χρειάζεται αυτές τις ψήφους στις επόμενες εκλογές, όχι μόνο για την πολιτική του επιβίωση.
Ο άλλος στόχος δεν περιορίζεται μόνο στην πραγμάτωση του ονείρου του, που είναι η νεκρανάσταση του Χαλιφάτου, με τον ίδιο νέο χαλίφη και ηγέτη των απανταχού μουσουλμάνων. Με την επιθετική ρητορική μίσους, ο Ερντογάν θέλει να αποκτήσει άλλο ένα μοχλό πίεσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω των μουσουλμανικών κοινοτήτων που θα ελέγχει σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.
Με άλλα λόγια, το «όπλο» των «προσφύγων και των μεταναστών», που σε μεγάλο βαθμό τού αφαίρεσε η Ελλάδα, κλείνοντας τα σύνορά της, θέλει να το αντικαταστήσει με τις ελεγχόμενες από τον ίδιο μουσουλμανικές κοινότητες της Ευρώπης. Με βάση αυτούς τους δύο άξονες, ο Ερντογάν προβαίνει σε επιθετικές δηλώσεις εναντίον της Ευρώπης, και σε ρητορική μίσους που οπλίζει το χέρι του κάθε τζιχαντιστή που θεωρεί ότι πρέπει να πάρει εκδίκηση «από τους άπιστους».
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής.
Ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2020 αποτελεί πραγματικότητα. Οι μηχανές της αγάπης πήραν μπρος, βάζοντας άλλο ένα στοίχημα. Η αγάπη για τους συνανθρώπους μας που χρειάζονται τη βοήθειά μας να θριαμβεύσει. Γι’ άλλη μια φορά ενεργοποιούμε μαζικά τις δυνάμεις μας, για να αποδείξουμε ότι μαζί μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι, γιατί μόνο η αγάπη μπορεί… Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2020. Μια ακόμα ερανική προσπάθεια του Φιλανθρωπικού Οργανισμού Ελληνίδων Κυριών και του Ραδιοσταθμού CFMB, μέσα από την οποία μας δίνεται η ευκαιρία να εκφράσουμε την αγάπη μας, το ενδιαφέρον και τη συμπαράστασή μας, στους λιγότερο τυχερούς συνανθρώπους μας. Μια ημέρα αφιερωμένη με έντονο ζήλο σ’ αυτά τα άτομα, γεγονός που πραγματικά μας τιμά ως κοινωνία και τον καθένα μας ξεχωριστά. Από τον πρώτο Ραδιομαραθώνιο Αγάπης το 1969, οι ακούραστες κυρίες δουλεύουν με αληθινή αγάπη για να συνεισφέρουν στους αδύναμους, στους αναξιοπαθούντες της παροικίας μας. Στα χρόνια που ακολούθησαν, κάθε νέα διοργάνωση ήταν σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη. Κάθε νέος Ραδιομαραθώνιος συγκεντρώνει σταθερά ακόμα περισσότερα χρήματα, που σημαίνει ακόμα καλύτερη οικονομική βοήθεια για τους δικαιούχους. Είναι όμως αυτός μόνο ο στόχος του Ραδιομαραθώνιου; Με την άλλη πτυχή, που για μένα τουλάχιστον είναι και η σπουδαιότερη, τι γίνεται; Και εννοώ βέβαια όλα τα άλλα δικαιώματα των άτυχων ανθρώπων. Δικαιώματα που έχουν να κάνουν με την καθημερινότητά τους, με την επαγγελματική τους δραστηριοποίηση, με την κοινωνική τους ένταξη. Η καθημερινή εμπειρία αποδεικνύει ότι τα άτομα αυτά που λαμβάνουν βοήθεια, καθώς και εκείνα με ειδικές ανάγκες, μπορεί να ευεργετούνται κατά κάποιο τρόπο από τα έσοδα που αποφέρει ο Μαραθώνιος, ωστόσο κατά γενική ομολογία ελάχιστα έχει βελτιωθεί η κοινωνική τους αναγνώριση και αποκατάσταση. Ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2020 σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι υπόθεση μιας ημέρας. Οι ανάγκες, δυστυχώς, για τους άπορους συνανθρώπους μας είναι πλέον μόνιμες. Η πανδημία του κορωνοϊού, εν τω μεταξύ, αυξάνει ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο έκρηξης της φτώχειας. Αλυσιδωτές απώλειες θέσεων εργασίας, προσφυγή στο κράτος πρόνοιας, κλείσιμο των σχολείων. Αυτή η κρίση της υγείας έρχεται να προστεθεί σε μια βαθειά κοινωνική κρίση που ανησυχεί τους πάντες. Πολλοί άνθρωποι που ζούσαν με αξιοπρεπείς μισθούς πριν από την επιδημία ουδέποτε προσέφυγαν στην κοινωνική πρόνοια. Και όμως… Εκατομμύρια άνθρωποι συμπεριλήφθηκαν στους ανέργους τους τελευταίους μήνες. Ένα μεγάλο ποσοστό των παιδιών, εξ’ άλλου, των πιο ευάλωτων πληθυσμών ζουν σήμερα σε συνθήκες φτώχειας. Ακόμη, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά ο αριθμός των παλιννοστούντων και νέων ελλήνων μεταναστών τα τελευταία χρόνια. Και ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών είναι ο μόνος Οργανισμός που πραγματικά μεριμνά γι αυτούς τους ανθρώπους στα πρώτα δύσκολα βήματά τους στη νέα τους πατρίδα. Ας μην τους απογοητεύσουμε. Ας ανοίξουμε την καρδιά μας. Ας σταθούμε και φέτος κοντά τους. Άλλωστε η ικανοποίηση τού να δίνεις, είναι πράγματι απερίγραπτη…
Εμβόλιο Pfizer: Πόσες δόσεις θα πάρουν ΕΕ και Ελλάδα
Ανάσα ελπίδας και αισιοδοξίας, έδωσαν σε όλο τον κόσμο, τα νέα για την αποτελεσματικότητα του νέου εμβολίου κατά του κορωνοϊού – που ξεπέρασαν ακόμη και τις επιστημονικές προσδοκίες. Οι ανακοινώσεις της Pfizer ότι τα πρώτα δεδομένα των κλινικών δοκιμών φάσης 3 του εμβολίου, που αναπτύσσει σε συνεργασία με τη γερμανική BioNTech κατά του κορωνοϊού, έδειξαν αποτελεσματικότητα άνω του 90%, αναπτέρωσαν τις ελπίδες της παγκόσμιας κοινότητας, επιστημόνων, ηγετών, αλλά και επενδυτών, για λύση στο πρόβλημα της πανδημίας που ταλανίζει τον πλανήτη. Πρόκειται για ένα ποσοστό που ξεπερνά κατά πολύ τις προσδοκίες τόσο των επιστημόνων, όσο και των ρυθμιστικών αρχών, που είχαν θέσει τον πήχη πολύ χαμηλότερα, στο 50-60%, με δεδομένο ότι και το εμβόλιο της εποχικής γρίπης σπανίως έχει αποτελεσματικότητα υψηλότερη του 70%. «Είναι μια υπέροχη μέρα για την επιστήμη και για την ανθρωπότητα. Όταν αντιλαμβάνεσαι ότι το εμβόλιό σου έχει 90% αποτελεσματικότητα, είναι εκπληκτικό», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Έλληνας, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Pfizer, Αλβέρτος Μπουρλά, σκορπώντας χαμόγελα.
ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΗ Τα πρώτα αποτελέσματα από τη Φάση 3 της κλινικής δοκιμής του εμβολίου αφορούν σε 94 επιβεβαιωμένες περιπτώσεις εθελοντών με λοίμωξη COVID-19, όπου το εμβόλιο απεδείχθη αποτελεσματικό στο 90% αυτών 28 ημέρες μετά την πρώτη έγχυση και αποτελεσματικότητα μεγαλύτερη του 90% επτά ημέρες μετά τη χορήγηση της δεύτερης δόσης. Η φάση 3 που βρίσκεται σε εξέλιξη σε ΗΠΑ, Γερμανία, Βραζιλία, Αργεντινή, Νότια Αφρική και Τουρκία, είναι και η τελευταία φάση πριν από την αίτηση χορήγησης άδειας. Η Pfizer προβλέπει να ζητήσει άδεια σε διάφορες χώρες για επείγουσα χρήση του εμβολίου για τις ηλικίες από 16 έως 85 ετών. Για να το κάνει αυτό, θα χρειασθεί να έχει συγκεντρώσει στοιχεία ασφαλείας δύο μηνών για το ήμισυ των 44.000 συμμετεχόντων στη μελέτη. Τα δεδομένα ασφάλειας και πρόσθετης αποτελεσματικότητας συνεχίζουν να συλλέγονται, ώστε να υποβληθούν για την έγκριση έκτακτης αδειοδότησης (EUA) στην Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), κοντά στην τρίτη εβδομάδα του Νοεμβρίου. Η τελική ανάλυση της φάσης του εμβολίου, θα γίνει όταν συλλεχθούν περαιτέρω δεδομένα – δηλαδή από 164 επιβεβαιωμένες περιπτώσεις – προκειμένου και να χαρακτηριστεί η απόδοση του υποψηφίου εμβολίου. Η μελέτη θα αξιολογήσει επίσης τη δυνατότητα του υποψήφιου εμβολίου να παρέχει προστασία έναντι του Covid-19 σε εκείνους που είχαν προηγουμένως εκτεθεί σε SARS-CoV-2, καθώς και την πρόληψη του εμβολίου κατά της πιθανότητας σοβαρής νόσου Covid-19. Τα πρωτεύοντα σημεία ανάλυσης της αποτελεσματικότητας αξιολογούν τα επιβεβαιωμένα κρούσματα Covid-19, 7 ημέρες μετά τη δεύτερη δόση, και τα δευτερεύοντα σημεία αξιολόγησης αναφέρονται στην αποτελεσματικότητα, με βάση τις περιπτώσεις που «κόλλησαν» 14 ημέρες μετά τη δεύτερη δόση του εμβολίου.
ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ – «ΧΡΟΝΟΒΟΡΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ» Σε ότι αφορά στη διαθεσιμότητα του εμβολίου, οι επιστήμονες δε διστάζουν να πουν ότι οι διαδικασίες είναι χρονοβόρες, μέχρι το εμβόλιο να φτάσει να χορηγηθεί σε μεγάλο αριθμό ανθρώπων, ώστε να προσφέρει αποτελεσματική προστασία. Την ίδια στιγμή που θα είναι διαθέσιμο το εμβόλιο της Pfizer για την covid-19 στην Ευρώπη θα είναι διαθέσιμο και στην Ελλάδα, διαβεβαίωσε ο υφυπουργός Υγείας, Βασίλης Κοντοζαμάνης. Ο κ. Κοντοζαμάνης εξήγησε ότι τις επόμενες ημέρες θα κυρωθεί η συμφωνία μεταξύ της Pfizer και της ΕΕ, που περιλαμβάνει την προμήθεια του εμβολίου. Όπως είπε, το εμβόλιο είναι σε διαδικασία έγκρισης και από τη στιγμή που θα την πάρει από τις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές της ΕΕ θα ξεκινήσει η διάθεσή του. «Είναι πολύ σημαντικό ότι πετυχαίνουμε, την ίδια στιγμή που θα διατεθεί το εμβόλιο στην Ευρώπη, θα είναι διαθέσιμο και στην Ελλάδα», υπογράμμισε ο υφυπουργός. Με τη σειρά του, ο καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Δημήτρης Κούβελας, μιλώντας την Τρίτη 10/11 στην «Κοινωνία Ώρα ΜEGA», σημείωσε ότι: «Όλα τα φάρμακα έχουν μια μακροχρόνια διαδικασία επαλήθευσης αποτελεσματικότητας και ασφάλειας. Η δυσκολία με τα εμβόλια είναι ότι χρειάζονται μεγάλο αριθμό υγειών οι οποίοι πρέπει να εκτεθούν σταδιακά στον ιό ή στο αίτιο. Αυτή είναι η δυσκολία που χρειάζεται πολύ χρόνο. Η Pfizer είναι η μεγαλύτερη φαρμακευτική εταιρεία στον πλανήτη. Είχε τους πόρους να ξεκινήσει μεγάλες μελέτες, ώστε να έχει αρκετά σύντομα τα αποτελέσματα» για να συμπληρώσει: «Δεν το περιμένω πολύ σύντομα. Δεν εκκρεμεί μόνο η άδεια. Ακόμα δεν είναι νόμιμο το εμβόλιο, δεν υπάρχει επί της ουσίας. Περιμένουμε να ολοκληρωθούν οι μελέτες. Ακόμα δεν έχει αρχίσει ούτε η παραγωγή του. Δεν υπάρχει ούτε το εργοστάσιο που θα το φτιάξει. Δε θα μπορέσει να υπάρξει μαζική παραγωγή άμεσα». Εκτίμησε δε ότι το εμβόλιο σε ικανές ποσότητες θα είναι διαθέσιμο «γύρω στο καλοκαίρι του 2021». Παράλληλα, μιλώντας για τη φαρμακευτική εταιρεία Pfizer, το εμβόλιο της οποίας ανακοινώθηκε ότι έχει 90% αποτελεσματικότητα, τη χαρακτήρισε αξιόπιστη. Αποκάλυψε, μάλιστα, ότι γνωρίζει τον CEO της εταιρείας, Άκη Μπουρλά, με τον οποίο ήταν συμφοιτητές στη Θεσσαλονίκη. «Είναι σοβαρός άνθρωπος ο Άκης. Μεγάλη μορφή». Αισιόδοξος εμφανίστηκε ο καθηγητής Ηλίας Μόσιαλος κάνοντας λόγο για «εντυπωσιακά νέα» χαρακτηρίζοντας το 90% της αποτελεσματικότητας του εμβολίου αναπάντεχο, αφού «περισσότεροι ειδικοί περίμεναν 50%». Από την πλευρά του, για «φως στο τούνελ» έκανε λόγο ο καθηγητής του ΕΚΠΑ, Γκίκας Μαγιορκίνης, κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης της Τρίτης 10/11 στην Ελλάδα, ενώ ο ίδιος εξήγησε πως πρόκειται για πολύ ενθαρρυντικά νέα.
ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΥΝ ΠΡΩΤΟΙ Απρόσμενα χαρακτήρισε τα νέα για το εμβόλιο της Pfizer για τον κορωνοϊό ο καθηγητής Λοιμωξιολογίας και μέλος της επιτροπής του υπουργείου Υγείας, Χαράλαμπος Γώγος. «Πρόκειται για πολύ θετικά νέα επειδή έχουμε πολύ υψηλά επίπεδα αποτελεσματικότητας» είπε, μιλώντας στην «Κοινωνία Ώρα MEGA». Σε ό,τι αφορά στο πότε θα έρθουν οι πρώτες δόσεις στην Ελλάδα, ο κ. Γώγος τόνισε πως όλα θα εξαρτηθούν από την αδειοδότηση. «Ιανουάριο – Φεβρουάριο ελπίζουμε να έρθουν οι πρώτες δόσεις, ωστόσο ας περιμένουμε λίγο ακόμη». Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτοί που πρέπει να εμβολιαστούν πρώτα είναι οι υγειονομικοί και οι ευπαθείς ομάδες και μετά οι υπόλοιποι. «Ελπίζουμε να υπάρχει επάρκεια δόσεων και προθυμία του πληθυσμού να εμβολιαστεί» επεσήμανε. Πάντως, υποστήριξε ότι μέχρι να επιτύχουμε την ανοσία, η μάσκα και τα μέτρα προφύλαξης θα υπάρχουν για μεγάλο διάστημα. «Για την καραντίνα νομίζω πως θα το αποφύγουμε».
ΠΩΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ Να είναι έτοιμη τη στιγμή που τα εμβόλια θα φτάσουν στη χώρα μας, θέλει να είναι η κυβέρνηση. Σύμφωνα με τις πληροφορίες του MEGA, αυτός είναι και ο λόγος που ήδη από τα προηγούμενα 24ωρα, έχουν ξεκινήσει να κατασκευάζονται στην Ελλάδα, πάνω από 100 εμβολιαστικά κέντρα. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι δε θα μπορούμε να το παραλάβουμε μόνοι μας όπως γίνεται με τα αντιγριπικά εμβόλια. Ο τρόπος με τον οποίο παράγεται, διακινείται και χορηγείται αυτό το εμβόλιο είναι πολύ διαφορετικό από όσα γνωρίζουμε ως τώρα. Δε θα πωλείται στα φαρμακεία, δε θα διατίθεται, γιατί πολύ απλά δε μπορεί να αποθηκευτεί εκεί, χρειάζεται ειδικά ψυγεία. Σύμφωνα, δε, με τις πληροφορίες που λαμβάνει η κυβέρνηση, μέσα στο πρώτο σύντομο διάστημα μετά τις γιορτές θα αρχίσουμε να παραλαμβάνουμε τις πρώτες δόσεις του εμβολίου, για τους υγειονομικούς και τις ευπαθείς ομάδες. Κι εν συνεχεία, από το Πάσχα θα έρθουν επιπλέον δόσεις για το γενικό πληθυσμό.
ΠΟΣΕΣ ΔΟΣΕΙΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΕΕ ΚΑΙ ΗΠΑ Όπως μεταδίδει το Bloomberg, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη είναι έτοιμες να λάβουν τις πρώτες δόσεις του πειραματικού εμβολίου. Πλέον, οι ρυθμιστικές αρχές και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού εργάζονται για να επιταχύνουν τον έλεγχο ασφαλείας και την αποτελεσματικότητα, καθώς το εμβόλιο αποδείχθηκε πάνω από 90% αποτελεσματικό στα πρώτα 94 άτομα που μολύνθηκαν από τον κορωνοϊό και ανέπτυξαν τουλάχιστον ένα σύμπτωμα, ανέφεραν οι εταιρείες τη Δευτέρα 9/11. Pfizer και BioNTech έχουν, ήδη, συνάψει συμφωνία για 100 εκατ. δόσεις με τις ΗΠΑ και διπλάσιες με την ΕΕ, με οψιόν για αγορά επιπλέον 100 εκατ.: -ΕΕ: 200 εκατ. δόσεις (οψιόν: 100 εκατ.) -Ιαπωνία: 120 εκατ. δόσεις -ΗΠΑ: 100 εκατ. δόσεις (οψιόν: 500 εκατ.) -Ηνωμένο Βασίλειο: 30 εκατ. δόσεις Οι εταιρείες προβλέπουν ότι έχουν τη δυνατότητα παράδοσης έως και 50 εκατομμυρίων δόσεων εμβολίου στον κόσμο τέλη του 2020, αρκετές για να προστατεύσουν 25 εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ εντός του 2021 εκτιμούν ότι μπορούν να παράξουν έως 1,3 δισεκατομμύρια δόσεις.
ΤΙ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ Αν και τα νέα της Pfizer είναι εξαιρετικά ελπιδοφόρα, υπάρχουν και κάποια σημαντικά σημεία που δε γνωρίζουμε, όπως επισημαίνει η εφημερίδα της Ελλάδας «ΤΑ ΝΕΑ»: – δε γνωρίζουμε ακόμη αν το εμβόλιο θα προλαμβάνει τις πολύ βαριές περιπτώσεις της νόσου (το ποσοστό των νοσούντων δηλαδή που τώρα χρειάζεται νοσοκομειακή υποστήριξη), – δε γνωρίζουμε αν το εμβόλιο θα εμποδίζει τη διασπορά της νόσου (δηλαδή από αυτούς που το έχουν κάνει προς αυτούς που δεν το έχουν κάνει) – δε γνωρίζουμε τη διάρκεια ανοσίας (δηλαδή αν χρειάζεται να κάνουμε ετήσιο εμβόλιο ή σε άλλα τακτά χρονικά διαστήματα)
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΕΜΒΟΛΙΑ; Το εμβόλιο της Pfizer δεν είναι το μοναδικό. Άλλα δέκα βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Πρόκειται για τα εμβόλια: Από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης σε συνεργασία με την AstraZeneca στη Βρετανία, της Moderna και της Novavax, αμφότερα στις ΗΠΑ, της CanSino σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Βιοτεχνολογίας του Πεκίνου, του Ινστιτούτου Βιολογικών Προϊόντων του Πεκίνου μαζί με τη Sinopharm, η οποία συνεργάζεται για άλλο ένα εμβόλιο με το Ινστιτούτο Βιολογικών Προϊόντων και τα τρία στην Κίνα, του Ερευνητικού Ινστιτούτου Gamaleya στη Ρωσία, της Janssen και της Sinovac σε συνεργασία με το Ινστιτούτου Butantan στη Βραζιλία. Επί του παρόντος, 154 εμβόλια αναπτύσσονται ανά τον κόσμο και βρίσκονται σε στάδιο προ-κλινικών δοκιμών, άλλα 21 είναι στη Φάση 1 και 12 στη Φάση 2.
