Τη Δευτέρα 11 Νοεμβρίου ώρα 11 π.μ., άνθρωποι από όλες τις χώρες της Κοινοπολιτείας θα τηρήσουν ενός λεπτού σιγή σε ανάμνηση του τέλους του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το 1918 και όλων όσοι υπηρέτησαν και έχασαν τη ζωή τους σε αυτή την τρομερή σύγκρουση. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα θύματα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, που ξέσπασε 20 χρόνια αργότερα… Όπου κι αν βρισκόμαστε, πρέπει όλοι να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή, για να θυμηθούμε εκείνους όσοι υπηρέτησαν και πέθαναν για την ελευθερία μας. Οι ανθρώπινες απώλειες από τους δύο μεγάλους πολέμους ξεπερνούν τα 100 εκατομμύρια… Η φρίκη του πολέμου προκαλεί μία συγκλονιστική κρίση συνείδησης στους ανθρώπους, άρνηση των παραδοσιακών αξιών, φυγή στο παράλογο, αμφισβήτηση της κατεστημένης κοινωνικής τάξης. Έχοντας νωπές ακόμη τις μνήμες των δύο καταστρεπτικών πολέμων, ορατή είναι και πάλι η απειλή μιας νέας παγκόσμιας σύρραξης με απρόβλεπτες συνέπειες. Και αναρωτιέται κανείς, πόσο πιθανό είναι το σενάριο ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου σήμερα; Από την κεντρική Αφρική έως την Αραβική χερσόνησο, από την Άπω έως τη Μέση Ανατολή κι από τον Καύκασο έως τα Βαλκάνια, «μυρίζει μπαρούτι». Πόσο πιθανός είναι άραγε ένα νέος πόλεμος και τι μορφή θα έχει; Κι αν έχει ήδη ξεκινήσει; Οι προκλήσεις της Τουρκίας του Νέο-Οθωμανού Ερντογάν στο Αιγαίο – και όχι μόνο – δεν έχουν τελειωμό. Στη Συρία το δεκαετές μακελειό δε λέει να τελειώσει. Η κρίση με τη Βόρεια Κορέα μπορεί να βρίσκεται σε ύφεση, ο κίνδυνος όμως δεν έχει εξαλειφτεί. Χώρες του ανατολικού ημισφαιρίου όπως το Ιράκ, Αφγανιστάν, Γάζα, Λιβύη, Καύκασος, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, θεωρούνται τα κυριότερα «καυτά σημεία», χωρίς βέβαια να υπολογίζονται κάποιες ξεχασμένες πολεμικές συγκρούσεις όπως η Υεμένη, το Σουδάν και το Κονγκό… Όσον αφορά την Ευρώπη, κανείς δεν εγγυάται ότι θα παραμείνει η ασφαλέστερη ήπειρος του πλανήτη με τις μαζικές εισροές εξτρεμιστικών στοιχείων και την ισλαμική τρομοκρατία, ένα φαινόμενο που παίρνει ολοένα και πιο ανησυχητικές διαστάσεις. Πέρα από τις μεθοριακές διαφορές, εξ’ αιτίας των επεκτατικών βλέψεων, η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει άλλους παράγοντες που μπορούν να καθορίσουν την εξέλιξη μιας σύγκρουσης, όπως την περιβαλλοντική καταστροφή, την κλιματική αλλαγή, την έλλειψη πόσιμου νερού, κ.ά. Οι οικονομικοί και ταξικοί πόλεμοι δε σταμάτησαν εξάλλου ποτέ. Υπάρχει έπειτα και το παγκόσμιο εμπόριο όπλων, η μεγαλύτερη και αθλιότερη επιχείρηση που δημιουργεί πολέμους… Σε αυτή τη φάση βέβαια, μια γενικευμένη συμβατική εμπλοκή, εκτός από το υψηλό ανθρώπινο κόστος, θα απειλούσε με χρεοκοπία ακόμη και τους νικητές, χωρίς τελικά να εξασφαλίσει την απαιτούμενη εθνική ομοψυχία. Στη διάρκεια της ιστορίας, πολλοί πόλεμοι ξεκίνησαν και από ψυχοπαθείς ηγεμόνες, με φονικό όπλο την εξουσία, οι οποίοι δυστυχώς εξακολουθούν ακόμη να κυβερνούν με ατιμωρησία. Εν κατακλείδι, θεωρώ ότι ο πόλεμος είναι αποτέλεσμα της συνειδητής προσπάθειας του ανθρώπου να επιβληθεί, να επικρατήσει στο έδαφος και στο διαρκή αγώνα επιβίωσης…
ΕΛΛΑΔΑ | ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ
Τον Περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρο Αρναουτάκη επισκέφθηκε τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου, η Υφυπουργός Υγείας, Ζωή Ράπτη, συνοδευόμενη από τον Υφυπουργό Αθλητισμού Λευτέρη Αυγενάκη.
«Η Περιφέρεια Κρήτης θεωρεί υποχρέωσή της τη συνεργασία και τις συνέργειες για τις ευπαθείς ομάδες», υπογράμμισε ο Περιφερειάρχης κατά τη διάρκεια της συνάντησης, που έγινε παρουσία του Αντιπεριφερειάρχη Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Πολιτικής Λάμπρου Βαμβακά και της Διοικήτριας της 7ης ΥΠΕ Κρήτης Λένας Μπορμπουδάκη.
Στην ατζέντα βρέθηκαν τα θέματα της Ψυχικής Υγείας και της αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων.
Όπως δήλωσε η Υπουργός, πρώτιστο μέλημα όλων είναι να παρέχουμε υπηρεσίες ψυχικής υγείας στους πολίτες ενώ σημείωσε πως θα υπάρξουν κι άλλες δράσεις σε συνεργασία με την Περιφέρεια για να στηριχθούν κατά την πανδημία οι πολίτες.
Η κα Ράπτη αναφέρθηκε στη συνεργασία Υπουργείου Υγείας και Περιφέρειας Κρήτης με στόχο να δημιουργηθούν ένα πρότυπο κέντρο για τον αυτισμό κι ένα κέντρο ημέρας για Αλτσχάιμερ, έργα που θα χρηματοδοτηθούν από το πρόγραμμα της Περιφέρειας.
«Εκείνο το οποίο έχουμε ξεκινήσει είναι η συνεργασία του Υπουργείου Υγείας με την Περιφέρεια Κρήτης για τη δημιουργία ενός πρότυπου κέντρου για τον αυτισμό, το οποίο πρόκειται να γίνει εντασσόμενο μέσα στο ΕΣΠΑ το επόμενο διάστημα. Σε συνεργασία επίσης θα δημιουργήσουμε ένα κέντρο ημέρας για Αλτσχάϊμερ που αφορά πολλές
οικογένειες και τους ανθρώπους μας», τόνισε η κα Ράπτη.
Ο κ. Αρναουτάκης στις δηλώσεις του επεσήμανε πως «η Περιφέρεια Κρήτης θα υποστηρίξει τόσο τη δομή για το Αλτσχάϊμερ όσο και για τον αυτισμό». Ο Περιφερειάρχης Κρήτης εξήγησε πως αυτό θα γίνει «μέσα από χρηματοδοτικά εργαλεία, από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους, έτσι ώστε να είμαστε πανέτοιμοι την επόμενη προγραμματική περίοδο για να μπορούν να λειτουργήσουν οι δομές αυτές».
Στη συνάντηση παραβρέθηκαν ακόμα ο Υποδιοικητής της 7ης ΥΠΕ Δημήτρης Αγαπίου, ο Πρόεδρος της ΝΟΔΕ Ηρακλείου Βαγγέλης Καρκανάκης και στελέχη του Υπουργείου.
ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΓΙΑΛΙΤΙΔΑ ΖΩΝΗ
Η αιγιαλίτιδα ζώνη (γνωστή και ως χωρικά ύδατα ή χωρική θάλασσα) είναι μια θαλάσσια ζώνη που βρίσκεται δίπλα ακριβώς στις ακτές ενός κράτους. Περιλαμβάνει το νερό, το βυθό και το υπέδαφος και τον υπερκείμενο εναέριο χώρο.
Άγγελος Συρίγος*
Στη ζώνη αυτή, το παράκτιο κράτος ασκεί πλήρη κυριαρχία. Μοναδικός περιορισμός της κυριαρχίας είναι το δικαίωμα της αβλαβούς διελεύσεως, που μπορούν να ασκούν πλοία τρίτων κρατών χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του κράτους. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 μέχρι σήμερα, όλα τα κράτη του κόσμου (πλην της Ελλάδας…) επέκτειναν τα χωρικά τους ύδατα στα 12 μίλια. Ο εθιμικός αυτός κανόνας αποτυπώθηκε και στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.
ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΥΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΑΙΓΙΑΛΙΤΙΔΑΣ ΖΩΝΗΣ; Το 1936 η Ελλάδα καθόρισε το εύρος των χωρικών της υδάτων στα 6 ναυτικά μίλια από τις ακτές. Παράλληλα, από το 1931 είχε θεσπίσει εναέριο χώρο 10 μιλίων. Η Τουρκία το 1964 επέκτεινε την αιγιαλίτιδα ζώνη της από τα 3 στα 6 μίλια. Παράλληλα, όρισε ότι, εάν οι έναντι των τουρκικών ακτών χώρες είχαν χωρικά ύδατα μεγαλύτερα των 6 μιλίων, τότε και τα τουρκικά χωρικά ύδατα καθορίζονταν βάσει της αρχής της αμοιβαιότητας. Έκτοτε η Τουρκία έχει χωρικά ύδατα 6 μιλίων στο Αιγαίο και 12 μιλίων στον Εύξεινο Πόντο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ CASUS BELLI; Η Τουρκία, αντιλαμβανόμενη τη σημασία της επεκτάσεως των χωρικών υδάτων, δήλωσε από το 1974 ότι «επέκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 μίλια θα σήμαινε ελληνoτουρκικό πόλεμο», γνωστότερο με τη λατινική φράση casus belli (αιτία πολέμου). Η απειλή πήρε τη μορφή ψηφίσματος από την τουρκική Εθνοσυνέλευση το 1995. Αντίκειται κατάφωρα στο θεμελιώδη κανόνα του διεθνούς δικαίου, που ορίζει ότι στις σχέσεις μεταξύ κρατών δεν επιτρέπεται η βία ή απειλή χρήσεως βίας.
ΤΙ ΑΛΛΟ ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΙΤΙΔΑΣ; Η Τουρκία αναφέρει ότι τα 12 μίλια αποτελούν το μέγιστο όριο επεκτάσεως των χωρικών υδάτων ενός κράτους. Δεν είναι υποχρεωτικό για ένα κράτος να επεκτείνει τα χωρικά του ύδατα πλήρως. Το Αιγαίο είναι μία περιοχή με ξεχωριστές γεωγραφικές συνθήκες (που ονομάζει η Τουρκία «ειδικές περιστάσεις»), οι οποίες δεν επιτρέπουν την αύξηση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 μίλια. Σε άλλη περίπτωση, το Αιγαίο θα μετατραπεί σε «ελληνική λίμνη». Κάτι τέτοιο είναι αντίθετο προς τα «ζωτικά συμφέροντα» της Τουρκίας στην περιοχή. Επιπλέον, επιμένει ότι ειδικώς σε κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες, όπως το Αιγαίο, η αύξηση των χωρικών υδάτων θα έπρεπε να γίνεται με συναίνεση των παράκτιων κρατών.
ΕΧΟΥΝ ΒΑΣΗ ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ; Οι νομικές θέσεις της Τουρκίας είναι εξαιρετικά αδύναμες. Η ευρεία πρακτική των κρατών, όπως διαμορφώθηκε από τη δεκαετία του 1960, οδήγησε στη δημιουργία ενός κοινά αποδεκτού εθιμικού κανόνα του διεθνούς δικαίου 12 μιλίων, όσον αφορά το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης. Η ίδια η Τουρκία έχει επεκτείνει από το 1964 τα χωρικά της ύδατα σε Εύξεινο Πόντο και Μεσόγειο. Το Αιγαίο πράγματι αποτελεί κλειστή ή ημίκλειστη θάλασσα. Σε κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες υπάρχει υποχρέωση συνεργασίας των παράκτιων κρατών, μόνο σε θέματα περιβάλλοντος και θαλάσσιας επιστημονικής έρευνας. Εξάλλου, υπάρχουν πολλές περιοχές του πλανήτη που αποτελούν κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες. Τα κράτη της Βαλτικής διασχίζουν τα δανικά, σουηδικά ή γερμανικά χωρικά ύδατα, προκειμένου να φθάσουν στη Βόρειο Θάλασσα. Από τα Στενά του Ορμούζ, στην είσοδο του Περσικού Κόλπου, περνά το 50% του πετρελαίου που μεταφέρεται ετησίως με πετρελαιοφόρα. Καμία χώρα δε διανοήθηκε να ισχυρισθεί ότι το Ιράν ή το Ομάν (που είναι τα δύο παράκτια κράτη στα Στενά) δεν είχαν δικαίωμα να αυξήσουν τα χωρικά τους ύδατα στα 12 μίλια, επειδή η ναυσιπλοΐα στο συγκεκριμένο στρατηγικό πέρασμα θα περνούσε υποχρεωτικώς από τα χωρικά τους ύδατα.
ΓΙΑΤΙ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΟΣΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΧΩΡΙΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝ; Πιθανή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια θα έχει καταλυτικά αποτελέσματα στις περισσότερες από τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο: -Η περιοχή της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου που θα απομείνει να διεκδικείται από τα δύο κράτη θα περιορισθεί μόλις στο 5% του Αιγαίου. Αυτό θα καταστήσει τη διαφορά άνευ σημασίας. -Το πρόβλημα του διαφορετικού εύρους του εναερίου χώρου (10 μίλια) εν σχέσει προς το εύρος των χωρικών υδάτων (6 μίλια) θα πάψει να υφίσταται. -Τα όρια του FIR Αθηνών και τα όρια της Ζώνης Έρευνας και Διασώσεως στο Αιγαίο θα περιλαμβάνουν περιοχές ελληνικής κυριαρχίας σε ποσοστό 72% από τη θαλάσσια επιφάνεια του Αιγαίου (έναντι 43% σήμερα). Η Τουρκία θα απονομιμοποιηθεί εντελώς στην προσπάθειά της να αλλάξει τα όρια. -Οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» κυριαρχίας στο Αιγαίο ετέθησαν από την Τουρκία για να καταστήσει τη δικαστική οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας δεύτερο κατά σειράν θέμα, μετά τη διαπίστωση της κυριότητας επί κάποιων νησιών στο Αιγαίο. Μετά την αύξηση των χωρικών υδάτων, η τουρκική αμφισβήτηση θα έχει μόνο συμβολικό χαρακτήρα. -Παραμένουν ως ζητήματα που θέτει η Τουρκία το καθεστώς αποστρατιωτικοποιήσεως των ανατολικών νησιών του Αιγαίου και η αμφισβήτηση της υφαλοκρηπίδας του συμπλέγματος της Μεγίστης (Καστελόριζο).
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ ΤΑ ΔΥΟ ΚΡΑΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΙΤΙΔΑΣ ΖΩΝΗΣ; Στο άρθρο 3 της Συμβάσεως για το Δίκαιο της Θάλασσας (που αποτυπώνει κανόνα εθιμικού δικαίου και συνεπώς δεσμεύει και την Τουρκία) ορίζεται ότι «κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίσει το εύρος της χωρικής του θάλασσας». Επομένως, η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων αποτελεί αποκλειστικό δικαίωμα της Ελλάδος. Δυστυχώς, στο παρελθόν η Ελλάδα, κατά τις λεγόμενες διερευνητικές συνομιλίες, δέχθηκε να συζητήσει με την Τουρκία τον τρόπο ασκήσεως του συγκεκριμένου (μονομερούς) δικαιώματος. Οι δύο πλευρές συζήτησαν, χωρίς να καταλήξουν, εάν σε κάποιες νησιωτικές περιοχές που βρίσκονται κοντά στην Τουρκία, γινόταν περιορισμένη επέκταση των χωρικών υδάτων ή σε κάποια σημεία δεν υπήρχε καμία επέκταση.
ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΧΩΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΥΔΑΤΩΝ; Πάντοτε υπήρχε κάποιος λόγος (συνήθως σοβαρός). Το 1973, που πρωτοσυζητήθηκε το θέμα, είχαν μόλις ξεκινήσει οι εργασίες της Συνδιασκέψως για το Δίκαιο της Θάλασσας. Η ρύθμιση αφέθηκε να ωριμάσει παράλληλα με τις διεργασίες της συνδιασκέψεως, που θεωρήθηκε ότι θα ενδυνάμωναν τις θέσεις μας. Το 1982 ολοκληρώθηκε η Συνδιάσκεψη και υπεγράφη μεν η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά μόλις το 1994 ετέθη εν ισχύ, ενώ η Ελλάδα την επικύρωσε το Μάιο του 1995. Μετά τον Ιούνιο του 1995 την αφορμή προσέφερε η απόφαση της τουρκικής Βουλής για casus belli. Αντί η ελληνική εξωτερική πολιτική να επικεντρωθεί στην άσκηση του δικαιώματος, το βάρος δόθηκε στην άρση της αποφάσεως της τουρκικής Βουλής, που σε τελική ανάλυση είναι και εντελώς παράνομη. Η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες μηρυκάζει μονότονα ότι η αύξηση των χωρικών υδάτων αποτελεί μονομερές δικαίωμα που θα ασκηθεί «όταν και όποτε» κρίνουμε κατάλληλο. Το θέμα παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες.
Ο ΧΡΟΝΟΣ «ΠΑΓΩΣΕ» ΤΟ ’74 Πού έχουμε οδηγηθεί ύστερα από τόσα χρόνια ασκήσεως αυτής της πολιτικής; Η απειλή της Τουρκίας περί casus belli είναι εντελώς παράνομη. Δε μπορούμε όμως να μη τη λάβουμε σοβαρά υπόψιν. Εμείς, όμως, έχουμε φτάσει στην άλλη άκρη. Προκειμένου να μην «ενοχλήσουμε» την Τουρκία, απέχουμε από οποιαδήποτε άσκηση δικαιωμάτων σε όλες μας τις θάλασσες. Στην πράξη, ο χρόνος για εμάς «πάγωσε» το 1974. Σήμερα έχουμε τα εξής θλιβερά προνόμια. Είμαστε το μόνο από τα 149 παράκτια κράτη του πλανήτη που δεν έχει επεκτείνει τα χωρικά του ύδατα σε 12 μίλια. Μαζί με την Αλβανία, το Κουβέιτ και το Μαυροβούνιο, είμαστε τα κράτη εκείνα που δεν έχουν κηρύξει ζώνες δικαιοδοσίας πέραν των χωρικών υδάτων. Ενώ έχουμε (ρητορικά) ως σημαία μας το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, ουσιαστικά είμαστε το κράτος που έχει τη μικρότερη θαλάσσια ζώνη δικαιοδοσίας στον κόσμο. Κάτι κάνουμε στραβά και πρέπει να το αλλάξουμε…
*Ο κ. Άγγελος Μ. Συρίγος είναι Βουλευτής της ΝΔ και αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Ένας 24χρονος άνδρας κατηγορήθηκε για δύο δολοφονίες πρώτου βαθμού και πέντε απόπειρες δολοφονίας, μετά από φερόμενη επίθεση σε επτά άτομα με σπαθί στην ιστορική περιοχή της πόλης του Κεμπέκ τη νύχτα του Halloween, ενώ ήταν ντυμένος με μεσαιωνική στολή. Τα έγγραφα του δικαστηρίου αναφέρονται στον κατηγορούμενο Carl Girouard. Αν και τα έγγραφα δεν αποκαλύπτουν τη διεύθυνση κατοικίας του Girouard, τα μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι προέρχεται από το Sainte-Thérèse. Τα Νέα επικοινώνησαν με την αστυνομία του Therese de Blainville για περισσότερες πληροφορίες. Ο εκπρόσωπος του τμήματος Martin Charron μας ενημέρωσε ότι το τμήμα του δεν εμπλέκεται στην έρευνα. Βοήθησε το αστυνομικό τμήμα της πόλης του Κεμπέκ στη διατήρηση της περιμέτρου κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων. Είναι η αστυνομία του Κεμπέκ που χειρίζεται ολόκληρη την έρευνα. Ο αρχηγός της αστυνομίας της Πόλης του Κεμπέκ Ρόμπερτ Πίτζον ανακοίνωσε ότι η ταυτότητα των θυμάτων επιβεβαιώθηκε από το γραφείο του ιατροδικαστή. Είναι ο κ. François Duchesne, 56 ετών, καθώς και η Suzanne Clermont, 61 ετών. Τα θύματα ήταν και οι δύο κάτοικοι του Κεμπέκ. Το Service de Police de la Ville de Québec (SPVQ) προσέφερε την υποστήριξη και τη συμπάθειά του στα θύματα και τους συγγενείς των θυμάτων του τραγικού γεγονότος. Οι άλλοι 5 άνθρωποι που τραυματίστηκαν από αυτήν την επίθεση δεν κινδυνεύουν.
ΤΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ Σύμφωνα με την αστυνομία του Κεμπέκ, ο Carl Girouard χρησιμοποίησε ένα σπαθί katana για να διαπράξει τα εγκλήματα. Το katana είναι ένα ιαπωνικό σπαθί που χαρακτηρίζεται από μια καμπύλη, μονόπλευρη λεπίδα με κυκλικό ή τετράγωνο προστατευτικό και μακριά λαβή για να μπορεί κάποιος να το πιάσει με δύο χέρια. Χρησιμοποιήθηκε από τους σαμουράι της αρχαίας και φεουδαρχικής Ιαπωνίας. Η πόλη του Sainte-Thérèse είχε μεσίστιες τις σημαίες της μετά τα θλιβερά γεγονότα που συνέβησαν στις 31 Οκτωβρίου στην πόλη του Κεμπέκ.
Έτοιμο το διάταγμα για την επέκταση των χωρικών υδάτων | «Κλείνουν» οι κόλποι σε Ιόνιο και Νότια Κρήτη
Αλλαγή σελίδας στο σχεδιασμό της χώρας για τις θαλάσσιες ζώνες επιδιώκει η κυβέρνηση, επιχειρώντας κλείσιμο εκκρεμοτήτων και βήματα προς τα εμπρός. Βήματα που όταν γίνονται στρέφουν και το βλέμμα στην Τουρκία, ως τη σοβαρότερη και πιο καυτή «εκκρεμότητα» της Αθήνας.
Αλεξάνδρα Φωτάκη
Η τουρκική επιθετικότητα άλλωστε και η υπογραφή του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου μεταξύ της κυβέρνησης Ερντογάν και του Φαγέζ αλ Σάρατζ αποτέλεσαν έναν ισχυρό καταλύτη εξελίξεων, ξεκλειδώνοντας συμφωνίες που βρίσκονταν σε επίπεδο διαπραγμάτευσης επί σειρά δεκαετιών. Η υπογραφή της συμφωνίας για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με την Ιταλία άνοιξε την αυλαία των πρωτοβουλιών για την Ελλάδα. Ο καθορισμός θαλάσσιων ζωνών έμοιαζε με ταμπού, που έσπασε το καλοκαίρι με μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση για την ελληνοϊταλική συμφωνία, με την άφιξη του Λουίτζι ντι Μάιο στην Αθήνα, στις 9 Ιουνίου. Ακολούθησε η μερική οριοθέτηση με την Αίγυπτο σε ένα δεύτερο αιφνιδιασμό, με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια να αναχωρεί σχεδόν μυστικά για το Κάιρο στις 6 Αυγούστου. Για τους επικριτές τους, οι συμφωνίες αυτές εμπεριέχουν παραχωρήσεις που δε θα επιτρέπονταν εάν η χώρα δε βρισκόταν υπό την τουρκική πίεση. Για τους υποστηρικτές τους, ξεκλείδωσαν διαπραγματεύσεις που συνεχίζονταν επί δεκαετίες χωρίς αποτέλεσμα, αποδεικνύοντας ότι η Αθήνα είναι σε θέση να διαπραγματεύεται και να προχωρά σε νόμιμες συμφωνίες με τους γείτονές της, δημιουργώντας θετικό προηγούμενο και εξασφαλίζοντας τα συμφέροντα της χώρας. Δύο συμφωνίες που, όπως φαίνεται, θετικές ή αρνητικές, ήταν μόνο η αρχή και έθεσαν τις βάσεις για την ύπαρξη εξελίξεων. Στις 26 Αυγούστου ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε από το βήμα της Βουλής την πρόθεση της κυβέρνησης για επέκταση των χωρικών υδάτων από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια, κατ’ αρχάς στο Ιόνιο. Μια κίνηση που αποτελεί προϋπόθεση ώστε η Ελλάδα να προχωρήσει και στο κλείσιμο της εκκρεμότητάς της με την Αλβανία. Του νομοθετικού βήματος για την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης, ωστόσο, προηγούνται το κλείσιμο των κόλπων και η χάραξη ευθειών γραμμών βάσης. Μια δυνατότητα που προβλέπεται στο άρθρο 10 με τίτλο «Κόλποι» της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Σύμφωνα με τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας, μπορεί να χαραχθεί «κλείουσα γραμμή» μεταξύ των δύο σημείων κατώτατης ρηχίας των κόλπων και τα ύδατα στο εσωτερικό της γραμμής αυτής θεωρούνται εσωτερικά ύδατα. Όσον αφορά τις γραμμές βάσης, αυτές είναι νοητές γραμμές που ενώνουν τα διάφορα σημεία της φυσικής ακτογραμμής, όπου υπάρχουν βαθιές κολπώσεις ή οδοντώσεις ή συστάδες νησιών, χωρίς να αφίστανται σηµαντικά από τη γενική κατεύθυνσή της. Ενώ σε περιοχές όπου η φυσική ακτογραµµή είναι οµαλή και σχεδόν ευθεία, µπορεί να χρησιµοποιηθεί ως γραµµή βάσης. Όσον αφορά το Ιόνιο, το προεδρικό διάταγμα για το κλείσιμο των κόλπων και τις γραμμές βάσης είναι έτοιμο και έχει ήδη κατατεθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας αναμένοντας τη σχετική έγκριση. Με την έγκριση από το ΣτΕ και την υπογραφή του προεδρικού διατάγματος, το επόμενο βήμα είναι η κατάθεση και ψήφιση του νομοσχεδίου για την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο στα 12 ναυτικά μίλια, από τα Διαπόντια Νησιά βόρεια της Κέρκυρας, μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο στην Πελοπόννησο. Την ίδια στιγμή, υπό επεξεργασία βρίσκονται στο υπουργείο Εξωτερικών τα τοπογραφικά σχέδια για το κλείσιμο των κόλπων και νότια της Κρήτης. Η ολοκλήρωση της διαδικασίας ανοίγει το δρόμο για τη σύνταξη του αντίστοιχου προεδρικού διατάγματος και τη δρομολόγηση της επέκτασης των χωρικών υδάτων, όπως και στη Δυτική Ελλάδα. Παράλληλα, ενόψει της κύρωσης της συμφωνίας Αθήνας – Ρώμης για τις θαλάσσιες ζώνες από το ιταλικό κοινοβούλιο, αποστέλλεται στην Ιταλία και η τελική ρηματική διακοίνωση.
ΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ ΑΟΖ Το κλείσιμο των κόλπων και η επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο, ανάβουν το «πράσινο φως» και για τη σύνταξη του συνυποσχετικού Ελλάδας – Αλβανίας για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με στόχο την επίλυση διαφοράς για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. Κάτι το οποίο συμφωνήθηκε στην πρόσφατη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στα Τίρανα και στη συνάντηση που είχε με τον αλβανό πρωθυπουργό, Έντι Ράμα. Μια εκκρεμότητα με «παρελθόν», αφού πρόκειται για την πρώτη συμφωνία θαλάσσιων ζωνών που υπέγραψε η Ελλάδα το 2009 και ακυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας, ως ετεροβαρής υπέρ της Αθήνας. Στο τότε ναυάγιο, σημαντικό ρόλο φέρεται να έπαιξε η Τουρκία. Σε αυτό το πλαίσιο, η συμφωνία Δένδια – Ράμα για προσφυγή στη Χάγη έλυσε ένα αδιέξοδο, που αναμένεται να δρομολογηθεί μετά τις εκλογές στην Αλβανία τον Απρίλιο του 2021.
ΞΕΝΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ Πληροφορίες αναφέρουν, ότι στο υπουργείο Εξωτερικών έχουν προσληφθεί ξένοι τεχνοκράτες και εμπειρογνώμονες που ασχολούνται με το θέμα των θαλάσσιων ζωνών, με τα ονόματά τους ωστόσο να μην αποκαλύπτονται. Ο φάκελος της οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με την Τουρκία βρίσκεται επίσης υπό επεξεργασία από τους εμπειρογνώμονες του υπουργείου Εξωτερικών, παρά την ένταση και τη διακοπή των συνομιλιών. Τόσο οι συμφωνίες οριοθέτησης με την Ιταλία και την Αίγυπτο, όσο και η συμφωνία προσφυγής στη Χάγη με την Αλβανία, καθιστούν σαφές ότι η ελληνική πλευρά έχει διάθεση και προχωρά στην επίλυση των εκκρεμοτήτων με τους γείτονές της, είτε με διμερείς συμφωνίες είτε με προσφυγή σε διεθνή δικαιοδοτικά όργανα. Διπλωματικές πηγές υπογραμμίζουν, ότι η επεξεργασία του φακέλου της Τουρκίας συνεχίζεται, καθώς η Αθήνα θέλει να είναι προετοιμασμένη τόσο για το ενδεχόμενο επανεκκίνησης των διερευνητικών επαφών – με προϋπόθεση τον τερματισμό των τουρκικών προκλήσεων – όσο και προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, εάν δεν καταστεί δυνατό να υπάρξει συμφωνία. Η επίλυση της διαφοράς Ελλάδας – Τουρκίας για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ είναι άλλωστε αυτή που θα ξεκλειδώσει και την ολοκλήρωση της συμφωνίας με την Αίγυπτο. Πιο σύνθετο είναι το ζήτημα μιας οριοθέτησης με την Κύπρο, καθώς, όπως τονίζουν ειδικοί, η ύπαρξη κοινών συνόρων στις θαλάσσιες ζώνες Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας συνδέεται άμεσα με την οριοθέτηση με την Τουρκία και τις συμφωνίες για την επήρεια του συμπλέγματος της Μεγίστης.
Το κλείσιμο των κόλπων και η επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο ανάβουν πράσινο φως και για τη σύνταξη του συνυποσχετικού Ελλάδας – Αλβανίας για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με στόχο την επίλυση διαφοράς για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών
Ποια είναι τα κεντρικά πρόσωπα που συζητιούνται και ποιο είναι το μήνυμα προς τους «γαλάζιους» βουλευτές που δεν αξιοποιούνται
Τον περασμένο Ιούνιο κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Ισραήλ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπέπεσε σε ένα σφάλμα. Στο να προαναγγείλει τον ανασχηματισμό. Εν συνεχεία, τη σκυτάλη πήρε ο υπουργός Επικρατείας, Γιώργος Γεραπετρίτης, και στο τέλος όταν έγιναν κάποιες διορθώσεις (περισσότερο με αναδιάρθρωση αρμοδιοτήτων μεταξύ υπουργών, αναπληρωτών και υφυπουργών έμοιαζε) η αντιπολίτευση έκανε λόγο για φιάσκο.
Μιχάλης Κωτσάκος
Τώρα, όλες οι πληροφορίες από το Μαξίμου συγκλίνουν, ότι ο «κανονικός» ανασχηματισμός θα πρέπει να αναμένεται περί τα τέλη Νοεμβρίου, ή κατά τη διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Όλα βέβαια θα εξελιχθούν, αφενός από το πώς θα πάει η πανδημία, αφετέρου από τις εξελίξεις στα εθνικά θέματα. Το σίγουρο πάντως είναι, πως οι αρκετές αστοχίες και τα σφάλματα μπορεί να ανεβοκατεβάζουν τις μετοχές των υπουργών, αλλά ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να βρίσκεται στο απυρόβλητο, να απολαμβάνει την αποδοχή των πολιτών, όπως αναφέρεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Οπότε, ο κυρίαρχος Μητσοτάκης δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει χατίρια στο εσωτερικό του κόμματός του, ούτε φυσικά να ισορροπεί μεταξύ των τάσεων, που έτσι κι αλλιώς υπάρχουν σε όλα τα πολυσυλλεκτικά κόμματα εξουσίας. Κι όπως τονίζεται χαρακτηριστικά από το Μαξίμου, «η σύνθεση της κυβέρνησης είναι αναφαίρετο δικαίωμα του πρωθυπουργού και δεν πρέπει να δίνει εξηγήσεις σε κανέναν, παρά μόνο στους πολίτες, όταν ζητήσει την ψήφο τους». Φυσικά, αυτό μπορεί να εκληφθεί ως ένα μήνυμα για τις σκέψεις του πρωθυπουργού. Για το ποιους θα αλλάξει, αλλά και το ποιους έχει στο μυαλό του για αξιοποίηση. Αυτή είναι και μία άτυπη απάντηση στα «γαλάζια» πηγαδάκια της Βουλής, μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας της Άννας Διαμαντοπούλου για την ηγεσία του ΟΟΣΑ. Οι συνομιλητές του πρωθυπουργού επιμένουν ότι ο δεύτερός του ανασχηματισμός θα είναι δομικός. Ο ίδιος, συμπληρώνουν, «ψάχνει ανθρώπους που να μπορούν να κάνουν τη δουλειά, δίχως να ενδιαφέρεται για το παρελθόν τους». Οι ίδιες πηγές ισχυρίζονται, ότι και σε αυτόν τον ανασχηματισμό το πρόσημο θα έχει δύο χαρακτηριστικά: «Θα χρησιμοποιηθούν πρόσωπα με μεταρρυθμιστικό και ξεκάθαρο κεντρώο προφίλ». Ήδη ανεβασμένες μετοχές καταγράφουν στο χρηματιστήριο των βουλευτών που είναι προσωπικές επιλογές του κ. Μητσοτάκη. Και οι τρεις δεν έχουν να παρουσιάσουν κομματικά ένσημα, αλλά θεωρούνται πρόσωπα που μπορούν να κάνουν τη δουλειά. Αυτά είναι οι βουλευτές Επικρατείας Χρήστος Ταραντίλης, Σερρών Τάσος Χατζηβασιλείου και Βορείου Τομέα Δημήτρης Καιρίδης. Ο πρώτος είναι καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου που ορίστηκε γραμματέας Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας της Πειραιώς το 2017. Ο Ταραντίλης ήταν μια προσωπική επιλογή του Μητσοτάκη για την ανανέωση της γαλάζιας ΚΟ. Ο δεύτερος –που εκτελεί και χρέη γραμματέα Διεθνών Σχέσεων– όπως αναφέρουν οι πιο προσεκτικοί παρατηρητές, συνόδευσε τον πρωθυπουργό στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες. Τέλος, ο τρίτος έχει τεράστια μιντιακή προβολή και δεν έχει περάσει απαρατήρητο ότι υπερασπίζεται ακόμη και τις αστοχίες της κυβέρνησης.
ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΣΥΣΚΕΨΗ Θεωρητικά, όπως επισημαίνουν πολιτικοί αναλυτές, σε εποχή όπου τα εθνικά σου θέματα βρίσκονται στο κόκκινο δεν αλλάζεις τους υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας. Ο Νίκος Δένδιας μοιάζει ακλόνητος. Σε γενικές γραμμές τα έχει πάρει περίφημα. Εξάλλου, στο Νίκο Δένδια πιστώνονται οι δύο συμφωνίες με την ανακήρυξη της ΑΟΖ με την Ιταλία, αλλά και τη διευθέτηση των θαλασσίων ζωνών με την Αίγυπτο. Στα λάθη του καταγράφεται η σιγουριά του ότι ο στρατάρχης Χαφτάρ θα κερδίσει τον εμφύλιο στη Λιβύη, με συνέπεια να τον υποδεχθεί στην Αθήνα και να τον οδηγήσει στο Μαξίμου. Βέβαια, αυτό το λάθος το κάλυψε με την ανανέωση συνεργασίας με τον Ακίλα Σάλεχ, τον πρόεδρο της Λιβυκής Βουλής, το μόνο εκλεγμένο του δράματος της αφρικανικής χώρας. Τουναντίον, τα πράγματα για τον υπουργό Άμυνας είναι περίεργα. Κατ’ αρχάς, συστήθηκε στο Νίκο Παναγιωτόπουλο να σταματήσει τις δηλώσεις-απάντηση σε όλα όσα λένε, σχεδόν σε καθημερινή βάση, οι Τούρκοι υπουργοί και ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Εν συνεχεία, ο ίδιος ο πρωθυπουργός έδωσε εντολή στον υπουργό Ανάπτυξης να βρει λύση στην εξυγίανση της στρατιωτικής βιομηχανίας και με τα ναυπηγεία. Και τρίτον, προ ολίγων ημερών, κλήθηκε στο Μαξίμου για σύσκεψη με τον πρωθυπουργό όλη η στρατιωτική ηγεσία και όχι ο αρμόδιος υπουργός. Όλα, λοιπόν, δείχνουν ότι μάλλον θα υπάρξει αλλαγή στο υπουργείο Άμυνας και το πιθανότερο είναι να δούμε στη θέση του τον Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος κατά τη διάρκεια της ελληνοτουρκικής κρίσης έχει επιδείξει τεράστια μετριοπάθεια. Ένας μεγάλος γρίφος είναι το τι θα γίνει στο υπουργείο Οικονομικών. Όσοι ισχυρίζονται ότι ο Χρήστος Σταϊκούρας σώθηκε λόγω της πρότασης δυσπιστίας που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ, πλανώνται πλάνην οικτρά. Ο πρωθυπουργός είναι ενοχλημένος με την αντίδραση του υπουργού Οικονομικών, όταν πριν από καιρό στο Υπουργικό Συμβούλιο τσακώθηκε με το Νότη Μηταράκη, λειτουργώντας σαν πολιτευτής παλαιότερων δεκαετιών, όταν προσπάθησε να αποτρέψει τη μεταφορά των μεταναστών στις Θερμοπύλες που είναι η εκλογική του περιφέρεια. Όλα είναι ανοιχτά, αλλά το πιθανότερο σενάριο είναι να μείνει με πετσοκομμένες αρμοδιότητες και να τοποθετηθεί δίπλα του ένας άλλος αναπληρωτής (ακούγεται μέχρι και το όνομα του πρώην διοικητή της Εθνικής, Τάκη Αράπογλου) και ο Θόδωρος Σκυλακάκης να μετακομίσει στο νέο υπουργείο που θα ασχοληθεί με τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης. Εξάλλου, Σταϊκούρας και Σκυλακάκης έχουν μία πολύ δύσκολη συγκατοίκηση (σαν τον σκύλο με τη γάτα, όπως λένε οι γνωρίζοντες). Αλλά και ο Κωστής Χατζηδάκης θα πρέπει να ετοιμάζεται για νέο υπουργείο. Ίσως τώρα που η ΔΕΗ ξεπέρασε τον κίνδυνο χρεοκοπίας, να αφήσει το υπουργείο Περιβάλλοντος και να αναλάβει είτε το Ανάπτυξης, είτε το Εργασίας, καθώς τα χνώτα του ταιριάζουν με αυτά του υφυπουργού Εργασίας, Πάνου Τσακλόγλου, που έχει αναλάβει να ετοιμάσει το νέο ασφαλιστικό. Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι ο Γιάννης Βρούτσης ασκεί τα καθήκοντά του σε καθεστώς ανασφάλειας, καθώς έχει να αντιμετωπίσει και σφοδρούς πολέμιους στο Μέγαρο Μαξίμου. Σε ό,τι αφορά το υπουργείο Υγείας, τα πράγματα είναι μπλεγμένα. Οι σχέσεις Μαξίμου-Κικίλια είναι διαταραγμένες, ειδικά από την εποχή που δημοσιοποιήθηκαν οι πιέσεις να αναλάβουν τον υπουργικό θώκο είτε ο Σωτήρης Τσιόδρας, είτε ο Ηλίας Μόσιαλος.
Τι λέει η καθηγήτρια του Κολούμπια Ελίζα Κονοφάγου για τη νέα μέθοδο θεραπείας που ανακάλυψε
Ένα βήμα πριν από τη θεραπεία ανίατων ασθενειών του νευρικού συστήματος, που προσβάλλουν εκατομμύρια ανθρώπους ανά τον κόσμο, όπως το Αλτσχάιμερ και το Πάρκινσον, βρίσκεται η ομάδα της καθηγήτριας Βιοϊατρικής Μηχανικής και Ραδιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, Ελίζας Κονοφάγου!
Ειρήνη Χατζόγλου
Όπως αποκαλύπτει στο iefimerida.gr, η έρευνά της γύρω από τη χρήση υπερήχων για θεραπευτικούς σκοπούς βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και ήδη η πρώτη επέμβαση σε ασθενή με Αλτσχάιμερ έγινε στις αρχές αυτής της εβδομάδας! «Για το Αλτσχάιμερ, έχουμε πάρει την άδεια για κλινική μελέτη που θα πιστοποιήσει την ασφάλεια της μεθόδου και θα κάνουμε την πρώτη επέμβαση τον Νοέμβριο (σ.σ.: έγινε ήδη). Για το Πάρκινσον και τον καρκίνο του μαστού, συνεχίζουμε με τη βελτιστοποίηση της μεθόδου σε πειραματόζωα και ευελπιστούμε να περάσουμε σε ασθενείς στα επόμενα 2-3 χρόνια, ενώ σε ό,τι αφορά στις καρδιακές αρρυθμίες, συνεργαζόμαστε ήδη με ασθενείς και δυο εταιρείες αναμένεται να ενσωματώσουν τη μέθοδό μας σε μηχανήματα κατάλυσης με ραδιοσυχνότητες», αναφέρει η κυρία Κονοφάγου, επιβεβαιώνοντας τα καλά νέα και δηλώνοντας ιδιαίτερα ικανοποιημένη από την πορεία των ερευνών.
ΠΩΣ ΟΙ ΥΠΕΡΗΧΟΙ ΘΑ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ ΣΕ ΑΝΙΑΤΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ Η Ελληνίδα καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Αμερικής μιλά για τη θεραπευτική εφαρμογή που ανέπτυξε τα τελευταία 17 χρόνια. Στόχος, όπως λέει, είναι η όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη χρήση των φαρμάκων που ήδη χορηγούνται στους ασθενείς αλλά δε προσλαμβάνονται σε ικανοποιητικό βαθμό από τον εγκέφαλο. «Ο υπέρηχος με φυσαλίδες έχει ως στόχο να ανοίξει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό ώστε να μπορέσουν να εισέλθουν φάρμακα τα οποία ήδη υπάρχουν και μπορούν να θεραπεύσουν το Πάρκινσον και το Αλτσχάιμερ, λόγω όμως του φραγμού δε μπορούν να περάσουν σε ικανοποιητική δόση. Στο Αλτσχάιμερ μπορούμε να “ξυπνήσουμε” τα ανοσοποιητικά κύτταρα που στη συνέχεια εξουδετερώνουν τις τοξικές πρωτεΐνες του αμυλοειδούς και της πρωτεΐνης Tαυ (Τ). Με τον τρόπο αυτό αποκαθίσταται η λειτουργία των νευρώνων του εγκεφάλου που δε δούλευαν σωστά και έσβηναν ο ένας μετά τον άλλον σε μια κατάσταση ντόμινο», εξηγεί η διευθύντρια του Εργαστηρίου Υπερήχων και Ελαστικής Απεικόνισης στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Αντίστοιχα και σε ό,τι αφορά στο Πάρκινσον «έχουμε δει ότι το φάρμακο μπορεί να διεισδύσει τουλάχιστον 2 με 7 φορές περισσότερο στην περιοχή του εγκεφάλου και να έχει ανάλογη αποτελεσματικότητα με αναπλήρωση της μορφολογίας και λειτουργικότητας των νευρώνων που παράγουν ντοπαμίνη, τη βασική ουσία που ελαττώνεται στον εγκέφαλο των ασθενών με Πάρκινσον».
ΣΤΟΧΟΣ Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΡΔΙΑΚΕΣ ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ Η νέα μέθοδος όμως με τη χρήση υπερήχων, δε στοχεύει μόνο στη θεραπεία ασθενών που πάσχουν από νόσους του νευρικού συστήματος. Η ομάδα της κυρίας Κονοφάγου μελετά την επίδραση των υπερήχων και σε γυναίκες ασθενείς με καρκίνο του μαστού, αλλά και ασθενείς που παρουσιάζουν καρδιακές αρρυθμίες. Η ίδια σημειώνει χαρακτηριστικά: «Στον καρκίνο του στήθους, η μέθοδος των υπερήχων είναι θεραπευτική με μια άλλη λειτουργία, αυτή του εξωσωματικού καυτηριασμού. Εκεί θέλουμε να προσφέρουμε μια μέθοδο που καυτηριάζει τοπικά το καρκίνωμα (καλοήθες ή μη) αναίμακτα. Ενώ σε ό,τι αφορά τις καρδιακές αρρυθμίες, χρησιμοποιούμε μια καινούργια μέθοδο υπερήχων που έχει αναπτύξει η ομάδα μου για απεικόνιση την πηγών αρρυθμίας που κατόπιν καυτηριάζονται μέσω κατάλυσης με ραδιοσυχνότητες». Η Ελίζα Κονοφάγου κάνει λόγο όχι μόνο για μια ελπιδοφόρα μέθοδο αλλά και για μια αποτελεσματική θεραπεία, επισημαίνοντας: «Ως μηχανικός βιοϊατρικής, είμαι χαρούμενη κάθε φορά που καταφέρνουμε να μεταφέρουμε μια μέθοδο από το εργαστήριο στον ασθενή. Οι υπέρηχοι αποτελούν μια από τις πιο αποτελεσματικές και οικονομικά αποδοτικές μεθόδους. Επειδή όλες οι μέθοδοί μας είναι αναίμακτες, ο χρόνος θεραπείας, το ρίσκο, ο πόνος κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και η ανάρρωση μετά τη θεραπεία, είναι σημαντικά ελαττωμένοι».
«Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΛΑΜΠΡΑ ΜΥΑΛΑ, ΛΕΙΠΕΙ Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ» Από τη θέση της στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια αλλά και ως μέλος του νέου Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας, η Ελίζα Κονοφάγου υποστηρίζει τα νέα μυαλά και πιστεύει στις δυνατότητές τους. Δεν είναι τυχαίο ότι στην ομάδα της στο πανεπιστήμιο έχει επιλέξει νέους, διαφόρων εθνικοτήτων, με όρεξη για γνώση και δουλειά – ανάμεσα σε αυτούς και Έλληνες επιστήμονες. «Έχουμε πολύ καλή παιδεία και πολύ καλά μυαλά με καινοτόμες ιδέες σε όλους τους τομείς των βασικών επιστημών και τεχνολογίας. Αυτό που λείπει είναι η χρηματοδότηση έρευνας με αμερόληπτες και αντικειμενικές διαδικασίες, όπως γίνεται στην Αμερική. Και σε αυτό στοχεύουμε με το ΕΣΕΤΕΚ: να μπορέσουμε να θέσουμε τα θεμέλια για τέτοιες διαδικασίες ακολουθώντας πρότυπα που έχουν αποδώσει σε άλλες χώρες και που σίγουρα θα αποδώσουν και στην Ελλάδα με το ανθρώπινο δυναμικό που υπάρχει, εφόσον αυτά τεθούν και εφαρμοστούν σωστά», λέει, σχολιάζοντας παράλληλα την παρούσα συγκυρία. «Διανύουμε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο παγκοσμίως. Ιδίως για τους νέους που έχουν τόση όρεξη και ενέργεια να αρχίσουν τις σπουδές τους ή την καριέρα τους, να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους και που ίσως αισθάνονται ότι όλα κάπου έχουν σταματήσει. Θα ήθελα να τους πω να ευελπιστούν και να μη σταματήσουν να ονειρεύονται για ό,τι θέλουν να πετύχουν στη ζωή τους. Να έχουν υπομονή και να είναι έτοιμοι για τις ευκαιρίες που θα τους δημιουργηθούν όταν η πανδημία θα είναι πια παρελθόν», καταλήγει.
Οι Ρώσοι ποτέ δε μας θεώρησαν δικούς τους, απλώς χρήσιμους σαν μια πέτρα στο παπούτσι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Η σχέση των Ελλήνων με τους Ρώσους ήταν ανέκαθεν ετεροβαρής. Αυτοί κέρδιζαν (ή προσπαθούσαν να κερδίσουν), εμείς (στα σίγουρα) χάναμε. Για 400 χρόνια, οι σκλάβοι πρόγονοί μας απέθεταν τις ελπίδες τους για απελευθέρωση στη μυθική Μόσχα με τις ορθόδοξες εκκλησιές. Δε γνώριζαν οι δύστυχοι ότι οι παντοδύναμοι Ρώσοι αδιαφορούσαν για τους λίγους ομόδοξους τους στο Νότο των Βαλκανίων και ότι το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να βρουν τρόπο να βγουν στη Μεσόγειο. Οι ανυπότακτοι Έλληνες ήταν πάντως ένα καλό ενεργούμενο της τσαρικής πολιτικής. Μια υποκινούμενη (με τσαρικούς απεσταλμένους γεμάτους χρυσόβουλα) εξέγερση στην Ελλάδα, λειτουργούσε σαν πέτρα στο παπούτσι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κάθε φορά που οι στρατιές του ξανθού γένους προήλαυναν στα βόρεια σύνορά της. Στη συνέχεια, οι εξεγερμένοι εγκαταλείπονταν στο έλεος της τουρκικής μάχαιρας. That’s life.
Μετά την εθνική μας απελευθέρωση και για τα επόμενα 100 χρόνια, οι Ρώσοι δε βρέθηκαν δίπλα μας ούτε μια φορά. Εμείς συνεχίζαμε να τους λατρεύουμε (το ρώσικο κόμμα ήταν πανίσχυρο) όμως εκείνοι μας θεωρούσαν ανέκαθεν οικόπεδο των Αγγλογάλλων. Πράγματι, ήμασταν μπροστά στη μπούκα των κανονιοφόρων των Δυτικών, οπότε το 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα, οι Ρώσοι έριξαν όλα τους τα λεφτά στη Βουλγαρία. Δεν κατάφεραν βεβαίως μέσω αυτής να βγουν στο Αιγαίο, όμως ο απεχθής Πανσλαβισμός ως ρωσική πολιτική είχε στρατηγική ήττας και περιορισμού της Ελλάδας.
Μια άγνωστη εξάλλου πτυχή της τσαρικής επεκτατικής πολιτικής στο Αιγαίο, ήταν η διαρκής προσπάθεια, μετά την απελευθέρωση του Αγίου Όρους από τις ελληνικές δυνάμεις το 1912, να μετατρέψει το Περιβόλι της Παναγιάς σε ένα είδος αυτόνομου κρατιδίου τύπου Βατικανού, υπό την υψηλή προστασία της μεγαλύτερης ορθόδοξης δύναμης στον κόσμο, δηλαδή της Ρωσίας. Ήταν ένας έμμεσος, αλλά σαφής τρόπος να δημιουργηθεί ρωσικό προτεκτοράτο που θα βρέχεται από το Αιγαίο. Το σχέδιο αποσοβήθηκε με την επικράτηση των Μπολσεβίκων το 1917.
Η μοιραία για μας πολιτική πράξη των Ρώσων, ήταν η έμπρακτη υποστήριξη των Μπολσεβίκων στον Κεμάλ Ατατούρκ. Δίχως αυτούς, η Μικρασιατική Καταστροφή δε θα είχε επιτελεστεί. Για μια ακόμα φορά, το ξανθό γένος επέλεξε να είναι εναντίον μας. Το ίδιο απεχθής και ανιστόρητη ήταν και η σοβιετική πολιτική στο Μακεδονικό, κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Οδήγησε τους Έλληνες κομμουνιστές να στιγματιστούν ως εθνοπροδότες και δημιούργησε τις ιστορικές βάσεις για το μετέπειτα αγκάθι του «Μακεδονικού», που σέρνεται ως τις μέρες μας, κόντρα στα πάγια ελληνικά συμφέροντα.
Κατά την ίδια λογική, το 1945 στη Γιάλτα, ο Στάλιν μας έκανε πρώτα δώρο στους Δυτικούς (ευτυχώς για μας) και στη συνέχεια δεν απέτρεψε έναν εμφύλιο που ήξερε ότι θα χάσουν οι δικοί του. Σκασίλα του για τη σφαγή που ακολούθησε. Με δυο λόγια, οι Ρώσοι ποτέ δε μας θεώρησαν δικούς τους, αντιθέτως εμείς συχνά-πυκνά προστρέξαμε στη βοήθειά τους για να φάμε κατάμουτρα την πόρτα τους. Από το 1974 που άφησαν ανενόχλητους τους Τούρκους να μπουν στην Κύπρο (ούτε ψήφισμα που λέει ο λόγος), μέχρι τα χάχανά τους το 2015, όταν τους ζητούσε λεφτά ο Λαφαζάνης για να μας βγάλει από το ευρώ. Με το που έφυγε από το δωμάτιο ο Παναγιώτης, ο Βλαντιμίρ πήρε τον Ολάντ και τον κάρφωσε (πάλι ευτυχώς για μας).
Τώρα, μας ήλθε ο Λαβρόφ. Καλώς μας ήρθε, είμαστε φίλοι με όλους και με τους Ρώσους φυσικά. Μας βοήθησαν άλλωστε και στο Ναβαρίνο κάποτε, εμείς τιμούμε όσους συνέβαλαν στην εμπέδωση της ελευθερίας μας, ανεξαρτήτως των τότε προθέσεών τους. Απλώς έχουμε πια γνώση, ότι η καλύτερη στρατηγική απέναντι τους είναι το «από μακριά κι αγαπημένοι». Έτσι κι αλλιώς, ο μόνιμος εχθρός μας, η Τουρκία, θα είναι πάντα η επίσημη αγαπημένη της Μόσχας στην περιοχή μας. Και στα πρόσκαιρα καβγαδάκια τους, δίνουμε ακριβώς τη σημασία που τους πρέπει. Πρόσκαιρα.
Τη σημασία της επάρκειας σε βιταμίνη D για την οχύρωση του ανοσοποιητικού συστήματος έναντι του ιού SARS-CoV-2, ιδίως σε ηλικιωμένους και πάσχοντες από υποκείμενα νοσήματα, έρχεται να αναδείξει ακόμη μία μελέτη
Ποσοστό άνω του 80% των νοσηλευόμενων με νόσο COVID-19 σε ισπανικό νοσοκομείο παρουσίαζε ανεπάρκεια βιταμίνης D, όπως αποτυπώθηκε σε νέα μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου της Κανταβρίας στο Σανταντέρ της Ισπανίας, η οποία δημοσιεύεται στην Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism.
Η βιταμίνη D αποτελεί ορμόνη που παράγουν τα νεφρά και η οποία ελέγχει τη συγκέντρωση ασβεστίου στο αίμα και επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα. Η ανεπάρκεια έχει συνδεθεί με σειρά προβλημάτων υγείας, αν και δεν έχει ακόμη απαντηθεί επιστημονικά, γιατί η συγκεκριμένη ορμόνη επηρεάζει άλλα συστήματα του οργανισμού.
Πολλές μελέτες έχουν ήδη καταδείξει την ευεργετική επίδραση της βιταμίνης D στο ανοσοποιητικό σύστημα, ειδικά όσον αφορά την προστασία από λοιμώξεις.
Οι υπογράφοντες τη μελέτη υπογραμμίζουν ότι θα πρέπει να ενθαρρυνθεί η μέτρηση των επιπέδων της βιταμίνης D και η αντιμετώπιση της ανεπάρκειας, ιδίως σε ομάδες υψηλού κινδύνου όπως οι ηλικιωμένοι, άτομα με συν-νοσηρότητες και όσοι διαβιούν σε οίκους ευγηρίας.
«Η αγωγή με βιταμίνη D πρέπει να συνιστάται σε ασθενείς με COVID-19 με χαμηλά επίπεδα κυκλοφορούσας βιταμίνης D, καθώς αυτή η προσέγγιση μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα, τόσο στο μυοσκελετικό, όσο και στο ανοσοποιητικό σύστημα» σημειώνει παράλληλα ο συν-συγγραφέας της μελέτης José L. Hernández, Ph.D. του Πανεπιστημίου της Κανταβρίας.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 80% σε σύνολο 216 ασθενών με COVID-19 στο νοσοκομείο Universitario Marqués de Valdecilla παρουσίαζαν ανεπάρκεια βιταμίνης D. Οι άνδρες είχαν χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D από τις γυναίκες.
Οι ασθενείς με COVID-19 με χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D παρουσίαζαν, επίσης, αυξημένα επίπεδα στους δείκτες φλεγμονής στον ορό.
ΝΑ ΤΙ ΠΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ
ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ Η ΒΙΤΑΜΙΝΗ D
Οι επιστήμονες αποκάλυψαν νέες ιδέες για το πώς η βιταμίνη D επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα και ενδέχεται να επιδρά στην ευπάθεια σε νόσους, όπως η πολλαπλή σκλήρυνση, σύμφωνα με δημοσίευση που έγινε στο Frontiers in Immunology.
Η βιταμίνη D παράγεται από το σώμα και συχνά επιδοκιμάζεται για τα οφέλη που προσφέρει στην υγεία. Οι ερευνητές έχουν βρει επίσης πως επηρεάζει κομβικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.
Αυτή η ανακάλυψη ενδέχεται να εξηγεί το πώς η βιταμίνη D ρυθμίζει τις αντιδράσεις του ανοσοποιητικού οι οποίες εμπλέκονται σε αυτοάνοσα νοσήματα, όπως η Πολλαπλή Σκλήρυνση.
Η ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου εστίασε στο πώς η βιταμίνη D επηρεάζει ένα μηχανισμό στο ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος – την ικανότητα των δενδριτικών κυττάρων να ενεργοποιούν τα Τ-κύτταρα.
Σε υγιείς ανθρώπους, τα Τ κύτταρα παίζουν κομβικό ρόλο βοηθώντας στην καταπολέμηση των λοιμώξεων. Σε ανθρώπους με αυτοάνοσες ασθένειες, ωστόσο, ενδέχεται να αρχίσουν να επιτίθενται στους ιστούς του δικού τους σώματος.
Μελετώντας κύτταρα από ποντίκια και ανθρώπους, οι ερευνητές βρήκαν ότι η βιταμίνη D οδήγησε τα δενδριτικά κύτταρα να παράξουν περισσότερα μόρια CD31 στην επιφάνειά τους και ότι αυτό παρακώλυσε την ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων.
Η ομάδα παρατήρησε πως το CD31 προστάτευσε τους δύο κυτταρικούς τύπους από τη δημιουργία μίας σταθερής επαφής – κάτι που αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της διαδικασίας ενεργοποίησης – και το αποτέλεσμα της αντίδρασης του ανοσοποιητικού ήταν κατά πολύ μειωμένη.
Οι ερευνητές αναφέρουν, ότι τα ευρήματα ρίχνουν φως στο πως η έλλειψη βιταμίνης D μπορεί να ρυθμίζει το ανοσοποιητικό σύστημα και να επηρεάζει την ευπάθεια των αυτοάνοσων νοσημάτων. Ο Richard Mellanby, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου δήλωσε: «Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D θεωρούνται εδώ και καιρό σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη σοβαρών αυτοάνοσων νοσημάτων. Η μελέτη μας αποκαλύπτει έναν τρόπο με τον οποίο οι μεταβολίτες της βιταμίνης D μπορούν να επηρεάσουν δραματικά το ανοσοποιητικό σύστημα».
Martin C. Barry Μετάφραση – επιμέλεια: Δημήτρης Ηλίας
Μετά από μια μεγάλη και μερικές φορές ταραχώδη αναδιοργάνωση των υπηρεσιών ταξί της περιοχής του Μόντρεαλ, υπήρξαν κάποια καλά νέα την περασμένη εβδομάδα για τους οδηγούς ταξί και τους φορείς εκμετάλλευσης στόλων, που πρόκειται να δουν μια από τις μεγαλύτερες αλλαγές τα τελευταία 50 χρόνια που εισήχθησαν στις επιχειρήσεις τους.
ΤΩΡΑ ΣΤΟ LAVAL Σύμφωνα με τους νέους επαρχιακούς κανονισμούς, οι εταιρείες ταξί που είχαν προηγουμένως την εντολή να εξυπηρετούν περιφερειακούς «οικισμούς» ταξί στην περιοχή του Μόντρεαλ, έχουν αποκτήσει το δικαίωμα να παρέχουν υπηρεσία πέρα από τα σύνορά τους – συμπεριλαμβανομένης της πόλης του Laval. Σε μια ιστορική πρώτη, τουλάχιστον πέντε εταιρείες ταξί της περιοχής του Μόντρεαλ ενώνονται, για να εργαστούν με έναν πιο συνεργατικό τρόπο προκειμένου να εξυπηρετήσουν καλύτερα το κοινό. Στις εταιρείες περιλαμβάνονται τα ταξί Champlain (κεντρικό Μόντρεαλ), ταξί Pontiac / Hemlock (Montreal South-West and East), Taxi Coop de l’Ouest (Laval), Taxi Atlas (NDG / Westmount) και Taxi Union (Longueuil / South Shore).
ΚΑΛΑ ΝΕΑ, ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ «Τα καλά νέα είναι ότι μόλις έγινε δεκτό από την Επιτροπή de Transports du Québec για να πάμε στο Laval», δήλωσε ο George Boussios, πρόεδρος της Taxi Champlain με έδρα το Μόντρεαλ, σε συνέντευξή του στα ΝΕΑ. Η κοινοπραξία κατέληξε επίσης σε συμφωνία για συντονισμό με δύο εταιρείες ταξί στο Κεμπέκ, εξασφαλίζοντας καλύτερη πρόσβαση σε μεταφορές μεγάλων αποστάσεων.
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ LAVAL «Εάν ένας πελάτης από το Laval κάλεσε να ζητήσει ένα από τα ταξί μας, χρειαζόμασταν επίσης να ρωτήσουμε αν επέστρεφαν στο Μόντρεαλ», δήλωσε ο Kamal Mirazimi, γενικός διευθυντής του Atlas Taxi, υπογραμμίζοντας ότι: «Για παράδειγμα, παλαιότερα δεν επιτρέπονταν να πάρουμε κάποιον από το Chomedey για το Sainte-Dorothée. Αλλά τώρα επιτρέπεται να παρέχουμε αυτήν την υπηρεσία».
