Όλος ο κόσμος παρακολουθεί και επηρεάζεται από τις εξελίξεις στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, ωστόσο, οι ηγέτες που «συγγενεύουν» στην πολιτική του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, διατηρούν πιο έντονο το ενδιαφέρον τους.
Ηγέτες που βρίσκονται κοντά στην πολιτική του Τραμπ, από τον Ματέο Σαλβίνι της ιταλικής Λέγκας μέχρι τον πρωθυπουργό της Ινδίας Νάρεντρα Μόντι, θα μπορούσαν να δουν τη δική τους πολιτική πορεία και τύχη να αλλάζουν, μπροστά σε μια ενδεχόμενη ήττα του Τραμπ στις προεδρικές εκλογές.
Μια ήττα, που ουσιαστικά θα σηματοδοτήσει την εξασθένιση του ακραίου πολιτικού κύματος που επέτρεψε σε αυτούς τους ηγέτες να αναδυθούν στην πολιτική πραγματικότητα των κρατών τους.
«Ο Τραμπ καθώς πρόκειται για ηγέτη μιας παγκόσμιας υπερδύναμης, αποτελεί τον ιδανικό σύμμαχο που θα μπορούσε να έχει κάποιος, επομένως μια ενδεχόμενη ήττα στις αμερικανικές εκλογές θα επηρεάσει τις ακραίες κυβερνήσεις ανά τον κόσμο που στηρίζονται σε σιωπηρή ή δηλωμένη στήριξη του Τραμπ», σχολιάζει η καθηγήτρια Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης στη Βιέννη, Έριν Κριστίν Τζέννε.
«Από το Brexit μέχρι της εκλογή του Ζαΐρ Μπολσονάρο στη Βραζιλία, οι λαϊκιστές ηγέτες και τα κόμματά τους εκδηλώνουν κοινά χαρακτηριστικά με την πολιτική Τραμπ. Εκφράζουν ακραίες απόψεις προωθώντας τον εθνικισμό και υιοθετώντας αντισυστημικές και αντιμεταναστευτικές πολιτικές, ενώ αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό την παγκοσμιοποίηση», σχολιάζει το CNBC.
«Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ το 2016 αποτέλεσε μάλλον το απόγειο του λαϊκίστικου κύματος παγκοσμίως. Νωρίτερα το ίδιο έτος, το Ηνωμένο Βασίλειο είχε ψηφίσει να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά από χρόνια ευρωσκεπτικισμού, αντι-μετανάστευσης και λαϊκίστικης ρητορικής από το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP) και τμήματα του βρετανικού τύπου που δημοσίευαν ιστορίες κατά της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων πολλών fake news», συνεχίζει το CNBC.
Όπως οι Βρετανοί ήλπιζαν ότι με την αποχώρησή τους από την ΕΕ θα ενδυνάμωναν τη χώρα και θα ενίσχυαν τις θέσεις εργασίας των Βρετανών, έτσι και στις ΗΠΑ, η υπόσχεση του Τραμπ με το σλόγκαν «Ας κάνουμε την Αμερική ξανά μεγάλη» (Make America Great Again) εισακούστηκε σε πολλούς ανθρώπους εκτός των αστικών κέντρων της Αμερικής, ανθρώπους που ένιωθαν ξεχασμένοι από τις μητροπολιτικές ελίτ και εκείνους στους διαδρόμους της εξουσίας.
Τέσσερα χρόνια μετά ο Τραμπ δέχεται σκληρή κριτική, αφενός για τον τρόπο που διαχειρίστηκε την πανδημία, αφετέρου για τη σοβαρή ζημιά που έχει υποστεί η αμερικανική οικονομία. Με αυτά τα δεδομένα, οι προοπτικές του Τραμπ στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου είναι αβέβαιες, με τον υποψήφιο δημοκρατικό πρόεδρο Τζο Μπάιντεν να προηγείται στις δημοσκοπήσεις. Ο Μπάιντεν προηγείται κατά δέκα μονάδες σε δημοσκόπηση του NBC News το Σαββατοκύριακο 10-11 Οκτωβρίου, με το πρακτορείο να σημειώνει ότι «ο Τραμπ χάνει τη στήριξη των ηλικιωμένων ενώ αντιμετωπίζει ευρείες απώλειες σε λευκούς ψηφοφόρους απόφοιτους κολεγίων, και ειδικά στις γυναίκες». Αν επομένως ο Τραμπ αποδυναμωθεί, θα επηρεάσει και τους υπόλοιπους ηγέτες που ακολουθούν το «στιλ» του, υποστηρίζουν αρκετοί πολιτικοί αναλυτές.
«Λαμβάνοντας υπόψη την επιρροή που έχουν οι ΗΠΑ στις δημοκρατικές χώρες σε όλο τον κόσμο, και ειδικότερα στην Ευρώπη, δε θα εκπλαγώ αν δω πτώση των λαϊκίστικων ηγετών… στην περίπτωση που ο Τραμπ χάσει τις εκλογές», σχολιάζει η καθηγήτρια Πολιτικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, Νάντια Ουρμπινάτι.
«Ιστορικά, έχουμε δει ότι οι λαϊκιστές στην κυβέρνηση – είτε στα αριστερά όπως ο Χούγκο Τσάβες της Βενεζουέλας είτε στα δεξιά όπως ο Βίκτορ Ορμπάν στην Ουγγαρία – αναζητούν την υποστήριξη άλλων λαϊκιστών στην κυβέρνηση», αναφέρει η Έριν Κριστίν Τζέννε. «Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπάν, για παράδειγμα, γνωστός για την εθνικιστική του πολιτική, έχει στραφεί σε πολιτικές συμμαχίες με τον Ματέο Σαλβίνι στην Ιταλία και τον πρόεδρο της Πολωνίας Άντρζεϊ Ντούντα», πρόσθεσε η Τζέννε.
Παρόλο όμως που μια εκλογική ήττα του Τραμπ θα μπορούσε να επηρεάσει το παγκόσμιο λαϊκίστικο κύμα, από την άλλη είναι απίθανο να την εκτροχιάσει.
«Οι εθνικιστές ηγέτες ενδιαφέρονται για τη χώρα τους και όλα τα θέματα για τα οποία εμφανίζονται να αγωνίζονται τείνουν να είναι εσωτερικά, οπότε δε νομίζω ότι μια ήττα του Τραμπ το Νοέμβριο θα έβαζε εμπόδια σε αυτούς τους ανθρώπους», σημείωσε η Γιασμίν Σερχάν κατά τη διάρκεια ενός φόρουμ για το λαϊκισμό.
Η Σερχάν υποστήριξε, ότι είναι εντυπωσιακός ο βαθμός στον οποίο ο Τραμπ ενδυνάμωσε τους λαϊκιστές και τους εθνικιστές ηγέτες – τοποθετώντας τον και στα δύο στρατόπεδα. Ενώ όμως ο Τραμπ αποτέλεσε έναν χρήσιμο «φίλο» πέρα από τον Ατλαντικό, η πιθανή αποχώρησή του από το Λευκό Οίκο δε θα ήταν αρκετή για να αποσταθεροποιήσει τους άλλους ηγέτες, προσθέτει.
«Ο Τραμπ είχε καλές σχέσεις με πολλούς ομοϊδεάτες του ηγέτες. Ο Ναρέντρα Μόντι στην Ινδία, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου στο Ισραήλ, και προφανώς πολλοί από αυτούς τους ηγέτες, επωφελούνται από έναν φίλο στο Λευκό Οίκο. Επομένως αναμφίβολα αυτοί οι ηγέτες θα ενθουσιάζονταν να τον έχουν για ακόμη τέσσερα χρόνια», συμπληρώνει. «Σημαίνει όμως ότι θα αποδυναμωθεί ο λαϊκισμός γενικά, εάν ο Τραμπ δεν επανεκλεγεί; Δε νομίζω, όχι…», καταλήγει.

Ένας «ανεύθυνος» πρόεδρος απέναντι σε έναν «καταστροφικό» υποψήφιο για τους ηλικιωμένους: Ντόναλντ Τραμπ και Τζο Μπάιντεν απηύθυναν την Τρίτη 13/10 έκκληση στους μεγαλύτερους ηλικιακά ψηφοφόρους, η ψήφος των οποίων αναμένεται να είναι καθοριστικής σημασίας στις προεδρικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου.

Είκοσι μία ημέρες πριν τις εκλογές, ο κάθε υποψήφιος υποσχέθηκε στους υποστηρικτικές του τη νίκη.

Στη δεύτερη προεκλογική του συγκέντρωση μέσα σε δύο ημέρες, αυτή τη φορά στην πολιτεία – κλειδί Πενσιλβάνια, ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε να είναι σε φόρμα, οκτώ ημέρες μετά το εξιτήριό του από το νοσοκομείο, όπου νοσηλεύθηκε επειδή προσβλήθηκε από κορωνοϊό, μπροστά σε ένα πλήθος όπου λίγοι φορούσαν μάσκα.

Ο Τραμπ επιδόθηκε σε επικρίσεις, προσβολές και σαρκαστικά σχόλια εναντίον των Δημοκρατικών και του υποψηφίου τους. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Τζο Μπάιντεν «έβηχε σαν σκύλος» στη διάρκεια της τηλεμαχίας τους, ενώ πρόσθεσε ότι ο αντίπαλός του «το έχει χάσει».

«Αφήνει τον έλεγχο στους σοσιαλιστές, τους μαρξιστές και τους ακροαριστερούς», κατήγγειλε ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος.

Και για να τονίσει τις αμφιβολίες του, τις οποίες εκφράζει συχνά για τη σωματική και νοητική κατάσταση του Μπάιντεν, ο Τραμπ ανάρτησε στο Twitter ένα σκίτσο, που δείχνει τον αντίπαλό του σε αναπηρικό αμαξίδιο περιστοιχισμένο από άλλους ηλικιωμένους επίσης σε αμαξίδια.

Από την πλευρά του ο υποψήφιος των Δημοκρατικών, που εμφανίζεται να προηγείται στις δημοσκοπήσεις, επέκρινε από τη Φλόριντα τον Τραμπ, κατηγορώντας τον ότι είναι ακόμη πιο «ανεύθυνος» από τότε που μολύνθηκε από covid-19. Ο 77χρονος πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ επανέλαβε κάποιες από τις θέσεις του για τους ηλικιωμένους, ένα κρίσιμο κομμάτι των ψηφοφόρων, το οποίο τουλάχιστον στη Φλόριντα φαίνεται ότι θα προτιμήσει τον Μπάιντεν σε αυτές τις προεδρικές εκλογές, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, παρά το γεγονός ότι το 2016 είχε ψηφίσει τον Τραμπ.

«Ο μόνος ηλικιωμένος για τον οποίο ενδιαφέρεται ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο ίδιος», κατήγγειλε ο Μπάιντεν, ενώ επέκρινε για μία ακόμη φορά τον τρόπο που ο Αμερικανός πρόεδρος διαχειρίστηκε την επιδημία του κορωνοϊού. «Εμπόδισε τους ηλικιωμένους στη Φλόριντα και τους πολίτες όλης της χώρας να έχουν τη βοήθεια που χρειάζονται», τόνισε. «Πόσοι από εσάς δε μπορείτε να αγκαλιάσετε τα εγγόνια σας;», ρώτησε μιλώντας σε υποστηρικτές του σε οίκο ευγηρίας.

Ο Μπάιντεν βρίσκεται πολύ μπροστά από τον Τραμπ στις δημοσκοπήσεις σε εθνικό επίπεδο, δέκα (10) μονάδες, σύμφωνα με το μέσο όρο που κατήρτισε ο ιστότοπος RealClearPolitics. Πλέον όμως φαίνεται να έχει προβάδισμα και σε αμφίρροπες πολιτείες, όπως η Φλόριντα (+3,7%), οι οποίες ενδέχεται να καθορίσουν το αποτέλεσμα των εκλογών.

ΤΖΟΝΣΤΑΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΑΡΚ ΑΒΕΝΙΟΥ

Την ώρα που ήδη δέκα εκατομμύρια ψηφοφόροι έχουν ψηφίσει, ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος ξεκίνησε ένα μαραθώνιο εκλογικών συναντήσεων σε όλη τη χώρα.

Το βράδυ της Τρίτης 13/10 βρέθηκε στην Τζόνσταουν στην Πενσιλβάνια, μια πολιτεία την οποία κέρδισε το 2016, όμως τώρα κλίνει προς τον Μπάιντεν, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.

Ο δισεκατομμυριούχος ειρωνεύτηκε για μία ακόμη φορά τον αντίπαλό του, τον οποίο αποκαλεί «Κοιμισμένο Τζο» σχολιάζοντας ότι δεν καταφέρνει να προσελκύει ψηφοφόρους στις δημόσιες συγκεντρώσεις του. Ο υποψήφιος των Δημοκρατικών αρνείται λόγω κορωνοϊού να οργανώσει μεγάλες προεκλογικές συγκεντρώσεις.

Ο Τραμπ παρουσίασε ξανά τον εαυτό του ως υπέρμαχο «του νόμου και της τάξης» και τον αντίπαλό του να βρίσκεται στα χέρια «της άκρας αριστεράς».

«Το πρόγραμμα του Μπάιντεν θα είναι καταστροφικό για τους ηλικιωμένους», τόνισε. «Ασχολείται περισσότερο με τους παράνομους μετανάστες παρά με τους ηλικιωμένους», πρόσθεσε.

Στην ίδια πόλη ο πρώην αντιπρόεδρος είχε υπενθυμίσει στα τέλη Σεπτεμβρίου την ταπεινή του καταγωγή, εμφανίζοντας τις εκλογές ως μια επιλογή μεταξύ της μέσης και της εργατικής τάξης, την οποία αντιπροσωπεύει η Τζόνσταουν, «έναντι του Παρκ Άβενιου», τη λεωφόρο της Νέας Υόρκης – σύμβολο του πλούτου.

Με τον Αμερικανό πρόεδρο να έχει επιστρέψει στο Λευκό Οίκο έπειτα από μία σύντομη νοσηλεία στο στρατιωτικό νοσοκομείο Ουόλτερ Ριντ, όπου του προσφέρθηκαν διάφορες θεραπείες για τον κορωνοϊό, ο Ντόναλτ Τραμπ δηλώνει έτοιμος να επιστρέψει άμεσα στην προεκλογική του εκστρατεία.

«Θα επιστρέψω σύντομα στην προεκλογική εκστρατεία!!! Τα Fake News δείχνουν μόνο τις ψεύτικες δημοσκοπήσεις», έγραψε ο Τραμπ, ενοχλημένος από τις δημοσκοπήσεις που τον θέλουν πίσω από τον πολιτικό του αντίπαλο Τζο Μπάιντεν.

Έχοντας απομείνει λιγότερο από ένας μήνας για τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, με τις οποίες ο Τραμπ διεκδικεί μια δεύτερη θητεία, ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος έχει να διαχειριστεί δύο βασικά ζητήματα στην εκστρατεία του, ζητήματα τα οποία θολώνουν την επιτυχή προεκλογική του πορεία.

Αφενός το γεγονός ότι υποβάθμισε την πανδημία, με αποτέλεσμα να νοσήσει και ο ίδιος στο τέλος από κορωνοϊό και αφετέρου η πορεία και η διαχείριση της οικονομίας, αναδεικνύονται οι δύο παράμετροι που ενδέχεται να καθορίσουν την επανεκλογή Τραμπ – δεδομένου μάλιστα ότι και οι δύο εξελίσσονται με ανησυχητικό ρυθμό.

Παρόλο που ο Τραμπ μπορεί να επικαλεστεί τη μείωση της ανεργίας, η οποία είχε εκτοξευθεί τους μήνες Απρίλιο και Μάιο, με την αμερικανική οικονομία να έχει δημιουργήσει περίπου 11,4 εκατομμύρια θέσεις εργασίας, ο Σεπτέμβριος δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα.  

Το Σεπτέμβριο η αμερικανική οικονομία δημιούργησε 661.000 θέσεις εργασίας, ενώ το ποσοστό της ανεργίας υποχώρησε στο 7,9%. Οι εκτιμήσεις έκαναν λόγο για 800.000 νέες θέσεις εργασίας και για μείωση του δείκτη της ανεργίας στο 8,2% από το 8,4% του Αυγούστου. Το ποσοστό ανεργίας έχει πέσει αισθητά, ωστόσο, πρόκειται για το μεγαλύτερο, από το 1948, ποσοστό ανεργίας στην αμερικανική οικονομία, υπό τη διαχείριση ενός προέδρου που αναμετράται σε προεδρικές εκλογές για επανεκλογή.

Ο Τραμπ ως απάντηση προσπάθησε να στρέψει την προσοχή της κοινής γνώμης στο Ανώτατο Δικαστήριο και το διορισμό της Έιμι Κόνεϊ Μπάρετ. Βέβαια, τα νέα δεν είναι εντελώς απογοητευτικά ούτε από το μέτωπο της πανδημίας ούτε από το μέτωπο της οικονομίας, σημειώνει το CNBC.

Οι υπόλοιποι οικονομικοί δείκτες είναι σταθεροί και η αύξηση του ΑΕΠ του τρίτου τριμήνου θα μπορούσε να φτάσει σε ετήσιο ρυθμό 33%, σύμφωνα με την Bank of America Global Research. Επιπλέον, τα στοιχεία για τον κλάδο της μεταποίησης και των υπηρεσιών υποδεικνύουν ανάκαμψη και τα δεδομένα είναι θετικά στον τομέα του real estate.

Η πορεία, ωστόσο, της αμερικανικής οικονομίας, θα καθοριστεί σε μεγάλο βαθμό από τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικάνους, που προσπαθούν να συμφωνήσουν για ένα πιθανό νέο πακέτο οικονομικής βοήθειας σε όσους πλήττονται από τον κορωνοϊό στις ΗΠΑ. Εφόσον συμφωνήσουν, ο Τραμπ θα έχει να παίξει την ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας ως προεκλογικό χαρτί.

Στο μέτωπο του κορωνοϊού, από την άλλη, τα κρούσματα εξακολουθούν να βρίσκονται σε υψηλά επίπεδα, ωστόσο, οι νοσηλείες έχουν αυξηθεί ελάχιστα και οι θάνατοι από τον ιό συνεχίζουν να μειώνονται. Ο Τραμπ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη βελτιωμένη κατάσταση, ωστόσο, ο τρόπος που έχει διαχειριστεί ως τώρα την πανδημία, καθώς και η τάση υποβάθμισης της σοβαρότητας του κορωνοϊού με την οποία προσεγγίζει το θέμα, δεν καθιστούν την πανδημία δυνατό του σημείο. Οι ΗΠΑ αποτελούν άλλωστε την πιο βαριά πληγείσα περιοχή μετρώντας 7.458.550 κρούσματα και 210.195 θανάτους από κορωνοϊό.Τον πολύ βαρύ απολογισμό της πανδημίας του κορωνοϊού στις ΗΠΑ αντιπαρέθεσε και ο υποψήφιος των Δημοκρατικών για τον Λευκό Οίκο Τζο Μπάιντεν στις καθησυχαστικές δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο όπου του προσφέρθηκαν φροντίδες μετά τη μόλυνσή του.

Η αλματώδης αύξηση καταστροφών σχετιζόμενων με το κλίμα, αυτόν τον αιώνα, σε συνδυασμό με την παγκόσμια πανδημία του κορωνοϊού, δείχνουν ότι οι πολιτικοί και οι επιχειρηματικοί ηγέτες συνεχίζουν να είναι ανίκανοι να σταματήσουν τον πλανήτη, απ’ το να μετατραπεί σε «μια ακατοίκητη κόλαση» για εκατομμύρια, σύμφωνα με ανακοινώσεις του ΟΗΕ.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τη Μείωση του Κινδύνου Καταστροφών, τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ο αριθμός των καταστροφών από ακραία καιρικά φαινόμενα σχεδόν διπλασιάστηκε από 3.656, που ήταν την εικοσαετία 1980-1999, σε 6.681 την εικοσαετία 2000-2019.

Όπως αναφέρει το Reuters, η μεγαλύτερη επιδείνωση παρουσιάζεται στις πλημμύρες και τις καταιγίδες, αλλά σημαντικές αυξήσεις καταγράφηκαν επίσης σε ξηρασίες, ανεξέλεγκτες πυρκαγιές και καύσωνες.

ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΜΑΣΤΕ

«Είμαστε άγρια καταστροφικοί. Αυτό είναι το μόνο συμπέρασμα που μπορούμε να εξάγουμε» δηλώνει η Μάμι Μιζουτόρι, ειδική εκπρόσωπος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, για τη μείωση του κινδύνου καταστροφών, συμπληρώνοντας πως «η επιδημία Covid-19 δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η πιο πρόσφατη απόδειξη ότι οι πολιτικοί και οι επιχειρηματικοί ηγέτες δεν έχουν ακόμη συντονιστεί με τον κόσμο γύρω τους».

Τα τελευταία 20 χρόνια, υπήρξαν σχεδόν 7.350 καταγεγραμμένες μεγάλες καταστροφές, συμπεριλαμβανομένων σεισμών και τσουνάμι, που προκάλεσαν το θάνατο σε πάνω από 1,2 εκατομμύρια ζωές και επηρέασε 4,2 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Προκλήθηκαν επίσης στην παγκόσμια οικονομία, απώλειες 3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, σχεδόν δηλαδή το διπλάσιο ποσό σε σύγκριση με την προηγούμενη εικοσαετία.

Σύμφωνα πάντως με μελέτη της ερευνήτριας Ντεμπαράτι Γκούχα – Σαπίρ του Βελγικού Κέντρου Έρευνας για την Επιδημιολογία των Καταστροφών, υπηρεσίες διαχείρισης καταστροφών έχουν σώσει πολλές ζωές μέσω της βελτίωσης της προετοιμασίας και πρόληψης. Οι χώρες που έχουν κάνει μεγάλα βήματα στις εκκενώσεις περιοχών με εκατομμύρια κατοίκους, όπως η Ινδία και το Μπαγκλαντές, έχουν οδηγήσει σε μεγάλη μείωση του αριθμού των θυμάτων. Τα βιομηχανικά όμως έθνη αποτυγχάνουν παταγωδώς ως προς τη μείωση των εκπομπών ρίπων του θερμοκηπίου σε σχέση με τον συμφωνημένο στόχο περιορισμού της θερμοκρασίας 1,5 βαθμού Κελσίου.

«Σχεδόν όλα τα έθνη», αναφέρει η έρευνα, «δεν έχουν κάνει επίσης ό,τι μπορούν για να εμποδίσουν το κύμα των θανάτων και των νέων κρουσμάτων κορωνοϊού, παρά τις έντονες προειδοποιήσεις ειδικών και υπηρεσιών του ΟΗΕ. Είναι λυπηρό που σπέρνουμε τους σπόρους της ίδιας μας της καταστροφής. Παρά τα επιστημονικά στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, μετατρέπουμε το μόνο μας σπίτι σε μια μη κατοικήσιμη κόλαση για εκατομμύρια ανθρώπους».

ΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ

Η Γκούχα – Σαπίρ προειδοποίησε ότι αν τα ακραία καιρικά φαινόμενα συνεχίζουν να αυξάνοντα με τον ίδιο ρυθμό τα επόμενα 20 χρόνια, «το μέλλον της ανθρωπότητας φαίνεται πραγματικά πολύ θλιβερό».

Για να αποτρέψουμε κάτι τέτοιο, ο κόσμος πρέπει να δράσει άμεσα και να επενδύσει στην αποτροπή και μείωση του κινδύνου καταστροφών και στην προσαρμογή μας στις απαιτήσεις της κλιματικής αλλαγής.

Όπως αναφέρει η Μιζουτόρι, τα μέλη του ΟΗΕ συμφώνησαν να θέσουν εγχώριες και διεθνείς στρατηγικές, προκειμένου να μειωθούν οι κίνδυνοι καταστροφής ως το 2020, αλλά μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί πάνω από 90. «Έχουν όλα να κάνουν με την κυβερνησιμότητα… Αν θέλουμε να σώσουμε αυτόν τον πλανήτη από τη μάστιγα της φτώχιας, την περαιτέρω εξαφάνιση ειδών και της βιοποικιλότητας, την έξαρση του αστικού κινδύνου και των χειρότερων συνεπειών της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη».

Οι ηγέτες των κρατών στη Διάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή το 2015

Στον Τραμπ χορηγούνται έτοιμα αντισώματα που παρήχθησαν σε εργαστήριο και μιμούνται τα αντισώματα που παράγει ο ανθρώπινος οργανισμός όταν προσβάλλεται από την Covid. Έχει μάλιστα το θετικό, ότι δεν ενέχει τους κινδύνους της θεραπείας με πλάσμα ασθενών, γιατί δε μεταφέρει τυχόν προβληματικά γονίδια από τους ήδη ασθενείς.

Γράφει η Όλγα Μαύρου

Η εταιρεία που παράγει τα αντισώματα, έχει ιδρυθεί από Ελληνοαμερικανό, που κρατάει από την Καστοριά. Επικεφαλής της έρευνας είναι ένας 36χρονος από την Κοζάνη. Όπως είπε σε συνέντευξή του ο ιδρυτής της εταιρείας Regeneron και τώρα πρόεδρός της, ο Γιώργος Γιανκόπουλος, στον Τραμπ δόθηκε η υψηλή δόση του σκευάσματος με τα αντισώματα.
Ενώ η θεραπεία πλάσματος ασθενών με έτοιμα φυσικά αντισώματα χορηγείται και στην Ελλάδα πειραματικά, η θεραπεία της Regeneron (αυτή του Τραμπ) δε δοκιμάζεται στη χώρα μας.
Η «θεραπεία του Τραμπ» έχει δοκιμαστεί σε μόλις 275 άτομα στις ΗΠΑ και τώρα θα αρχίσει να δοκιμάζεται σε 2.000 εθελοντές. Μια αντίστοιχη στη Γερμανία (από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται ο Ναβάλνι) θα χορηγηθεί σε ανθρώπους το 2021.

ΕΤΟΙΜΑ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ
Η πρωτοποριακή έρευνα οδηγεί όπως φαίνεται σε πολλά υποσχόμενη θεραπεία ή και εμβόλιο, με τη διαφορά ότι χρησιμοποιεί έτοιμα αντισώματα. Το κοκτέιλ αντισωμάτων των Γερμανών έδειξε ότι προστατεύει απόλυτα τα πειραματόζωα ως εμβόλιο (προτού προσβληθούν), και ότι επισπεύδει πολύ σημαντικά την ανάρρωση σε άρρωστα ζώα.
Χρησιμοποιεί 6 αντισώματα από τα συνολικά 600 που έχουν ανιχνευθεί σε νοσούντες και τα αναπαράγει στο εργαστήριο.
Τα αντισώματα της Regeneron (που χορηγούνται στον Τραμπ) έχει δείξει μέχρι στιγμής αποτελεσματικό σε μέτρια νοσούντες – σίγουρα δηλαδή βοηθάει όσους βρίσκονται στα πρώτα στάδια της νόσου, αλλά δε γνωρίζει κανείς ακόμα αν βοηθά βαριά νοσούντες.
Στη δημιουργία των αντισωμάτων αυτών μάλιστα, συμπρωταγωνιστούν δύο Έλληνες, ένας από την Κοζάνη και ένας γιος Ελλήνων μεταναστών που ζει στη Νέα Υόρκη.

ΟΙ ΔΥΟ ΕΛΛΗΝΕΣ
Ο Χρήστος Κυρατσούς, από την Κοζάνη, δόκτωρ φαρμακολογίας, διαπρέπει στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι αντιπρόεδρος στο τμήμα Ερευνών επί των μολυσματικών ασθενειών και των τεχνολογικών ιικών φορέων στην εταιρία Regeneron της οποίας ιδρυτής, πρόεδρος και συνιδιοκτήτης, υπεύθυνος επιστημονικού, είναι ο Ελληνοαμερικανός ανοσολόγος Γιώργος Γιανκόπουλος.
Ο Γιώργος Γιανκόπουλος, με καταγωγή από την Καστοριά, μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη και σπούδασε στο Γυμνάσιο των Επιστημών του Μπρονξ. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια και το τμήμα Γιατρών και Χειρουργών και συνέχισε τις σπουδές του στη μοριακή ανοσολογία, όπου έλαβε και τιμητική διάκριση, το βραβείο Lucille P. Markey.
Ο Χρήστος Κυρατσούς, δήλωσε σχετικά ότι «δοκιμάζουμε τη θεραπεία σε δύο διαφορετικούς πληθυσμούς. Σε αυτούς που μόλις έχουν μολυνθεί και δεν έχουν ακόμη νόσο, δεν έχουν ακόμα σοβαρά συμπτώματα της νόσου και σε αυτούς που έχουν ήδη σοβαρά συμπτώματα, αν θα μπορέσουν να βελτιώσουν τα συμπτώματα και να αποφύγουν είτε το θάνατο είτε να βγουν νωρίτερα από το νοσοκομείο».
«Όταν τα αντισώματα δίνονται πριν κάποιος νοσήσει, τότε όντως είναι πρόληψη. Είναι αντίστοιχο με ένα εμβόλιο, αλλά είναι παθητική ανοσία, δηλαδή δε βοηθά κάποιον να αναπτύξει δικά του αντισώματα, του τα δίνουμε έτοιμα στα πρώτα στάδια ή προτού καν κολλήσει», είπε.

ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ
Τα αισιόδοξα νέα, ταξίδεψαν γρήγορα από την Αμερική, στην ιδιαίτερη πατρίδα του Έλληνα ερευνητή, την Κοζάνη. «Νιώθω υπερηφάνεια και συγκίνηση. Όλοι νιώθουμε υπερήφανοι για τον Χρήστο κι αυτά που κάνει. Να συγχαρώ τους γονείς του» είπε στην ΕΡΤ που πρόβαλε ιδιαίτερα το θέμα, ο καθηγητής Μαθηματικών Χρήστος Πατιάς.
Ο 39χρονος Χρήστος Κυρατσούς, από τις πρώτες τάξεις του γυμνασίου έδειξε την κλίση του στις θετικές επιστήμες και οι καθηγητές του είδαν σε εκείνον το φως και το λαμπρό μέλλον που διαγραφόταν για την επαγγελματική του σταδιοδρομία.
Συνιδρυτής, πρόεδρος και επιστημονικός διευθυντής της φαρμακοβιομηχανίας Regeneron, ο Κυρατσούς ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο τμήμα Φαρμακευτικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια μετοίκησε στις ΗΠΑ, όπου και έλαβε το διδακτορικό του από το πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης.
Το 2009 τιμήθηκε για τις ακαδημαϊκές επιδόσεις του με το βραβείο του Κοσμήτορα της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Columbia, ενώ το περιοδικό Business Insider τον κατέταξε μεταξύ των 30 ατόμων ηλικίας κάτω των σαράντα ετών, που αναμένεται να μεταμορφώσουν το μέλλον των υπηρεσιών υγείας.

ΑΔΕΙΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ;
Τα αντισώματα που παράγει η εταιρεία, με δύο Έλληνες στην κορυφή της ιεραρχίας, ενδέχεται να λάβει άδεια κυκλοφορίας από τον Αμερικανικό Οργανισμό Φαρμάκων με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Ήδη, η αμερικανική κυβέρνηση έχει υπογράψει συμβόλαιο με τη Regeneron για την προμήθεια έως 300.000 δόσεων του «κοκτέιλ».
Όσον αφορά στη θεραπεία του Τραμπ, ο 60χρονος Γιώργος Γιανκόπουλος (που σημειωτέων, είναι ήδη δισεκατομμυριούχος) δήλωσε στο κανάλι CNBC τα εξής: «Του χορηγήθηκε η υψηλή δόση των 8 mg», είπε. «Εμείς δοκιμάσαμε μέχρι στιγμής σε 275 άτομα μια υψηλή και μια χαμηλή δόση. Προτού του χορηγηθεί στο νοσοκομείο, με το που παρουσίασε συμπτώματα ο πρόεδρος Τραμπ, επικοινώνησε με την εταιρεία ο προσωπικός γιατρός του που ζήτησε να δοθεί η θεραπεία στον πρόεδρο άμεσα. Δεν ξέρουμε ακόμα πόσο αποδίδει σε άτομα με έντονα συμπτώματα αλλά οι ενδείξεις είναι ελπιδοφόρες. Άπαξ και μολυνθεί κάποιος, αρχίζει ένας αγώνας δρόμου μεταξύ του ιού και του ανοσοποιητικού, εμείς προσπαθούμε να βοηθήσουμε να νικήσει το ανοσοποιητικό και το σχήμα που δοκιμάζουμε είναι σίγουρα πολύ σημαντικό, ειδικά για εκείνους που δεν αναπτύσσουν αντισώματα ή αναπτύσσουν πολύ λίγα. Επίσης είναι πιο ασφαλές από άποψη παρενεργειών από ένα εμβόλιο και ίσως χρησιμοποιηθεί όχι μόνον για θεραπεία αλλά και προληπτικά».

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ
Ο παππούς του, Γιώργος-Δάνης Γιανκόπουλος, γεννήθηκε στην Καστοριά, πριν την απελευθέρωσή της από τους Τούρκους. Κατάφερε να δραπετεύσει στην Αυστρία, όπου μάλιστα έμαθε μόνος του τη γερμανική γλώσσα και πήρε πτυχίο Ηλεκτρολόγου Μηχανικού. Η οικογένεια της μητέρας του ασχολούνταν επαγγελματικά με τις γούνες. Η εκπαίδευσή της διακόπηκε αναγκαστικά, όμως επέστρεψε στο σχολείο στα 60 της! Μάλιστα, αποφοίτησε πρώτη στην τάξη της. Ο ίδιος αποφοίτησε έχοντας αριστεύσει τόσο στη Σχολή Επιστημών του Μπρονξ, όσο και στο Πανεπιστήμιο Columbia, και ύστερα απέκτησε το πτυχίο του και το διδακτορικό του.

ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΦΑΡΜΑΚΑ
Ο Γιανκόπουλος ξεκίνησε από μια start-up εταιρία που είχε στόχο να βρει νέους τρόπους να αναγεννά νευρώνες για να θεραπεύει πιθανές ανωμαλίες στο νευρικό σύστημα, όπως το Αλτσχάιμερ ή το Πάρκινσον. Η εταιρεία αυτή μετέπειτα έγινε γνωστή σαν Regeneron. Πρόσφατα μάλιστα έκανε ένα σημαντικότατο βήμα στη θεραπεία του καρκίνου των πνευμόνων η ίδια εταιρεία, αλλά παρότι το είπε σε συνέντευξή του, πέρασε στο «ντούκου», με τους δημοσιογράφους να επιμένουν στο ζήτημα του κορωνοϊού.
Είναι κι αυτό μια ένδειξη του γεγονότος, ότι πολλές άλλες και μάλιστα σοβαρές ασθένειες έχουν μπει ερευνητικά στη σιωπηρή παύση, λόγω του κορωνοϊού, που έχει ήδη στο παθητικό του πολλές παράπλευρες απώλειες, δηλαδή ασθενείς που έχασαν τη δυνατότητα να ιανθούν. Επίσης, οι περισσότερες εταιρείες εγκατέλειψαν άλλες έρευνες για σοβαρά νοσήματα και αυτό σημαίνει ότι ακόμα κι όταν παρέλθει η πανδημία (Θεού θέλοντος), οι παράπλευρες απώλειες θα συνεχίσουν σιωπηλά να σημειώνονται και να μην καταγράφονται ως θύματα της Covid.

*Η Όλγα Μαύρου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1958 και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (γαλλική φιλολογία). Δημοσιογραφεί από το 1978 σε «Καθημερινή», «Βήμα», «Έθνος», ΑΝΤ1, STAR, MEGA και ΕΡΤ. Ασχολήθηκε με το ελεύθερο, ναυτιλιακό, δικαστικό, κοινωνικό ρεπορτάζ, με τα διεθνή και τέλος με το ιατρικό ρεπορτάζ. Έχει καλύψει ως απεσταλμένη τον πόλεμο Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας για τον «Ταχυδρόμο» και τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία για την «Ελευθεροτυπία».

Μετά την COVID-19, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις –όχι μόνο οι κυβερνήσεις– θα έχουν πολύ μεγαλύτερο χρέος το 2022 από ό,τι είχαν το 2019 —με λίγη επιπλέον παραγωγική ικανότητα– που σημαίνει μικρή αύξηση των εισοδημάτων – για να τους επιτρέψουν να το πράξουν.
Παρά τα χαμηλά επιτόκια, το κόστος εξυπηρέτησης χρεογράφων που κατέχουν μη Καναδοί, ανήλθε σε 47,3 δισεκατομμύρια δολάρια το 2019. Με το απόθεμα δημόσιου χρέους του Καναδά να αυξάνεται σε ομοσπονδιακό επίπεδο κατά περίπου 500 δισεκατομμύρια δολάρια φέτος (και σχεδόν 100 δισεκατομμύρια δολάρια για επαρχίες) και το πετρέλαιο που προορίζεται να φέρει λιγότερα έσοδα, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών θα βρίσκεται υπό περαιτέρω πίεση.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί, ότι η δανειοδότησή μας δεν είναι όλη εγχώρια, όπως υποστηρίζεται μερικές φορές. Οι ξένοι επενδυτές απέκτησαν ένα ρεκόρ όλων των εποχών ύψους 54 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε καναδικά χρεόγραφα, τον Απρίλιο μόνο. Το ακολούθησαν με άλλα 32,4 δισεκατομμύρια δολάρια το Μάιο, το δεύτερο υψηλότερο σύνολο από τότε που τα μηνιαία στοιχεία άρχισαν να συλλέγονται το 1988, ακολουθούμενα από καθαρές πωλήσεις 7,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων τον Ιούνιο.
Εάν αυτοί οι αγοραστές του χρέους μας κάποια στιγμή ανησυχούν για τις οικονομικές μας προοπτικές, η ιστορία δείχνει ότι θα μπορούσαν να απαιτήσουν την πρόσθετη προστασία των δανείων σε ξένο νόμισμα ή υψηλότερες πληρωμές τόκων. Αυτό θα ασκήσει πτωτική πίεση στο δολάριο του Καναδά, θα αυξήσει το κόστος των εισαγωγών για τους Καναδούς καταναλωτές, συμπεριλαμβανομένων των αγορών κεφαλαιουχικού εξοπλισμού που βελτιώνει την παραγωγή για τις επιχειρήσεις.
Σημαντικά ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και η τάση των καθαρών εκροών εγχώριων επενδύσεων, δε μπορούν να συνεχιστούν επ’ αόριστον, χωρίς να εξαχθεί κόστος. Ο υπόλοιπος κόσμος δε θα συνεχίσει να επενδύει στον Καναδά, εκτός εάν οι αποδόσεις προσαρμοσμένες στον κίνδυνο εδώ, είναι τόσο υψηλές ή υψηλότερες όσο και αλλού. Ούτε οι αλλοδαποί θα συνεχίσουν να απορροφούν το εταιρικό και κυβερνητικό χρέος του Καναδά – ειδικά το χρέος που εκδίδεται σε δολάρια Καναδά – εάν η αποδυνάμωση των ομοσπονδιακών, επαρχιακών και εταιρικών ισολογισμών, παραμένει.
Εάν οι καναδικές κυβερνήσεις συνεχίσουν να δανείζονται από τον κόσμο για τη χρηματοδότηση της κατανάλωσης, θα αντιμετωπίσουν τελικά αυξημένη αντίσταση από τους δανειστές. Βλέπουμε ήδη να ξεσπά μια συζήτηση, με τη μορφή αντικρουόμενων αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας για το καναδικό χρέος. Αυτό μπορεί να ακολουθηθεί σε κάποια απότομη μελλοντική στιγμή από αιτήματα για ασφάλιστρα επιτοκίου, μειωμένη ικανότητα δανεισμού σε δολάρια Καναδά και αποκλεισμό ασθενέστερων εταιρικών και επαρχιακών πιστωτών από την αγορά.
Εάν οι κυβερνήσεις δεν υιοθετήσουν αξιόπιστα σχέδια για τον περιορισμό του δανεισμού (είτε μέσω περικοπών δαπανών, αυξήσεων φόρων ή πειστικού αναπτυξιακού σχεδίου), οι δανειστές θα μπορούσαν τελικά να αναγκάσουν την αναδιάρθρωση των χρεών μας, όπως είδαμε στην Ασία και τη Ρωσία το 1997-98, στην περιφερειακή Ευρώπη το 2014-15 και τώρα στην Αργεντινή.
Ο Καναδάς βέβαια είναι σε σχετικά καλύτερη δημοσιονομική κατάσταση από πολλές από τις άλλες χώρες. Ωστόσο, η ασθενέστερη θέση τρεχουσών συναλλαγών μετά το 2006 αντικατοπτρίζει, εν μέρει, μακροχρόνιες προκλήσεις ανταγωνιστικότητας για την καναδική βιομηχανία, που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν επιθετικά στον κόσμο μετά την COVID, ενώ πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουν την ασθενέστερη παγκόσμια ζήτηση.
Σε μια εποχή που η κρίση COVID θα απαιτούσε τη δημιουργία πρόσθετου πλούτου, προκειμένου να καλυφθεί το βάρος του νέου δημόσιου χρέους, δεν έχουμε την πολυτέλεια να παραδώσουμε οποιοδήποτε επίπεδο επένδυσης παραγωγικής ικανότητας. Πρέπει να αναδιαρθρώσουμε την οικονομία μας και, μέσα από τις επιλογές εσωτερικής πολιτικής, να επεκτείνουμε την ικανότητά μας να παρέχουμε τα είδη αγαθών και υπηρεσιών που ο κόσμος αναζητά και είναι έτοιμος να αγοράσει από εμάς.

ΜΕΡΟΣ II: Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
Τίποτα σχετικά με την κρίση της τωρινής κατάστασης της οικονομίας μας δεν πρέπει να μειώνει την κρίσιμη σημασία της επαναφοράς του δημοσιονομικού μας ισοζυγίου. Η αναγκαιότητα ανάκτησης μιας βιώσιμης δημοσιονομικής θέσης, βασίζεται σε ζητήματα οικονομικής ευημερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Η αύξηση του χρέους και το κόστος εξυπηρέτησής του, με την πάροδο του χρόνου, θα εξαντλήσουν τις δαπάνες για πιο οικονομικές και κοινωνικά παραγωγικές χρήσεις. Μεταξύ των ομοσπονδιακών προϋπολογισμών 1994 και 1995, το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους αυξήθηκε περισσότερο από 5 δισεκατομμύρια δολάρια, περίπου τα μισά από την αύξηση των επιτοκίων και τα μισά από ένα αυξημένο απόθεμα χρέους. Αυτό κόστισε ένα CBC, μία Via Rail και όλες τις μεταγενέστερες δαπάνες της Οτάβας και τα επιδόματα βετεράνων. Εάν δεν είμαστε προσεκτικοί, κάτι παρόμοιο θα μπορούσε να συμβεί ξανά.
Η διατήρηση της χρηματοδότησης της τρέχουσας κατανάλωσης σε μελλοντικές επενδύσεις, εγείρει επίσης ζητήματα μετοχικού κεφαλαίου μεταξύ των γενεών, επιβάλλοντας το χρέος στους νεότερους Καναδούς. Και κινδυνεύει τελικά να οδηγήσει σε υψηλότερα επιτόκια, ένα τεράστιο πιθανό φορτίο για υπερχρεωμένες κυβερνήσεις, εταιρείες και νοικοκυριά. Οι Καναδοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τον τρόπο με τον οποίο θα διανείμουν αυτά τα βάρη με την πάροδο του χρόνου και σε διαφορετικά τμήματα του πληθυσμού. Με άλλα λόγια, ποιος πληρώνει το τίμημα, πόσο μεγάλο θα είναι και πότε.
Το ακόμα πιο σημαντικό ζήτημα τώρα είναι πώς χρησιμοποιούμε το δανεισμό μας. Οι προκλήσεις της κατανομής του χρέους θα είναι πολύ πιο εύχρηστες, εάν υπάρχει λιγότερη επιβάρυνση. Και αυτό θα απαιτήσει την καθοδήγηση των δαπανών για τη δημιουργία μεγαλύτερης παραγωγικότητας και ανάπτυξης για τη δημιουργία υψηλότερων εσόδων στις κυβερνήσεις (καθώς και στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις), διατηρώντας έτσι το δείκτη χρέους προς ΑΕΠ.
Στο τέλος του 2019, προέβλεψα ότι η ανάπτυξη του Καναδά θα συνέχιζε να επιδεινώνεται από τη σχετικά καλή απόδοση του 2018. Παρέχοντας ένα βραχυπρόθεσμο ερέθισμα, η μείωση φόρου Trump 2017-18 έδωσε επίσης ώθηση στις εξαγωγές μας. Όμως τα αποτελέσματα είχαν ξεθωριάσει μέχρι πέρυσι. Προβλέπω ότι, στην καλύτερη περίπτωση, τα κέρδη παραγωγικότητας θα ανέρχονταν σε 1% ετησίως. Η πραγματική παραγωγή θα είχε αυξηθεί μόνο 1,7-1,8% ετησίως το 2020 έως το 2022 και η δυνητική ανάπτυξη θα είχε μειωθεί ελαφρώς στη συνέχεια, ως αποτέλεσμα της μείωσης των ποσοστών απασχόλησης / πληθυσμού. Ήμουν απαισιόδοξος για την ικανότητα των καναδικών εταιρειών και των κυβερνήσεων να εισάγουν μέτρα ψηφιοποίησης που βελτιώνουν την παραγωγικότητα, ειδικά στον τομέα των υπηρεσιών. Η πρόοδος της σταθερής μείωσης του δείκτη ομοσπονδιακού χρέους προς ΑΕΠ είχε σταματήσει αποτελεσματικά έως το 2019, επειδή ο δανεισμός της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για σκοπούς κατανάλωσης είχε αρχίσει να αυξάνεται, αλλά ακόμη πιο σημαντικό, επειδή ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ είχε επιβραδυνθεί ξανά.
Αυτή ήταν η κατάσταση όταν ξέσπασε η COVID. Η προσδοκία για δείκτη ανάπτυξης 1,8% το 2020 ήταν αρκετά απογοητευτική πριν από την κρίση. Τώρα, μόλις υπάρξει μια συνεχής ανάκαμψη, θα ήταν απλά πολύ μικρή και θα έπρεπε να αντιμετωπίσει τις αντιξοότητες μιας αποσταθεροποιημένης οικονομίας, τις εξαγωγικές αγορές που είναι λιγότερο ανοιχτές, τις διακοπές μετανάστευσης, τις αλυσίδες εφοδιασμού που χρειάζονται επανασχεδιασμό και, φυσικά, την αύξηση του δημόσιου χρέους. Η ομοαξονική αύξηση της οικονομίας έχει περάσει από μια μεγάλη πρόκληση πολιτικής, σε απόλυτη ανάγκη. | Η συνέχεια στο επόμενο…

*Ο David Allison Dodge είναι διακεκριμένος Καναδός οικονομολόγος και Μέλος του Τάγματος του Καναδά – Έχει διατελέσει για επτά (7) χρόνια Κυβερνήτης της Τράπεζας του Καναδά (1-2-2001 έως 31-12-2008)

Επιμέλεια στα ελληνικά:
Δημήτρης Ηλίας