Ποιες οι ενδείξεις ότι στην ελληνική ΑΟΖ υπάρχουν γιγαντιαία κοιτάσματα αερίου
Μετά από μια εσκεμμένη ανάπαυλα πολλών ετών στην έρευνα υδρογονανθράκων, άρχισε το πρώτο κβαντικό άλμα, ήτοι η έρευνα προς εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου, να εντοπιστούν και αξιοποιηθούν τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που βρίσκονται στη χερσαία Ελλάδα (έκταση 130.000 τετρ. χλμ.) και κυρίως στη δυνητική ελληνική ΑΟΖ (495.000 τετρ. χλμ.).
Γράφει ο Αντώνης Φώσκολος*
Τον Ιούνιο του 2011, ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιάννης Μανιάτης, βγάζει μια θαλάσσια έκταση 220.000 τετρ. χλμ. για έρευνα προς εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε Ιόνιο και νότια Κρήτη, κάνοντας χρήση γεωφυσικών μεθόδων. Η τότε υπουργός, Τίνα Μπιρμπίλη, αντιτίθετο σφόδρα στην έρευνα υδρογονανθράκων στην Ελλάδα, όπως και ο διάδοχός της Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Στην πρόσκληση ανταποκρίθηκαν οκτώ ξένες εταιρείες, οι όποιες θα έκαναν έρευνα με δικές τους δαπάνες. Αυτή η εκδήλωση ήταν και η πρώτη που έδειχνε ότι οι εταιρείες αυτές γνώριζαν ότι υπήρχαν υδρογονάνθρακες σε αυτό το χώρο των 220.000 τετρ. χλμ. Τελικά, το Μάρτιο του 2013 επελέγη η νορβηγική εταιρεία PGS για να κάνει τα δυσδιάστατα γεωφυσικά διαγράμματα, αλλά οι έρευνες ξεκίνησαν στα τέλη Νοεμβρίου, λόγω καθυστερήσεων εκ μέρους της τότε κυβέρνησης. Μετά το πέρας των πολύ πετυχημένων γεωφυσικών ερευνών με κόστος άνω των 100 εκατ. δολαρίων, έγινε γνωστό ότι έχουμε στόχους/κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Αυτό οδήγησε στο επόμενο βήμα, που ήτανε η χάραξη 20 θαλασσίων οικοπέδων σε Ιόνιο και Κρήτη. Η διαδικασία κράτησε άλλους τρεις μήνες, διότι έπρεπε να εγκριθούν οι διαδικασίες από την ΕΕ.
ΠΙΘΑΝΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑΞΗ ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ Παράλληλα με τη διαδικασία των Ανοικτών Θυρών (Open Door Policy) δόθηκαν έξι χερσαία (τρία στην Ήπειρο, ένα στην Αιτωλοακαρνανία και δύο στη δυτική Πελοπόννησο) και δύο θαλάσσια οικόπεδα (ένα στον Πατραϊκό και ένα στο Κατάκολο) για έρευνα προς εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Πριν πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά, είχαμε τις εξής προσφορές από δύο ελληνικές εταιρείες (ΕΛΠΕ και Energean) και μία από ένα consortium τριών εταιρειών (TOTAL, EDISON και ΕΛΠΕ). -Τα ΕΛΠΕ έδωσαν προσφορές για το θαλάσσιο οικόπεδο 1, που είναι βόρεια της Κέρκυρας, το οικόπεδο 10 στον κόλπο της Κυπαρισσίας, το κοίτασμα του Πατραϊκού κόλπου και τα χερσαία οικόπεδα Άρτας-Πρέβεζας. -Η ENERGEAN έδωσε προσφορές για τα χερσαία οικόπεδα των Ιωαννίνων, Αιτωλοακαρνανίας και για τα δύο οικόπεδα στη δυτική Πελοπόννησο και στο Κατάκολο. Μετά την πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά, στις αρχές του 2015, και την άνοδο της κυβέρνησης Τσίπρα και ουσιαστικά μέχρι τις αρχές του 2017 – είχαμε μια εσκεμμένη ανάπαυλα δύο χρόνων, όσον αφορά την έρευνα υδρογονανθράκων. Η αλλαγή στην ηγεσία της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ) σε συνδυασμό με την κίνηση της διοίκησης των ΕΛΠΕ να συνεργαστούν με τους πετρελαϊκούς κολοσσούς ExxonMobil και TOTAL για την έρευνα υδρογονανθράκων στη νότια Κρήτη, οδήγησε στο δεύτερο και σπουδαίο κβαντικό άλμα.
ΖΥΜΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ Η κοινοπραξία ExxonMobil, TOTAL και ΕΛΠΕ ζήτησε δύο τεράστια οικόπεδα δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης (το κάθε ένα έχει έκταση μεγαλύτερη της Πελοποννήσου) για να κάνουν έρευνες προς εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, δαπανώντας το πολύ μεγάλο ποσό των 12,5 δισ. δολ. Ταυτόχρονα, η ΕΔΕΥ δίνει στη δημοσιότητα τα επανεπεξεργασμένα γεωφυσικά στοιχεία, που δείχνουν ότι σε αυτά τα δύο οικόπεδα υπάρχουν οκτώ γιγαντιαίοι στόχοι από κοραλλιογενείς υφάλους με φυσικό αέριο, κοιτάσματα τύπου «Ζορ» και «Καλυψώ», που είναι εκμεταλλεύσιμοι. Αργότερα, πάλι η ΕΔΕΥ δίνει στη δημοσιότητα την ύπαρξη και άλλων οκτώ κοραλλιογενών στόχων με φυσικό αέριο νότια της Κρήτης, πάλι τύπου «Ζορ» και «Καλυψώ». Αυτά τα 16 κοιτάσματα βρίσκονται σε μια επιφάνεια 85.000 τετρ. χλμ. και έχουν συνολική έκταση 3.300 τετρ. χλμ. – δηλαδή επιφάνεια 33 φορές μεγαλύτερη του κοιτάσματος «Ζορ» της Αιγύπτου που έχει 0,8 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικό αέριο (εικόνα 1)! Η σημασία των τότε ανακοινώσεων της ΕΔΕΥ που είχε περάσει στα ψιλά και οι επαγωγικές σκέψεις, είναι η εξής: Γνωρίζουμε από επιστημονικές δημοσιεύσεις (Franseen, E.R., Esteban, M., Ward, W.C., Rouchy, J-M. 1996. Models for carbonate stratigraphy from Miocene reef complexes of Mediterranean Regions, in Scholle ed. Special Publication Concepts in Sedimentology and Paleontology, volume 5, pp i-iv, ISBN 1-56576-033-6. A publication of SEPM) ότι κατά το Μέσο Μειόκαινο, ήτοι ότι πριν 11 εκατ. χρόνια έως πριν έξι εκατ. χρόνια, η Μεσόγειος θάλασσα ήταν γεμάτη από κοραλλιογενείς υφάλους. Και γνωρίζουμε πάλι από επιστημονικές δημοσιεύσεις, ότι όταν αποξηράθηκε η Μεσόγειος για ένα εκατ. χρόνια, κατά το Μεσσήνιο, οι παλαιολιμνοθάλασσες και οι παλαιοτάφροι, φιλοξένησαν τεράστιες ποσότητες υδροχαρών φυτών που κατά την αναερόβιο αποσύνθεσή τους δημιούργησαν τεράστιες ποσότητες βιογενούς φυσικού αερίου που αποθηκεύτηκε στους προ υπάρχοντες κοραλλιογενείς υφάλους (εικόνα 2). Άρα, εφόσον η παλαιοτάφρος του Ερατοσθένη δημιούργησε τα μεγάλα κοιτάσματα «Ζορ» και «Καλυψώ» και εφόσον η «Ελληνική Τάφρος» και η «Τάφρος του Πτολεμαίου» δημιούργησαν τα εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα φυσικού αερίου δυτικά, νοτιοδυτικά και νότια της Κρήτης, έτσι και οι παλαιοτάφροι του Πλινίου και του Στράβωνα (εικόνα 2), θα πρέπει να γέμισαν τους υφάλους νότια της Κάσου, Καρπάθου, Ρόδου και του συμπλέγματος των νήσων Καστελόριζου, με στόχους/κοιτάσματα φυσικού αερίου. Άρα η ΕΔΕΥ οφείλει να επεκτείνει τις γεωφυσικές της έρευνες και ανατολικά της Ιεράπετρας μέχρι την κυπριακή ΑΟΖ (εικόνα 3) για να επαληθεύσει τους στόχους/κοιτάσματα. Τελικά, τίθεται το ερώτημα. Μήπως η Ελλάδα έχει περισσότερα κοιτάσματα φυσικού αερίου από πολλές χώρες εξαγωγείς φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένου και του Ιράν; Και μήπως τελικά η λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα υδρογονανθράκων από όλες τις λεκάνες του κόσμου; Αν ναι, τότε η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας αυξάνεται εκθετικά, διότι γίνεται όχι μόνο ενεργειακός κόμβος μεταφοράς υδρογονανθράκων προς την Ευρώπη, αλλά και δυνητικά παγκόσμιος παραγωγός ενέργειας.
*Ο Αντώνης Φώσκολος είναι ομότιμος καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης και ομότιμος ερευνητής της Γεωλογικής Υπηρεσίας του Καναδά. Μετά των σπουδών του στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ προσελήφθη στο Ινστιτούτο της Ιζηματογενούς Γεωλογίας και Πετρελαίου του Καναδά με στόχο την έρευνα υδρογονανθράκων στην Κεντρική Αλμπέρτα, στη θαλάσσια περιοχή του Beaufort MacΚenzie, στις εκβολές του ποταμού MacKenzie και στα πολικά νησιά του Καναδά. Το 1986 εξελέγην καθηγητής στο τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης, αλλά παραμένει έως σήμερα ομότιμος επιστημονικός ερευνητής του Ινστιτούτου. Δίδαξε «Ανόργανη και Οργανική Γεωχημεία και Οργανική Πετρογραφία των Ιζηματογενών Πετρωμάτων». Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος ακαδημαϊκών θεμάτων του Πολυτεχνείου Κρήτης, πρόεδρος του τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων και σύμβουλος για ενεργειακά θέματα του ΟΗΕ. Έχει 84 δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά με Citation Index of 338, 47 ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια σε Ευρώπη και Αμερική και 14 τεχνικές εκθέσεις για λογαριασμό των ΔΕΠ-ΕΚΥ, ΔΕΗ, ΙΓΜΕ και ΟΗΕ.
Η απασχόληση αυξήθηκε κατά 246.000 (+1,4%) τον Αύγουστο, έναντι 419.000 (+2,4%) τον Ιούλιο. Σε συνδυασμό με κέρδη 1,2 εκατομμυρίων το Μάιο και τον Ιούνιο, αυτό έφερε την απασχόληση σε 1,1 εκατομμύρια (-5,7%) του προ-COVID επιπέδου Φεβρουαρίου. Ως εκ τούτου, το ποσοστό ανεργίας τον Αύγουστο μειώθηκε στο 10,2% από το 10,9% του Ιουλίου και το 12,3% του Ιουνίου. Ο αριθμός των Καναδών που απασχολούνταν αλλά εργάζονταν λιγότερο από το ήμισυ των συνήθων ωρών τους για λόγους που πιθανώς σχετίζονται με το COVID-19 μειώθηκε κατά 259.000 (-14,6%) τον Αύγουστο. Σε συνδυασμό με τις μειώσεις του Μαΐου, του Ιουνίου και του Ιουλίου, αυτό άφησε τις απουσίες που σχετίζονται με το COVID από την εργασία σε 713.000 (+88,3%) επίπεδα του Φεβρουαρίου. Από την εβδομάδα του Αυγούστου 9 έως 15, ο συνολικός αριθμός των καναδών εργαζομένων που επλήγησαν οικονομικά από το COVID-19 ανήλθε σε 1,8 εκατομμύρια. Τον Απρίλιο, ο αριθμός αυτός έφθασε στο ανώτατο όριο των 5,5 εκατομμυρίων, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της απασχόλησης κατά 3 εκατομμύρια και της αύξησης κατά 2,5 εκατομμύρια των απουσιών από την εργασία, που σχετίζονται με το COVID.
Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΝΑΔΩΝ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΟ ΜΗΝΑ Τον Απρίλιο, 3,4 εκατομμύρια Καναδοί που εργάστηκαν τις συνήθεις ώρες τους είχαν προσαρμοστεί στους περιορισμούς της δημόσιας υγείας από την αρχή να εργάζονται από το σπίτι. Ο αριθμός αυτός μειώνεται κάθε μήνα από το Μάιο, όταν ξεκίνησε η σταδιακή χαλάρωση των περιορισμών στη δημόσια υγεία και έφθασε τα 2,5 εκατομμύρια τον Αύγουστο. Μεταξύ των Καναδών που εργάστηκαν τις συνήθεις ώρες τους τον Αύγουστο, ο συνολικός αριθμός εργασίας από το σπίτι μειώθηκε κατά σχεδόν 300.000 σε σύγκριση με τον Ιούλιο, ενώ ο αριθμός των εργαζομένων σε τοποθεσίες εκτός του σπιτιού, αυξήθηκε κατά σχεδόν 400.000.
ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ Η απασχόληση αυξήθηκε με ταχύτερο ρυθμό στις γυναίκες (+150.000, +1,8%) από ότι στους άνδρες (+96.000, +1,0%) για τρίτο συνεχόμενο μήνα τον Αύγουστο. Οι άνδρες ηλικίας 25 έως 54 ετών, έχουν πληγεί λιγότερο από το «κλείσιμο» της οικονομίας, και το επίπεδο απασχόλησής τους τον Αύγουστο έφθασε το 96,6% του επιπέδου του Φεβρουαρίου. Η απασχόληση μεταξύ των γυναικών της ίδιας ηλικίας, η οποία επλήγη περισσότερο και ήταν πιο αργή για να ανακάμψει, έφθασε το 95,6% των προ-πανδημίας επιπέδων, ενώ η απασχόληση μεταξύ των εργαζομένων ηλικίας 55 ετών και άνω έφθασε το 94,5% των προ-COVID επιπέδων. Οι νέοι (ηλικίας 15 έως 24 ετών) επλήγησαν περισσότερο και παρέμειναν οι πιο απομακρυσμένες από το επίπεδο απασχόλησης του Φεβρουαρίου, με την απασχόληση τόσο για τους νέους άνδρες όσο και για τις νέες γυναίκες να είναι στο 84,7% των επιπέδων του Φεβρουαρίου.
ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΥΨΗΛΟ Τον Αύγουστο, το ποσοστό ανεργίας των νέων ήταν 23,1%, από το αρνητικό ρεκόρ του 29,4% το Μάιο. Το ποσοστό ανεργίας των νέων ανδρών (25,6%) ήταν υψηλότερο από ό,τι για όλες τις άλλες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των νέων γυναικών (20,2%). Τα ποσοστά τόσο για τους νέους άνδρες όσο και για τις νεαρές γυναίκες, ήταν περίπου διπλάσια το Φεβρουάριο σε σχέση με τον Αύγουστο. Συγκριτικά, κατά τη διάρκεια της ύφεσης του 2008/2009, το ποσοστό ανεργίας των νέων κορυφώθηκε στο 16,4%.
Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ Το σύνολο της αύξησης της απασχόλησης τον Αύγουστο ήταν στην πλήρη απασχόληση, η οποία αυξήθηκε κατά 206.000 (+1,4%), ενώ ο αριθμός των εργαζομένων μερικής απασχόλησης ελάχιστα άλλαξε. Ωστόσο, η πλήρης απασχόληση ανήλθε στο 93,9% των προ-πανδημικών επιπέδων τον Αύγουστο, σε σύγκριση με το 96,1% για τη μερική απασχόληση. Κατά τους μήνες που προηγούνταν της οικονομικής παύσης λειτουργίας του COVID-19, η πλήρης απασχόληση είχε φθάσει σε επίπεδα ρεκόρ, ενώ η αύξηση της μερικής απασχόλησης ήταν σχετικά σταθερή. Σε σύγκριση με 12 μήνες νωρίτερα, η πλήρης απασχόληση μειώθηκε κατά 5,4% τον Αύγουστο, ενώ η μερική απασχόληση μειώθηκε κατά 5,1%.
ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΠΑΡΧΙΕΣ Η απασχόληση αυξήθηκε σε κάθε επαρχία, εκτός από την Αλμπέρτα και το New Brunswick, με τα μεγαλύτερα κέρδη στο Οντάριο και το Κεμπέκ. Η απασχόληση στο Οντάριο αυξήθηκε κατά 142.000 τον Αύγουστο (+2,0%), σχεδόν το σύνολο στην πλήρη απασχόληση, ενώ το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,7 ποσοστιαίες μονάδες στο 10,6%. Σε συνδυασμό με τις αυξήσεις της απασχόλησης τον Ιούνιο και τον Ιούλιο (+529.000), τα κέρδη τον Αύγουστο έφεραν την απασχόληση στο Οντάριο στο 93,6% του προ-πανδημίας επιπέδου της. Μέχρι την έναρξη δημοσίευσης της παρούσας έκθεσης (εβδομάδα 9-15 Αυγούστου) οι περιορισμοί είχαν χαλαρώσει για το μεγαλύτερο μέρος του Οντάριο, συμπεριλαμβανομένου του Τορόντο και της περιοχής Peel. Μέχρι τα μέσα της εβδομάδας, στις 12 Αυγούστου, η περιοχή του Windsor-Essex προσχώρησε στην υπόλοιπη επαρχία στο στάδιο 3. Στη CMA του Τορόντο (Μητροπολιτική περιφέρεια), η απασχόληση αυξήθηκε κατά 121.000 (+3,8%), σχεδόν διπλάσιο από το ρυθμό ανάπτυξης της επαρχίας και έφθασε το 93,3% του προ-πανδημίας επιπέδου της. Στο Κεμπέκ, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 54.000 (+1,3%) τον Αύγουστο, με βάση τα κέρδη των 576.000 κατά τους προηγούμενους τρεις μήνες και φέρνοντας την απασχόληση στην επαρχία σε εντός 95,7% του προ-COVID επίπεδο της. Η αύξηση της απασχόλησης τον Αύγουστο ήταν εξ ολοκλήρου στην πλήρη απασχόληση και το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες στο 8,7%, η τέταρτη συνεχόμενη μηνιαία μείωση. Στη CMA του Μόντρεαλ (Μητροπολιτική περιφέρεια), η απασχόληση αυξήθηκε κατά 38.000 (+1,8%) τον Αύγουστο και έφθασε το 96,0% του προ-πανδημικού επιπέδου. Η απασχόληση αυξήθηκε στις περισσότερες δυτικές επαρχίες τον Αύγουστο. Η Βρετανική Κολομβία ανέφερε τη μεγαλύτερη αύξηση (15.000, +0,6%). Η απασχόληση έφθασε στο 94,1% του επιπέδου του Φεβρουαρίου και το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε 0,4 ποσοστιαίες μονάδες στο 10,7%. Ενώ η απασχόληση στην Αλμπέρτα λίγο άλλαξε, το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά μια πλήρη ποσοστιαία μονάδα στο 11,8%, καθώς λιγότεροι άνθρωποι έψαχναν για εργασία. Στις ανατολικές επαρχίες του Ατλαντικού, η Νέα Σκωτία είχε το μεγαλύτερο κέρδος απασχόλησης τον Αύγουστο, μέχρι 7.200 (+1,6%), κυρίως στη μερική απασχόληση. Το ποσοστό ανεργίας άλλαξε ελάχιστα στο 10,3%, καθώς περισσότεροι κάτοικοι συμμετείχαν στην αγορά εργασίας. Μετά από αξιοσημείωτες αυξήσεις το Μάιο και τον Ιούνιο, η απασχόληση στο New Brunswick παρέμεινε σταθερή για δεύτερο συνεχόμενο μήνα
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΝΑΔΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ, ΗΓΕΤΗ ΤΩΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΟΥ HONORE-MERCIER, PABLO RODRIGUEZ
Θέσαμε σε εφαρμογή προγράμματα που πιστεύουμε ότι ήταν ευεργετικά για τους Καναδούς
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι ο Πάμπλο Ροντρίγκεζ έχει κάνει πολύ δρόμο στα 44 χρόνια από τότε που έφτασε για πρώτη φορά στον Καναδά. Ο φιλελεύθερος βουλευτής του Honoré-Mercier και ο σημερινός ηγέτης της κυβέρνησης στη Βουλή των Κοινοτήτων ήρθε για πρώτη φορά στον Καναδά με τους γονείς του οκτώ χρόνια μετά από μια σημαντική ημερομηνία στην καναδική ιστορία.
Martin C. Barry
Αν και ο Πάμπλο γεννήθηκε στην Αργεντινή το 1967 (στα 100ά γενέθλια τού Καναδά), οι γονείς του Ροντρίγκεζ έπρεπε να φύγουν από τη χώρα της Νότιας Αμερικής στον Καναδά το 1976, αφού η στρατιωτική χούντα φυλάκιζε επανειλημμένα και βασάνιζε τον πατέρα του, που είχε δραστηριοποιηθεί στην πολιτική της Αργεντινής. Απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Sherbrooke, όπου απέκτησε πτυχίο στη διοίκηση επιχειρήσεων, ο Pablo Rodriguez πέρασε ένα προηγούμενο μέρος της καριέρας του εργαζόμενος σε δημόσιες υποθέσεις και στη διαχείριση διεθνών αναπτυξιακών έργων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, επικεντρώθηκε ιδιαίτερα σε ανθρωπιστικούς σκοπούς. Ως εκ τούτου, ήταν αντιπρόεδρος της Oxfam Québec στις αρχές της δεκαετίας του 2000.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Πριν εισέλθει στην ομοσπονδιακή πολιτική, ο Ροντρίγκεζ υποβλήθηκε σε μαθητεία ως διοργανωτής εκλογών και πολιτικός οπαδός στον πρώην φιλελεύθερο βουλευτή του Papineau, Pierre Pettigrew, ο οποίος υπηρέτησε από το 1996 έως το 2006 σε πολλά γραφεία του πρωθυπουργού Jean Chrétien. Σύμφωνα με ένα ανέκδοτο, το οποίο επιβεβαιώνει ο Πάμπλο Ροντρίγκεζ, ο πατέρας του τον προειδοποίησε να μην ακολουθήσει την πολιτική ως καριέρα. «Ο πατέρας μου έπαιρνε υποψηφιότητα για κυβερνήτης και ήταν επίσης δικηγόρος, οπότε υπερασπίστηκε ανθρώπους που κατηγορούνται ότι μίλησαν εναντίον της κυβέρνησης», δήλωσε ο Ροντρίγκεζ. «Έτσι, ρίχτηκε στη φυλακή. Βασανίστηκε. Βομβάρδισαν το σπίτι μας. Γι ‘αυτό, όταν ήρθαμε στον Καναδά, και μόλις μπορούσαμε να επιβιώσουμε στην αρχή, ο μπαμπάς μου είπε: «Ξέρεις γιε, αυτή είναι μια χώρα όπου υπάρχει ελευθερία ευκαιριών και μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Αλλά, παρακαλώ, όχι πολιτική…».
ΕΞΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ «Αλλά η πολιτική είναι στο αίμα μου, είναι στις φλέβες μου», συνέχισε ο Ροντρίγκεζ. «Ήθελα να αλλάξω τον κόσμο. Γι’ αυτό δούλευα για την Oxfam σε χώρες της Αφρικής, της Νότιας Αμερικής και της Ασίας: για να βοηθήσω τους ανθρώπους. Όσο για την πολιτική, όπως έλεγε ο πατέρας μου, δεν υπάρχει τέλειο εργαλείο για να αλλάξεις τον κόσμο. Αλλά η πολιτική είναι το καλύτερο πράγμα για τώρα. Και έτσι είμαι». Ως αρχηγός της κυβέρνησης στη Βουλή των Κοινοτήτων, ο Πάμπλο Ροντρίγκεζ είναι υπεύθυνος για το σχεδιασμό και τη διαχείριση του νομοθετικού προγράμματος της φιλελεύθερης κυβέρνησης. Περιέγραψε τις τρέχουσες δυσκολίες που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση κατά την αντιμετώπιση ζητημάτων, όπως η πανδημία COVID-19.
ΕΝΑΣ ΒΑΣΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ «Αντιμετωπίζουμε αυτή τη δύσκολη κατάσταση σε μια κυβέρνηση μειονότητας», είπε. «Ό,τι κι αν κάνουμε, πρέπει να λάβουμε την υποστήριξη ενός άλλου κόμματος. Ως αρχηγός της κυβέρνησης, ο ηγέτης είναι ο κύριος διαπραγματευτής με τα άλλα μέρη. Και θυμηθείτε ότι τώρα, κατά τη διάρκεια της πανδημίας, πρέπει να διαπραγματευτείς από το σπίτι σου, από το υπόγειό σου, επειδή δε μπορείς να βγεις έξω». «Λοιπόν, είσαι στο τηλέφωνο δεκαπέντε ώρες την ημέρα. Έτσι διαπραγματεύτηκα το CERB και άλλα προγράμματα – μερικές φορές έχω την υποστήριξη ενός μέρους, μερικές φορές δύο, μερικές φορές όλων των κομμάτων. Θέσαμε σε εφαρμογή προγράμματα που πιστεύουμε ότι ήταν ευεργετικά για τους Καναδούς. Δεν είναι τέλεια, αλλά ήταν απαραίτητα». Οπαδός του ποδοσφαίρου όλη του τη ζωή, ο Ροντρίγκεζ συνεχίζει να παίζει το άθλημα στον ελεύθερο χρόνο του ως μέρος μιας ομάδας βουλευτών από όλα τα κόμματα που συναγωνίζονται στην Οτάβα. «Ο Thomas Mulcair έχει παίξει μαζί μας. Ο Stéphane Dion επίσης», είπε. «Αρκετοί υπουργοί και βουλευτές. Παίζουμε μαζί. Έχουμε επίσης μερικές φορές πρεσβευτές που παίζουν. Και μερικές φορές επίσης δημοσιογράφοι».
ΠΑΡΩΝ ΤΟ 1994 Ο Πάμπλο Ροντρίγκεζ ήταν παρών στον αγώνα ποδοσφαίρου του Παγκόσμιου Κυπέλλου το 1994, Αργεντινή εναντίον της Ελλάδας. «Ήταν το πρώτο μου Παγκόσμιο Κύπελλο και στην πραγματικότητα νομίζω ότι ήταν ο τελευταίος στόχος του Μαραντόνα για ένα Παγκόσμιο Κύπελλο», είπε, αναφερόμενος στον Ντιέγκο Μαραντόνα, το θρυλικό επιθετικό της Αργεντινής. Ο Ροντρίγκεζ θυμάται να αγοράζει το εισιτήριό του για την εκδήλωση και στη συνέχεια να ανακαλύπτει ότι το κάθισμά του δεν ήταν στην πλευρά της Αργεντινής στο γήπεδο, αλλά μάλλον στην πλευρά όπου κάθονταν οι Έλληνες οπαδοί. «Υπήρχαν χιλιάδες Έλληνες γύρω μου. Αλλά ήταν πολύ καλοί. Και χαίρομαι που το λέω ότι, χρόνια μετά από αυτό, ήμουν πολύ χαρούμενος που είδα ότι η Ελλάδα κέρδισε τελικά το κύπελλο το 2004».
ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ Το Newsfirst Multimedia ρώτησε τον Πάμπλο Ροντρίγκεζ ποιες συμβουλές μπορεί να έχει για την ελληνική κοινότητα του Καναδά και ποια θα μπορούσε επίσης να είναι η συμβουλή του στους νέους. «Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να ευχαριστήσω την ελληνική κοινότητα για όλα όσα έχετε κάνει όλα αυτά τα χρόνια και για το ρόλο που παίζει η ελληνική κοινότητα στο Κεμπέκ και στον Καναδά», είπε. «Στο Laval, έχουμε μια βουλευτή, την Annie Koutrakis, η οποία κάνει πολύ ωραία δουλειά στην Οτάβα».
«ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ» «Όσον αφορά τη νεολαία, θα έλεγα: δοκιμάστε την πολιτική. Όπως είπα και πριν, δεν υπάρχει τίποτα τέλειο για τη βελτίωση της κοινωνίας. Αλλά υπάρχει χώρος για άτομα που θέλουν να συμμετάσχουν. Και υπάρχει χώρος για νέους από την ελληνική κοινότητα και άλλες κοινότητες. «Μερικές φορές δε θα έρθουν να σε πάρουν τα πολιτικά κόμματα, αλλά υπάρχει χώρος», πρόσθεσε. «Αν λοιπόν θέλετε να δώσετε λίγο από το χρόνο σας και έχετε κάποιες ιδέες ή αξίες που θέλετε να υπερασπιστείτε, ελάτε να δείτε. Θα προτιμούσα, φυσικά, να έρθετε στο Φιλελεύθερο Κόμμα, αλλά να επιλέξετε οποιοδήποτε κόμμα. Συμμετέχετε στο δημοκρατικό κίνημα και ας αλλάξουμε τον κόσμο μαζί».
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ… Τέλος, ποιο είναι το μέλλον για τον Pablo Rodriguez; «Δεν ξέρω», απάντησε γελώντας. «Είναι προνόμιο να είσαι υπουργός –τιμή και προνόμιο– κάνω ότι μπορώ και οι άνθρωποι θα αποφασίσουν. Και είμαι πολύ ευγνώμων που αντιπροσωπεύω τους κατοίκους του Honoré-Mercier και αυτοί θα αποφασίσουν να με κρατήσουν ή όχι».
ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: Προσεγγίζοντας το αβέβαιο μέλλον
Η ιστορία των ημερήσιων ελληνικών σχολείων στον Καναδά άρχισε στις αρχές του 20ου αιώνα με τη δημιουργία στο Μόντρεαλ του σχολείου «Σωκράτης». Αργότερα, ιδρύθηκε ο «Δημοσθένης», για να καλύψει τις ανάγκες των «μεταναστευόντων» Ελλήνων στο Λαβάλ. Με την ένωση των αστικών κοινοτήτων, ο αριθμός των μαθητών και στα πέντε παραρτήματα υπερβαίνει σήμερα τους 1.200.
Στο Τορόντο λειτουργεί το ημερήσιο σχολείο «Μεταμόρφωση», της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, το οποίο περιλαμβάνει και δύο τάξεις Γυμνασίου, με 350 σήμερα μαθητές. Παράλληλα, λειτουργούν και τα σχολεία συμπληρωματικής εκπαίδευσης της ΕΚΜΜ και των περιφερειακών ενοριών.
Τα ημερήσια σχολεία μας περιλαμβάνουν τάξεις Προ-νηπιαγωγείου, Νηπιαγωγείου, Δημοτικού και Γυμνασίου. Σε αυτά προστίθεται και το Λύκειο «Αριστοτέλης».
Εξάλλου, Σαββατιανά, απογευματινά και κατηχητικά σχολεία, λειτουργούν στις περισσότερες Καναδικές επαρχίες, όπου υπάρχουν ομογενείς.
Χαρακτηριστικό όλων των ελληνικών σχολείων είναι, ότι ενώ ακολουθούν το αναλυτικό πρόγραμμα των επαρχιών, ακολουθούν επίσης και αυτό των σχολείων της Ελλάδας, όσον αφορά τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας.
Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα ελληνικά μας σχολεία, είναι ότι οι γλωσσικές ικανότητες και ανάγκες των παιδιών μέσα σε μία τάξη διαφέρουν πολύ, εφόσον έχουμε παιδιά δεύτερης ή ακόμα και τρίτης γενιάς και παιδιά που προέρχονται από μεικτούς γάμους, όπου οι ευκαιρίες που έχουν για ακούσματα ή ομιλία της γλώσσας, είναι σχεδόν ανύπαρκτες.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι, ότι οι εκπαιδευτικοί μας αποσύρονται λόγω ηλικίας ο ένας μετά τον άλλο και είναι δύσκολο να αντικατασταθούν, ενώ οι αποσπασμένοι δάσκαλοι περιορίζονται αποκλειστικά και μόνο στα στοιχειώδη καθήκοντά τους, αποφεύγοντας να συμμετέχουν σε οποιεσδήποτε επιπρόσθετες σχολικές δραστηριότητες, απέχοντας ουσιαστικά από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Το μεγαλύτερο βέβαια πρόβλημα εδώ στο Κεμπέκ, όπως και άλλοτε έχουμε επισημάνει, είναι οι περικοπές στις επιχορηγήσεις προς τα σχολεία μας, με αποτέλεσμα το έλλειμμα που έχει δημιουργηθεί μόνο για το «Σωκράτη – Δημοσθένη», να έχει υπερδιογκωθεί.
Ακόμη, το ιδιαίτερα ανταγωνιστικό εκπαιδευτικό πλαίσιο στο ευρύτερο Μόντρεαλ, δε βοηθά στη διατήρηση ελληνικών ιδιωτικών ημερήσιων αλλά και Σαββατιανών σχολείων. Υπάρχει μια πληθώρα καλών δημόσιων σχολείων, τα οποία παρέχουν μαθήματα ελληνικής γλώσσας, με αποτέλεσμα αρκετοί γονείς να βλέπουν τα υπόλοιπα ελληνικά εκπαιδευτικά προγράμματα ως χώρους πολιτισμικής επιρροής περισσότερο, παρά ως σχολεία αυτά καθ’ αυτά.
Αυτή τη χρονική (σχολική) στιγμή, η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στον Καναδά και ειδικότερα στο Κεμπέκ, βρίσκεται σε δύσκολη καμπή. Δεν υπάρχει σημαντική μεταναστευτική κίνηση από Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα γίνονται πολλοί μεικτοί γάμοι (το ποσοστό, σύμφωνα με την Εκκλησία, ανέρχεται στο 70%) μεταξύ ελλήνων και άλλων μειονοτικών ομάδων.
Για να διατηρηθούν συνεπώς τα ελληνικά μας σχολεία, με τις σημερινές αντίξοες συνθήκες που επικρατούν, εκτός από την αναγκαία οικονομική υποστήριξη, απαιτούνται: Σωστός προγραμματισμός, δραστικές και άμεσες αποφάσεις και πάνω απ’ όλα ισχυρή βούληση εκ μέρους της κοινοτικής ηγεσίας.
Κατευθύνσεις, τις οποίες – όπως διαπιστώνουμε – δεν είναι διατεθειμένες να ακολουθήσουν οι σημερινές διοικήσεις…
Η Ελλάδα και η Γαλλία προχωρούν στην, κατά την επίσημη ορολογία, «Εγκαθίδρυση Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης στην Άμυνα και Ασφάλεια», κατόπιν μακρών διαπραγματεύσεων για την ιεράρχηση της νομικής ισχύος της (διακρατική συμφωνία, επίσημο ανακοινωθέν ή απλή δήλωση προθέσεων) και για τις πρακτικές πτυχές της ρήτρας αμοιβαίας -στρατιωτικής- συνδρομής.
Γράφει ο Αλέξανδρος Τάρκας*
Αν και η νέα συμφωνία ουσιαστικά βασίζεται στην κοινή διακήρυξη της 6ης Ιουνίου 2008, των τότε προέδρου Ν. Σαρκοζί και πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, η κυβέρνηση χρειάστηκε υπερβολικό χρόνο για να καταλήξει στην αναβάθμισή της. Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης είχε δώσει στον πρόεδρο Ε. Μακρόν διαβεβαιώσεις περί ταχείας υπογραφής, κατά την επίσκεψή του στο Παρίσι στις 29 Ιανουαρίου 2020. Ο κ. Μητσοτάκης φέρεται ότι είχε κάνει λόγο για την ανάγκη επίλυσης απλώς ορισμένων λεπτομερειών που θα απαιτούσαν χρόνο λίγων εβδομάδων. Οι λίγες εβδομάδες έγιναν πέντε μήνες μέχρι τον Ιούνιο, όταν η προγραμματισμένη υπογραφή της συμφωνίας αναβλήθηκε την τελευταία στιγμή λόγω, κυρίως, γερμανικών πιέσεων, κατά της ταυτόχρονης προμήθειας των γαλλικών φρεγατών Belharra. Από τότε πέρασαν άλλοι τρεις μήνες και υπήρξαν εντάσεις στις επαφές με το Γάλλο πρεσβευτή στην Αθήνα Π. Μεζονάβ. Ίσως ούτε τώρα να μην επιτυγχανόταν πρόοδος, αν δε μεσολαβούσε η κορύφωση της τουρκικής επιθετικότητας. Σε αντίθεση πάντως με τη -συνήθη στην Ελλάδα- συνωμοσιολογία, ότι η αναβολή προμήθειας των Belharra ήταν αποτέλεσμα αμερικανικών πιέσεων, το αποδεδειγμένο γεγονός είναι ότι η Γερμανία ήταν εκείνη που κινήθηκε δραστήρια, ήδη από πέρυσι το Σεπτέμβριο. Μεταξύ άλλων κινήσεων, το Βερολίνο μπλόκαρε, μέσω του Eurogroup, τη χρήση των «επιστροφών» από τα κέρδη των ελληνικών ομολόγων για αμυντικούς – εξοπλιστικούς σκοπούς, προκαλώντας στην Αθήνα και στο Παρίσι μείζον πρόβλημα χρηματοδότησης του συμβολαίου των φρεγατών. Οι γερμανικές κινήσεις στο Eurogroup αποτελούν πλήγμα στις γενικότερες προσπάθειες εξεύρεσης κεφαλαίων για την ενίσχυση της εθνικής άμυνας σε πολλούς τομείς. Η κυβέρνηση δεν είναι άμοιρη ευθυνών, αφού μπορούσε να ξεπεράσει το σκόπελο του Eurogroup μέσω της ίδρυσης ειδικού αναπτυξιακού ταμείου υποδομών που, στη συνέχεια, θα χρηματοδοτούσε τις αμυντικές ανάγκες από δικούς του πόρους. Από την πλευρά τους, σαφώς και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι ενθουσιασμένες με την προοπτική μακροπρόθεσμης ανάμειξης της Γαλλίας στους ελληνικούς ναυτικούς εξοπλισμούς. Ωστόσο, η Ουάσιγκτον δίνει μικρή σημασία σε επιμέρους εξοπλιστικά προγράμματα, καθώς αντιτίθεται κυρίως στη στήριξη του πρωθυπουργού προς τις προτάσεις Μακρόν για τις αμυντικές δομές της Ευρώπης. Η συγκεκριμένη τοποθέτηση του κ. Μητσοτάκη έγινε το 2018, όταν ήταν ακόμα αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, και ανεξάρτητα από τις Belharra ή τα μαχητικά Rafale. Υπέρ των προτάσεων Μακρόν είχε ταχθεί και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα, στο πλαίσιο του α΄ γύρου Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας – ΗΠΑ, Αμερικανός αξιωματούχος να διαμηνύσει σε έλληνα υπουργό ότι «αν το εννοείτε, τότε θα κάνουμε άλλη συζήτηση». Παράλληλα, τις τρέχουσες ώρες έντασης στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο αποκαλύπτονται λάθη και παραλείψεις της κυβέρνησης και ως προς την αμυντική συνεργασία με τις ΗΠΑ. Ο πρωθυπουργός, ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ν. Παναγιωτόπουλος ορθώς κινήθηκαν, από τις πρώτες εβδομάδες της θητείας τους, υπέρ της ταχείας ανανέωσης της Αμοιβαίας Συμφωνίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA). Το λάθος, όμως, ήταν ότι προτίμησαν την υπογραφή μόνον ενός νέου παραρτήματος της παλαιότερης MDCA του 1990, αντί να διαπραγματευθούν μια ευρέως αναθεωρημένη συμφωνία, που θα συνδεόταν με την παραχώρηση αμυντικού υλικού και σαφείς εγγυήσεις για την ασφάλεια της Ελλάδας. Η κυβέρνηση έκρινε ότι υπήρχε «άνεση χρόνου» για ευρύτερη συμφωνία στο μέλλον, παρά τους οιωνούς των καταιγιστικών εξελίξεων με την Τουρκία. Το εκπληκτικό είναι ότι δεν υπήρξε αξίωση παροχής μεγάλων ανταλλαγμάτων, ούτε όταν συνεργάτης του Αμερικανού πρεσβευτή Τζ. Πάιατ προέβη σε σχετικές βολιδοσκοπήσεις αυτοβούλως (αφού ήταν λογικό να αναμένονται ελληνικά αιτήματα), κατά τις προκαταρκτικές συζητήσεις για το παράρτημα της MDCA πέρυσι τον Αύγουστο. Πέραν των ΗΠΑ και της Γαλλίας, ανακύπτουν ερωτήματα για τη στάση και της Γερμανίας στις αμυντικές σχέσεις με την Ελλάδα και την ανάμειξή της στο νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα. Η Αθήνα προτείνει την καθιέρωση Στρατηγικού Διαλόγου (ανάλογου με τις ΗΠΑ) και διατηρεί φρούδες ελπίδες για επενδύσεις γερμανικών κεφαλαίων στην ελληνική αμυντική βιομηχανία. Αντίθετα, πιο χρήσιμο θα ήταν η κυβέρνηση να θέσει ζήτημα απαγόρευσης εξαγωγών υλικού από το Βερολίνο στην Άγκυρα, όπως ορίζεται άλλωστε από τη γερμανική νομοθεσία (παραδοσιακή πρακτική και των ΗΠΑ με μη έκδοση αδειών εξαγωγής), αλλά είναι αμφίβολο αν το Μαξίμου θα προβεί σε μια τόσο αποφασιστική διεκδίκηση.
*Εκδότης του περιοδικού «Άμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη
Guy Ouellette: «Κατηγορήστε με ή ζητήστε συγνώμη!»
Martin C. Barry
Αν και έχει περάσει πολύς καιρός, από τότε που οι περισσότεροι στο Κεμπέκ άκουσαν ειδήσεις από το UPAC, ο Guy Ouellette – πρώην αστυνομικός του SQ και νυν βουλευτής της περιοχής Chomedey, το φέρνει στο προσκήνιο με ένα βιβλίο, καθώς και μια αγωγή που ξεκίνησε την ίδια ημέρα με την κυκλοφορία του.
ΜΙΑ ΕΠΙΠΟΝΗ ΔΟΥΛΕΙΑ «Σήμερα σηματοδοτεί το τέλος μιας σκληρής δουλειάς που ξεκίνησε πριν από 10 μήνες», δήλωσε ο Ouellette σε συνέντευξή του στα ΝΕΑ κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για τα ΜΜΕ και κατόπιν πρόσκλησης που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στο συνεδριακό κέντρο Château Royal στην καρδιά της περιοχής που εκπροσωπεί. Ο Ouellette, ο οποίος πέρασε ένα σημαντικό μέρος των τριών δεκαετιών του στο SQ ερευνώντας τους Hell’s Angels και άλλες εγκληματικές συμμορίες μοτοσικλετών, λέει ότι το νέο του έργο 336 σελίδων «Qu’on accuse ou qu’on s’excuse: Les Dessous to mon arrestation illégale», θα μπορούσε τελικά να αποκαλύψει και να διαλύσει ότι απομένει από το UPAC. Ο πρόλογος του βιβλίου γράφτηκε από τον πρώην Πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης, Ζακ Σανιόν, ο οποίος στο παρελθόν είχε υπερασπισθεί σθεναρά τον Ouellette.
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ BEI Ο Ouellette είπε, ότι το βιβλίο επικεντρώνεται πρωτίστως σε γεγονότα, τα οποία ελπίζει ότι θα αξιοποιηθούν από το Bureau des enquêtes indépendantes (BEI), ένα σώμα του Κεμπέκ που εξετάζει την αστυνομία όταν κάνει λάθος, για να τους καθοδηγήσει στη διερεύνηση των συνθηκών που οδήγησαν στη σύλληψη του Ouellette από το UPAC τον Οκτώβριο του 2017 λόγω υποψίας ότι εμπλέκεται σε διαρροή πληροφοριών.
ΠΑΡΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ – Ο OUELLETTE ΔΕΝ ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ Ο Ouellette εξελέγη για πρώτη φορά ως Φιλελεύθερος του Κεμπέκ το 2007 και σήμερα είναι ανεξάρτητο μέλος της Εθνικής Συνέλευσης. Εκδιώχθηκε από την ομάδα του Φιλελεύθερου Κόμματος του Κεμπέκ λίγο πριν από τις εκλογές του 2018, μετά από ειδήσεις που ανέφεραν ότι είχε διαρρεύσει πληροφορίες για τους Φιλελεύθερους στο CAQ, το οποίο κέρδισε τις εκλογές. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι ο Ouellette παρείχε πληροφορίες στο CAQ.
ΦΩΣ ΣΤΟ UPAC «Είναι επίσης διορατικότητα», πρόσθεσε ο Ouellette σχετικά με το βιβλίο, σημειώνοντας ότι το συμπέρασμά του εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το αν το UPAC έχει ακόμα λόγο ύπαρξης, εννέα χρόνια μετά τη δημιουργία του από την τότε φιλελεύθερη κυβέρνηση. Το άλλο ερώτημα που θέτει ο Ouellette, όπως προτείνεται στον κύριο τίτλο του βιβλίου, είναι αν θα λάβει επίσημη συγγνώμη από το σημερινό πρωθυπουργό της επαρχίας, François Legault. Όπως σημείωσε ο Ouellette, ο τίτλος, στην πραγματικότητα, αναφέρει λέξη προς λέξη τη φράση που χρησιμοποίησε ο Jacques Chagnon στην Εθνική Συνέλευση στις 31 Οκτωβρίου 2017, κατά τη διάρκεια απάντησης στη σύλληψη της Ouellette. Εκείνη την εποχή, ο Chagnon είπε: «Ένας βουλευτής υπέστη σοβαρό πλήγμα και η φήμη του έχει αμαυρωθεί. […] Μπορεί να κατηγορηθεί ή να ζητηθεί συγγνώμη». Οι παρατηρήσεις του Σανιόν, καθώς και η απόλυτη στήριξη που έλαβε ο Ouellette από τα μέλη όλων των κομμάτων στην Εθνοσυνέλευση, θεωρήθηκαν ως έντονη αντίδραση από τους εκλεγμένους εκπροσώπους της επαρχίας, σε αυτό που θεωρούσαν μια δυσοίωνη απειλή που έθεσε η αστυνομία έναντι των βουλευτών.
«ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Η ΔΙΑΡΡΟΗ» Σχετικά με τη διαρροή UPAC, ο Ouellette υποστηρίζει κατηγορηματικά ότι δεν ήταν η πηγή. «Δεν είμαι η διαρροή που το UPAC έψαχνε», είπε. «Δεν έχω τίποτα να κατηγορήσω στον εαυτό μου». Επιπλέον, ο Ouellette ισχυρίζεται ότι επειδή το UPAC θέλει να διαφυλάξει την ταυτότητα της πραγματικής πηγής, αρνούνται, «αλλά ξέρουν», είπε, ενώ ισχυρίζεται επίσης, ότι ορισμένα μέσα ενημέρωσης γνωρίζουν καλά την ταυτότητα της πηγής. Επιπλέον, ο Ouellette επεσήμανε ότι το Φεβρουάριο του 2018, όταν κλήθηκε να καταθέσει κατά τη διάρκεια δικαστικής διαδικασίας στην Πόλη του Κεμπέκ για υπόθεση απάτης και κατάχρησης εξουσίας που εκκρεμούσε εναντίον της πρώην υπουργού των Φιλελευθέρων του Κεμπέκ, Nathalie Normandeau, ορκίστηκε ότι ούτε αυτός ήξερε, ούτε ήταν η πηγή της διαρροής. Σε μια πρόσθετη ανατροπή, η πρώτη ημερομηνία δικαστηρίου για τη μήνυση δυσφήμησης που ξεκίνησε ο Ouellette πριν από δύο χρόνια, σε συνδυασμό με τη σύλληψη UPAC, με το Γενικό Δικηγόρο του Κεμπέκ ως κατηγορούμενου, καθυστέρησε μέχρι την ίδια ημέρα της κυκλοφορίας του βιβλίου την περασμένη εβδομάδα.
The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 14-33 published September 11th 2020. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Greek Canadian News: Ta NEA September 11th, 2020. Volume 14 Number 33
Αλεξάνδρα Μπαλτζή: Βραβεύτηκε σε Ελληνικό διαγωνισμό ζωγραφικής!
Την Άνοιξη, η εφημερίδα μας είχε δημοσιεύσει προς ενημέρωση του αναγνωστικού μας κοινού, το Διεθνή Παιδικό – Nεανικό Διαγωνισμό Ζωγραφικής για την Ομογένεια.
Το διαγωνισμό, διοργάνωσαν η Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών (ΓΓΑΕ) και η Παιδική Πινακοθήκη Ελλάδας (ΠΠΕ), ως μια πρόσκληση προς τη νέα γενιά της ομογένειας όπου γης, έτσι ώστε να εκφράσουν τα συναισθήματα τους και να προβάλλουν μέσα από τις καλλιτεχνικές δημιουργίες τους ένα ευοίωνο και ειρηνικό μέλλον.
Ο διαγωνισμός διήρκησε από 10 Απριλίου έως 5 Ιουλίου 2020, κατά τη διάρκεια του οποίου συγκεντρώθηκαν 3.130 έργα από 30 διαφορετικές χώρες, με τη συμμετοχή εκατοντάδων εκπαιδευτικών οργανισμών, σχολείων, ομογενειακών κοινοτήτων και πολιτιστικών συλλόγων της ομογένειας.
Μια από τις βραβευθέντες ήταν και η δεκάχρονη μαθήτρια του Σχολείου Σωκράτης V στο Λαβάλ, Αλεξάνδρα Μπαλτζή.
Το διακριθέν έργο της μαζί με όλα τα υπόλοιπα διακριθέντα έργα του διαγωνισμού θα προβληθεί από το Υπουργείο Εξωτερικών και την Παιδική Πινακοθήκη Ελλάδας.
Μια συγκλονιστική αποκάλυψη έκανε η Τουρκάλα ιστορικός Ντιλέκ Γκιουβέν στο δημοσιογράφο Χραντ Ντινκ: «Ένα έτος πριν από τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου, φθάνει στο υπουργείο Εξωτερικών της Αγγλίας από το Αγγλικό Προξενείο της Αθήνας τηλεγράφημα το οποίο αναφέρει: «Οι σχέσεις Τουρκίας και Ελλάδας είναι άριστες. Εάν όμως γίνει κάτι στην οικία του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, θαυμάσια μπορεί να γίνουν όλα άνω κάτω… Στη διοργάνωση των γεγονότων υπάρχει αγγλική προτροπή. Και τα γεγονότα βολεύουν τουs Άγγλους». Δημοσιεύουμε παρακάτω συνομιλία-συνέντευξη της Ντιλέκ Γκιουβέν με τον Τούρκο δημοσιογράφο (αρμενικής καταγωγής) Χραντ Ντινκ, Γενικό Διευθυντή Έκδοσης της εφημερίδας AGOS, που δολοφονήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 2007 από τους εθνικιστές**.
ΕΡΩΤΗΣΗ: ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΤΕ ΣΤΟ ΘΕΜΑ. Απάντηση: Ξεκίνησα από προσωπικό ενδιαφέρον και μόνο. Μου είχε μιλήσει για τα γεγονότα αυτά ο παππούς μου όταν ήμουν ακόμα παιδί. Μου είχαν φανεί φοβερά και τρομερά τα όσα μου είπε. Στη Γερμανία, ιδιαιτέρως στα χρόνια που φοιτούσα στο λύκειο, βρέθηκα σε μια κοινωνία που ενδιαφερόταν πολύ με το παρελθόν της. Η περίοδος του ναζισμού ήταν συνέχεια θέμα συζήτησης και κριτικής. Όταν επισκεπτόμουν την Τουρκία προσπαθούσα να βρω κάτι σχετικό με τα γεγονότα αυτά και μου φαινόταν πολύ περίεργο το ότι δεν υπήρχε τίποτα. Μετά από τη μεταπτυχιακή μου εργασία με θέμα «Ο Τουρκικός εθνικισμός την περίοδο της οργάνωσης Ένωση και Πρόοδος» προσανατολίστηκα στο θέμα αυτό, το οποίο δίχως αμφιβολία συνδέεται και είναι αποτέλεσμα της περιόδου εκείνης.
ΣΕ ΤΙ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 6/7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΣΕ ΤΙ ΠΟΣΟΣΤΟ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΑΙΤΙΕΣ; -Δεν είναι σίγουρα λάθος να δεχθούμε πως τα γεγονότα εκείνα έχουν σχέση με το Κυπριακό. Βεβαίως έχουν μια μικρή σχέση μ’ αυτό, όμως το πραγματικό πρόβλημα ήταν η σχετική με τις μειονότητες πολιτική της Τουρκίας.
ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ, ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 6/7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΠΟΣΟ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ; -Κατά βάση υπάρχει μια κοινή παραδοχή σε όσους έζησαν τα γεγονότα ότι πρόκειται για όνειδος, «μαύρη κηλίδα» ή «κακές μέρες» τα χαρακτήριζαν. Βεβαίως υπάρχουν κι εκείνοι που λένε πως «κι οι Ρωμιοί στην Κύπρο έκαναν το και το», προσπαθώντας από κάπου να αντλήσουν κάποια δικαιολογία. Όμως η πλειοψηφία και κυρίως αυτοί με τους οποίους συζήτησα, μου άφησαν την εντύπωση πως τα βρίσκουν ντροπιαστικά. Δε μπορούσαν, λένε, να κοιτάξουν στα μάτια τους γείτονές τους. Σίγουρα όμως δεν υπάρχει καθόλου σκέψη να ιδωθούν υπό το πρίσμα που εγώ ανέφερα: Ως μια ενιαία γραμμή που ξεκινά από την εποχή του «Ένωση και Πρόοδος». Κατά τη γνώμη τους οι χρονιές του ‘50 είχαν τις δικές τους συνθήκες. Το ότι το Σεπτέμβριο θα κηρύσσονταν στρατιωτικός νόμος, φαινόταν από τον Ιούλιο. Πλειοψηφούν εκείνοι που θεωρούν υπεύθυνη για τα γεγονότα την κυβέρνηση του Δημοκρατικού Κόμματος. Κατά τη γνώμη τους, ο πρωθυπουργός Αντνάν Μεντερές είχε πρόθεση, αργά ή γρήγορα, να τα χρησιμοποιήσει για να βάλει περιορισμούς στην Αντιπολίτευση.
ΣΥΜΦΩΝΑ ΟΜΩΣ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ. -Ακριβώς. Ως κυρίως αίτιο φαίνεται το Κυπριακό, όμως στην πραγματικότητα είναι η περίοδος οικοδόμησης εθνικού κράτους. Μπορούμε να ξεκινήσουμε από τους εκτοπισμούς πληθυσμών του 1915, το Φόρο Περιουσίας, τα γεγονότα της Θράκης. Όλα είναι και από μια περίοδος. Κατά τα Σεπτεμβριανά δε χτυπήθηκαν μόνο οι Ρωμιοί. Αν δούμε τους αριθμούς πρόκειται για 60% Ρωμιούς, 20% Αρμένιους, 12% Εβραίους. Το εκτός Ρωμιών ποσοστό δεν είναι τυχαίο. Στους καταλόγους που κρατούσαν υπήρχαν και τα Αρμενικά καταστήματα και οι Αρμενικές οικογένειες. Εάν περιορίσουμε την αιτία στο Κυπριακό, τι δουλειά είχαν οι Αρμένιοι στους καταλόγους;
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΕΙΤΑΙ «ΚΑΤΑΛΟΓΟΥΣ»; -Κατά τη διάρκεια των καταστροφών, σχεδόν σε κάθε μέρος, υπάρχει μια τριμελής καθοδηγητική ομάδα. Ο πρώτος δείχνει τα μέρη που θα καταστραφούν. Οι άνθρωποι αυτοί κρατούν καταλόγους με διευθύνσεις οικιών και καταστημάτων. Μια αποθήκη που δεν είχε καν αριθμό γραμμένο στον τοίχο βρέθηκε πανεύκολα και καταστράφηκε. Σύμφωνα με τα γαλλικά αρχεία, οι κατάλογοι αυτοί ετοιμάστηκαν από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με τη σκέψη «μπορεί οι μειονότητες να μας δημιουργήσουν πρόβλημα, ας υπάρχουν για καλό και για κακό…». Οι διευθύνσεις ζητήθηκαν από τους μουχτάρηδες. Ζητήθηκαν από τους νυχτοφύλακες (μπεχτσήδες) να σημειώσουν τα σπίτια των μη μουσουλμάνων. Για παράδειγμα, υπάρχει ένας γερμανοεβραίος, ο οποίος αργότερα ασπάσθηκε το Ισλάμ. Φυσικά δεν έχει καμία σχέση με το Κυπριακό, όμως έσπασαν κι αυτού το κατάστημα. Και φυσικά, όπως είναι γνωστό, υπάρχει μια «Έκθεση Μειονοτήτων» που συνέταξε το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα τη δεκαετία του ‘40. Σύμφωνα με αυτό «έχουμε συνάξει όλες τις μειονότητες στην Πόλη και είναι απαραίτητο, με κάποιο τρόπο, να μειώσουμε τον αριθμό τους». Κατά τη γνώμη μου η πραγματική αιτία των Σεπτεμβριανών δεν είναι το Κυπριακό αλλά το ότι οι μειονότητες είχαν συγκεντρωθεί στην Πόλη.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ; -Όχι. Όταν ελέγξουμε τους αριθμούς διαπιστώνουμε ένα 60, 20 και 10%. Οι αναλογίες λίγο πολύ συμφωνούν με τις αναλογίες του πληθυσμού. Πάνω κάτω είναι και η αναλογία του φόβου που προκαλούν. Λέγεται λοιπόν: «οι Ρωμιοί, παρά τις προσπάθειες, δεν ενσωματώνονται και είναι πιθανόν να συνεργαστούν με την Ελλάδα. Τι να κάνουμε ώστε να μειωθεί ο αριθμός τους»; Με τους Αρμένιους είναι λίγο περισσότερο θετικοί. Αριθμητικά δεν είναι όσοι οι Ρωμιοί και δεν έχουν στενή σχέση με κάποιο κράτος. Πέραν τούτου, οι Αρμένιοι ζουν περισσότερο μαζί με Τούρκους, έχουν κάπως ενσωματωθεί.
ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΣΤΕ ΣΤΗ ΒΙΑΙΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΚΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ. ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΜΙΛΗΣΕΤΕ ΓΙ’ ΑΥΤΟ; -Σύμφωνα με τα αμερικανικά αρχεία, το 1930 υπάρχουν στην Ανατολία 10 χιλιάδες Αρμένιοι. Στην Πόλη άλλες 60 χιλιάδες.
ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΥΣΤΑΘΕΙ. ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΛΟΖΑΝΗΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ 170 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΑ ΚΑΙ 130 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ. -Πιθανόν. Πάντως στα αρχεία υπάρχει ο αριθμός που σας είπα. Από αυτούς οι 6 χιλιάδες, στην περίοδο 1924 – 1930 φεύγουν για τη Συρία. Οι πρώτοι φεύγουν το 1929. Στα χωριά, κυρίως με τη χρησιμοποίηση πρακτόρων, καλλιεργείται η τάση του φευγιού. Οι διαδώσεις λένε: «Θα αγοραστούν σε λογικές τιμές τα σπίτια, τα τσιφλίκια, τα ζωντανά σας. Το καλύτερο για σας είναι να μεταναστεύσετε στη Συρία». Σε άλλα μέρη, για παράδειγμα στη Σεβάστεια, απαγορεύεται στους Αρμένιους να εγκαταλείψουν την πόλη. Για το λόγο αυτό, κυρίως όσοι ασχολούνται με το εμπόριο, εγκαταλείπουν τη Σεβάστεια. Υπάρχουν στα αμερικανικά αρχεία έγγραφα σύμφωνα με τα οποία ερωτούνται εάν διώχνονται διά της βίας. Υπάρχουν τέτοιες στενόχωρες καταστάσεις. Εκτός αυτού πιέζονται να μεταναστεύσουν από τα χωριά σε μεγαλύτερες πόλεις. Εκεί παρουσιάζεται το πρόβλημα της ανεργίας. Όσοι δε βρίσκουν δουλειά φεύγουν για τη Συρία.
ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΜΕ ΠΟΙΑ ΜΕΘΟΔΟ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ; -Οι πράκτορες διαδίδουν το σύνθημα «καλύτερα να φύγετε». Στα χωριά εγκαθίστανται μετανάστες από τη Βουλγαρία. Όμως αυτό δεν αποδίδει, καθότι μετανάστες και Αρμένιοι δημιουργούν καλές σχέσεις. Τη χρονιά του 1934 υπάρχουν περιπτώσεις Αρμενίων που φορτώνονται στα τρένα διά της βίας και στέλνονται στην Πόλη. Σύμφωνα με τις εκθέσεις των Αμερικανών, η νέα πολιτική που ακολουθείται είναι ο εκφοβισμός και η προσπάθεια να εμφανιστούν οι μεταναστεύσεις ως οικειοθελείς. Εάν κοιτάξουμε τα γεγονότα της Θράκης με τους Εβραίους, υπάρχουν ομοιότητες. Πετροβολούνται οι κατοικίες με εντολή του Κράτους και παρουσιάζονται ωσάν να τα κάνουν οι πολίτες. Η αιτία που γίνεται αυτό την εποχή εκείνη, είναι ο φόβος ότι επίκειται ιταλική επίθεση. Στη μεθόριο υπάρχουν μειονότητες, θεωρούνται εν δυνάμει σύμμαχοι του εχθρού. Τα γεγονότα υπάρχουν μέχρις ότου ελαττωθεί ο αριθμός τους. Για να καταλάβετε, υπάρχει μια γενικότερη φοβία για τις μειονότητες. Κανονικά, με την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, πρέπει οι φοβίες να μειώνονται, όμως αυτό δε συμβαίνει.
ΔΗΛΑΔΗ, ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΑΥΤΗ, ΚΑΜΙΑ ΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ! -Υπάρχει μια βελτίωση στην πολιτική αυτή τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ‘50 με τις κυβερνήσεις του Δημοκρατικού Κόμματος, όμως η αιτία είναι μάλλον το ότι την εποχή εκείνη το 1/3 των ψηφοφόρων στην Πόλη είναι μειονοτικοί. Με αυτών τους ψήφους ο Μεντερές κερδίζει εκεί τις εκλογές. Και φυσικά γεννάται ένα σοβαρό ερώτημα. Γιατί οι μειονότητες, οι οποίες θεώρησαν οργανωτή των γεγονότων το Δημοκρατικό Κόμμα, το ξαναψήφισαν; Στην πραγματικότητα υπήρχε αρχικά στους Ρωμιούς η σκέψη να μη συμμετάσχουν στις εκλογές. Πρυτάνευσε όμως μια δεύτερη σκέψη, από το φόβο ότι εάν επανέλθει το Λαϊκό Κόμμα θα τους τιμωρήσει. Το Λαϊκό Κόμμα το θεωρούσαν χειρότερο.
ΠΩΣ ΑΝΑΛΥΕΤΕ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ; -Μετά το 1955 δεν υπάρχει ομαδική φυγή, οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να συνέλθουν οικονομικά. Από την πλευρά των Ρωμιών, Πατριαρχείο και Ελληνικό Προξενείο συμβούλευαν την παραμονή και δημιουργούσαν γραφειοκρατικά εμπόδια σε όσους ήθελαν να φύγουν. Ήταν επιθυμητή η ύπαρξη εδώ μιας παροικίας δίπλα στο Πατριαρχείο. Το πρώτο αποτέλεσμα είναι αυτό. Το δεύτερο, είναι η ευκαιρία που άδραξε το Δημοκρατικό Κόμμα. Με την εκλογική νίκη του Μεντερές το 1950 ανήλθαν στην εξουσία διαφορετικές κοινωνικές τάξεις. Τη θέση των γραφειοκρατών, στρατιωτικών και μη, πήραν οι τσιφλικάδες της Ανατολίας. Στην αρχή η κατάσταση ήταν καλή, η οικονομία της χώρας εξελίχθηκε. Όμως, ειδικά το 1955, η οικονομία άρχισε να γίνεται προβληματική. Η αντιπολίτευση άρχισε να στριμώχνει τον Μεντερές. Για να ξαναπάρει λοιπόν τα ινία στο χέρι του, τα γεγονότα του Σεπτέμβρη του ‘55 αποτελούσαν ευκαιρία. Κατά τη διάρκεια της ισχύος του στρατιωτικού νόμου, απαγορεύθηκαν δυο πράγματα: ειδήσεις σχετικές με τα γεγονότα και ειδήσεις σχετικές με την οικονομία.
ΠΟΙΑ ΥΠΗΡΞΕ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ; -Έπρεπε να δοθούν αμέσως αποζημιώσεις, όμως υπήρξε καθυστέρηση για δυο περίπου χρόνια. Αμέσως μετά το 1955 έγινε έρανος. Γενικότερα, οι τράπεζες έκαναν έκκληση για εράνους. Όμως, σύμφωνα με τα Γερμανικά αρχεία, για τον έρανο απευθύνονταν στους ξένους και τους μη μουσουλμάνους. Ακόμη γίνεται λόγος και για πιέσεις προς αυτούς. Στις συνεντεύξεις που είχα υπογραμμίστηκε ιδιαίτερα το σημείο ότι οι αποζημιώσεις ήταν ανεπαρκείς και συμβολικές και πραγματοποιούντο μόνο και μόνο για να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι τα θύματα αποζημιώνονται. Μετά το 1955 δημοσιεύονταν στις εφημερίδες αγγελίες που έλεγαν «Δε μιλάμε για τις ζημίες μας, στηρίζουμε τη χώρα μας». Τέτοιες εκστρατείες υπήρχαν και παρέμεναν άγνωστοι εκείνοι που έδιναν αυτές τις αγγελίες.
ΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΕΚΕΙΝΗ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ Η ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ, ΣΥΓΓΝΩΜΗ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ; -Όχι. Μόνο στη Βουλή έγιναν συζητήσεις. Εκφράζονταν λύπη, όμως αυτό δεν ωφελούσε σε τίποτα, καθώς όλοι γνώριζαν το διαφορετικό τρόπο με τον οποίο οργανώθηκαν τα γεγονότα. Στη Βουλή υπήρχε Ρωμιός βουλευτής. Όταν πήρε το λόγο και άρχισε να λέει τι έκαναν στους γονείς του, τον κάθισαν κάτω όλοι μαζί. Ακόμη και όταν άρχισε η φυγή των μειονοτήτων, τα γεγονότα δεν αξιολογήθηκαν ως αίτιο της φυγής αυτής, ώστε να ζητηθεί συγγνώμη. Ισχυρίστηκαν ότι η μετανάστευση οφείλεται στο ότι οι οικονομικές συνθήκες στην Ελλάδα ήταν καλύτερες. Στις συνεντεύξεις που πραγματοποίησα, σχετικά με τις αποζημιώσεις, μου είπαν: «Ήταν ανεπαρκείς, όμως κατά κάποιο τρόπο μας ικανοποίησαν. Ψυχολογία του μειονοτικού βλέπετε. Τελικά, έστω και συμβολικά, κάτι μας είχε δώσει το κράτος. Όμως συγνώμη δε μας είπε».
ΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΣΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ, ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΑΝ; -Μελετώντας τα γεγονότα βλέπουμε τις εξής πλευρές: Οι τοπικοί κυρίως παράγοντες του Δημοκρατικού Κόμματος, οι υπηρεσίες πληροφοριών των οποίων τα μέλη είναι κυρίως στρατιωτικοί και το σωματείο «Η Κύπρος είναι Τουρκική». Στο σωματείο αυτό, που ιδρύθηκε ένα χρόνο πριν τα γεγονότα, συναντώνται οι φοιτητικές οργανώσεις και τα συνδικάτα.
ΣΑΝ ΜΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΔΗΛΑΔΗ… -Δε θα έπρεπε να το δούμε έτσι, διότι την εποχή εκείνη τα συνδικάτα και οι φοιτητικές οργανώσεις είναι εθνικιστικά σωματεία και στο μονοπώλιο του κράτους. Το σωματείο «Η Κύπρος είναι Τουρκική» ιδρύεται ένα περίπου έτος νωρίτερα και παρουσιάζεται ως «ιδρυθέν από φοιτητές». Στην πραγματικότητα ιδρύεται κατ’ εντολή του Τουρκικού Προξενείου του Λονδίνου με το εξής σκεπτικό: «Πρέπει να στηρίξουμε την τουρκική πολιτική στο Κυπριακό διότι μέχρι στιγμής υπήρξε αδράνεια». Στο σωματείο εμφανίζονται ονόματα όπως των Χικμέτ Μπιλ, Ορχάν Μπιργκίτ, Χουσαμεντίν Τζάνοζτουρκ. Και ποιοι είναι αυτοί; Ο Χικμέτ Μπιλ δημοσιογραφεί στη Χουριέτ, αυτός υποδαυλίζει και το Κυπριακό και το φέρνει στο προσκήνιο. Ο Χουσαμεντίν Τζάνοζτουρκ είναι πρόεδρος των φοιτητικών συλλόγων. Ο Ορχάν Μπιργκίτ δημοσιογράφος του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Υπάρχει ακόμα και ο Κιαμίλ Ονάλ από τις υπηρεσίες πληροφοριών. Πριν τα γεγονότα, ήταν ο υπεύθυνος για την παρακολούθηση Αρμενίων και Κούρδων στο Λίβανο και τη Συρία. Το σωματείο αυτό ιδρύει παντού υποκαταστήματα. Στο Μπαχτσελίεωλερ, στο Φατίχ. Πρόεδροι σ’ αυτά αναλαμβάνουν κυρίως οι τοπικοί παράγοντες του Δημοκρατικού Κόμματος, οι οποίοι είναι παράλληλα και μέλη φοιτητικών οργανώσεων ή συνδικάτων. Υπάρχει δηλαδή ένας οργασμός. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το ότι, εντός του Αυγούστου, το σωματείο «Η Κύπρος Είναι Τουρκική» ανοίγει ταυτόχρονα παραρτήματα σχεδόν παντού. Μια οργάνωση δηλαδή από πάνω προς τα κάτω. Εκείνο που εκπλήσσει είναι η μυστικότητα με την οποία εξελίσσονται τα πράγματα, δίχως κανείς να τα αντιληφθεί. Παρ’ όλα αυτά το πιθανότερο είναι οι επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος να μην είχαν ιδέα για την έκταση που θα δίδονταν στα γεγονότα. Δεν ήταν δυνατό να δώσουν άδεια, καθότι τις μέρες εκείνες υπήρχε στην Πόλη σε εξέλιξη μια σημαντική διεθνής συνάντηση. Δε νομίζω ότι μια κυβέρνηση θα τολμούσε κάτι τέτοιο. Όμως στη διοργάνωση υπάρχει δάκτυλος πολλών κέντρων. Κέντρα που επεξεργάζονταν την αποδυνάμωση της οικονομικής ισχύς των μειονοτήτων και την εκδίωξή τους. Τα κέντρα αυτά έδωσαν αυτή την έκταση.
ΟΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΚΑΝ ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΤΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕ; -Κατά την περίοδο εξελίξεων του Κυπριακού οι Ρωμιοί κατηγορούνται από την κοινή γνώμη. Όμως το ενδιαφέρον είναι ότι τα σχετικά δημοσιεύματα στις εφημερίδες εμφανίζονται 6-7 μήνες νωρίτερα. Για παράδειγμα ειδήσεις όπως: «Νεαρός Ρωμιός δάρθηκε από αγανακτισμένους Τούρκους επειδή φώναζε «Η Κύπρος είναι Ελληνική». Ή: «Αίσχος. Στα πλοία των νησιών μιλούν μεγαλόφωνα ρωμαίικα».
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΠΩΣ ΥΠΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΛΗΘΟΣ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ; -Κατά τη διάρκεια των γεγονότων υπήρξαν Τούρκοι που προσπάθησαν να προστατέψουν τους Ρωμιούς, του Αρμένιους. Υπήρξαν όμως κι εκείνοι που τους κατέδωσαν. Θάνατοι και τραυματισμοί υπήρξαν ελάχιστοι. 300 – 600 τραυματίες. Αξιοπρόσεκτο είναι ότι κυκλοφορούσαν κάποιοι με σάκα πρώτων βοηθειών. Πιθανόν να υπήρχε διαταγή «Χτυπήστε, καταστρέψτε, όμως μη σκοτώσετε». Έμπαιναν στα σπίτια κι έλεγαν σε ηλικιωμένους: «Μη φοβάστε, είστε ηλικιωμένοι, καθίστε. Εμείς θα σπάσουμε και θα φύγουμε». Παρόμοιες ομολογίες υπάρχουν πολλές, αναφέρονται στις συνεντεύξεις μου. Για το λόγο αυτό πιστεύουμε ότι υπάρχει τέτοια εντολή. Όμως βιασμοί υπάρχουν πολλοί. Οι γυναίκες δε θέλουν να μιλήσουν. Γίνεται λόγος για 10 έως 16 νεκρούς. Οι αριθμοί δε συμφωνούν.
ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ; ΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ; -Στις 6 Σεπτεμβρίου, ειδικά στις περιοχές που πυκνοκατοικούνται από Ρωμιούς, εμφανίζονται ομάδες 20-30 ανδρών. Αυτό παρατηρείται σε πολλά μέρη. Πριν ακόμη κυκλοφορήσει η εφημερίδα, κυκλοφορεί η είδηση πως «Έβαλαν βόμβα στο σπίτι του Ατατούρκ». Οι φοιτητές αρχίζουν να βγάζουν εμπρηστικούς λόγους σε διάφορα μέρη, κυρίως στην πλατεία Ταξίμ. Ένας από αυτούς που πήρα συνέντευξη την εποχή εκείνη, ήταν 15 χρονών. Κάποιοι πήγαν και του είπαν, μου λέει ο ίδιος, «Τι λες; Δε σπάνουμε τούτα τα τζάμια;». Υπάρχει δηλαδή τέτοια προετοιμασία. Άνθρωποι που καθοδηγούν τις ομάδες υποδεικνύοντάς τους το τι πρέπει να κάνουν. Υπάρχουν οι μπροστάρηδες που κρατούν σημαίες και προτομές του Ατατούρκ και φωνάζουν τα συνθήματα και τους ακολουθεί το πλήθος που καταστρέφει. Σε συγκεκριμένα σημεία έχουν αφεθεί φορτηγά γεμάτα πέτρες. Οι σημαίες είναι όλες ολοκαίνουργιες, δεν τις έχουν φέρει από τα σπίτια τους. Τους τις ενεχυριάζουν στους δρόμους. Και η μεταφορά έχει προγραμματιστεί τέλεια. Μεταφέρθηκαν άνθρωποι από γειτονικές πόλεις, από εργοστάσια. Για παράδειγμα, οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο του Πασάμπαχτσε μεταφέρθηκαν για να συμμετάσχουν στα γεγονότα και επιστράφηκαν αργότερα πίσω στο εργοστάσιο. Υπάρχουν και αγριότητες. Ανοίγονται τάφοι και μαχαιρώνονται τα πτώματα, καίγονται τα οστά. Δεν εκδηλώνονται πολλές πυρκαγιές διότι υπάρχει σχετική εντολή που το απαγορεύει.
ΚΛΟΠΕΣ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ; -Είναι ενδιαφέρον ότι στο ξεκίνημα έγιναν προσπάθειες να αποφευχθούν. Οι καθοδηγητές έλεγαν «μη τυχόν και κλέψετε». Όσοι έπαιρναν το πλοίο για απέναντι περνούσαν από έλεγχο και εάν έβρισκαν επάνω τους λάφυρα τους έστελναν στο τμήμα. Αυτό γίνεται ώστε να φανεί πως δε σκοπεύουν σε λεηλασίες, αλλά σε καταστροφές. Όμως μετά από κάποια στιγμή χάνουν τον έλεγχο. Τα ινία ξεφεύγουν. Αυτό που εμένα με εκπλήττει είναι ότι δεν πρόκειται για λαϊκή εξέγερση, εκτελούνται εντολές. Δεν είναι γεγονότα αυθόρμητα, ελέγχονται εκ του σύνεγγυς, όπως αναφέρουν και τα γαλλικά αρχεία. Συμμετέχουν 100 χιλιάδες άνθρωποι. Μεγάλος αριθμός.
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ; -Παράλληλα εκδηλώνονται γεγονότα και στη Σμύρνη. Όχι πάντως σ’ αυτή την έκταση. Λόγω ΝΑΤΟ υπάρχουν Έλληνες αξιωματικοί. Εκεί συμβαίνουν. Στην Άγκυρα υπάρχει μόνο πορεία. Ο νομάρχης Άγκυρας που βρίσκεται συμπτωματικά στην Πόλη, βλέπει την κατάσταση και δίνει εντολή για κήρυξη στρατιωτικού νόμου. Σε άλλες πόλεις δεν υπάρχουν γεγονότα. Την επομένη λαμβάνονται μέτρα σε κάποιες πόλεις της Ανατολίας. Ορισμένοι μη μουσουλμάνοι τοποθετούνται σε ξενοδοχεία. Μια έκρηξη γίνεται σ’ έναν κήπο στο Ισκέντερουν. Στην Πόλη μετά τα μεσάνυχτα αναλαμβάνει ο στρατός. Κηρύσσεται στρατιωτικός νόμος και τα γεγονότα καταλαγιάζουν. Την επομένη υπάρχει μια αυθόρμητη κινητοποίηση, όμως σε επίπεδο ατόμων. Η αστυνομία επεμβαίνει.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΥΛΙΚΗ ΖΗΜΙΑ; -Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Γερμανικού Προξενείου, 54 εκ. δολάρια. Οι αποζημιώσεις που δόθηκαν δεν ξεπέρασαν τα 20 εκ…
ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ. ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΩΣΕΤΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ; -Όταν το 1950 ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας είπε ότι «δεν υπάρχει για μας θέμα Κύπρου» δεν είχε αρέσει στους Άγγλους, διότι την εποχή εκείνη η Κύπρος ήταν αποικία τους. Όλος ο κόσμος ήταν ενάντιος στην κυβέρνηση της Αγγλίας, κι αυτή μεταξύ 1950 και 1955 είχε στηρίξει την πολιτική της, στο πως θα κατόρθωνε να τραβήξει την Τουρκία μέσα στο πρόβλημα και να την καταστήσει συνομιλητή της Ελλάδας. Αυτό ήταν το σχέδιό της. Τον Αύγουστο του 1955 αποφασίστηκε η διάσκεψη του Λονδίνου. Όταν μελετήσουμε τα απομνημονεύματα των πολιτικών της Αγγλίας συναντούμε την εξής λεπτομέρεια: «Εμείς ως Αγγλία δεν επιθυμούσαμε καθόλου συμφωνία. Σημαντικό για μας ήταν όχι να αποτελέσουμε μέρος του προβλήματος, αλλά να καταστήσουμε αντιμαχόμενες πλευρές την Τουρκία και την Ελλάδα». Υπάρχουν στο αγγλικό αρχείο έγγραφα στα οποία τίθεται το ερώτημα, πόσο ωφέλιμο θα ήταν για την Αγγλία εάν υπήρχε στην Πόλη κάποιος ξεσηκωμός εναντίον των Ρωμιών. Να αναφέρω και το πλέον συνταρακτικό. Ένα έτος πριν από τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου, φθάνει στο υπουργείο Εξωτερικών της Αγγλίας από το Αγγλικό Προξενείο της Αθήνας, τηλεγράφημα το οποίο αναφέρει: «Οι σχέσεις Τουρκίας και Ελλάδας είναι άριστες. Εάν όμως γίνει κάτι στην οικία του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, θαυμάσια μπορεί να γίνουν όλα άνω κάτω». Ενδιαφέρον δεν είναι; Υπάρχει τέτοιο έγγραφο. Στη διοργάνωση των γεγονότων υπάρχει αγγλική προτροπή. Και τα γεγονότα βολεύουν του Άγγλους. Στα γεγονότα αυτά, για τις επιθέσεις στους Αρμένιους και τους Εβραίους, αναφέρεται μόνον πως «Τούρκοι και Έλληνες αρπάχτηκαν για το Κυπριακό». Πέραν τούτου, η Ελλάδα είχε σκοπό να φέρει τον Οκτώβριο το θέμα στον ΟΗΕ. Αυτό σήμαινε ότι το θέμα πλέον θα συζητιόταν ενώπιον της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Και βεβαίως η Αμερική είχε σκοπό να υποστηρίξει την Ελλάδα. Μετά όμως από αυτά τα γεγονότα στέλνει μήνυμα στις δυο χώρες και τις προειδοποιεί ότι δε θα υποστηρίξει προσφυγή στον ΟΗΕ. Οι δυο χώρες γίνονται αποδέκτες του σκληρού αυτού μηνύματος, διότι είναι νέα μέλη του ΝΑΤΟ. Το μήνυμα που θέλει να δώσει η Αμερική είναι «συνέλθετε». Η άλλη επιδίωξη της Αγγλίας ήταν ακριβώς αυτή: Να παρασύρει την Αμερική στο πλευρό της. Διότι μέχρι τότε οι ΗΠΑ υποστήριζαν την Ελλάδα.
ΩΡΑΙΑ. ΠΩΣ ΟΜΩΣ ΑΞΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ; -Πέντε χιλιάδες άνθρωποι συνελήφθησαν, οι περισσότεροι τυχαία. Ποτέ δε δικάστηκαν πραγματικά οι υπαίτιοι. Ο πραγματικός στόχος στις δίκες στο νησί της Πλάτης ήταν η δημιουργία μιας ακόμη κατηγορίας εναντίον του Δημοκρατικού Κόμματος. Στόχος στη δίκη του 1960 ήταν μια επιπλέον κατηγορία. Ο συνήγορος του Μεντερές ζήτησε επανειλημμένα να κληθούν να καταθέσουν τα μέλη των μυστικών υπηρεσιών. Η απάντηση ήταν «οι μυστικές υπηρεσίες αθωώθηκαν ήδη στη δίκη του 1956». Επειδή ο Μεντερές και άλλα μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος δικάστηκαν στο νησί της Πλάτης για τα γεγονότα αυτά, υπάρχει η εντύπωση πως «μ’ αυτά τελειώσαμε». Λάθος, κατά τη γνώμη μου. Στήθηκαν στην Τουρκία δυο δικαστήρια σχετικά με αυτά. Όμως πρέπει να δούμε και το τι έκαναν. Όταν εξετάσουμε το δικαστήριο του 1956 φθάνουμε στο εξής αποτέλεσμα: «Φταίει το σωματείο <Η Κύπρος είναι Τουρκική> όμως κι αυτοί παρασύρθηκαν από τη Ρωμαίικη προβοκάτσια, στην πραγματικότητα αθώοι δηλαδή». Και γι αυτόν ακριβώς το λόγο, με την απόφαση του 1957, όλοι αθωώνονται.
ΜΑΣ ΜΙΛΑΤΕ ΛΙΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΦΑΧΡΙ ΤΣΟΚΕΡ; -Μετά τα γεγονότα κηρύσσεται αμέσως στρατιωτικός νόμος και στήνονται τα δικαστήρια. Ο Φαχρί Τσοκέρ είναι ο δικαστής του 2ου Δικαστηρίου Μπέγιογλου. Τα έγγραφα φθάνουν στα χέρια του από την ΗΕΑ (Υπηρεσίες Εθνικής Ασφαλείας). Αποδεικτικά έγγραφα, κατηγορητήρια, κατάλογος συλληφθέντων, τα ονόματα των ιδιοκτητών των καταστημάτων που καταστράφηκαν. Και περίπου 200 φωτογραφίες που υπάρχουν στο φάκελο, τραβηγμένες από την ΗΕΑ και τους ξένους δημοσιογράφους. Πιθανότατα τις τράβηξε Γερμανός δημοσιογράφος, διότι υπάρχουν σημειώσεις σ’ αυτή τη γλώσσα. Για παράδειγμα λέει: «Λίγα χρόνια νωρίτερα οι γυναίκες κυκλοφορούσαν σκεπασμένες. Τώρα μεταξύ αυτών που λεηλατούν τα καταστήματα υπάρχουν και γυναίκες». Ο συνταξιούχος στρατηγός Φαχρί Τσοκέρ, ίσως επειδή τον ενοχλούσε η συνείδησή του, άφησε το φάκελο αυτό στο Ίδρυμα Ιστορίας. Ζήτησε να αξιοποιηθεί μετά το θάνατό του. Οι φωτογραφίες είναι ανέκδοτες και απαθανατίζουν τη στιγμή των γεγονότων. Να δώσω ένα παράδειγμα που δείχνει ότι τα δικαστήρια ήταν υπό χειραγώγηση. Υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία που εστάλησαν από το Πρώτο Πολιτικό Τμήμα της Διευθύνσεως της Αστυνομίας, όμως δεν επιτρέπουν στο δικαστή Φαχρί Τσοκέρ να τα χρησιμοποιήσει. Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα γεγονότα διοργανώνονται από το σωματείο «Η Κύπρος είναι Τουρκική», τις μυστικές υπηρεσίες και τα φοιτητικά σωματεία. Ο λόγος που δεν επιτρέπουν τη χρησιμοποίησή τους είναι ότι δεν υπάρχει τίποτε εναντίον των κομμουνιστών. Λένε πως «δεν αναφέρονται καθόλου οι τακτικές της κομιντέρν και η Κύπρος». Η ΗΕΑ ετοιμάζει έκθεση με νέα αποδεικτικά στοιχεία. Στη δεύτερη αυτή έκθεση λέει τα εξής: «Τα γεγονότα τα δημιούργησαν οι κομμουνιστές και τα διοργάνωσε η Σοβιετική Ένωση».
*Η Ντιλέκ Γκιουβέν είναι τουρκικής καταγωγής και γεννήθηκε στη Γερμανία. Σπούδασε Πολιτική και Κοινωνική Ψυχολογία στο πανεπιστήμιο του Μπόχουμ και έκανε μεταπτυχιακή εργασία με θέμα «Ο Τουρκικός Εθνικισμός την περίοδο της οργάνωσης «Ένωσις και Πρόοδος». Το διδακτορικό της με θέμα «Τα γεγονότα της 6/7 Σεπτεμβρίου 1955, σε συνδυασμό με την ακολουθούμενη κατά την περίοδο της Τουρκικής Δημοκρατίας Μειονοτική Πολιτική» έγινε δεκτό από το γερμανικό πανεπιστήμιο και αφού μεταφράστηκε στα τουρκικά εκδόθηκε πρόσφατα από το «Ίδρυμα Ιστορίας» της Τουρκίας.
**O Χραντ Ντινκ έπεσε νεκρός μετά από πυροβολισμούς, στις 19 Ιανουαρίου 2007, μπροστά στα γραφεία της εβδομαδιαίας εφημερίδας Agos στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία εργαζόταν. Γύρω από το πτώμα του βρέθηκαν τέσσερις κάλυκες από σφαίρες, δύο εκ των οποίων τον βρήκαν στο κεφάλι. Η σορός του καλύφθηκε αμέσως από ένα άσπρο σεντόνι. Την επόμενη της δολοφονίας του, οι αρχές της Κωνσταντινούπολης μοίρασαν φωτογραφίες ενός άντρα που φερόταν ως ύποπτος για τη δολοφονία του. Όπως ανακοινώθηκε στη συνέχεια από τις αρχές, ο άντρας ονομαζόταν Ογκούν Σαμάρ και καταγόταν από την Τραπεζούντα. Η δολοφονία αποτελούσε μέρος της εφαρμογής σχεδιαζόμενου πραξικοπήματος από την παραστρατιωτική οργάνωση Εργκένεκον.
Πρόγραμμα δημοσιογραφίας και ραδιο-παραγωγής από μαθητές του Σωκράτη
(ΤΑ ΝΕΑ)_ Άρχισε πρόσφατα στο ραδιοσταθμό CFMB 1280 AM ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα μαθητικής ραδιο-παραγωγής. Πρόκειται για μία πρωτοβουλία του Μιχάλη Τελλίδη και του συνεργάτη του, Δημήτρη Ηλία. Οι μαθητές της 5ης δημοτικού του σχολείου «Σωκράτης» του παραρτήματος του Λαβάλ, υπό την επίβλεψη και το γενικό συντονισμό της εκπαιδευτικού Ελένης Δρακοπούλου, σχεδιάζουν και εκφωνούν ένα παιδικό ραδιοφωνικό πρόγραμμα, με συνεντεύξεις, βιβλιοπαρουσιάσεις, ανάγνωση ποιημάτων – γραμμένα από τα παιδιά – και διάφορα άλλα θέματα, που αφορούν το μαθητόκοσμο των ελληνικών μας σχολείων. Το πρόγραμμα στηρίζεται σε χορηγούς (μεταξύ αυτών και η εφημερίδα ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ), ενώ έχει την πλήρη υποστήριξη της Ελληνικής Κοινότητας Μόντρεαλ και της Γενικής Διεύθυνσης των Σχολείων Σωκράτης. Σύντομα δε, θα ακούσουμε και παιδιά από τις Έκτες Δημοτικού, με την εκπαιδευτικό Χρυσούλα Πετιμεζά. Μέσω του προγράμματος, τα παιδιά μαθαίνουν την πειθαρχία, εφευρετικότητα και ευθύνη που έχει ένας παραγωγός, δημοσιογράφος και ραδιοσχολιαστής. Με αυτή την εκπομπή, έχουμε τη μοναδική ευκαιρία να ακούσουμε τη θαυμάσια δουλειά στα ελληνικά που γίνεται στα Σχολεία «Σωκράτης». Μην τη χάνετε λοιπόν, κάθε Σάββατο στο CFMB 1280 AM στις 1:15 μ.μ. 1-2-3- Σωκράτης… Σας ακούμε!
