Συνολικά, υπήρχαν στον Καναδά 1,5 εκατομμύριο άνεργοι το Μάρτιο, αυξημένοι κατά 36.000 (+2,5%) το μήνα και κατά 167.000 (+12,4%) σε ετήσια βάση. Μεταξύ εκείνων που ήταν άνεργοι το Φεβρουάριο, το 14,7% απασχολήθηκε το Μάρτιο. Αυτό ήταν χαμηλότερο από το αντίστοιχο ποσοστό του Μαρτίου 2024 (18,6%).
Η μακροχρόνια ανεργία έχει επίσης αυξηθεί. Το ποσοστό των ανέργων που αναζητούν εργασία για 27 εβδομάδες ή περισσότερο ανήλθε σε 23,7% το Μάρτιο του 2025, από 18,3% το Μάρτιο του 2024. Οι άνθρωποι μπορεί να μείνουν άνεργοι μετά από απώλεια εργασίας ή μετά από οικειοθελή αποχώρηση από μια θέση εργασίας. Άλλοι μπορεί να μην έχουν εργαστεί πρόσφατα, είτε επειδή είναι νεο-εισερχόμενοι στην αγορά εργασίας, είτε επειδή έχουν μείνει χωρίς δουλειά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Μεταξύ των 1,5 εκατομμυρίων ανθρώπων που ήταν άνεργοι το Μάρτιο, το μεγαλύτερο ποσοστό (44,1%) είχε χάσει τη δουλειά του λόγω απόλυσης εντός των προηγούμενων 12 μηνών (από 47% το Μάρτιο του 2024). Από αυτούς τους ανέργους, το 18,4% εργάστηκε τελευταία στις κατασκευές, ενώ το 12,4% εργάστηκε τελευταία στο χονδρικό ή λιανικό εμπόριο. Το ποσοστό των ανέργων που εργάστηκαν τελευταία φορά στη μεταποίηση (9,3%) μεταβλήθηκε ελάχιστα σε ετήσια βάση.
Ένα άλλο 41,5% των ανέργων το Μάρτιο δεν είχε εργαστεί τους προηγούμενους 12 μήνες (ή δεν είχε εργαστεί ποτέ). Το ποσοστό αυτό αυξήθηκε, από 35,4% που ήταν το Μάρτιο του 2024. Τα άτομα αυτής της ομάδας μπορεί να είναι πιο ευάλωτα στις διακυμάνσεις των συνθηκών της αγοράς εργασίας και γενικά δεν είναι επιλέξιμα να λαμβάνουν τακτικές παροχές ασφάλισης απασχόλησης.
Ένα επιπλέον 14,3% όσων ήταν άνεργοι το Μάρτιο είχαν εγκαταλείψει οικειοθελώς την προηγούμενη εργασία τους, από 17,6% το Μάρτιο του 2024. Οι λόγοι για να αφήσετε μια δουλειά και να αναζητήσετε μια νέα μπορεί να περιλαμβάνουν δυσαρέσκεια, να πάτε στο σχολείο ή να φροντίσετε τα μέλη της οικογένειας.
ΠΟΣΟΣΤΑ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΕΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
Κατά τη διάρκεια περιόδων οικονομικής ύφεσης, οι εργαζόμενοι ενδέχεται να είναι πιθανότερο να απολυθούν, γεγονός που μπορεί να αυξήσει το συνολικό ποσοστό ανεργίας. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της ύφεσης του 2008/2009, το ποσοστό του απασχολούμενου πληθυσμού σε ένα δεδομένο μήνα που ήταν άνεργο τον επόμενο μήνα λόγω απόλυσης, αυξήθηκε στο 2% τον Ιανουάριο του 2009. Αυτό ήταν υψηλότερο από το μέσο ποσοστό του 1% που καταγράφηκε το 2007. Το ποσοστό ανεργίας στον Καναδά αυξήθηκε από 6,2% τον Αύγουστο του 2008 στο ανώτατο όριο του 8,8% τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2009.
Μεταξύ εκείνων που απασχολούνταν το Φεβρουάριο του 2025, το 0,7% είχε μείνει άνεργο το Μάρτιο του 2025, ως αποτέλεσμα απόλυσης. Το ποσοστό αυτό μεταβλήθηκε ελάχιστα από την ίδια περίοδο το 2024 (0,8%) και το ίδιο με το μέσο όρο πριν από την πανδημία Φεβρουαρίου-Μαρτίου που καταγράφηκε από το 2017 έως το 2019 (0,7%).
ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ
ΑΠΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΥΓΕΙΑΣ, ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ
Οι αυτοαπασχολούμενοι συμβάλλουν μοναδικά στην οικονομία και την κοινωνία, και συνήθως έχουν μεγαλύτερη αυτονομία και έλεγχο του χρονοδιαγράμματος και των εργασιακών δραστηριοτήτων τους. Ωστόσο, οι αυτοαπασχολούμενοι τείνουν να αντιμετωπίζουν περισσότερους οικονομικούς κινδύνους από τους μισθωτούς και ενδέχεται να είναι πιο ευάλωτοι στις μεταβαλλόμενες οικονομικές συνθήκες. Επιπλέον, οι αυτοαπασχολούμενοι δεν έχουν πρόσβαση σε οδοντιατρικές παροχές ή παροχές αναπηρίας από τον εργοδότη.
Αφού δεν κατέγραψε σχεδόν καμία ανάπτυξη το 2022 και το 2023, η αυτοαπασχόληση αυξήθηκε το δεύτερο εξάμηνο του 2024 και στις αρχές του 2025. Το Μάρτιο του 2025, υπήρχαν 2,7 εκατομμύρια αυτοαπασχολούμενοι στον Καναδά, αυξημένοι κατά 81.000 (+3%) από τον ίδιο μήνα το 2024. Παρά την αύξηση αυτή, το ποσοστό του συνόλου των αυτοαπασχολούμενων εργαζομένων (13,1%) ήταν χαμηλότερο από τον προ πανδημίας μέσο όρο του 14,9% που καταγράφηκε από το 2017 έως το 2019.
Το Μάρτιο, η Έρευνα Εργατικού Δυναμικού (ΕΕΔ) ρώτησε τους αυτοαπασχολούμενους εάν καλύπτονταν από διαφορετικούς τύπους ιδιωτικών ασφαλιστικών προγραμμάτων, εξαιρουμένης της κάλυψης από επαρχιακή ή άλλη κρατική ασφάλιση. Μεταξύ των αυτοαπασχολούμενων ηλικίας 15 έως 69 ετών, το 43,3% καλυπτόταν από συμπληρωματικό πρόγραμμα υγειονομικής περίθαλψης, ενώ το 36,4% καλυπτόταν από οδοντιατρικό πρόγραμμα και το 25,3% από ασφάλιση αναπηρίας.
Συγκριτικά, το 67,3% των εργαζομένων είχε πρόσβαση, είτε σε συμπληρωματικό πρόγραμμα υγειονομικής περίθαλψης είτε σε οδοντιατρικό πρόγραμμα, και το 57,1% είχε πρόσβαση σε ασφάλιση αναπηρίας μέσω εργοδότη.
Οι αυτοαπασχολούμενοι με μεγαλύτερες και πιο εδραιωμένες επιχειρήσεις, ήταν πιθανότερο να καλύπτονται και από τις τρεις μορφές ασφάλισης. Για παράδειγμα, οι μισοί (49,8%) από τους ενσωματωμένους αυτοαπασχολούμενους με υπαλλήλους, είχαν συμπληρωματικό πρόγραμμα υγειονομικής περίθαλψης, σε σύγκριση με το 39,5% των μη ενσωματωμένων αυτοαπασχολούμενων χωρίς υπαλλήλους.
