Ποια είναι τα 8 νομοσχέδια σε 10 ημέρες νομοθετικής δραστηριότητας
Η Christine Fréchette (Κριστίν Φρεσέτ), που αντικατέστησε τον François Legault ο οποίος παραιτήθηκε τον Ιανουάριο του 2026, είναι η νέα πρωθυπουργός του Κεμπέκ από τις 15 Απριλίου 2026, όταν ορκίστηκε επίσημα ως η 33η πρωθυπουργός της Επαρχίας. Εξελέγη ηγέτης του κόμματος Coalition Avenir Québec (CAQ) στις 12 Απριλίου 2026, συγκεντρώνοντας το 57,9% των ψήφων και επικρατώντας του Bernard Drainville. Είναι η δεύτερη γυναίκα στην ιστορία του Κεμπέκ που αναλαμβάνει αυτό το αξίωμα, μετά την Pauline Marois (2012-2014).
Πριν γίνει πρωθυπουργός η Fréchette, υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομίας, Καινοτομίας και Ενέργειας, καθώς και ως υπουργός Μετανάστευσης, στην κυβέρνηση του Legault. Η ορκωμοσία της πραγματοποιήθηκε στην Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ, σηματοδοτώντας μια αλλαγή γενιάς στην ηγεσία της επαρχίας.
Από την ορκωμοσία της στις 15 Απριλίου 2026 μέχρι σήμερα, η Christine Fréchette έχει επικεντρωθεί στην εδραίωση της νέας της κυβέρνησης και στην προετοιμασία για τις εκλογές του Οκτωβρίου. Λόγω της αναστολής των εργασιών της Εθνοσυνέλευσης (prorogation) που μεσολάβησε για τη μετάβαση στην ηγεσία, η νομοθετική δραστηριότητα ξεκίνησε ουσιαστικά στις 5 Μαΐου 2026.
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
Η Fréchette προσπαθεί να δώσει έναν πιο «οικονομικό» και «εθνικιστικό» χαρακτήρα στην πολιτική της, με πέντε βασικές προτεραιότητες:
1] Κόστος Ζωής: Έχει ζητήσει από τον Υπουργό Οικονομικών σχέδια για τη μείωση της πίεσης στις οικογένειες, όπως η επιστροφή εσόδων από τους φόρους στα καύσιμα και μέτρα για τη μείωση των τιμών στα τρόφιμα.
2] Οικονομία & Επιχειρήσεις: Ως πρώην υπουργός Οικονομίας, δίνει έμφαση στη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (π.χ. μείωση φόρων για 75.000 επιχειρήσεις).
3] Ταυτότητα & Γλώσσα: Συνεχίζει τη σκληρή γραμμή του CAQ για τη γαλλική γλώσσα, δεσμευόμενη να μην υποχωρήσει σε θέματα κουλτούρας και αξιών του Κεμπέκ.
4] Στέγαση & Υποδομές: Ανακοίνωσε μέτρα για τη στεγαστική κρίση, όπως απαλλαγή από το «φόρο καλωσορίσματος» για νέους ιδιοκτήτες και επενδύσεις 167 δισ. δολαρίων σε υποδομές (σχέδιο 2026-2036).
5] Κοινωνικές Υπηρεσίες: Επικεντρώνεται στη μείωση των λιστών αναμονής στα νοσοκομεία και στην πρόσβαση σε οικογενειακούς γιατρούς.
Γενικά, η πολιτική της περιγράφεται ως μια προσπάθεια «σταθερότητας και δράσης», προσπαθώντας να ανακάμψει στις δημοσκοπήσεις πριν από τις επερχόμενες γενικές εκλογές.
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ (ΑΠΟ 5 ΜΑΪΟΥ 2026)
Το κόμμα της (CAQ) έχει εισαγάγει ή προωθεί τα εξής:
◘ Νομοσχέδιο 1 (Bill 1): Ο Νόμος περί του Συντάγματος του Κεμπέκ, ο οποίος επαναφέρθηκε (re-instated) στις 6 Μαΐου 2026. Το νομοσχέδιο αυτό επιδιώκει τη δημιουργία ενός επίσημου συντάγματος για την επαρχία, το οποίο θα απαγορεύει, μεταξύ άλλων, τη χρήση δημόσιων πόρων για τη νομική προσβολή νόμων που θεωρούνται θεμελιώδεις για το Κεμπέκ, όπως ο Νόμος 96.
◘ Νομοσχέδιο 3 (Bill 3): Πρόκειται για το Νόμο για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εκπροσώπησης των εκλογέων, ο οποίος κατατέθηκε στις 7 Μαΐου 2026. Το νομοσχέδιο αυτό στοχεύει στην προσθήκη δύο νέων εδρών στην Εθνοσυνέλευση (στις περιοχές Centre-du-Québec και Laurentides), επιτρέποντας παράλληλα στις περιοχές του Μόντρεαλ και της Γκασπεζί να διατηρήσουν εκλογικές περιφέρειες που επρόκειτο να καταργηθούν.
◘ Ανανέωση της «ρήτρας εξαίρεσης» (Notwithstanding Clause) για το Νόμο 96: Αυτό ήταν το πρώτο νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνησή της (στις 6 Μαΐου) για την προστασία του νόμου για τη γαλλική γλώσσα από δικαστικές προσφυγές.
◘ Νομοσχέδιο 191 (Bill 191): Ένα νομοσχέδιο για τη θέσπιση μέτρων σχετικά με συμπληρωματικές και ενσωματωμένες προσεγγίσεις στην υγεία, το οποίο κατατέθηκε στις 6 Μαΐου 2026.
◘ Νομοσχέδιο 596 (Bill 596): Ο Νόμος για την ενίσχυση της ακεραιότητας και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, που εισήχθη στις 7 Μαΐου 2026. Επιπλέον, η κυβέρνηση ανακοίνωσε το άνοιγμα εκ νέου του προγράμματος PEQ (Quebec Experience Program) για δύο χρόνια, μια κίνηση που στοχεύει στη διευκόλυνση της μόνιμης παραμονής για ξένους φοιτητές και ειδικευμένους εργάτες.
◘ Νόμος για την Ενδοοικογενειακή Βία: Προωθείται νομοσχέδιο που θα επιτρέπει σε πολίτες να γνωρίζουν το ποινικό παρελθόν των συντρόφων τους σχετικά με βίαια περιστατικά.
◘ Μεταρρύθμιση του Εκλογικού Χάρτη: Κατατέθηκε νομοσχέδιο για να αποτραπεί η κατάργηση εκλογικών περιφερειών στο Μόντρεαλ και τη Γασπεσία.
◘ Επαναφορά «νεκρών» νομοσχεδίων: Η κυβέρνηση αναβίωσε εκκρεμή νομοσχέδια που είχαν σταματήσει λόγω της αναστολής της Βουλής τον Απρίλιο.
ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
Φυσικά, η αντιπολίτευση στο Κεμπέκ έχει εκφράσει έντονες διαφωνίες, κατηγορώντας την Christine Fréchette ότι ακολουθεί την ίδια τακτική με τον προκάτοχό της, François Legault, παρά το «νέο πρόσωπο» της κυβέρνησης. Οι κυριότερες επικρίσεις εστιάζουν στα εξής:
☛ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ 1 (ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΚΕΜΠΕΚ)
Εδώ η αντιπολίτευση είναι σφοδρά αντίθετη, κάνοντας λόγο για μια «αυταρχική» προσέγγιση.
⇲ Φιλελεύθερο Κόμμα (PLQ): Ο ηγέτης Charles Milliard ζήτησε την πλήρη απόσυρση του νομοσχεδίου, χαρακτηρίζοντας τη διαδικασία διαβούλευσης «αποτυχία» και υποστηρίζοντας ότι ένα σύνταγμα πρέπει να ενώνει και όχι να διχάζει.
⇲ Québec solidaire (QS): Ο Guillaume Cliche-Rivard δήλωσε ότι «ο χρόνος για συνεργασία τελείωσε», κατηγορώντας το CAQ ότι προσπαθεί να σώσει την πολιτική του εικόνα στο τέλος της θητείας της.
⇲ Κριτική: Η αντιπολίτευση ευθυγραμμίζεται με πάνω από 300 οργανώσεις που προειδοποιούν ότι το νομοσχέδιο υπονομεύει τα δικαιώματα των μειονοτήτων και των αυτόχθονων λαών.
☛ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ 3 (ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ)
Σε μια ασυνήθιστη κίνηση, υπήρξε ευρεία συναίνεση μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
⇲ Φιλελεύθερο Κόμμα (PLQ), Québec solidaire (QS) και Parti Québécois (PQ): Υποστήριξαν το νομοσχέδιο, καθώς προστατεύει την πολιτική εκπροσώπηση της Gaspésie και του Ανατολικού Μόντρεαλ.
⇲ Επιφυλάξεις: Παρά την υποστήριξη, ο Alexandre Leduc (QS) τόνισε ότι ο αριθμός των εδρών δεν είχε αυξηθεί από το 1989 παρά τη μεγάλη αύξηση του πληθυσμού. Επίσης, η διαδικασία καθυστέρησε ελαφρώς, επειδή ένας ανεξάρτητος βουλευτής αρνήθηκε την ομόφωνη υιοθέτηση, αναγκάζοντας το νομοσχέδιο να ακολουθήσει την κανονική κοινοβουλευτική οδό.
☛ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ (ΝΟΜΟΣ 96)
⇲ Οι ηγέτες των Φιλελευθέρων (Liberal Party) και του Parti Québécois (PQ) χαρακτήρισαν την απόφασή της να ανανεώσει τη «ρήτρα εξαίρεσης» ως «πολιτική τακτική». Υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιεί το θέμα της ταυτότητας για να αποσπάσει την προσοχή από τα προβλήματα στην οικονομία και την υγεία, ενόψει των εκλογών του Οκτωβρίου.
☛ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ 191 (ΥΓΕΙΑ)
Η αντίδραση εστιάζει στο φόβο ότι η κυβέρνηση «παραιτείται» από τη στήριξη των οικογενειακών γιατρών.
⇲ Φιλελεύθερο Κόμμα (PLQ): Ο André Fortin χαρακτήρισε «ανεύθυνη» τη σύνδεση των μισθών των γιατρών με την απόδοση, υποστηρίζοντας ότι αυτό δε λύνει την έλλειψη πόρων και νοσηλευτών.
⇲ Οργανώσεις χρηστών: Το Regroupement provincial des comités des usagers εξέφρασε σκεπτικισμό, για το αν το νομοσχέδιο θα βελτιώσει πραγματικά την πρόσβαση των ασθενών σε γιατρούς.
☛ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ 596 (ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ & ΡΗΤΡΑ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ)
Αν και το νομοσχέδιο παρουσιάζεται ως μέτρο προστασίας, προκαλεί αντιδράσεις για τον τρόπο που περιορίζει τη δικαιοσύνη.
⇲ Κύρια κριτική: Η αντιπολίτευση και νομικοί φορείς θεωρούν ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί αυτό το νομοσχέδιο για να «θωρακίσει» αμφιλεγόμενους νόμους (όπως ο Νόμος 96), εμποδίζοντας τους πολίτες να τους προσβάλλουν δικαστικά με δημόσια χρηματοδότηση.
⇲ Θετική σημείωση: Η Canadian Civil Liberties Association (CCLA) χαιρέτισε την πρόθεση για περιορισμό της «ρήτρας εξαίρεσης», αλλά σημείωσε ότι θα προτιμούσε ακόμη αυστηρότερα όρια.
ΣΦΟΔΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ 3 ΣΗΜΕΙΑ
☛ Προτεινόμενο «Σύνταγμα του Κεμπέκ»: Το νομοσχέδιο αυτό δέχεται σφοδρή κριτική από την αντιπολίτευση, η οποία το περιγράφει ως «αυταρχικό και διχαστικό». Ειδικότερα, εκπρόσωποι αγγλόφωνων και αυτόχθονων πληθυσμών αντιτίθενται σθεναρά, θεωρώντας ότι το κείμενο συντάχθηκε χωρίς ουσιαστική διαβούλευση.
☛ Οικονομική Πολιτική & Κόστος Ζωής: Ο ηγέτης των Φιλελευθέρων, Charles Milliard, κατηγόρησε την Fréchette για έλλειψη πραγματικής στρατηγικής, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση απλώς «τρέχει να προλάβει» τις εξελίξεις (π.χ. με το ταξίδι της στην Ουάσιγκτον) αντί να προστατεύει ουσιαστικά τα συμφέροντα των επιχειρήσεων.
☛ Συμπεριφορά στην Εθνοσυνέλευση: Υπήρξε ένταση όταν η Fréchette επέκρινε τον ηγέτη του PQ, Paul St-Pierre Plamondon, επειδή δε χειροκρότησε μέρος της ομιλίας της για την προστασία των γυναικών. Η αντιπολίτευση βλέπει τέτοιες κινήσεις ως προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων παρά ως διάθεση για συνεργασία.
Συνολικά, τα κόμματα της αντιπολίτευσης θεωρούν τη Fréchette μια «συνέχεια του παλιού» (status quo) και προειδοποιούν ότι οι προτεραιότητές της παραμένουν ιδεολογικές, αντί να εστιάζουν στα καθημερινά προβλήματα των πολιτών, όπως η υγεία και η στέγαση.
