Home Blog

Μόντρεαλ: Πρύτανης του πανεπιστημίου Concordia η Δρ. Φαίη Διαμαντούδη

0

Μεγάλη διάκριση για τη Δρα Φαίη Διαμαντούδη, η οποία εκλέχθηκε πρύτανης του Πανεπιστημίου Concordia του Μόντρεαλ και αντιπρόεδρος ακαδημαϊκών υποθέσεων, για πενταετή θητεία που ξεκίνησε την 1η Μαΐου 2026. Σημειώνεται, ότι υπηρετούσε ήδη στη θέση προσωρινά από το Σεπτέμβριο του 2025.
Η Φαίη Διαμαντούδη είναι καθηγήτρια οικονομικών και έχει αναλάβει πολλές ηγετικές θέσεις τα τελευταία 15 χρόνια. Το 2023 διορίστηκε κοσμήτορας μεταπτυχιακών σπουδών, μετά από τρία χρόνια αναπληρωματικών καθηκόντων. Το 2024 υπηρέτησε ως προσωρινή αντιπρόεδρος έρευνας και μεταπτυχιακών σπουδών, ενώ το 2025 ανέλαβε ειδική αποστολή για την ενίσχυση και διαφοροποίηση των πηγών εσόδων του πανεπιστημίου. Στο παρελθόν είχε επίσης διατελέσει διευθύντρια μεταπτυχιακών προγραμμάτων, στο Τμήμα Οικονομικών και αναπληρώτρια κοσμήτορας στρατολόγησης και υποτροφιών στη Σχολή Μεταπτυχιακών Σπουδών.

Ο πρόεδρος του Concordia, Graham Carr, τόνισε ότι το πανεπιστήμιο βρίσκεται σε μια κρίσιμη και απαιτητική περίοδο και χρειάζεται μια ακαδημαϊκή ηγεσία με τόλμη, διοικητική ικανότητα και όραμα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Φαίη Διαμαντούδη αποτελεί «προφανή επιλογή» χάρη στο σημαντικό έργο και την αφοσίωσή της στο πανεπιστήμιο.

Τα τελευταία χρόνια, η Φαίη Διαμαντούδη ηγήθηκε μιας μεγάλης προσπάθειας αναθεώρησης του ακαδημαϊκού μοντέλου λειτουργίας του Concordia, εξετάζοντας προγράμματα σπουδών και δομές με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη. Συνεργάστηκε στενά με όλα τα ακαδημαϊκά τμήματα και με εκπροσώπους φοιτητικών συλλόγων, συγκεντρώνοντας δεδομένα και καταγράφοντας τις ανάγκες και τις προκλήσεις κάθε μονάδας. Αυτές οι συναντήσεις γέννησαν νέες ιδέες για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του πανεπιστημίου και την προσέλκυση νέων κατηγοριών φοιτητών.

Ο Carr υπογράμμισε επίσης, ότι η Δρ. Διαμαντούδη είχε ήδη θέσει τις βάσεις γι’ αυτή την πορεία μέσα από πρωτοβουλίες που εκσυγχρόνισαν τη λειτουργία της Σχολής Μεταπτυχιακών Σπουδών, αύξησαν θεαματικά τις εγγραφές μεταπτυχιακών ερευνητών και ενίσχυσαν σημαντικά τη χρηματοδότηση των φοιτητών. Η ικανότητά της να φέρνει σε επαφή ανθρώπους, να ενθαρρύνει το διάλογο και να κινητοποιεί κοινωνικές ομάδες, θεωρείται καθοριστική για το νέο της ρόλο.

Η ίδια η Δρ. Διαμαντούδη δήλωσε ότι νιώθει βαθιά συνδεδεμένη με το Concordia, όπου έγινε μέλος ΔΕΠ πριν από σχεδόν 25 χρόνια. Αναγνωρίζει ότι το πανεπιστήμιο βρίσκεται σε μια δύσκολη καμπή, αλλά πιστεύει ότι μπορεί να βγει από αυτήν πιο δυνατό, πιο ενωτικό και πιο έτοιμο για το μέλλον. Τόνισε ότι θέλει να συμβάλει στη γεφύρωση του χάσματος ανάμεσα στο όραμα και την εφαρμογή, ανάμεσα στην ηγεσία και την κοινότητα, και ανάμεσα στις πιέσεις και στις ευκαιρίες που αυτές δημιουργούν.

Η Φαίη Διαμαντούδη εντάχθηκε στο Concordia το 2003 ως επίκουρη καθηγήτρια και έγινε πλήρης καθηγήτρια το 2015. Ειδικεύεται στην θεωρία των παιγνίων και την περιβαλλοντική οικονομική, με έρευνα που εξετάζει, μεταξύ άλλων, τη σταθερότητα διεθνών περιβαλλοντικών συμφωνιών. Είναι μέλος του Loyola Sustainability Research Centre. Η ηγετική της παρουσία επεκτείνεται και πέρα από το Concordia: είναι πρόεδρος της Northeastern Association of Graduate Schools, ταμίας της Canadian Association for Graduate Studies και μέλος της ερευνητικής επιτροπής του Council of Graduate Schools στις ΗΠΑ.

Κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη και ήρθε στον Καναδά ως διεθνής φοιτήτρια. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οτάβα και στη συνέχεια ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στα οικονομικά στο McGill.

© ΕΡΤ

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ

0

σε Ευρώπη & Μέση Ανατολή

Η γεωστρατηγική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών εκτείνεται σε δεκάδες αμερικανικές βάσεις ανά τον κόσμο, με την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή να αποτελούν κρίσιμους άξονες. Μετά τις πρόσφατες εντάσεις στην περιοχή, το ενδιαφέρον στρέφεται στο πού ακριβώς βρίσκονται οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στην Ευρώπη και ποιοι είναι οι στόχοι πιθανών επιθέσεων στη Μέση Ανατολή.
Το Ιράν έχει επανειλημμένως δηλώσει, ότι οι αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή παραμένουν πιθανοί στόχοι αντιποίνων, ενώ δεν αποκλείεται η επέκταση των απειλών σε άλλες περιοχές. Αυτή η κλιμάκωση καθιστά επιτακτική την κατανόηση του δικτύου των αμερικανικών βάσεων.


ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΗΠΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Η περιοχή της Μέσης Ανατολής φιλοξενεί κρίσιμες αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις που υποστηρίζουν επιχειρήσεις από την Αίγυπτο έως το Καζακστάν. Το Μπαχρέιν αποτελεί την έδρα του 5ου Στόλου από το 1948, με τη ναυτική βάση να φιλοξενεί αεροπλανοφόρα και μεγάλα πολεμικά πλοία σε λιμάνι βαθέων υδάτων.
Στο Κατάρ λειτουργεί η βάση αλ Ουντέιντ, η μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική εγκατάσταση στην περιοχή. Εκεί βρίσκονται διοικητικά κέντρα της Centcom, μαχητικά αεροσκάφη, μέσα εναέριου ανεφοδιασμού και περίπου 10.000 στρατιώτες. Η εγκατάσταση συντονίζει επιχειρήσεις σε τεράστια γεωγραφική έκταση.

Το Κουβέιτ διαθέτει πολλαπλές αμερικανικές βάσεις, συμπεριλαμβανομένου του στρατοπέδου Αριφζάν με την προωθημένη έδρα του Στρατού Ξηράς της Centcom. Η αεροπορική βάση Άλι αλ Σάλεμ απέχει μόλις 40 χιλιόμετρα από τα ιρακινά σύνορα, ενώ το στρατόπεδο Μπέρινγκ, που δημιουργήθηκε το 2003, υποστηρίζει αναπτύξεις στο Ιράκ και τη Συρία.

Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η αεροπορική βάση αλ Ντάφρα νότια του Αμπού Ντάμπι είναι ζωτικής σημασίας για την Πολεμική Αεροπορία. Το λιμάνι Τζέμπελ Άλι στο Ντουμπάι, παρότι δεν είναι επίσημα αμερικανική βάση, αποτελεί το μεγαλύτερο σημείο υποδοχής πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.

Στο Ιράκ, οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν παρουσία στην αεροπορική βάση Άιν αλ Άσαντ στην επαρχία Άνμπαρ, υποστηρίζοντας τις ιρακινές δυνάμεις και αποστολές του ΝΑΤΟ. Η βάση αυτή δέχθηκε ιρανικά πλήγματα το 2020 ως αντίποινα για τη δολοφονία του στρατηγού Κάσεμ Σολεϊμανί. Επιπλέον, στην αεροπορική βάση της Αρμπίλ στο Ιρακινό Κουρδιστάν σταθμεύουν δυνάμεις του αντιτζιχαντιστικού συνασπισμού.

Η Σαουδική Αραβία φιλοξενούσε 2.321 Αμερικανούς στρατιώτες το 2024, με κάποιους να σταθμεύουν στην αεροπορική βάση Πρίγκιπα Σουλτάν, 60 χιλιόμετρα νότια του Ριάντ.

Στην Ιορδανία λειτουργεί η αεροπορική βάση Μουγουαφάκ αλ Σάλτι στην Αζράκ, 100 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Αμάν.

Στη Συρία, οι ΗΠΑ διατηρούσαν επί χρόνια στρατιωτική παρουσία σε διάφορες εγκαταστάσεις, στο πλαίσιο της καταπολέμησης του Ισλαμικού Κράτους. Ωστόσο, τα στρατεύματα αποσύρονται σταδιακά.

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ

ΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην Ευρώπη αποτελούν θεμέλιο λίθο της στρατηγικής του ΝΑΤΟ και της ασφάλειας της ηπείρου. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση εγκαταστάσεων εντοπίζεται σε τέσσερις χώρες: Γερμανία, Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ισπανία.

⦿ Η Γερμανία φιλοξενεί τις περισσότερες αμερικανικές δυνάμεις στην Ευρώπη, με πάνω από 30.000 στρατιώτες. Σημαντικές εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν την Αεροπορική Βάση Ramstein και τη Spangdahlem, ενώ η U.S. Army Garrison Bavaria θεωρείται η μεγαλύτερη βάση Στρατού Ξηράς των ΗΠΑ εκτός αμερικανικού εδάφους.

⦿ Στην Ιταλία λειτουργούν κρίσιμα κέντρα, όπως η Αεροπορική Βάση Aviano και ο Ναυτικός Σταθμός Sigonella στη Σικελία. Ο Στρατός Ξηράς διατηρεί επίσης εγκαταστάσεις κοντά στη Βιτσέντσα.

⦿ Το Ηνωμένο Βασίλειο παρέχει βάσεις της RAF που χρησιμοποιούνται από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των RAF Lakenheath και RAF Mildenhall.

⦿ Η Ισπανία φιλοξενεί τη Ναυτική Βάση Rota και την Αεροπορική Βάση Morón, ενώ η Πορτογαλία συμβάλλει με το Lajes Field στις Αζόρες.

ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ

Οι Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας στην Κύπρο αποτελούν Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος υπό διαχείριση του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι βάσεις αυτές κρατήθηκαν από τους Βρετανούς μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου και τη μετάβασή της από Αποικία του Στέμματος σε ανεξάρτητο κράτος.

Το Ηνωμένο Βασίλειο απαίτησε και εξασφάλισε την κατοχή αυτών των στρατιωτικών βάσεων, λόγω της στρατηγικής θέσης της Κύπρου στη Μεσόγειο Θάλασσα, προς όφελος των βρετανικών συμφερόντων. Οι εγκαταστάσεις αυτές παρέχουν επίσης πρόσβαση σε συμμαχικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών, για επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή.

© PARAPOLITIKA.GR

Γιορτή της μητέρας:

0

Διαφορετική σε κάθε χώρα!

Αλήθεια, πόσοι από μας γνωρίζουμε πότε είναι η γιορτή της μητέρας; Έχει κάποια στάνταρ ημερομηνία ή αλλάζει κάθε χρόνο; Ας δούμε όμως πρώτα πως προέκυψε και τι γιορτάζουμε την ημέρα εκείνη.

Η γιορτή της μητέρας είναι μια μοντέρνα γιορτή, η οποία είναι αφιερωμένη φυσικά σε όλες τις μητέρες, στη μητρότητα, στους μητρικούς δεσμούς και στην επιρροή των μητέρων στην κοινωνία συνολικά. Αντίστοιχα, υπάρχει και η γιορτή του πατέρα, για τους πατεράδες όλου του κόσμου.

Κατά μία άποψη, η γιορτή της μητέρας σχετίζεται με τη γιορτή της Κυβέλης, μητέρας θεών και ανθρώπων στην αρχαία Ελλάδα ή με τα αντίστοιχα Ιλάρια στην αρχαία Ρώμη, αν και οι γιορτές αυτές δεν ήταν αφιερωμένες στη μητρότητα αυτή καθ’ αυτή. Κατά μία άλλη άποψη, η πρώτη γιορτή της μητέρας ήταν αφιερωμένη στη θεά Ρέα, μητέρα του Δία και του Ποσειδώνα.

Στην πραγματικότητα, ο εορτασμός της μέρας αυτής, με τη μορφή που έχει σήμερα, ξεκίνησε από τις ΗΠΑ στις αρχές του 20ού αιώνα.

Εμπνευστής της γιορτής φέρεται να είναι η Anna Marie Jarvis η οποία μετά το θάνατο της μητέρας της το 1905 προσπάθησε να καθιερώσει τη γιορτή της μητέρας προς τιμήν της δικής της μητέρας. Επανάφερε το θέμα το 1908 στο μνημόσυνο για τα τρία χρόνια από το θάνατο της μητέρας της με το σλόγκαν ότι «πρέπει να τιμούμε αυτήν που έχει κάνει τα περισσότερα πράγματα για εμάς».

Τελικά, δύο χρόνια αργότερα, η πολιτεία της Βιρτζίνια από όπου καταγόταν η Anna Jarvis αναγνώρισε την ημέρα ως επίσημη γιορτή και ακολούθησαν και άλλες πολιτείες.

ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ Η ΓΙΟΡΤΗ

ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Πότε πέφτει όμως η γιορτή της μητέρας κάθε χρόνο; Η ημερομηνία αλλάζει από χώρα σε χώρα. Στη συντριπτική πλειοψηφία γιορτάζεται μέσα στο μήνα Μάιο, με εξαίρεση τις χώρες του νοτίου ημισφαιρίου που τη γιορτάζουν κατά τους δικούς μας χειμερινούς μήνες.

Στην Ελλάδα και στην Κύπρο, όπως και στις περισσότερες χώρες, η ημέρα της μητέρας είναι κινητή και γιορτάζεται πάντα τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου. Σε κάποιες άλλες γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή του Μάη ή στο τέλος Μαΐου.

Γαλλία: Το 1950 ένας νόμος στη Γαλλία καθιέρωσε την τέταρτη Κυριακή του Μαΐου ως τη «γιορτή της μητέρας». Οι Γάλλοι γιορτάζουν τη γυναίκα που τους έφερε στη ζωή με κάρτες, δώρα, λουλούδια και οικογενειακά γεύματα.

Κίνα: Αν και καθιερώθηκε σχετικά πρόσφατα στην Κίνα, γιορτάζεται τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου με δώρα και εκδηλώσεις.

Μεγάλη Βρετανία: Από το 16ο αιώνα, οι Άγγλοι είχαν καθιερώσει την τέταρτη Κυριακή της Σαρακοστής ως την ημέρα που είναι αφιερωμένη στη μητέρα και οι οικογένειες ενώνονται και πηγαίνουν στην εκκλησία. Κατά τον 20ό αιώνα, η ημέρα αυτή, αν και διατήρησε την παράδοση που θέλει τις οικογένειες να μαζεύονται στο σπίτι, είχε και μία πιο σύγχρονη νότα, με τα παιδιά να χαρίζουν ευχαριστήριες κάρτες στις μητέρες τους. Έτσι συνήθως η ημέρα της Μητέρας στη Βρετανία είναι μέσα στο Μάρτιο.

Μεξικό: Στο Μεξικό η Ημέρα της Μητέρας είναι ιδιαίτερα σημαντική. Για την ακρίβεια, η 10η Μαΐου, ανεξάρτητα με το τι μέρα πέφτει, είναι η μέρα όπου τα εστιατόρια είναι πιο γεμάτα από ποτέ. Τα λουλούδια είναι πάντα ένα καλό δώρο, και τους εορτασμούς συμπληρώνει η μουσική και το φαγητό.

Ινδία: Μπορεί η ημέρα εκείνη να είναι σχετικά πρόσφατο έθιμο στην Ινδία, αλλά κάθε δεύτερη Κυριακή του Μαΐου τα παιδιά δείχνουν την αγάπη τους στη μητέρα τους προσφέροντας λουλούδια, δώρα και ευχαριστήριες κάρτες.

Ιαπωνία: Η Ιαπωνία είχε αρχικά ταυτίσει την Ημέρα της Μητέρας (Haha no Hi, όπως τη λένε) με τα γενέθλια της Αυτοκράτειρας Koujun, αλλά τελικά μεταφέρθηκε τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, όπου τα παιδιά συνηθίζουν να προσφέρουν λουλούδια στη μητέρα τους.

Ρωσία: Στην Πρώην Σοβιετική Ένωση γιόρταζαν τις μητέρες στις 8 Μαρτίου, αλλά από το 1998 και μετά γιορτάζεται την τελευταία Κυριακή του Νοεμβρίου. Βέβαια, πολλοί είναι εκείνοι που επιλέγουν να δώσουν τα δώρα στη μητέρα τους το Μάρτιο.

Αίγυπτος: Στην Αίγυπτο, αλλά και σε πολλές άλλες αραβικές χώρες, η Ημέρα της Μητέρας γιορτάζεται στις 21 Μαρτίου, την πρώτη μέρα της Άνοιξης. Εκείνη την ημέρα, αν και δεν είναι επίσημα εθνική εορτή, συνηθίζουν να δίνουν δώρα.

Ταϊλάνδη: Στην Ταϊλάνδη η Ημέρα της Μητέρας γιορτάζεται στις 12 Αυγούστου, που είναι και τα γενέθλια της Βασίλισσας Sirikit. Εκείνη την ημέρα γίνονται παρελάσεις και πολλές εορταστικές εκδηλώσεις.

Νέα Δημοκρατία: Τα «καρφιά», οι αιχμές και οι προτάσεις των βουλευτών

0

Μητσοτάκης: «Λεπτή και κόκκινη η γραμμή που χωρίζει τον προβληματισμό από την εσωστρέφεια» ◙ Αυστηρές συστάσεις, αλλά και ενέσεις ενότητας από τον πρωθυπουργό – «Είμαστε μια γροθιά και προχωράμε σαν μια γροθιά» ◙ Όλο το παρασκήνιο της συνεδρίασης της Κ.Ο.

Σαφές μήνυμα στους βουλευτές της ΝΔ να μην κυλήσουν στην εσωστρέφεια, έστειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματός του (Πέμπτη 7 Μαΐου). Όπως είπε χαρακτηριστικά, «είναι λεπτή η γραμμή που χωρίζει τον προβληματισμό από την εσωστρέφεια και αυτή είναι κόκκινη γραμμή».

Την έμμεση προειδοποίηση του ο πρωθυπουργός τη συνόδευσε όμως και με τη διαβεβαίωση πως όλοι οι βουλευτές, ανεξαρτήτως των δικογραφιών που «τρέχουν» θα συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια της ΝΔ στις προσεχείς εκλογές.

«Όλοι οι βουλευτές μας θα βρίσκονται στα ψηφοδέλτια εφόσον το επιθυμούν» είπε χαρακτηριστικά για να προσθέσει: «Χωρίς τελεσίδικες αποφάσεις, ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας». Σημείωσε, δε, πως «είμαστε μια γροθιά και προχωράμε σαν μια γροθιά».

ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκίνησε την ομιλία του μιλώντας για τις γεωπολιτικές εξελίξεις αλλά και τα αποτελέσματα της πρόσφατης επίσκεψης του στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στην Ιορδανία. Πέραν αυτών, έστρεψε το ενδιαφέρον στα εσωτερικά ζητήματα της κυβερνώσας παράταξης. Όσα συζητούμε εσωτερικά πρέπει να αφορούν και τις προσδοκίες των πολιτών, που αντιμετωπίζουν την ακρίβεια και ζητούν λύσεις, είπε ο πρωθυπουργός. Συμπλήρωσε πως «η ΝΔ έχει να κάνει πολλά ακόμη για την Ελλάδα του 2030».

«Να μιλάμε στη γλώσσα των πολιτών και όχι κατ’ ανάγκη προβάλλοντας τις δικές μας ανησυχίες, τις δικές μας ανασφάλειες σε μια εσωτερική συζήτηση». Είπε δε, πως μια τρίτη τετραετία της ΝΔ «θα αποτρέψει την επιστροφή του τόπου σε όσα ζήσαμε στο παρελθόν». Ζήτησε από τους βουλευτές του «να ανταποκριθούμε σε αυτή τη συγκυρία, να είμαστε παραγωγικοί στις τοποθετήσεις μας, με αναφορές που ενδιαφέρουν τον πολίτη και αποφεύγοντας “μια μίζερη εσωστρέφεια”».

ΘΑ ΤΗΝ ΙΔΡΩΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΤΗ ΦΑΝΕΛΛΑ

Αναφερόμενος στη Συνταγματική Αναθεώρηση, είπε πως οι 30 αλλαγές που προτείνει η ΝΔ έχουν «θεσμικό, οικονομικό, κοινωνικό και ταυτοτικό περιεχόμενο για το αύριο της πατρίδας και του έθνους».

Καταλόγισε, δε, «αμηχανία» στην αντιπολίτευση, κατηγορώντας την πως «αδιαφορεί για την επόμενη ημέρα της χώρας», αλλά «αγωνιά πώς θα κατασκευάσει σενάρια για να ναρκοθετήσει την αξιοπιστία της κυβέρνησης και το ήθος της ΝΔ».

Συνεχάρη, δε, την ΚΟ της ΝΔ για τη στάση της απέναντι στις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και την άρση ασυλίας βουλευτών, ενώ υπογράμμισε πως «καθαρός ουρανός, αστραπές δε φοβάται».

Σε άλλο σημείο υπογράμμισε, όμως, πως οι βουλευτές της ΝΔ θα πρέπει «να προτάσσουν όχι μόνο τι ζητούν αλλά και τι προσφέρουν στην παράταξη». Είπε άλλωστε χαρακτηριστικά πως για να έρθει η νίκη στις επόμενες εκλογές «θα πρέπει να την ιδρώσουμε τη φανέλα και θα την ιδρώσουμε όλοι μαζί, γι’ αυτό είμαι σίγουρος».

ΑΤΑΚΕΣ «ΦΩΤΙΑ» ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΡΙΟ ΚΑΡΦΙ

ΤΟΥ ΑΔΩΝΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΕΝΔΙΑ

H «γαλάζια» συνεδρίαση μπορεί να μην ήταν θυελλώδης – όπως ήταν το καλοκαίρι του 2024 μετά τις ευρωεκλογές – ωστόσο ήταν… ζωηρή και δεν έλειψαν οι ατάκες – φωτιά από τους βουλευτές. Για παράδειγμα, με αναφορές στο ρόλο του βουλευτή – μετά και τις δικογραφίες που έχουν φτάσει για τον ΟΠΕΚΕΠΕ – τοποθετήθηκαν «γαλάζιοι», με αιχμηρές αναφορές και για την ευρωπαία εισαγγελέα. Παράλληλα ωστόσο δεν έλειψαν και τα αιχμηρά σχόλια για υπουργούς.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Άδωνις Γεωργιάδης φέρεται να είπε πως κάποιοι «πάνε εκεί που μας βρίζουν και όχι στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ», ενώ σημείωσε – με βάση τις πληροφορίες – ότι… κάποιοι θα πήγαιναν και στη Σελήνη για να μη μιλήσουν.

Στα «πηγαδάκια» συζητήθηκε, πως οι συγκεκριμένες αναφορές πήγαιναν και προς την πλευρά του Νίκου Δένδια. Παρεμπιπτόντως, ο υπουργός Άμυνας δεν ήταν στη συνεδρίαση, καθώς πραγματοποιεί επίσκεψη στην Πορτογαλία.

Η ΑΤΑΚΑ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΚΑΚΟΥ

ΠΟΥ ΣΥΖΗΤΗΘΗΚΕ

Ο υπουργός Ανάπτυξης Τ. Θεοδωρικάκος είπε χαρακτηριστικά, πως «απαιτείται ισχυρή ενότητα της Νέας Δημοκρατίας στη μάχη για τις εκλογές, οι απόντες θα αναλάβουν την ευθύνη της απουσίας τους». Η αποστροφή αυτή ερμηνεύτηκε από αρκετούς, ως αιχμή προς το Νίκο Δένδια.

Από την πλευρά του, ο Θάνος Πλεύρης τόνισε πως οι υπουργοί δεν πρέπει να βγαίνουν σε προστατευμένο περιβάλλον μόνο για το αντικείμενο τους, ενώ για κάποιους που μιλάνε μόνο για τα χαρτοφυλάκια τους, έκανε λόγο ο Δημήτρης Μαρκόπουλος.

Από τη πλευρά του ο Βασίλης Γιόγιακας σημείωσε πως «ιδρώνει τη φανέλα 12 χρόνια» και έκανε αναφορά στο πρόσφατο συμβάν με τον υφυπουργό Ν. Ταχιάο (είχε υπάρξει ένας «θερμός» διάλογος στη Βουλή). Με τον πρωθυπουργό να λέει, με βάση τις πληροφορίες, πως ήταν ένα περαστικό που τον ενόχλησε προσωπικά και να στέλνει παράλληλα μηνύματα. «Έχω την απαίτηση από τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, να αντιμετωπίζουν τους βουλευτές με ευγένεια και με σεβασμό» είπε και πρόσθεσε πως ακόμα και η άρνηση να γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις και εντάσεις. Σημείωσε ακόμα πως την ίδια απαίτηση όμως έχει και από το βουλευτή, που πρέπει να αντιληφθεί ότι ταυτόχρονα εκπροσωπεί και την επικράτεια και την εκλογική του περιφέρεια.

ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ «ΓΑΛΑΖΙΟΙ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΒΕΣΙ

Για αμφισβήτηση του βουλευτή και των καθηκόντων του μίλησε ο Μάκης Βορίδης, σημειώνοντας με βάση πληροφορίες, πως «η επίθεση έρχεται από μια δικαστικό, την κυρία Κοβέσι, η οποία καταχωρήθηκε ως πολιτικός από τις τοποθετήσεις που έχει κάνει η ίδια». Αναφορικά με τους 13 βουλευτές που αναφέρονται στη δικογραφία, μίλησε για αβάσιμες και αστήρικτες υποθέσεις και πρόσθεσε «γεννάται ένα ζήτημα οριοθέτησης. Θα δεχόμαστε πολίτες στο γραφείο μας; Έρχονται γιατί έχουν προβλήματα. Επιτρέπεται να μιλάμε με τη δημόσια διοίκηση; Χρειάζεται οριοθέτηση. Και ένα ισχυρό μήνυμα απέναντι στην ανεύθυνη αντιπολίτευση. Τέρμα στην ποινικοποίηση της δραστηριότητας των βουλευτών. Χαιρετίζω τη θέση του πρωθυπουργού για την αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή και ότι πρέπει να μπει ένα όριο σε αυτό».

Από την πλευρά του ο Δημήτρης Βαρτζόπουλος – που είναι ένας εκ των 13 βουλευτών για τους οποίους υπήρξε άρση ασυλίας – είπε με βάση τις πληροφορίες, πως «έπρεπε να περάσει μισός αιώνας και να έρθει η κυρία Κοβέσι, για να διαπιστώσω ότι όλα αυτά που γνώριζα δεν ήταν απλά λάθος, αλλά παρατυπία και έγκλημα». Χαρακτήρισε σωστή και θαρραλέα την απόφαση να απορριφθεί η επιτροπή για τους υπουργούς (υπενθυμίζεται πως η Ν.Δ. λέει «όχι» σε προανακριτική για τον πρώην υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Σ. Λιβανό και την πρώην υφυπουργό Φ. Αραμπατζή).

ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ

«Το Σύνταγμα ορίζει τον αριθμό των βουλευτών μεταξύ 200 και 300 και δεν υπάρχει στη Συνταγματική Αναθεώρηση κάποια πρόταση για μείωση του αριθμού των βουλευτών», υπογράμμισε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Να σημειωθεί, πως μια σειρά θεμάτων που έχουν σχέση με το ρόλο του βουλευτή, τέθηκαν στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής:

∎ Ο Θ. Ζεμπίλης τάχθηκε κατά της μείωσης του αριθμού των βουλευτών.

∎ Ο Τ. Δημοσχάκης φέρεται να πρότεινε και ψυχοτεχνικά τεστ για όσους θέλουν να είναι από εδώ και πέρα υποψήφιοι βουλευτές.

∎ Ο Θ. Πλεύρης πρότεινε το απόλυτο ασυμβίβαστο βουλευτή – υπουργού. Πρότεινε επίσης, αν θέλει κάποιος να πολιτευτεί στα 21 να έχει υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία.

∎ Ο Δ. Καιρίδης αναφέρθηκε σε κάποιες από τις προτάσεις που έχει καταθέσει, όπως η αναγραφή του αριθμού των σταυρών στα ψηφοδέλτια.

∎ Ο Ν. Μηταράκης πρότεινε να υπάρχει μια σαφής ερμηνεία, για το ποιος είναι ο ρόλος του βουλευτή. Επίσης πρότεινε, η εκτελεστική γραμματεία να συνεδριάζει κάθε μήνα, η πολιτική επιτροπή και η Κοινοβουλευτική Ομάδα κάθε τρίμηνο.

Πηγή ενημέρωσης: ethnos.gr

Στέγαση: Το μεγάλο στοίχημα της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης

0

Πρόσφατη δημοσκόπηση της Abacus δείχνει, ότι οι Φιλελεύθεροι έχουν προβάδισμα 12 μονάδων έναντι των Συντηρητικών σε εθνικό επίπεδο. Επιφανειακά, αυτό υποδηλώνει ένα πολιτικό περιβάλλον που έχει γίνει πιο άνετο για την κυβέρνηση – αν συνυπολογίσουμε και την πρόσφατη απόκτηση της απόλυτης πλειοψηφίας των 174 εδρών.

Αλλά κάτω από αυτούς τους κορυφαίους αριθμούς, εξακολουθούν να υπάρχουν ζητήματα που θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν γρήγορα τη συζήτηση. Ένα από αυτά, είναι η στέγαση.

Στην εθνική έρευνα, σε συνεργασία με την Καναδική Ένωση Κατασκευαστών Κατοικιών (CHBA), κατανοήσαμε καλύτερα πώς βλέπουν οι Καναδοί τη στεγαστική κρίση σήμερα. Αυτό που προκύπτει από τα δεδομένα είναι ένα αυξανόμενο χάσμα μεταξύ της κλίμακας του στεγαστικού προβλήματος και της προόδου που πιστεύουν οι Καναδοί ότι κάνουν οι κυβερνήσεις.

Οι Καναδοί αισθάνονται όλο και περισσότερο ότι το σύστημα στέγασης τους αποτυγχάνει.

Πολλοί βλέπουν ότι η μεσαία τάξη απομακρύνεται από την ιδιοκτησία σπιτιού και ότι ο δρόμος για την αγορά ενός σπιτιού έχει γίνει πολύ πιο δύσκολος από ό,τι ήταν για τις προηγούμενες γενιές. Ταυτόχρονα, υπάρχει μεγάλη προσδοκία ότι οι κυβερνήσεις θα πρέπει να κάνουν περισσότερα για να βελτιώσουν την οικονομική προσιτότητα και να αυξήσουν την προσφορά γι’ αυτές. Η ευκαιρία για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής είναι σαφής. Οι Καναδοί δεν αναζητούν απλώς ανακοινώσεις. Θέλουν να δουν πολιτικές που βελτιώνουν ουσιαστικά την ικανότητα κατασκευής και αγοράς κατοικιών.

ΟΙ ΚΑΝΑΔΟΙ ΔΕ ΒΛΕΠΟΥΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΟΔΟ

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΙΤΟΤΗΤΑ

Όταν ρωτάμε τους Καναδούς εάν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση κάνει αρκετά για να αντιμετωπίσει την οικονομική προσιτότητα της ιδιοκτησίας σπιτιού, η απογοήτευση είναι ξεκάθαρη. Μόνο το 17% λέει ότι γίνονται αρκετά, ενώ το 68% λέει ότι δε γίνεται. Οι νεότεροι Καναδοί είναι ελαφρώς πιο θετικοί (23% των ατόμων 18-29), αλλά μεταξύ των βασικών ομάδων αγοράς κατοικιών η άποψη είναι πολύ πιο αρνητική, με μόλις το 17% των ατόμων 30-44 και το 13% των ατόμων 45-59 ετών να λένε ότι η κυβέρνηση κάνει αρκετά.

Και όταν εξετάζουμε την πρόοδο από τις τελευταίες εκλογές, μόνο το 21% των Καναδών πιστεύει ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει σημειώσει τουλάχιστον κάποια ουσιαστική πρόοδο στην οικονομική προσιτότητα της ιδιοκτησίας σπιτιού. Ένα άλλο 26% λέει ότι έχει σημειωθεί μικρή πρόοδος, αλλά το 40% λέει ότι η κυβέρνηση δεν έχει σημειώσει καμία πρόοδο.

Αυτή η αντίληψη της περιορισμένης προόδου διαπερνά τις περισσότερες ομάδες. Η αντίληψη ότι έχει σημειωθεί μικρή ή καθόλου πρόοδος είναι ισχυρότερη μεταξύ των ηλικιωμένων Καναδών, ιδιαίτερα εκείνων ηλικίας 45-59 ετών (71%) και μεταξύ των υποστηρικτών των Συντηρητικών (72%).

Το ευρύτερο συμπέρασμα είναι ότι οι περισσότεροι Καναδοί εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η κατάσταση της στέγασης δεν έχει βελτιωθεί ουσιαστικά.

ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΤΕΓΑΣΗΣ

Ο σκεπτικισμός εκτείνεται πέρα από αυτό που πιστεύουν οι Καναδοί ότι έχει συμβεί μέχρι στιγμής. Διαμορφώνει επίσης τις προσδοκίες τους, για το τι θα επιτύχουν τα στεγαστικά σχέδια της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Όταν οι Καναδοί ερωτώνται εάν τα σχέδια της κυβέρνησης θα βελτιώσουν την οικονομική προσιτότητα για την ιδιοκτησία σπιτιού, μόνο το 23% πιστεύει ότι θα έχουν τουλάχιστον κάποιο θετικό αντίκτυπο, ενώ το 62% πιστεύει ότι θα έχουν ελάχιστο έως καθόλου αντίκτυπο.

Όταν ζητάμε από τους Καναδούς να συγκρίνουν τις επιδόσεις της κυβέρνησης στη στέγαση με τις προσδοκίες τους, οι απαντήσεις είναι εξίσου αποθαρρυντικές. Το 39% λένε ότι η απόδοση της κυβέρνησης ήταν περίπου αυτή που περίμεναν, ενώ ένα άλλο 39% λέει ότι ήταν χειρότερη από την αναμενόμενη. Μόνο το 5% λέει ότι η κυβέρνηση είχε καλύτερες επιδόσεις από ό,τι περίμεναν.

Ακόμη και μεταξύ των υποστηρικτών των Φιλελευθέρων, ο ενθουσιασμός είναι μετρημένος. Μόλις το 9% των Φιλελεύθερων ψηφοφόρων λέει ότι η κυβέρνηση έχει ξεπεράσει τις προσδοκίες για τη στέγαση, ενώ το 53% λέει ότι οι επιδόσεις της είναι απλώς περίπου αυτό που περίμεναν, ενώ το 21% είναι χειρότερες από τις αναμενόμενες.

ΟΙ ΚΑΝΑΔΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΗ

ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΣΠΙΤΙΟΥ

Η στέγαση παραμένει ζήτημα προτεραιότητας για τους Καναδούς και η προσδοκία για κυβερνητική δράση είναι σαφής. Το 59% των Καναδών λέει ότι είναι σημαντικό για τις κυβερνήσεις να λάβουν μέτρα πολιτικής για τη βελτίωση της οικονομικής προσιτότητας για την επόμενη γενιά ιδιοκτητών σπιτιού, ενώ μόνο το 2% λέει ότι δεν είναι καθόλου σημαντικό.

Την ίδια στιγμή, πολλοί Καναδοί πιστεύουν ότι η ομοσπονδιακή στρατηγική στέγασης χάνει βασικά μέρη του προβλήματος. Για παράδειγμα, το 44% των Καναδών συμφωνεί ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εστιάζει υπερβολικά στη στέγαση πολλών οικογενειών και όχι αρκετά σε κατοικίες χαμηλού επιπέδου, όπως μονοκατοικίες, ημικατοικίες και αρχοντικά, ενώ μόνο το 19% διαφωνεί.

Όταν ζητείται από τους Καναδούς να αξιολογήσουν τη συνολική προσέγγιση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για την οικονομική προσιτότητα της στέγασης για ιδιοκτησία σπιτιού, το 44% την αξιολογεί ως κακή, ενώ μόνο το 21% την αξιολογεί ως καλή ή εξαιρετική.

Η εμπιστοσύνη στην ικανότητα της κυβέρνησης να προσφέρει ουσιαστικά αποτελέσματα είναι επίσης περιορισμένη. Μόνο το 14% των Καναδών δηλώνει ότι είναι βέβαιο, ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα κάνει την ιδιοκτησία σπιτιού πιο εφικτή για τους μέσους Καναδούς μεσαίου εισοδήματος, ενώ το 39% λέει ότι δεν είναι καθόλου σίγουροι.

Γενικότερα, το 57% δηλώνει ότι δεν είναι βέβαιο ότι η τρέχουσα προσέγγιση της κυβέρνησης θα βελτιώσει τη συνολική οικονομική προσιτότητα των κατοικιών το επόμενο έτος, σε σύγκριση με το 36% που δηλώνει ότι είναι σίγουρο.

ΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ: Η ΝΕΑ ΕΚΠΤΩΣΗ

GST ΓΙΑ ΑΓΟΡΑΣΤΕΣ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ

Σε αυτό το πλαίσιο, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εισήγαγε πρόσφατα μια πολιτική με στόχο τη μείωση του κόστους των νέων κατοικιών, αλλά μόνο για όσους αγοράζουν για πρώτη φορά. Αυτό ανακοινώθηκε το Μάρτιο του 2025, αλλά χρειάστηκε σχεδόν ένας χρόνος για να γίνει νόμος και να επιτρέψει στους αγοραστές κατοικιών να έχουν πρόσβαση σε αυτό.

Στις 12 Μαρτίου 2026, το νομοσχέδιο C-4, ο νόμος για το να κάνουμε τη ζωή πιο προσιτή για τους Καναδούς, έλαβε βασιλική επικύρωση. Μεταξύ των μέτρων της είναι μια νέα έκπτωση GST/HST για όσους αγοράζουν για πρώτη φορά σπίτι, επιτρέποντάς τους να ανακτήσουν έως και το 100% του GST ή του ομοσπονδιακού τμήματος του HST σε νεόδμητα σπίτια, έως και 50.000$, για σπίτια με τιμή έως 1 εκατομμύριο$, με φθίνουσα έκπτωση στο σπίτι μεταξύ 1 και 1,5 εκατομμύριο$. Η έκπτωση ισχύει για νέες κατοικίες και διαμερίσματα πριν από την κατασκευή και θα παραμείνει διαθέσιμη μέχρι το 2031.

Για πολλούς αγοραστές για πρώτη φορά, η αφαίρεση φόρου δεκάδων χιλιάδων δολαρίων από την τιμή αγοράς μπορεί να βελτιώσει ουσιαστικά αυτό που μπορούν να αντέξουν οικονομικά. Ωστόσο, ο Υπεύθυνος Προϋπολογισμού της Βουλής εκτιμά ότι μόνο το 5,8% των αγοραστών κατοικιών νεόδμητων κατοικιών είναι αγοραστές για πρώτη φορά.

ΟΙ ΚΑΝΑΔΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΠΤΩΣΗ GST, ΑΛΛΑ

ΒΛΕΠΟΥΝ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ

Η κοινή γνώμη προτείνει ότι η νέα έκπτωση GST για τους αγοραστές για πρώτη φορά θα πρέπει να έχει καλή απήχηση. Το 47% των Καναδών υποστηρίζουν την πολιτική, σε σύγκριση με το 23% που αντιτίθεται, και το 54% λέει ότι είναι ένα σημαντικό βήμα προς τη βελτίωση της οικονομικής προσιτότητας της στέγασης. Αλλά η έρευνα δείχνει επίσης, ότι οι Καναδοί είναι ανοιχτοί στο να προχωρήσουν περαιτέρω.

Όταν ρωτάμε εάν η έκπτωση GST θα πρέπει να επεκταθεί πέρα από τους αγοραστές για πρώτη φορά σε όλους τους αγοραστές νεόδμητων κατοικιών, το 47% υποστηρίζει την ιδέα. Είναι σημαντικό ότι αυτή η υποστήριξη υπάρχει σε όλο το πολιτικό φάσμα, με το 49% των υποστηρικτών των Φιλελευθέρων, το 49% των υποστηρικτών των Συντηρητικών και το 47% των υποστηρικτών του NDP να υποστηρίζουν την ιδέα. Αφού άκουσε το επιχείρημα ότι η κατάργηση των φόρων στις νέες κατοικίες θα μπορούσε να βοηθήσει στην αύξηση των κατασκευών και να φέρει περισσότερα σπίτια στην αγορά, η υποστήριξη αυξάνεται στο 58%.

Οι Καναδοί είναι επίσης ανοιχτοί στην επέκταση της πολιτικής για να ενθαρρύνουν περισσότερη προσφορά κατοικιών με άλλους τρόπους. Το 54% υποστηρίζουν την επέκταση της έκπτωσης GST σε ανακαινίσεις που δημιουργούν νέες μονάδες σε υπάρχοντα ακίνητα, όπως δευτερεύουσες σουίτες ή βοηθητικές κατοικίες. Αυτού του είδους οι πολιτικές θεωρούνται όλο και περισσότερο ως πρακτικοί τρόποι για την προσθήκη προσφοράς κατοικιών στις υπάρχουσες κοινότητες.

Το μήνυμα στα δεδομένα είναι σαφές. Οι Καναδοί υποστηρίζουν πολιτικές που μειώνουν το άμεσο κόστος κατασκευής και αγοράς κατοικιών, ιδιαίτερα όταν αυτές οι πολιτικές συνδέονται με την αύξηση της προσφοράς.

ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ

ΚΑΙ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

Η ομοσπονδιακή φορολογική πολιτική είναι μόνο μέρος της συζήτησης για την οικονομική προσιτότητα. Οι Καναδοί συνειδητοποιούν επίσης όλο και περισσότερο άλλα διαρθρωτικά κόστη, που ενσωματώνονται στο στεγαστικό σύστημα που ωθούν τις τιμές υψηλότερα.

Ένα από αυτά τα κόστη είναι τα τέλη ανάπτυξης, τα οποία είναι φόρος για νέες κατοικίες σε τοπικό επίπεδο. Ενώ η ευαισθητοποίηση σχετικά με τις χρεώσεις ανάπτυξης εξακολουθεί να είναι σχετικά χαμηλή, οι στάσεις αλλάζουν γρήγορα μόλις οι Καναδοί καταλάβουν πώς επηρεάζουν την τιμή των νέων κατοικιών. Το 52% λέει ότι τα τρέχοντα επίπεδα χρέωσης ανάπτυξης είναι παράλογα και το 45% πιστεύει ότι είναι άδικο για τους νέους αγοραστές να πληρώνουν κόστος υποδομής, που δεν αντιμετώπισαν ποτέ οι υπάρχοντες ιδιοκτήτες κατοικιών. Η πλειοψηφία πιστεύει ότι το σύστημα χρειάζεται μεταρρύθμιση και το 56% υποστηρίζει τη μετατόπιση ορισμένων από αυτά τα κόστη στην ευρύτερη φορολογική βάση, αντί να τα φορτώνει κυρίως σε νέους αγοραστές κατοικιών. Αυτό δείχνει άμεσα τις δεσμεύσεις της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης να υποστηρίξει τις υποδομές που επιτρέπουν τη στέγαση και να συμβάλει στην αντιστάθμιση των υψηλών αναπτυξιακών τελών, τα οποία δεν έχουν ακόμη εφαρμοστεί.

Ταυτόχρονα, οι Καναδοί επισημαίνουν σταθερά την προσφορά ως την κεντρική πρόκληση στο σύστημα στέγασης. Τα δύο τρίτα (2/3) πιστεύουν, ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην αύξηση της συνολικής προσφοράς κατοικιών και το 62% λέει ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στην επιτάχυνση των εγκρίσεων και στη μείωση των εμποδίων στην κατασκευή.

Συνολικά, η δημόσια διάθεση γύρω από τη στεγαστική πολιτική γίνεται πιο ξεκάθαρη. Οι Καναδοί θέλουν οι κυβερνήσεις να αντιμετωπίσουν τα διαρθρωτικά εμπόδια που καθιστούν τη στέγαση πιο ακριβή στην κατασκευή και την αγορά. Αυτό περιλαμβάνει φόρους σε νέες κατοικίες, χρεώσεις ανάπτυξης που προσθέτουν κόστος στην κατασκευή και ρυθμιστικές διαδικασίες που επιβραδύνουν τη δημιουργία νέων κατοικιών.

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Οι Φιλελεύθεροι μπορεί επί του παρόντος να έχουν προβάδισμα 11 μονάδων σε εθνικό επίπεδο, αλλά η στέγαση παραμένει ένα από τα κορυφαία ζητήματα, που θα συνεχίσουν να διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο οι Καναδοί αξιολογούν την απόδοση της κυβέρνησης.

Για τον Mark Carney, η πολιτική του ζητήματος είναι αρκετά απλή. Οι Καναδοί αναμένουν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να ηγηθεί της στέγασης για τη μεσαία τάξη, ειδικά την ιδιοκτησία σπιτιού, και αναμένουν να δουν πραγματική πρόοδο. Η τρέχουσα στιγμή δίνει στην κυβέρνηση κάποιο περιθώριο δράσης, αλλά αυξάνει επίσης τις προσδοκίες. Εάν η οικονομική προσιτότητα της στέγασης για την ιδιοκτησία σπιτιού παραμείνει μία από τις καθοριστικές πιέσεις για τα νοικοκυριά της μεσαίας τάξης, θα συνεχίσει να είναι ένας από τους κύριους φακούς, μέσω των οποίων οι ψηφοφόροι κρίνουν την ομοσπονδιακή ηγεσία.

Αυτό που ξεχωρίζει στην έρευνα δεν είναι απλώς η απογοήτευση. Είναι ένα αρκετά σαφές μήνυμα για την κατεύθυνση που θέλουν οι Καναδοί να κινηθεί η πολιτική. Οι άνθρωποι είναι ανοιχτοί σε μέτρα που μειώνουν το διαρθρωτικό κόστος κατασκευής κατοικιών, αυξάνουν την προσφορά και διευκολύνουν την κατασκευή περισσότερων κατοικιών σε ολόκληρη τη χώρα. Οι πολιτικές που αντιμετωπίζουν αυτούς τους περιορισμούς τείνουν να προσελκύουν ευρεία υποστήριξη, ιδιαίτερα όταν συνδέονται άμεσα με τη βελτίωση της πρόσβασης στην ιδιοκτησία σπιτιού.

Μέτρα όπως η νέα έκπτωση GST για τους αγοραστές για πρώτη φορά δείχνουν, ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αρχίζει να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Αλλά η προσδοκία είναι ότι αυτή είναι η αρχή μιας ευρύτερης αλλαγής και όχι το τελικό βήμα. Η ευρεία υποστήριξη για την επέκταση αυτής της ελάφρυνσης GST σε όλους τους αγοραστές θα ήταν ένα φυσικό και ευπρόσδεκτο επόμενο βήμα.

Για πολλούς Καναδούς, το ζήτημα δεν είναι αν έχει σημασία η οικονομική προσιτότητα της στέγασης. Σαφώς το κάνει. Το πραγματικό ερώτημα τώρα είναι εάν οι κυβερνήσεις μπορούν να προχωρήσουν από σταδιακά βήματα, σε πολιτικές που αρχίζουν να αποκαθιστούν μια ρεαλιστική πορεία προς την ιδιοκτησία σπιτιού για τη μεσαία τάξη, για να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη στο καναδικό κοινό. Τελικά, η πολιτική δοκιμασία για την κυβέρνηση είναι αν μπορεί να δείξει ότι ο δρόμος προς την ιδιοκτησία σπιτιού δεν εξαφανίζεται αλλά ξαναχτίζεται.

Η έρευνα ΕΔΩ: abacusdata.ca/housing-remains-the-federal-test-canadians-are-watching-closely/

Οθόνες αντί για λέξεις: όταν η σιωπή των tablets καθυστερεί τη φωνή των παιδιών

0

Μια ανησυχητική πραγματικότητα έρχεται όλο και πιο έντονα στο προσκήνιο στο Κεμπέκ, καθώς λογοθεραπευτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, για τη χρήση οθονών από παιδιά πολύ μικρής ηλικίας. Σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα και επιστημονικές μελέτες, η υπερβολική έκθεση σε οθόνες πριν από την ηλικία των πέντε ετών συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καθυστέρησης στην ανάπτυξη του λόγου.

Η πρόεδρος της Association québécoise des orthophonistes et des audiologistes, Marie-Philippe Rodrigue, τονίζει ότι πολλοί γονείς εξακολουθούν να υποτιμούν τις επιπτώσεις της τεχνολογίας στα μικρά παιδιά. Με αφορμή το μήνα ακοής και επικοινωνίας, η ίδια επιχειρεί να ευαισθητοποιήσει τις οικογένειες, υπενθυμίζοντας ότι η πρώιμη παιδική ηλικία είναι καθοριστική για την ανάπτυξη της γλώσσας.

Οι κατευθυντήριες γραμμές της Canadian Paediatric Society είναι σαφείς: για παιδιά κάτω των δύο ετών, η έκθεση σε οθόνες δε συνιστάται καθόλου, ακόμη κι αν το περιεχόμενο παρουσιάζεται ως «εκπαιδευτικό». Όπως επισημαίνεται, δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά δεδομένα που να στηρίζουν την εισαγωγή της τεχνολογίας σε τόσο μικρή ηλικία.

Τα ευρήματα ερευνών είναι αποκαλυπτικά. Μελέτη του Hospital for Sick Children στο Τορόντο το 2018 έδειξε ότι παιδιά 18 μηνών έχουν 2,3 φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καθυστέρηση στην εκφραστική γλώσσα, όταν ο ημερήσιος χρόνος οθόνης φτάνει τα 30 λεπτά. Για παιδιά ηλικίας δύο έως πέντε ετών, οι ειδικοί προτείνουν αυστηρό περιορισμό σε μία ώρα την ημέρα.

Κι όμως, η πραγματικότητα απέχει σημαντικά από αυτές τις συστάσεις. Δεδομένα του Institut de la statistique du Québec δείχνουν ότι ήδη από το 2022, ένα στα τέσσερα παιδιά ηλικίας 17 μηνών περνούσε τουλάχιστον μία ώρα καθημερινά μπροστά σε οθόνη. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός, ότι τα παιδιά από οικογένειες χαμηλότερου εισοδήματος φαίνεται να εκτίθενται περισσότερο: σχεδόν ένα στα τρία περνά πάνω από δύο ώρες ημερησίως μπροστά σε οθόνες.

Η εξήγηση δεν είναι πάντα απλή, ούτε δίκαιη για τους γονείς. Όπως αναγνωρίζει η Rodrigue, σε περιβάλλοντα με περιορισμένους πόρους, η οθόνη λειτουργεί συχνά ως «εύκολη λύση», μια πρόχειρη αλλά αποτελεσματική «νταντά» που προσφέρει λίγες στιγμές ανάπαυλας σε εξαντλημένους γονείς. Παράλληλα, πολλοί νέοι γονείς έχουν μεγαλώσει οι ίδιοι με ψηφιακές συσκευές και τείνουν να θεωρούν τη χρήση τους φυσιολογική.

Ωστόσο, το βασικό πρόβλημα δεν είναι απλώς ο χρόνος μπροστά στην οθόνη, αλλά το τι αντικαθιστά αυτός ο χρόνος. Η ανθρώπινη αλληλεπίδραση, το ελεύθερο παιχνίδι και η εξερεύνηση του περιβάλλοντος, αποτελούν θεμέλια για την ανάπτυξη της γλώσσας. Όταν ένα παιδί ακούει ένα γονιό να του διαβάζει ένα παραμύθι, έχει τη δυνατότητα να διακόψει, να ρωτήσει, να δείξει, να συμμετάσχει ενεργά. Αυτή η δυναμική ανταλλαγή είναι που καλλιεργεί τη γλωσσική του ικανότητα.

Αντίθετα, το περιεχόμενο μιας οθόνης είναι προηχογραφημένο και μονοδιάστατο. Δεν προσαρμόζεται στο ρυθμό του παιδιού, ούτε ενθαρρύνει την αυθόρμητη επικοινωνία. Το παιδί γίνεται παθητικός δέκτης αντί για ενεργός συνομιλητής.

Αυτό δε σημαίνει ότι κάθε χρήση οθόνης είναι επιβλαβής. Οι ειδικοί αναγνωρίζουν ότι, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να υπάρξει και θετική αξιοποίηση. Για παράδειγμα, ένα βίντεο γιόγκα για παιδιά, όταν παρακολουθείται και εκτελείται μαζί με το γονιό, μπορεί να ενισχύσει τη συμμετοχή και τη σωματική δραστηριότητα. Το κλειδί βρίσκεται στην κοινή εμπειρία και όχι στην απομόνωση.

Το μήνυμα των ειδικών δεν είναι να γεμίσουν οι γονείς με ενοχές, αλλά να αποκτήσουν τα κατάλληλα εργαλεία και τη γνώση για να κάνουν πιο συνειδητές επιλογές. Σε έναν κόσμο όπου οι οθόνες είναι παντού, η πρόκληση δεν είναι να εξαφανιστούν, αλλά να μπουν στη σωστή θέση.

Γιατί τελικά, καμία εφαρμογή δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δύναμη μιας λέξης που λέγεται με αγάπη, τη ματιά ενός παιδιού που ρωτά, ή τη στιγμή που μια απλή ιστορία γίνεται διάλογος. Και εκεί, μακριά από την ψυχρή λάμψη της οθόνης, γεννιέται πραγματικά η γλώσσα.

Πρωτομαγιά στο Σχολείο Σωκράτης–Δημοσθένης (Παράρτημα ΙΙΙ) στο Ρόξμπορο: μια γιορτή κοινότητας και πολιτισμού

Με μεγάλη επιτυχία και εντυπωσιακή συμμετοχή, πραγματοποιήθηκε ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς στο Σχολείο Σωκράτης–Δημοσθένης, Παράρτημα ΙΙΙ, στο Ρόξμπορο του Μόντρεαλ. Η εκδήλωση, που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία του διευθυντή Χρήστου Φιλανδριανού και της εξαιρετικά δραστήριας επιτροπής γονέων, ανέδειξε με τον πιο ουσιαστικό τρόπο το ρόλο του σχολείου ως ζωντανού κυττάρου της ομογενειακής ζωής.

Η γιορτή φιλοξενήθηκε στην πρόσφατα ανακαινισμένη αυλή του σχολείου, η οποία μετατράπηκε σε ένα ζεστό και φιλόξενο χώρο συνάντησης, για περισσότερους από 200 παρευρισκόμενους. Μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί και φίλοι της σχολικής κοινότητας έδωσαν το «παρών», τιμώντας την Πρωτομαγιά, όχι μόνο ως εποχική παράδοση, αλλά ως ευκαιρία ενίσχυσης της συλλογικότητας και της κοινωνικής συνοχής.

Μαθητές από όλες τις τάξεις και όλες τις βαθμίδες παρουσίασαν ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς, γεμίζοντας την αυλή με ζωντάνια, ρυθμό και υπερηφάνεια. Για πρώτη φορά υπό την καθοδήγηση της δασκάλας τους κας Denise Eleftheratos ακόμα και τα παιδιά του προ νηπιαγωγείου κατέπληξαν τους παρευρισκόμενους. Με χαμόγελα και ενθουσιασμό, απέδειξαν ότι η πολιτιστική κληρονομιά δεν αποτελεί απλώς μέρος του προγράμματος σπουδών, αλλά μια βιωματική εμπειρία που καλλιεργείται μέσα από τη συμμετοχή και τη συνεργασία. Η εκδήλωση ξεχώρισε και για τον πλούτο των δραστηριοτήτων που προσφέρθηκαν σε μικρούς και μεγάλους, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γιορτής και ανεμελιάς. Στο χώρο υπήρχε ειδικά διαμορφωμένο τμήμα για παιδικά τατουάζ, σταθμός για παραδοσιακό ελληνικό φραπέ, φουσκωτά παιχνίδια, που κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών, καθώς και παγωτό για όλους.

Τη μουσική επιμέλεια της ημέρας ανέλαβε ζωντανή ορχήστρα, ενώ τη σκυτάλη πήρε και DJ, προσφορά του γονέα εθελοντή Jason Scoufaras, ενισχύοντας τη ζωντάνια και τον εορταστικό παλμό της εκδήλωσης καθ’ όλη τη διάρκειά της, μαζί με το μαέστρο Πέτρο Πλαρινό και την τραγουδίστρια Παναγιώτα Τσίτσου.

Παράλληλα, το γαστρονομικό μέρος ήταν ιδιαίτερα πλούσιο και εντυπωσιακό, θυμίζοντας αυθεντικό ελληνικό πανηγύρι. Οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν τέσσερις ολόκληρες γουρουνοπούλες, σουβλάκια χοιρινά και κοτόπουλο, λουκάνικα, τυρόπιτες και σπανακόπιτες, πατάτες τηγανητές, ελληνική σαλάτα και ψιλοκομμένη σαλάτα, ντολμαδάκια, φρέσκα φρούτα, καθώς και παραδοσιακό ελληνικό γιαούρτι με μέλι. Η αφθονία και η ποιότητα των εδεσμάτων αποτέλεσαν ακόμη ένα στοιχείο που συνέβαλε στη συνολική επιτυχία της ημέρας, προσφέροντας σε όλους μια αυθεντική γεύση Ελλάδας στην καρδιά του Μόντρεαλ.

Σε δήλωσή του, ο διευθυντής κ. Chris Filandrianos σημείωσε: «Η Πρωτομαγιά στο σχολείο μας είναι πάνω απ’ όλα μια γιορτή της κοινότητας. Βλέποντας παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν όλοι μαζί, αντιλαμβανόμαστε ότι το σχολείο μας επιτελεί έναν ευρύτερο ρόλο, πέρα από την εκπαίδευση: δημιουργεί δεσμούς, ενισχύει την ταυτότητα και καλλιεργεί το αίσθημα του ανήκειν».

Καθοριστική και πολυεπίπεδη υπήρξε η συμβολή της επιτροπής γονέων, η οποία με συνέπεια, όραμα και αξιοθαύμαστη οργανωτική ικανότητα, ανέλαβε όχι μόνο την άψογη προετοιμασία και υλοποίηση της φετινής εκδήλωσης, αλλά και μια ευρύτερη, διαρκή αποστολή αναβάθμισης της σχολικής ζωής. Η ενεργός και ουσιαστική παρουσία τους αποδεικνύει έμπρακτα, ότι η επιτυχία τέτοιων πρωτοβουλιών δεν είναι τυχαία, αλλά εδράζεται σε μια βαθιά και ζωντανή συνεργασία μεταξύ σχολείου και οικογένειας, μια συνεργασία που στο Σωκράτης – Δημοσθένης ΙΙΙ όχι μόνο υφίσταται, αλλά εξελίσσεται και ενδυναμώνεται διαρκώς.

Τα τελευταία χρόνια, η επιτροπή αυτή έχει αφήσει ένα απτό και διαρκές αποτύπωμα στο χώρο και στην καθημερινότητα του σχολείου. Με στοχευμένες παρεμβάσεις και ακούραστη εθελοντική εργασία, συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία εξειδικευμένων αιθουσών χορού, εικαστικών τεχνών και μουσικής, προσφέροντας στους μαθητές πολύτιμους χώρους έκφρασης και δημιουργικότητας. Παράλληλα, προχώρησε σε ουσιαστικές ανακαινίσεις των γραφείων και του προαυλίου, μεταμορφώνοντας το σχολικό περιβάλλον σε έναν πιο λειτουργικό και αισθητικά αναβαθμισμένο χώρο.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η εγκατάσταση συστήματος κλιματισμού στο γυμναστήριο, μια παρέμβαση που βελτίωσε αισθητά τις συνθήκες άθλησης και καθημερινής χρήσης του χώρου για μαθητές και εκπαιδευτικούς. Πέρα όμως από τις υλικές υποδομές, η επιτροπή γονέων έχει επιδείξει αξιοσημείωτη προσήλωση και στον τομέα της παιδαγωγικής και πολιτιστικής καλλιέργειας, οργανώνοντας αμέτρητες δραστηριότητες, εργαστήρια και πρωτοβουλίες επιμόρφωσης, που εμπλουτίζουν την εκπαιδευτική εμπειρία των παιδιών.

Παρόντες στην εκδήλωση ήταν εξέχουσες προσωπικότητες της ομογένειας και της τοπικής αυτοδιοίκησης, γεγονός που υπογράμμισε τη σημασία και το κύρος της πρωτοβουλίας. Μεταξύ αυτών, ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ, δικηγόρος Βασίλης Αγγελόπουλος, η Γενική Διευθύντρια των Σχολείων Σωκράτης – Δημοσθένης Γεωργία Τσάκαλη, καθώς και ο δήμαρχος του Ρόξμπορο, Δημήτρης Μπέης, οι οποίοι με την παρουσία τους τίμησαν τη σχολική κοινότητα και επιβεβαίωσαν τη στήριξή τους σε δράσεις που ενισχύουν την κοινωνική συνοχή και την πολιτιστική συνέχεια.

Η φετινή διοργάνωση αποτέλεσε τη 12η κατά σειρά ετήσια εκδήλωση Πρωτομαγιάς του σχολείου, ένα θεσμό που έχει πλέον καθιερωθεί ως σημείο αναφοράς για την ευρύτερη κοινότητα. Αξιοσημείωτο είναι ότι, παρά το εύρος και την ποιότητα της εκδήλωσης, η συμμετοχή παρέμεινε απολύτως δωρεάν για όλους τους παρευρισκόμενους, μια επιλογή που αντικατοπτρίζει τη φιλοσοφία της προσβασιμότητας και της συμπερίληψης που διέπει το σχολείο.

Το γεγονός αυτό κατέστη δυνατό, χάρη στη γενναιόδωρη συμβολή πολυάριθμων δωρητών και υποστηρικτών, οι οποίοι, με πνεύμα προσφοράς και ανιδιοτέλειας, στήριξαν έμπρακτα την προσπάθεια. Ιδιαίτερη χαρά πρόσφερε και η ενεργός συμμετοχή των παιδιών, τα οποία απόλαυσαν μια ημέρα αφιερωμένη στη χαρά, τη δημιουργία και την ελληνική παράδοση, χωρίς κανένα οικονομικό εμπόδιο, κάτι που αναδεικνύει τον ουσιαστικό κοινωνικό χαρακτήρα της εκδήλωσης.

Η φετινή Πρωτομαγιά στο Παράρτημα ΙΙΙ δεν ήταν απλώς μια όμορφη εκδήλωση, αλλά μια ουσιαστική υπενθύμιση της σημασίας της συλλογικής δράσης. Σε μια εποχή όπου η καθημερινότητα συχνά απομονώνει, τέτοιες πρωτοβουλίες επαναφέρουν στο προσκήνιο την αξία της κοινότητας και της κοινής εμπειρίας.

Το Σχολείο Σωκράτης – Δημοσθένης στο Ρόξμπορο απέδειξε για ακόμη μια φορά, ότι η εκπαίδευση δεν περιορίζεται στους τέσσερις τοίχους της τάξης. Αντίθετα, επεκτείνεται στην κοινωνία, αγκαλιάζει τον πολιτισμό και ενώνει ανθρώπους. Και αυτό ακριβώς είναι που καθιστά τέτοιες στιγμές όχι μόνο επιτυχημένες, αλλά και βαθιά ουσιαστικές.

Ελλάδα: Από την ακρίβεια στην… απόδραση

Σε μια χώρα όπου η γκρίνια έχει αναχθεί σχεδόν σε εθνικό σπορ, ο μέσος Έλληνας καταφέρνει το ακατόρθωτο: να διαμαρτύρεται καθημερινά για την ακρίβεια… ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζει βαλίτσες.

Ανοίγεις την τηλεόραση και βλέπεις πολίτες αγανακτισμένους. «Δε βγαίνουμε», «δεν τα φέρνουμε βόλτα», «όλα έχουν ακριβύνει». Ταυτόχρονα, ουρές χιλιομέτρων στα διόδια… Κάπου ανάμεσα στο «δεν έχουμε» και στο «φεύγουμε για τριήμερο», φαίνεται πως υπάρχει ένα μικρό, ανεξήγητο οικονομικό θαύμα. Πλοία γεμάτα. Αεροπλάνα φίσκα. Αυτοκίνητα μποτιλιαρισμένα. Πρωτομαγιά; Φεύγουμε. Πάσχα; Φεύγουμε. Τριήμερο; Φεύγουμε. Σαββατοκύριακο; Ε, κάτι θα βρούμε να γιορτάσουμε.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, υπάρχει και η κλασική ελληνική προετοιμασία: «φεύγουμε για να ξεφύγουμε», αλλά με το άγχος να προλάβουμε το πλοίο, να βρούμε ξενοδοχείο, να κλείσουμε τραπέζι στην ταβέρνα πριν τους άλλους.

Και κάπου εκεί γεννιέται το αιώνιο ερώτημα: τελικά, οι Έλληνες δεν έχουν, ή απλώς δεν… κάθονται;

Η αντίφαση είναι σχεδόν ποιητική. Από τη μία, το σουβλάκι στα 3,5 ευρώ γίνεται εθνικό ζήτημα. Από την άλλη, τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια εξαφανίζονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς…

Και δεν είναι μόνο τα ταξίδια. Καφετέριες τίγκα, μπαρ γεμάτα, ταβέρνες που δε βρίσκεις καρέκλα ούτε με κράτηση από την προηγούμενη εβδομάδα. Το «δεν έχω» φαίνεται να συνυπάρχει αρμονικά με το «που θα πάμε για βραδινό;».

Αν συγκρίνει κανείς με χώρες όπως ο Καναδάς, η εικόνα γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Εδώ, το κόστος ζωής είναι αισθητά υψηλότερο: ενοίκια, φόροι, εστίαση, όλα ανεβαίνουν. Ένα απλό σουβλάκι μπορεί να ξεπεράσει τα δέκα δολάρια και μάλιστα χωρίς… πατάτες για παρηγοριά. Κι όμως, δεν βλέπεις πόλεις όπως το Μόντρεαλ ή το Τορόντο, να αδειάζουν μαζικά σε κάθε αργία.

Ίσως γιατί εδώ η έξοδος προγραμματίζεται. Στην Ελλάδα, αντίθετα, η έξοδος… προκύπτει. Είναι σχεδόν αυθόρμητη, σχεδόν αναπόφευκτη. Σαν να λέει ο Έλληνας: «Μπορεί να μην έχω, αλλά θα πάω». Και τελικά πάει.

Στην Ελλάδα, οι μεγαλουπόλεις θυμίζουν σκηνικό μετά από ταινία καταστροφής, κάθε φορά που εμφανίζεται τριήμερο στον ορίζοντα. Οι κάτοικοι εξαφανίζονται, αφήνοντας πίσω μόνο λίγους «ήρωες» και κάτι γάτες που απορούν τι συνέβη.

Μήπως τελικά το θέμα δεν είναι καθαρά οικονομικό; Μήπως είναι πολιτισμικό;

Ο Έλληνας φαίνεται να διαθέτει ένα μοναδικό ταλέντο: να γκρινιάζει με συνέπεια, αλλά να ζει με ένταση. Να διαμαρτύρεται για το κόστος ζωής, αλλά να μη διαπραγματεύεται την ανάγκη για έξοδο, για ταξίδι, για «να φύγουμε λίγο». Η απόδραση δεν είναι πολυτέλεια, είναι σχεδόν υποχρέωση.

Και ίσως εκεί να κρύβεται το μυστικό: ο Έλληνας δεν περιμένει να του περισσέψουν για να ζήσει· ζει, και μετά… βλέπει τι θα περισσέψει.

Ίσως λοιπόν, η γκρίνια να μην είναι ένδειξη φτώχειας, αλλά… τρόπος έκφρασης. Ένα είδος εθνικής εκτόνωσης, πριν την επόμενη κράτηση εισιτηρίων. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, ο Έλληνας μπορεί να λέει «δεν αντέχω άλλο», αλλά το λέει συνήθως… από το καράβι που σαλπάρει για το νησί!

Μια γυναίκα – σύμβολο στο Rideau Hall

Η Louise Arbour νέα Γενική Κυβερνήτης του Καναδά με απόφαση Carney

Σε μια επιλογή με ισχυρό συμβολισμό αλλά και βαρύ θεσμικό αποτύπωμα, ο πρωθυπουργός του Καναδά, Mark Carney, ανακοίνωσε το διορισμό της Louise Arbour στη θέση της Γενικής Κυβερνήτη της χώρας. Πρόκειται για μία προσωπικότητα διεθνούς κύρους, με μακρά πορεία στη δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, η οποία καλείται πλέον να αναλάβει το ρόλο του εκπροσώπου του βασιλιά στον Καναδά και αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων.

Η επιλογή της Arbour δεν πέρασε απαρατήρητη. Γαλλόφωνη, με βαθιές ρίζες στο νομικό σύστημα της χώρας, έρχεται να διαδεχθεί τη Mary Simon, της οποίας η θητεία ολοκληρώνεται σύντομα. Η Simon υπήρξε η πρώτη αυτόχθονη Γενική Κυβερνήτης στην ιστορία του Καναδά, και η διαδοχή της από μια γυναίκα με έντονο διεθνή προσανατολισμό σηματοδοτεί μια νέα, εξίσου ισχυρή σε συμβολισμό, σελίδα.

Η Louise Arbour δεν είναι ένα απλό θεσμικό πρόσωπο. Υπηρέτησε ως δικαστής στο Supreme Court of Canada, ενώ η καριέρα της εκτείνεται πολύ πέρα από τα σύνορα της χώρας. Έγινε ευρύτερα γνωστή για το ρόλο της ως επικεφαλής εισαγγελέας στα διεθνή ποινικά δικαστήρια για τη Ρουάντα και την πρώην Γιουγκοσλαβία, όπου χειρίστηκε υποθέσεις εγκλημάτων πολέμου που σημάδεψαν τη σύγχρονη ιστορία. Αργότερα, ανέλαβε καθήκοντα Ύπατης Αρμοστή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στον Ο.Η.Ε. ενισχύοντας περαιτέρω το προφίλ της ως υπερασπίστριας των θεμελιωδών ελευθεριών.

Η ανακοίνωση του διορισμού της έγινε από τον ίδιο τον Carney, σε μια περίοδο όπου ο Καναδάς επιχειρεί να ενισχύσει τη διεθνή του εικόνα ως χώρα που στηρίζει το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η επιλογή μιας προσωπικότητας με τέτοιο βιογραφικό δεν είναι τυχαία. Αντίθετα, αντανακλά μια σαφή πρόθεση να δοθεί έμφαση στη θεσμική σοβαρότητα και τη διεθνή αξιοπιστία.

Ο ρόλος του Γενικού Κυβερνήτη στον Καναδά είναι κυρίως τελετουργικός, ωστόσο παραμένει κομβικός για τη λειτουργία του πολιτεύματος. Ως εκπρόσωπος του μονάρχη, σήμερα του βασιλιά Charles III, η Arbour θα έχει την ευθύνη να επικυρώνει νόμους, να προεδρεύει σε επίσημες τελετές και να διασφαλίζει τη συνταγματική συνέχεια του κράτους. Παράλληλα, ως ανώτατη διοικητής των Καναδικών Ενόπλων Δυνάμεων, ενσαρκώνει το σύνδεσμο μεταξύ πολιτικής εξουσίας και στρατιωτικής ηγεσίας.

Η είδηση του διορισμού της μεταδόθηκε αρχικά από τη La Presse και επιβεβαιώθηκε λίγο αργότερα από την κυβέρνηση, με τα καναδικά μέσα ενημέρωσης, όπως το CBC News, να παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις.

Σε πολιτικό επίπεδο, η επιλογή Arbour ενδέχεται να λειτουργήσει και ως μήνυμα ενότητας. Σε μια χώρα με έντονες γλωσσικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες, η ανάδειξη μιας γαλλόφωνης προσωπικότητας με διεθνές κύρος μπορεί να γεφυρώσει διαφορετικά ακροατήρια και να ενισχύσει την εικόνα ενός Καναδά ανοιχτού και πολυδιάστατου.

Παράλληλα, η προσωπική της διαδρομή προσδίδει ιδιαίτερο βάρος στη θέση που αναλαμβάνει. Δεν πρόκειται για μια καθαρά συμβολική επιλογή, αλλά για μια γυναίκα που έχει βρεθεί στην πρώτη γραμμή κρίσιμων διεθνών υποθέσεων, έχοντας διαχειριστεί ζητήματα ζωής και θανάτου, δικαιοσύνης και ατιμωρησίας. Αυτό το υπόβαθρο προσδίδει στη νέα της αποστολή μια διάσταση που υπερβαίνει την τυπική εθιμοτυπία.

Καθώς ο Καναδάς εισέρχεται σε μια νέα φάση, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο διεθνές περιβάλλον, η παρουσία της Louise Arbour στο Rideau Hall αναμένεται να προσδώσει κύρος και σταθερότητα. Η πρόκληση για την ίδια θα είναι να ισορροπήσει ανάμεσα στο θεσμικό της ρόλο και την ισχυρή προσωπικότητα που τη χαρακτηρίζει.

Ένα είναι βέβαιο: με την Arbour, ο θεσμός του Γενικού Κυβερνήτη αποκτά ξανά έντονο περιεχόμενο. Και ο Καναδάς στέλνει ένα σαφές μήνυμα, ότι οι αξίες της δικαιοσύνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παραμένουν στο επίκεντρο της εθνικής του ταυτότητας.

«Τουρκική απόβαση» σε ακίνητα στην Ελλάδα

0

Στο επίκεντρο και η Θεσσαλονίκη

Τα χρόνια που οι ελληνικές επιχειρήσεις συνωστίζονταν στην τουρκική αγορά, η οποία αναζητούσε απελπισμένα επενδύσεις, έχουν παρέλθει! Και ίσως ανεπιστρεπτί! Τώρα πλέον οι όροι του παιχνιδιού έχουν αντιστραφεί. Είναι οι τουρκικές επιχειρήσεις που αναζητούν επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα, αν και δεν «ταλαιπωρούνται» τόσο πολύ για να βρουν τις «περιοχές» που θα τοποθετήσουν τα κεφάλαια τους. Είναι κυρίως το real estate που τους «εξιτάρει»!

Και επενδύουν μανιωδώς. Εκτός από την Αττική – που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον και άλλων εθνικοτήτων επενδυτών, π.χ. Ισραηλινών, ιδιαίτερα στα νότια προάστια και όχι μόνο – οι περιοχές που ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τους Τούρκους επενδυτές είναι επίσης η Θεσσαλονίκη, αλλά και νησιά του Βόρειου Αιγαίου, όπως η Ρόδος, η Κως και η Λέσβος.

Η ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ

ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΣΤΟ REAL ESTATE

Σύμφωνα με έγγραφο του Γραφείου Οικονομικών και Εμπορικών υποθέσεων της ελληνικής πρεσβείας στην Άγκυρα, το οποίο επικαλείται προσωρινά στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ), το 2025 οι ετήσιες εισροές Άμεσων Ξένων Επενδύσεων (ΑΞΕ) από την Τουρκία προς τη χώρα μας ανήλθαν σε 237 εκατ. ευρώ, έναντι 299 εκατ. ευρώ το 2024, 115 εκατ. ευρώ το 2023 και 49 εκατ. ευρώ το 2022.

Το συνολικό σωρευτικό απόθεμα των τουρκικών Άμεσων Ξένων Επενδύσεων στη χώρα μας στη διάρκεια του 2025 διαμορφώθηκε σε 950 εκατ. ευρώ, έναντι 762 εκατ. ευρώ το 2024 – σημειώνοντας αύξηση κατά 25% – έναντι 445 εκατ. ευρώ το 2023 και 312 εκατ. ευρώ το 2022.

 Δηλαδή, σε μόλις τρία χρόνια, οι τουρκικές Άμεσες Ξένες Επενδύσεις αυξήθηκαν κατά 638 εκατ. ευρώ – σχεδόν τριπλασιάστηκαν!

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΡΟΛΩΝ ΣΤΟ

ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο, η σύνθεση των τουρκικών επενδύσεων στη χώρα μας είναι σχεδόν «μονοσήμαντη» – κυριαρχείται από τον τομέα των κτηματομεσιτικών υπηρεσιών, του real estate. Και τούτο διότι οι αγορές ακινήτων από τούρκους υπηκόους ανήλθαν σε 214 εκατ. ευρώ στο σύνολο των 237 εκατ. ευρώ τουρκικών επενδύσεων.

Παρόμοια ήταν η τάση και το 2024 δεδομένου ότι οι αγορές ακινήτων από Τούρκους υπηκόους «προσέγγισαν τα 293 εκατ. ευρώ σε σύνολο 299 εκατ. ευρώ και το 2023 τα 107 εκατ. ευρώ σε σύνολο 115 εκατ. ευρώ».

Τούτο σημαίνει, ότι σε τρία χρόνια οι Τούρκοι επενδυτές ακινήτων δαπάνησαν 614 εκατ. ευρώ!

Από την άλλη πλευρά, οι ελληνικές Άμεσες Ξένες Επενδύσεις στην Τουρκία το 2025 περιορίστηκαν σε μόλις 10 εκατ. ευρώ έναντι 13 εκατ. ευρώ το 2024, 14 εκατ. ευρώ το 2023 – μάλιστα το 2022 σημειώθηκαν αρνητικές επενδυτικές ροές ύψους 29 εκατ. ευρώ, δηλαδή κάποιες ελληνικές επιχειρήσεις αποχώρησαν από την τουρκική αγορά, αποεπένδυσαν.

«Υπό αυτό το πρίσμα, το συνολικό απόθεμα ελληνικών Άμεσων Ξένων Επενδύσεων στην Τουρκία διαμορφώθηκε σε 160 εκατ. ευρώ το 2025 έναντι 183 εκατ. ευρώ το 2024 (12% μείωση), 340 εκατ. ευρώ το 2023 και 371 εκατ. ευρώ το 2022» καταλήγει το έγγραφο της ελληνικής πρεσβείας.

ΠΗΓΗ: OT.GR