Home Blog

Οι Φιλελεύθεροι του Κάρνεϊ εξασφάλισαν ιστορική πλειοψηφία

0

Θρίαμβος στο Terrebonne και ανατροπή του πολιτικού χάρτη του Καναδά

Μια νύχτα που θα καταγραφεί ως καμπή στην καναδική πολιτική ιστορία έζησε ο Καναδάς στις 13 Απριλίου 2026. Ο πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ και το Φιλελεύθερο Κόμμα, πέτυχαν αυτό που μέχρι πριν από ένα χρόνο πολλοί αναλυτές θεωρούσαν αδύνατο: με σαρωτική νίκη και στις τρεις ομοσπονδιακές επαναληπτικές εκλογές, όχι μόνο κατέρριψαν ένα διαχρονικό κυρίαρχο προπύργιο του κυριαρχικού κινήματος στο Κεμπέκ, αλλά εξασφάλισαν και αυτοδύναμη πλειοψηφία στη Βουλή των Κοινοτήτων.

Το επίκεντρο αυτής της ιστορικής νίκης ήταν η περιφέρεια Terrebonne, όπου η αποκαλούμενη «επιχείρηση αποπλάνησης» του πρωθυπουργού και της υποψήφιάς του, Tatiana Auguste, απέδωσε τελικά καρπούς. Παρά την έντονη και οργανωμένη αντεπίθεση του Bloc Québécois, οι Φιλελεύθεροι επικράτησαν στην Terrebonne για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο, σηματοδοτώντας με σαφήνεια την πτώση ενός  «κάστρου».

Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ TERREBONNE ΚΡΑΤΗΣΕ

ΩΣ ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ

Η αναμέτρηση στην Terrebonne ήταν εξαντλητική και ιδιαιτέρως φορτισμένη. Το 2025, η Τατιάνα Auguste είχε κερδίσει την έδρα με διαφορά μόλις μίας ψήφου, όμως το Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά ακύρωσε το αποτέλεσμα το Φεβρουάριο του 2026 λόγω παρατυπιών στις επιστολικές ψήφους. Η επαναληπτική εκλογή είχε πλέον χαρακτήρα καθαρής εντολής.

Με διαφορά 731 ψήφων, η Auguste συγκέντρωσε 48,4%, επικρατώντας της υποψήφιας του Bloc, Nathalie Sinclair-Desgagné, που έλαβε 46,8%. Το τελικό αποτέλεσμα επιβεβαιώθηκε μόλις στις 12:15 τα ξημερώματα, έπειτα από μια δραματική νύχτα, κατά την οποία το προβάδισμα άλλαξε δεκάδες φορές καθώς καταμετρούνταν τα εκλογικά τμήματα.

Στα κεντρικά γραφεία της φιλελεύθερης εκστρατείας, το κλίμα ήταν εκρηκτικό. Εθελοντές, βουλευτές και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς, μόλις «κλείδωσε» η νίκη. Μεταξύ αυτών, οι υπουργοί της καναδικής κυβέρνησης Melanie Joly, Joël Lightbound και Marjorie Michel. Με το αποτέλεσμα της βραδιάς,  οι Φιλελεύθεροι κατέκτησαν μια έδρα που δεν είχε εκλέξει φιλελεύθερο βουλευτή από το 1984. Για σχεδόν τρεις δεκαετίες – από το 1993 έως το 2025 – το Terrebonne θεωρούνταν ασφαλές έδαφος για το Bloc Québécois. Μέχρι εκείνη τη νύχτα…

«Είμαι έτοιμη. Πιάνουμε δουλειά», δήλωσε συγκινημένη η Auguste στην ομιλία της. «Θα εργάζομαι κάθε μέρα ώστε η φωνή μου στο Terrebonne να ακούγεται καθαρά και δυνατά στην Οτάβα».

«ΤΡΙΠΛΟ ΣΤΕΜΜΑ»

ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΚ ΚΑΡΝΕΪ

Ενώ τα βλέμματα ήταν στραμμένα στα αποτελέσματα στην περιοχή του Κεμπέκ, ο φιλελεύθερος μηχανισμός αποδείχθηκε εξίσου ισχυρός στο Οντάριο. Το κόμμα διατήρησε δύο κρίσιμες έδρες στο Τορόντο, ολοκληρώνοντας ένα πολιτικό «τριπλό στέμμα» που (μαζί με το Terrebonne) ανέβασε τον αριθμό των εδρών στις 174, ξεπερνώντας – κατά δύο έδρες μάλιστα – το «μαγικό όριο» των 172 για κυβέρνηση πλειοψηφίας!

University–Rosedale: Στην έδρα που κατείχε παλαιότερα η Κρίστια Φρίλαντ, η φιλελεύθερη υποψήφια Danielle Martin, γνωστή για την καριέρα της ως γιατρός και στέλεχος στον τομέα της υγείας, σημείωσε συντριπτική νίκη με ποσοστό άνω του 63%. Το αποτέλεσμα ανακοινώθηκε νωρίς το βράδυ, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά ριζωμένη φιλελεύθερη κυριαρχία στο κέντρο του Τορόντο.

Scarborough–Southwest: Η περιφέρεια αυτή ανέδειξε με εμφατικό τρόπο τη μετατόπιση των πολιτικών συσχετισμών. Η Doly Begum, πρώην αναπληρώτρια αρχηγός του επαρχιακού NDP, η οποία είχε μεταπηδήσει στους Φιλελεύθερους, επικράτησε άνετα. Η νίκη της εδραίωσε ακόμη περισσότερο τη φιλελεύθερη κυριαρχία στο ευρύτερο Τορόντο και αποτέλεσε προσωπικό πλήγμα για τη νέα ηγεσία του NDP.

ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ

Οι επαναληπτικές εκλογές θεωρήθηκαν ευρέως ως «τεστ του πρώτου έτους» για την ηγεσία του Μαρκ Κάρνεϊ. Από την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Κάρνεϊ πρόβαλε την εικόνα μιας σταθερής, τεχνοκρατικής ηγεσίας για τις «μεσαίες δυνάμεις» σε ένα ασταθές παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι αυτό το πραγματιστικό προφίλ βρήκε ανταπόκριση σε ψηφοφόρους που διαφορετικά θα στρέφονταν προς την αντιπολίτευση.

Αντίθετα, η βραδιά εξελίχθηκε σε «πολύ κρύο ντους» για τους αντίπαλους αρχηγούς. Οι Συντηρητικοί του Pierre Polievre υπέστησαν βαριά ήττα στο Terrebonne. Συγκεκριμένα, η υποψήφιά τους, Andrienne Charles, περιορίστηκε στο 3,3%, καταγράφοντας πτώση 15 μονάδων σε σχέση με προηγούμενες αναμετρήσεις. Το γεγονός ότι ο Polievre δεν επισκέφθηκε καν την περιφέρεια κατά την προεκλογική περίοδο προκάλεσε άμεσα ερωτήματα, για τη στρατηγική και τη δυναμική του κόμματος στο προαστιακό Κεμπέκ.

Για το NDP, η εικόνα ήταν εξίσου απογοητευτική. Υπό τον νεοεκλεγέντα αρχηγό Avi Louis, το κόμμα σχεδόν… εξαφανίστηκε από τον εκλογικό χάρτη. Στο Terrebonne, ο υποψήφιος Maxime Beaudoin συγκέντρωσε μόλις 0,5%.

Οι «Φιλελεύθεροι του Κάρνεϊ» κατάφεραν να αποσπάσουν τόσο στελέχη όσο και την εκλογική βάση του κόμματος.

ΣΥΝΟΨΗ ΤΕΛΙΚΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ

Terrebonne: Tatiana Auguste, φέρνοντας τέλος σε 30 χρόνια κυριαρχίας του Bloc.

University–Rosedale: Danielle Martin. Διατήρηση του αστικού πυρήνα του Τορόντο.

Scarborough–Southwest: Doli Begum. «Κλείδωμα» της πλειοψηφίας μέσω πολιτικής μεταγραφής.

Οι νίκες αυτές προσφέρουν στην κυβέρνηση Κάρνεϊ καθαρό πολιτικό διάδρομο για την προώθηση του νομοθετικού της έργου, χωρίς ανάγκη στήριξης από την αντιπολίτευση. Από το φιλόδοξο έργο υψηλής ταχύτητας TGV Alto, το οποίο το Bloc είχε πολεμήσει σκληρά, έως νέες εθνικές οικονομικές πολιτικές, ο πρωθυπουργός κρατά πλέον όλα τα χαρτιά στο δικό του συρτάρι!!

ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΒΕΝΖΙΝΗΣ

Ευθύς την επόμενη μέρα, ο πρωθυπουργός Mark Carney, σε συνέντευξη Τύπου, ανακοίνωσε την ακύρωση του φόρου στις βενζίνες και στα καύσιμα. Η ακύρωση αυτή θα αρχίσει τη Δευτέρα 20 Απριλίου 2026 και θα κρατήσει ως τις 7 Σεπτεμβρίου 2026. Σκοπός αυτού του μέτρου είναι να μειωθεί η τιμή της βενζίνης περίπου 10 σεντς και 4 σεντς το πετρέλαιο.

Ο πρωθυπουργός εξήγησε ότι το μέτρο αυτό ήταν αναγκαίο, λόγω της κατάστασης στον περσικό κόλπο, η οποία αύξησε στα ύψη την τιμή της βενζίνης.

Ο ενεργειακός αναβρασμός στη Μέση Ανατολή ανοίγει νέο παράθυρο ευκαιρίας για τον Καναδά

0

Η εύθραυστη εκεχειρία που ακολούθησε τη σύγκρουση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ισραήλ και Ιράν, δεν επηρεάζει μόνο τις γεωπολιτικές ισορροπίες της Μέσης Ανατολής. Δημιουργεί, παράλληλα, ένα νέο ενεργειακό τοπίο, που ενδέχεται να επηρεάσει σημαντικά την παγκόσμια αγορά καυσίμων, προσφέροντας στον Καναδά μια απροσδόκητη ευκαιρία να ενισχύσει τη θέση του ως αξιόπιστου προμηθευτή πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Τα τελευταία γεγονότα κατέδειξαν πόσο εύθραυστη παραμένει η ενεργειακή ασφάλεια πολλών κρατών. Η διακοπή ή ο περιορισμός της ροής καυσίμων από τον Περσικό Κόλπο είχε άμεσο αντίκτυπο στις διεθνείς τιμές, ενώ οι αγορές αντέδρασαν με έντονη ανησυχία, φοβούμενες μια παρατεταμένη ενεργειακή κρίση. Αν και η προσωρινή κατάπαυση του πυρός απομάκρυνε τον κίνδυνο μιας άμεσης κλιμάκωσης, οι συνέπειες της σύγκρουσης συνεχίζουν να γίνονται αισθητές.

ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ

ΧΑΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Οι χώρες που εξαρτώνται περισσότερο από εισαγόμενα καύσιμα είναι εκείνες που αισθάνονται ήδη το μεγαλύτερο βάρος των εξελίξεων. Στην Ασία, η Νότια Κορέα θεωρείται από τις πιο εκτεθειμένες οικονομίες, ενώ στην Ευρώπη η Ιταλία συγκαταλέγεται στις χώρες που αναμένεται να αντιμετωπίσουν σημαντική αύξηση του ενεργειακού κόστους.

Σε περίπτωση που οι τιμές παραμείνουν σε υψηλά επίπεδα για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι επιπτώσεις θα είναι αισθητές σε κάθε πτυχή της οικονομίας: από την ηλεκτρική ενέργεια έως τις μεταφορές και τη βιομηχανία. Ήδη, σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες έχουν εμφανιστεί διαμαρτυρίες πολιτών, λόγω των αυξημένων τιμών καυσίμων, ενώ σε λιμάνια και αυτοκινητοδρόμους καταγράφηκαν κινητοποιήσεις που προκάλεσαν καθυστερήσεις στις μεταφορές.

Η πολιτική ένταση δεν περιορίζεται μόνο στο οικονομικό επίπεδο. Η δυσαρέσκεια ηγετών ευρωπαϊκών και ασιατικών κρατών απέναντι στις αποφάσεις που οδήγησαν στη σύγκρουση, αντανακλά την ανησυχία για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η αστάθεια στις αγορές ενέργειας για εκατομμύρια οικογένειες.

Η ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αναδεικνύονται μετά από τέτοιες συγκρούσεις, είναι ότι η επανεκκίνηση της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου δε γίνεται άμεσα. Η διαδικασία διακοπής λειτουργίας ενός κοιτάσματος και η επανέναρξή του, δεν είναι απλή υπόθεση.

Όταν η παραγωγή σταματά, μπορεί να εισχωρήσει νερό στα φρεάτια ή να δημιουργηθούν επικαθίσεις, που δυσχεραίνουν τη ροή του πετρελαίου. Παράλληλα, μειώνεται η πίεση των κοιτασμάτων, γεγονός που καθιστά την αποκατάσταση της κανονικής παραγωγής ιδιαίτερα απαιτητική. Σε εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, η διαδικασία είναι ακόμη πιο περίπλοκη, ιδίως όταν έχουν υποστεί ζημιές βασικές υποδομές.

Ειδικότερα στο Κατάρ, όπου βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου στον κόσμο, εκτιμάται ότι η πλήρης αποκατάσταση της παραγωγής ενδέχεται να διαρκέσει αρκετά χρόνια. Αυτή η καθυστέρηση δημιουργεί ένα κενό στην παγκόσμια προσφορά, το οποίο αναζητούν ήδη άλλοι παραγωγοί να καλύψουν.

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ

Σε αυτό το περιβάλλον αβεβαιότητας, ο Καναδάς εμφανίζεται ως ένας από τους πιθανούς ωφελημένους. Η σταθερότητα του πολιτικού του συστήματος και η γεωγραφική του απόσταση από περιοχές έντασης, τον καθιστούν ελκυστικό προμηθευτή για χώρες που αναζητούν ασφαλείς και αξιόπιστες ενεργειακές πηγές.

Η λειτουργία νέων εγκαταστάσεων υγροποιημένου φυσικού αερίου στη δυτική ακτή της χώρας, όπως στο Κιτιμάτ της Βρετανικής Κολομβίας, προσφέρει τη δυνατότητα απευθείας εξαγωγών προς τις αγορές της Ασίας. Οι θαλάσσιες διαδρομές από τον Καναδά προς τον Ειρηνικό δεν επηρεάζονται από γεωπολιτικές εντάσεις, όπως αυτές που απειλούν τις μεταφορές μέσω του Στενού του Ορμούζ.

Αναλυτές εκτιμούν, ότι η μείωση της παγκόσμιας προσφοράς φυσικού αερίου κατά μερικά ποσοστιαία σημεία, μπορεί να αυξήσει το ενδιαφέρον για επενδύσεις σε καναδικές ενεργειακές υποδομές. Σε βάθος χρόνου, αυτό ενδέχεται να οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας και των εξαγωγών της χώρας.

ΤΟ ΣΤΕΝΟ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ

ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ

Ένα από τα κρίσιμα σημεία της κρίσης παραμένει το Στενό του Ορμούζ, από όπου διέρχεται σημαντικό ποσοστό των παγκόσμιων ενεργειακών μεταφορών. Η αβεβαιότητα σχετικά με την ασφάλεια των πλοίων στην περιοχή, αποτελεί βασικό παράγοντα που επηρεάζει τις διεθνείς τιμές.

Η απειλή επιβολής διοδίων ή άλλων περιορισμών στη διέλευση των δεξαμενόπλοιων, δημιουργεί πρόσθετους κινδύνους για τις διεθνείς μεταφορές. Οποιαδήποτε καθυστέρηση ή αύξηση κόστους σε αυτό το στρατηγικό πέρασμα, μπορεί να έχει άμεσο αντίκτυπο στις τιμές της ενέργειας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Παράλληλα, η πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ κρατών, σχετικά με τη διαχείριση του περάσματος, ενισχύει την αβεβαιότητα για το μέλλον των θαλάσσιων εμπορικών διαδρομών.

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΣΕ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ

Η σημερινή ενεργειακή κρίση αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα: την ανάγκη ύπαρξης αξιόπιστων και σταθερών εμπορικών οδών. Όσο οι διεθνείς εντάσεις αυξάνονται, τόσο περισσότερο οι χώρες στρέφονται σε εναλλακτικές πηγές ενέργειας και νέους προμηθευτές.

Για τον Καναδά, η συγκυρία αυτή μπορεί να αποτελέσει καθοριστική στιγμή. Η δυνατότητα να αναδειχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς υγροποιημένου φυσικού αερίου στον κόσμο δεν εξαρτάται μόνο από τις επενδύσεις, αλλά και από τη διατήρηση της πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας που τον χαρακτηρίζει.

Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν, ότι κανείς δεν πρέπει να πανηγυρίζει για τις ευκαιρίες που δημιουργούνται από μια σύγκρουση. Η αστάθεια στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά, ενδέχεται να οδηγήσει σε μακροχρόνιες συνέπειες για την οικονομία και την ασφάλεια πολλών κρατών.

Το βέβαιο είναι ότι η πρόσφατη κρίση υπενθυμίζει, πως η ενέργεια παραμένει ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που διαμορφώνουν τη διεθνή πολιτική. Και καθώς ο κόσμος προσπαθεί να προσαρμοστεί σε ένα ολοένα πιο ασταθές περιβάλλον, η αναζήτηση ασφαλών και αξιόπιστων πηγών ενέργειας αναμένεται να καθορίσει τις εξελίξεις των επόμενων ετών.

Η Φρεσέτ στη σκιά του «φαινομένου Κάρνεϊ»

Η σύγκριση ανάμεσα στην Κριστίν Φρεσέτ και τον Μαρκ Κάρνεϊ έχει εξελιχθεί, μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, στο κεντρικό αφήγημα της καναδικής – και ιδίως της κεμπεκιώτικης – πολιτικής σκηνής. Από τη στιγμή που η Φρεσέτ επικράτησε στο συνέδριο ηγεσίας του CAQ στο Ντράμοντβιλ την Κυριακή 12 Απριλίου, βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα πολιτικό στοίχημα που έως πρόσφατα θεωρούνταν σχεδόν αδύνατο: την ανάληψη της ηγεσίας ενός βαθιά αντιδημοφιλούς κυβερνητικού κόμματος με 20 μονάδες προτίμησης λιγότερες από τα άλλα κόμματα.

Πρόκειται ακριβώς για το ίδιο «ακατόρθωτο» εμπόδιο που ξεπέρασε ο Μαρκ Κάρνεϊ μόλις ένα χρόνο νωρίτερα σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Το ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από το Κεμπέκ είναι, αν η Φρεσέτ μπορεί να πετύχει ένα αντίστοιχο πολιτικό θαύμα – ένα «Κάρνεϊ-τύπου» comeback – έως τον Οκτώβριο. Η απάντηση εξαρτάται από το συνδυασμό στρατηγικής, συγκυρίας και πολιτικής ψυχολογίας.

ΤΟ «ΜΟΝΤΕΛΟ ΚΑΡΝΕΪ»

Για να εκτιμηθούν οι πιθανότητες επιτυχίας της Φρεσέτ, πρέπει πρώτα να κατανοηθεί πώς ακριβώς πέτυχε ο Μαρκ Κάρνεϊ. Όταν αντικατέστησε τον Τζάστιν Τρουντώ, οι ομοσπονδιακοί Φιλελεύθεροι θεωρούνταν πολιτικά τελειωμένοι. Η κόπωση του εκλογικού σώματος ήταν εμφανής και η συντηρητική επικράτηση έμοιαζε προδιαγεγραμμένη.

Η νίκη του Κάρνεϊ στηρίχθηκε σε τρεις βασικούς άξονες. Πρώτον, δεν εμφανίστηκε απλώς ως «νέο πρόσωπο», αλλά ως ριζική αλλαγή ταυτότητας. Μετέφερε το κόμμα από τη σφαίρα της προσωπικής, σχεδόν κληρονομικής πολιτικής, σε ένα μοντέλο τεχνοκρατικής σοβαρότητας και οικονομικής επάρκειας. Δεύτερον, κατόρθωσε να ενοποιήσει το πολιτικό κέντρο. Εστιάζοντας στην οικονομική πραγματικότητα και όχι στην ιδεολογική αντιπαράθεση, τράβηξε ψηφοφόρους τόσο από τους Συντηρητικούς όσο και από το NDP. Τρίτον, χρησιμοποίησε στρατηγικές νίκες σε ενδιάμεσες εκλογικές αναμετρήσεις, για να οικοδομήσει δυναμική και να πείσει ότι η φορά του εκκρεμούς είχε αλλάξει.

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΦΡΕΣΕΤ: ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ;

Η Κριστίν Φρεσέτ διαθέτει ορισμένα χαρακτηριστικά που θυμίζουν έντονα το παράδειγμα Κάρνεϊ και που επιτρέπουν στο CAQ να ελπίζει πως δεν έχει τελειώσει ακόμη. Το σημαντικότερο από αυτά είναι η οικονομική της αξιοπιστία. Όπως και ο Κάρνεϊ, επενδύει συστηματικά στο προφίλ της «γυναίκας των αριθμών», υπογραμμίζοντας τη γνώση και τη διαχείριση, αντί για την ιδεολογία.

Με τη στροφή του CAQ μακριά από την ταυτοτική πολιτική που κυριάρχησε τα τελευταία χρόνια – και συνδέθηκε κυρίως με τον Μπερνάρ Ντρανβίλ – προς μια ατζέντα «οικονομικής λογικής», η Φρεσέτ επιχειρεί να ανακτήσει τους μετριοπαθείς, σταθεροποιητικούς ψηφοφόρους. Η θέση της υπέρ της αξιοποίησης του σχιστολιθικού αερίου, όσο αμφιλεγόμενη κι αν είναι, ενισχύει αυτή την εικόνα ρεαλισμού και αποφασιστικότητας.

ΤΟ «ΠΑΓΩΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ»

Ένας ακόμη κρίσιμος παράγοντας είναι ο φόβος. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν Φιλελεύθερους και Parti Québécois σχεδόν ισόπαλους, στο 32–33%, ενώ το CAQ κατρακυλά περίπου στο 13%. Ωστόσο, η δέσμευση του PQ για δημοψήφισμα το 2030 δημιουργεί έντονη ανησυχία σε ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος.

Εάν η Φρεσέτ καταφέρει να παρουσιάσει το CAQ ως τη μόνη «ασφαλή εθνικιστική επιλογή» – χωρίς τον κίνδυνο συνταγματικής περιπέτειας – μπορεί να αποσπάσει στήριξη από ψηφοφόρους που σήμερα στηρίζουν τους Φιλελεύθερους από φόβο και όχι από πεποίθηση. Ως μόλις δεύτερη ηγέτιδα στην ιστορία του κόμματος, δεν κουβαλά πλήρως το βάρος της φθοράς Λεγκώ και μπορεί να μιλήσει για «ανανέωση».

ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΕΝΟΣ ΘΑΥΜΑΤΟΣ

Παρά τις ομοιότητες, η αποστολή της Φρεσέτ είναι πιο απαιτητική από εκείνη του Κάρνεϊ. Πρώτον, έχει να αντιμετωπίσει ένα τριπλό κομματικό σύστημα. Σε αντίθεση με τον Κάρνεϊ, που ουσιαστικά μονομαχούσε με έναν αντίπαλο, η Φρεσέτ καλείται να δώσει μάχη ταυτόχρονα με τους Φιλελεύθερους και το PQ. Η διάσπαση του «αντι-PQ» χώρου μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε πλειοψηφία του Parti Québécois.

Δεύτερον, υπάρχει το ζήτημα της αξιοπιστίας ως φορέας αλλαγής. Η Φρεσέτ υπήρξε βασικό στέλεχος της κυβέρνησης Λεγκώ. Παρότι ο Κάρνεϊ ηγήθηκε επίσης κυβερνώντος κόμματος, παρέμεινε εξωτερικός παράγοντας. Για τη Φρεσέτ, το να πείσει ότι ενσαρκώνει κάτι ουσιαστικά νέο, ενώ ήδη κάθεται στο γραφείο του πρωθυπουργού, είναι πολιτικά δυσκολότερο.

ΕΝΑ ΣΤΕΝΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

Η νίκη της στο Ντράμοντβιλ χάρισε στο CAQ μια κρίσιμη «ένεση αξιοπιστίας». Όμως η επανάληψη της επιτυχίας Κάρνεϊ απαιτεί κάτι πολύ περισσότερο από αλλαγή ηγεσίας: απαιτεί αποδόμηση των αφηγημάτων των αντιπάλων.

Αν Φιλελεύθεροι και PQ συνεχίσουν να αλληλοεξουδετερώνονται γύρω από το ζήτημα της ανεξαρτησίας, ο μεσαίος διάδρομος μπορεί να ανοίξει. Όμως ο χρόνος είναι αμείλικτος. Ο Κάρνεϊ είχε έναν ολόκληρο χρόνο· η Φρεσέτ έχει μόλις έξι μήνες μέχρι τις εκλογές της 5ης Οκτωβρίου. Για να πετύχει, δεν αρκεί να είναι απλώς ικανή. Πρέπει να κάνει «μαγικά».

Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ

Η πρόκληση που αντιμετωπίζει η Κριστίν Φρεσέτ δεν είναι απλώς εκλογική· είναι υπαρξιακή για το CAQ. Το κόμμα βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά, εγκλωβισμένο ανάμεσα σε έναν ανανεωμένο φιλελευθερισμό και έναν πειθαρχημένο, επανακάμπτοντα εθνικισμό. Σε αυτό το τοπίο, η Φρεσέτ δεν έχει την πολυτέλεια της αργής προσαρμογής ή των ασαφών μηνυμάτων.

Το παράδειγμα Κάρνεϊ προσφέρει έμπνευση, αλλά όχι εγγύηση. Εκείνος αξιοποίησε το χρόνο, τη συγκυρία και το προφίλ του outsider. Η Φρεσέτ καλείται να πετύχει κάτι παρόμοιο, χωρίς κανένα από αυτά τα πλεονεκτήματα. Το μοναδικό της όπλο είναι η ψυχραιμία της και η ικανότητά της να εμφανιστεί ως η μόνη ενήλικη παρουσία, σε ένα πολιτικό σύστημα που οδεύει προς πόλωση και αβεβαιότητα. Αν πετύχει, δε θα είναι επειδή «ανέστησε» το CAQ, αλλά επειδή έπεισε ένα κρίσιμο τμήμα ψηφοφόρων ότι η σταθερότητα αξίζει περισσότερο από τον ενθουσιασμό. Αν αποτύχει, το αποτέλεσμα θα είναι σαφές: το πολιτικό κέντρο του Κεμπέκ θα αναδιαταχθεί χωρίς το CAQ στο επίκεντρο. Σε κάθε περίπτωση, οι επόμενοι έξι μήνες θα είναι πολύ κρίσιμοι.

Μεγάλη διακοπή ρεύματος

0

στο REM του Μόντρεαλ

Επιβάτες περπάτησαν μέσα στη σήραγγα μετά τα μεσάνυχτα!

Μια σοβαρή διακοπή ηλεκτροδότησης στο δίκτυο του Réseau express métropolitain, γνωστό ως REM, προκάλεσε έντονη αναστάτωση το βράδυ του Σαββάτου 12 Απριλίου 2026, οδηγώντας δεκάδες επιβάτες σε μια πρωτόγνωρη εμπειρία, καθώς αναγκάστηκαν να περπατήσουν μέσα στη σήραγγα(!) για να φτάσουν στον επόμενο σταθμό μετά τα μεσάνυχτα. Το περιστατικό έφερε στο προσκήνιο νέα ερωτήματα για την αξιοπιστία του σύγχρονου αυτού συστήματος μεταφοράς, που θεωρείται βασικός πυλώνας της συγκοινωνιακής ανάπτυξης του Μόντρεαλ.

Η πρώτη διακοπή καταγράφηκε το ίδιο πρωί, το Σάββατο 12 Απριλίου 2026, περίπου στις 7:30 π.μ., όταν παρουσιάστηκε πρόβλημα ηλεκτροδότησης, που επηρέασε τη γραμμή μεταξύ των σταθμών McGill και Brossard. Η λειτουργία αποκαταστάθηκε λίγο μετά τις 9:00 π.μ., ωστόσο τα προβλήματα δεν είχαν τελειώσει.

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ

Η πιο σοβαρή διακοπή σημειώθηκε το ίδιο βράδυ, λίγο πριν τις 10:00 μ.μ. του Σαββάτου 12 Απριλίου 2026, όταν το REM ανακοίνωσε γενικευμένη διακοπή υπηρεσίας μεταξύ των σταθμών Gare Centrale και Brossard. Λίγες ώρες αργότερα, λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Κυριακής 13 Απριλίου 2026, επιβεβαιώθηκε ότι η αιτία ήταν νέα βλάβη στην παροχή ηλεκτρικής ενέργειας.

Σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά περιστατικά της νύχτας, συρμός που βρισκόταν μεταξύ των σταθμών McGill και Édouard-Montpetit ακινητοποιήθηκε μέσα στη σήραγγα. Οι επιβάτες παρέμειναν εγκλωβισμένοι για περίπου 40 λεπτά, χωρίς δυνατότητα άμεσης μετακίνησης, μέχρι να ληφθεί η απόφαση εκκένωσης του συρμού.

Σύμφωνα με την εταιρεία Pulsar Operations and Maintenance, η οποία διαχειρίζεται τη λειτουργία του REM, οι επιβάτες καθοδηγήθηκαν από το προσωπικό, ώστε να εγκαταλείψουν το συρμό και να περπατήσουν με ασφάλεια κατά μήκος της γραμμής, έως το σταθμό Édouard-Montpetit. Η διαδικασία αυτή αποτελεί τυπικό πρωτόκολλο ασφαλείας, σε περιπτώσεις όπου ένας συρμός δεν μπορεί να μετακινηθεί γρήγορα.

ΟΤΑΝ Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΗ

Παρά το γεγονός ότι η εκκένωση πραγματοποιήθηκε χωρίς τραυματισμούς, το περιστατικό ανέδειξε ένα σημαντικό πρόβλημα: η ώρα της εκκένωσης συνέπεσε με το κλείσιμο άλλων μέσων μεταφοράς. Όταν οι επιβάτες έφτασαν στο σταθμό Édouard-Montpetit μετά τα μεσάνυχτα της 13ης Απριλίου 2026, δεν υπήρχε διαθέσιμη σύνδεση με το μετρό, καθώς οι σταθμοί είχαν ήδη κλείσει. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, πολλοί επιβάτες να παραμείνουν χωρίς άμεση επιλογή μετακίνησης προς τον τελικό τους προορισμό.

Η εταιρεία διαχείρισης του REM παραδέχθηκε ότι το σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων λειτούργησε γρήγορα, αλλά όχι ιδανικά. Ανακοίνωσε επίσης ότι θα εξετάσει εκ νέου τις διαδικασίες, ώστε να αποφευχθούν παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον.

ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ

ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Το REM παρουσιάστηκε τα τελευταία χρόνια ως ένα από τα πιο φιλόδοξα έργα μεταφοράς στον Καναδά. Η λειτουργία του ξεκίνησε σταδιακά, με στόχο να προσφέρει γρήγορη και αξιόπιστη σύνδεση μεταξύ του κέντρου του Μόντρεαλ και των προαστίων.

Ωστόσο, τα επαναλαμβανόμενα τεχνικά προβλήματα έχουν προκαλέσει ανησυχία στους χρήστες. Το γεγονός ότι μέσα στην ίδια ημέρα, το Σάββατο 12 Απριλίου 2026, σημειώθηκαν δύο διαφορετικές διακοπές λειτουργίας λόγω ηλεκτροδότησης, ενισχύει τους φόβους ότι απαιτούνται περαιτέρω επενδύσεις στη συντήρηση και την αξιοπιστία του δικτύου.

Η ηλεκτροδότηση αποτελεί βασικό στοιχείο λειτουργίας των σύγχρονων αστικών σιδηροδρόμων. Ακόμη και μικρές διακοπές μπορούν να επηρεάσουν ολόκληρη τη γραμμή, προκαλώντας καθυστερήσεις, ακυρώσεις δρομολογίων και συσσώρευση επιβατών στους σταθμούς.

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ

ΚΑΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Η εμπειρία του να περπατά κανείς μέσα σε σήραγγα σιδηροδρόμου, έστω και υπό επίβλεψη προσωπικού, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Για πολλούς επιβάτες, η νύχτα της 12ης προς 13η Απριλίου 2026 αποτέλεσε μια αγχωτική δοκιμασία, ιδιαίτερα για όσους δεν είχαν προηγούμενη εμπειρία σε παρόμοιες καταστάσεις.

Η εικόνα ανθρώπων να κινούνται πεζοί μέσα σε ένα χώρο σχεδιασμένο αποκλειστικά για συρμούς, δημιούργησε εύλογες ανησυχίες για την ασφάλεια, ακόμη κι αν τηρήθηκαν όλα τα πρωτόκολλα. Τα περιστατικά αυτά επηρεάζουν όχι μόνο την καθημερινότητα των επιβατών, αλλά και την εμπιστοσύνη του κοινού στο σύστημα μεταφοράς.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΟ

ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΩΝ

Η λειτουργία του REM αποτελεί βασικό κομμάτι της στρατηγικής μετακίνησης στο Μόντρεαλ, ιδιαίτερα καθώς η πόλη συνεχίζει να αναπτύσσεται και να αυξάνει τον πληθυσμό της. Η αξιοπιστία του δικτύου είναι καθοριστική για τη μείωση της κυκλοφορίας και των εκπομπών ρύπων.

Τα γεγονότα της 12ης και 13ης Απριλίου 2026 δείχνουν ότι, παρά την τεχνολογική πρόοδο, η διαχείριση κρίσεων παραμένει μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τα σύγχρονα συστήματα μεταφοράς. Οι ειδικοί επισημαίνουν, ότι η ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων, ιδιαίτερα κατά τις νυχτερινές ώρες, είναι απαραίτητη για την ασφάλεια και την εξυπηρέτηση των επιβατών.

Περισσότερα περιστατικά

0

αλλά λιγότεροι θάνατοι

Παρά τη σταδιακή μείωση της θνησιμότητας από καρκίνο, η νόσος εξακολουθεί να αποτελεί τη μεγαλύτερη αιτία θανάτου στον Καναδά και ιδιαίτερα σοβαρή πρόκληση για το Κεμπέκ, όπου τα ποσοστά εμφάνισης παραμένουν υψηλότερα από τον εθνικό μέσο όρο. Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν τη Δευτέρα 13 Απριλίου 2026 αναδεικνύουν μια σύνθετη πραγματικότητα: περισσότερες διαγνώσεις, αλλά καλύτερα αποτελέσματα επιβίωσης, χάρη στην πρόληψη και τη θεραπευτική πρόοδο.

Η νέα καναδική μελέτη που δημοσιοποιήθηκε στις 13 Απριλίου 2026 περιλαμβάνει για πρώτη φορά πλήρη και αξιόπιστα δεδομένα για το Κεμπέκ, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς επί σειρά ετών η επαρχία δεν κατέθετε ολοκληρωμένα στοιχεία στα εθνικά μητρώα υγείας.

ΠΕΡΙΠΟΥ 90.000 ΝΕΕΣ ΔΙΑΓΝΩΣΕΙΣ

ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΣΤΟ ΚΕΜΠΕΚ

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν, περίπου 90.000 νέες περιπτώσεις καρκίνου διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο στο Κεμπέκ. Το ποσοστό εμφάνισης της νόσου στην επαρχία εκτιμάται ότι είναι 15 έως 20% υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο, γεγονός που προκαλεί ανησυχία τόσο στους επιστήμονες όσο και στις υγειονομικές αρχές.

Σε εθνικό επίπεδο, οι προβλέψεις για το έτος 2026 δείχνουν, ότι περίπου 254.100 Καναδοί θα λάβουν διάγνωση καρκίνου, ενώ 87.900 άνθρωποι αναμένεται να χάσουν τη ζωή τους από τη νόσο. Οι αριθμοί αυτοί επιβεβαιώνουν, ότι ο καρκίνος παραμένει το μεγαλύτερο υγειονομικό βάρος για τη χώρα.

ΜΕΙΩΣΗ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ,

ΑΥΞΗΣΗ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ

Οι επιστήμονες επισημαίνουν, ότι δεν παρουσιάζουν όλοι οι τύποι καρκίνου την ίδια εξέλιξη. Καρκίνοι που σχετίζονται με το κάπνισμα εμφανίζουν σταδιακή μείωση, γεγονός που αποδίδεται στη μείωση της καπνιστικής συνήθειας τα τελευταία χρόνια.

Ωστόσο, άλλες μορφές καρκίνου εξακολουθούν να προκαλούν ανησυχία. Οι καρκίνοι του παγκρέατος και της μήτρας δε δείχνουν σαφή πτωτική τάση. Αντίθετα, σύμφωνα με τους ειδικούς, τα περιστατικά παραμένουν σταθερά ή εμφανίζουν ελαφρά αύξηση, κάτι που απαιτεί εντατικότερη έρευνα και καλύτερη κατανόηση των αιτιών.

Ιδιαίτερη προσοχή προκαλεί και η αύξηση των καρκίνων του λαιμού, οι οποίοι σχετίζονται με τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων, γνωστό ως HPV. Οι επιστήμονες σημειώνουν, ότι η αύξηση αυτού του τύπου καρκίνου καταγράφεται εδώ και σχεδόν 30 χρόνια, κυρίως σε νεότερους άνδρες. Ελπίδα για τον περιορισμό αυτής της τάσης, αποτελεί η ευρύτερη εφαρμογή του εμβολιασμού κατά του HPV.

Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΩΖΕΙ ΖΩΕΣ

Παρά την αύξηση των περιστατικών, τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στις 13 Απριλίου 2026 δείχνουν ότι η θνησιμότητα μειώνεται. Οι ειδικοί αποδίδουν αυτή τη θετική εξέλιξη κυρίως σε δύο βασικούς παράγοντες: την έγκαιρη διάγνωση και την πρόοδο των θεραπευτικών μεθόδων.

Τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου, όπως οι μαστογραφίες και οι εξετάσεις για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, έχουν συμβάλει σημαντικά στον εντοπισμό της νόσου σε αρχικά στάδια. Όσο νωρίτερα εντοπιστεί ένας όγκος, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες επιτυχούς θεραπείας.

Παράλληλα, η πρόοδος στην ιατρική τεχνολογία και στη φαρμακευτική έρευνα, έχει επιτρέψει την ανάπτυξη πιο στοχευμένων θεραπειών, οι οποίες είναι συχνά πιο αποτελεσματικές και λιγότερο επιβαρυντικές για τον οργανισμό.

ΟΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Παρά τα θετικά σημάδια, οι ειδικοί τονίζουν ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις στο σύστημα υγείας. Οι καθυστερήσεις στη διάγνωση και στην έναρξη της θεραπείας παραμένουν ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα. Όπως επισημάνθηκε στις αναλύσεις που παρουσιάστηκαν, ακόμη και μικρές καθυστερήσεις μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την εξέλιξη της νόσου. Η έγκαιρη πρόσβαση σε εξετάσεις και θεραπεία θεωρείται εξίσου σημαντική με την ίδια τη θεραπευτική αγωγή.

Σε πολλές περιπτώσεις, η έλλειψη προσωπικού ή η μεγάλη ζήτηση για εξετάσεις, οδηγεί σε αναμονές που αυξάνουν το άγχος των ασθενών και ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά την πρόγνωση.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ

ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης, είναι ότι η μάχη κατά του καρκίνου απαιτεί συνεχή επένδυση στην έρευνα. Οι επιστήμονες τονίζουν, ότι μόνο μέσω νέων ανακαλύψεων και καινοτόμων θεραπειών μπορεί να μειωθεί ουσιαστικά το αποτύπωμα της νόσου στην κοινωνία. Η ανάπτυξη νέων φαρμάκων, η βελτίωση των διαγνωστικών μεθόδων και η κατανόηση των γενετικών παραγόντων που επηρεάζουν την εμφάνιση του καρκίνου, αποτελούν βασικούς στόχους για τα επόμενα χρόνια.

Στο στόχαστρο των επιτήδειων η Τρίτη Ηλικία…

Μια ανησυχητική πραγματικότητα αποκαλύπτουν τα πρόσφατα στοιχεία για το περσινό έτος, φέρνοντας στο φως το μέγεθος της οικονομικής εκμετάλλευσης που υφίστανται οι ηλικιωμένοι στον Καναδά.

Οι αριθμοί προκαλούν ίλιγγο: περισσότερα από 137,9 εκατομμύρια δολάρια χάθηκαν σε αναφερόμενες απάτες που στόχευαν άτομα άνω των 60 ετών. Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν, ότι αυτή είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Η «Σιωπή» των Θυμάτων και η Ομογένεια: Παρά τη μαζικότητα του φαινομένου, υπολογίζεται ότι μόλις το 5% έως 10% των θυμάτων βρίσκει το σθένος να καταγγείλει την απάτη στις αρχές. Ο φόβος του κοινωνικού στίγματος, η ντροπή και η αμφισβήτηση της πνευματικής τους διαύγειας, κρατούν χιλιάδες ηλικιωμένους στη σιωπή.

Ανάμεσα στα θύματα βρίσκονται και πολλοί ομογενείς μας. Οι απατεώνες συχνά εκμεταλλεύονται την ελληνική παράδοση της ισχυρής οικογενειακής αλληλεγγύης. Χρησιμοποιώντας τεχνικές ψυχολογικής πίεσης, υποδύονται εγγόνια ή παιδιά που βρίσκονται σε «ανάγκη», ποντάροντας στο άμεσο συναίσθημα των παππούδων και των γιαγιάδων της παροικίας μας.

Το Μοντέλο της «Ψευδούς Επείγουσας Ανάγκης»: Η μέθοδος είναι σχεδόν πάντα η ίδια. Ένα ξαφνικό τηλεφώνημα, μια φωνή που κλαίει, ένας δήθεν δικηγόρος, τραπεζικός ή αστυνομικός. Η απαίτηση για χρήματα είναι άμεση, με το πρόσχημα της καταβολής εγγύησης ή ιατρικών εξόδων. Εδώ αξίζει να σημειωθεί, ότι επιτήδειοι χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη για να μιμηθούν φωνές συγγενών για να εξαπατήσουν πολίτες με ψεύτικες ιστορίες επείγουσας ανάγκης. Για έναν ηλικιωμένο, οι οικονομίες μιας ζωής, που συχνά είναι αδιανόητο να αναπληρωθούν σε αυτή την ηλικία, μπορούν να κάνουν «φτερά» μέσα σε λίγα λεπτά.

«Οι απατεώνες δεν κλέβουν απλώς χρήματα, κλέβουν την αξιοπρέπεια και την αίσθηση ασφάλειας των ανθρώπων που έχτισαν αυτή τη χώρα», αναφέρουν στελέχη των υπηρεσιών προστασίας του πολίτη.

Οδηγός Προστασίας: Πώς να Υψώσετε «Τείχος» Ασφαλείας, συμβουλεύουν οι ειδικοί. Οι αρχές και το Καναδικό Κέντρο Καταπολέμησης της Απάτης συστήνουν ψυχραιμία και συγκεκριμένα βήματα προστασίας.

Επαλήθευση πριν από κάθε δράση: Αν κάποιος ισχυρίζεται ότι είναι μέλος της οικογένειάς σας και ζητά χρήματα, κλείστε το τηλέφωνο. Καλέστε εσείς το συγγενή σας στον αριθμό που γνωρίζετε και χρησιμοποιείτε πάντα.

Το «Φρένο» στην Επείγουσα Ανάγκη: Οι απατεώνες θέλουν να δράσετε χωρίς να σκεφτείτε. Πάρτε το χρόνο σας. Συμβουλευτείτε ένα έμπιστο πρόσωπο, έναν φίλο ή τον ιερέα της ενορίας σας, πριν δώσετε οποιαδήποτε πληροφορία ή ποσό.

Άμεση Επικοινωνία με την Τράπεζα: Εάν συνειδητοποιήσετε ότι στείλατε χρήματα, κάθε δευτερόλεπτο μετράει. Επικοινωνήστε αμέσως με το χρηματοπιστωτικό σας ίδρυμα για να επιχειρηθεί το «πάγωμα» της συναλλαγής.

Καταγγελία χωρίς Ντροπή: Η αναφορά της απάτης είναι το μοναδικό όπλο για τον εντοπισμό των κυκλωμάτων. Καλέστε την τοπική αστυνομία και το 1-888-495-8501 (Canadian Anti-Fraud Centre).

Η οικονομική κακοποίηση είναι έγκλημα. Εάν αισθάνεστε ότι πιέζεστε ή ότι κάποιος εκμεταλλεύεται τους πόρους σας, μη διστάσετε να ζητήσετε υποστήριξη από κέντρα ηλικιωμένων ή την αστυνομία. Η ενημέρωση είναι η καλύτερη άμυνα…

Κάλπες από Νοέμβρη για τον «εγκλωβισμένο» Μητσοτάκη

0

Τα σκάνδαλα ΟΠΕΚΕΠΕ και Υποκλοπών «πνίγουν» τον πρωθυπουργό που δεν μπορεί να πάει σε πρόωρες εκλογές πριν από το Νοέμβριο ◙ Θα επιλέξει τη νέα ηγεσία του Αρείου Πάγου στο τέλος Ιουνίου ◙ Θα δώσει τα ρέστα του στη ΔΕΘ – ελπίζοντας να αλλάξει το κλίμα – και θα κάνει τον απολογισμό του Ταμείου Ανάκαμψης τον Οκτώβριο ◙ Για «διαφθορά και μετάλλαξη της παράταξης» ήταν το σφυροκόπημα του Αντώνη Σαμαρά στη Βουλή που ζήτησε να μάθει γιατί τον παρακολουθούσαν

Γράφει ο Μιχάλης Κωτσάκος
© iapopsi.gr

Στη στενωπό της σκανδαλολογίας εισήλθε με κάθε επισημότητα η ελληνική κυβέρνηση, με τα στελέχη της να αποφεύγουν τα πολλά-πολλά. Από τη μία οι εξελίξεις στο σκάνδαλο των Υποκλοπών και από την άλλη οι νέες δικογραφίες για τη δράση των γαλάζιων βουλευτών στον ΟΠΕΚΕΠΕ, δημιουργούν ένα αδιέξοδο για το κυβερνών κόμμα.

Αν στις αποκαλύψεις των σκανδάλων για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις Υποκλοπές προστεθεί και η άνοδος των τιμών με την υποτονική αντίδραση της κυβέρνησης, τότε το κλίμα γίνεται εκρηκτικό για τον κ. Μητσοτάκη. Και βέβαια, σε καμία των περιπτώσεων οι απλοί πολίτες, δεν αποδέχονται την προπαγάνδα «Μητσοτάκης ή χάος».

Τουναντίον, οι εξελίξεις είναι χαοτικές για το Μαξίμου σε ό,τι αφορά τα σκάνδαλα και αναδεικνύουν τον εγκλωβισμό του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος προφανώς για να διασωθεί θα αρχίσει να πετάει στο πυρ το εξώτερον τους συνεργάτες του. Κάτι που έχει κάνει πολλάκις στο παρελθόν.

Σε μια στιγμή που το κυβερνών κόμμα έδειχνε να ανακάμπτει στις δημοσκοπήσεις, ήρθε η δεύτερη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ, για να προσγειώσει του πάντες στην πραγματικότητα. Κι όπως λένε στον αθλητισμό «καμία νίκη δεν κατακτήθηκε εάν δεν ακουστεί το σφύριγμα της λήξης, είτε από το διαιτητή, είτε από τη γραμματεία». Και πλέον η «συσπείρωση της σημαίας» για την οποία κόμπαζαν τα κυβερνητικά στελέχη ξεχάστηκε σε χρόνο ρεκόρ, όταν οι πολίτες βλέπουν ότι η υποτιθέμενη μεταρρυθμιστική κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν ήταν τίποτε άλλο από μία παλαιοκομματικής νοοτροπίας κατάσταση, όπου το ρουσφέτι είναι η δεύτερη φύση της. Και ότι δήθεν ο φιλελεύθερος προοδευτικός κυβερνήτης δεν ήταν τίποτε άλλο από ένας επικεφαλής, όπου το ασκέρι του χρησιμοποιούσε για ίδιον όφελος το κράτος.

ΜΕΓΑΛΟ ΠΛΗΓΜΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Με το ένα σκάνδαλο να σκάει μετά το άλλο στην αυλή του Μαξίμου, δεν μπορεί ο πρωθυπουργός να ξεδιπλώσει τον όποιο σχεδιασμό είχε στο μυαλό του. Κι αυτό διότι δεν μπορεί να πάει σε εκλογές με αέρα και να διεκδικήσει με το δικό του αφήγημα περί σταθερότητας τη νίκη και την αυτοδυναμία. Και βέβαια σε καμία των περιπτώσεων, όσο τα σκάνδαλα μεγεθύνονται δεν είναι σίγουρη ούτε και η νίκη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιθυμεί να ορίσει τη νέα ηγεσία του Αρείου Πάγου. Οι θητείες, της προέδρου Αναστασίας Παπαδοπούλου και του Εισαγγελέα Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, ολοκληρώνονται στις 30 Ιουνίου. Κάτι που σημαίνει, ότι πριν από την καθορισμένη ημερομηνία ο κ. Μητσοτάκης θα έκανε εκλογές, μόνο εάν είχε εξασφαλισμένη την αυτοδυναμία, ή το σύμμαχο για την επόμενη κυβέρνηση. Η αυτοδυναμία αποτελεί όνειρο απατηλό, ενώ κανένα κόμμα δε θέλει ούτε καλημέρα να έχει με τον πρωθυπουργό. Άρα το σενάριο των πρόωρων εκλογών πάει στον κουβά.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι μπορεί να κάνει εκλογές, μόλις ορίσει τη νέα ηγεσία του Αρείου Πάγου, δηλαδή τον Ιούλιο, καθώς Αύγουστο ουδέποτε έχουν γίνει εκλογές στη μεταπολίτευση. Με την ακρίβεια να έχει χτυπήσει ταβάνι θα είναι αυτοκτονικό να πάει σε εκλογές τον Ιούλιο, όταν μάλιστα έχει προαναγγελθεί ότι αναμένονται άλλες τρεις δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ενώ θα πρέπει να σημειωθεί, ότι κάποιοι βουλευτές διώκονται για κακουργήματα. Και ακόμη δεν έχουν έρθει τα νέα και για την προκαταρκτική έρευνα που έχουν ξεκινήσει, για καταγγελίες σχετικά με το Ταμείο Ανάκαμψης.

Ήδη όλοι στο Μαξίμου και στο οικονομικό επιτελείο αναφέρουν, πως το καλάθι της ΔΕΘ θα είναι πιο μεγάλο στις αρχές Σεπτεμβρίου, ώστε να δώσει κάτι στον κόσμο ελπίζοντας σε ανάκαμψη. Αυτό δε σημαίνει ότι μπορεί να πάει σε εκλογές, αμέσως μετά τη ΔΕΘ, καθώς τον Οκτώβριο ολοκληρώνεται το Ταμείο Ανάκαμψης και θα πρέπει η χώρα όχι μόνο να έχει λάβει όσο το δυνατόν περισσότερα κονδύλια, αλλά να γίνει και η τελική εκκαθάριση. Δηλαδή, θα γίνει ο απολογισμός για το που πήγαν τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης. Πόσα χρησιμοποιηθήκαν μέσω διαγωνισμών και πόσα μέσω απ’ ευθείας αναθέσεων, που ανέρχεται σε ποσοστό 90%. Και γίνεται αντιληπτό, πως η κυβέρνηση ενδιαφέρεται να κάνει αυτή τον απολογισμό, ώστε να δικαιολογηθούν όλες οι απευθείας αναθέσεις. Διαφορετικά, με μία άλλη κυβέρνηση, ίσως στον ορίζοντα εμφανιστούν μπλεξίματα για το Μαξίμου.

Οπότε ο πιθανότερος μήνας για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες είναι ο Νοέμβριος, αν κι εφόσον όλα έχουν κυλήσει χωρίς τεράστιες απώλειες με τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ και των Υποκλοπών.

Και η Λάουρα Κοβέσι φαίνεται να έχει επιβάλλει το μαρτύριο της σταγόνας στο Μαξίμου. Η νέα δικογραφία αποτελεί πολύ μεγάλο πολιτικό πλήγμα για την κυβέρνηση και για τον πρωθυπουργό προσωπικά. Δε συμβαίνει συχνά να κατηγορείται διψήφιος αριθμός κυβερνητικών βουλευτών για διαφθορά. Η εμπλοκή τόσων πολλών κυβερνητικών στελεχών στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ διαψεύδει με τον πιο εμφατικό τρόπο το αφήγημα Μητσοτάκη περί μάχης με το πελατειακό κράτος και τις διαχρονικές παθογένειες του πολιτικού συστήματος.

Ο εγκλωβισμός του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι και για το τι απόφαση θα λάβει σχετικά με τις άρσεις ασυλίας των βουλευτών. Πώς θα διαχειριστεί το Μαξίμου το αίτημα για άρση της ασυλίας των 11; Θα δώσει τη συγκατάθεσή του, ή θα επιχειρήσει να τους προστατεύσει; Το δίλημμα έχει ανάλογη δυσκολία με εκείνο των υπουργών. Η άρση των ασυλιών θα θεωρηθεί έμμεση παραδοχή ότι υπάρχει ζήτημα διαφθοράς στην κυβέρνηση. Από την άλλη, η απόρριψη του αιτήματος, θα θεωρηθεί πράξη συγκάλυψης του σκανδάλου.

ΟΙ ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ

Όμως την ίδια ώρα, η κυβέρνηση δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο το μέγα σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και το επίσης τεράστιο σκάνδαλο των Υποκλοπών, το οποίο επανήλθε με μεγαλύτερη ένταση από την Πέμπτη 2 Απριλίου. Όχι τόσο από το ΠΑΣΟΚ και το Νίκο Ανδρουλάκη, αλλά πολύ περισσότερο από τον Αντώνη Σαμαρά.

Ο πρώην πρωθυπουργός στην παρέμβαση του στη Βουλή, αναφέρθηκε εκ νέου στις υποκλοπές και στις αποκαλύψεις για τις διασυνδέσεις «ιδιωτών» με κρατικούς μηχανισμούς, θέτοντας ένα κεντρικό θεσμικό ζήτημα.

«Κύριε πρωθυπουργέ, έχει διεξαχθεί από κάποια κρατική αρχή έρευνα για το λόγο που παρακολουθούσαν το τηλέφωνό μου – του μοναδικού πρώην πρωθυπουργού της χώρας – ορισμένοι “ιδιώτες”;», ρώτησε ευθέως. «Και πώς μπόρεσαν να το πετύχουν αυτό οι “ιδιώτες” κάτω από τα μάτια ολόκληρου του κράτους; Υποθέτω ότι έχετε δώσει σχετικές εντολές για έρευνα. Αναμένω τις απαντήσεις σας», κατέληξε ο κ. Σαμαράς.

Φυσικά ο κ. Σαμαράς δε θα λάβει καμία απάντηση, όμως την ίδια ώρα τα φίδια ζώνουν το Μαξίμου, καθώς οι τροχιοδεικτικές βολές του Ταλ Ντίλιαν (Tal Dilian) – ο οποίος είναι πρώην αξιωματικός του ισραηλινού στρατού και ιδρυτής της Intellexa, εταιρίας της οποίας ανήκει το πρόγραμμα παρακολουθήσεων «Predator» – είναι συγκεκριμένες, αφορούν τον ίδιο τον πρωθυπουργό και προϊδεάζουν για αποκαλύψεις. Η υπόθεση των υποκλοπών προκαλεί τριγμούς στο κυβερνητικό επιτελείο. Τα πολλά κενά και η πλημμελής διερεύνηση της υπόθεσης εκ μέρους του Άρειου Πάγου δημιουργούν προβλήματα τέτοιας έκτασης, ώστε ακόμα και προβεβλημένοι υπουργοί σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις παραδέχονται ότι στο κακό σενάριο μπορεί να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη ζημιά.

Με βάση τις εξελίξεις στα σκάνδαλα ΟΠΕΚΕΠΕ και Υποκλοπών, όπως και την πορεία της δίκης των Τεμπών, η οποιαδήποτε σκέψη για πρόωρες εκλογές μοιάζει με αυτοκτονία.

The Guardian: Ο Νετανιάχου δεν πέτυχε τίποτα για τους Ισραηλινούς, ενώ έχει πληρώσει ένα τερατωδώς υψηλό τίμημα

0

Θα μπορούσε να είναι ένα ιστορικό παταγώδους αποτυχίας. Ο Τραμπ μπορεί να είναι ο «σταρ» της παράστασης, είτε απειλώντας με την «εξάλειψη ενός ολόκληρου πολιτισμού», είτε ανακοινώνοντας μια εύθραυστη εκεχειρία, όμως από το προσκήνιο δεν μπορεί να εκλείψει και ο στενός του σύμμαχος, Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός προφανώς δεν έλαβε υπόψη του τη συμφωνία για εκεχειρία. Οι επιθέσεις των ισραηλινών δυνάμεων στο Λίβανο κατά στόχων της Χεζμπολάχ, δεν έχουν σταματήσει. Αντίθετα, ώρες αφότου ο Τραμπ ανακοίνωσε την εκεχειρία, το Ισραήλ εξαπέλυσε μια από τις πιο θανατηφόρες βομβαρδιστικές επιθέσεις στη Βηρυτό. Σε διάστημα μόλις 10 λεπτών, ισραηλινά αεροσκάφη έπληξαν 100 στόχους σε όλη την πρωτεύουσα και πιο πέρα, σκοτώνοντας τουλάχιστον 303 ανθρώπους και τραυματίζοντας περισσότερα από 1.150 άτομα.

Το Ισραήλ υποστήριξε ότι η συμφωνία του Τραμπ δεν καλύπτει το Λίβανο. Το Ιράν και οι Πακιστανοί μεσολαβητές λένε το αντίθετο, ενώ ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς λέει ότι όλα αυτά είναι μια «νόμιμη παρεξήγηση».

Υπάρχουν δύο τρόποι για να κριθεί ο Νετανιάχου: είτε από την εικόνα που εκπέμπει στο εξωτερικό της χώρας και η άποψη που διαμορφώνεται γι’ αυτόν στο εσωτερικό. Για την παγκόσμια κοινή γνώμη, ο Νετανιάχου έχει καταδικαστεί προ πολλού για εγκλήματα πολέμου, για τα οποία καταζητείται από το διεθνές ποινικό δικαστήριο της Χάγης, ενώ αποτελεί τον αρχιτέκτονα της καταστροφής της Γάζας.

Στο εσωτερικό υπάρχει μια διφορούμενη κατάσταση: οι υποστηρικτές του τον βλέπουν ως τον «κ. Ασφάλεια», τον έμπειρο χειριστή που προστάτευσε τη χώρα από μυριάδες εχθρούς, παρά τις ηθικές του αδυναμίες και τις κατηγορίες για διαφθορά.

Στον αντίποδα, οι επικριτές του υπενθυμίζουν ότι αυτός ο υποτιθέμενος «κ. Ασφάλεια» καθόταν στην πρωθυπουργική καρέκλα, όταν το Ισραήλ υπέστη τη χειρότερη τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία του, στις 7 Οκτωβρίου 2023. Αυτό το γεγονός από μόνο του θα έπρεπε να τον αποκλείσει από το αξίωμα, λένε.

Στη συνέχεια, ο Νετανιάχου υποσχέθηκε «πλήρη νίκη» επί της Χαμάς, που σήμαινε την απομάκρυνση της οργάνωσης από κάθε μορφή εξουσίας στη Γάζα, αν όχι την πλήρη εξάλειψή της. Παρά τη διετή εκστρατεία με βάναυσους βομβαρδισμούς, που προκάλεσε το θάνατο περίπου 70.000 ανθρώπων, ο στόχος δεν έχει επιτευχθεί. Στο τμήμα της Γάζας που δεν κατέχεται από ισραηλινά στρατεύματα, η Χαμάς εξακολουθεί να είναι κυρίαρχη.

Κατά το ίδιο διάστημα, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ καυχήθηκε ότι είχε νικήσει και τη Χεζμπολάχ, καταστρέφοντας την ικανότητα της σιιτικής οργάνωσης να απειλεί το βόρειο Ισραήλ με πυραύλους. Δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινοί που είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους στο βορρά ήταν πλέον ασφαλείς να επιστρέψουν. Όμως όταν επέστρεψαν, δέχθηκαν ξανά επίθεση από τη Χεζμπολάχ όταν η πολιτοφυλακή αποφάσισε να σταθεί ενεργά στο πλάι του Ιράν σε αυτόν τον τελευταίο πόλεμο. Για περισσότερο από ένα μήνα, έχει καταστεί οδυνηρά σαφές ότι οι ισχυρισμοί για την κατάρρευση της Χεζμπολάχ ήταν υπερβολικοί. Το Ισραήλ μπορεί να εξολόθρευσε τον ηγέτη της οργάνωσης, όμως αυτή όχι μόνο επιβίωσε, αλλά στάθηκε ικανή να ανοικοδομήσει και το οπλοστάσιό της.

Ο πόλεμος κατά του Ιράν αφηγείται μια παρόμοια ιστορία. Τον περασμένο Ιούνιο, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ για 12 ημέρες χτύπησαν το Ιράν σε μια επίθεση που, όπως ισχυρίστηκε ο Τραμπ, είχε «εξαλείψει» το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, ενώ ο Νετανιάχου περιέγραψε τις επιδρομές ως μια «ιστορική νίκη που θα μνημονεύεται για γενιές». Αυτές οι γενιές διήρκεσαν οκτώ μήνες. Στα τέλη Φεβρουαρίου, οι δύο ηγέτες είπαν για άλλη μια φορά, ότι η Τεχεράνη αποτελούσε υπαρξιακή απειλή, την ίδια απειλή που υποτίθεται ότι είχε εξαλειφθεί.

Αυτή τη στιγμή, το Ιράν εξακολουθεί να έχει απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου, καθώς και σοβαρό απόθεμα πυραύλων, αφού μέχρι την ανακοίνωση της εκεχειρίας στόχευε ασταμάτητα γειτονικές χώρες και ισραηλινές πόλεις.

Παρά την υπόσχεση του Νετανιάχου για αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη, οι ηγέτες του ισλαμικού καθεστώτος παραμένουν στη θέση τους, πιο σκληροπυρηνικοί από πριν και σε ισχυρότερη θέση, αφού έχουν αποδείξει στον κόσμο ότι, ακόμη και χωρίς πυρηνική βόμβα, διαθέτουν έναν πανίσχυρο αποτρεπτικό παράγοντα – ένα όπλο ικανό να προκαλέσει ασφυξία στην παγκόσμια οικονομία: τα Στενά του Ορμούζ. Αν η ναυσιπλοΐα ομαλοποιηθεί και πάλι, θα είναι προς όφελος του ιρανικού καθεστώτος, το οποίο θα απαιτήσει σε αντάλλαγμα ένα υψηλό τέλος.

Με άλλα λόγια, μετά από χρόνια προειδοποιήσεων για τους κινδύνους που αντιπροσώπευε το ιρανικό καθεστώς και αποτελούσαν κεντρικό θέμα της πολιτικής του σταδιοδρομίας, τελικά ο Νετανιάχου ξεκίνησε έναν πόλεμο που έκανε την Τεχεράνη πιο ικανή να τρομοκρατεί τους γείτονές της και τον ευρύτερο κόσμο.

Ο Ισραηλινός αναλυτής στρατιωτικών υποθέσεων Άμος Χάρελ αναφέρει χαρακτηριστικά: «Είναι η τέταρτη συνεχόμενη φορά – μία στη Γάζα, μία στο Λίβανο και δύο στο Ιράν – που  οι μεγαλοστομίες του Νετανιάχου για ολοκληρωτική νίκη και την εξάλειψη των υπαρξιακών απειλών αποδεικνύονται κενές υποσχέσεις».

Όμως η αποτυχία είναι πολύ βαθύτερη. Για τον Νετανιάχου η ασφάλεια του Ισραήλ διασφαλίζεται με ένα μόνο μέσο: χτυπώντας τους εχθρούς της χώρας και μετά χτυπώντας τους και πάλι πιο δυνατά. Αλλά αυτή η προσέγγιση φέρνει μόνο προσωρινή ανάπαυλα. Μπορεί να κόβει το «κεφάλι του φιδιού», όπως το έχει θέσει, όμως μόνο και μόνο για να φυτρώσει αυτό και πάλι, συχνά πολύ γρήγορα. Αυτό συμβαίνει καθώς, σύμφωνα με τον Ισραηλινό απόστρατο στρατηγό Γιαΐρ Γκολάν, «ο Νετανιάχου δεν ξέρει πώς να μετατρέψει τα στρατιωτικά επιτεύγματα σε πολιτική ασφάλεια»: δεν υπάρχει καμία προσπάθεια να εκμεταλλευτούν τα σαφή, αν και δύσκολα, διπλωματικά ανοίγματα και καμία προσπάθεια να μετατρέψουν τους εχθρούς των εχθρών του Ισραήλ σε φίλους.

Για παράδειγμα, η κυβέρνηση της Βηρυτού και μεγάλο μέρος του λιβανέζικου λαού επιθυμούν απεγνωσμένα να απαλλαγούν από τη Χεζμπολάχ στα εδάφη τους, όμως ο Νετανιάχου τους μιλάει μόνο μέσω βομβών από τον ουρανό.

Ο Νετανιάχου δεν έχει κερδίσει τίποτα μέχρι τώρα, όμως έχει πληρώσει ένα τερατωδώς υψηλό τίμημα. Το πιο προφανές είναι οι ζωές όλων όσων χάθηκαν, είτε στη Ράφα είτε στην κοιλάδα Μπεκάα είτε στο ίδιο το Ισραήλ. Αλλά έχει επίσης προκαλέσει ίσως ανεπανόρθωτη ζημιά για την εικόνα του Ισραήλ στον κόσμο. Κάθε μέρα που ο Νετανιάχου παραμένει στη θέση του, οδηγεί όλο και περισσότερο τη χώρα του προς το περιθώριο.

Αν ο Νετανιάχου χάσει τις φετινές εκλογές, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα αντικατασταθεί από μια φιγούρα της δεξιάς που θα υποστηρίζει, ουσιαστικά, ότι η προσέγγιση του Νετανιάχου ήταν σωστή, απλώς δεν εκτελέστηκε σωστά.

Εντούτοις, υπάρχει ένα ευρύτερο και βαθύτερο επιχείρημα που πρέπει να προβληθεί: αυτό που λέει ότι ο Νετανιάχου ακολούθησε λάθος στρατηγική εδώ και δεκαετίες, ότι η ασφάλεια δε θα έρθει ποτέ μόνο με τη βία και τελικά το Ισραήλ θα πρέπει να καταλήξει σε ένα συμβιβασμό με τους γείτονές του, και πάνω απ’ όλα με τους Παλαιστίνιους.

ΠΗΓΗ: THE GUARDIAN

Το καναδικό δολάριο απορρίπτεται από τα συναλλαγματικά αποθέματα με ρυθμό ρεκόρ

0

Το μερίδιο του Loonie στο παγκόσμιο αποθεματικό συναλλάγματος μειώθηκε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο σημαντικό νόμισμα

Από την Pamela Heaven

© financialpost.com

Οι παγκόσμιοι διαχειριστές αποθεματικών φαίνεται να έχουν χάσει τη διάθεσή τους για το καναδικό δολάριο, σύμφωνα με την τελευταία μέτρηση COFER του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το COFER, ή η Νομισματική Σύνθεση των Επίσημων Συναλλαγματικών Αποθεμάτων, είναι τριμηνιαία στοιχεία του ΔΝΤ που παρακολουθούν τις παγκόσμιες διαθέσεις των κύριων νομισμάτων.

Τα μεγάλα είναι το δολάριο ΗΠΑ και το ευρώ, τα οποία αντιπροσωπεύουν τα τρία τέταρτα των συνολικών συναλλαγματικών αποθεμάτων. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, το μερίδιο του δολαρίου (των ΗΠΑ) μειώνεται και το 2025 άγγιξε νέα χαμηλά, δήλωσε ο Warren Lovely, οικονομολόγος της Εθνικής Τράπεζας του Καναδά.

Τώρα, το καναδικό δολάριο φαίνεται να έχει παρόμοια μοίρα. «Το τελευταίο τρίμηνο του 2025, κανένα αναγνωρισμένο νόμισμα δεν είδε το μερίδιό του στην παγκόσμια δεξαμενή αποθεματικών συναλλάγματος να μειώνεται περισσότερο από το CAD… ούτε καν το USD», είπε ο Lovely.

Αυτό έχει συμβεί στο παρελθόν. Στις αρχές του 2025, οι διαχειριστές αποθεματικών μείωσαν επίσης τη θέση τους σε δολάρια Καναδά, καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ξεκίνησε έναν εμπορικό πόλεμο με τον Καναδά. Καθ’ όλη τη διάρκεια του περασμένου έτους, το μερίδιο του καναδικού δολαρίου στα επίσημα αποθέματα μειώθηκε κατά 0,34% – η μεγαλύτερη μείωση από έτος σε έτος από τότε που προστέθηκε το loonie στη λίστα αποθεματικών νομισμάτων του ΔΝΤ, δήλωσε ο οικονομολόγος.

Μεταφρασμένο σε δολάρια, αυτό σημαίνει ότι οι συμμετοχές μειώθηκαν κατά 34 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο το τέταρτο τρίμηνο και κατά 53 δισεκατομμύρια δολάρια κατά τη διάρκεια του έτους.

«Αυτό είναι πρωτοφανές πράγμα, η μείωση κατά 11% από έτος σε έτος σε όρους τοπικού νομίσματος είναι πιο απότομη / βαθύτερη από ό,τι για οποιοδήποτε άλλο αποθεματικό νόμισμα», είπε ο Lovely.

Το COFER παρακολουθεί πέντε νομίσματα πέρα από τα τρία που έχουν ήδη αναφερθεί, συμπεριλαμβανομένης της λίρας στερλίνας, του ελβετικού φράγκου, του δολαρίου Αυστραλίας, του γιεν Ιαπωνίας και του κινεζικού ρενμίνμπι (renminbi). Μια άλλη κατηγορία «άλλων νομισμάτων» χρησιμεύει ως γενική επιλογή.

Μέχρι το τέλος του 2025 το μερίδιο των αποθεματικών του Καναδά μειώθηκε στο 2,49%, κατατάσσοντάς τον στην πέμπτη θέση μεταξύ των νομισμάτων για τα οποία αναφέρει το ΔΝΤ. Τα «άλλα νομίσματα», εν τω μεταξύ, κατέλαβαν μεγαλύτερο μερίδιο των αποθεματικών, αυξάνοντας στο 6%.

Ο Lovely είπε ότι η αβέβαιη προοπτική του Καναδά ως «μικρής, ανοιχτής οικονομίας που εξαρτάται από μια προστατευτική Αμερική», μπορεί να λειτουργεί «ενάντια στους τρελούς», αλλά εδώ είναι ένας άλλος γρίφος.

Παρά την αποεπένδυση που κατέγραψε το ΔΝΤ, τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας του Καναδά δείχνουν ότι οι ξένοι επενδυτές παραμένουν πρόθυμοι για τον Καναδά. «Αν και δεν είναι η πρώτη φορά που τα στοιχεία του ΔΝΤ και της StatCan δίνουν αντικρουόμενες εικόνες, το χάσμα του 4ου τριμήνου μεταξύ της εκποίησης αποθεματικών CAD (ΔΝΤ) και της ευρύτερης ξένης αγοράς εγχώριου χρέους (StatCan) ήταν άνευ προηγουμένου. Περίεργο…», είπε ο Lovely.

Η Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά αναφέρει, ότι οι μη κάτοικοι πρόσθεσαν χρέος σε δολάρια Καναδά μέχρι το 2026, παρέχοντας μια πιο έγκαιρη εικόνα από τα στοιχεία του ΔΝΤ. «Έτσι, εάν οι διαχειριστές συναλλαγματικών αποθεμάτων κρύωσαν πραγματικά το 2025, τουλάχιστον εντοπίστηκαν εναλλακτικές πηγές ζήτησης για καναδικό χρέος», δήλωσε ο Lovely.

«Το συμπέρασμα: Η τοποθέτηση μη κατοίκων στην εγχώρια αγορά χρέους του Καναδά στράφηκε προς τους «ανεπίσημους» διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων περισσότερο από ποτέ, όπου η χρήση μόχλευσης δημιουργεί περιθώρια για αυξημένη αστάθεια».

Η σύγκρουση στο Ιράν μπορεί να ανατρέψει την παλίρροια, είπε ο οικονομολόγος. Ως έθνος πλούσιο σε πόρους με μια «φρέσκια, υπέρ της ανάπτυξης ομοσπονδιακή ατζέντα», ο Καναδάς μπορεί να κερδίσει και πάλι την εύνοια των «επίσημων» διαχειριστών συναλλαγματικών αποθεμάτων.

Ο πληθωρισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες εκτινάχθηκε στα ύψη το Μάρτιο σε μια άνοδο «που θυμίζει τη δεκαετία του 1970» – το πρώτο σημάδι ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή «κυματίζει» την οικονομία.

Η αύξηση ρεκόρ των τιμών του φυσικού αερίου ήταν υπεύθυνη για σχεδόν τα τρία τέταρτα της ανόδου, ενώ τα βασικά μέτρα που εξαιρούν το κόστος των τροφίμων και της ενέργειας αυξήθηκαν με βραδύτερο ρυθμό.

Οι τιμές για αγαθά σε τομείς που εκτίθενται στο εμπόριο, όπως ανταλλακτικά αυτοκινήτων, ενδύματα, προσωπικά και ψυχαγωγικά προϊόντα, συνεχίζουν επίσης να αυξάνονται «με άβολο ρυθμό», δήλωσαν οικονομολόγοι της Royal Bank of Canada.

Και αυτός ο πληθωρισμός θα μπορούσε να γίνει ακόμη πιο ζεστός, εάν το πετρελαϊκό σοκ επιμείνει και αυξήσει τις τιμές των λιπασμάτων και των μεταφορών. «Ακόμα κι αν επιτευχθεί μια μακροχρόνια συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου και τα Στενά του Ορμούζ ανοίξουν ξανά πλήρως, θα χρειαστούν μήνες για να επανέλθουν οι προμήθειες πετρελαίου, βενζίνης, ντίζελ και άλλων εμπορευμάτων στα προπολεμικά επίπεδα», δήλωσε η Kathy Bostjancic, επικεφαλής οικονομολόγος της Nationwide.

Αυξήθηκαν οι θέσεις εργασίας το Μάρτιο

0


Σταθερό το ποσοστό ανεργίας στο 6,7% • Σε Σασκάτσουαν, Κεμπέκ και Μανιτόμπα η χαμηλότερη ανεργία • Το Κάλγκαρι η καλύτερη πόλη που συμφέρει να ζεις • Κατά 25% πιο χαμηλό το κόστος ζωής στο Μόντρεαλ σε σχέση με το Τορόντο

Για το Μάρτιο του 2026, το εθνικό ποσοστό ανεργίας στον Καναδά παρέμεινε σταθερό στο 6,7%, με την οικονομία να προσθέτει περίπου 14.000 θέσεις εργασίας. Το συνολικό ποσοστό απασχόλησης διαμορφώθηκε στο 60,6%, ενώ το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό ήταν 64,9%. 

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΑΝΑ

ΗΛΙΚΙΑΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η ανεργία παρέμεινε σχετικά αμετάβλητη στις περισσότερες δημογραφικές ομάδες κατά τη διάρκεια του Μαρτίου: 

Νέοι (15–24 ετών): Το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε σταθερό στο 13,8%.

Κύρια εργάσιμη ηλικία (25–54 ετών): Το ποσοστό ανεργίας διατηρήθηκε στο 5,8% τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες.

Άτομα 55 ετών και άνω: Το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε στο 4,9%. 

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΑΝΑ ΤΟΜΕΑ

ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Η αύξηση των θέσεων εργασίας το Μάρτιο οφείλεται κυρίως στη μερική απασχόληση, η οποία αντιστάθμισε τις απώλειες στην πλήρη απασχόληση. 

Άλλες υπηρεσίες: Ο τομέας αυτός (συμπεριλαμβανομένων των εργασιών επισκευής και συντήρησης) ηγήθηκε της ανάπτυξης με 15.000 νέες θέσεις, ανακτώντας τις απώλειες του προηγούμενου μήνα.

Επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές υπηρεσίες: Κατέγραψαν κέρδη σε θέσεις εργασίας.

Χρηματοοικονομικά, ασφάλειες και ακίνητα: Παρουσίασαν τη σημαντικότερη πτώση με απώλεια 11.000 θέσεων. 

ΠΟΣΟΣΤΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ
ΑΝΑ ΕΠΑΡΧΙΑ

Τα ποσοστά ανεργίας για το Μάρτιο του 2026 ανά επαρχία (με την προηγούμενη τιμή του Φεβρουαρίου σε παρένθεση) διαμορφώθηκαν ως εξής: 

• Newfoundland and Labrador        9,5% (9,2%)

• Prince Edward Island                     7,3% (7,2%)

• Nova Scotia                                    6,6% (7,1%)

• New Brunswick                               7,0% (7,0%)

• Quebec                                            5,4% (5,9%)

• Ontario                                            7,6% (7,6%)

• Manitoba                                        5,6% (5,7%)

• Saskatchewan                                5,0% (5,6%)

• Alberta                                            6,5% (6,3%)

• British Columbia                             6,7% (6,1%)

ΑΥΞΗΣΗ ΑΠΟΔΟΧΩΝ

Για το Μάρτιο του 2026, το εθνικό ποσοστό ανεργίας στον Καναδά παρέμεινε σταθερό στο 6,7%, ενώ οι μέσες ωριαίες αποδοχές αυξήθηκαν κατά 4,7% σε ετήσια βάση, φτάνοντας τα 32,73$. Ακολουθούν τα στοιχεία απασχόλησης και μισθών για τις 10 μεγαλύτερες πόλεις (Census Metropolitan Areas), βασισμένα στα πιο πρόσφατα δεδομένα της Statistique Canada: 

ΠΟΛΗ                                  ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΝΕΡΓΙΑΣ          ΜΕΣΟΣ ΕΤΗΣΙΟΣ ΜΙΣΘΟΣ

                                             (Μάρτιος ’26)                     (Εκτίμηση 2026)

Toronto                            7,7%                                     56.700 $

Montreal                         6,3%                                     54.050 $

Vancouver                       6,2%                                     58.497 $

Calgary                            6,7%                                     64.600 $

Edmonton                        6,5%                                     56.800 $

Ottawa-Gatineau           7,3%                                     64.500 $

Winnipeg                         6,1%                                     54.321 $

Quebec City                     5,4%                                     52.400 $

Hamilton                         7,1%                                     55.800 $

Kitchener-Waterloo        8,6%                                     54.200 $

Σημαντικές Παρατηρήσεις:

Υψηλότεροι Μισθοί: Το Calgary και η Ottawa συνεχίζουν να καταγράφουν τους υψηλότερους μέσους μισθούς μεταξύ των μεγάλων αστικών κέντρων, κυρίως λόγω των τομέων της ενέργειας και του δημόσιου τομέα / τεχνολογίας, αντίστοιχα.

Χαμηλότερη Ανεργία: Το Quebec City διατηρεί ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας στη χώρα (5,4%), ενώ το Kitchener-Cambridge-Waterloo παρουσιάζει το υψηλότερο (8,6%) μεταξύ των μεγάλων πόλεων.

Αύξηση Αποδοχών: Παρά τη στασιμότητα στην αύξηση των θέσεων εργασίας, οι μισθοί αυξήθηκαν ταχύτερα από τον πληθωρισμό το Μάρτιο, με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων 18 μηνών. 

ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΙΣΘΩΝ

ΜΕ ΕΝΟΙΚΙΑ ΚΑΙ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ

Για το Μάρτιο του 2026, η σύγκριση των μισθών με το κόστος ζωής αποκαλύπτει σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των πόλεων. Ενώ το εθνικό μέσο ενοίκιο υποχώρησε στα 2.030 $ (χαμηλό 33 μηνών), το κόστος στέγασης εξακολουθεί να απορροφά το 35-40% του εισοδήματος σε ακριβές πόλεις όπως το Τορόντο. Ακολουθεί η σύγκριση για τις 10 μεγαλύτερες πόλεις:

ΠΟΛΗ                   ΜΕΣΟΣ ΜΙΣΘΟΣ  ΜΕΣΟ ΕΝΟΙΚΙΟ    ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ

                              (Μηνιαίος)           (1 υπνοδωμάτιο) (1 άτομο, εκτίμηση)

Calgary             ~5.380 $                1.524 $                 3.000 $ 

Ottawa             ~5.375 $                1.634 $                 3.800 $ 

Vancouver        ~4.875 $                2.376 $                 3.500 $

Edmonton        ~4.730 $                1.488 $                 3.000 $

Toronto             ~4.725 $                2.156 $                 3.800 $

Hamilton          ~4.650 $                1.780 $                 3.800 $

Winnipeg         ~4.520 $                1.350 $                 2.900 $

Kitchener          ~4.515 $                1.850 $                 3.800 $

Montreal          ~4.500 $                1.287 $                 2.700 $

Quebec City      ~4.360 $                1.200 $                 2.700 $

ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ

Η επιλογή «Value for Money»: Το Calgary αναδεικνύεται ως η πόλη με την καλύτερη ισορροπία, καθώς συνδυάζει τους υψηλότερους μισθούς με σχετικά προσιτά ενοίκια και χαμηλότερη φορολογία (5% GST).

Πιεσμένες Αγορές: Στο Vancouver και το Toronto, παρά τους υψηλούς ονομαστικούς μισθούς, το κόστος στέγασης και οι καθημερινές δαπάνες (τρόφιμα, μεταφορές) μειώνουν σημαντικά το διαθέσιμο εισόδημα.

Οικονομικότερες Επιλογές: Το Montreal και το Quebec City παραμένουν οι πιο προσιτές μεγάλες πόλεις, με το συνολικό κόστος ζωής να είναι έως και 25% χαμηλότερο από αυτό του Τορόντο.

Groceries & Πληθωρισμός: Οι τιμές των τροφίμων παρουσίασαν αύξηση 4,1% το Φεβρουάριο, επηρεάζοντας τον προϋπολογισμό των νοικοκυριών σε όλες τις επαρχίες. 

Πηγή: Στατιστική Υπηρεσία Καναδά