Home Blog Page 10

Από το Λεωνίδα στον Αλέξανδρο

Οι μεγάλες στρεβλώσεις
του Χόλυγουντ

Η επιστροφή της ελληνικής αρχαιότητας στη μεγάλη οθόνη προκαλεί πάντοτε ενδιαφέρον, αλλά και αντιδράσεις. Η νέα κινηματογραφική «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν, έχει ήδη βρεθεί στο επίκεντρο έντονης κριτικής, καθώς αρκετοί σχολιαστές επισημαίνουν ιστορικές και αισθητικές ανακρίβειες στα τρέιλερ που έχουν κυκλοφορήσει.

Από την αρχαιολογική τεκμηρίωση μέχρι την επιλογή των ηθοποιών, τη γλώσσα και την εικαστική απόδοση των πλοίων και των σκηνικών, η εικόνα που δίνεται σε πολλά σημεία θυμίζει περισσότερο μεσαιωνική φαντασία, παρά τον κόσμο της ομηρικής εποχής.

Το ζήτημα, βέβαια, δεν είναι καινούργιο. Το Χόλυγουντ έχει επανειλημμένα δείξει ότι αντιμετωπίζει την ελληνική ιστορία και μυθολογία όχι ως πεδίο πιστής αναπαράστασης, αλλά ως πρώτη ύλη για θεαματικό κινηματογραφικό αφήγημα. Η πραγματικότητα συχνά υποχωρεί μπροστά στην ανάγκη του εντυπωσιασμού, της εμπορικότητας και της προσαρμογής, σε σύγχρονες ιδεολογικές και παραγωγικές επιταγές.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ταινία 300 (2006), η οποία παρουσίασε τη μάχη των Θερμοπυλών σχεδόν ως ηρωικό έπος μιας μικρής, απομονωμένης σπαρτιατικής δύναμης. Στην πραγματικότητα, ο Λεωνίδας δεν πολέμησε μόνο με 300 άνδρες, αλλά με μια συμμαχική ελληνική δύναμη που υπολογίζεται περίπου στις 7.000.

Αντίστοιχα, η Τροία (2004), συμπυκνώνει ένα δεκαετή πόλεμο σε ελάχιστο κινηματογραφικό χρόνο. Ακόμη πιο ενδεικτική είναι η διαχείριση του μύθου του Αχιλλέα: στην ταινία εμφανίζεται ζωντανός τη στιγμή της πτώσης της Τροίας, ενώ στη μυθολογική παράδοση έχει ήδη πεθάνει πριν από την καταστροφή της πόλης.

Το ίδιο συμβαίνει και στον Αλέξανδρο (2004), όπου η ιστορική αφήγηση συμπυκνώνεται, αλλοιώνεται και αναδιατάσσεται, τόσο ως προς τη χρονική ακολουθία των γεγονότων, όσο και ως προς την απεικόνιση προσώπων και σχέσεων, ενώ η προσωπική ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου προβάλλεται μέσα από μια σύγχρονη οπτική, που έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις.

Ακόμη και οι Αθάνατοι (2011), αν και ξεκάθαρα μυθολογική παραγωγή, συνθέτουν έναν κόσμο όπου διαφορετικές περίοδοι και αισθητικές της αρχαίας Ελλάδας αναμιγνύονται αυθαίρετα. Το αποτέλεσμα είναι ένα φαντασιακό σύμπαν που δανείζεται από την ελληνική παράδοση στοιχεία, χωρίς να δεσμεύεται από αυτήν. Κάπως έτσι, η αρχαιότητα μετατρέπεται από ιστορικό και πολιτισμικό πεδίο σε σκηνικό εντυπωσιασμού.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι νέοι κανόνες που ψηφίστηκαν το 2024 για τη διεκδίκηση του Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, προσθέτουν ένα ακόμη επίπεδο στη συζήτηση. Προβλέπουν, μεταξύ άλλων, ότι η παραγωγή πρέπει να περιλαμβάνει εργαζόμενους από υπό-εκπροσωπούμενες ομάδες, όπως γυναίκες, φυλετικές ή εθνοτικές μειονότητες, ΛΟΑΤΚΙ+ και άτομα με αναπηρίες.

Το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι ότι η βιομηχανία του θεάματος λειτουργεί πλέον υπό ένα πλέγμα κανόνων που επηρεάζει όχι μόνο το ποιοι συμμετέχουν, αλλά και το πώς και γιατί διαμορφώνονται οι αφηγήσεις. Έτσι, η «διαφορετικότητα» και ο «αυτοπροσδιορισμός» γίνονται συχνά τα βασικά σημεία αναφοράς του σύγχρονου Χόλυγουντ, ακόμη κι όταν αυτό σημαίνει ότι η ιστορική ακρίβεια περνά σε δεύτερη μοίρα. Ο σκοπός, στην πράξη, μοιάζει συχνά να… αγιάζει τα μέσα.

Επιδρομή τσιμπουριών στο Κεμπέκ

0

Γιατί οι ειδικοί προειδοποιούν για ένα δύσκολο καλοκαίρι

Το καλοκαίρι του 2026 φαίνεται πως θα είναι ένα από τα πιο δύσκολα των τελευταίων ετών για το Κεμπέκ, όσον αφορά την παρουσία τσιμπουριών και τις ασθένειες που μεταδίδουν. Οι υγειονομικές αρχές της επαρχίας, ερευνητές, αλλά και διεθνείς οργανισμοί δημόσιας υγείας, καταγράφουν αισθητή αύξηση της δραστηριότητας των τσιμπουριών, με την ασθένεια Lyme να αποτελεί τη μεγαλύτερη ανησυχία.

Η εικόνα δεν περιορίζεται πλέον σε απομονωμένες δασικές περιοχές ή σε λίγες αγροτικές κοινότητες. Τα τσιμπούρια έχουν επεκταθεί σημαντικά σε πολλές περιοχές του νότιου Κεμπέκ, ενώ ειδικοί προειδοποιούν ότι οι πιο ήπιοι χειμώνες και η κλιματική αλλαγή, δημιουργούν ιδανικές συνθήκες για την εξάπλωσή τους.

Σύμφωνα με το Institut national de santé publique du Québec (INSPQ), το τσιμπούρι Ixodes scapularis, γνωστό και ως «μαυροπόδαρο τσιμπούρι», είναι ο κύριος φορέας της νόσου Lyme στην επαρχία. Το ίδιο τσιμπούρι μπορεί επίσης να μεταδώσει άλλες επικίνδυνες λοιμώξεις, όπως αναπλάσμωση και μπαμπεσίωση.

Οι αρχές του Κεμπέκ επιβεβαιώνουν, ότι η νόσος Lyme βρίσκεται σε συνεχή άνοδο εδώ και χρόνια. Η ίδια η κυβέρνηση του Κεμπέκ αναγνωρίζει, ότι ο πραγματικός αριθμός περιστατικών πιθανότατα είναι μεγαλύτερος από τα επίσημα καταγεγραμμένα κρούσματα, καθώς η διάγνωση δεν είναι πάντοτε εύκολη.

Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί ιδιαίτερα φέτος. Τον Απρίλιο του 2026, μέσα ενημέρωσης στο Κεμπέκ ανέφεραν ότι τα τσιμπούρια ήταν ήδη ενεργά πολύ νωρίς στη σεζόν, καθώς οι θερμοκρασίες ξεπέρασαν γρήγορα τους 4 βαθμούς Κελσίου, επίπεδο στο οποίο τα παράσιτα αρχίζουν να δραστηριοποιούνται.

Η επιστημονική σύμβουλος του INSPQ Najwa Ouhoummane εξήγησε ότι οι θερμότεροι χειμώνες ευνοούν την επιβίωση των τσιμπουριών και επιτρέπουν στις αποικίες τους να εγκαθίστανται μόνιμα σε νέες περιοχές του Κεμπέκ.

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στο Κεμπέκ. Σε ολόκληρη τη Βόρεια Αμερική, οι ειδικοί μιλούν για μία από τις εντονότερες περιόδους δραστηριότητας τσιμπουριών των τελευταίων ετών. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα επείγοντα περιστατικά που σχετίζονται με τσιμπήματα τσιμπουριών έφτασαν φέτος στο υψηλότερο επίπεδο σχεδόν δεκαετίας, σύμφωνα με στοιχεία των αμερικανικών CDC. Οι επιστήμονες συνδέουν άμεσα την αύξηση με την κλιματική αλλαγή. Οι πιο ήπιες θερμοκρασίες, οι υγρές άνοιξες και τα παρατεταμένα καλοκαίρια, επιτρέπουν στα τσιμπούρια να επιβιώνουν περισσότερο και να εξαπλώνονται βορειότερα από ποτέ.

Στον Καναδά, η εικόνα είναι εξίσου ανησυχητική. Η Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας του Καναδά αναφέρει, ότι η επίπτωση της νόσου Lyme αυξήθηκε σημαντικά το 2024 σε σύγκριση με το 2023, συνεχίζοντας μία μακροχρόνια ανοδική πορεία που ξεκίνησε μετά το 2009.

Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν το 2025, ο αριθμός των περιστατικών Lyme στον Καναδά αυξήθηκε κατά περισσότερο από 3.500% μέσα σε μόλις δεκαπέντε χρόνια. Στο Κεμπέκ, οι περιοχές υψηλού κινδύνου βρίσκονται κυρίως στο νότιο τμήμα της επαρχίας, κοντά στα σύνορα με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όμως οι χάρτες του INSPQ δείχνουν ότι οι κατάλληλες κλιματικές συνθήκες για την εγκατάσταση των τσιμπουριών επεκτείνονται συνεχώς βορειότερα.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι πολλοί πολίτες εξακολουθούν να πιστεύουν λανθασμένα ότι κινδυνεύουν μόνο όταν κάνουν πεζοπορία σε βαθιά δάση. Στην πραγματικότητα, αρκετά τσιμπήματα συμβαίνουν σε αυλές σπιτιών, πάρκα, κήπους ή ακόμη και σε περιοχές με ψηλό γρασίδι κοντά σε κατοικημένες ζώνες.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι τα νεαρά τσιμπούρια, γνωστά ως νύμφες, είναι πολύ μικρά και δύσκολα εντοπίζονται πάνω στο δέρμα. Παράλληλα, θεωρούνται ιδιαίτερα επικίνδυνα, επειδή μπορούν να μεταδώσουν ασθένειες χωρίς να γίνουν αντιληπτά.

Η νόσος Lyme προκαλείται από βακτήριο που μεταδίδεται μέσω μολυσμένου τσιμπουριού. Τα συμπτώματα μπορεί αρχικά να μοιάζουν με γρίπη: πυρετός, κόπωση, πονοκέφαλος, μυϊκοί πόνοι και χαρακτηριστικό εξάνθημα σε σχήμα «στόχου». Αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά νευρολογικά προβλήματα, καρδιακές επιπλοκές και χρόνιους πόνους στις αρθρώσεις.

Οι γιατροί τονίζουν ότι η γρήγορη αφαίρεση του τσιμπουριού μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο μετάδοσης. Στο Κεμπέκ, οι αρχές αναφέρουν ότι ο κίνδυνος παραμένει χαμηλός, όταν το τσιμπούρι αφαιρείται μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες από τη στιγμή που προσκολλάται στο δέρμα.

Οι υγειονομικές υπηρεσίες συμβουλεύουν τους πολίτες να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα κάθε φορά που βρίσκονται σε περιοχές με βλάστηση. Συνιστούν τη χρήση εντομοαπωθητικών, μακριών ρούχων και ανοιχτόχρωμων ενδυμάτων, ώστε να εντοπίζονται ευκολότερα τα τσιμπούρια, καθώς και σχολαστικό έλεγχο του σώματος μετά από δραστηριότητες σε εξωτερικούς χώρους.

Αντίστοιχες οδηγίες δίνονται και για τα κατοικίδια ζώα, καθώς οι σκύλοι και οι γάτες μπορούν να μεταφέρουν τσιμπούρια μέσα στα σπίτια. Οι κτηνίατροι στο Κεμπέκ παρατηρούν επίσης αύξηση των περιστατικών Lyme στα ζώα τα τελευταία χρόνια.

Πέρα από τη δημόσια υγεία, η αυξημένη παρουσία τσιμπουριών δημιουργεί και μία νέα πραγματικότητα για τις υπαίθριες δραστηριότητες στο Κεμπέκ. Οικογένειες, κατασκηνώσεις, αθλητικοί σύλλογοι και καλοκαιρινά προγράμματα, αναγκάζονται πλέον να ενσωματώνουν μέτρα πρόληψης στην καθημερινότητά τους.

Μία ακόμη σημαντική σύσταση των ειδικών αφορά τον αλληλοέλεγχο μεταξύ μελών της ίδιας οικογένειας, ιδιαίτερα μετά από κηπουρικές εργασίες, πεζοπορίες ή δραστηριότητες σε περιοχές με ψηλό γρασίδι και πυκνή βλάστηση. Τα τσιμπούρια συχνά προσκολλώνται σε σημεία του σώματος που δύσκολα μπορεί να δει κάποιος μόνος του, όπως η πλάτη, ο αυχένας, πίσω από τα γόνατα, το πίσω μέρος των ποδιών ή ακόμη και πίσω από τα αυτιά. Για το λόγο αυτό, οι ειδικοί προτείνουν τα μέλη της οικογένειας να εξετάζουν το ένα το άλλο προσεκτικά μετά την επιστροφή στο σπίτι, καθώς η έγκαιρη ανίχνευση και αφαίρεση ενός τσιμπουριού μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο μετάδοσης της νόσου Lyme.

Οι ειδικοί πάντως επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει λόγος πανικού, αλλά αυξημένης επαγρύπνησης. Η σωστή ενημέρωση, η πρόληψη και η έγκαιρη αντιμετώπιση, μπορούν να μειώσουν δραστικά τους κινδύνους. Το βέβαιο είναι ότι τα τσιμπούρια δεν αποτελούν πλέον ένα σπάνιο ή περιφερειακό πρόβλημα για το Κεμπέκ. Η συνεχής επέκτασή τους και η αύξηση των περιστατικών Lyme δείχνουν ότι πρόκειται για μία νέα υγειονομική πρόκληση που ήρθε για να μείνει.

Η νέα γραμμή του REM αλλάζει το συγκοινωνιακό χάρτη του West Island στο Μόντρεαλ

Η πολυαναμενόμενη επέκταση του Réseau express métropolitain προς το δυτικό τμήμα του Μόντρεαλ αποτελεί πλέον πραγματικότητα, με τη νέα γραμμή του West Island να τίθεται επίσημα σε λειτουργία και να υπόσχεται σημαντικές αλλαγές στις μετακινήσεις χιλιάδων κατοίκων. Η νέα διακλάδωση του συστήματος ελαφρού σιδηροδρόμου εκτείνεται σε μήκος περίπου 14 χιλιομέτρων και περιλαμβάνει τέσσερις νέους σταθμούς, από τα όρια του Ντορβάλ έως το Σεντ-Αν-ντε-Μπελβί.

Σύμφωνα με στελέχη της CDPQ Infra, η διαδρομή προς το κέντρο μπορεί πλέον να πραγματοποιείται σε περίπου 30 με 35 λεπτά, κάτι που χαρακτηρίζεται ως «καθοριστική αλλαγή» για την περιοχή.

Ο Carl Corbel, διευθυντής επιχειρήσεων του REM, δήλωσε ότι η νέα γραμμή αναμένεται να μεταμορφώσει την καθημερινότητα των κατοίκων του West Island, τονίζοντας ότι ακόμη και η πρόσβαση σε μεγάλους χώρους εκδηλώσεων, όπως το Bell Centre, θα γίνεται πλέον πολύ πιο εύκολη και γρήγορη.

Ο πρώτος σταθμός της νέας γραμμής είναι ο Des Sources, που βρίσκεται στη λεωφόρο Des Sources, κοντά στον αυτοκινητόδρομο 40, στα όρια των περιοχών Pointe-Claire και Dorval. Ο σταθμός συνδέεται με οκτώ γραμμές λεωφορείων, διαθέτει 50 θέσεις για ποδήλατα και σχεδόν 500 θέσεις στάθμευσης για αυτοκίνητα. Ωστόσο, ήδη έχουν εκφραστεί ανησυχίες σχετικά με το κατά πόσο οι διαθέσιμες θέσεις στάθμευσης θα επαρκέσουν για τον αναμενόμενο αριθμό επιβατών.

Ο δήμαρχος της Pointe-Claire, John Belvedere, παραδέχθηκε ότι η πρόσβαση στο σταθμό εξακολουθεί να βρίσκεται «υπό εξέλιξη» και ότι απαιτούνται επιπλέον παρεμβάσεις για την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνει και ο σταθμός Fairview–Pointe-Claire, ο οποίος βρίσκεται ακριβώς μπροστά από το εμπορικό κέντρο Fairview, ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά και συγκοινωνιακά σημεία του West Island. Ο σταθμός συνδέεται με 16 γραμμές λεωφορείων, ενώ διαθέτει και θέσεις για ποδήλατα. Παράλληλα, το REM ανακοίνωσε τη δημιουργία 300 δωρεάν θέσεων στάθμευσης στην περιοχή. Παρ’ όλα αυτά, ο δήμαρχος Belvedere εξέφρασε σοβαρές ανησυχίες για την ασφάλεια των πεζών και των ποδηλατών, επισημαίνοντας ότι προς το παρόν δεν υπάρχει επαρκής και ασφαλής διάβαση γύρω από το σταθμό.

Ο τρίτος σταθμός, Kirkland, θεωρείται ο πιο φιλικός προς τους πεζούς, κυρίως λόγω της εγγύτητάς του σε κατοικημένες περιοχές. Βρίσκεται κοντά στο πάρκο Bénévoles και διαθέτει δύο υπερυψωμένες διαβάσεις, που επιτρέπουν στους κατοίκους νότια του αυτοκινητοδρόμου να φτάνουν εύκολα στο σταθμό. Εκεί υπάρχουν επίσης 60 θέσεις για ποδήλατα και σύνδεση με τις γραμμές λεωφορείων 211 και 229. Επιπλέον, 200 θέσεις στάθμευσης προορίζονται αποκλειστικά για κατοίκους του Kirkland.

Τελικός σταθμός της νέας διακλάδωσης είναι ο Anse-à-l’Orme, στο Σεντ-Αν-ντε-Μπελβί. Η περιοχή γύρω από το σταθμό χαρακτηρίζεται κυρίως από δασικές εκτάσεις και αραιοκατοικημένες περιοχές. Ο νέος τερματικός σταθμός συνδέεται με οκτώ γραμμές λεωφορείων και διαθέτει πάνω από 200 θέσεις στάθμευσης. Ωστόσο, ο δήμαρχος της περιοχής, Michel Boudreault, προειδοποίησε ότι η πρόσβαση μέσω ενός μόνο δρόμου δύο λωρίδων ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρή κυκλοφοριακή συμφόρηση, ιδιαίτερα κατά τις βραδινές ώρες. Οι δημοτικές αρχές δηλώνουν ότι θα παρακολουθούν στενά την κατάσταση τους επόμενους μήνες προκειμένου να εντοπιστούν πιθανές λύσεις.

Παρά τον ενθουσιασμό που συνοδεύει την έναρξη λειτουργίας της νέας γραμμής, οι υπεύθυνοι του REM αναγνωρίζουν ότι το έργο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει προκλήσεις. Τα τελευταία χρόνια, το σύστημα έχει δεχθεί κριτική για διακοπές λειτουργίας και προβλήματα αξιοπιστίας, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών. Παρ’ όλα αυτά, στελέχη της εταιρείας υποστηρίζουν, ότι το ποσοστό διαθεσιμότητας του δικτύου φτάνει το 99%, ενώ διαβεβαιώνουν ότι συνεχίζονται οι προσπάθειες βελτίωσης της αξιοπιστίας και της εμπειρίας των επιβατών.

Η CDPQ Infra αναφέρει επίσης ότι συνεργάζεται ήδη με υπηρεσίες όπως η Communauto και η BIXI Montréal, καθώς και με τη Société de transport de Montréal, προκειμένου να βελτιωθεί η πρόσβαση στους σταθμούς και να ενισχυθούν οι εναλλακτικές μορφές μετακίνησης.

Οι υπεύθυνοι του έργου θεωρούν ότι η νέα γραμμή μπορεί να αποτελέσει καταλύτη ανάπτυξης για το West Island, όπως συνέβη και στη South Shore μετά την έναρξη λειτουργίας του REM το 2023. Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας, περίπου το 50% της νέας οικοδομικής δραστηριότητας στη South Shore αναπτύχθηκε σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου από σταθμούς του δικτύου.

Παρότι η νέα γραμμή αποτελεί σημαντικό βήμα για τη δημόσια συγκοινωνία του Μόντρεαλ, οι κάτοικοι που περίμεναν απευθείας σύνδεση με το Montréal–Trudeau International Airport θα χρειαστεί να κάνουν λίγη ακόμη υπομονή. Η σύνδεση του REM με το αεροδρόμιο αναμένεται, σύμφωνα με τα σημερινά χρονοδιαγράμματα, να ολοκληρωθεί στα τέλη του 2027.

Αλμπέρτα και Οτάβα σε κρίσιμο σταυροδρόμι

Η συμφωνία Κάρνεϊ – Σμιθ, το φρένο στους αυτονομιστές και οι επιπτώσεις για ολόκληρο τον Καναδά

Ο Καναδάς βρίσκεται για ακόμη μία φορά αντιμέτωπος με μια πολιτική και οικονομική δοκιμασία, που ξεπερνά τα όρια της επαρχίας της Αλμπέρτα. Οι τελευταίες εξελίξεις στις σχέσεις μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης του πρωθυπουργού Mark Carney και της κυβέρνησης της Αλμπέρτα, υπό την πρωθυπουργό Danielle Smith, επηρεάζουν όχι μόνο το ενεργειακό μέλλον της χώρας, αλλά και την ίδια τη συνοχή της καναδικής ομοσπονδίας.

Την ίδια στιγμή, το αυτονομιστικό κίνημα που ζητεί την αποχώρηση της Αλμπέρτα από τον Καναδά υπέστη σοβαρό πλήγμα στα δικαστήρια, εξέλιξη που πολλοί αναλυτές θεωρούν καθοριστική για την αποφυγή μιας βαθύτερης εθνικής κρίσης.

Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ Οτάβας και Αλμπέρτα αφορά κυρίως το ζήτημα της ενεργειακής πολιτικής και ιδιαίτερα τη δημιουργία νέου αγωγού πετρελαίου προς τις ακτές της Βρετανικής Κολομβίας, με στόχο την αύξηση των εξαγωγών καναδικού πετρελαίου προς την Ασία. Η συμφωνία συνδέεται με νέο πλαίσιο βιομηχανικής τιμολόγησης άνθρακα, το οποίο προβλέπει σταδιακή αύξηση του κόστους εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα έως το 2040.

Για τον πρωθυπουργό Κάρνεϊ, η συμφωνία αποτελεί προσπάθεια εξισορρόπησης δύο αντικρουόμενων στόχων, της οικονομικής ανάπτυξης και της ενεργειακής ασφάλειας αφενός, και της περιβαλλοντικής πολιτικής αφετέρου. Η κυβέρνησή του επιχειρεί να μειώσει την εξάρτηση του Καναδά από τις Ηνωμένες Πολιτείες και να ανοίξει νέες αγορές για τις εξαγωγές ενέργειας, ιδιαίτερα σε μια περίοδο διεθνούς αβεβαιότητας.

Για την Αλμπέρτα, όμως, το ζήτημα είναι βαθύτερο και αγγίζει τον πυρήνα της πολιτικής ταυτότητας της επαρχίας. Εδώ και χρόνια, σημαντικό μέρος του πληθυσμού αισθάνεται ότι η Οτάβα αντιμετωπίζει άδικα την επαρχία μέσω περιβαλλοντικών περιορισμών, φορολογικών πολιτικών και ομοσπονδιακών κανονισμών που, σύμφωνα με τους επικριτές τους, πλήττουν τον πετρελαϊκό και ενεργειακό τομέα της Δύσης.

Μέσα σε αυτό το κλίμα αναπτύχθηκε το νέο κύμα αλμπερτιανού αυτονομισμού. Ορισμένες οργανώσεις επιδίωξαν ακόμη και δημοψήφισμα ανεξαρτησίας, υποστηρίζοντας ότι η Αλμπέρτα θα ήταν οικονομικά ισχυρότερη εκτός Καναδά. Ωστόσο, η δυναμική αυτή δέχθηκε σημαντικό πλήγμα, όταν δικαστήριο της Αλμπέρτα ακύρωσε την πρωτοβουλία για δημοψήφισμα, κρίνοντας ότι δεν υπήρξε επαρκής διαβούλευση με τις αυτόχθονες κοινότητες και ότι ενδέχεται να παραβιάζονται συνταγματικές και συνθηκολογικές υποχρεώσεις του Καναδά.

Η απόφαση θεωρείται εξαιρετικά σημαντική, διότι υπενθυμίζει ότι καμία επαρχία δεν μπορεί απλώς να αποσχιστεί μονομερώς από τον Καναδά χωρίς πολύπλοκες συνταγματικές διαδικασίες και χωρίς τη συμμετοχή των Πρώτων Εθνών, των οποίων οι ιστορικές συνθήκες προηγούνται της δημιουργίας της ίδιας της επαρχίας της Αλμπέρτα.

Παράλληλα, το αυτονομιστικό στρατόπεδο υπέστη και πολιτική ζημιά, λόγω αποκαλύψεων για διαρροή προσωπικών δεδομένων εκατομμυρίων ψηφοφόρων της Αλμπέρτα, γεγονός που προκάλεσε σοβαρές ανησυχίες για την εκλογική ακεραιότητα και πιθανές εξωτερικές παρεμβάσεις.

Αρκετοί Καναδοί βλέπουν πλέον το αυτονομιστικό ρεύμα, όχι ως μια υγιή πολιτική διαμαρτυρία, αλλά ως ένα επικίνδυνο κίνημα που απειλεί τη σταθερότητα της χώρας, σε μια περίοδο όπου ο Καναδάς χρειάζεται ενότητα απέναντι στις διεθνείς προκλήσεις.

Δεν είναι τυχαίο, ότι ακόμη και πολιτικοί διαφορετικών ιδεολογικών χώρων, από το Οντάριο έως τη Βρετανική Κολομβία, καταδίκασαν έντονα τα σενάρια απόσχισης. Ορισμένοι μάλιστα χαρακτήρισαν ανοιχτά τις αποσχιστικές κινήσεις ως πράξεις που αγγίζουν τα όρια της πολιτικής προδοσίας απέναντι στην καναδική ενότητα.

Παρά τις εντάσεις, η συμφωνία Κάρνεϊ – Σμιθ δείχνει ότι εξακολουθεί να υπάρχει περιθώριο συμβιβασμού μεταξύ Οτάβας και Αλμπέρτα. Αν το σχέδιο αγωγού και οι νέες ενεργειακές επενδύσεις προχωρήσουν, η κυβέρνηση Κάρνεϊ ίσως καταφέρει να αποδυναμώσει σημαντικά το αίσθημα δυτικής αποξένωσης που τροφοδοτεί τον αυτονομισμό. Πολλές δημοσκοπήσεις δείχνουν άλλωστε, ότι σημαντικό μέρος των υποστηρικτών της ανεξαρτησίας θα εγκατέλειπε αυτή τη θέση, εάν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υιοθετούσε πιο φιλική στάση απέναντι στον ενεργειακό τομέα της Αλμπέρτα.

Ωστόσο, η κρίση αποκάλυψε και κάτι βαθύτερο. Ο Καναδάς εισέρχεται σε μια νέα εποχή, όπου οι περιφερειακές ανισότητες, η ενεργειακή πολιτική, οι σχέσεις με τις αυτόχθονες κοινότητες και η οικονομική ανασφάλεια, συνδέονται άμεσα με ζητήματα εθνικής συνοχής. Η Αλμπέρτα παραμένει οικονομικός πυλώνας της χώρας, αλλά και πολιτικό βαρόμετρο για το μέλλον της καναδικής ομοσπονδίας.

Το επόμενο διάστημα θα δείξει, αν η νέα συνεννόηση μεταξύ Οτάβας και Έντμοντον θα οδηγήσει σε αποκλιμάκωση ή αν οι εντάσεις θα συνεχίσουν να τροφοδοτούν ένα κίνημα που, παρά τις πρόσφατες ήττες του, εξακολουθεί να εκφράζει την οργή μέρους του δυτικού Καναδά. Για την ώρα πάντως, το μήνυμα από τα δικαστήρια, τις αυτόχθονες κοινότητες και μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης είναι σαφές, ο Καναδάς δεν έχει πρόθεση να επιτρέψει εύκολα τη διάλυση της χώρας.

ΗΠΑ – Ιράν: Οι αντιπαραθέσεις φθοράς χωρίς προοπτική διεξόδου αυξάνουν τον κίνδυνο νέας σύγκρουσης

0

Σχεδόν τρεις μήνες αφότου οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ξεκίνησαν την επίθεση στο Ιράν, το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από την Τεχεράνη και ο αμερικανικός αποκλεισμός έχουν προκαλέσει αδιέξοδο, με τις οικονομικές επιπτώσεις να επιδεινώνονται και τον κίνδυνο επανέναρξης του πολέμου να αυξάνεται.

Μια αυξανόμενη ανησυχία της παγκόσμιας κοινότητας δεν είναι το αν μια συμφωνία είναι κοντά, αλλά το πόσο καιρό μπορούν να διαρκέσουν οι εντάσεις, προτού ένας λανθασμένος υπολογισμός από την Ουάσιγκτον ή την Τεχεράνη προκαλέσει νέες συγκρούσεις.

Οι εκκλήσεις για νέο πλήγμα γίνονται όλο και πιο έντονες στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, με ορισμένους αξιωματούχους να υποστηρίζουν ότι η αυξημένη πίεση θα μπορούσε να αναγκάσει το Ιράν να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

«Υπάρχει ένα σημαντικό πρόβλημα με αυτή τη μεθοδολογία: την έχουμε ήδη δοκιμάσει και το Ιράν δε συνθηκολόγησε», δήλωσε ο Ντάνι Κιτρινόβιτς, ανώτερος ερευνητής για το Ιράν στο Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ και πρώην επικεφαλής του παραρτήματος για το Ιράν στις Ισραηλινές Αμυντικές Υπηρεσίες Πληροφοριών.

Ιρανοί αξιωματούχοι διαβεβαιώνουν, ότι οι παραχωρήσεις στο πυραυλικό τους πρόγραμμα, τις πυρηνικές τους δυνατότητες ή τον έλεγχο των Στενών, δεν αποτελούν εργαλεία πολιτικής αλλά ιδεολογικούς πυλώνες επιβίωσης της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Η παραίτησή τους από αυτά δεν είναι συμβιβασμός, είναι παράδοση.

Για τον Κιτρινόβιτς, αυτό εξηγεί γιατί η παρατεταμένη στρατιωτική αντιπαράθεση δεν έχει καταφέρει να απομακρύνει την Τεχεράνη από τις κόκκινες γραμμές της και γιατί είναι απίθανο να το πετύχει μια περαιτέρω κλιμάκωση. Οι γύροι έμμεσων συνομιλιών, με τη μεσολάβηση του Πακιστάν, δεν έχουν οδηγήσει σε καμία πρόοδο και οι διαφορές παραμένουν τεράστιες.

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΕΣ ΟΙ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ  

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζητούν από το Ιράν να σταματήσει τον εμπλουτισμό ουρανίου για 20 χρόνια και να στείλει τα αποθέματά του στις ΗΠΑ. Από την πλευρά του, το Ιράν επιθυμεί τον τερματισμό των επιθέσεων, εγγυήσεις ασφαλείας, πολεμικές αποζημιώσεις και αναγνώριση της κυριαρχίας του επί του Ορμούζ. Η Ουάσιγκτον έχει απορρίψει όλους αυτούς τους όρους.

Ο Αλί Βαέζ της Διεθνούς Ομάδας Κρίσεων, δήλωσε ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν έχει δείξει προθυμία να κάνει τις επώδυνες παραχωρήσεις που απαιτούνται για μια συμφωνία. «Και οι δύο πιστεύουν ότι ο χρόνος είναι με το μέρος τους και ότι έχουν το πάνω χέρι, και αυτή η αντίληψη είναι ακριβώς αυτό που καθιστά μια συμφωνία αδύνατη», είπε.

Το αποτέλεσμα είναι ένας πόλεμος αντοχής, με επίκεντρο μία από τις πιο κρίσιμες πλωτές οδούς του κόσμου. Πριν από τον πόλεμο, από το Ορμούζ περνούσε περίπου το 25% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και το 20% του υγροποιημένου φυσικού αερίου. Τώρα, με τον πορθμό ουσιαστικά κλειστό, οι οικονομικές επιπτώσεις επιδεινώνονται κάθε ημέρα, διαταράσσοντας τον παγκόσμιο εφοδιασμό.

Η ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΗ ΠΙΕΣΗ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

Ένας Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε στο Reuters, υπό καθεστώς ανωνυμίας, ότι η Τεχεράνη έχει ήδη κερδίσει: όχι νικώντας στρατιωτικά, αλλά αρνούμενη να υποταχθεί. Εβδομάδες αμερικανικών και ισραηλινών επιθέσεων απέτυχαν να κάμψουν την αντίσταση του Ιράν, που είναι πεπεισμένο ότι τα πυρηνικά του αποθέματα και ο έλεγχος του Ορμούζ είναι ο πυρήνας της αποτρεπτικής ισχύος του.

«Περισσότερα πλήγματα δε θα άλλαζαν τη θέση του Ιράν, απλώς θα επιτάχυναν την κλιμάκωση», είπε ο ίδιος αξιωματούχος, προσθέτοντας ότι το Ιράν δε θα εγκαταλείψει τον εμπλουτισμό, ούτε θα υποκύψει σε τελεσίγραφα της Ουάσιγκτον.

Ωστόσο, πίσω από τη σκληρή στάση, ιρανικές πηγές κοντά στο καθεστώς περιγράφουν μια πιο συγκρουσιακή πραγματικότητα: Η Τεχεράνη δεν επιθυμεί ένα παρατεταμένο σενάριο τύπου «ούτε πόλεμος, ούτε ειρήνη», καθώς ο πληθωρισμός αυξάνεται, η ανεργία επιδεινώνεται και οι απεργίες σε βασικές βιομηχανίες προκαλούν αιμορραγία, σε μια ήδη βασανισμένη οικονομία.

Αντ’ αυτού, το Ιράν επιδιώκει μια προκαταρκτική συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου, ανοίγοντας ξανά τα Στενά υπό ιρανική εποπτεία, σε αντάλλαγμα για την άρση του αποκλεισμού των ΗΠΑ, προτού αντιμετωπίσει πιο δύσκολα ζητήματα, όπως η άρση των κυρώσεων και οι πυρηνικοί περιορισμοί.

Σχετικά με το ζήτημα των πυρηνικών, ιρανικές πηγές αναφέρουν ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να μειώσει το απόθεμά της των 440 κιλών ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού ή να στείλει μέρος αυτού στο εξωτερικό, κατά προτίμηση στη Ρωσία, υποστηρίζοντας ότι θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να το ανακτήσει, αν οι ΗΠΑ παραβιάσουν τη συμφωνία. Η Ουάσιγκτον έχει αρνηθεί να δεχτεί αυτόν τον όρο.

Το Ιράν πιέζει επίσης για μια διακοπή του εμπλουτισμού, πιο σύντομη από την 20ετή απαίτηση της Ουάσιγκτον, αλλά και για να αποκτήσει πλήρη πρόσβαση σε παγωμένα περιουσιακά στοιχεία 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Ουάσιγκτον έχει συμφωνήσει να απελευθερώσει μόνο το ένα τέταρτο αυτών των περιουσιακών στοιχείων, βάσει χρονοδιαγράμματος – πρόσθεσαν οι πηγές.

Ο Άαρον Ντέιβιντ Μίλερ, πρώην αξιωματούχος των ΗΠΑ και διαπραγματευτής για τη Μέση Ανατολή, λέει ότι ο έλεγχος του Ορμούζ θα είναι το βασικό μέτρο επιτυχίας ή αποτυχίας για την Ουάσιγκτον. Ο Μίλερ θεωρεί ότι «το πώς θα καταλήξει αυτό θα μπορούσε να καθορίσει ολόκληρη την εξωτερική πολιτική του Τραμπ», προσθέτοντας ότι «η επαναλειτουργία της κρίσιμης πλωτής οδού χωρίς πολιτική διευθέτηση, θα απαιτούσε παρατεταμένη αμερικανική κατοχή με χερσαίες δυνάμεις σε ιρανικό έδαφος».

Παρά τα επιχειρησιακά οφέλη της αμερικανο-ισραηλινής εκστρατείας, οι επιδρομές δεν κατάφεραν να επιφέρουν στρατηγικό νοκ-άουτ, επισημαίνει ο Κιτρινόβιτς. Ο αναλυτής εξηγεί ότι «δεν ανατρέψαμε το καθεστώς, αλλά έχουμε ένα πιο ριζοσπαστικοποιημένο. Δεν τερματίσαμε την πυραυλική ικανότητα του Ιράν και εξακολουθούν να έχουν το ουράνιο».

«Η υπερεκτίμηση της πίεσης και η υποτίμηση της ανθεκτικότητας της Τεχεράνης, εγκυμονούν τους δικούς τους κινδύνους» σημειώνει ο Κιτρινόβιτς, που προειδοποιεί ότι «αν η Ουάσιγκτον εισέλθει για άλλη μια φορά σε μια αντιπαράθεση, αναμένοντας ότι ο εξαναγκασμός θα οδηγήσει σε συνθηκολόγηση, μπορεί να ανακαλύψει –πολύ αργά– ότι το καθεστώς ήταν προετοιμασμένο να υποστεί πολύ περισσότερο πόνο από ό,τι ανέμεναν οι Αμερικάνοι».

ΠΗΓΗ: ERTNEWS

© REUTERS

«Όχι στο νόμο της ζούγκλας»

0

Κοινό ανακοινωθέν Σι – Πούτιν με αιχμές κατά Τραμπ

Σε κοινή δήλωση από το Πεκίνο, ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Κινέζος ομόλογός του Σι Τζινπίνγκ, καταδίκασαν τις προσπάθειες «ορισμένων χωρών» να κυριαρχήσουν, προειδοποιώντας ότι ο κόσμος κινδυνεύει να επιστρέψει στο «νόμο της ζούγκλας».

«Η παγκόσμια κατάσταση γίνεται όλο και πιο περίπλοκη. Η παγκόσμια ατζέντα για την ειρήνη και την ανάπτυξη αντιμετωπίζει νέους κινδύνους και προκλήσεις, και υπάρχει κίνδυνος κατακερματισμού της διεθνούς κοινότητας και επιστροφής στο νόμο της ζούγκλας», αναφέρεται στην κοινή κινεζο-ρωσική διακήρυξη, όπου διακρίνονται σαφείς αιχμές στον Ντόναλντ Τραμπ.

«Προσπάθειες από ορισμένα κράτη για μονομερή διαχείριση, για να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους σε ολόκληρο τον κόσμο, στο πνεύμα της αποικιοκρατίας, έχουν αποτύχει», προστίθεται.

Πάντως, ο Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε από την πλευρά του, ότι η Ρωσία είναι έτοιμη για συνεργασία με εταίρους, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, επισημαίνοντας ότι και το θέμα αυτό συζητήθηκε με τον Κινέζο Πρόεδρο.

«ΣΙΒΗΡΙΑ 2»

Οι εξαγωγές πετρελαίου της Ρωσίας προς την Κίνα αυξήθηκαν κατά 35% το πρώτο τρίμηνο του 2026, ενώ η Ρωσία είναι από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς φυσικού αερίου στην Κίνα. Το διμερές εμπόριο μεταξύ των δύο χωρών έφτασε τα 228 δισεκατομμύρια δολάρια περίπου το 2025 — σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Xinhua.

Ο Σι δήλωσε ότι το εμπόριο σε τομείς όπως η ενέργεια χρησιμεύει ως «σταθεροποιητικός πυλώνας» των διμερών σχέσεων και δεσμεύτηκε να επιταχύνει τη συνεργασία σε άλλους τομείς, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η ψηφιακή οικονομία και η τεχνολογική καινοτομία.

Ωστόσο, δεν υπήρξε ορατή πρόοδος στο μελλοντικό αγωγό φυσικού αερίου «Δύναμη της Σιβηρίας 2», τον οποίο η Ρωσία προωθεί για την ενίσχυση των εξαγωγών προς την Κίνα.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, ότι ενώ οι δύο πλευρές είχαν καταλήξει σε μια «βασική συμφωνία», συμπεριλαμβανομένης «της διαδρομής και του τρόπου κατασκευής της», δεν υπάρχει «σαφές χρονοδιάγραμμα» και «υπάρχουν ακόμη ορισμένες λεπτομέρειες που πρέπει να διευθετηθούν».

«ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ

ΜΕ ΤΡΙΑ ΦΘΙΝΟΠΩΡΑ»

Στις εναρκτήριες παρατηρήσεις του, ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ότι οι σχέσεις Κίνας – Ρωσίας είχαν φτάσει σε «άνευ προηγουμένου υψηλό επίπεδο» και συγκαταλέγονταν στους «κύριους σταθεροποιητικούς παράγοντες στη διεθνή σκηνή».

Χρησιμοποίησε μάλιστα έναν κινεζικό ιδιωματισμό, που μεταφράζεται ως «μια μέρα χώρια μοιάζει με τρία φθινόπωρα», για να περιγράψει με λυρισμό τη φιλία που διατηρούν οι δύο ηγέτες, οι οποίοι πάντως είχαν να συναντηθούν από τον περυσινό Σεπτέμβριο, όταν ο Βλαντιμίρ Πούτιν πραγματοποίησε το 24ο ταξίδι του στην Κίνα.

«Εν μέσω της κρίσης στη Μέση Ανατολή, η Ρωσία συνεχίζει να διατηρεί το ρόλο της ως αξιόπιστος προμηθευτής πόρων, ενώ η Κίνα παραμένει υπεύθυνος καταναλωτής αυτών των πόρων», δήλωσε στον Σι.

«ΔΙΚΑΙΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ

ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ»

Ο πρόεδρος της Κίνας υποδεχόμενος νωρίτερα τον Πούτιν, για τις κεκλεισμένων των θυρών συνομιλίες, επεσήμανε ότι η Κίνα και η Ρωσία πρέπει να οικοδομήσουν ένα «δίκαιο σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης».

Ο Κινέζος πρόεδρος τόνισε ότι ο τερματισμός των εχθροπραξιών είναι «επιτακτική ανάγκη» καθώς η κατάσταση στη Μέση Ανατολή βρίσκεται σε «κρίσιμη καμπή» με κίνδυνο ανάφλεξης. «Η κινεζική πρόταση τεσσάρων σημείων για τη διατήρηση και την προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στη Μέση Ανατολή, στοχεύει στην περαιτέρω οικοδόμηση διεθνούς συναίνεσης και στη συμβολή στην άμβλυνση των εντάσεων, στην αποκλιμάκωση των συγκρούσεων και στην προώθηση της ειρήνης», δήλωσε ο Σι, σύμφωνα με το πρακτορείο Xinhua.

Όπως έκανε με τον Ντόναλντ Τραμπ, ο Κινέζος πρόεδρος έστρωσε το κόκκινο χαλί για το Ρώσο ομόλογό του. O Σι Τζινπίνγκ χαιρέτισε τους δεσμούς με τη Ρωσία ως μια δύναμη «ηρεμίας εν μέσω χάους», αναφέρθηκε σε μια ολοένα και πιο τεταμένη διεθνή κατάσταση, καθώς συνομιλούσε με τον Πούτιν στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού και εξαπέλυσε μια «συγκαλυμμένη επίθεση στις ΗΠΑ» — σύμφωνα με το CNN.

ΠΗΓΗ: ERTNEWS.GR

Τουρκικά ΜΜΕ: «Θα βυθίσουμε ελληνικό σκάφος αν χρειαστεί»

0

Μιλάνε για «θερμή» κρίση μέχρι το Σεπτέμβριο! ◙ Δηλώνουν ότι θα εμποδίσουν την κατασκευή καλωδίων και αγωγών του διαδρόμου IMEC!

Πολεμικό κλίμα δημιουργούν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης (τα οποία εκφράζουν την κυβέρνηση Ερντογάν) και αναφέρουν ότι η Άγκυρα δεν πρόκειται να επιτρέψει στην Ελλάδα να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε ενέργεια στο Αιγαίο – ακόμα και στη μέση του πελάγους – χωρίς προηγούμενη έγκρισή της!

Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, η Τουρκία θα εμποδίσει την κατασκευή καλωδίων και αγωγών του διαδρόμου IMEC, ενώ δεν αποκλείουν ακόμα και στρατιωτική σύγκρουση με την Ελλάδα το φθινόπωρο (Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο).

Ορισμένα μέσα φτάνουν στο σημείο να αναφέρουν, ότι η Τουρκία είναι διατεθειμένη να βυθίσει ελληνικό σκάφος «αν χρειαστεί», ισχυριζόμενα ότι η Ελλάδα θα φέρει την ευθύνη αν στείλει ψαράδες σε περιοχές που η Άγκυρα θεωρεί δικής της δικαιοδοσίας. Μάλιστα, ισχυρίζονται ότι τα τρία τέταρτα της Κρήτης ανήκουν στην Τουρκία, όπως και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Η αλήθεια είναι πως υπάρχει μία τάση στην Τουρκία για επίθεση κατά της Ελλάδος στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, καθώς θέλουν να εκμεταλλευτούν την 20ετή εξοπλιστική απραξία των πρότερων χρόνων.

Συγκεκριμένα: Ακόμα η Ελλάδα δε διαθέτει έναν ισχυρό στόλο και έχει σοβαρές αδυναμίες στο Στρατό Ξηράς, με την έννοια ότι δεν έχει αγοραστεί κανένα σημαντικό οπλικό σύστημα, με εξαίρεση τα ισραηλινά Spike NLOS, τα οποία όμως είναι λίγα και διασκορπισμένα σε νησιά. Ακόμα δεν έχει πάρει η ΠΑ τα F-35 και σε ότι αφορά τα drones η αναλογία είναι 1.000:1 υπέρ της Τουρκίας!

Σε 3 χρόνια από σήμερα το ΠΝ θα διαθέτει τις 4 FDΙ, αν και η πρώτη θα πάει κάποια στιγμή για την προγραμματισμένη τοποθέτηση καινούριων κελιών (έχει μόνο 16 και θα τοποθετηθούν άλλα 16 ώστε να φτάσουν στο σύνολο τα 32) από όπου θα εκτοξεύονται οι α/α Aster-30.

Από εκεί και πέρα υπάρχει έλλειμμα και στους αντιπλοϊκούς πυραύλους, καθώς έχουν καταστραφεί οι ΑΜ-39 Exocet ενώ ο υποβρυχιακός στόλος περιορίζεται μόνο στα 4 υποβρύχια Τyper 214.

Επίσης, σε πολιτικό επίπεδο θέλουν να εκμεταλλευτούν την εχθρότητα των μουσουλμανικών κρατών (όπως το Πακιστάν) κατά του Ισραήλ με το οποίο ταυτίζουν την Ελλάδα.

Αναφέρει η Haber Global: «Στα τέλη Σεπτεμβρίου, τον Οκτώβριο, θα υπάρξει σύγκρουση εδώ με τον ελληνικό στόλο. Και αυτό θα το πω ανοιχτά. Διότι ο κανόνας εμπλοκής μας πρέπει να έχει νομική κάλυψη.Τέλος πάντων, ό,τι χρειαστεί τόσο η τουρκική ακτοφυλακή όσο και ο τουρκικός στόλος, θα το κάνουν. Ρωτάτε πολύ ειλικρινά. Θα σας πω κι εγώ:Αν πρέπει να βυθιστεί ένα ελληνικό περιπολικό σκάφος, θα βυθιστεί. Αν πρέπει να συγκρουστεί, θα συγκρουστεί. Αν πρέπει να αλλάξει πορεία, θα αλλάξει.

Ελπίζω η Ελλάδα να μην προκαλέσει αυτές τις εντάσεις. Αλλά φαίνεται ότι το Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο θα υπάρξουν πιθανώς παρενοχλήσεις εναντίον αλιευτικών σκαφών μας στην περιοχή του Αιγαίου και της Μεσογείου».

Οι προκλητικές δηλώσεις είχαν και συνέχεια: «Τα τρία τέταρτα της Κρήτης έπρεπε να ανήκουν στην Τουρκία. Άνηκε στη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τη Βουλγαρία και στη Ρουμανία. Με τη Συνθήκη του Λονδίνου, μαζί με τις Συνθήκες της Κωνσταντινούπολης,

Η Κρήτη μοιράστηκε μεταξύ αυτών των τεσσάρων χωρών. Στη συνέχεια, όταν οι τρεις χώρες αποχώρησαν από το νησί, τα τρία αυτά τμήματα έπρεπε να παραμείνουν στην Τουρκία. Αλλά στην Κρήτη δημιούργησαν τετελεσμένο. Στην πραγματικότητα, τα τρία τέταρτα της Κρήτης πρέπει να ανήκουν σε εμάς αυτή τη στιγμή. Αν μιλήσουμε για το νομικό πλαίσιο, εδώ στην πραγματικότητα τα δικαιώματα που καταπατήθηκαν, τα δικαιώματα που μας στέρησαν, είναι δικαιώματα των Τούρκων».

Πηγή: Pronews.gr

Σαν μικροί σεισμοί: οι οπαδοί έκαναν πραγματικά το Μόντρεαλ να τρέμει

0

Σεισμοί μεγέθους 0,5 βαθμών έγιναν αισθητοί κατά τη διάρκεια των γκολ των Καναδών

Οι πανηγυρισμοί στο Bell Center κατά τη διάρκεια των γκολ που σημείωσαν οι Montreal Canadiens ήταν τόσο έντονοι το Σάββατο 16/5 και (ειδικά) τη Δευτέρα (18/5), που προκάλεσαν σεισμούς μεγέθους 0,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ – σύμφωνα με Μέσα Ενημέρωσης του Καναδά.

«Είναι εντυπωσιακό! Υπάρχουν αυτές οι απότομες αυξήσεις πλάτους! αναφώνησε η Fiona Ann Darbyshire, καθηγήτρια στο Τμήμα Επιστημών της Γης και της Ατμόσφαιρας στο Université du Québec à Montréal (UQAM). Παρατηρούσε τα στιγμιότυπα οθόνης που τραβήχτηκαν το Σάββατο (16/5) από το Le Journal du seismographe του Natural Resources Canada που βρίσκεται στο Collège Jean-de-Brébeuf, περίπου 5 χιλιόμετρα από το Bell Centre.

ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ

ΓΚΟΛ ΤΩΝ ΧΑΜΠΣ

Κατά τη διάρκεια του 6ου παιχνιδιού της σειράς μεταξύ των Montreal Canadiens και των Buffalo Sabres το Σάββατο 16/5, αυτή η συσκευή που μετρά τη σεισμική δραστηριότητα κατέγραψε αιχμές στα γκολ των Arber Xhekaj, Ivan Demidov και Jake Evans. Περισσότεροι από 21.000 άνθρωποι παρακολούθησαν τον αγώνα μέσα στο Bell Center και σχεδόν 20.000 άλλοι συγκεντρώθηκαν έξω!

«Έχω έναν αισθητήρα […] στο εργαστήριό μου στο υπόγειο του Πανεπιστημίου McGill, το οποίο φαίνεται επίσης να έχει καταγράψει μερικές αιχμές, αμέσως μετά το γκολ των Montreal Canadiens», δήλωσε ο Yajing Liu, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Επιστημών της Γης και των Πλανητών στο Πανεπιστήμιο McGill.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, οι δονήσεις που καταγράφηκαν στις 8:16 μ.μ. και στις 8:18 μ.μ. ήταν μεγέθους περίπου 0,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ! «Η κύρια υπόθεση εδώ είναι φυσικά ότι αυτές οι κορυφές σχετίζονται με τους χρόνους που σημειώνονται οι βαθμοί», πρόσθεσε ο Liu.

ΔΕΚΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ

Το βράδυ της Δευτέρας 18/5, στο Game 7 της σειράς, ήταν οι Buffalo Sabres που είχαν πλεονέκτημα έδρας. Ανεξάρτητα από αυτό, το Bell Center ήταν γεμάτο. Και πάλι, ο Yajing Liu είδε αιχμές στη δραστηριότητα, όταν οι Καναδοί κατάφεραν να σκοράρουν στις 7:47 μ.μ. και στις 8:07 μ.μ. «Όταν υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, αρκεί να ανιχνευθούν από σεισμογράφους. Ο εξοπλισμός είναι πολύ ευαίσθητος», είπε ο Yajing Liu.

ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ ΚΑΙ… TAYLOR SWIFT

Προσθέτει ότι αυτό το φαινόμενο είναι αρκετά συχνό σε αθλητικές εκδηλώσεις ή δημοφιλείς συναυλίες, ειδικά αυτές της Taylor Swift. Στην Ευρώπη, όπου οι φίλοι του ποδοσφαίρου είναι γνωστοί για τον ενθουσιασμό και το πάθος τους, το ίδιο φαινόμενο έχει παρατηρηθεί. Μια δόνηση μεγέθους 1,74 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ καταγράφηκε κατά τη διάρκεια του καθοριστικού γκολ που επέτρεψε στη Liverpool FC να κερδίσει τον τίτλο της Αγγλικής Premier League το Μάιο του 2025.

Κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας της Taylor Swift, ένας σεισμός μεγέθους 2,3 Ρίχτερ καταγράφηκε από σεισμογράφο που βρίσκεται όχι μακριά από το Lumen Field κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας στο Σιάτλ της Ουάσιγκτον, τον Ιούλιο του 2023.

Επικίνδυνη στροφή η νέα αμυντική συμφωνία Καναδά–Τουρκίας

Η πληροφορία ότι ο Καναδάς και η Τουρκία προχώρησαν στην υπογραφή της πρώτης διμερούς αμυντικής συμφωνίας, έρχεται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη γεωπολιτική συγκυρία. Ταυτόχρονα, η επικείμενη επίσκεψη του Μαρκ Κάρνεϊ στην Τουρκία, ενισχύει την εντύπωση ότι δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη κίνηση, αλλά για την αρχή μιας ευρύτερης προσέγγισης ανάμεσα στις δύο χώρες.

ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΠΟΛΛΑ
ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Το βασικό πρόβλημα με τη συγκεκριμένη συμφωνία δεν είναι μόνο το περιεχόμενό της – αλλά κυρίως η απουσία σαφούς και δημόσιας πληροφόρησης γύρω από αυτό. Μέχρι στιγμής, δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένες λεπτομέρειες για το εύρος της συνεργασίας: αφορά ανταλλαγή τεχνολογίας; Κοινή παραγωγή οπλικών συστημάτων; Ή απλώς ένα πλαίσιο μελλοντικής συνεργασίας; Εδώ ας σημειώσουμε, ότι στις 12 Απρίλιου 2021, ο τότε υπουργός εξωτερικών του Καναδά, Marc Garneau, διέκοψε την πώληση πολεμικού υλικού και τεχνογνωσίας προς την Τουρκία. Η απόφαση του πάρθηκε, όταν έκθεση παρουσίασε πως η Τουρκία χρησιμοποίησε τον Καναδικό οπλισμό κατά άμαχου πληθυσμού, στο  Azerbaijan στις μάχες του Nagorno-Karabakh, στη Λιβύη και στη Συρία από το 2019.

Ο ΚΑΝΑΔΑΣ ΑΓΝΟΕΙ ΤΙΣ ΕΠΕΚΤΑΤΙΚΕΣ

ΒΛΕΨΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

Αν και δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός, ότι η Τουρκία κατέχει μια ιδιαίτερη και συχνά περίπλοκη θέση στη διεθνή σκηνή, ως μέλος του ΝΑΤΟ αποτελεί στρατηγικό εταίρο για πολλές δυτικές χώρες. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια έχει ακολουθήσει μια πιο ανεξάρτητη – και σε ορισμένες περιπτώσεις συγκρουσιακή – εξωτερική πολιτική.

Εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, εντάσεις με γειτονικές χώρες, καθώς και ευρύτερες περιφερειακές πολιτικές πρωτοβουλίες, έχουν προκαλέσει ανησυχία σε πολλούς διεθνείς παρατηρητές. Υπό αυτό το πρίσμα, η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας δεν είναι απλώς ένα τεχνικό ζήτημα – έχει πολιτικές και στρατηγικές προεκτάσεις.

Ήδη η Τουρκία άρχισε να διαλαλεί ότι «θα βυθίσουμε ως τον Οκτώβρη ελληνικό πλοίο» ενώ την ίδια στιγμή κάνει ασκήσεις με καταδρομείς απέναντι από τα Ελληνικά νησιά μας.

ΕΛΛΕΙΨΗ ΛΟΜΠΙ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΜΟΝΟ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ

Το Ελληνοκαναδικό κογκρέσο έστειλε αμέσως επιστολή διαμαρτυρίας στον αρμόδιο υπουργό, Στέφεν Φουρ, εκφράζοντας τη σαφή αντίθεση όχι μόνο στην αμυντική συνεργασία, αλλά και σε ενδεχόμενη επέκταση εμπορικών σχέσεων με την Τουρκία. Όμως θα ήταν πιο αποτελεσματικό, αν η επιστολή αυτή στελνόταν στον πρωθυπουργό και σε όλους τους βουλευτές και γερουσιαστές του Καναδά. Μια πολιτική που ακολουθεί το εβραϊκό λόμπι στην Αμερική και στον Καναδά, σε τέτοιες περιπτώσεις.

Όμως παρόλο τους αγώνες που κάνει το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο, η «μεταμόρφωση» του τα τελευταία δέκα και πλέον χρόνια, σε έναν οργανισμό που δεν εκλέγεται από τα σωματεία, συλλόγους και κοινότητες του Καναδά, έχουν μειώσει τη δύναμη που είχε στο παρελθόν, με προέδρους προπαντός όπως ο Βασίλης Κατσαμπάνης και ο Δημήτρης Μανωλάκος. Και οι δύο τους κατάφερναν να κινητοποιούν δεκάδες χιλιάδες ομογενείς σε γιγαντιαίες διαμαρτυρίες για την υπεράσπιση των Εθνικών μας θεμάτων.

Το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο, παρόλο που είναι στελεχωμένο από μεγάλα ονόματα, όπως ο καθηγητής Μάζης και ο στρατηγός Φράγκος, δεν εκπροσωπεί πλέον την καναδική ομογένεια, διότι δεν εκλέγεται από τους οργανισμούς της. Τελεία και Παύλα. Ευτυχώς αυτό δεν το γνωρίζουν οι καναδικές αρχές, πιστεύοντας στο θεσμό και την ονομασία του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου. Αυτό και μόνο δίνει οντότητα στον οργανισμό, ο οποίος κατάφερε πολλούς δήμους να αναγνωρίσουν τη γενοκτονία των Ποντίων από τους τούρκους, με τους οποίους πρόκειται να συνάψει αμυντική συμφωνία ο καναδός πρωθυπουργός.

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ
ή ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΡΙΣΚΟ;

Οι σχέσεις με την Τουρκία δεν αντιμετωπίζονται ως απλή διπλωματική εξίσωση, αλλά ως ζήτημα αρχών, ιστορίας και περιφερειακής σταθερότητας. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι οι κυβερνήσεις καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα σε στρατηγικά συμφέροντα και πολιτικές ευαισθησίες.

Από τη μια πλευρά, η ενίσχυση σχέσεων με μια χώρα όπως η Τουρκία μπορεί να θεωρηθεί ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής διαφοροποίησης των διεθνών συνεργασιών του Καναδά. Σε έναν κόσμο όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες μεταβάλλονται, οι χώρες επιδιώκουν νέες συμμαχίες και συνεργασίες – ιδιαίτερα στους τομείς της άμυνας και της βιομηχανίας. Μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε, θεωρητικά, να ανοίξει και οικονομικές ευκαιρίες, όπως συμπράξεις σε βιομηχανικά έργα ή τεχνολογική συνεργασία.

Από την άλλη πλευρά, το πολιτικό ρίσκο είναι υπαρκτό. Η απουσία διαφάνειας, σε συνδυασμό με τις ευαισθησίες που υπάρχουν γύρω από την Τουρκία, μπορεί να οδηγήσει σε έντονες αντιδράσεις και να δημιουργήσει εσωτερικές πιέσεις στην κυβέρνηση.

Η προγραμματισμένη επίσκεψη του Μαρκ Κάρνεϊ στην Τουρκία αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Δεν είναι απλά μια επίσκεψη, αλλά ένα ευρύτερο πλαίσιο μιας συνεργασίας. Υπάρχουν  κρίσιμα ερωτήματα.

Θα επιδιώξει ο Καναδάς μια στρατηγική επαναπροσέγγιση; Θα υπάρξουν ανακοινώσεις για συγκεκριμένα έργα; Ή θα παραμείνει η συμφωνία σε ένα γενικό επίπεδο χωρίς άμεση εφαρμογή;

Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΣΑΦΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟ

Σε τελική ανάλυση, η συζήτηση γύρω από τη συμφωνία Καναδά–Τουρκίας δεν αφορά μόνο τις λεπτομέρειες της συνεργασίας.

Ο Καναδάς έχει οικοδομήσει τη διεθνή του εικόνα πάνω σε αξίες, όπως ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου, η πολυμέρεια και η υπεύθυνη διπλωματία. Κάθε νέα πρωτοβουλία, ιδιαίτερα στον τομέα της άμυνας, οφείλει να αξιολογείται με τον ίδιο τρόπο.

Η υπογραφή μιας τέτοιας συμφωνίας μπορεί να ανοίγει νέους δρόμους. Μπορεί όμως και να δημιουργεί νέα διλήμματα.

Τα όπλα που θα προέλθουν από αυτή τη συμφωνία, μπορεί στο άμεσο μέλλον να κτυπήσουν την Ελλάδα μας.

Αυτή ήταν η αιτία, που η κυβέρνηση Τρουντό έβαλε εμπάργκο όπλων κατά της Τουρκίας. Αξίζει να σημειωθεί, ότι σε αυτό το εμπάργκο έπαιξαν καθοριστικό ρόλο οι βουλευτές ελληνικής καταγωγής, Εμμανουέλα Λαμπροπούλου και Άννυ Κουτράκη. Μπορούν και πάλι να βάλουν «φρένο», εφόσον δεν έχουμε Ελληνοκαναδικό λόμπι…

Ta NEA volume 20-20

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 20-20 published May 22nd, 2026.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.