Home Blog Page 10

Κάρνεϊ από το Μουμπάι: «Φυσικός εταίρος» η Ινδία, στόχος συμφωνία ελεύθερου εμπορίου έως το τέλος του έτους

0

Με σαφές μήνυμα επανεκκίνησης των διμερών σχέσεων, ο πρωθυπουργός του Καναδά Mark Carney χαρακτήρισε την Ινδία «φυσικό εταίρο» και δήλωσε ότι οι δύο χώρες μπορούν να καταλήξουν σε πλήρη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου έως το τέλος του 2026, ενδεχομένως με υπογραφή στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής των G20 στο Μαϊάμι το Δεκέμβριο.

Μιλώντας στο Canada–India Growth and Investment Forum, στο ιστορικό ξενοδοχείο Taj Mahal Palace στο Μουμπάι, ο Καναδός πρωθυπουργός υποστήριξε ότι Οτάβα και Νέο Δελχί βρίσκονται πλέον στην τελική ευθεία για μια «συνολική οικονομική εταιρική σχέση», πολύ ευρύτερη από τις επιμέρους κλαδικές συμφωνίες που είχαν επιδιωχθεί στο παρελθόν.

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

Στο παρελθόν, οι διαπραγματεύσεις Καναδά και Ινδίας επικεντρώνονταν σε επιμέρους τομείς και προνομιακούς δασμολογικούς όρους για συγκεκριμένα προϊόντα. Αυτή τη φορά, ωστόσο, ο Καναδάς και ο Ινδός πρωθυπουργός Narendra Modi επιδιώκουν μια πλήρη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου, με φόντο τις αναταράξεις που προκαλεί ο εμπορικός πόλεμος των Ηνωμένων Πολιτειών υπό τον πρόεδρο Donald Trump.

Όπως τόνισε ο Κάρνεϊ, η διεθνής σκηνή εισέρχεται σε μια «πιο ασταθή εποχή», με ρήγματα στις παραδοσιακές συμμαχίες και στις εμπορικές ροές, γεγονός που καθιστά τη σύσφιγξη των σχέσεων Καναδά και Ινδίας όχι απλώς επιθυμητή αλλά αναγκαία.

«Ο Καναδάς και η Ινδία είναι φυσικοί εταίροι», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι το υφιστάμενο επίπεδο οικονομικής συνεργασίας «υπολείπεται κατά πολύ των πραγματικών δυνατοτήτων των δύο χωρών».

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΔΕΛΧΙ

ΚΑΙ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

Ο Κάρνεϊ αναμένεται να συναντηθεί κατ’ ιδίαν με τον Μόντι στο Νέο Δελχί, όπου, σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους, θα υπογραφούν σειρά μνημονίων συνεργασίας. Μεταξύ αυτών, περιλαμβάνεται πιθανή συμφωνία για την προμήθεια μεγάλων ποσοτήτων ουρανίου από τον Καναδά, προκειμένου να καλυφθούν οι αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες του ινδικού πυρηνικού τομέα. Ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος ανέφερε, ότι ο Κάρνεϊ προσέρχεται στη συνάντηση με προκαθορισμένη ατζέντα προτεραιοτήτων, χωρίς να αποκλείεται η επίτευξη και απρόβλεπτων συμφωνιών, κατά το πρότυπο πρόσφατων διεθνών επαφών.

ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ ΜΕΤΑ

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΡΟΥΝΤΟ

Η νέα αυτή προσέγγιση έρχεται μετά από μια περίοδο έντασης στις διμερείς σχέσεις, η οποία κορυφώθηκε, όταν ο πρώην πρωθυπουργός Justin Trudeau κατηγόρησε δημόσια ινδικούς πράκτορες για εμπλοκή στη δολοφονία του Σιχ ακτιβιστή Hardeep Singh Nijjar στον Καναδά, ισχυρισμούς που η ινδική κυβέρνηση αρνείται.

Η υπόθεση προκάλεσε διπλωματικές απελάσεις και αμοιβαίες κατηγορίες για ξένη παρέμβαση. Ο Κάρνεϊ, ωστόσο, δήλωσε ότι η επίσκεψή του «σηματοδοτεί το τέλος μιας δύσκολης περιόδου και, κυρίως, την αρχή μιας νέας, πιο φιλόδοξης συνεργασίας μεταξύ δύο σίγουρων και συμπληρωματικών εθνών».

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΚΑΙ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ

Στο Μουμπάι, ο Καναδός πρωθυπουργός είχε συνάντηση με τον πρόεδρο της Tata Sons, του μεγαλύτερου επιχειρηματικού ομίλου της Ινδίας, με δραστηριότητες στην αυτοκινητοβιομηχανία, τη χαλυβουργία, την ενέργεια και άλλους τομείς, συμπεριλαμβανομένων επενδύσεων στον Καναδά.

Η καναδική κυβέρνηση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν την περασμένη εβδομάδα, οι εισροές ξένων κεφαλαίων το 2025 έφθασαν στο υψηλότερο επίπεδο από το 2007, ένδειξη ότι η Οτάβα επιδιώκει ενεργά τη διαφοροποίηση των οικονομικών της εταίρων.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΠΟΙΟΤΗΤΑ

ΚΑΙ «ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ»

Παράλληλα, υπεγράφη συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ της Universities Canada και 13 ινδικών πανεπιστημίων, με στόχο τη διεύρυνση της συνεργασίας σε έρευνα, ανταλλαγές φοιτητών και δημιουργία υβριδικών πανεπιστημιακών δομών.

Ο πρόεδρος της Universities Canada, Gabriel Miller, αναγνώρισε ότι τα τελευταία χρόνια η μαζική εισροή Ινδών φοιτητών σε ορισμένα αμφιλεγόμενα ιδρύματα στον Καναδά δημιούργησε αρνητικές εντυπώσεις στον ινδικό Τύπο. Όπως υπογράμμισε, ο Καναδάς οφείλει να δώσει έμφαση στην ποιότητα και όχι στον όγκο της διεθνούς εκπαίδευσης, διασφαλίζοντας μια πιο «ισορροπημένη σχέση», όπου και οι Καναδοί φοιτητές και ερευνητές θα ωφελούνται από τη συνεργασία με την Ινδία, ιδίως σε τομείς τεχνολογίας και τεχνητής νοημοσύνης.

ΤΟ ΑΓΚΑΘΙ ΤΗΣ ΞΕΝΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

Παρά το κλίμα αισιοδοξίας, σοβαρά ζητήματα παραμένουν ανοιχτά. Η καναδική κυβέρνηση δέχεται πιέσεις να διευκρινίσει, εάν θεωρεί ότι η Ινδία συνεχίζει να εμπλέκεται σε πράξεις ξένης παρέμβασης ή διασυνοριακής καταστολής.

Η υπουργός Εξωτερικών Anita Anand, μιλώντας σε δημοσιογράφους στο Μουμπάι, τόνισε ότι ο Καναδάς λαμβάνει «εξαιρετικά σοβαρά» κάθε ζήτημα ξένης παρέμβασης και ότι «καμία χώρα δεν έχει ασυλία όταν πρόκειται για τη δημόσια ασφάλεια στο εσωτερικό μας». Απέφυγε, ωστόσο, να απαντήσει ευθέως, εάν η Ινδία εξακολουθεί να εμπλέκεται σε τέτοιες ενέργειες.

Εκπρόσωποι της κοινότητας των Σιχ στον Καναδά έχουν εκφράσει ανησυχίες, ότι η επίσκεψη Κάρνεϊ μπορεί να εκληφθεί ως κίνηση κατευνασμού, ενόψει της συνεχιζόμενης έρευνας για τη δολοφονία του Nijjar.

Ο ίδιος ο Κάρνεϊ, πάντως, επέλεξε να εστιάσει στο μέλλον. «Για να υπάρξει πρόοδος, πρέπει να καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι», δήλωσε η Ανάντ, συνοψίζοντας τη νέα προσέγγιση της Οτάβα.

Με φόντο τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις και την αναζήτηση νέων εμπορικών συμμαχιών, η πιθανή συμφωνία ελεύθερου εμπορίου Καναδά–Ινδίας θα μπορούσε να αποτελέσει μία από τις σημαντικότερες διπλωματικές και οικονομικές εξελίξεις της χρονιάς, εφόσον οι διαπραγματεύσεις ολοκληρωθούν εντός του χρονοδιαγράμματος που έθεσε ο Κάρνεϊ.

Παπασταύρου για σύμβαση με Chevron: Από πύλη LNG σε παραγωγό φυσικού αερίου η Ελλάδα

0

Όσα απάντησε για την κριτική Σαμαρά και οι αιτιάσεις της αντιπολίτευσης για την πιθανότητα εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων

Στην πρόθεση της κυβέρνησης να μετατραπεί η Ελλάδα, από βασικός ενεργειακός κόμβος σε παραγωγός φυσικού αερίου, αναφέρθηκε στη συνεδρίαση της επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, ο Σταύρος Παπασταύρου [φωτ.].

Παρουσιάζοντας τις συμβάσεις υδρογονανθράκων με τη Chevron στην αρμόδια επιτροπή, ο υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος υπογράμμισε πως, η χώρα, «από ενεργειακός κόμβος βάζει τα θεμέλια με τις συμφωνίες της Chevron και της Exxon για παραγωγή φυσικού αερίου. Αυτή η προοπτική δεν μπορεί να προεξοφληθεί καθώς στηρίζεται στο αν είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμα τα κοιτάσματα. Όπως δεν μπορεί να προεξοφληθεί έτσι δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Ότι γίναμε αξιόπιστος ενεργειακός κόμβος δεν ήταν αυτονόητη εξέλιξη. Η κυβέρνηση επένδυσε σε αυτό με υποδομές. Αυτές οι υποδομές μας επέτρεψαν να μετατρέψουμε την γεωγραφική μας θέση μας σε γεωπολιτικό πλεονέκτημα. Η χώρα μας μετατράπηκε σε κεντρική πύλη εισόδου του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου και πλέον επιδιώκουμε να γίνουμε παραγωγός φυσικού αερίου».

Ο κ. Παπασταύρου, μάλιστα, σημείωσε πως είναι στόχος της κυβέρνησης να επισπευθούν οι διαδικασίες, ώστε μέσα στους επόμενους 12 μήνες, στις αρχές του 2027, να πραγματοποιηθεί η πρώτη ερευνητική γεώτρηση στο Ιόνιο. «Αυτό είναι εθνική επιτυχία που ξεκίνησε με ενέργειες του Γιάννη Μανιάτη», υπογράμμισε και, κάνοντας μία αναδρομή, αναγνώρισε πως για προσπάθεια που συνεχίστηκε και από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου και Σαμαρά – Βενιζέλου που, το 2014, είχαν προχωρήσει σε σχετικές προκηρύξεις. «Τώρα είναι η ώρα η διαχρονική προσπάθεια με διαφορετικές κυβερνήσεις να φτάσει στο σημείο της εξερεύνησης», επισήμανε ο υπουργός.

«Αυτή η διαδικασία μας οδηγεί στην παραγωγή αν τα κοιτάσματα είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμα. Δεν λέει κανείς ότι θα γίνουμε Νορβηγία ή Κατάρ, όμως είναι πλούτος πατρίδας μας και οφείλουμε να διερευνήσουμε αν θα τον εκμεταλλευτούμε», υποστήριξε ο κ. Παπασταύρου και, στη συνέχεια, σχολίασε την πρόσφατη κριτική που άσκησε στην κυβέρνηση ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, σχετικά με τις συμβάσεις, και συγκεκριμένα όσα είπε για τη ρήτρα που προστέθηκε στη συμφωνία με τη Chevron και αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ  ΣΑΜΑΡΑ

«Μια ιδιωτική συμφωνία δεν εκχωρεί», είπε ο κ. Παπασταύρου ο οποίος, στη συνέχεια, πρόσθεσε πως, «η συμβατική πρόβλεψη ακόμα και ακραίων περιπτώσεων είναι νομική πρακτική, που αφορά την προστασία και κατανομή ευθύνης σε οποιοδήποτε αποζημιωτικό δικαίωμα μπορεί να έχει κάποιος. Δε συνιστά αποδοχή ή αναγνώριση αυτών των περιπτώσεων. Η μέση γραμμή μεταξύ Ν. Κρήτης και Λιβύης αν αυτή η μέση γραμμή μετακινηθεί συμπαρασύρει το πλευρικό. Αυτό είναι και τίποτε άλλο. Όπως όταν κάναμε τη συζήτηση στο νομοσχέδιο για το CCS και με ρωτήσατε για τον ΑΔΜΗΕ και σας είπα ότι δεν πρόκειται να απεμπολήσουμε τη θέση του κράτους στις υποδομές, με τον ίδιο τρόπο σας λέω ότι το πλευρικό έχει να κάνει με οποιοδήποτε μετακίνηση του Νοτίου».

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Από πλευράς του ΠΑΣΟΚ, ο εισηγητής, Φρέντυ Παρασύρης, τόνισε πως, οι – έκτασης περίπου 1.200 σελίδων – συμβάσεις αποτελούν και πολιτικό, εκτός από τεχνικό, ζήτημα, καθώς είναι άμεσα συνδεδεμένες με την ενεργειακή στρατηγική της χώρας και τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Ο κ. Παρασύρης σημείωσε πως, το ΠΑΣΟΚ, επί της αρχής είναι θετικό, διατήρησε, ωστόσο, τις επιφυλάξεις του για επιμέρους σημεία της συμφωνίας, και ιδιαίτερα για το άρθρο 30 που, όπως είπε, δυνητικά δημιουργεί περιθώριο να επηρεαστούν τα κυριαρχικά δικαιώματα, αφού προβλέπει τη δυνατότητα αλλαγής πλευρικών ορίων.

«Να καταλάβουμε το ζήτημα των νότιων ορίων με πολλή ανοχή και εις χάριν μιας υπόθεσης εργασίας, το ανοιχτό παράθυρο για την αλλαγή των πλευρικών ορίων γιατί χρειάζεται; Από τους χάρτες αντιλαμβανόμαστε ότι τα πλευρικά αυτά όρια πέφτουν πάνω στο απαράδεκτο τουρκολιβυκό σύμφωνο και στην ΑΟΖ με την Αίγυπτο. Αφήνετε, δηλαδή, παράθυρο εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων και εξ ανατολών; Θέλω να πιστεύω πως όχι. Αλλά με πραγματική αγωνία αναμένω τις απαντήσεις σας κ. υπουργέ», υπογράμμισε ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ.

Το ίδιο ζήτημα για το εν λόγω άρθρο έθεσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Μίλτος Ζαμπάρας, ο οποίος διερωτήθηκε εάν αυτό εντάχθηκε στις συμβάσεις μετά από απαίτηση της Chevron. Ο ειδικός αγορητής του ΣΥΡΙΖΑ επισήμανε πως, το άρθρο 30, εξυπηρετεί κυρίως τα συμφέροντα του μισθωτή.

Ότι δεν τίθεται θέμα εκχώρησης εθνικών δικαιωμάτων ισχυρίστηκε ο εισηγητής της ΝΔ, Δημήτρης Μαρκόπουλος, ο οποίος χαρακτήρισε τη συμφωνία – που θα έρθει προς ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής την Πέμπτη 12/3) – σημαντική για την ενεργειακή και διπλωματική στρατηγική της χώρας.

Πηγή: ΕΘΝΟΣ

Ψήφος Αποδήμων: Η δυνατότητα επιστολικής ψήφου για τους Έλληνες του εξωτερικού θα ισχύει από τις ερχόμενες εθνικές εκλογές

0

Κατά πλειοψηφία ψηφίσθηκε, μετά από ονομαστική ψηφοφορία, σύμφωνα με τη συνταγματική διάταξη, το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών για τον «Ορισμό εκλογικής περιφέρειας Απόδημου Ελληνισμού – Διευκόλυνση άσκησης εκλογικού δικαιώματος εκλογέων εκτός επικράτειας μέσω επιστολικής ψήφου για τις βουλευτικές εκλογές» από την Ολομέλεια. 

Οι διατάξεις που αφορούν την παροχή και τη δυνατότητα επιστολικής ψήφου για τους διαμένοντες εκτός της επικράτειας, συγκέντρωσαν περισσότερες από 200 θετικές ψήφους και θα ισχύσουν από τις ερχόμενες εθνικές εκλογές.

Αντίθετα, οι διατάξεις που αφορούν τη δημιουργία της εκλογικής περιφέρειας Απόδημου Ελληνισμού, δε συγκέντρωσαν την πλειοψηφία των 2/3 απαιτούμενων ψήφων. Αυτό σημαίνει ότι δε θα ισχύσουν κατά τις ερχόμενες εθνικές εκλογές, ούτε και εάν υπάρξουν επαναληπτικές (με λίστες υποψηφίων), αλλά σε εκείνες που θα διεξαχθούν και πάλι με σταυρό προτίμησης.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΛΙΒΑΝΙΟΣ: «ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙΤΕ

ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΖΕΙ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ»

«Η επιστολική ψήφος μπορεί να λειτουργήσει με ασφάλεια, με αξιοπιστία και ενισχύει τη συμμετοχή. Η περιφέρεια Αποδήμων εξασφαλίζει την αυθεντική εκπροσώπηση και τη γνήσια διακριτή φωνή των Ελλήνων του εξωτερικού στη Βουλή», τόνισε ο υπουργός Εσωτερικών, Θεόδωρος Λιβάνιος [φωτ.], κλείνοντας τη διήμερη συζήτηση του νομοσχέδιου για τον «Ορισμό εκλογικής περιφέρειας Απόδημου Ελληνισμού – Διευκόλυνση άσκησης εκλογικού δικαιώματος εκλογέων εκτός επικράτειας μέσω επιστολικής ψήφου για τις βουλευτικές εκλογές» στην Ολομέλεια.

Ο υπουργός, κάνοντας μια αναδρομή, είπε ότι κλείνει μια εκκρεμότητα που απορρέει για την ψήφο των Αποδήμων από το Σύνταγμα του 1975, αλλά ποτέ, για διάφορους λόγους, δεν υπήρξε ο εκτελεστικός νόμος. Για τις νομοθετικές προσπάθειες που έγιναν όλα αυτά τα χρόνια, ο κ. Λιβάνιος είπε πως έγιναν πολλές διαδοχικές προσπάθειες, αλλά πλέον οι καιροί είναι ώριμοι για να κάνουμε αυτό το βήμα και για το εκλέγειν και για το εκλέγεσθαι των Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό.

Ο κ. Λιβάνιος απευθυνόμενος στην Αντιπολίτευση είπε «δε σας ζητάω να εμπιστευτείτε την Κυβέρνηση, δεν είναι αυτός ο ρόλος σας και ο ελληνικός λαός δε σας το ζητάει. Σας ζητάμε, όμως, να εμπιστευτείτε τον κάθε Έλληνα που ζει στο εξωτερικό, είτε είναι διασποράς ή της μετανάστευσης μετά την κρίση. Ψηφίσετε και την επιστολική ψήφο και την Περιφέρεια Αποδήμων και να μην αφήσετε αυτή να δημιουργηθεί μετά το 2031».

Ο υπουργός επισήμανε, ότι με τις τεχνολογικές εξελίξεις που έχουν υιοθετηθεί της μετάδοσης των αποτελεσμάτων έχουν γίνει σημαντικά βήματα. Διευκρίνισε ότι τα αποτελέσματα των εκλογών δεν τα βγάζει το Υπουργείο Εσωτερικών, αλλά τα Πρωτοδικεία της χώρας. Η εταιρεία που χρησιμοποιείται και είναι η ίδια εδώ και πολλά χρόνια, αυτό που κάνει είναι να μεταδίδει το βράδυ των εκλογών τα αποτελέσματα για την ενημέρωση των πολιτών, δε βγάζει κανένα αποτέλεσμα.

Για την απογραφή του ελληνισμού της Ομογένειας ανέφερε πως αυτή δεν είναι εφικτή, αλλά με τις αιτήσεις θα έχουμε μια τάξη μεγέθους. Αναφορικά με το όριο προεκλογικών δαπανών είπε ότι ακριβώς αυτό τίθεται για να μην έχουμε εκατομμυριούχους υποψήφιους και ανέρχεται στο τριπλάσιο επειδή είναι εύλογο.

Για το σταυρό προτίμησης που προτείνεται, παρατήρησε πως αυτός αποτελεί εχέγγυο λογοδοσίας και μέριμνα του Απόδημου Βουλευτή που θα εκλεγεί να προωθεί τα αιτήματά τους μέσα στη Βουλή των Ελλήνων, όχι το αντίθετο.

Ο κ. Λιβάνιος σημείωσε, ότι με τις νομοθετικές βελτιώσεις που έγιναν ικανοποιήθηκαν οι παρατηρήσεις που έγιναν από το Συνήγορο του Πολίτη και θα υπάρξει μέριμνα διασφάλισης και για τον εναλλακτικό τρόπο εγγραφής στους καταλόγους, καθώς δε θέλουμε να αποκλειστούν εκείνοι που δεν έχουν κωδικούς taxisnet γιατί αυτό θα επαναφέρει τα προβλήματα των ορίων που υπήρχαν.

Ο υπουργός Εσωτερικών είπε ότι η διαφορά με το 2024 όταν έγιναν οι αλλαγές της επιστολικής ψήφου στις ευρωεκλογές, είναι ότι «τώρα έχουμε εφαρμοστικά αποτελέσματα, καθώς όλοι διαπιστώσαμε πως λειτούργησε. Η εμπειρία μας έδειξε ότι η επιστολική ψήφος μπορεί να λειτουργήσει με ασφάλεια, με αξιοπιστία και ενισχύει τη συμμετοχή».

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Διεθνής Διαφάνεια: Κέρδισε άλλες τρεις θέσεις η Ελλάδα στον πίνακα για την καταπολέμηση φαινομένων διαφθοράς, είναι πλέον 56η ανάμεσα σε 182 χώρες

0

Σε διάστημα επτά ετών, η χώρα μας  έχει βελτιώσει την κατάταξή της κατά 11 θέσεις ◙ Το 2010, η Ελλάδα ήταν μόλις 85η στην κατάταξη ◙ Μεγάλη πτώση για την Τουρκία

Βελτίωση της θέσης της Ελλάδας στην καταπολέμηση φαινομένων διαφθοράς, σε περιβάλλον παγκόσμιας διολίσθησης, καταγράφει η Διεθνής Διαφάνεια (Transparency International) στην ετήσια έκθεσή της, που καλύπτει το 2025.
Η Ελλάδα κατατάχθηκε 56η ανάμεσα στις 182 χώρες που αξιολογήθηκαν, κερδίζοντας τρεις θέσεις σε σχέση με την περσινή μέτρηση, και κατάφερε να βελτιώσει τη βαθμολογία της κατά μία μονάδα, φτάνοντας στο 50 με άριστα το 100.

Σε σχέση με την περίοδο της οικονομικής κρίσης, η πρόοδος που έχει καταγραφεί είναι μεγαλύτερη. Το 2018 η Ελλάδα είχε υποχωρήσει στους 45 βαθμούς, καταλαμβάνοντας την 67η θέση παγκοσμίως, που σημαίνει ότι σε διάστημα επταετίας έχει βελτιώσει την κατάταξή της κατά 11 θέσεις. Το 2010, η Ελλάδα ήταν 85η στον κατάταξη και είχε βαθμολογηθεί με 3,5 στα 10.
Η άνοδος της Ελλάδας έρχεται σε αντίθεση με τις αρνητικές διεθνείς εξελίξεις, όπως καταγράφονται. Ενδεικτικό είναι πως το 2025 ο παγκόσμιος μέσος όρος υποχώρησε σε χαμηλό δεκαετίας, πέφτοντας στο 42. Επιδείνωση σημειώθηκε και στην κορυφή, καθώς τέσσερις από τις δέκα πρώτες χώρες έχασαν βαθμούς σε σχέση με το 2024, πέντε έμειναν στάσιμες και μόνο μία βελτίωσε την επίδοσή της.
Οι αυξανόμενες προκλήσεις στην αντιμετώπιση της διαφθοράς παγκοσμίως καθίστανται σαφείς και από το γεγονός ότι, όπως επισημαίνουν οι συντάκτες της έκθεσης, από το 2012 έως το 2025, 50 χώρες υπέστησαν βαθιά πτώση στη βαθμολογία τους. Στην κατηγορία αυτή συγκαταλέγεται η Τουρκία, η οποία είχε 49 μονάδες στις 100 πριν από δεκατέσσερα χρόνια, όμως στην έκθεση για το 2025 έλαβε μόλις 31, γεγονός που την τοποθετεί στην 124η θέση, μαζί με τον Νίγηρα, το Ουζμπεκιστάν και τη Μογγολία.
Στην πρώτη θέση, για όγδοη συνεχόμενη χρονιά, βρίσκεται η Δανία (89/100), δεύτερη έρχεται η Φινλανδία (88/100) και τρίτη η Σιγκαπούρη (84/100). Ουραγοί είναι χώρες που βιώνουν παρατεταμένη αστάθεια και εσωτερικές συγκρούσεις: το Νότιο Σουδάν (9/100), η Σομαλία (9/100) και η Βενεζουέλα (10/100).
Κυβερνητικά στελέχη παραδέχτηκαν ότι ακόμα απομένει δρόμος έως ότου να επιτευχθούν όλοι οι στόχοι, όμως σημειώνουν, μεταξύ άλλων, τη νομοθέτηση του νέου δικαστικού χάρτη, «που έχει μειώσει στο μισό το χρόνο που απαιτείται για την πρωτοβάθμια έκδοση αποφάσεων», το κτηριακό πρόγραμμα ύψους 550 εκατομμυρίων ευρώ για ανέγερση και αναβάθμιση δικαστικών μεγάρων και την ψηφιοποίηση διαδικασιών.
Τόνισαν, επίσης, την πρόοδο στη νομοθετική διαδικασία, με όλα τα νομοσχέδια να τίθενται σε δημόσια διαβούλευση το 2024 και «την κατάργηση fast track διαδικασιών που οδηγούν σε φαινόμενα κακονομίας». Ως αποτέλεσμα, την τελευταία τετραετία η Ελλάδα έχει μειώσει τις συστάσεις της Κομισιόν σε 4 από 7 και ήταν ένα από τα 12 κράτη – μέλη που σημείωσαν πρόοδο σε όλες τις συστάσεις στη νεότερη έκθεση.
Στον αντίποδα βέβαια, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο, παρά τη βελτίωση, ότι σε καλύτερη θέση αυτή τη στιγμή από την Ελλάδα, είναι κράτη όπως η Κόστα Ρίκα (56/100), η Ρουάντα (58/100) και η Μποτσουάνα (58/100).

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΙΡΑΝ: Η δίνη του πολέμου και ο Καναδάς

Ο πόλεμος που ξέσπασε στο Ιράν δεν είναι απλώς άλλη μια περιφερειακή σύρραξη· είναι μια γεωπολιτική «βόμβα» που απειλεί να αλλάξει το χάρτη της Μέσης Ανατολής. Με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις να κλιμακώνονται, η παγκόσμια κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, μία σύγκρουση που εμπλέκει πυρηνικές φιλοδοξίες, στρατηγικά περάσματα και το μέλλον εκατομμυρίων ανθρώπων.

Η είδηση του πολέμου αποτελεί μια πραγματικότητα, που αγγίζει άμεσα την κοινωνία μας. Γιατί όμως μας αφορά τόσο έντονα; Ο Καναδάς φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες και πιο δραστήριες ιρανικές κοινότητες παγκοσμίως. Ο πόλεμος στο Ιράν μεταφράζεται σε αγωνία για την τύχη συγγενών, σε πορείες διαμαρτυρίας και σε ένα βαθύ διχασμό για το μέλλον της πατρίδας τους. Η τοπική μας κοινωνία καλείται να γίνει το στήριγμα για χιλιάδες συμπολίτες μας, που βλέπουν τη χώρα τους να φλέγεται.

Η επίσημη θέση του Καναδά παραμένει προσηλωμένη στην ανθρωπιστική υποστήριξη και τη διπλωματία. Παρά τις τεταμένες σχέσεις, η χώρα μας παραδοσιακά προσπαθεί να ανοίξει διαύλους για την αποστολή ιατροφαρμακευτικού υλικού και την προστασία των αμάχων. Σε τοπικό επίπεδο, βλέπουμε ήδη την κινητοποίηση των κοινοτικών οργανώσεων που συγκεντρώνουν πόρους, αποδεικνύοντας ότι η αλληλεγγύη δε γνωρίζει σύνορα, ακόμα και όταν οι πολιτικές ηγεσίες βρίσκονται σε πλήρη ρήξη.

Το Ιράν αποτελεί παραδοσιακά ένα πεδίο έντονου πληροφοριακού πολέμου. Σήμερα, μέσω των ειδησεογραφικών πρακτορείων, γινόμαστε μάρτυρες μιας καταιγίδας πληροφοριών. Τα ΜΜΕ δίνουν φωνή στους πολίτες του Ιράν, επιτρέποντάς μας να δούμε την αλήθεια πέρα από την κρατική προπαγάνδα. Ταυτόχρονα, οι αλγόριθμοι συχνά αναπαράγουν βίντεο και ειδήσεις αμφιβόλου εγκυρότητας, που μπορούν να προκαλέσουν φανατισμό και ένταση, ακόμα και ανάμεσα σε εμάς εδώ στον Καναδά.

Η ανάγκη για κριτική σκέψη είναι πιο επιτακτική από ποτέ.

Γιατί όμως τώρα; Η σύγκρουση στο Ιράν υποκινείται από ένα συνδυασμό παραγόντων. Τον έλεγχο των πηγών ενέργειας, τη γεωπολιτική κυριαρχία στον Περσικό Κόλπο και την επιβίωση καθεστώτων. Συχνά, ο πόλεμος παρουσιάζεται ως «αναγκαίο κακό» ή θρησκευτικό καθήκον, ενώ στην πραγματικότητα εξυπηρετεί τις επιδιώξεις των λίγων που κερδίζουν από την αστάθεια.

Μπορεί ίσως κάποιοι να αναρωτηθούν: Είναι οι πόλεμοι, όπως αυτός στο Ιράν, ο τρόπος της φύσης να ελέγξει τον υπερπληθυσμό; Η απάντηση ίσως κρύβεται στην ίδια την εμπειρία μας. Αν ο πόλεμος ήταν αναπόφευκτος για την επιβίωση του είδους, δε θα μπορούσαμε να ζούμε ειρηνικά εδώ, μοιραζόμενοι πόρους και ευκαιρίες. Ο πόλεμος στο Ιράν, σε καμία περίπτωση δεν είναι «πρόνοια της φύσης», είναι η αποτυχία των ανθρώπων να βρουν κοινό έδαφος και να διαχειριστούν δίκαια τον πλούτο της γης.

Εμείς ως Καναδοί πολίτες, παρακολουθούμε τις εξελίξεις στο Ιράν με σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή. Η ευθύνη μας είναι να στηρίξουμε την ανθρωπιστική προσπάθεια και να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας απέναντι στην παραπληροφόρηση.

Ο πόλεμος μπορεί να είναι μακριά, αλλά η δίνη του είναι ήδη εδώ…

Τεχνητή νοημοσύνη της Anthropic χρησιμοποίησε το Πεντάγωνο για την επίθεση στο Ιράν

0

Η Wall Street Journal αποκάλυψε πως το Πεντάγωνο αξιοποίησε μηχανή AI της Anthropic για ταυτοποίηση στόχων και προσομείωση μαχών – Σε ρήξη βρίσκεται η εταιρεία με την κυβερνηση Τραμπ τους τελευταίους μήνες για τον τρόπο χρήσης της μηχανής

Σε μια αντιφατική εξέλιξη, μόλις λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα τερματίσει τη χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης της εταιρείας Anthropic, οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν την ίδια τεχνολογία στη σημαντική αεροπορική επιδρομή κατά του Ιράν, σύμφωνα με δημοσίευμα της The Wall Street Journal και αναφορές διεθνών μέσων.
Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται η εφημερίδα, η αμερικανική Κεντρική Διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων στη Μέση Ανατολή (U.S. Central Command) χρησιμοποίησε το εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης Claude, της τεχνολογικής εταιρείας Anthropic, για ανάλυση πληροφοριών, ταυτοποίηση στόχων και προσομοιώσεις σεναρίων μάχης κατά τη διάρκεια της επιχείρησης στο Ιράν, παρά την κυβερνητική οδηγία για απόσυρση.
Η χρήση του Claude σε τόσο υψηλού επιπέδου στρατιωτικές επιχειρήσεις, που ακολουθεί προηγούμενη αξιοποίησή του σε αποστολή για τη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, αναδεικνύει το βάθος ενσωμάτωσης των εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης στις αμερικανικές επιχειρησιακές ικανότητες, προκαλώντας παράλληλα ερωτήματα για την πολιτική εφαρμογής τους.
Η διαμάχη μεταξύ της κυβέρνησης των ΗΠΑ και της Anthropic έχει κλιμακωθεί εδώ και μήνες, με το Πεντάγωνο και την εταιρεία να διαφωνούν για το πώς θα πρέπει να χρησιμοποιούνται τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης σε στρατιωτικά περιβάλλοντα. Η εταιρεία αρνήθηκε να επιτρέψει πλήρη πρόσβαση στο μοντέλο για μαζικές επιτήρησης πολιτών ή αυτόνομα συστήματα όπλων, οδηγώντας την κυβέρνηση σε σκληρότερη στάση.
Σημειώνεται ότι την Παρασκευή 27/2, ο Τραμπ διέταξε όλες τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες να σταματήσουν να χρησιμοποιούν τεχνολογία της Anthropic, χαρακτηρίζοντας την εταιρεία «κίνδυνο για την αλυσίδα εφοδιασμού» και καθορίζοντας περίοδο έξι μηνών για σταδιακή απόσυρση.
Η απόφαση αυτή ακολούθησε έντονες διαπραγματεύσεις με το Πεντάγωνο, κατά τις οποίες οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ πίεζαν για ευρύτερη στρατιωτική χρήση του Claude χωρίς περιορισμούς. H Anthropic, αντιθέτως, επέμεινε στις ηθικές και τεχνικές εγγυήσεις που είχε θέσει, οδηγούμενη τελικά σε ρήξη.

© ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Ηγέτης του Ιράν εξελέγη ο μεγαλύτερος γιος του – Μοτζτάμπα Χοσεϊνί

0

Παρά το γεγονός ότι τις προηγούμενες ημέρες κυκλοφορούσαν έντονες φήμες πως ήταν και ο ίδιος νεκρός

Ο Μοτζτάμπα Χοσεϊνί Χαμενεΐ, πρωτότοκος γιος του δολοφονημένου Αλί Χαμενεΐ, εξελέγη νέος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, παρά το γεγονός ότι τις προηγούμενες ημέρες κυκλοφορούσαν έντονες φήμες πως ήταν και ο ίδιος νεκρός. Σύμφωνα με το δίκτυο Iran International, η εκλογή του Ιρανού κληρικού και πολιτικού στην κορυφή της ιεραρχίας της χώρας πραγματοποιήθηκε υπό την έντονη πίεση του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC).

Η εξέλιξη αυτή βάζει τέλος στη σύγχυση που επικράτησε, όταν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες τον έφεραν ως θύμα της ίδιας επίθεσης στην οποία φέρεται να έχασαν τη ζωή τους ο πατέρας του και ένας από τους αδελφούς του.

Όπως επισημαίνει το CNN, ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ αποτελούσε επί χρόνια μια ισχυρή προσωπικότητα στο παρασκήνιο της Τεχεράνης. Η επιρροή του βασίζεται στους εξαιρετικά στενούς δεσμούς που έχει αναπτύξει τόσο με τους Φρουρούς της Επανάστασης όσο και με την παραστρατιωτική οργάνωση Μπασίτζ, γεγονός που τον καθιστά τον εκλεκτό των δυνάμεων ασφαλείας για την επόμενη ημέρα του καθεστώτος.

ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΩΜΑ 88 ΚΛΗΡΙΚΩΝ

Η διαδικασία επιλογής του διαδόχου του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ ορίζεται ρητά από το Σύνταγμα του Ιράν και εμπίπτει στις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Συνέλευσης των Ειδικών (Assembly of Leadership Experts).

Πρόκειται για το ίδιο σώμα, αποτελούμενο από 88 κληρικούς, το οποίο είχε αναδείξει τον Χαμενεΐ στο ύπατο αξίωμα της χώρας το 1989. Σύμφωνα με το καταστατικό πλαίσιο της Ισλαμικής Δημοκρατίας, η Συνέλευση φέρει τη θεσμική ευθύνη για τον ορισμό του επόμενου Ανώτατου Ηγέτη, διασφαλίζοντας τη συνέχεια της θρησκευτικής και πολιτικής ηγεσίας.

© ΕΘΝΟΣ

Ta NEA volume 20-09

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 20-09 published March 6th, 2026.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.

Click here to read the paper.

Πως οι ΗΠΑ μετατρέπονται από μποξέρ σε μαχητές δρόμου!

0

Γράφει ο Κώστας Γρίβας*
©
slpress.gr

Το ουσιαστικότερο ερώτημα που τίθεται, δεν είναι απλώς αν οι ΗΠΑ επιδίωξαν να σταματήσουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Είναι αν αυτό ήταν πράγματι ο κεντρικός και αποκλειστικός στόχος τους. Η επίθεση και η αποδόμηση της διπλωματίας μοιάζει ως η αρχή ενός νέου αμερικανικού δόγματος εφαρμογής στρατιωτικής ισχύος, που παραπέμπει σε street fighter.

Οι διαπραγματεύσεις βρίσκονταν σε εξέλιξη όταν εκδηλώθηκε η αμερικανική – ισραηλινή επίθεση. Δεν είχε καταστεί σαφές ότι η διπλωματική οδός είχε εξαντληθεί, ούτε ότι το Ιράν δε θα μπορούσε, υπό πίεση και ανταλλάγματα, να αποδεχθεί ένα αυστηρό καθεστώς επιτήρησης και περιορισμών. Εάν πράγματι η οριστική και αμετάκλητη παύση του πυρηνικού προγράμματος ήταν το ζητούμενο, τότε θα ανέμενε κανείς μια διαφορετική στρατηγική και όχι συμπεριφορά street fighter.

Σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, προκαλεί εντύπωση ότι δεν επιχειρήθηκε – τουλάχιστον εμφανώς – μια συντονισμένη στρατηγική περικύκλωσης του Ιράν από τις υπόλοιπες πυρηνικές δυνάμεις, κυρίως τη Ρωσία και την Κίνα. Συχνά υιοθετείται η απλουστευτική άποψη, ότι Μόσχα και Πεκίνο είναι σύμμαχοι της Τεχεράνης και άρα θα τη στήριζαν άνευ όρων. Μια τέτοια προσέγγιση, όμως, αγνοεί την πολυπλοκότητα των διεθνών σχέσεων και τη λογική του πυρηνικού ολιγοπωλίου.

Οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα συγκροτούν τον πυρήνα της παγκόσμιας πυρηνικής ιεραρχίας. Η ισχύς τους δεν είναι μόνο ποσοτική, αλλά και θεσμική – κανονιστική. Μια πυρηνικοποίηση του Ιράν θα εγκυμονούσε σοβαρό κίνδυνο πυρηνικού πληθωρισμού. Η Σαουδική Αραβία, η οποία εδώ και δεκαετίες έχει αποκτήσει από την Κίνα βαλλιστικούς πυραύλους υψηλών επιδόσεων και διατηρεί στενές σχέσεις με το Πακιστάν, θα δεχόταν ισχυρότατη πίεση να αποκτήσει πυρηνική δυνατότητα.

Η Τουρκία περιμένει εναγωνίως αυτήν την ευκαιρία, ενώ η Αίγυπτος και ενδεχομένως άλλες περιφερειακές δυνάμεις θα επανεξέταζαν τις στρατηγικές τους επιλογές. Στην Ασία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα θα μπορούσαν να κινηθούν προς ανάλογη κατεύθυνση. Ένα τέτοιο σενάριο δεν εξυπηρετεί ούτε τα μακροπρόθεσμα κινεζικά συμφέροντα, ούτε τη ρωσική στρατηγική αυτοαντίληψη ως πυρηνικής υπερδύναμης.

Ένα πληθωριστικό πυρηνικό σύστημα θα απομείωνε την αποκλειστικότητα της ισχύος τους και στην περίπτωση της Κίνας θα απομείωνε δραματικά τις ικανότητες υλοποίησης περιφερειακής ηγεμονίας. Στη δε περίπτωση της Ρωσίας, είναι πολύ πιθανό ότι θα ενεργοποιούσε σκέψεις για πυρηνικοποίηση της Ευρώπης, στερώντας τη Μόσχα από έναν αποφασιστικό παράγοντα άσκησης πιέσεων στη Δυτική Ευρώπη. 

ΗΠΑ: ΑΠΟ ΜΠΟΞΕΡ STREET FIGHTER

Υπό αυτή τη λογική, θα μπορούσε να είχε διαμορφωθεί ένας άτυπος συνασπισμός των μεγάλων πυρηνικών δυνάμεων με στόχο την άσκηση συνδυασμένης πίεσης προς το Ιράν. Από τη μία θα είχαμε προσφορά εγγυήσεων ασφαλείας και οικονομικών ανταλλαγμάτων και από την άλλη, σαφείς και αξιόπιστες απειλές συνεπειών. Μια τέτοια προσέγγιση θα επέτρεπε στην Τεχεράνη να συναινέσει χωρίς να εμφανιστεί ως ηττημένη, ενώ ταυτόχρονα θα ενίσχυε τη διεθνή νομιμοποίηση ενδεχόμενης αυστηρότερης δράσης σε περίπτωση άρνησης. Ωστόσο, δε φαίνεται να επιχειρήθηκε σοβαρά μια τέτοια στρατηγική.

Το γεγονός αυτό μας επιτρέπει να υποθέσουμε, ότι η αμερικανική στόχευση ενδέχεται να υπερέβαινε το πρόβλημα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος καθαυτό. Ενδεχομένως βρισκόμαστε ενώπιον μιας ευρύτερης μεταβολής στη φιλοσοφία χρήσης της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος. Μιας μετάβασης από το μοντέλο της κανονιστικής ηγεμονίας – όπου η ισχύς υποτίθεται ότι ασκείται εντός πλαισίου θεσμών, πρωτοκόλλων και προβλεψιμότητας – σε ένα μοντέλο πιο απρόβλεπτης και αποδεσμευμένης ισχύος.

Η ταυτόχρονη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων και στρατιωτικών ενεργειών, η στοχοποίηση ηγεσιών εν μέσω διπλωματικών διεργασιών και η κατεδάφιση άγραφων κανόνων, δημιουργούν την εικόνα μιας δύναμης που δεν αυτοπεριορίζεται. Από «μποξέρ» που αγωνίζεται με συγκεκριμένους κανόνες, η υπερδύναμη εμφανίζεται σαν street fighter που χρησιμοποιεί κάθε μέσο, ακόμη και βρώμικο. Η απρόβλεπτη συμπεριφορά μπορεί πράγματι να λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής: Αυξάνει το κόστος στρατηγικού σχεδιασμού του αντιπάλου και ενισχύει την ψυχολογική πίεση.

Ωστόσο, αυτή η στρατηγική έχει σοβαρές παρενέργειες. Η ισχύς των ΗΠΑ δε βασίστηκε ιστορικά μόνο στη στρατιωτική τους υπεροχή, αλλά και στην αξιοπιστία τους ως πυλώνα ενός διεθνούς κανονιστικού πλαισίου. Η αποδόμηση της διπλωματικής παράδοσης – εν προκειμένω της αρχής ότι δεν πλήττουμε τον αντίπαλο ενώ διαπραγματευόμαστε μαζί του – διαβρώνει την εμπιστοσύνη. Σε ένα πυρηνικό περιβάλλον, η εμπιστοσύνη δεν είναι ηθική κατηγορία, είναι μηχανισμός σταθερότητας.

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ

Η εμπειρία της επίθεσης στο καθεστώς Καντάφι στη Λιβύη στο παρελθόν, λειτούργησε ήδη ως αρνητικό προηγούμενο. Η Λιβύη είχε εγκαταλείψει το πρόγραμμα όπλων μαζικής καταστροφής για να επανενταχθεί στη διεθνή κοινότητα, αλλά κατέρρευσε έπειτα από δυτική στρατιωτική επέμβαση. Αντιθέτως, η Βόρεια Κορέα, έχοντας αποκτήσει πυρηνικά όπλα, απέφυγε παρόμοια μοίρα. Το μήνυμα που εισέπραξαν πολλοί διεθνείς δρώντες, μεταξύ των οποίων και το Ιράν, ήταν σαφές: Η πυρηνική αποτροπή αποτελεί εγγύηση επιβίωσης. Είτε αυτή η ανάγνωση είναι πλήρως ακριβής είτε όχι, η αντίληψη έχει στρατηγικό βάρος.

Η αξιοπιστία στις διεθνείς σχέσεις έχει δύο όψεις. Είναι η αξιοπιστία της απειλής και η αξιοπιστία της δέσμευσης. Όταν ενισχύεται υπέρμετρα η πρώτη, η δεύτερη μπορεί να υπονομευθεί. Εάν οι δρώντες στο διεθνές σύστημα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι οι κανόνες μπορούν να ανασταλούν κατά το δοκούν, τότε κάθε διαπραγμάτευση καθίσταται παιχνίδι παγίδευσης. Σε έναν κόσμο με πυρηνικά όπλα, η αυξημένη καχυποψία συνεπάγεται μικρότερα περιθώρια απόφασης και υψηλότερο κίνδυνο παρερμηνείας.

Το πρόβλημα, συνεπώς, δεν είναι μόνο ιρανικό. Είναι συστημικό. Αν η διεθνής τάξη μεταβεί από κανονιστική ηγεμονία σε καθεστώς απρόβλεπτης ισχύος, τότε αυξάνεται η ρευστότητα και μαζί της αυξάνεται και η επικινδυνότητα. Οι κανόνες δεν είναι απλώς ρομαντικά κατάλοιπα ενός παρελθόντος, είναι εργαλεία διαχείρισης κινδύνου. Ακόμη και οι ισχυροί έχουν συμφέρον να λειτουργούν εντός προβλέψιμου πλαισίου.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι, αν η σημερινή στάση των ΗΠΑ συνιστά παροδική τακτική αναπροσαρμογή ή βαθύτερη μεταβολή στρατηγικής κουλτούρας. Εάν πρόκειται για το δεύτερο, τότε εισερχόμαστε σε περίοδο αυξημένης αστάθειας. Η απελευθέρωση από τους κανόνες μπορεί να προσφέρει βραχυπρόθεσμα πλεονεκτήματα, αλλά μακροπρόθεσμα ενδέχεται να διαβρώσει το ίδιο το θεμέλιο της αμερικανικής ηγεμονίας.

Σε έναν κόσμο όπου τα πυρηνικά όπλα συνυπάρχουν με τη διάβρωση των πρωτοκόλλων, η ανάγκη επαναβεβαίωσης κανόνων δεν αποτελεί ηθική πολυτέλεια, αλλά στρατηγική αναγκαιότητα. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να αποτραπεί η απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ιράν, αλλά να διατηρηθεί μια διεθνής τάξη, όπου η ισχύς συνυπάρχει με την προβλεψιμότητα. Διότι όταν το παιχνίδι της ισχύος παύει να διέπεται από κανόνες, το ρίσκο δεν κατανέμεται ισομερώς, διαχέεται ανεξέλεγκτα. Και σε ένα πυρηνικό σύστημα, η ανεξέλεγκτη διάχυση ρίσκου είναι το πιο επικίνδυνο σενάριο από όλα.

*Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, διευθυντής του Τομέα Θεωρίας και Ανάλυσης Πολέμου στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πώς απαντά η κυβέρνηση στην πίεση από τα δεξιά

0

Δεν θέλει να αφήσει χώρο στην αντιπολίτευση στο κέντρο αλλά την ίδια στιγμή επιδιώκει την προσέγγιση απογοητευμένων ψηφοφόρων που ενδεχομένως κοιτάνε προς τα δεξιά

Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν πως σχεδόν ο ένας στους επτά ψηφοφόρους θα μπορούσε να στραφεί σε κόμματα στα δεξιά της Ν.Δ. οι «γαλάζιοι» επιχειρούν να επαναπροσεγγίσουν ένα παραδοσιακό κοινό. Στο πλαίσιο αυτό προτάσσουν μια ατζέντα που ενδιαφέρει το συγκεκριμένο ακροατήριο και είναι ενδεικτικό, πως θέματα που σχετίζονται με την ασφάλεια βρέθηκαν την Τετάρτη 25/2 στο επίκεντρο του προσυνεδρίου της Ν.Δ. στην Αλεξανδρούπολη.

Από το Μαξίμου εστιάζουν σε μια σειρά κινήσεων που γίνονται για την αμυντική θωράκιση της χώρας, το μεταναστευτικό, σε θέματα που σχετίζονται με την ασφάλεια των πολιτών κ.α. Από το προσυνέδριο της Ν.Δ. ο Κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε, πως ο φράχτης θα καλύψει ολόκληρο τον Εβρο «έτσι ώστε να είμαστε μονίμως ασφαλείς έναντι οποιασδήποτε απειλής», λεγοντας πως θα προστεθούν «περισσότεροι άνθρωποι, αλλά και καλύτερος συντονισμός και τεχνικά μέσα».

Μάλιστα δεν είναι τυχαίο, πως το θέμα του δεύτερου προσυνεδρίου της Ν.Δ. – στο δρόμο προς το συνέδριο του κόμματος που θα γίνει από τις 15 ως 17 Μαΐου 2026 – ήταν η ασφάλεια. Το λόγο πήραν οι υπουργοί Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Μετανάστευσης, Θάνος Πλεύρης, και Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Γιάννης Κεφαλογιάννης, που αναφέρθηκαν σε μια σειρά κινήσεων που δρομολογούνται.

Παράλληλα, το βλέμμα είναι στραμμένο στη Βόρεια Ελλάδα, όπου κόμματα που κινούνται στα δεξιά της Ν.Δ. καταγράφουν υψηλότερα ποσοστά σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας και το επόμενο διάστημα θα πυκνώνουν οι «γαλάζιες» περιοδείες. Ο πρωθυπουργός πραγματοποίησε επίσκεψη στον Έβρο – που δοκιμάστηκε από τις πλημμύρες τις τελευταίες ημέρες (πλημμύρισαν τουλάχιστον 150.000 στρέμματα!!) – δίνοντας έμφαση σε μία σειρά έργων που θα υλοποιηθούν.

Από το «γαλάζιο» στρατόπεδο δε θέλουν να υπάρξουν διαρροές προς τα δεξιά και δεν είναι τυχαίο πως έχουν επανειλημμένα τοποθετηθεί αιχμηρά για «πατριώτες του καναπέ», που ασκούν κριτική χωρίς να καταθέτουν προτάσεις. Με κυβερνητικά στελέχη να ρίχνουν το βάρος σε μία σειρά κινήσεων που έχουν δρομολογηθεί, λέγοντας «έχουμε μεριμνήσει για την αναβάθμιση της διπλωματικής ισχύος και της επιρροής της Ελλάδας, την ενίσχυση της αποτρεπτικής δύναμης των ενόπλων δυνάμεων και τη μετατροπή της Ελλάδας σε κομβικό παίκτη στον ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης».

ΤΑ ΠΥΡΑ ΣΑΜΑΡΑ

Αποφασισμένος να συνεχίσει να ασκεί σε υψηλούς τόνους κριτική στους χειρισμούς της κυβέρνησης σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, είναι ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Σε γραπτή δήλωσή του ανέφερε πως «όπως αποκαλύφθηκε, στη σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και της κοινοπραξίας της Chevron για έρευνα και εξορύξεις στα θαλάσσια οικόπεδα της Κρήτης, προστέθηκαν την τελευταία στιγμή όροι που υποδηλώνουν, εμμέσως πλην σαφώς, τη δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων».

Δεύτερον, σημείωσε πως «ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου την περασμένη εβδομάδα δήλωσε ευθέως, ότι στην Κάσο υπήρξε παρεμπόδιση των ερευνών από την Τουρκία, και ότι οι έρευνες λόγω Τουρκίας, προσέξτε, ΔΕΝ ολοκληρώθηκαν» και συμπλήρωσε «ρωτάω λοιπόν, καθαρά: Λέει ψέματα η Κύπρος; Αυτά δε λέγονται “ήρεμα νερά”…».

Από την κυβέρνηση δε θέλουν πάντως να αφήσουν αναπάντητα τα βέλη του πρώην πρωθυπουργού, ιδιαίτερα σε μία περίοδο που ποντάρουν στις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί στο ενεργειακό. Μάλιστα, κυβερνητικές πηγές μιλούσαν χαρακτηριστικά για «τις συνήθεις εκτός πραγματικότητος τοποθετήσεις».

Όπως έλεγαν «σχετικά με τη σύμβαση με την εταιρεία Chevron, ο οποιοσδήποτε γνωρίζει ότι κυριαρχικά δικαιώματα δε χάνονται μέσω συμφωνιών με ιδιωτικές εταιρείες». Σχετικά με την ερευνητική δραστηριότητα του πλοίου Ievoli Relume για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης – Κύπρου, παρέπεμπαν στην ανακοίνωση της 24ης Ιουλίου 2024 του ίδιου του φορέα υλοποίησης του έργου ΑΔΜΗΕ.

Να σημειωθεί εδώ, πως οι πρόσφατες συμφωνίες με τη σύμπραξη Chevron και HelleniQ Energy θα παρουσιαστούν από την ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας στο υπουργικό συμβούλιο. Και αναμένονται με ενδιαφέρον τα μηνύματα που θα εκπέμψει στην εισαγωγική τοποθέτηση ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΣΤΟ

«ΓΑΛΑΖΙΟ» ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ

Στο εσωτερικό της Ν.Δ. υπάρχουν φωνές που τάσσονται υπέρ μιας στενότερης σύνδεσης με τις «ρίζες» του κόμματος, σε μια προσπάθεια σύσφιξης των σχέσεων με ένα παραδοσιακό κοινό. Τις προηγούμενες μέρες η τοποθέτηση του Νίκου Δένδια για τις δημοσκοπήσεις και για το «DNA» της παράταξης αλλά και η απάντηση που ήρθε από «γαλάζιους», όπως για παράδειγμα ο Μακάριος Λαζαρίδης, συζητήθηκε στα πολιτικά… πηγαδάκια.

Από την κυβέρνηση δε θέλουν να σταματήσουν τα ανοίγματα σε ένα κεντρώο ακροατήριο, που εκτιμάται πως συνέβαλε στις εκλογικές νίκες του 2019 και του 2023. Ωστόσο, την ίδια στιγμή θέλουν να έρθουν πιο κοντά σε ένα δεξιόστροφο κοινό, με γνωστά ονόματα του κόμματος, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, να κοιτάνε πρωτίστως προς το συγκεκριμένο ακροατήριο.

Πρόκειται για μια δύσκολη άσκηση ισορροπίας για το κυβερνών κόμμα, καθώς δε θέλει να αφήσει χώρο στην αντιπολίτευση στο κέντρο αλλά την ίδια στιγμή επιδιώκει την προσέγγιση απογοητευμένων ψηφοφόρων που ενδεχομένως κοιτάνε προς τα δεξιά.

© Κατερίνα Κοκκαλιάρη
(για το
ethnos.gr)