Monday, February 23, 2026
spot_img
spot_img
Home Blog Page 110

Οικονομολόγοι αναμένουν ότι τα στοιχεία για τον πληθωρισμό του Ιουλίου θα ανοίξουν το δρόμο για περισσότερες μειώσεις επιτοκίων

0

Οι οικονομολόγοι προβλέπουν, ότι ο πληθωρισμός στον Καναδά σημείωσε περαιτέρω πτώση τον περασμένο μήνα, γεγονός που αναμένεται να δώσει το «πράσινο φως» στην Τράπεζα του Καναδά, να συνεχίσει τις μειώσεις επιτοκίων κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, τα στοιχεία του Ιουλίου που θα δημοσιευθούν από τη Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά, θα δείξουν ότι ο πληθωρισμός επιβραδύνθηκε στο 2,4% από το 2,7% που καταγράφηκε τον Ιούνιο. Ο Τζέιμς Ορλάντο, διευθυντής οικονομικών μελετών της TD, επισημαίνει ότι παρά τις αυξητικές πιέσεις στις τιμές της βενζίνης και των τροφίμων, εξακολουθεί να αναμένει πτώση του ετήσιου ρυθμού πληθωρισμού, λόγω των επιδράσεων βάσης από το προηγούμενο έτος. Οι επιδράσεις βάσης αναφέρονται στις αλλαγές στις τιμές από τον προηγούμενο χρόνο, οι οποίες επηρεάζουν τον υπολογισμό του συνολικού πληθωρισμού.

«Αυτό συμβαίνει λόγω της έντονης αποδόμησης των επιδράσεων βάσης από τον περασμένο Ιούλιο, όταν ο πληθωρισμός αυξήθηκε σημαντικά», δήλωσε ο Ορλάντο.

Η σημαντική επιβράδυνση της αύξησης των τιμών φέτος έχει ενισχύσει την εμπιστοσύνη μεταξύ των οικονομολόγων και της Τράπεζας του Καναδά, ότι ο πληθωρισμός θα συνεχίσει να μειώνεται τους προσεχείς μήνες, δίνοντας έτσι το «πράσινο φως» στην κεντρική τράπεζα να συνεχίσει να μειώνει το βασικό επιτόκιό της.

Ο Τιάγκο Φιγκεϊρέδο, μακρο-οικονομικός στρατηγιστής της Desjardins, τόνισε ότι θα πρέπει να δούμε κάτι πολύ διαφορετικό από αυτά που έχουμε δει μέχρι τώρα στις αναγνώσεις του πληθωρισμού για να αποτραπεί μια περαιτέρω μείωση του επιτοκίου το Σεπτέμβριο. Η Desjardins αναμένει, ότι ο ετήσιος ρυθμός πληθωρισμού μειώθηκε στο 2,5% τον Ιούλιο.

Η Τράπεζα του Καναδά, η οποία έχει μειώσει το βασικό της επιτόκιο στις δύο τελευταίες συνεδριάσεις της, έχει δηλώσει ότι θα συνεχίσει να μειώνει τα επιτόκια, όσο η αύξηση των τιμών συνεχίζει να επιβραδύνεται. Η στροφή της κεντρικής τράπεζας προς τις μειώσεις επιτοκίων έρχεται εν μέσω μιας ασθμαίνουσας οικονομίας, καθώς οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές μειώνουν τις δαπάνες τους.

Εν τω μεταξύ, η αγορά εργασίας δείχνει σημάδια ψύχρανσης, με την ανεργία να αυξάνεται στο 6,4% τον Ιούλιο. Ο διοικητής τής Τράπεζας του Καναδά, Τιφ Μάκλεμ, δήλωσε κατά την τελευταία ανακοίνωση τής απόφασης για τα επιτόκια, ότι καθώς ο πληθωρισμός πλησιάζει όλο και περισσότερο το στόχο του 2%, η κεντρική τράπεζα λαμβάνει όλο και περισσότερο υπόψη τους κινδύνους που σχετίζονται με τη διατήρηση των επιτοκίων σε υψηλά επίπεδα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

«Η ανάγκη για ανάκαμψη της ανάπτυξης ήταν κάτι που επηρέασε την απόφασή μας να μειώσουμε το επιτόκιο πολιτικής σήμερα», δήλωσε ο Μάκλεμ στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε τη συνεδρίαση της 24ης Ιουλίου.

Οι προβλέψεις των αναλυτών είναι πλέον ευρέως διαδεδομένες, ότι η κεντρική τράπεζα θα μειώσει το επιτόκιο πολιτικής της σε κάθε συνεδρίαση φέτος. Υποθέτοντας ότι η τράπεζα θα προχωρήσει σε μειώσεις κατά ένα τέταρτο της ποσοστιαίας μονάδας σε κάθε συνεδρίαση, το βασικό επιτόκιο της θα μειωθεί στο 3,75%.

«Δεν υπάρχει κάτι στην οικονομία αυτή τη στιγμή που να μας κάνει να πιστεύουμε ότι ο πληθωρισμός θα αυξηθεί ξανά σύντομα. Έτσι, αυτό ενισχύει την προσδοκία για συνεχείς μειώσεις επιτοκίων με ρυθμό 25 μονάδων βάσης σε κάθε συνεδρίαση», δήλωσε ο Ορλάντο.

Ο ετήσιος ρυθμός πληθωρισμού έχει παραμείνει εντός του στόχου της Τράπεζας του Καναδά, που κυμαίνεται μεταξύ 1% και 3%, από τον Ιανουάριο, γεγονός που αποτελεί μια ευπρόσδεκτη εξέλιξη μετά από μια ιστορική αύξηση των τιμών. Η τράπεζα προβλέπει ότι ο πληθωρισμός θα επανέλθει στο στόχο του 2% το επόμενο έτος. Η επιβράδυνση του πληθωρισμού στον Καναδά είναι μέρος μιας ευρύτερης παγκόσμιας τάσης, που επιτρέπει στις κεντρικές τράπεζες να μειώσουν ή να σκέφτονται να μειώσουν τα επιτόκια τους.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ετήσιος ρυθμός πληθωρισμού έφτασε στο χαμηλότερο επίπεδο του εδώ και περισσότερα από τρία χρόνια τον Ιούλιο, το τελευταίο σημάδι ότι η χειρότερη αύξηση των τιμών των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών εξασθενεί, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια μείωση επιτοκίων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ το Σεπτέμβριο. Το ετήσιο ποσοστό πληθωρισμού στις ΗΠΑ διαμορφώθηκε πλέον στο 2,9%.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ξεκίνησε να μειώνει το επιτόκιο πολιτικής της τον Ιούνιο, ενώ η Τράπεζα της Αγγλίας πραγματοποίησε την πρώτη της μείωση νωρίτερα αυτό το μήνα.

ΚΑΝΑΔΑΣ: Εκρηκτική Ανάγκη Εκσυγχρονισμού Υποδομών

0

Το Μόντρεαλ αντιμετωπίζει τώρα μια ολοένα και πιο πιεστική πρόκληση, που απειλεί τον ίδιο τον ιστό της αστικής του ζωής: τη γήρανση και την υποβάθμιση των υδάτινων υποδομών. Η πρόσφατη ρήξη ενός μεγάλου υπόγειου αγωγού νερού κοντά στη γέφυρα Jacques-Cartier έφερε αυτό το θέμα στο προσκήνιο, υπογραμμίζοντας την κρίσιμη ανάγκη για άμεση δράση και επενδύσεις στον εκσυγχρονισμό των υποδομών της πόλης.

Η ΡΗΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΓΟΥ: ΕΝΑ ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟ

ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ

Στις 16 Αυγούστου 2024, οι κάτοικοι του Μόντρεαλ ξαναθυμήθηκαν ξαφνικά την ευθραυστότητα των υποδομών της πόλης, όταν έσπασε ένας μεγάλος αγωγός ύδρευσης, με αποτέλεσμα ένας τεράστιος πίδακας νερού να ξεχυθεί στους δρόμους. Η ρήξη, την οποία ορισμένοι μάρτυρες περιέγραψαν ως «τείχος νερού», προκάλεσε σημαντικές πλημμύρες, που οδήγησε στην εκκένωση των κοντινών κτιρίων και επηρέασε 150.000 νοικοκυριά με προειδοποίηση για βρασμό νερού.

Αυτό το περιστατικό δεν είναι απλώς ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά μάλλον ένα σύμπτωμα ενός πολύ μεγαλύτερου προβλήματος, που σαπίζει κάτω από την επιφάνεια της πόλης εδώ και δεκαετίες.

Ο κατεστραμμένος αγωγός νερού είναι μόνο ένα από τα πολλά γερασμένα εξαρτήματα στο εκτεταμένο υπόγειο δίκτυο υποδομής του Μόντρεαλ. Κατασκευασμένο πριν από δεκαετίες, μεγάλο μέρος αυτού του δικτύου φτάνει τώρα στο τέλος της λειτουργικής του ζωής, όπως σημειώνεται σε μια έκθεση του 2020 από την Canadian Survey of Critical Public Infrastructure. Η έκθεση αποκάλυψε, ότι σχεδόν ένα στα πέντε χιλιόμετρα σωλήνων ύδρευσης, αποχέτευσης και όμβριων υδάτων στον Καναδά, πλησιάζει στο τέλος της ζωής του, με πολλούς από αυτούς τους σωλήνες να έχουν εγκατασταθεί πριν από το 1970.

Το Μόντρεαλ, με τις δύσκολες χειμερινές συνθήκες και τις κυμαινόμενες θερμοκρασίες, είναι ιδιαίτερα ευάλωτο σε τέτοιες αστοχίες.

ΜΙΑ ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ

Ενώ το Μόντρεαλ αντιμετωπίζει τις άμεσες συνέπειες αυτής της ρήξης, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι αυτό το ζήτημα δεν είναι μοναδικό στην πόλη. Σε ολόκληρο τον Καναδά, οι δήμοι αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις, καθώς οι γερασμένες υποδομές αποτυγχάνουν υπό την πίεση του χρόνου, του κλίματος και της αυξανόμενης αστικοποίησης.

Ο Geoff Stewart, πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Καναδικών Δήμων, έχει εκφράσει τη φωνή του για την επείγουσα ανάγκη για αναβάθμιση των υποδομών σε ολόκληρη τη χώρα. Προειδοποιεί ότι χωρίς σημαντικές επενδύσεις και προσπάθειες εκσυγχρονισμού, πόλεις όπως το Μόντρεαλ θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν μεγάλες βλάβες στις υποδομές, οδηγώντας σε δαπανηρές επισκευές, διακοπές και πιθανούς κινδύνους για τη δημόσια ασφάλεια.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΔΡΑΣΗ

Η διακοπή του δικτύου ύδρευσης στο Μόντρεαλ θα πρέπει να είναι καταλύτης για συνολική δράση, τόσο σε δημοτικό όσο και σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Η Ομοσπονδία των Καναδικών Δήμων έχει υποστηρίξει για ένα νέο μοντέλο δημοτικής ανάπτυξης, που θα αναθεωρεί τους ομοσπονδιακούς και επαρχιακούς τύπους χρηματοδότησης, για να παρέχει στις πόλεις περισσότερους πόρους.

Επί του παρόντος, λιγότερο από 10 σεντς από κάθε φορολογικό δολάριο που συλλέγεται στον Καναδά πηγαίνει στους δήμους, παρά το γεγονός ότι οι πόλεις είναι υπεύθυνες για τη διατήρηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των υποδομών της χώρας.

Ο Stewart υποστηρίζει, ότι πόλεις όπως το Μόντρεαλ χρειάζονται περισσότερη οικονομική υποστήριξη, για να αντιμετωπίσουν τις αυξανόμενες απαιτήσεις στις γερασμένες υποδομές τους. Προτείνει ότι οι ομοσπονδιακές και οι επαρχιακές κυβερνήσεις έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν πρόσθετα έσοδα μέσω αυξήσεων εισοδήματος ή φόρου επί των πωλήσεων, τα οποία θα μπορούσαν στη συνέχεια να διατεθούν σε έργα υποδομής ζωτικής σημασίας. Χωρίς τέτοια μέτρα, οι δήμοι μένουν με λίγες επιλογές, εκτός από την αύξηση των φόρων ακίνητης περιουσίας, η οποία είναι συχνά πολιτικά μη δημοφιλής και ανεπαρκής για να καλύψει το τεράστιο κόστος του εκσυγχρονισμού των υποδομών.

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΑΔΡΑΝΕΙΑΣ

Οι συνέπειες της αποτυχίας αντιμετώπισης αυτών των ζητημάτων υποδομής είναι τρομερές. Εκτός από τις άμεσες ζημιές που προκλήθηκαν από τη ρήξη του δικτύου ύδρευσης, όπως υλικές ζημιές, διακοπές των επιχειρήσεων και ανησυχίες για τη δημόσια ασφάλεια, υπάρχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις για την οικονομία και την ποιότητα ζωής της πόλης. Η γήρανση των υποδομών μπορεί να οδηγήσει σε πιο συχνές και σοβαρές βλάβες, οι οποίες με τη σειρά τους μπορούν να διαβρώσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην ικανότητα της πόλης να παρέχει βασικές υπηρεσίες. Επιπλέον, το κόστος που σχετίζεται με τις επείγουσες επισκευές είναι συχνά πολύ υψηλότερο από εκείνο για τις προγραμματισμένες αναβαθμίσεις και συντήρηση, οδηγώντας σε ένα φαύλο κύκλο αντιδραστικής και όχι προληπτικής διαχείρισης.

Το Μόντρεαλ, όπως και πολλές άλλες πόλεις, πρέπει επίσης να εξετάσει τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής στις υποδομές του. Με πιο ακραία καιρικά φαινόμενα να προβλέπονται στο μέλλον, οι παλιοί σωλήνες, οι δρόμοι και οι γέφυρες της πόλης θα είναι όλο και πιο ευάλωτοι σε ζημιές. Η επένδυση σε ανθεκτικές υποδομές που μπορούν να αντέξουν αυτές τις προκλήσεις, δεν είναι απλώς θέμα διατήρησης του status quo αλλά και διασφάλισης της μελλοντικής βιωσιμότητας και ευημερίας της πόλης.

Η πρόσφατη ρήξη του δικτύου ύδρευσης στο Μόντρεαλ είναι μια κλήση αφύπνισης για την πόλη και τη χώρα στο σύνολό της. Για το Μόντρεαλ, αυτό σημαίνει λήψη άμεσων μέτρων για την αξιολόγηση και την αναβάθμιση της γερασμένης υδάτινης υποδομής του, αλλά σημαίνει επίσης ότι κοιτάζει μπροστά για να διασφαλίσει ότι ολόκληρο το δίκτυο υποδομής της πόλης είναι ανθεκτικό και ικανό να υποστηρίξει την ανάπτυξή του τα επόμενα χρόνια. Η ώρα για δράση είναι τώρα, προτού η επόμενη μεγάλη αποτυχία αναγκάσει το θέμα για άλλη μια φορά να έρθει στο προσκήνιο. Το μέλλον του Μόντρεαλ εξαρτάται από αυτό.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΚΕΜΠΕΚ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΜΜΥΡΟΠΑΘΕΙΣ

Την Παρασκευή 16 Αυγούστου, παρουσία του υπουργού δημόσιας ασφάλειας κ. Bonardel, ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ, Francois Légault ανακοίνωσε κυβερνητικό πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας για τους πλημμυροπαθείς.

«Θα αναλύσουμε προσεκτικά αιτήματα που συνδέονται με μικτές αιτίες, για παράδειγμα υπερχειλίσεις υδάτων που οδηγούν σε εφεδρικές αποχετεύσεις», διευκρίνισε επίσης ο υπουργός δημόσιας ασφάλειας. Ο κ. Bonnardel, ωστόσο, επέμεινε στη σημασία τού να επικοινωνήσετε πρώτα με τον ιδιωτικό σας ασφαλιστή, καθώς το πρόγραμμα αποτελεί μόνο «έσχατη λύση» κρατική βοήθεια.

Το πρόγραμμα αυτό παρέχει βοήθεια έσχατης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης ορισμένων επιλέξιμων ζημιών σε κύριες κατοικίες, επιχειρήσεις και κρίσιμες δημοτικές υποδομές.

Τα άτομα που επλήγησαν από πλημμύρες πρέπει να διασφαλίσουν ότι έχουν αναγνωριστεί ως θύματα καταστροφών στο δήμο τους και ότι έχουν επικοινωνήσει με τον ασφαλιστή τους, πριν υποβάλουν αίτηση για οικονομική βοήθεια και αποζημίωση.

Αιτήματα για οικονομική βοήθεια και αποζημίωση μπορούν να υποβληθούν ηλεκτρονικά στην ακόλουθη διεύθυνση https://www.quebec.ca/securite-situations-urgence ή τηλεφωνικά στο 1 888 643-2433.

Πυρκαγιές στην Ελλάδα: Μια νεοφιλελεύθερη αποτυχία

0

Πάνω από μια δεκαετία υποχρηματοδότησης κρίσιμων δημόσιων υπηρεσιών έχει αφήσει τη χώρα εντελώς απροετοίμαστη για τις καταστροφές που έφερε το κλιματικό χάος

Στις 11 Αυγούστου 2024, μια πυρκαγιά ξέσπασε στο βορειοανατολικό τμήμα της περιοχής της Αττικής, στην Ελλάδα. Η φωτιά γρήγορα ξέφυγε από τον έλεγχο και εξαπλώθηκε σε οικισμούς της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων ακόμη και προαστίων στην περιφέρεια της πρωτεύουσας της Αθήνας, αφήνοντας στο πέρασμά της καταστροφές και θάνατο.

Άρθρο του Γιαβόρ Ταρίνσκι*
στο freedomnews.org.uk

Δεν είναι η πρώτη τέτοια περίπτωση. Κάθε καλοκαίρι, γινόμαστε μάρτυρες τέτοιων πυρκαγιών, ενώ ακολουθούν χειμώνες με καταστροφικές πλημμύρες. Και παρόλο που η εποχή της κλιματικής αλλαγής δημιουργεί συνθήκες που ενισχύουν την καταστροφικότητα των φυσικών καταστροφών, παρατηρούμε πώς το νεοφιλελεύθερο κράτος, στην προκειμένη περίπτωση το ελληνικό, εμφανίζεται ανίκανο να προετοιμαστεί γι’ αυτή τη νέα πραγματικότητα.

Παρά τις ενδείξεις, ότι αυτοί οι περιβαλλοντικοί κατακλυσμοί θα συνεχιστούν με αυξανόμενη ισχύ, οι Αρχές επιλέγουν να αγνοήσουν τις προειδοποιήσεις και να αναγκάσουν τους ειδικούς να καταγγείλουν το τρέχον προληπτικό μοντέλο στην Ελλάδα σχετικά με τις πυρκαγιές ως «καταστροφικό». Πάνω από μια δεκαετία νέο-φιλελεύθερου αυταρχισμού, έχει αφήσει τη χώρα εντελώς απροετοίμαστη για φυσικές καταστροφές. Αλλά όπως κάθε άλλο νέο-φιλελεύθερο κράτος, το ελληνικό υπο-χρηματοδοτεί συνεχώς κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες, εκτός από μία: την αστυνομία.

Αρκεί να δούμε τους αριθμούς: Στην πρόσφατη δασική πυρκαγιά, περίπου 560 πυροσβέστες στάλθηκαν για να αντιμετωπίσουν τη φωτιά που κάλυπτε 8.594,2 εκτάρια, ενώ για την τελευταία επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου του 1973 στην Αθήνα, περισσότεροι από 6.000 αστυνομικοί αναπτύχθηκαν στο κέντρο της πρωτεύουσας για την ετήσια διαδήλωση. Όντας μια από τις πιο βαριά αστυνομευόμενες χώρες της Ευρώπης, η Ελλάδα έχει ορδές κατασταλτικών μονάδων και ελάχιστες για οτιδήποτε άλλο.

Ως αποτέλεσμα, οι ελληνικές αρχές αναγκάστηκαν να αναπτύξουν και μέρος του αστυνομικού εξοπλισμού (όπως ένα κανόνι νερού), από τον οποίο διαθέτει άφθονο, για την αντιμετώπιση της πυρκαγιάς.

Είναι ενδεικτικό, ότι κατά τη διάρκεια μιας πυρκαγιάς πριν από δύο χρόνια, ένας πολίτης είπε σε τηλεοπτικό συνεργείο που βρισκόταν εν μέσω των πύρινων πυρκαγιών, ότι «η αστυνομία και οι δημοσιογράφοι είναι περισσότεροι από τους πυροσβέστες».

Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, αφού κάθε ιεραρχικό σύστημα, όπως το κράτος, συνοψίζεται, όπως σημειώνει ο Jacques Ranciere (Γάλλος φιλόσοφος και ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού), στην αστυνομία.

Και αυτή η ουσία του κράτους ενισχύεται μόνο από το νέο-φιλελεύθερο δόγμα, το οποίο θεωρεί την καταστολή ως τον υπέρτατο προστάτη της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και της καπιταλιστικής αγοράς, ενώ κάθε άλλη δημόσια υπηρεσία, ως σπάταλη.

Αυτό επιφυλάσσει το σύμπλεγμα Πρωτεύουσας-Έθνους-Κράτους για το μέλλον της ανθρωπότητας – ενώ ο κόσμος καίγεται και το χάος εξαπλώνεται, οι ελίτ θα περικυκλώνονται με ολοένα αυξανόμενες δυνάμεις καταστολής, ώστε η εξουσία τους να μην αμφισβητηθεί μέχρι το τέλος.

Ο μόνος δρόμος που οδηγεί πέρα ​​από αυτήν τη δυστοπική εποχή που έρχεται, είναι η αντικατάσταση του κράτους με μια αυτόνομη αμεσοδημοκρατική διοίκηση, για την αντιμετώπιση των συνεχιζόμενων κοινωνικών και περιβαλλοντικών κρίσεων, δίνοντας προτεραιότητα στις ανθρώπινες ζωές και κοινότητες έναντι των κερδών και των προϋπολογισμών.

Ένα εναλλακτικό μοντέλο που έρχεται σε αντίθεση με τη λογική της αστυνόμευσης. Και η εκδήλωση αυτής της διαδρομής μπορεί να παρατηρηθεί στην αντίδραση αμέτρητων εθελοντών, αλλά και αυτό-οργανωμένων πυροσβεστικών συλλογικοτήτων εν μέσω της τελευταίας πυρκαγιάς.

Βλέποντας ότι το κατεστημένο δε θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για να προστατεύσει ανθρώπινες ζωές και οικισμούς, ειδικά σε μια εποχή κλιματικής κρίσης που ενισχύει την καταστροφικότητα των φυσικών καταστροφών, οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι εξαρτάται από τη συλλογική τους ικανότητα να οργανώσουν την ευημερία των κοινοτήτων τους.

Από τέτοιες συνειδητοποιήσεις αρχίζει κανείς να αμφισβητεί την υποτιθέμενη «αναγκαιότητα του κράτους» και τις πιθανές εναλλακτικές του.

* Ο Γιαβόρ Ταρίνσκι είναι ανεξάρτητος ερευνητής, ακτιβιστής και συγγραφέας

Tι θα συμβεί στις ΗΠΑ αν κερδίσει η Κάμαλα

0

Γιατί επέλεξε τον εθνοφρουρό

Γράφει ο δημοσιογράφος
ΜΑΚΗΣ ΑΝΔΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

Η επιλογή του Δημοκρατικού κυβερνήτη της Μινεσότα, Τιμ Γουόλς, για υποψήφιο αντιπρόεδρό της από την Κάμαλα Χάρις, είχε διάφορες αναγνώσεις. Ανήκει στην αριστερή πτέρυγα των Δημοκρατικών, είναι γέννημα θρέμμα της μεσαίας τάξης, είναι δικαιωματιστής και υπέρ των αμβλώσεων, σε σημείο που έκανε τη Μινεσότα καταφύγιο για γυναίκες που ήθελαν να κάνουν άμβλωση και γενικά γράφεται πως υπάρχει καλή «χημεία» με τη Χάρις.

Απόφοιτος Κοινωνικών Επιστημών από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Σάντρον της Νεμπράσκα, ο Γουόλς εργάστηκε ως εκπαιδευτικός σε Λύκειο, δίδαξε επίσης το 1989 για ένα χρόνο αγγλικά στην Κίνα και ήταν προπονητής ομάδων αμερικανικού ποδοσφαίρου. Η γκάμα αυτή των αναφορών τον καθιστούν αναμφίβολα εκλογικά πολύτιμο για την Κάμαλα. Όμως, εμείς θα σταθούμε σε μια κρίσιμη εμπειρία του, στο γεγονός δηλαδή ότι είναι ένας βετεράνος της Εθνοφρουράς στην οποία υπηρέτησε επί 24 χρόνια, συμβάλλοντας κυρίως στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, έργο για το οποίο παρασημοφορήθηκε. Να συμπληρώσουμε, ότι ο Γουόλς έχει στηρίξει το δικαίωμα στην οπλοκατοχή, ο ίδιος δε είναι κάτοχος όπλου για κυνήγι φασιανών.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε ποιος θα κερδίσει τελικά την αμερικάνικη προεδρία και είναι βέβαιο ότι αυτός ή αυτή που θα εκλεγεί θα έχει τεράστια εξωτερικά και εσωτερικά προβλήματα να διαχειριστεί. Αν καταφέρει να νικήσει η Χάρις, εξέλιξη που δε μοιάζει πια απίθανη, είναι ένα ερώτημα πως θα αντιδράσουν οι ψηφοφόροι του Τραμπ. Διότι δεν είναι μόνο τα γεγονότα του Καπιτωλίου, είναι και πάρα πολλά άλλα που έχουν φορτίσει το κλίμα στην αμερικάνικη κοινωνία. Η απρόσμενη έκρηξη του φοιτητικού κινήματος με αφορμή την «πολτοποίηση» δύο εκατομμυρίων ανθρώπων στη Γάζα, δεν ήταν μόνο μια εύλογη εξέγερση ανθρωπιστικού χαρακτήρα. Ήταν και ένα αντιπολεμικό κίνημα. Το οποίο θα έχει συνέχεια, καθώς η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να ενισχύει την επιθετικότητα του Ισραήλ με άλλα 20 δισ. δολάρια…

Η ΚΑΜΑΛΑ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΟ ΤΕΞΑΣ

Στην πυκνή αρθρογραφία για το βαθύ διχασμό που ταλανίζει την αμερικάνικη κοινωνία, οι ανισότητες, τα ταξικά, τα φυλετικά, η woke κουλτούρα, ο πόλεμος, το χρέος, η οικονομική αβεβαιότητα, η επερχόμενη ύφεση  κ.ο.κ. είναι ζητήματα  που φαίνεται να έχουν φτάσει σε οριακό σημείο και θα απαιτήσουν λύσεις που θα προκαλέσουν αντιδράσεις. Να θυμηθούμε και την κρίση του Τέξας στην αρχή της χρονιάς, όπου ο εκεί κυβερνήτης, Γκρεγκ Άμποτ, άρχισε να χτίζει στα σύνορα της Πολιτείας του τείχος για την παρεμπόδιση των μεταναστών.

Ο Μπάιντεν του είχε στείλει τελεσίγραφο, με το οποίο ζητούσε την κατάργηση του τείχους αλλιώς θα έστελνε ομοσπονδιακά στρατεύματα να επιβάλουν την τάξη. Ο Άμποτ απάντησε ότι θα αντισταθεί με την Εθνοφρουρά του Τέξας και απείλησε με απόσχιση, ενώ υπέγραψε ένα διάταγμα για τη συγκρότηση επιτροπής που θα εξέταζε την ανεξαρτησία του Τέξας. Είκοσι δύο Πολιτείες δήλωσαν τότε ότι θα συμπαρατάσσονταν με τον Άμποτ του Τέξας, στην προσπάθειά του να σταματήσει την εισροή μεταναστών στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού, ενώ δέκα από αυτές (Αλάσκα, Αριζόνα, Αρκάνσας, Κάνσας, Λουϊζιάνα, Μέριλαντ, Μισισίπι, Μιζούρι, Τέξας, Ουάσιγκτον) δήλωσαν ότι θα έστελναν στρατό. Το θέμα έσβησε με άτυπη υποχώρηση του Μπάιντεν…

Το Τέξας είναι η δεύτερη πιο πολυπληθής Πολιτεία των ΗΠΑ, με πληθυσμό που ξεπερνά τα 30 εκατομμύρια και είναι η 8η οικονομία στον κόσμο. Φλερτ με την ανεξαρτητοποίηση υπάρχει και στην Καλιφόρνια… Πρόκειται για Πολιτείες που θεωρούν πως μπορούν καλύτερα μόνες τους. Αυτά είναι ζητήματα που έχουν μπει προσωρινά στο ράφι. Η ωραία Κάμαλα θα τα βρει μαζεμένα μπροστά της, εάν, βεβαίως, εκλεγεί. Κάποιου είδους «Καπιτώλιο Νο2» δεν είναι απίθανο να συμβεί και σ’ αυτή την περίπτωση ο βετεράνος Τιμ Γουόλς που ξέρει τη «γλώσσα» και την κουλτούρα των Εθνοφρουρών, μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά κρίσιμος…

Gold Switzerland: «Σας κυβερνούν πολιτικές μειοψηφίες και ετοιμάζονται να στείλουν τα παιδιά σας σε έναν πυρηνικό πόλεμο»

0

«Ο καπιταλισμός αντικαταστάθηκε από μία εκδοχή του νέο-φεουδαρχισμού που μεταμφιέζεται ως πρόοδος για μια μειοψηφία 1-10% του πληθυσμού»

Στην τελευταία της ανάλυση, η Gold Switzerland αναφέρεται στην παρακμή της ετοιμοθάνατης Δημοκρατίας των δυτικών κρατών, όπου επί της ουσίας τα κυβερνούν πολιτικές μειοψηφίες, οι οποίες ετοιμάζονται να στείλουν τα παιδιά όλων σε έναν παγκόσμιο πόλεμο. Την ανάλυση αυτή την έκανε με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη μεγάλη πιθανότητα να μετατραπεί σε έναν παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο.

«Ο καπιταλισμός αντικαταστάθηκε από μία εκδοχή του νέο-φεουδαρχισμού, που μεταμφιέζεται ως πρόοδος για μια μειοψηφία 1-10% του πληθυσμού», εντοπίζει -εύστοχα- η Gold Switzerland. Σε ό,τι αφορά στη Δημοκρατία, η απόδειξη της φθίνουσας ελευθερίας των ανθρώπων σε έναν κόσμο που ηγείται μια μη αγαπητή ή εκλεγμένη μειονότητα, αφορά τους αριθμούς και όχι την πολιτική προκατάληψη.

Στη Γαλλία, για παράδειγμα, το κυβερνών κόμμα του Emmanuel Macron έλαβε μόλις το 1/5 των ψήφων στις πρόσφατες πρόωρες εκλογές στον πρώτο γύρο. Παράλληλα, στη Γερμανία, ηγείται ένας συνασπισμός τριών κομμάτων, ο οποίος συγκέντρωσε μόλις το 30% των ψήφων του Ιουνίου. Στις ΗΠΑ, περισσότερο από το 70% των Αμερικανών, ανεξαρτήτως κόμματος, παραδέχτηκε σε δημοσκόπηση ότι ο Joe Biden ήταν διανοητικά ανίκανος να ηγηθεί του έθνους. Στην Ιαπωνία, το ποσοστό αποδοχής για τον πρωθυπουργό Κισίντα ανέρχεται στο 13%, με τα 9/10 των μελών του κόμματός του να ψηφίζουν εναντίον του. Εν τω μεταξύ, στον Καναδά, ο Τζάστιν Τρουντό παραμένει σε παρόμοια θέση «επιβίωσης του συνασπισμού» του, παρά το ποσοστό αποδοχής στο 28%!

«Δημοκρατία» και «ελευθερία», οι λέξεις που κάποτε σήμαιναν κάτι για τους διαμορφωτές του Συντάγματος των ΗΠΑ ή τους υπογράφοντες της ευρωπαϊκής συνθήκης του Μάαστριχτ, φαίνεται να έχουν καταληφθεί από ηγέτες που αγνοούν ανοιχτά τη βούληση του λαού, σχολιάζει η Gold Switzerland, καθώς «δημοκρατία και ελευθερία» είναι πλέον απλώς λέξεις και όχι τρέχουσες πρακτικές.

Ο Τσόρτσιλ είχε πει ότι «η δημοκρατία είναι η χειρότερη μορφή διακυβέρνησης. Αυτό συμβαίνει γιατί η δημοκρατία δε σου δίνει πάντα το αποτέλεσμα που ήθελες, αλλά σίγουρα νικάει την απολυταρχία».

Και ο Alexis de Tocqueville, που δεν ήταν λάτρης της επαναστατικής βίας, περιπλανήθηκε στις ΗΠΑ πριν από τον Εμφύλιο και αναρωτήθηκε δυνατά για το γενναίο πείραμα του αμερικάνικου ατομικισμού, ρωτώντας αν η κυριαρχία από τις μάζες θα μπορούσε να ξεπεράσει την κυριαρχία ενός μονάρχη.

Εν ολίγοις, η δημοκρατία μπορεί να είναι ακατάστατη και η ψήφος της πλειοψηφίας μπορεί να μη συνδέεται με τις ατομικές προτιμήσεις κάποιου, αλλά αν θέλουμε να έχουμε δημοκρατία, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να αποδεχτούμε την πλειοψηφική βούληση του λαού.

Αυτή η δημοκρατική αποδοχή ακόμη και ανεπιθύμητων αποτελεσμάτων, είναι το τίμημα που είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν τόσο οι ευτυχισμένοι όσο και οι δυστυχισμένοι ψηφοφόροι σε κάθε εκλογικό κύκλο, για να διατηρήσουν το ίδιο το δημοκρατικό ιδανικό που όλοι οι πολίτες, αριστεροί ή δεξιοί, ισχυρίζονται ότι σέβονται.

Τι συμβαίνει όμως εάν εκείνοι που αναζητούν την εξουσία είναι απρόθυμοι να δεχτούν ανεπιθύμητα αποτελέσματα; Τι θα συμβεί αν οι ηγέτες και οι συνασπισμοί τους προσκολληθούν στην εξουσία, παρά την ανοιχτή έλλειψη υποστήριξης της πλειοψηφίας; Σας ρωτάω: Αυτό είναι δημοκρατία; Συναινεί ο λαός σήμερα στους εκλεγμένους του;», διερωτάται η Gold Switzerland.

«Θέλουν οι άνθρωποι να ρισκάρουν έναν πυρηνικό πόλεμο για την Ουκρανία; Αυτό τους κάνει αντιδημοκρατικούς; Θέλουν οι πατέρες και οι μητέρες της Γαλλίας, της Γερμανίας, των ΗΠΑ ή ακόμα και του Κιέβου, να στείλουν τα παιδιά τους σε πολέμους που επιλέγουν αυτοί που βρίσκονται στην εξουσία και οι ίδιοι δε θα ρισκάρουν ποτέ τα χαρακώματα; Αυτό κάνει το λαό αντιπατριωτικό; Θέλουν οι άνθρωποι περισσότερη παράνομη μετανάστευση, από ό,τι μπορούν να αντέξουν οι οικονομίες ή οι αραιωμένοι πολιτισμοί τους; Αυτό κάνει τους ανθρώπους καθολικά ρατσιστές; Θέλουν οι άνθρωποι να δουν τα νομίσματά τους να υποβαθμίζονται, έτσι ώστε οι ηγέτες τους να ξοδεύουν τρισεκατομμύρια για να αγοράσουν ψήφους για τις επόμενες εκλογές τους (παραβλέποντας την οικονομική και ως εκ τούτου κοινωνική καταστροφή της επόμενης γενιάς); Αυτό κάνει το λαό αντικαπιταλιστή; Επιθυμούν οι άνθρωποι να καθοδηγούνται από άτομα με λιγότερη πνευματική, ιστορική, οικονομική ή νομική εμπειρία, από το μέσο πρωτοετή φοιτητή; Αυτό κάνει το λαό ελιτιστή; Χρειάζεται ο κόσμος την πληρωμένη γνώμη διασημοτήτων, πολλοί από τους οποίους έχουν μηδενική εξειδίκευση σε οτιδήποτε, για να επηρεάσουν τις ψήφους τους; Αυτό κάνει τους ανθρώπους χωρίς φαντασία; Λαϊκιστές;», αναφέρει χαρακτηριστικά η Gold Switzerland.

«Αλλά πολύ πιο εκφοβιστικό και ανησυχητικό είναι ότι ο ίδιος ο πόλεμος είναι επίσης προέκταση της πολιτικής και ο κόσμος, με επικεφαλής ηγέτες που στατιστικά δεν αντιπροσωπεύουν την πλειοψηφία, είναι τώρα πιο κοντά στον πόλεμο από ό,τι μπορεί να αρνηθεί κανείς από εμάς».

Να σημειωθεί ότι ο Ρέι Ντάλιο [Αμερικανός επενδυτής και διαχειριστής hedge fund, ο οποίος έχει υπηρετήσει ως συν-διευθυντής επενδύσεων του μεγαλύτερου hedge fund στον κόσμο, της Bridgewater Associates, από το 1985 και ίδρυσε την Bridgewater το 1975 στη Νέα Υόρκη] για παράδειγμα, δίνει στις ΗΠΑ μια πιθανότητα 50/50 για εμφύλιο πόλεμο.

Λίγοι ποδηλατόδρομοι ακόμα και σωθήκαμε

0

Του Δημήτρη Ηλία


Το αποκρουστικό θέαμα είναι συχνό στη λεωφόρο Henri Bourassa στο Ville St-Laurent. Αλαφιασμένοι κάτοικοι έξω από τα σπίτια τους σε πλήρη απόγνωση. Οι γκαραζόπορτες ανοιχτές και κατεστραμμένα έπιπλα στο δρόμο σαν να έχει ανοίξει το στόμα του το σπίτι και να έχει ξεράσει από τα σωθικά του τους κόπους και τις οικονομίες μια ζωής. Για πάνω από 35 χρόνια τα σπίτια πλημμυρίζουν μετά από μία έντονη βροχόπτωση. Η κυρα-Βάλερι υπόσχεται εκτάσεις πρασίνου και διάφορα άλλα πράσινα άλογα που υποτίθεται θα καλμάρουν το μένος της κλιματικής αλλαγής αλλά το πιο σημαντικό έργο υποδομής είναι ελλιπές.
Ο συλλέκτης βρόχινου νερού Leduc, το σύστημα υπόγειων τούνελ υπεύθυνο για την διοχέτευση των όμβριων υδάτων είναι προφανώς ανεπαρκές. Ο δήμαρχος του Ville St-Laurent καλεί τώρα την κυρα-Βάλερι να κάνει έρευνα για αυτό το θέμα καθώς δεν είναι αυτός υπεύθυνος για τέτοιου είδους εργασίες υποδομής αλλά το Montreal central. Για τους αγανακτισμένους πλημμυροπαθείς όμως, οι οποίοι συστηματικά πληρώνουν τους φόρους που προσθέτει στην καμπούρα τους ο δήμος του Μόντρεαλ, δεν τους ενδιαφέρει πραγματικά ποια δημαρχάντζα είναι υπεύθυνη.
Αυτοί ξέρουν ότι κάθε χρόνο, μία τουλάχιστον φορά, το υπόγειό τους θα πλημμυρίσει. Ξέρουν ότι το πρόβλημα υπήρχε πριν από την κλιματική αλλαγή και δεν έχει γίνει τίποτα αποτελεσματικό για να μετριαστεί. Μάταια εναποθέτουν αμμόσακους, αγοράζουν ακριβές αντλίες και προσπαθούν με κάθε τέχνασμα και κάθε τρόπο να σταματήσουν την επέλαση του νερού. Με ανακοινώσεις όπως η πρόσφατη από το δήμο του Μόντρεαλ ο θυμός γίνεται πια απύθμενος. “Βάλτε βαλβίδες ανεπιστροφής (Backwater valves) και διαμορφώστε τους κήπους σας με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπαίνει το νερό στα σπίτια σας”.
Σε κάθε τέτοια καταστροφή ευθύνεται η μοναδικότητα του καιρικού φαινομένου. Είναι μια γλυκιά καραμέλα που πιπιλίζουν και στην Ελλάδα για τις πυρκαγιές. «Δεν έχουμε ξαναδεί τέτοια βροχόπτωση δεν έχουμε ξαναδεί τέτοια χιονόπτωση για όλα φταίει ο θεός του καιρού.» Και εντάξει, να πούμε πως αυτή τη φορά αυτή η Ντέμπυ έριξε 16 εκατοστά νερού μέσα σε λίγες μόνο ώρες και το σύστημα της πόλης δεν μπόρεσε να τα ανταποκριθεί, εξάλλου πλημμύρισε το μισό Μόντρεαλ. Όμως τις άλλες φορές; Και οι διάφοροι κυκλώνες που ανεβαίνουν από τον κόλπο του Μεξικού εδώ και χρόνια; Δεν είναι κάτι καινούργιο. Αντίθετα ο δήμος σπαταλάει χρήματα για περισσότερους ποδηλατόδρομους που χρησιμοποιούνται μερικούς μήνες μόνο το χρόνο αφαιρώντας πολύτιμες θέσεις πάρκινγκ όπως στο Παρκ-Εξτένσιον.
Παράλληλα, νάσου και οι διακοπές από την hydro quebec. Γιατί δεν μας έφταναν οι θεομηνίες, πρέπει να συμβάλλει με τον τρόπο της η δημόσια επιχείρηση ηλεκτρικού της επαρχίας μας. Φυσάει ο αέρας; Πέφτουν τα κλαδιά πάνω στα σύρματα! Έπεσε πολύ χιόνι; Βάρυναν τα κλαδιά και σπάσανε τα σύρματα! Τραβήξαμε πολύ ρεύμα; Έσκασαν οι υποσταθμοί γιατί είναι τεχνολογίας του Samuel de Champlain. Τώρα με την νεροποντή; Τι στο καλό έπαθε πάλι η γλυκιά μας Hydro; Τους κατέστρεψε τα υπόγεια καλώδια που δεν έχουν;
Για χρόνια, οι κάτοικοι στην Henri Bourassa δεν αντιδρούσαν. Προερχόμενοι από διάφορα μέρη του κόσμου με διαφορετικές κουλτούρες και έθιμα ήταν δύσκολο να ενωθούν για συλλογικές αποφάσεις. Η κοινή μιζέρια και ο πρόσφατος υγρός εφιάλτης όμως έσπασαν κάθε πολιτιστικό και γλωσσικό φράγμα. Άρχισαν να ξεσηκώνονται, να οργανώνονται και διοχετεύουν τη δίκαιη οργή τους προς τους εκλεγμένους. Και καλά θα κάνουν οι εκλεγμένοι να τους ακούσουν…

Ta NEA volume 18-29

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 18-29 published August 23rd, 2024.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA, August 23rd, 2024
Greek Canadian News: Ta NEA, August 23rd, 2024, volume 18-29.

Ta NEA volume 18-28

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 18-28 published August 16th, 2024.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Ζαλίζουν οι αυξήσεις των ευρωβουλευτών

0
Ζαλίζουν οι αυξήσεις των ευρωβουλευτών

Την ώρα που οι πολίτες ανεβαίνουν Γολγοθά, οι εκπρόσωποι στις Βρυξέλλες απολαμβάνουν 18,5% μεγαλύτερες αποδοχές την τελευταία πενταετία

Ποσά που… ζαλίζουν, αποζημιώσεις που σοκάρουν, αλλά και αυξήσεις μισθών που εξοργίζουν, περιμένουν τους νέους ευρωβουλευτές που θα εκπροσωπήσουν και τη χώρα μας για την επόμενη πενταετία στις Βρυξέλλες.
Η θητεία των 720 νέο-εκλεγμένων βουλευτών ξεκινά με γενναιόδωρες αυξήσεις μισθών αλλά και αναβαθμισμένο πακέτο παροχών, την ίδια ώρα που οι λαοί της γηραιάς ηπείρου μαζεύουν τα κομμάτια τους από τις απανωτές κρίσεις. Μιλώντας όμως για τα του οίκου μας, οι 21 νέοι ευρωβουλευτές που θα εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στις Βρυξέλλες θα κληθούν να βγάλουν ξανά τα κομπιουτεράκια έξω, ώστε να επανακαθορίσουν τι έχουν λαμβάνειν από το Ευρωκοινοβούλιο.
Σύμφωνα με δημοσίευμα στο mononews, ακολουθώντας τη συνήθη πρακτική των τελευταίων ετών, το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προχώρησε προ ημερών σε αυξήσεις 3%, αναπροσαρμόζοντας τον ακαθάριστο μισθό κάθε ευρωβουλευτή από τα 10.075,18 ευρώ στα 10.377,43 ευρώ το μήνα. Συνεπώς, με τα νέα δεδομένα και σε ετήσια βάση (των 12 μισθών), οι ευρωβουλευτές θα λαμβάνουν καθαρά 97.075,56 ευρώ, από 94.246,68 ευρώ προηγουμένως. Όπως εξηγεί ωστόσο το δημοσίευμα, «το μισθολογικό μπόνους μπορεί να φαντάζει μικρό, αλλά πέρσι τέτοιον καιρό οι αποδοχές των ευρωβουλευτών είχαν αυξηθεί κατά 2,7%, σε συνέχεια των αυξήσεων στους μισθούς κατά 4,5% το 2022 και κατά 7,17% στην τριετία 2019-2021. Αν ληφθεί υπόψη ότι το καλοκαίρι του 2019 οι ευρωβουλευτές είχαν ακαθάριστο μισθό 8.757,70 ευρώ το μήνα (6.824,85 ευρώ καθαρά), τότε με τη νέα αναπροσαρμογή η σωρευτική αύξηση στην 5ετία είναι της τάξεως του 18,5%… Εξουδετερώνοντας επί της ουσίας τις επιπτώσεις του πληθωρισμού στην Ε.Ε. σε αυτό το διάστημα».
Φυσικά, τα έσοδα δεν εξαντλούνται στο μισθό, αλλά εκτείνονται και στις παρουσίες, καθώς οι ευρωβουλευτές λαμβάνουν και ημερήσια αποζημίωση 350 ευρώ για τη στέγαση, τη σίτιση και τις συναφείς δαπάνες για κάθε μέρα παρουσίας στις Βρυξέλλες ή στο Στρασβούργο.

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΜΟΝΗ
Το ύψος της «αποζημίωσης διαμονής» παραμένει στα επίπεδα της περσινής περιόδου, ενώ σε χρονικό ορίζοντα 5ετίας έχει αυξηθεί κατά 9,38%, καθώς το 2019 ήταν στα 320 ευρώ. Η εν λόγω αύξηση είναι σχεδόν η μισή σε σύγκριση με αυτήν που έχει γίνει στους μισθούς. Εκτιμάται ότι, ανάλογα με το πρόγραμμα, ένας συνεπής ευρωβουλευτής μπορεί να έχει περί τις 160 παρουσίες ετησίως στις εργασίες του Ευρωκοινοβουλίου, μεταφραζόμενες σε 56.000 ευρώ (160×350) το χρόνο. Στους ευρωβουλευτές χορηγείται ακόμη κατ’ αποκοπή το ποσό των 4.950 ευρώ ανά μήνα, προοριζόμενο να καλύψει τα γενικά έξοδα λειτουργίας των γραφείων τους στις χώρες όπου εκλέγονται.
Σε ετήσια βάση η αποζημίωση αυτή ανέρχεται σε 59.400 ευρώ, ενώ και σε τούτη την περίπτωση τα κόστη συντήρησης των πολιτικών γραφείων δεν είναι λίγα – εξαρτώνται βέβαια από τις επιλογές καθενός. Τα τελευταία 5 έτη, η συγκεκριμένη αποζημίωση για έξοδα γραφείου έχει αυξηθεί κατά 9,68%, ξεκινώντας από τα 4.513 ευρώ του 2019. Δίπλα στο βασιλικό ποτίζεται όμως και η γλάστρα, και έτσι στο πλαίσιο των νέων αυξήσεων στους μισθούς αναπροσαρμόστηκε ανοδικά κατά 3% και το κονδύλι που αφορά τις πληρωμές για τους βοηθούς στο Ευρωκοινοβούλιο, τους οποίους επιλέγουν οι ίδιοι οι ευρωβουλευτές. Το διαθέσιμο μηνιαίο ποσό γι’ αυτόν το σκοπό, από 28.896 ευρώ, ανέβηκε στα 29.557 ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί πως, με βάση τους υπολογισμούς, σε μια 5ετή θητεία στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το ποσό για κάθε ευρωβουλευτή ξεπερνά το 1 εκατ. ευρώ, αλλά, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα, «το τι απ’ αυτά μπορεί να μένει στην άκρη μόνο οι ίδιοι το γνωρίζουν».

Ο πόλεμος στην Ουκρανία βλάπτει σοβαρά και το κλίμα

0
Ο πόλεμος στην Ουκρανία βλάπτει σοβαρά και το κλίμα

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία προκάλεσε είτε άμεσα είτε μετέπειτα, την εκπομπή 175 εκατομμυρίων τόνων διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα, αναφέρει κοινή έκθεση, που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη 13 Ιουνίου.

Η έκθεση, που δημοσιεύθηκε από το υπουργείο Περιβάλλοντος της Ουκρανίας και τις κλιματικές ΜΚΟ, ανέφερε ότι η εκτίμησή τους περιλαμβάνει τόσο τις εκπομπές που έχουν εκλυθεί όσο και εκείνες που θα παραχθούν κατά τη διάρκεια των εργασιών επισκευής, μετά την καταστροφή που προκάλεσε η εισβολή του Φεβρουαρίου του 2022. Κατέγραψε ορισμένες από τις κύριες δραστηριότητες που προκαλούν εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα λόγω των μαχών.

«Δισεκατομμύρια λίτρα καυσίμων που χρησιμοποιήθηκαν από τα στρατιωτικά οχήματα, σχεδόν ένα εκατομμύριο εκτάρια αγρών και δασών που πυρπολήθηκαν, εκατοντάδες δομές πετρελαίου και φυσικού αερίου που ανατινάχθηκαν και τεράστιες ποσότητες χάλυβα και τσιμέντου που χρησιμοποιήθηκαν για την οχύρωση εκατοντάδων χιλιομέτρων των γραμμών του μετώπου», ανέφερε.

Η εκτίμηση των 175 εκατομμυρίων τόνων ήταν ισοδύναμη με τις ετήσιες εκπομπές που παράγονται από 90 εκατομμύρια αυτοκίνητα, ή με το σύνολο της Ολλανδίας σε ένα χρόνο, ανέφερε.

Ο πόλεμος που εξαπέλυσε η Μόσχα έχει σκοτώσει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους και έχει εκτοπίσει εκατομμύρια, αλλά έχει επίσης προκαλέσει τεράστιες περιβαλλοντικές ζημιές, καθώς οι δύο στρατοί εμπλέκονται στο μεγαλύτερο ευρωπαϊκό χερσαίο πόλεμο των τελευταίων 80 ετών.

Η έκθεση, η οποία προσπαθεί να ποσοτικοποιήσει το αποτύπωμα άνθρακα του πολέμου, συντάχθηκε σε συνεργασία με το υπουργείο Περιβάλλοντος της Ουκρανίας και ερευνητές για το κλίμα από την Ουκρανία και άλλες χώρες. Η έκθεση χρησιμοποίησε ένα δείκτη που ονομάζεται Κοινωνικό Κόστος του Άνθρακα για να υπολογίσει το κατά προσέγγιση οικονομικό κόστος των πρόσθετων εκπομπών. «Η συνολική κλιματική ζημία που προκάλεσε η Ρωσική Ομοσπονδία μετά από 24 μήνες πολέμου ανέρχεται σε περισσότερα από 32 δισεκατομμύρια δολάρια», αναφέρεται στην έκθεση.

Η έκθεση σημειώνει επίσης, ότι οι πολεμικές εκπομπές θα μπορούσαν να χωριστούν περίπου σε τρία τρίτα: στρατιωτική δραστηριότητα, χάλυβας και σκυρόδεμα, που απαιτούνται για την ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων υποδομών και το τελευταίο τρίτο που αποτελείται από διάφορους ανομοιογενείς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των πυρκαγιών και της μετακίνησης των ανθρώπων.

«Κατά τους πρώτους μήνες του πολέμου, η πλειονότητα των εκπομπών προκλήθηκε από τη μεγάλης κλίμακας καταστροφή των μη στρατιωτικών υποδομών, που απαιτούσε μια μεγάλη μεταπολεμική προσπάθεια ανοικοδόμησης», ανέφερε η έκθεση. «Τώρα, μετά από δύο χρόνια πολέμου, το μεγαλύτερο μερίδιο των εκπομπών προέρχεται από ένα συνδυασμό πολεμικών επιχειρήσεων, πυρκαγιών σε τοπία και ζημιών στις ενεργειακές υποδομές».

Η στρατιωτική δραστηριότητα ήταν υπεύθυνη για 51,6 εκατομμύρια τόνους εκπομπών ισοδύναμου CO2, ανέφερε η έκθεση. Η πλειονότητα αυτών, τα 35,2 εκατομμύρια τόνοι ισοδύναμου CO2, προκλήθηκε από την κατανάλωση καυσίμων από το ρωσικό στρατό, ενώ άλλοι 9,4 εκατομμύρια τόνοι από τη χρήση καυσίμων από τον ουκρανικό στρατό.

Μεταξύ των μεγαλύτερων καταναλωτών καυσίμων στον κόσμο, οι στρατοί παγκοσμίως ευθύνονται για το 5,5% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, σύμφωνα με μια εκτίμηση του 2022.

Σύμφωνα με την έκθεση, ο πόλεμος έχει αυξήσει σημαντικά τη συχνότητα των πυρκαγιών τοπίου στις πληγείσες περιοχές. Είπε ότι ένα εκατομμύριο εκτάρια γης έχουν καεί από 27.000 πυρκαγιές που σχετίζονται με τον πόλεμο, προκαλώντας την ισοδύναμη ατμοσφαιρική ζημία 23 εκατομμυρίων τόνων CO2.

Η έκθεση υπολόγισε επίσης ότι το κλείσιμο του εναέριου χώρου πάνω από την Ουκρανία και ορισμένα τμήματα της Ρωσίας, καθώς και οι περιορισμοί στη χρήση του εναέριου χώρου της Ρωσίας από ορισμένους αερομεταφορείς, δημιούργησαν λίγο πάνω από 24 εκατομμύρια τόνους CO2 πρόσθετων εκπομπών.

«Οι περιορισμοί ή η επιφυλακτικότητα έχει σε μεγάλο βαθμό καθαρίσει τον ουρανό πάνω από περίπου 18 εκατομμύρια km2 της Ουκρανίας και της Ρωσίας, προσθέτοντας ώρες στα ταξίδια μεταξύ Ευρώπης και Ασίας που καταναλώνουν πρόσθετα καύσιμα», ανέφερε η έκθεση.