Ταχύτητες 300 χλμ. / ώρα πάνω σε ένα δίκτυο που ασφυκτιά

Το όραμα ενός γρήγορου, αξιόπιστου και σχετικά προσιτού σιδηροδρομικού άξονα, που θα ενώνει τις μεγαλύτερες πόλεις του κεντρικού Καναδά, επανέρχεται δυναμικά στο πολιτικό και δημόσιο προσκήνιο. Η προτεινόμενη γραμμή υψηλής ταχύτητας μεταξύ Κεμπέκ Σίτι και Τορόντο παρουσιάζεται ως έργο εθνικής σημασίας, ικανό να μεταμορφώσει τις μετακινήσεις, να ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη και να μειώσει τις εκπομπές από τις οδικές και αεροπορικές μεταφορές. Όμως πίσω από τις εντυπωσιακές ταχύτητες και τα φιλόδοξα χρονοδιαγράμματα, αναδύεται μια λιγότερο θεαματική αλλά κρίσιμη πρόκληση, η τεράστια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας σε ένα ενεργειακό σύστημα που ήδη δοκιμάζεται.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα σχέδια, ο σιδηροδρομικός διάδρομος μήκους περίπου 1.000 χιλιομέτρων θα φιλοξενεί έως και 72 δρομολόγια ημερησίως, με τρένα που θα κινούνται σε ταχύτητες έως 300 χιλιόμετρα την ώρα. Η διαδρομή Τορόντο – Μόντρεαλ θα περιοριστεί περίπου στις τρεις ώρες, ενώ το ταξίδι Μόντρεαλ–Οτάβα θα διαρκεί λιγότερο από μία. Μέχρι το 2055, οι προβλέψεις μιλούν για έως και 24 εκατομμύρια επιβάτες το χρόνο, αριθμός που, εάν επιβεβαιωθεί, θα αλλάξει ριζικά το χάρτη των μεταφορών στον Καναδά.

Η πρώτη φάση του έργου, που αφορά το τμήμα Οτάβα – Μόντρεαλ, αναμένεται να εισέλθει σε κατασκευαστική φάση γύρω στο 2029 ή 2030. Το σχέδιο έχει δομηθεί ως σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, με την κρατική εταιρεία Alto να εποπτεύει το έργο και μια κοινοπραξία, γνωστή ως Cadence, να αναλαμβάνει το σχεδιασμό, την κατασκευή και τη λειτουργία της γραμμής. Παρότι οι τεχνικές λεπτομέρειες της χάραξης δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί πλήρως, ένα στοιχείο είναι ήδη σαφές, η ενεργειακή όρεξη της υπερταχείας θα είναι μεγάλη.

Η λειτουργία τρένων σε ταχύτητες κοντά στα 300 χιλιόμετρα την ώρα απαιτεί πολλαπλάσια ενέργεια, σε σύγκριση με τα συμβατικά ηλεκτρικά τρένα. Η αεροδυναμική αντίσταση αυξάνεται εκθετικά με την ταχύτητα, ενώ η ισχύς που χρειάζεται για να επιταχύνει και να διατηρήσει ένα συρμό σε τέτοια επίπεδα είναι σημαντική. Εκτιμάται ότι κάθε τρένο σε πλήρη ανάπτυξη ταχύτητας μπορεί να απαιτεί περίπου 50 μεγαβάτ ισχύος σε δεδομένη χρονική στιγμή, ποσότητα συγκρίσιμη με την κατανάλωση μιας μικρής πόλης.

Συνολικά, η γραμμή υψηλής ταχύτητας εκτιμάται ότι θα απορροφά μεταξύ 1 και 3 τοις εκατό της σημερινής ηλεκτρικής δυναμικότητας των επαρχιών του Οντάριο και του Κεμπέκ. Σε απόλυτους όρους, αυτή η κατανάλωση είναι συγκρίσιμη με εκείνη μεγάλων βιομηχανικών εγκαταστάσεων, όπως χαλυβουργεία ή μεγάλα κέντρα δεδομένων, και στο Κεμπέκ με ένα εκτεταμένο εργοστάσιο αλουμινίου. Το γεγονός αυτό προκαλεί ανησυχία, δεδομένου ότι και οι δύο επαρχίες βρίσκονται ήδη αντιμέτωπες με απότομη αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας.

Στο Οντάριο, οι προβλέψεις δείχνουν ότι η ζήτηση ηλεκτρισμού θα αυξηθεί έως και 75 τοις εκατό μέχρι το 2050, κυρίως λόγω της ηλεκτροκίνησης, της ανάπτυξης εργοστασίων μπαταριών για ηλεκτρικά οχήματα και της έκρηξης των κέντρων δεδομένων που υποστηρίζουν εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης. Στο Κεμπέκ, η υδροηλεκτρική εταιρεία της επαρχίας έχει θέσει ως στόχο το διπλασιασμό της παραγωγικής της ικανότητας μέσα στα επόμενα 25 χρόνια, ωστόσο τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζει νέες πιέσεις. Η παρατεταμένη ξηρασία έχει μειώσει τα επίπεδα νερού στους ταμιευτήρες, ενώ πρόσφατα, κατά τη διάρκεια ακραίων ψυχρών περιόδων, η επαρχία αναγκάστηκε να περιορίσει προσωρινά τις εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο πλαίσιο αυτό, η υπερταχεία δεν έρχεται σε ένα ενεργειακό κενό. Αντιθέτως, προστίθεται σε μια λίστα μεγάλων καταναλωτών που διεκδικούν μερίδιο, από ένα σύστημα που βρίσκεται ήδη στα όριά του. Έγγραφα που ήρθαν στο φως μέσω αιτημάτων πρόσβασης σε πληροφορίες δείχνουν, ότι περίπου το ένα τρίτο της απαιτούμενης ενέργειας της γραμμής θα προέρχεται από το Κεμπέκ και το υπόλοιπο από το Οντάριο. Οι αναλογίες αυτές βασίζονται σε παλαιότερες μελέτες, όταν το έργο είχε σχεδιαστεί ως σιδηρόδρομος υψηλής συχνότητας και όχι πλήρους υψηλής ταχύτητας, όμως οι ειδικοί εκτιμούν ότι η γεωγραφική κατανομή της τροφοδοσίας δε θα αλλάξει δραστικά.

Η κατασκευή της γραμμής θα απαιτήσει επίσης ένα δίκτυο αποκλειστικών υποσταθμών υψηλής ισχύος κατά μήκος του διαδρόμου, οι οποίοι θα λειτουργούν ως ενδιάμεσοι κρίκοι μεταξύ του γενικού δικτύου και της σιδηροδρομικής υποδομής. Κάθε τέτοιος υποσταθμός ισοδυναμεί ενεργειακά με την τροφοδοσία μιας μικρής κοινότητας, γεγονός που εγείρει ερωτήματα, για το κατά πόσο τα υφιστάμενα δίκτυα μπορούν να αντέξουν το πρόσθετο φορτίο χωρίς εκτεταμένες αναβαθμίσεις.

Οι υποστηρικτές του έργου αντιτείνουν ότι, παρά την υψηλή κατανάλωση, το συνολικό περιβαλλοντικό ισοζύγιο μπορεί να είναι θετικό. Εάν μεγάλος αριθμός ταξιδιωτών εγκαταλείψει το αυτοκίνητο και το αεροπλάνο υπέρ του τρένου, οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τις μεταφορές θα μπορούσαν να μειωθούν αισθητά. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι αυτό το όφελος δεν είναι αυτόματο. Η κατασκευή μιας γραμμής τέτοιου μεγέθους συνεπάγεται τεράστιο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, από την παραγωγή χάλυβα και σκυροδέματος μέχρι τη διάνοιξη διαδρόμων και την αλλοίωση οικοσυστημάτων. Για να «αποσβεστούν» αυτές οι εκπομπές, απαιτείται εξαιρετικά υψηλή πληρότητα και μετατόπιση επιβατών από πιο ρυπογόνες μορφές μετακίνησης, όχι απλώς από υφιστάμενα τρένα ή λεωφορεία.

Η καναδική υπερταχεία, αν τελικά υλοποιηθεί, υπόσχεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ορίζεται η απόσταση στον πυκνοκατοικημένο άξονα του Κεμπέκ και του Οντάριο. Ταυτόχρονα όμως λειτουργεί ως υπενθύμιση, ότι τα μεγάλα έργα υποδομής του 21^ου αιώνα δεν κρίνονται μόνο από την ταχύτητα ή την τεχνολογία τους, αλλά και από την ικανότητά τους να ενταχθούν βιώσιμα σε ενεργειακά συστήματα που ήδη δοκιμάζονται. Το αν το όνειρο των 300 χιλιομέτρων την ώρα μπορεί να συνυπάρξει με ένα δίκτυο που ασφυκτιά, παραμένει ένα από τα κεντρικά ερωτήματα των επόμενων ετών.

Είχε γεννηθεί αγόρι αλλά εδώ και χρόνια αυτοπροσδιοριζόταν ως γυναίκα ◙ Ανάμεσα στους οκτώ νεκρούς και η μητέρα της ◙ Η δράστης έβαλε η ίδια τέλος στη ζωή της με όπλο 

Μία 18χρονη τρανς είναι ο δράστης τής ένοπλης επίθεσης σε σχολείο στο Τάμπλερ Ριτζ του Καναδά, στην British Columbia, που άφησε οκτώ νεκρούς, τους περισσότερους μαθητές, και πάνω από 20 τραυματίες. Η καναδική αστυνομία ανέφερε ότι η 18χρονη ονομάζεται Τζέσε βαν Ρουτσελάαρ. Είχε γεννηθεί βιολογικά άνδρας. Πριν από έξι χρόνια άρχισε τη διαδικασία της φυλομετάβασης και αυτοπροσδιοριζόταν ως γυναίκα. Η κοπέλα έβαλε η ίδια τέλος στη ζωή της με όπλο, πάντως δεν έχει βρεθεί κάποιο σημείωμα. Η δράστης είχε εγκαταλείψει το σχολείο όπου έγινε η επίθεση πριν από τέσσερα χρόνια.
Τα θύματα ήταν μία 39χρονη δασκάλα, τρία κορίτσια 12 ετών, δύο αγόρια 12 και 13 ετών, άλλη μία 39χρονη και ένα αγόρι 11 ετών. Τα δύο τελευταία θύματα εντοπίστηκαν σε κατοικία: ήταν η μητέρα και ο ετεροθαλής αδελφός τής 18χρονης.
Εν τω μεταξύ οι Αρχές αναθεώρησαν προς τα κάτω τον αριθμό των νεκρών. Αν και αρχικά μιλούσαν για εννέα (εκτός από τη 18χρονη) τώρα αναφέρουν ότι είναι οκτώ. Όπως αποδείχτηκε, μία τραυματίας που είχε διακομιστεί με βαριά τραύματα δεν κατέληξε, όπως πιστευόταν αρχικά, αλλά είναι στη ζωή.
Η αστυνομία είχε κληθεί πολλές φορές τα τελευταία χρόνια στην κατοικία των Βαν Ρουτσελάαρ για ζητήματα ψυχικής υγείας. Σε κάποιες περιπτώσεις οι κλήσεις αφορούν και τη χρήση όπλων. Οι αστυνομικοί βρήκαν δύο όπλα, μια καραμπίνα και ένα πιστόλι, και τα έστειλαν για εξέταση.
Η επίθεση εκτυλίχθηκε νωρίς το απόγευμα της Τρίτης 10/2, όταν αστυνομικές δυνάμεις έφτασαν στο λύκειο της κοινότητας, η οποία αριθμεί μόλις 2.400 κατοίκους, και εντόπισαν έξι ανθρώπους νεκρούς και δεκάδες τραυματίες.Δύο τραυματίες διακομίστηκαν αεροπορικώς σε νοσοκομείο με σοβαρά ή απειλητικά για τη ζωή τους τραύματα, ενώ περίπου 25 ακόμη άτομα έλαβαν ιατρική φροντίδα σε τοπικό κέντρο υγείας.
Οι μαζικοί πυροβολισμοί παραμένουν σπάνιο φαινόμενο στον Καναδά, μια χώρα με αυστηρότερη νομοθεσία περί όπλων σε σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ επιθέσεις τέτοιας κλίμακας σε σχολικό περιβάλλον θεωρούνται σχεδόν πρωτοφανείς.

Τις στιγμές μετά το αιματηρό περιστατικό στο λύκειο της κοινότητας Τάμπλερ Ριτζ στον Καναδά, παρουσιάζει βίντεο που κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο. Σε αυτό, διακρίνονται ένοπλοι αστυνομικοί να έχουν φτάσει στο σχολικό συγκρότημα και να πλησιάζουν στις εισόδους του, ενώ μαθητές και προσωπικό του ιδρύματος τρέχουν προς την πλευρά που είναι σταθμευμένα τα αστυνομικά οχήματα. Παράλληλα, ένα ελικόπτερο εποπτεύει το χώρο από αέρος.
Ο Ντάριαν Κουίστ, μαθητής της 12^ης τάξης, μίλησε μαζί με τη μητέρα του, Σέλεϊ Κουίστ, σε ραδιοφωνική εκπομπή του CBC για όσα εκτυλίχθηκαν το μεσημέρι της Τρίτης 10/2. Περιέγραψε ότι, λίγο μετά την άφιξή του στην τάξη, περίπου στις 13:30 τοπική ώρα, ακούστηκε συναγερμός στους διαδρόμους με οδηγία να κλείσουν οι πόρτες λόγω lockdown. «Οι πόρτες παρέμειναν κλειστές για αρκετή ώρα και τότε καταλάβαμε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά», είπε. Ο ίδιος και οι συμμαθητές του οχυρώθηκαν μέσα στην αίθουσα για περισσότερες από δύο ώρες, μέχρι που αστυνομικοί τους συνόδευσαν εκτός του σχολικού κτιρίου. Αφού βγήκε από το σχολείο, συναντήθηκε με τη μητέρα του στο κοινοτικό κέντρο, λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά. Ο Ντάριαν σημείωσε ότι το σχολείο είναι μικρό, με μαθητές από την 7^η έως τη 12^η τάξη, και εκτίμησε ότι η τάξη αποφοίτησής του αριθμεί μόλις περίπου 20 μαθητές.
«Η πραγματικότητα αρχίζει να μας βαραίνει», ανέφερε. «Πιστεύω ότι γνώριζα κάποιον από τα θύματα, αλλά όλα είναι ακόμη πολύ νωπά». Όπως είπε, το σχολείο εξέδωσε ανακοίνωση ότι θα συνεργαστεί με την τοπική αστυνομία, προκειμένου να στηρίξει τους μαθητές κατά την επιστροφή τους στα μαθήματα. «Η κατάσταση μοιάζει σχεδόν εξωπραγματική. Ένιωθα σαν να βρισκόμουν κάπου που είχα δει μόνο στην τηλεόραση», τόνισε.

© ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ