Home Blog Page 15

POLITICO: Η Ευρώπη ξεκινά την αργή απεξάρτησή της από τις ΗΠΑ

0

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και επιχειρήσεις αγωνίζονται να μειώσουν την έκθεσή τους στην αμερικανική τεχνολογία, το στρατιωτικό υλικό και τους ενεργειακούς πόρους, καθώς οι διατλαντικές σχέσεις επιδεινώνονται

Επί δεκαετίες, η ΕΕ βασιζόταν στις εγγυήσεις του ΝΑΤΟ για την ασφάλεια των χωρών της Κοινότητας και στην αμερικανική τεχνολογία για να τροφοδοτεί τις δραστηριότητές της. Όμως οι απειλές του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να καταλάβει τη Γροιλανδία και τα επιθετικά σχόλια για την Ευρώπη από μέλη της κυβέρνησής του, κάνουν πλέον πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες να μιλούν για «ανεξαρτησία».

«Αν θέλουμε να μας πάρουν ξανά στα σοβαρά, θα πρέπει να μάθουμε τη γλώσσα της πολιτικής ισχύος», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς.

Από εντολές που απαγορεύουν σε δημόσιους λειτουργούς να χρησιμοποιούν εργαλεία τηλεδιάσκεψης με έδρα τις ΗΠΑ για εμπορικές συμφωνίες με χώρες όπως η Ινδία, έως την τάση να υπάρξει διαφοροποίηση των προμηθευτών ενέργειας της Ευρώπης, οι προσπάθειες περιορισμού της ευρωπαϊκής εξάρτησης από τις ΗΠΑ επιταχύνονται, καθώς οι Ευρωπαίοι ηγέτες προειδοποιούν ότι οι διατλαντικές σχέσεις είναι απίθανο να επιστρέψουν στην προ-Τραμπ εποχή.  

Αξιωματούχοι της ΕΕ τονίζουν ότι τα μέτρα ισοδυναμούν με «απομείωση του κινδύνου» στη σχέση της Ευρώπης με τις ΗΠΑ, και όχι με «αποσύνδεση» – όρος που θα υποδήλωνε μια καθαρή ρήξη στους οικονομικούς και στρατηγικούς δεσμούς. Μέχρι πρόσφατα, και οι δύο εκφράσεις εφαρμόζονταν κυρίως στις ευρωπαϊκές προσπάθειες μείωσης της εξάρτησης από την Κίνα. Τώρα, έρχονται στο προσκήνιο σε σχέση με τις ΗΠΑ, τον κύριο εμπορικό εταίρο της Ευρώπης στον τομέα της ασφάλειας και αλλού.

Η προσπάθεια απεξάρτησης βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο. Οι ΗΠΑ παραμένουν μακράν ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Ευρώπης και θα χρειαστούν χρόνια για να απογαλακτιστεί το μπλοκ από την αμερικανική τεχνολογική και στρατιωτική υποστήριξη, σύμφωνα με τον Ζαν-Λικ Ντεμάρτι, ο οποίος ήταν επικεφαλής του τμήματος εμπορίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπό τον πρώην πρόεδρο του οργάνου, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ.

Η προσπάθεια διαφοροποίησης από τις ΗΠΑ έχει οδηγήσει τις Βρυξέλλες σε εμπορικές συμφωνίες με τον οικονομικό συνασπισμό Mercosur των χωρών της Λατινικής Αμερικής, την Ινδία και την Ινδονησία τους τελευταίους μήνες. Η Επιτροπή ανανέωσε επίσης τη συμφωνία της με το Μεξικό και αναβίωσε παλαιές διαπραγματεύσεις με την Αυστραλία.

ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ ΣΤΗΝ ΕΕ

Από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, η Ευρώπη βασιζόταν για την ασφάλειά της στο ΝΑΤΟ – στο οποίο οι ΗΠΑ συνεισφέρουν το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης. Σε μια πρόσφατη συνάντηση στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, συντηρητικοί Ευρωπαίοι ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Μερτς, δήλωσαν ότι ήρθε η ώρα το μπλοκ να ενισχύσει τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας, η οποία δεσμεύει τις χώρες της ΕΕ σε μια συμφωνία, για την υπεράσπιση οποιασδήποτε χώρας της ΕΕ δέχεται επίθεση.

Η συγκεκριμένη ρήτρα υπάρχει από το 2009, όμως δε θεωρούνταν μέχρι τώρα απαραίτητη, καθώς το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ εξυπηρετούσε παρόμοιο σκοπό. Όμως οι κυβερνήσεις της Ευρώπης έχουν αρχίσει να αμφιβάλλουν πλέον, για το αν οι ΗΠΑ πράγματι θα σπεύσουν να σώσουν την Ευρώπη.

Για δεκαετίες, υπήρχαν χώρες που αμφισβητούσαν την ύπαρξη στην Ευρώπη δομών που επιτελούν τον ίδιο ρόλο με τις νατοϊκές, σχολίασε στο POLITICO ανώτερος διπλωμάτης της ΕΕ υπό καθεστώς ανωνυμίας. Όμως, μετά τις απειλές του Τραμπ για τη Γροιλανδία, «βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την ανάγκη να δημιουργήσουμε δομές στρατιωτικής διοίκησης εντός της ΕΕ», είπε.

Η Γηραιά Ήπειρος εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις στρατιωτικές δυνατότητες των ΗΠΑ, ωστόσο, ορισμένοι Ευρωπαίοι μιλούν πλέον ανοιχτά για το τίμημα της μείωσης της έκθεσης στις ΗΠΑ, λέγοντας ότι είναι διαχειρίσιμο.

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ

Η μετατόπιση της διάθεσης είναι ακόμη πιο ξεκάθαρη στον τομέα της τεχνολογίας, όπου η ευρωπαϊκή εξάρτηση από πλατφόρμες όπως το X, το Meta και η Google εδώ και καιρό προβληματίζει τους ψηφοφόρους της ΕΕ, όπως αποδεικνύεται και από την ευρεία υποστήριξη της νομοθεσίας της ΕΕ για την τεχνολογία.

Η Γαλλία σχεδιάζει να απαγορεύσει σε κρατικούς αξιωματούχους να χρησιμοποιούν εργαλεία τηλεδιάσκεψης με έδρα τις ΗΠΑ, ενώ άλλες χώρες, όπως η Γερμανία, εξετάζουν παρόμοια μέτρα.

«Είναι σαφές ότι η Ευρώπη βιώνει τη στιγμή της ανεξαρτησίας της», δήλωσε η επικεφαλής της τεχνολογίας της ΕΕ, Χένα Βιρκούνεν, σε συνέδριο του POLITICO την περασμένη εβδομάδα. «Κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους, όλοι έχουν πραγματικά συνειδητοποιήσει πόσο σημαντικό είναι να μην εξαρτόμαστε από μία χώρα ή μία εταιρεία όσον αφορά ορισμένες πολύ κρίσιμες τεχνολογίες», σημείωσε.

Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας, στα τέλη Ιανουαρίου, η Γερμανίδα επιχειρηματίας Άννα Ζάιτερ ανακοίνωσε την έναρξη μιας ευρωπαϊκής πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης με την ονομασία W, η οποία φιλοδοξεί να ανταγωνιστεί την X του Έλον Μασκ, η οποία έχει αντιμετωπίσει πρόστιμα για παραβίαση των κανόνων εποπτείας περιεχομένου της ΕΕ. Η W σχεδιάζει να φιλοξενεί τα δεδομένα της σε «ευρωπαϊκούς διακομιστές που ανήκουν σε ευρωπαϊκές εταιρείες», δήλωσε η Ζάιτερ στο Euronews.

Μέχρι στιγμής, οι Βρυξέλλες δεν έχουν ακόμη κωδικοποιήσει τέτοιες κινήσεις σε νόμο. Ωστόσο, η επερχόμενη νομοθεσία για τις υπηρεσίες cloud και τεχνητής νοημοσύνης, αναμένεται να στείλει μηνύματα σχετικά με την ανάγκη ενίσχυσης του ευρωπαϊκού αποτυπώματος στην τεχνολογική καινοτομία.

ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΩΡΑ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ

Στον τομέα της ενέργειας, είναι εμφανής μια παρόμοια τάση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα παρέχουν περισσότερο από το ένα τέταρτο του φυσικού αερίου της ΕΕ, ένα μερίδιο που αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω, καθώς τίθεται σε ισχύ η πλήρης απαγόρευση των ρωσικών εισαγωγών.

Ωστόσο, αξιωματούχοι της ΕΕ προειδοποιούν για τον κίνδυνο αύξησης της εξάρτησης της Ευρώπης από τις ΗΠΑ σε έναν ακόμη τομέα. Οι ισχυρισμοί του Τραμπ για τη Γροιλανδία ήταν «σαφής αφύπνιση» για την ΕΕ, δείχνοντας ότι η ενέργεια δεν μπορεί πλέον να θεωρείται απομονωμένη από τις γεωπολιτικές τάσεις, δήλωσε ο Επίτροπος Ενέργειας της ΕΕ, Νταν Γιόργκενσεν.

ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΛΗΡΩΜΕΣ

Τα συστήματα πληρωμών βρίσκονται επίσης στο στόχαστρο, με τους νομοθέτες να προειδοποιούν για υπερβολική εξάρτηση από τα συστήματα πληρωμών των ΗΠΑ, όπως η Mastercard και η Visa.

Το ψηφιακό ευρώ, μια ψηφιακή εκδοχή μετρητών, που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ετοιμάζεται να εκδώσει το 2029, στοχεύει στη μείωση αυτών των εξαρτήσεων και στην παροχή ενός πανευρωπαϊκού κυρίαρχου μέσου πληρωμής. «Με το ψηφιακό ευρώ, οι Ευρωπαίοι θα διατηρήσουν τον έλεγχο των χρημάτων τους, των επιλογών τους και του μέλλοντός τους», δήλωσε πέρυσι η πρόεδρος της ΕΚΤ, Κριστίν Λαγκάρντ.

Στη Γερμανία, ορισμένοι πολιτικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και για 1.236 τόνους αποθεμάτων χρυσού που διατηρεί η Γερμανία στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης.

«Σε μια εποχή αυξανόμενης παγκόσμιας αβεβαιότητας και υπό την απρόβλεπτη πολιτική του προέδρου Τραμπ στις ΗΠΑ, δεν είναι πλέον αποδεκτό να υπάρχουν τόσα πολλά αποθέματα χρυσού στις ΗΠΑ», δήλωσε στο Der Spiegel η Μαρί-Άγκνες Στράκ-Ζίμερμαν, Γερμανίδα πολιτικός του φιλελεύθερου Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος, η οποία προεδρεύει της επιτροπής άμυνας του Κοινοβουλίου.

Θα ξυπνήσει την Αθήνα η τουρκική NAVTEX;

0

Γράφει ο Βασίλης Μαρτζούκος

[αντιναύαρχος ε.α.]

Με τις δύο πρόσφατες τουρκικές NAVTEX, μονίμου ισχύος, η Τουρκία επισημαίνει ότι στο εξής για θαλάσσιες δραστηριότητες εντός της «Γαλάζιας Πατρίδος», η Ελλάδα θα πρέπει να αδειοδοτείται από την Τουρκία. Ταυτόχρονα, 23 ελληνικές νήσοι του Ανατολικού Αιγαίου δεν επιβάλλεται απλώς να είναι αποστρατικοποιημένες, αλλά απαγορεύεται κάθε στρατιωτική δραστηριότητα εντός των χωρικών τους υδάτων. Η Τουρκία προειδοποιεί ότι κάθε σχετική παραβίαση θα αντιμετωπίζεται σύμφωνα με τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα.

Οι θέσεις αυτές δε διατυπώνονται για πρώτη φορά, εν τούτοις όμως ποδοπατούν τη Διακήρυξη των Αθηνών και τα «ήρεμα νερά», ενώ η επιλογή του χρόνου προδικάζει το φάσμα των θεμάτων, τα οποία θα θέσει η Τουρκία κατά την επικείμενη διμερή συνάντηση κορυφής. Τα επιζήμια πεπραγμένα του παρελθόντος αναγκάζουν τον Έλληνα να μην πλησιάζει πλέον στα Ίμια και τους Τούρκους να επικαλούνται τα «ζωτικά τους συμφέροντα» στο Αιγαίο (Μαδρίτη 1997).

Οι νεότερες τουρκικές διεκδικήσεις άρχισαν από το 1973, διευρύνθηκαν σταδιακά και σήμερα πλέον συνιστούν υπαρξιακή εθνική απειλή. Ουσιαστικά, η Τουρκία θέτει θέμα Θράκης, Κύπρου και συνολικής ανατροπής του καθεστώτος του Αιγαίου, ενώ στη στρατηγική της κατά Ελλάδος και Κύπρου, μεταξύ άλλων, ασκεί επιρροή σε γειτονικές χώρες και τις εμπλέκει στο σχεδιασμό της.

Σε μία συρρικνούμενη δημογραφικά Ελλάδα, η Τουρκία διεισδύει ποικιλοτρόπως (π.χ. αγορά γης, υποδομών και επιχειρήσεων, μόνιμη εγκατάσταση Τούρκων και ελεγχόμενων Μουσουλμάνων μεταναστών, σταθερή προσέγγιση Μουσουλμανικής μειονότητος Θράκης κ.λπ.), ιδιαίτερα σε παραμεθόριες αραιοκατοικημένες περιοχές, με τις οποίες συχνά «αδελφοποιείται» και παρέχει πρόθυμα υπηρεσίες. Οι συχνές απειλητικές δηλώσεις, οι στρατιωτικές και υβριδικές προκλήσεις, η ισχυρή τουρκική αμυντική βιομηχανία, το μέγεθος των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, η ανάπτυξη και οι ασκήσεις αυτών, καθώς και οι προοπτικές τους, δηλώνουν τη σαφή πρόθεση υλοποιήσεως των αναθεωρητικών τους σχεδίων.

Μέχρι την ανάκληση των επεκτατικών πρακτικών της Τουρκίας οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών θα είναι μηδενικού αθροίσματος, δηλαδή η ζημία της μίας θα αποτελεί κέρδος της άλλης. Διαφορετικές εγχώριες προσεγγίσεις του τύπου «δώστε κάτι πριν μας τα πάρει με πόλεμο» ή «δώστε κάτι πριν δώσει λύση ο Τραμπ» ή «η Τουρκία εξάγει εσωτερικά προβλήματα» ή «είναι δυνατή μία ειλικρινής διαπραγμάτευση με αμοιβαίως επωφελή αποτελέσματα» ή «ενεργείστε με το ιδεώδες ότι υπέρτατο αγαθό είναι η ειρήνη», κρίνεται ότι εκφράζονται είτε από αφελείς, είτε από δόλιους.

Τα προαναφερθέντα συμβαίνουν σε περίοδο υποχωρήσεως του διεθνούς δικαίου έναντι των πρακτικών ισχύος, εν μέσω σημαντικής δοκιμασίας των Ευρω-ατλαντικών σχέσεων και αναβαθμίσεως του περιφερειακού ρόλου της Τουρκίας, της οποίας η πολιτική ηγεσία διατηρεί διαπροσωπικές σχέσεις με την αντίστοιχη των ΗΠΑ. Σε κάθε περίπτωση, είναι διαφορετικός ο αυτονόητος Δυτικός προσανατολισμός της Ελλάδος (σύγκλιση συμφερόντων) έναντι της ταυτίσεως με την πολιτική των ΗΠΑ, η οποία απαγορεύει δυνητική σύγκρουση Ελλάδας-Τουρκίας με κάθε δυνατή θυσία.

Είναι γνωστό, ότι στις περιπτώσεις αυτές πιέζεται ή θυσιάζεται η πλέον αναποφάσιστη, αδύναμη και απροετοίμαστη πλευρά, η οποία βασίζει τη στρατηγική της σε έξωθεν «σωτήρες». Εάν οι ευρωατλαντικές σχέσεις επιδεινωθούν περαιτέρω, οι επιλογές της Ελλάδος δε θα πρέπει να επηρεάζονται από συναισθήματα ή «οπαδικές» αντιλήψεις, αλλά να εμφορούνται αμιγώς από τα εθνικά ζωτικά συμφέροντα. Η ίδια προσέγγιση ισχύει για την επιλογή τοπικών συμμάχων και την εμβάθυνση των σχέσεων μαζί τους.

Η ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ ΕΝΑΣΚΗΣΕΩΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Με το σύνολο των τουρκικών απαιτήσεων επί τάπητος, θα ήταν επιεικώς ουτοπικό να πιστεύει κάποιος ότι η επίλυση της μοναδικής διαφοράς, νομικού χαρακτήρος, που αφορά την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδος, θα ήταν εφικτή στο πλαίσιο διμερούς πολιτικού «διαλόγου». Το γεγονός επιβεβαιώνουν και οι μέχρι στιγμής 65 άκαρπες διμερείς συναντήσεις ανωτάτου επιπέδου. Οι ανοικτοί δίαυλοι επικοινωνίας αποτελούν αυτονόητη επιδίωξη, αλλά οι συναντήσεις κορυφής προαπαιτούν ωρίμανση κοινών θέσεων, κατόπιν σκληρής επιτελικής συνεργασίας των δύο πλευρών, τις οποίες οι ανώτατοι ηγέτες επικυρώνουν.

Σε αντίθετη περίπτωση, η αναθεωρητική πλευρά θέτει το σύνολο των διεκδικήσεών της, ασκώντας πίεση και παράλληλα απολαμβάνει την έξωθεν καλή μαρτυρία ενός κράτους που συζητά, συναλλάσσεται και επιδιώκει «μηδενικά προβλήματα» με τους γείτονες. Με το πλεονέκτημα αυτό, η αναθεωρητική χώρα αποκτά νομιμοποίηση, είτε για διείσδυση και πρόσβαση σε τεχνολογικά, οικονομικά, αμυντικά, ενεργειακά και διπλωματικά οφέλη, είτε για μεγέθυνση των περιφερειακών φιλοδοξιών της και απόκτηση ρόλου.

Η πρακτική του διαρκούς μακροχρόνιου «διαλόγου», άνευ προϋποθέσεων, «κόκκινων γραμμών» και αυτόφωτης στρατηγικής, οδήγησε επί παραδείγματι σε διολίσθηση των εθνικών θέσεων στο Κυπριακό, από διεθνές θέμα παράνομης ξένης εισβολής και κατοχής σε διακοινοτική πολιτική διαπραγμάτευση (χειραγωγούμενη από την Τουρκιά) με μέγιστη ημετέρα φιλοδοξία τη θνησιγενή «διζωνική δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα».

Εκ του αποτελέσματος, η απειλή της κατοχικής και αναθεωρητικής Τουρκίας κρίνεται ότι δεν έχει αναδειχθεί συστηματικά και στον απαιτούμενο βαθμό εντός των συμμαχιών της χώρας, αφού οι εταίροι μας εξαντλούν την ευαισθησία τους αποκλειστικά στη ρωσική επεκτατική πολιτική. Η αποδόμηση της Τουρκίας παραμένει αναποτελεσματική, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα, επί του παρόντος, ασκεί μειωμένη εθνική κυριαρχία (π.χ. επέκταση χωρικών υδάτων) και κυριαρχικά δικαιώματα. Επιπλέον, η Κύπρος, αν και κράτος – μέλος της ΕΕ, στενάζει και εκβιάζεται από την τουρκική κατοχική μπότα.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΔΕΝ ΚΑΤΕΥΝΑΖΕΤΑΙ

Η επ’ αόριστον αναβολή και επιφύλαξη ενασκήσεως των δικαιωμάτων που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο (πλέον των 50 ετών), αδυνατίζει τα εθνικά ερείσματα και δημιουργεί «κεκτημένα» και «ειδικά καθεστώτα». Οι αέναες, γενικόλογες και αόριστες «επιφυλάξεις» ενασκήσεως εθνικών δικαιωμάτων «όταν αυτό κριθεί σκόπιμο», προκαλούν θυμηδία σε τρίτους και οδηγούν σε ανυποληψία. Οι εκάστοτε αναβολές οφείλουν να συνοδεύονται από εθνικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής (έστω και μη κοινοποιήσιμο), το οποίο περιγράφει επακριβώς τη μεθόδευση και τα βήματα (νομικά, διπλωματικά, στρατιωτικά, οικονομικά, ενεργειακά, συμμαχικά, προετοιμασία κοινής γνώμης κλπ), τα οποία θα προκαλέσουν ενίσχυση των δεικτών εθνικής ισχύος.

Η μεγιστοποίηση των δεικτών αυτών, η εναρμόνισή τους και η πολιτική βούληση αξιοποιήσεως αυτών, θα αποδώσει τη συνισταμένη, που θα επιτρέψει στη χώρα μας να προβεί στο επόμενο εθνικά επιβεβλημένο μεγάλο βήμα, πλήρους ενασκήσεως κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η λελογισμένη τόλμη και η αξιόπιστη αποτροπή, δεν οδηγούν απαραιτήτως σε πόλεμο, όπως αντιθέτως πράττει ο κατευνασμός, ο οποίος στην καλύτερη των περιπτώσεων, δημιουργεί σχέσεις εξαρτημένου δορυφόρου κράτους.

Οι συμμαχίες και το Διεθνές Δίκαιο πρέπει να επιδιώκονται, αλλά η εθνική αυτονομία σε υλικό και αξιακό επίπεδο είναι αυτή που καθιστά μία χώρα σεβαστή στο εξωτερικό και προσφέρει εθνικό όραμα. Η διαχείριση της καθημερινότητας του πολίτη, αν και χρήσιμη, δεν κινητοποιεί, δεν εμπνέει, δε δημιουργεί ενεργούς πολίτες και δεν αντιμετωπίζει τις κρίσιμες και ζωτικές εθνικές επιδιώξεις. Η εθνική ισχύς και η πειστική πολιτική βούληση και ικανότητα αξιοποιήσεως αυτής, θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση της εθνικής μας διακομματικής στρατηγικής και βασικό κριτήριο επιλογής πολιτικής ηγεσίας για τους Έλληνες πολίτες.

Στη δίνη του ελεύθερου εμπορίου

0

Του Νίκου Ιγγλέση*

Πηγή: www.ellinikiantistasi.gr

Μετά τη Mercosur, η ΕΕ υπέγραψε συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με την πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, την Ινδία. Είναι φανερό ότι και οι δύο αυτές συμφωνίες, που συζητούντο για περισσότερα από 20 χρόνια, υπογράφονται τώρα ως άμεση απάντηση στην πολιτική προστατευτισμού που εφαρμόζουν οι ΗΠΑ, υπό τη Διοίκηση Τραμπ.

Η ΕΕ αγωνίζεται, «με νύχια και με δόντια», να διατηρήσει ζώσα την παγκοσμιοποίηση όπως αυτή διαμορφώθηκε, από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 μέχρι σήμερα και παράλληλα να αναγκάσει τις ΗΠΑ σε αναδίπλωση, με άρση των δασμών.

Η παγκοσμιοποίηση στηρίζεται σε τρεις βασικούς πυλώνες: Την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, αγαθών-υπηρεσιών και ανθρώπων (μετανάστευση).

Η ΕΕ, μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992, εξελίχθηκε ως η πιο προωθημένη μορφή υλοποίησης της παγκοσμιοποίησης:

ΠΡΩΤΟΝ, ολοκληρώθηκε η κατάργηση των δασμών μεταξύ των κρατών-μελών για να δημιουργηθεί η ενιαία ευρωπαϊκή αγορά.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, άρχισε η μεταφορά αρμοδιοτήτων από τις εθνικές κυβερνήσεις προς τη γραφειοκρατία και την υπερκυβέρνηση (Κομισιόν) των Βρυξελλών.

ΤΡΙΤΟΝ, τα κράτη-μέλη παραχώρησαν τη νομισματική ανεξαρτησία τους στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).

ΤΕΤΑΡΤΟΝ, διευκολύνθηκαν περεταίρω οι μεταναστευτικές ροές, με στόχο την αποδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής και άρα τη μείωση των αντιστάσεων για την υπεράσπιση των επιμέρους εθνικών συμφερόντων.

Η υπογραφή συμφωνιών ελευθέρου εμπορίου, με διάφορες περιοχές του πλανήτη, είναι το λογικό επακόλουθο για την επιβίωση ενός συστήματος, που δεν ενδιαφέρεται για την οικονομική ευημερία των κοινωνιών σε κάθε χώρα, αλλά, για τα κέρδη των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών που λειτουργούν (επενδύουν, παράγουν, εμπορεύονται) σε παγκόσμια κλίμακα.

Η παγκοσμιοποίηση οδήγησε στην αποβιομηχανοποίηση όλων των ανεπτυγμένων οικονομιών στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, γιατί τα εργοστάσια μεταφέρθηκαν σε χώρες χαμηλού κόστους, με πρώτη την Κίνα. Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται πλέον σε απόλυτη εξάρτηση από τις εφοδιαστικές αλυσίδες και αυτό έγινε ιδιαίτερα εμφανές την περίοδο της Covid-19.

Η Συμφωνία Mercosur με τις: Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη ανεστάλη προσώρας, μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (με μικρή πλειοψηφία 10 ψήφων) να αποσταλεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να κρίνει αν είναι συμβατή με τις Συνθήκες της ΕΕ. Ελπίζουμε το ίδιο να γίνει και με τη Συμφωνία Ελεύθερων Συναλλαγών (ΣΕΣ) με την Ινδία.

Η ΣΕΣ προβλέπει μηδενισμό ή μεγάλες μειώσεις των υπαρχόντων σήμερα δασμών στο εμπόριο μεταξύ των δύο πλευρών. Οι δασμοί για  τις ευρωπαϊκές εξαγωγές προς την Ινδία μειώνονται για τα αυτοκίνητα από 110% σε 10% (ποσόστωση 250.000 οχημάτων το χρόνο), ενώ για τα μηχανήματα και τον ηλεκτρικό εξοπλισμό (44%), για τα αεροσκάφη (11%), για το σίδηρο-χάλυβα (22%), για τα χημικά (22%), για τα πλαστικά (16,5%). Παράλληλα, μειώνονται ή μηδενίζονται οι δασμοί σε ορισμένα αγροτικά προϊόντα. Στα κρασιά από 150% σε 30%, στα αποστάγματα από 150% σε 40%, στη μπύρα και στα παρασκευάσματα κρέατος από 110% σε 50%, στα ακτινίδια και τα αχλάδια από 33% σε 10% (ποσόστωση), ενώ στο ελαιόλαδο και τα φυτικά έλαια (45%), τους χυμούς φρούτων (55%), τα επεξεργασμένα τρόφιμα (50%) οι δασμοί μηδενίζονται.

Η Ινδία, από την πλευρά της, θα μπορεί να εξάγει στην ΕΕ αδασμολόγητα 1,6 εκατομμύρια τόνους χάλυβα το χρόνο. Παράλληλα, θα μπορεί να εξάγει προϊόντα εντάσεως εργασίας, όπως κλωστοϋφαντουργικά, ενδύματα, υποδήματα, προϊόντα δέρματος και μηχανολογικά είδη. Τέλος η Ινδία, βάσει πρωτοκόλλου που υπεγράφη μαζί με τη ΣΕΣ, θα «εξάγει» στην ΕΕ ειδικευμένους, αλλά και εποχικούς ανειδίκευτους εργάτες, σε τομείς εντάσεως εργασίας (αγροτικός, οικοδομή κλπ). Να σημειώσουμε ότι η Ινδία έχει περίπου τριπλάσιο πληθυσμό από αυτόν όλης της ΕΕ.

Ορισμένοι ενθουσιάζονται από την κατάργηση των δασμών. Ισχυρίζονται ότι οι χώρες της ΕΕ, μαζί με την Ελλάδα, θα μπορούν να εξάγουν περισσότερα προϊόντα και οι καταναλωτές να αγοράζουν φτηνότερα (ξένα) αγαθά. Μόνο που η πραγματικότητα, διαχρονικά, εξελίσσεται διαφορετικά. Αυτό το αντιλήφθηκαν πρόσφατα οι Αμερικανοί. Οι φτηνές εισαγωγές καταστρέφουν τις παραγωγικές δυνατότητες κάθε χώρας, κλείνοντας αγροτικές εκμεταλλεύσεις και βιομηχανικές επιχειρήσεις. Το ελεύθερο εμπόριο είναι άδικο εμπόριο, γιατί το κόστος παραγωγής (εργατικό, ενεργειακό, φορολογικό, προστασίας του περιβάλλοντος κ.α.) είναι τελείως διαφορετικό σε κάθε χώρα.

Αν παρατηρήσει κανείς τις λίγες μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις που επιβιώνουν σήμερα στην Ελλάδα, θα διαπιστώσει ότι όλες σχεδόν δημιουργήθηκαν πριν την ένταξη, το 1981, στην τότε ΕΟΚ. Παράλληλα, δεκάδες άλλες μεσαίες και μεγάλες βιομηχανικές μονάδες έκλεισαν, μετά το 1981, μη μπορώντας να αντέξουν τον ξένο ανταγωνισμό χωρίς δασμολογική προστασία.

Οι ισχυρές καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης (Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία κ.α.), οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Ν. Κορέα κ.λπ. ανέπτυξαν την παραγωγική βάση τους και δημιούργησαν μεγάλες ανταγωνιστικές επιχειρήσεις (εθνικούς πρωταθλητές) υπό καθεστώς δασμολογικής προστασίας. Μόνο, αφού έγιναν αρκετά ισχυροί, άρχισαν να προβάλλουν τα οφέλη του ελεύθερου εμπορίου, ώστε να μπορούν να εκμεταλλευτούν όλους τους άλλους.

Η Ελλάδα, μια μικρή χώρα με πολύ αδύναμη παραγωγική βάση, μ’ ένα τεράστιο συναλλαγματικό χρέος, χωρίς εθνικό νόμισμα για να χρηματοδοτήσει τις αναγκαίες επενδύσεις, συνθλίβεται από το ελεύθερο εμπόριο. Τα ελληνικά προϊόντα, της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής, πρέπει να ανταγωνίζονται αυτά της Ευρώπης και τώρα αυτά των χωρών της Mercosur και της Ινδίας.

Είναι να απορεί κανείς με διάφορους πολιτικούς, αναλυτές, οικονομολόγους και δημοσιογράφους που μιλούν, γράφουν, κάνουν ημερίδες και συνέδρια, για την ανάγκη κατάρτισης εθνικού σχεδίου ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα ή γενικότερα παραγωγικής ανασυγκρότησης, χωρίς να αμφισβητούν ή να αναφέρονται ούτε στους κανόνες της ΕΕ, ούτε στο ευρώ, ούτε στα ανοιχτά σύνορα. Πρόκειται για αφέλεια, άγνοια ή σκοπιμότητα;

*Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος, μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Γαλλία και δημοσιογραφία στην Αθήνα. Άρχισε να εργάζεται ως συντάκτης στο Έψιλον, μηνιαίο περιοδικό για θέματα της ΕΟΚ, που εξέδιδε η εφημερίδα Ελευθεροτυπία. Αργότερα εργάστηκε ως οικονομικός συντάκτης στην τηλεόραση της ΕΡΤ, ως υπεύθυνος του οικονομικού ρεπορτάζ και στη συνέχεια ως αρχισυντάκτης του Γραφείου Ρεπορτάζ. Για μια περίοδο διετέλεσε Διευθυντής του Δ’ Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (ΕΡΤ). Επίσης, για ένα διάστημα υπήρξε υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών.

Η θεραπεία – ελπίδα για το Αλτσχάιμερ

0

Σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις, επιβραδύνει τη νόσο κατά 30%

Η Sharon Runge έγινε η πρώτη ασθενής στην ιστορία του Καναδά που έλαβε έγχυση ενός φαρμάκου για το Αλτσχάιμερ, που εγκρίθηκε πρόσφατα από τη Health Canada. «Είναι μια ιστορική στιγμή για τους ανθρώπους που ζουν με τη νόσο του Αλτσχάιμερ και τις οικογένειές τους στον Καναδά, επειδή μπορέσαμε να παρέμβουμε ουσιαστικά σε αυτήν την ασθένεια», δήλωσε η Γνωστική Νευρολόγος, Δρ. Σάρα Μίτσελ.

Ο Καναδάς είναι το τελευταίο από τα έθνη της G7 που ενέκρινε το Lecanemab, ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που αφαιρεί την επιβλαβή πλάκα αμυλοειδούς από τον εγκέφαλο, το οποίο έχει αποδειχθεί ότι επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου κατά περίπου 30%.

«Τα μακροπρόθεσμα δεδομένα μας λένε τώρα, ότι έως και τέσσερα χρόνια λήψης αυτού του φαρμάκου παρατείνουν μια περίοδο ενός έτους περαιτέρω ανεξάρτητης διαβίωσης», λέει η Δρ Μίτσελ.

Αυτό που αντιμετωπίζουν τα άτομα με Αλτσχάιμερ σε όλη τη χώρα είναι η αυξημένη εξάρτηση από τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Αυτό το φάρμακο υπόσχεται εκτεταμένη ανεξαρτησία.

Για το σύζυγο της Runge, Dallard, το πρόσφατα εγκεκριμένο φάρμακο τού δίνει ελπίδα ότι αυτός και η σύζυγός του θα λάβουν το δώρο του πιο πολύτιμου αγαθού της ζωής – του χρόνου.

«Τον τελευταίο χρόνο περίπου, η Σάρον διαγνώστηκε με Αλτσχάιμερ. Η ελπίδα μου είναι ότι (το φάρμακο) καθυστερεί την περαιτέρω εμφάνιση της νόσου για λίγο, για εμάς. Όσο περισσότερο είμαστε μαζί, τόσο περισσότερη ευτυχία θα μοιραζόμαστε», αναφέρει ο Dallard.

Ενώ το φάρμακο έχει εγκριθεί από τη Health Canada, δεν έχει λάβει ακόμη σύσταση χρηματοδότησης από την Υπηρεσία Φαρμάκων του Καναδά. Οι επαρχιακές υπηρεσίες υγείας σε όλη τη χώρα δεν έχουν ακόμη παράσχει κάλυψη για το Lecanemab.

Οικογένειες όπως αυτή του Runge έχουν αφεθεί να καλύψουν μόνες τους το συνολικό κόστος των εγχύσεων. Το κόστος λήψης εγχύσεων δύο φορές την εβδομάδα για ένα χρόνο είναι περίπου 32.000$ – αν και η τιμή κυμαίνεται ανάλογα με το βάρος του ατόμου.

«Ελπίζουμε ότι μπορούμε να έχουμε ίση πρόσβαση για όλους τους Καναδούς σε αυτό το φάρμακο και αυτό απαιτεί κυβερνητική υποστήριξη», λέει η Δρ Μίτσελ, τονίζοντας ότι «υπάρχουν άνθρωποι που θα βλέπετε καθημερινά στο δρόμο που έχουν αυτή την ασθένεια και που θέλουν να συνεχίσουν να ζουν ανεξάρτητα. Γι’ αυτούς είναι αυτό το φάρμακο».

Υπήρξε κάποια δημόσια αντίδραση από εκείνους που… ανατριχιάζουν με την ιδέα, να χρηματοδοτήσουν οι φορολογούμενοι το ακριβό φάρμακο. Όταν ρωτήθηκε για την απάντησή του σε αυτό, ο Dallard προτείνει: «Θα έλεγα ότι πρέπει να περπατήσουν στα παπούτσια μας». Προσθέτει ότι εύχεται μόνο η γυναίκα του να μπορούσε να είχε λάβει το φάρμακο νωρίτερα.

Η Σάρον άρχισε να εμφανίζει πρώιμα συμπτώματα πριν από τέσσερα χρόνια. Οι γιατροί είναι ανένδοτοι ότι η έγκαιρη παρέμβαση είναι το κλειδί, καθώς το φάρμακο μπορεί να βοηθήσει στην παράταση υψηλότερης ποιότητας ζωής για τους ασθενείς.

Οι ενοχλητικές πρωτεΐνες που μπορούν εν μέρει να οδηγήσουν σε Αλτσχάιμερ μπορούν να συγκεντρωθούν στον εγκέφαλο δεκαετίες πριν εμφανιστούν τα συμπτώματα. Το επόμενο βήμα είναι να ελεγχθεί εάν το φάρμακο μπορεί να αντισταθμίσει τη νόσο σε ασυμπτωματικούς ασθενείς, που έχουν την επιβλαβή πλάκα στον εγκέφαλό τους αλλά δεν έχουν ακόμη εμφανίσει συμπτώματα.

Λίγες στιγμές πριν λάβει την πρώτη έγχυση στην ιστορία του Καναδά, η Sharon μοιράστηκε με το CTV National News ότι δυσκολεύτηκε να κατανοήσει τη διάγνωσή της. «Στην καθημερινότητά μου, νιώθω ότι είμαι καλά», λέει χαμογελώντας.

Ο σύζυγός της μοιράζεται ότι η βραχυπρόθεσμη μνήμη της συζύγου του έχει βιώσει μια αργή πτώση εδώ και αρκετά χρόνια. Η μνήμη της μπορεί να σβήσει, αλλά οι σκέψεις και η αφοσίωσή της προς τα παιδιά της και το σύζυγό της είναι τόσο παρούσες όσο ποτέ. «Είμαι τόσο τυχερή που τον γνώρισα», λέει για το σύζυγό της, «είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου». Οι Runges έχουν τώρα ελπίδα ότι η αγαπημένη τους ζωή μαζί θα αποκτήσει πρόσθετη μακροζωία.

Προϋπολογισμός: Πρωτογενές πλεόνασμα 8,1 δισ. ευρώ το 2025

0

7,1 δισ. ευρώ πάνω από το στόχο οι φόροι

Με πρωτογενές πλεόνασμα 8,089 δισ. ευρώ έκλεισε ο κρατικός προϋπολογισμός του 2025, υπερβαίνοντας τον αναθεωρημένο στόχο για το δωδεκάμηνο κατά 2,762 δισ. ευρώ ή σχεδόν 52%. Η υπέρβαση εσόδων συνεχίστηκε και το μήνα Δεκέμβριο σε όλες τις κατηγορίες εσόδων, υπερβαίνοντας τις προβλέψεις στις οποίες είχε στηριχθεί η Εισηγητική Έκθεση του νέου προϋπολογισμού για το 2026.

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού, σε τροποποιημένη ταμειακή βάση, τα οποία ανακοίνωσε το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για την περίοδο του Ιανουαρίου – Δεκεμβρίου 2025, παρουσιάζεται πλεόνασμα στο ισοζύγιο του κρατικού προϋπολογισμού ύψους 100 εκατ. ευρώ έναντι του επικαιροποιημένου στόχου για έλλειμμα 2.586 εκατ. ευρώ που έχει περιληφθεί για το αντίστοιχο διάστημα του 2025 στην εισηγητική έκθεση του Προϋπολογισμού 2026 – και έναντι πλεονάσματος 369 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2024.

Το πρωτογενές αποτέλεσμα σε τροποποιημένη ταμειακή βάση διαμορφώθηκε σε πλεόνασμα ύψους 8.089 εκατ. ευρώ, έναντι στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 5.327 εκατ. ευρώ και πρωτογενούς πλεονάσματος 8.698 εκατ. ευρώ για την ίδια περίοδο το 2024.

Ωστόσο, όπως τονίζεται, εξαιρώντας ποσό ύψους 1.930 εκατ. ευρώ που αφορά σε καθυστερήσεις μεταβιβαστικών πληρωμών σε φορείς γενικής κυβέρνησης και ταμειακών πληρωμών εξοπλιστικών προγραμμάτων, που δεν επηρεάζουν το αποτέλεσμα της Γενικής Κυβέρνησης σε δημοσιονομικούς όρους, η πραγματική υπέρβαση στο πρωτογενές αποτέλεσμα έναντι των στόχων του προϋπολογισμού, εκτιμάται σε 831 εκατ. ευρώ.

Επισημαίνεται ότι το πρωτογενές αποτέλεσμα σε δημοσιονομικούς όρους διαφέρει από το αποτέλεσμα σε ταμειακούς όρους. Επιπρόσθετα, τα ανωτέρω αφορούν στο πρωτογενές αποτέλεσμα της Κεντρικής Διοίκησης και όχι στο σύνολο της Γενικής Κυβέρνησης, που περιλαμβάνει και τα δημοσιονομικά αποτελέσματα των Νομικών Προσώπων, των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης (ΟΚΑ) αλλά και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) και, συνεπώς, δεν αποδίδουν την τελική και συνολική δημοσιονομική εικόνα της χώρας για το 2025, η οποία θα ανακοινωθεί ολοκληρωμένη τον Απρίλιο του 2026.

ΕΛΣΤΑΤ: ΑΥΞΗΘΗΚΕ ΤΟ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ

ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΤΩΝ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΩΝ

Αύξηση 1,9% σημείωσε το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και των μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων που εξυπηρετούν νοικοκυριά το γ’ τρίμηνο πέρυσι σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, από 43,69 δισ. ευρώ σε 44,54 δισ. ευρώ.

Παράλληλα, η τελική καταναλωτική δαπάνη αυξήθηκε κατά 5%, από 43,7 δισ. ευρώ σε 45,9 δισ. ευρώ. Ωστόσο, το ποσοστό αποταμίευσης που ορίζεται ως η ακαθάριστη αποταμίευση προς το ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημα, ήταν -3,1% το γ’ τρίμηνο του 2025,σε σύγκριση με -0,1% το γ’ τρίμηνο του 2024.

Σύμφωνα επίσης με τους τριμηνιαίους μη χρηματο-οικονομικούς λογαριασμούς θεσμικών τομέων από την ΕΛΣΤΑΤ:

Οι ιδιωτικές επενδύσεις (ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου του τομέα των μη χρηματο-οικονομικών εταιρειών), ανήλθαν στο ποσό των 5,36 δισ. ευρώ. Το ποσοστό των επενδύσεων του τομέα που ορίζεται ως οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου προς την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία, ήταν 23,6% σε σύγκριση με 21,8% το γ’ τρίμηνο του 2024.

Το γ’ τρίμηνο του 2025 καταγράφηκε πλεόνασμα στο εξωτερικό ισοζύγιο αγαθών και υπηρεσιών 4,24 δισ. ευρώ, έναντι πλεονάσματος 3,30 δισ. ευρώ που είχε καταγραφεί το γ’ τρίμηνο του 2024. Οι εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών μειώθηκαν 1,5 δισ. ευρώ, ενώ οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών μειώθηκαν 0,56 δισ. ευρώ.

Ο τομέας της Γενικής Κυβέρνησης παρουσίασε καθαρή χορήγηση δανείων 3,90 δισ. ευρώ, σε σύγκριση με το γ’ τρίμηνο του 2024 που η καθαρή χορήγηση δανείων ήταν 2,87 δισ. ευρώ.

Επιπρόσθετα, το γ’ τρίμηνο του 2025 καταγράφηκε έλλειμμα στο εξωτερικό ισοζύγιο πρωτογενών εισοδημάτων, τρεχουσών και κεφαλαιακών μεταβιβάσεων 0,98 δισ. ευρώ, έναντι ελλείμματος 1,80 δισ. ευρώ που είχε καταγραφεί το αντίστοιχο περσινό τρίμηνο.

Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω, η συνολική οικονομία παρουσίασε καθαρή χορήγηση δανείων 3,25 δισ. ευρώ το γ’ τρίμηνο του 2025. Το αντίστοιχο τρίμηνο του 2024 η καθαρή χορήγηση δανείων ανέρχονταν σε 1,50 δισ. ευρώ.

Επιμέλεια: ertnews.gr

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Η Αθάνατη Κληρονομιά σε έναν κόσμο που αλλάζει

Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού, έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.

Σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται ραγδαία, η ελληνική γλώσσα, ο συνεκτικός ιστός του ελληνισμού εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια, βρίσκεται αντιμέτωπη με προκλήσεις που απειλούν την ίδια την επιβίωσή της.

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της κυριαρχίας της αγγλικής, η ελληνική γλώσσα δέχεται μια άνευ προηγουμένου πίεση. Η εισβολή ξένων όρων στην καθημερινότητα, η επικράτηση των «Greeklish» στην ψηφιακή επικοινωνία και η τάση για ένα γλωσσικό απλουστευτισμό, οδηγούν σε ένα αβέβαιο μέλλον για τη διατήρησή της.

Ενώ η ελληνική ιστορία υπήρξε μία διαδρομή που δανειζόταν και δάνειζε λέξεις, η σημερινή παθητική υιοθέτηση ξένων στοιχείων απειλεί να μετατρέψει τη γλώσσα μας σε ένα «φτωχό συγγενή» των μεγάλων γλωσσικών συνόλων, αποκομμένο από τη διανοητική του κληρονομιά. Πέρα από τις λέξεις, η μεγαλύτερη απειλή είναι η σταδιακή συρρίκνωση των φυσικών φορέων της γλώσσας.

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια κρίσιμη δημογραφική υποχώρηση. Όταν ένας πληθυσμός φθίνει αριθμητικά, η γλώσσα του χάνει τη ζωτική της βάση. Η υπογεννητικότητα, σε συνδυασμό με τη σταδιακή αλλοίωση της σύνθεσης του πληθυσμού, δημιουργεί τον κίνδυνο μιας σιωπηλής υποχώρησης του ελληνικού στοιχείου εντός της ίδιας της χώρας. Χωρίς μια σοβαρή εθνική στρατηγική για το δημογραφικό και την παιδεία, η ελληνική γλώσσα κινδυνεύει να καταστεί μια «νεκρή» ακαδημαϊκή γνώση, παρά μια ζωντανή καθημερινότητα.

Μέσα σε αυτό το γκρίζο τοπίο, το φως έρχεται από την ομογένεια και συγκεκριμένα από τον Καναδά. Εδώ, ο ελληνισμός δίνει ένα μάθημα επιβίωσης και αξιοπρέπειας. Το εκπαιδευτικό δίκτυο της Ελληνικής Κοινότητας Μόντρεαλ, με κορωνίδα το σχολείο «Σωκράτης-Δημοσθένης» και το Ελληνορθόδοξο σχολείο «Μεταμόρφωση» του Τορόντο, αποτελούν παγκόσμιο πρότυπο. Σε ένα περιβάλλον όπου τα αγγλικά και τα γαλλικά κυριαρχούν, οι ομογενείς κατάφεραν να εντάξουν τη διδασκαλία της ελληνικής στο επίσημο κρατικό πλαίσιο, προσφέροντας στους μαθητές μια τριπλή γλωσσική και πολιτισμική ταυτότητα.

Τα ελληνικά μας σχολεία δεν είναι απλώς εκπαιδευτικά ιδρύματα, είναι οχυρά πολιτισμού, αποδεικνύοντας ότι η γλώσσα διατηρείται μόνο όταν υπάρχει όραμα και συλλογική προσπάθεια. Για το λόγο αυτό, η ελληνική πολιτεία οφείλει να στηρίξει έμπρακτα τα σχολεία του εξωτερικού, οι μαθητές των οποίων αποτελούν τους καλύτερους Έλληνες πρεσβευτές.

Η μεταλαμπάδευση της γλώσσας από τη μια γενιά στην άλλη, είναι το πρώτο και τελευταίο ανάχωμα απέναντι στον αφελληνισμό. Η ελληνική γλώσσα δεν είναι απλώς ένα εργαλείο επικοινωνίας, είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Επιβίωσε χιλιάδες χρόνια μέσα από αυτοκρατορίες, πολέμους και κατακτήσεις.

Στο χέρι μας είναι το 2026 να μην αποτελέσει την αρχή της δύσης της, αλλά την αφετηρία μιας νέας αναγέννησης, εντός και εκτός των συνόρων. Η 9η Φεβρουαρίου αποτελεί την ιδανική αφορμή για να αναδειχθεί η διαχρονικότητα και η οικουμενικότητα της ελληνικής γλώσσας στον 21ο αιώνα…

Μιλάνο – Κορτίνα 2026: Όλα όσα πρέπει να ξέρεις για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες

0

Την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου αναμένεται η τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2026, των 25ων πιο συγκεκριμένα, γνωστοί και ως Μιλάνο – Κορτίνα 2026 οι οποίοι θα διαρκέσουν μέχρι τις 22 Φεβρουαρίου.

Η Ιταλία θα είναι η οικοδέσποινα χώρα όπως ειπώθηκε, με τη σχετική απόφαση να λαμβάνεται στις 24 Ιουνίου του 2019, κατά τη διάρκεια της 134ης σύσκεψης της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής που πραγματοποιήθηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας. Το Μιλάνο και η Στοκχόλμη είχαν καταθέσει σχετική πρόταση. Συγκεκριμένα, το Μιλάνο – Κορτίνα Ντ’ Αμπρέζο, στην Ιταλία, συγκέντρωσε 47 ψήφους έναντι των 34 της Σουηδίας, στις πόλεις Στοκχόλμη – Όρε αντίστοιχα.

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ 2026

Σε ποιες πόλεις της Ιταλίας θα διεξαχθούν οι αγώνες Milano Cortina 2026;

Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2026 φιλοξενούνται σε μια έκταση 22.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων στη Βόρεια Ιταλία, με επίκεντρο το Μιλάνο και την Κορτίνα ντ’ Αμπέτσο. Μαζί με τις δύο διοργανώτριες πόλεις, αγωνίσματα θα διεξαχθούν επίσης σε τοποθεσίες όπως το Μπόρμιο, το Λιβίνιο, το Τέζερο, το Πρεντάτσο, το Αντερσέλβα και τη Βερόνα.

Πότε ξεκινούν και πότε τελειώνουν οι χειμερινοί αγώνες;

Η επίσημη έναρξη για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2026 έχει οριστεί για τις 6 Φεβρουαρίου 2026, με τη διοργάνωση να ολοκληρώνεται στις 22 Φεβρουαρίου 2026.

Ποια είναι η επίσημη εφαρμογή για τους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2026;

Η επίσημη ψηφιακή πλατφόρμα «Olympic Games app» αποτελεί το κύριο εργαλείο για την παρακολούθηση των αγώνων Milano Cortina 2026. Υποστηρίζει 12 γλώσσες και παρέχει ζωντανά αποτελέσματα, χάρτες εγκαταστάσεων, ψηφιακά εισιτήρια.

Πού θα πραγματοποιηθεί η Τελετή Έναρξης και η Τελετή Λήξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2026;

Η Τελετή Έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2026 θα φιλοξενηθεί στο ιστορικό Στάδιο Σαν Σίρο (Stadio San Siro) στο Μιλάνο, την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026 στις 20.00 (τοπική ώρα). Η τελετή λήξης θα γίνει στις 22/2 στη Βερόνα.

Ποια θα είναι η παρουσία της ελληνικής αποστολής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2026;

Η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) εκπροσωπεί την Ελλάδα στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2026 με μια ομάδα 5 αθλητών που θα διαγωνιστούν στα αθλήματα: Αλπικό Σκι, Δίαθλο και Χιονοδρομία Αντοχής. Οι πολυπληθέστερες αποστολές (από 100 αθλητές και άνω) είναι οι εξής: ΗΠΑ (232), Καναδάς (207), Ιταλία (196), Γερμανία (185), Ελβετία (175), Γαλλία (160), Κίνα (125), Ιαπωνία (120), Αυστρία (115), Τσεχία (115), Σουηδία (110), Φινλανδία (103).

Τι κάνει ξεχωριστό το Μιλάνο Κορτίνα 2026 σε σχέση με προηγούμενες Ολυμπιάδες;

Το Μιλάνο Κορτίνα 2026 είναι η πρώτη χειμερινή Ολυμπιάδα που βασίζεται τόσο έντονα στο μοντέλο πολλαπλών πόλεων, δίνοντας έμφαση στη βιωσιμότητα, τη χρήση υπαρχουσών εγκαταστάσεων και τη σύνδεση πόλης και βουνού.

Η ενδοοικογενειακή βία αυξάνεται στο Κεμπέκ

0

Μπορεί η φροντίδα των ανδρών να σώσει τις ζωές των γυναικών;

Η ενδοοικογενειακή και συζυγική βία στο Κεμπέκ παραμένει ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά προβλήματα της επαρχίας, με τα πρόσφατα στοιχεία να αποτυπώνουν μια ανησυχητική εικόνα, τόσο ως προς τον αριθμό των αστυνομικών παρεμβάσεων όσο και ως προς τα θανατηφόρα περιστατικά.

Τα δεδομένα των τελευταίων δέκα ετών δείχνουν ότι δεκάδες χιλιάδες κλήσεις έχουν καταγραφεί από τις αστυνομικές αρχές, ενώ δεκάδες γυναίκες έχουν χάσει τη ζωή τους από τα χέρια συντρόφων ή πρώην συντρόφων τους.

Σύμφωνα με τη Sûreté du Québec, από το 2015 μέχρι σήμερα οι επαρχιακές αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν σε 82.019 κλήσεις που αφορούσαν ενδοοικογενειακή βία. Την ίδια περίοδο, τουλάχιστον 81 γυναίκες δολοφονήθηκαν από το σύντροφό τους, αριθμός που οι ίδιες οι αρχές παραδέχονται ότι πιθανόν είναι υποεκτιμημένος, εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο καταγράφονται και κατηγοριοποιούνται οι υποθέσεις κατά την εξέλιξη των ερευνών.

Στα στοιχεία αυτά δεν περιλαμβάνονται υποθέσεις που χειρίστηκαν δημοτικά αστυνομικά σώματα, όπως η αστυνομία του Μόντρεαλ ή άλλων μεγάλων αστικών κέντρων. Η υπολοχαγός Καρολίν Ζιράρ, επαρχιακή συντονίστρια της SQ για την καταπολέμηση της βίας μεταξύ συντρόφων, εξηγεί ότι περίπου το 70% των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας στο Κεμπέκ καταγράφονται από κοινού από τη Sûreté du Québec και τη SPVM.

ΣΤΑΘΕΡΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΚΛΗΣΕΩΝ

Τα ετήσια στοιχεία αποτυπώνουν σαφή άνοδο των αστυνομικών παρεμβάσεων. Το 2015, η SQ παρενέβη σε 4.257 περιστατικά. Το 2024 ο αριθμός αυτός εκτοξεύθηκε στις 10.035 παρεμβάσεις, ενώ το 2025 καταγράφηκαν 8.937 περιπτώσεις, χωρίς να περιλαμβάνεται ακόμη ο μήνας Δεκέμβριος.

Το  Μοντερεζί, μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της επαρχίας, συγκεντρώνει το μεγαλύτερο αριθμό κλήσεων. Εκεί, οι παρεμβάσεις αυξήθηκαν από 714 το 2015 σε 1.589 το 2025, με συνολικά 14.322 κλήσεις την τελευταία δεκαετία. Παράλληλα, η περιοχή παρουσιάζει και τα υψηλότερα, σταθερά ποσοστά γυναικοκτονιών, με μόνη εξαίρεση το 2023.

Στο σύνολο στο Μοντερεζί, 26 γυναίκες δολοφονήθηκαν από σύντροφο την τελευταία δεκαετία, αριθμός διπλάσιος από αυτόν της δεύτερης πιο πληγείσας περιοχής, του Νορ-ντι-Κεμπέκ, όπου καταγράφηκαν 13 δολοφονίες.

ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ

Τα έτη 2021 και 2022, κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, καταγράφηκαν τα υψηλότερα ποσοστά θανάτων, με 12 και 10 γυναικοκτονίες αντίστοιχα. Όπως επισημαίνει η Ζιράρ, οι περιορισμοί μετακίνησης και ο εγκλεισμός στα σπίτια αφαίρεσαν από πολλές γυναίκες τη δυνατότητα διαφυγής από βίαιες σχέσεις.

Παρά την αύξηση των αναφορών, η SQ υποστηρίζει ότι αυτό δε σημαίνει απαραίτητα αύξηση της ίδιας της βίας. Οι αρχές αποδίδουν την άνοδο των καταγραφών σε παράγοντες όπως η καλύτερη εκπαίδευση των αστυνομικών, η αυξημένη ευαισθητοποίηση και το γεγονός ότι τα θύματα νιώθουν λιγότερο φόβο να καταγγείλουν την κακοποίηση.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΟ ΜΟΝΤΡΕΑΛ

Στο νησί του Μόντρεαλ, η SPVM χαρακτηρίζει την κατάσταση «σχετικά σταθερή». Το 2025, καταγράφηκαν 15.310 κλήσεις στο 911 που ταξινομήθηκαν ως περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, από τις οποίες επιβεβαιώθηκαν 3.995 περιπτώσεις κακοποίησης μετά την αστυνομική παρέμβαση.

Την ίδια χρονιά, η αστυνομία του Μόντρεαλ ανταποκρίθηκε σε 3.202 καταγγελίες για σωματικές επιθέσεις, 558 για σεξουαλική επίθεση και τρεις απόπειρες ανθρωποκτονίας. Δεν καταγράφηκαν ανθρωποκτονίες σχετιζόμενες με ενδοοικογενειακή βία το 2025, ενώ οι πιο θανατηφόρες χρονιές παραμένουν το 2021 και το 2024.

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΥΤΕΣ

Στο δημόσιο διάλογο έχει ανοίξει έντονη συζήτηση, για το αν η πρόληψη της βίας κατά των γυναικών μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να αντιμετωπιστεί παράλληλα η ψυχοκοινωνική κατάσταση των ανδρών δραστών. Η δρα Σεσίλ Ρουσό, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο McGill και κάτοχος ερευνητικής έδρας στον τομέα της πρόληψης της βίαιης ριζοσπαστικοποίησης, υποστηρίζει ότι η αποκλειστική προσέγγιση μέσω της τιμωρίας δεν είναι αποτελεσματική.

Σύμφωνα με την ίδια, πολλοί βίαιοι άνδρες βρίσκονται σε κατάσταση απόγνωσης και απώλειας ελέγχου, κάτι που, αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει σε τραγικές συνέπειες. Η Ρουσό επισημαίνει, ότι η προσφορά βοήθειας σε πιθανούς δράστες δεν αποτελεί επιβράβευση, αλλά αναγκαίο εργαλείο πρόληψης.

Η ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ

Η Κλοντίν Τιμποντό, κλινική συντονίστρια της οργάνωσης SOS Violence Conjugale, διαφωνεί κάθετα με αυτή την προσέγγιση. Υποστηρίζει ότι η ρίζα της ενδοοικογενειακής βίας είναι ο σεξισμός και οι ανισότητες εξουσίας στις ερωτικές σχέσεις. Κατά την άποψή της, η σύνδεση της βίας με την ψυχική υγεία ή τις δύσκολες εμπειρίες ζωής των ανδρών, ενέχει τον κίνδυνο να εξισωθεί ο θύτης με το θύμα. Η Τιμποντό χαρακτηρίζει την ενδοοικογενειακή βία «επιδημία» και τονίζει ότι η κοινωνία χρειάζεται μεγαλύτερη αγανάκτηση και εγρήγορση. Παράλληλα, αναγνωρίζει ότι τα μέτρα που έχουν ληφθεί τα τελευταία χρόνια συνέβαλαν στη συγκράτηση των ποσοστών γυναικοκτονιών, προειδοποιώντας ωστόσο ότι το 2026 ξεκίνησε με ιδιαίτερα ανησυχητικά δεδομένα.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ

Η ίδια η SQ παραδέχεται ότι εξακολουθούν να υπάρχουν αδυναμίες στον τρόπο καταγραφής και διαμοιρασμού των στατιστικών. Η Αμελί Μπουά, σύμβουλος της επαρχιακής αστυνομίας, επισημαίνει ότι σε αρκετές υποθέσεις οι σχέσεις μεταξύ θύματος και δράστη δεν αποτυπώνονται σωστά, με αποτέλεσμα ορισμένες γυναικοκτονίες να μην καταγράφονται εξαρχής ως τέτοιες.

Οι αρχές δηλώνουν ότι τα τελευταία χρόνια γίνεται συστηματικότερη προσπάθεια, ώστε οι δολοφονίες γυναικών στο πλαίσιο ενδοοικογενειακής βίας να μην περνούν απαρατήρητες και να αποτυπώνονται με ακρίβεια στα επίσημα στοιχεία.

Καθώς το Κεμπέκ συνεχίζει να μετρά θύματα, η συζήτηση για το πώς μπορεί να προληφθεί αποτελεσματικά η βία κατά των γυναικών παραμένει ανοιχτή, με τις απόψεις να συγκρούονται αλλά την ανάγκη για ουσιαστικές λύσεις να είναι πιο επιτακτική από ποτέ.

Ζόμπι, όπλα και τρομοκρατία: η υπόθεση που σοκάρει το Κεμπέκ

0

Κατηγορίες τρομοκρατίας στο Κεμπέκ, στρατιωτική εκπαίδευση, αντι-κυβερνητική ιδεολογία και σενάρια «αποκάλυψης ζόμπι»

Νέα στοιχεία που κατατέθηκαν στη δικαστική υπόθεση τριών ανδρών στο Κεμπέκ, οι οποίοι κατηγορούνται για διευκόλυνση τρομοκρατικής δραστηριότητας, αποκαλύπτουν ότι τα μέλη της φερόμενης αντι-κυβερνητικής ομάδας προετοιμάζονταν για ένα υποτιθέμενο σενάριο «αποκάλυψης ζόμπι» και γενικευμένης κοινωνικής κατάρρευσης. Οι πληροφορίες προέρχονται από πρώην μέλος της ομάδας, το οποίο συνεργάστηκε εθελοντικά με τις αρχές, σύμφωνα με έγγραφα που κατατέθηκαν στο δικαστήριο.

Οι αποκαλύψεις περιλαμβάνονται σε έγγραφο Information to Obtain, γνωστό ως ITO, το οποίο χρησιμοποιούν οι αστυνομικές αρχές προκειμένου να αιτηθούν εντάλματα έρευνας. Σημειώνεται ότι οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στο ITO δεν έχουν ακόμη εξεταστεί ή επιβεβαιωθεί στο δικαστήριο και αποτελούν μέρος μιας εν εξελίξει δικαστικής διαδικασίας.

Η απαγόρευση δημοσίευσης του ονόματος του πληροφοριοδότη και των πληροφοριών που παρείχε στις αρχές ήρθη την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου. Ο ίδιος δεν αντιμετωπίζει ποινικές κατηγορίες και, σύμφωνα με τα έγγραφα, παρείχε στις αρχές εθελοντική κατάθεση που διήρκεσε τρεις ημέρες. Τα μέσα ενημέρωσης, συνεχίζουν να μη δημοσιοποιούν το όνομά του.

Τον Ιούλιο, η Βασιλική Καναδική Έφιππη Αστυνομία απήγγειλε κατηγορίες σε τέσσερις άνδρες από το Κεμπέκ, όλοι με δεσμούς με τις Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις. Οι αρχές υποστηρίζουν ότι οι κατηγορούμενοι σχεδίαζαν μια ιδεολογικά υποκινούμενη βίαιη ενέργεια, με στόχο την κατάληψη εδαφών στην περιοχή της πόλης του Κεμπέκ διά της βίας.

Τρεις από αυτούς, οι Marc-Aurèle Chabot, Simon Angers-Audet και Raphaël Lagacé, αντιμετωπίζουν, πέραν των κατηγοριών για οπλισμό, και την ιδιαίτερα σοβαρή κατηγορία της διευκόλυνσης τρομοκρατικής δραστηριότητας. Και οι τρεις έχουν προφυλακιστεί και τους έχει αρνηθεί η αποφυλάκιση με εγγύηση, εν αναμονή της δίκης τους.

Σύμφωνα με τον πληροφοριοδότη, η ομάδα, η οποία φέρεται να λειτουργούσε υπό την ονομασία Hide & Stalk μέσω πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης, αποτελούνταν από νυν και πρώην στρατιωτικούς. Ο ίδιος ανέφερε ότι, αφού αποχώρησε από τις Ένοπλες Δυνάμεις το 2021, αναζητούσε μια νέα στρατιωτική κοινότητα και ήρθε σε επαφή με τον Chabot μέσω Instagram.

Κατά την κατάθεσή του, περιέγραψε ότι συμμετείχε σε εκδρομές, εκπαιδευτικά κάμπινγκ και δραστηριότητες που τον οδήγησαν στην πλήρη ένταξή του στην ομάδα. Υποστήριξε επίσης ότι κάθε μέλος είχε συγκεκριμένο ρόλο, καθορισμένο από το φερόμενο ως αρχηγό, τον Chabot.

Ο πληροφοριοδότης κατέθεσε ότι ο Chabot του ζήτησε να αξιοποιήσει την εξειδίκευσή του ως μηχανικός μάχης, παρέχοντας πληροφορίες και εκπαίδευση σε τεχνικές εκρηκτικών. Ο ίδιος δήλωσε ότι αρνήθηκε να εμπλακεί σε τέτοιες δραστηριότητες και περιορίστηκε στο ρόλο των ραδιοεπικοινωνιών, σε συνεργασία με τον Lagacé.

Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, στις συνομιλίες και τις εκπαιδευτικές συναντήσεις φέρονται να έγιναν υποτιμητικά σχόλια και «αστεία» εις βάρος Εβραίων, καθώς και δηλώσεις του Chabot που αμφισβητούσαν την ισότητα των φύλων, με τη χρήση υποτιμητικής γλώσσας για τις γυναίκες. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί δικαστικά.

Ο πληροφοριοδότης ανέφερε επίσης, ότι ο φερόμενος ως αρχηγός της ομάδας πίστευε πως επίκειται σοβαρή οικονομική κρίση και γενικευμένη κοινωνική αποσταθεροποίηση, η οποία θα προερχόταν είτε από ξένη δύναμη είτε από μια φαντασιακή «εισβολή ζόμπι». Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με τα έγγραφα, καταστρώθηκε σχέδιο καταφυγής σε ελεγχόμενη δασική περιοχή κοντά στην πόλη του Κεμπέκ, τη Zec Batiscan-Neilson, με σκοπό την κατάληψη και τον έλεγχο της περιοχής διά της βίας, μαζί με τις οικογένειές τους.

Ο πληροφοριοδότης ισχυρίστηκε ότι συμμετείχε σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες το 2022 και το 2023, όπου είδε τη χρήση στρατιωτικού εξοπλισμού που προερχόταν από τις Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις, μεταξύ άλλων και καπνογόνες χειροβομβίδες.

Αν και απομακρύνθηκε από την ομάδα το Μάιο του 2023, υποστήριξε ότι το Σεπτέμβριο δέχθηκε εκ νέου πιέσεις για να επιστρέψει και να βοηθήσει στη στρατολόγηση νέου μέλους, κάτι που, όπως είπε, αρνήθηκε να κάνει.

Στις αρχές παρέδωσε επίσης ένα USB με 75 φωτογραφίες και δύο βίντεο, καθώς και το κινητό του τηλέφωνο, το οποίο περιείχε συνομιλίες με τα μέλη της ομάδας. Οι επικοινωνίες φέρεται να γίνονταν μέσω Snapchat, Instagram, Signal και Telegram.

Ένας τέταρτος κατηγορούμενος, ο Matthew Forbes από το Pont-Rouge του Κεμπέκ, αντιμετωπίζει κατηγορίες για κατοχή πυροβόλων όπλων, απαγορευμένων μηχανισμών και εκρηκτικών. Σε αντίθεση με τους άλλους τρεις, του επετράπη η αποφυλάκιση με αυστηρούς όρους, συμπεριλαμβανομένης της υποχρεωτικής χρήσης συσκευής GPS.

Όπως τονίζουν οι αρχές και τα δικαστικά έγγραφα, κανένας από τους παραπάνω ισχυρισμούς δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί ενώπιον δικαστηρίου και όλοι οι κατηγορούμενοι θεωρούνται αθώοι μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.

Ta NEA volume 20-05

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 20-05 published February 6th, 2026.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.

Click here to read the paper.