Δάσκαλοι, νοσοκόμες και άλλα επαγγέλματα σημαντικά για την καθημερινότητα θα επηρεαστούν

Σε μια ηχηρή επίδειξη αλληλεγγύης, οι δημόσιοι υπάλληλοι σε όλο το Κεμπέκ αναζητούν ένα απεριόριστο γενικό μαντάτο απεργίας, κατά τη διάρκεια των επίμονων διαπραγματεύσεων για τη σύναψη συμβολαίου. Το μαντάτο, υποστηριζόμενο από τα συνδικάτα CSQ, CSN, APTS και FTQ, έχει λάβει θερμή υποστήριξη σε αρχικές ψηφοφορίες, με τα ποσοστά να υπερβαίνουν συνεχώς το 90%. Ο πυρετός για απεργία είναι εμφανής, καθώς τα συνδικάτα επιδιώκουν να αντιμετωπίσουν επίμονα προβλήματα στους τομείς της υγείας, των κοινωνικών υπηρεσιών, της εκπαίδευσης και των CEGEP.

Καθώς τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της περασμένης εβδομάδας έγιναν διαθέσιμα στον Καναδικό Τύπο, είναι φανερό ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι του Κεμπέκ είναι έτοιμοι να αναλάβουν… δράση. Τα μέλη του APTS στο Κέντρο Ολοκληρωμένης Υγείας και Κοινωνικών Υπηρεσιών (CISSS) του Lanaudière ψήφισαν συντριπτικά με 97% υπέρ της απεργίας. Στο Νοσοκομείο Shriners, τα μέλη του συνδικάτου υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών Alliance du personnel professionnel et technique de la santé et des services sociaux (APTS) ψήφισαν ομόφωνα 100% υπέρ της απεργίας. Το CISSS de Laval είδε ισχυρή υποστήριξη με 96,2% υπέρ της απεργίας.

Η CSQ, που εκπροσωπεί τον τομέα της εκπαίδευσης, ανέφερε σημαντική υποστήριξη, με 93% από το Συνδικάτο lavallois des employés du soutien scolaire, 96% από το Συνδικάτο des enseignants du Cégep de Sorel-Tracy και 97,2% από το Συνδικάτο de l’enseignement de l’Amiante.

Η FTQ είναι εξίσου επιτυχημένη, με αναφορές για υποστήριξη άνω του 95% από τα συνδεδεμένα της συνδικάτα, κυρίως στον τομέα της εκπαίδευσης. Τα συνδικάτα του τομέα της υγείας θα ψηφίσουν σύντομα. Ανάμεσα στις Συνδικαλιστικές Ομοσπονδίες της CSN, η υποστήριξη για απεργία ήταν εντυπωσιακή, με 99% στον τομέα της υγείας στα Îles-de-la-Madeleine, 98% μεταξύ των δασκάλων στο Collège Saint-Laurent και 97,5% στο Centre de services scolaires de l’Estuaire.

Αυτά τα εντυπωσιακά μαντάτα απεργίας αντικατοπτρίζουν τη συλλογική αποφασιστικότητα των δημοσίων υπαλλήλων του Κεμπέκ να αντιμετωπίσουν τα εδραιωμένα προβλήματά τους. Η τρέχουσα κατάσταση των συλλογικών συμβάσεων, που έληξαν στις 31 Μαρτίου, έχει αφήσει τους εργαζομένους να αναζητούν δίκαιη αποζημίωση και βελτιωμένες συνθήκες εργασίας. Οι απαιτήσεις του κοινού μετώπου, που παρουσιάστηκαν το προηγούμενο φθινόπωρο, έχουν συγκρουστεί με την προσφορά του Κεμπέκ το Δεκέμβριο, θέτοντας τη σκηνή για το τρέχον αδιέξοδο.

Η προσφορά του Κεμπέκ περιλαμβάνει αύξηση των αποδοχών κατά 9% επί πέντε έτη, σε συνδυασμό με ένα εφάπαξ ύψους 1.000 δολαρίων το πρώτο έτος. Προστίθεται επιπλέον 2,5%  για «προτεραιότητες της κυβέρνησης», κάνοντας την προσφορά αξίας 13% για πέντε χρόνια. Σε αντίθεση, το κοινό μέτωπο προωθεί ένα τριετές συμβόλαιο που περιλαμβάνει εβδομαδιαία αύξηση 100 δολαρίων ή το Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (CPI) συν 2% το πρώτο έτος, CPI συν 3% το δεύτερο έτος και CPI συν 4% το τρίτο έτος. Αυτή η απαίτηση αντικατοπτρίζει τις ανησυχίες των εργαζομένων για τη διατήρηση του ρυθμού με την αύξηση του κόστους διαβίωσης και της πληθωρικής αύξησης.

Τα συνδικάτα του κοινού μετώπου αντιπροσωπεύουν μια μεγάλη δύναμη, με 420.000 δημόσιους υπαλλήλους να στέκονται ενωμένοι στον αγώνα τους, για ένα δίκαιο και ισότιμο συμβόλαιο. Η αποφασιστικότητά τους δεν κινείται μόνο από προσωπικά συμφέροντα, αλλά και από μια βαθιά ανησυχία για την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών που έχουν πληγεί από έλλειψη προσωπικού.

Καθώς οι ψήφοι συνεχίζουν να μετριούνται, ένα πράγμα είναι σαφές: οι δημόσιοι υπάλληλοι του Κεμπέκ είναι έτοιμοι να λάβουν αποφασιστική δράση για την εξασφάλιση ενός δίκαιου συμβολαίου. Η υποστήριξη για απεργία στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα στην κυβέρνηση και το κοινό: ο χρόνος για αλλαγή είναι τώρα και αυτοί οι εργαζόμενοι είναι αποφασισμένοι να την πραγματοποιήσουν μέχρι να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις τους. Τις επόμενες εβδομάδες, καθώς οι γενικές συνελεύσεις των μελών των συνδικάτων συγκεντρώνονται, η δύναμη αυτού του ενωμένου μετώπου φαίνεται ότι θα παραμείνει αναλλοίωτη, θέτοντας τη σκηνή για ενδεχομένως ιστορικές εργατικές δράσεις στο Κεμπέκ.

Για την υποχρηματοδότηση των αστυνομικών υπηρεσιών του Laval • «Η ζωή ενός Λαβαλιώτη δεν αξίζει λιγότερο από αυτή ενός Μοντρεαλίτη», τόνισε στον υπουργό Δημόσιας Ασφάλειας ο Stéphane Boyer

Του Martin C. Barry

Ενώ αναγνώρισε 20 εκατομμύρια δολάρια ως συμπληρωματική χρηματοδότηση για την αστυνομία του Λαβάλ, ο δήμαρχος Stéphane Boyer υπέδειξε στον υπουργό Δημόσιας Ασφάλειας του Κεμπέκ, Φρανσουά Μποναρντέλ, ότι η βοήθεια της κυβέρνησης δεν είναι αντιπροσωπευτική σύμφωνα με τον πληθυσμό της πόλης, που σύντομα αναμένεται να φτάσει το μισό εκατομμύριο.
Στον προϋπολογισμό 2023 του Λαβάλ – άνω του 1 δις$ – η πόλη του Λαβάλ κατέταξε τη δημόσια ασφάλεια στην κορυφή μιας λίστας τριών προτεραιοτήτων στις οποίες θα επικεντρωνόταν φέτος (οι άλλες είναι η στέγαση και το περιβάλλον).
Το ποσό των 20 εκατομμυρίων δολαρίων που ανακοίνωσε ο Bonnardel κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου τη Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου, θα διατεθεί από το Κεμπέκ για μια περίοδο πέντε ετών.

ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ
Τα χρήματα θα επιτρέψουν στην πόλη του Λαβάλ να προσλάβει αμέσως 20 νέους αστυνομικούς. Το Λαβάλ ικετεύει κυριολεκτικά την κυβέρνηση του Κεμπέκ, από την έναρξη της πανδημίας του Covid – όταν σημειώθηκε έκρηξη βίαιων εγκλημάτων, προπαντός αυτών που σχετίζονται με πυροβόλα όπλα – να ενισχύσει τη συνεισφορά της επαρχίας στον πόλεμο κατά της οργανωμένης εγκληματικής δραστηριότητας.
«Αισθανόμαστε σίγουροι ότι με την προσθήκη αυτών των νέων αστυνομικών, θα είναι σε θέση να καταπολεμήσουν αυτά τα εγκλήματα», είπε ο υπουργός Μποναρντέλ, ενώ πρόσθεσε ότι το ποσό που χορηγήθηκε αντικατοπτρίζει «την πραγματικότητα στο Λαβάλ».

ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ,
ΙΔΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Ο δήμαρχος Boyer σε απάντηση προς τον υπουργό παραπονέθηκε δημόσια, για τη διαφορά μεταξύ του ποσού της συμπληρωματικής χρηματοδότησης στο Λαβάλ σε σύγκριση με το Μόντρεαλ που έλαβε $250 εκατομμύρια.
«Δεν μπορώ να κρύψω ότι δεν είμαι πλήρως ικανοποιημένος», είπε ο Boyer, αφού περιέγραψε μερικά από τα πιο φρικιαστικά περιστατικά που έλαβαν χώρα στο Laval τα τελευταία 2-3 χρόνια, συμπεριλαμβανομένου του θρασύτατου μεσημεριανού πυροβολισμού μιας φιγούρας του υποκόσμου σε ένα εστιατόριο στο Pont-Viau όπου συχνάζουν οικογένειες με παιδιά, καθώς και ένα κύμα εκβιασμών και εμπρηστικών επιθέσεων σε υπεύθυνους εστιατορίων.
Από την πλευρά του ο Boyer σημειώνει ότι αυτή η κατάσταση είναι «άδικη για τους πολίτες», συμπληρώνοντας πως «η κατάσταση της εγκληματικότητας στο Laval δε διαφέρει από αυτήν του Μόντρεαλ».
Όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους να απαντήσει στις αντιδράσεις – επικρίσεις του δημάρχου, ο Μποναρντέλ δεν απολογήθηκε και δεν είχε πολλά να προσθέσει σε αυτά που είχε ήδη πει, ενώ ο βουλευτής της περιοχής Sainte-Rose CAQ MNA Christopher Skeete είπε ότι γνώριζε τις προκλήσεις αστυνόμευσης που αντιμετωπίζει η πόλη του Laval.

«ΕΚΠΡΟΘΕΣΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΡΚΕΤΑ»
Η Sona Lakhoyan Olivier, η αντιπολιτευόμενη Φιλελεύθερη βουλευτής του Chomedey που παρευρέθηκε στην ανακοίνωση του Υπουργού Δημόσιας Ασφάλειας, είπε ότι έγραψε πρόσφατα στο δήμαρχο Boyer αφού άκουσε αναφορές από ιδιοκτήτες τοπικών επιχειρήσεων που παραπονιούνται για αξιοσημείωτη αύξηση της εγκληματικότητας, συμπεριλαμβανομένης της δραστικής αύξησης των κλοπών σε καταστήματα, της εκτεταμένης περιπλάνησης και της ανοιχτής χρήσης ναρκωτικών.
«Ένα φαρμακείο αναφέρει απώλειες 10.000 δολαρίων την εβδομάδα για κλοπές σε καταστήματα», είπε, αναφερόμενη σε μία από τις πολλές επιχειρήσεις κατά μήκος της Samson Blvd. των οποίων οι ιδιοκτήτες έχουν επηρεαστεί. Αν και αναγνώρισε ότι τα 20 εκατομμύρια δολάρια από το Κεμπέκ είναι ευπρόσδεκτα, τα χαρακτήρισε επίσης «εκπρόθεσμα και όχι αρκετά».

Καταγγελία στα ΝΕΑ από Έλληνα του Μόντρεαλ

Προς τη Σύνταξη
των ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΩΝ ΝΕΩΝ

Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας και επιτρέψτε μου να εκφράσω την τελευταία μου κακή εμπειρία με το Ελληνικό Προξενείο μας.

Κατ’ αρχήν, είμαι κάτοικος της μεγάλης επαρχίας του Κεμπέκ από το 1968. Πολλές φορές στο παρελθόν έχω μεταβεί για υποθέσεις μου στο Ελληνικό Προξενείο και πάντα με μεγάλη εξυπηρέτηση και σεβασμό είχα εξυπηρετηθεί, ενώ και το προσωπικό είχε δείξει επαγγελματισμό και κατανόηση. Αυτά όμως έγιναν στο παρελθόν… Εδώ και αρκετά χρόνια, δεν είχα ασχοληθεί με κάποιο θέμα που να έχει σχέση με το Προξενείο.

Φέτος, η κόρη μου κι εγώ είμαστε στη διαδικασία πώλησης ενός ακινήτου στην Ελλάδα και η δοκιμασία ξεκινά: Στις 11 Ιουνίου 2023, έστειλα email στο Ελληνικό Προξενείο ένα πληρεξούσιο, ένα για μένα κι ένα για την κόρη μου, το οποίο είχε ετοιμάσει δικηγόρος στην Ελλάδα, στην ελληνική γλώσσα, δίνοντας στο δικηγόρο μας την εξουσιοδότηση να μας εκπροσωπήσει για το θέμα αυτό. Συμπεριέλαβα όλα τα έγγραφα που συνήθως απαιτεί το Προξενείο (ταυτότητα, πιστοποιητικό γέννησης, ελληνικά και καναδικά διαβατήρια και για τους δύο). Ζήτησα ραντεβού στα γραφεία του Ελληνικού Προξενείου για να προχωρήσω την υπόθεση.

Πέρασαν δύο εβδομάδες χωρίς καμία είδηση ή επικοινωνία, έτσι τηλεφώνησα στα γραφεία τους και ρώτησα γιατί υπάρχει καθυστέρηση, και ποια μέρα θα μπορούσα να έχω ένα ραντεβού, υποδεικνύοντας ότι το θέμα ήταν επείγον. Το άτομο που απάντησε στο τηλέφωνο με συμβούλεψε ότι θα άφηνε ένα σημείωμα στο κατάλληλο άτομο που θα χειριζόταν αυτό το θέμα και κάποιος θα επικοινωνούσε μαζί μου. Τρεις ή τέσσερις μέρες μετά, ακόμα δεν υπάρχουν νέα. Επαναλαμβάνω την ίδια διαδικασία και λαμβάνω την ίδια απάντηση. Κάλεσα άλλες δύο φορές, με το ίδιο αποτέλεσμα.

Τελικά, έλαβα ένα email που ζητούσε από εμένα και την κόρη μου να παρουσιαστούμε με έναν μεταφραστή. Ειλικρινά, δεν μπόρεσα να καταλάβω το λόγο της αίτησης για μεταφραστή. Τηλεφώνησα στο Προξενείο και μετά από μια πεντάλεπτη τηλεφωνική συνομιλία (στα ελληνικά) με τον κύριο στη ρεσεψιόν, τον ρώτησα το λόγο για τον οποίο ζητήθηκε η παρουσία μεταφραστή. Η απάντησή του ήταν, για να διασφαλίσει ότι ξέρω και καταλαβαίνω ελληνικά. Του είπα «Αγαπητέ κύριε, μιλάμε τα τελευταία πέντε λεπτά στα ελληνικά και μπορούμε να συνεννοούμαστε άψογα, οπότε δε χρειάζομαι τις υπηρεσίες μεταφραστή αφού και η κόρη μου και εγώ μιλάμε ελληνικά». Η απάντησή του ήταν «Άλλο να μιλάς, άλλο να διαβάζεις και να γράφεις». Τον ρώτησα πώς θα μπορούσε να καθορίσει τις γνώσεις μας για ανάγνωση και γραφή στα ελληνικά από μια τηλεφωνική συνομιλία! Ζήτησα ένα ραντεβού και την επόμενη μέρα έλαβα ένα email με το ίδιο περιεχόμενο – ότι θα χρειαζόταν ένας μεταφραστής να μας συνοδεύει. Και τώρα αρχίζει η… διασκέδαση!

Η κόρη μου κι εγώ παρουσιαστήκαμε για το ραντεβού στο Ελληνικό Προξενείο με όλα τα έγγραφα που ζήτησαν. Θέλαμε να μπούμε μαζί για να δούμε τον άνθρωπο που θα φρόντιζε αυτό το θέμα για εμάς. Τους είπα ότι η κόρη μου κι εγώ ήμασταν παρόντες για τον ίδιο λόγο, αλλά αρνήθηκαν να δούμε και οι δύο τον υπεύθυνο ταυτόχρονα και ότι θα έπρεπε να πηγαίνουμε ένας κάθε φορά!

Λίγη ώρα αργότερα, η κόρη μου βγαίνει από το γραφείο τους σχεδόν δακρυσμένη και πολύ αναστατωμένη. Τη ρώτησα τι είχε συμβεί και μου είπε ότι η ηλικιωμένη υπεύθυνη τής έδωσε μια σελίδα να διαβάσει (η κόρη μου έχει τελειώσει το σχολείο στο Δημοσθένη καθώς και το Σαββατιάτικο, και μιλάει, διαβάζει και γράφει ελληνικά). Αφού διάβασε μερικές παραγράφους από τη σελίδα δυνατά, η γυναίκα είπε στην κόρη μου ότι αυτό που διάβαζε δεν αντιστοιχούσε με τη σελίδα που κρατούσε. Κρατούσε τη δεύτερη σελίδα, αλλά η σελίδα που έδωσε στην κόρη μου να διαβάσει ήταν η… πρώτη σελίδα! Η κόρη μου είπε στη γυναίκα ότι την τρομοκρατούσε, ότι ήταν ντροπαλό άτομο και για να της δώσει την ευκαιρία να της εξηγήσει ότι οι σελίδες δεν ήταν ίδιες. Η γυναίκα τής απάντησε «Τα ελληνικά σου δεν είναι αρκετά καλά ούτε ως τουρίστας! Τελειώσαμε εδώ! Μπορείτε να πηγαίνετε! Πηγαίνετε!».

Περιττό να πω ότι η γυναίκα δεν επικύρωσε το γνήσιο της υπογραφής της κόρης μου στο Πληρεξούσιο. Μετά ήρθε η σειρά μου να μπω. Μια διαφορετική γυναίκα έρχεται να με δει, μου δίνει τα έγγραφα και μου ζητάει να τα κοιτάξω και να της πω αν μπορώ να διαβάσω. Της είπα ότι δε χρειαζόταν γιατί ήξερα το έγγραφο από έξω αφού το μελέτησα και μάλιστα απήγγειλα μερικές παραγράφους μέσα στη σελίδα και της είπα σε ποιες γραμμές μπορούσε να βρει το κείμενο μέσα στο έγγραφο. Είπα «Τώρα, έχουμε πρόβλημα;». Με κοίταξε, χωρίς να ξέρει τι να πει ή να κάνει μετά. Έφυγε και επέστρεψε με το έγγραφό μου σφραγισμένο για έλεγχο ταυτότητας. Της ζήτησα ένα φάκελο για να βάλω το έγγραφο μέσα και μου απάντησε ότι δεν το παρέχουν.

Μου ζήτησε 270 $, τα οποία της έδωσα σε μετρητά και περίμενα μια απόδειξη, την οποία δεν πήρα ποτέ. Πόσο θεμιτό είναι αυτό; Τα λεφτά πάνε στο… Γενικό Παραλήπτη της Ελλάδας;

Η κόρη μου έπρεπε να επιστρέψει μια άλλη μέρα, παίρνοντας περισσότερο χρόνο από τη δουλειά, με έναν μεταφραστή για να επικυρωθεί το έγγραφό της. Έπρεπε να ξοδέψουμε 270 $ για να επικυρωθεί το έγγραφό της (πάλι σε μετρητά χωρίς απόδειξη) και επιπλέον 250 $ για έναν μεταφραστή που δε χρειαζόταν και στην πραγματικότητα δεν μετέφρασε το έγγραφο που είχε ήδη καταλάβει η κόρη μου.

Η εμπειρία μου με το Ελληνικό Προξενείο μάς άφησε πολλά άσχημα συναισθήματα και γενικά κακές εντυπώσεις. Δυστυχώς, στην εποχή μας δεν υπάρχει επαγγελματισμός, δεν υπάρχει ευγένεια και σίγουρα καμία εξυπηρέτηση! Δεν είναι εκεί για να φιλοξενήσουν και να βοηθήσουν την ελληνική διασπορά; Αν δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν τις δουλειές για τις οποίες έχουν προσληφθεί, να μην είναι εδώ και να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Δουλεύοντας εδώ στο Κεμπέκ, δεν διδάχτηκαν τίποτα από τις Καναδικές / Κεμπεκιώτικες αξίες μας, τον επαγγελματισμό και να λογοδοτούν στους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί για να υπηρετήσουν;

Σας ευχαριστώ που μου επιτρέψατε να μοιραστώ την ατυχή εμπειρία μου με τον… εκπρόσωπο της ελληνικής κυβέρνησης στην επαρχία μας. Μας αρέσει να μας ακούνε, να μας υπολογίζουν και να μας σέβονται…

Γρηγόρης Βερέκος
Πολίτης του Κεμπέκ