Η έντονη τάση της εξαφάνισης των χάρτινων εφημερίδων ήταν κραυγαλέα το Μάρτιο. Ανακοινώθηκε το κλείσιμο των εντύπων 24 ώρες, Coops de l’information και Corriere Italiano. Επιπλέον, σημειώθηκαν παντού απολύσεις στον αγγλικό Καναδά. Έκλεισαν μέσα ενημέρωσης και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
ΤΑ «ΛΟΥΚΕΤΑ»
Το Φεβρουάριο του 2021 η ημερήσια εφημερίδα 24 HEURES του κολοσσού QUEBECOR, μείωσε τις έντυπες εκδόσεις της από επτά σε δύο. Την Πέμπτη 23 Μαρτίου 2023 κυκλοφόρησε η τελευταία έντυπη έκδοση.
Την Τετάρτη 29 Μαρτίου, η Les Coops de l’information ανακοίνωσε το τέλος της έντυπης εκτύπωσης των έξι εφημερίδων της, δηλαδή των Le Soleil, La Voix de l’est, Le Droit, La Tribune, Le Nouvelliste και Le Quotidien. Τον Μάρτιο του 2020, οι εφημερίδες των Συνεταιρισμών είχαν τελειώσει τις έντυπες εκδόσεις από Δευτέρα έως Παρασκευή. Οι εκδόσεις του Σαββάτου θα εξαφανιστούν με τη σειρά τους τον ερχόμενο Δεκέμβριο. Τα μέσα Coop θα γίνουν τότε 100% ψηφιακά.
Στις 30 Μαρτίου έκλεισε τα γραφεία της και η Corriere Italiano. Η τελευταία έκδοση αυτής της εβδομαδιαίας εφημερίδας που ιδρύθηκε το 1952 για την Ιταλο-Μόντρεαλ κοινότητα θα δημοσιευτεί την επόμενη εβδομάδα.
«Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 υπήρχαν εκδόσεις 100 σελίδων. Ήταν τεράστιο», λέει η Carole Gagliardi, κόρη του ιδρυτή αυτής της εξαιρετικά δημοφιλούς ιταλικής έκδοσης.
«Τα τελευταία χρόνια, ορισμένες εκδόσεις είχαν μόνο περίπου οκτώ ή 12 σελίδες», σημειώνει η κα Gagliardi η οποία ήταν η ίδια αρχισυντάκτρια πριν την εξαγορά της εβδομαδιαίας Corriere Italiano από τη Métro. Η Carole Gagliardi παρατηρεί, ότι οι Ιταλοί-Μοντρεαλίτες κάτω των 45 ετών δε διαβάζουν πλέον ιταλικά, τόσο όσο οι γονείς ή οι παππούδες τους, και δεν είναι τόσο περήφανοι για τις ρίζες τους.
ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ;
Σε γενικές γραμμές, είναι η πτώση των διαφημιστικών εσόδων, ιδιαίτερα προς όφελος των κολοσσών του διαδικτύου, που κάνει όλο και πιο δύσκολο το επιχειρηματικό μοντέλο των έντυπων εφημερίδων, εξηγούν οι ειδικοί. Ακόμα και η καναδική κυβέρνηση αγοράζει πάνω από 40 εκατομμύρια δολάρια σε διαφημίσεις στους κολοσσούς του διαδικτύου, έστω κι αν έχει αποδειχτεί ότι δεν έχουν και τόσο αποτελεσματικότητα όσο διατυμπανίζουν οι «μαστροποί» τους.
Σημειωτέων – και αυτό το γνωρίζουν οι κυβερνήσεις – οι κολοσσοί GOOGLE, FACEBOOK, κ.λπ. χρησιμοποιούν τον κόπο και τον ιδρώτα όλων των δημοσιογράφων και αρθρογράφων των εφημερίδων που έκλεισαν ή που πάνε για κλείσιμο.
Όλα τα παραπάνω είναι θλιβερά για τους αναγνώστες, προπαντός τους μεγαλύτερους σε ηλικία, που δε θέλουν να υιοθετήσουν το ψηφιακό. Όχι, δεν είναι δεινόσαυροι. Απλώς ξέρουν ότι «η ανάγνωση στο χαρτί είναι διαφορετική από την ψηφιακή διότι διαβάζουμε περισσότερο, με περισσότερη προσοχή και διαβάζουμε πράγματα εκεί που μπορεί να μην είχαμε διαβάσει [στον Ιστό]».
ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΕΝΤΥΠΑ
Οι εφημερίδες που σας αρέσει να διαβάζεται ΔΩΡΕΑΝ, εκδίδονται με πολύ κόπο και πολλά έξοδα. Από τύπωμα, έξοδα συντήρησης κλπ.
Προς το παρόν εκδίδονται – έστω με δυσκολίες – και εσείς χαίρεστε να τις διαβάζεται. Είναι γνωστό ότι εκτιμούμε έναν άνθρωπο ή κάτι που το είχαμε δεδομένο μόνο όταν το χάσουμε. Τότε μόνο καταλαβαίνουμε πόσο πολύτιμο μάς ήταν.
Ξέρω από πρώτο χέρι τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει κάθε εκδότης που κατάφερε να εκδώσει μια παροικιακή εφημερίδα. Το έμαθα δίπλα από τον πατέρα μου Στυλιανό, την περίοδο που έκδιδε την ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΗ ΔΡΑΣΗ από το 1971 ως το 1982 όταν απεδήμησε.
Και φυσικά, έμαθα περισσότερα όλα αυτά τα χρόνια που εκδίδω και συν εκδίδω εφημερίδες, και πιο συγκεκριμένα ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ.
Ξέρω επίσης, ότι στον ίδιο παρανομαστεί με τα ίδια προβλήματα – άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο – αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοι Μανίκης και Παπαδόπουλος.
Γνωρίζω ότι εφημερίδες άλλων παροικιών, εκδίδονται με μεγάλη υποστήριξη και προπαντός οικονομική, όχι μόνο από την εκάστοτε παροικία τους αλλά προπαντός από το κράτος τους.
Τα τελευταία σχεδόν είκοσι χρόνια, οι εδώ παροικιακές εφημερίδες τη μόνη διαφήμιση που πήραν, ήταν αυτή με το δικαίωμα ψήφου των Αποδήμων.
Τονίζω ΤΟ ΕΔΩ, διότι στην Αμερική -προπαντός- και σε άλλες χώρες, οι παροικιακές εφημερίδες και τα Παροικιακά μέσα ενημέρωσης στηρίζονται οικονομικά από τις διαφημίσεις που παίρνουν από την εκάστοτε Ελληνική Κυβέρνηση.
Εμάς εδώ αγνοούμαστε παντελώς, εκτός από κάτι εξαιρέσεις που το Ελληνικό Κράτος πίστεψε στην εγκράτεια ορισμένων εντύπων, δίδοντας διαφημίσεις από την Υπηρεσία του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού.
Ακόμα και αυτά τα «άδικα» χρήματα από την Ελληνική κυβέρνηση, ακόμα και αυτά, δεν είναι πάρα μια σταγόνα στη «θάλασσα χρημάτων» για την υποστήριξη των παροικιακών μέσων, εκτός των Καναδικών.
Κάθε φορά που μιλούμε με υπουργικά στελέχη αναφέροντας τη διάκριση που κάνει το Ελληνικό κράτος στα εδώ Παροικιακά μέσα, οι περισσότεροι δεν είναι γνώστες, άλλοι είναι γνώστες και προσπαθούν, και όλοι μάς υπόσχονται ότι θα πάρουν μέτρα για την ενίσχυση μας.
ΕΝΑ ΘΕΡΜΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ
Αν λοιπόν δεν είχαμε την οποιαδήποτε υποστήριξη από ορισμένους επιχειρηματίες που πιστεύουν στο έργο διαιώνισης της Ελληνικής Γλώσσας και Κληρονομιάς που πράττουν τα δικά μας ενημερωτικά μέσα, όλα ανεξαιρέτως (Εφημερίδες, Ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα), αμφιβάλω αν θα διαβάζατε εφημερίδες, ή ακούγατε παροικιακό ραδιόφωνο και βλέπατε παροικιακό τηλεοπτικό πρόγραμμα.
Σε αυτούς τους λίγους επιχειρηματίες χρωστάμε όλοι εμείς οι συντελεστές των παροικιακών μέσων ενημέρωσης, για να μπορείτε να διαβάζετε τις Ελληνικές εφημερίδες, να ακούτε τα ελληνικά ραδιοφωνικά προγράμματα και να βλέπετε τα ελληνικά παροικιακά τηλεοπτικά προγράμματα.
Ως συντελεστές ελληνικών ενημερωτικών μέσων, πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε την ευθύνη να διαιωνίσουμε «Την Ελληνική Γλώσσα και Κληρονομιά μας» με σκοπό να καθυστερήσουμε την εξαφάνιση τους. Όσο λοιπόν υπάρχουν ευσυνείδητοι επιχειρηματίες που εκτιμούν το έργο που επιτελούμε όλοι, θέλω να πιστεύω ότι δε θα κλείσουμε, όπως η εφημερίδα της ιταλικής παροικίας Corriere.
