Wednesday, February 18, 2026
spot_img
spot_img
Home Blog Page 19

Ο Stéphane Boyer επανεκλέγεται δήμαρχος του Λαβάλ με ισχυρή πλειοψηφία

0

Το Mouvement Lavallois κατακτά 17 από τις 22 έδρες στο δημοτικό συμβούλιο

Του Matthew Daldalian

Ο Stéphane Boyer εξασφάλισε δεύτερη συνεχόμενη θητεία ως δήμαρχος του Λαβάλ, καθώς η παράταξή του Mouvement Lavallois – Équipe Stéphane Boyer ενίσχυσε σημαντικά την παρουσία της στο δημοτικό συμβούλιο, κατακτώντας 17 από τις 22 έδρες.

Ο Boyer συγκέντρωσε 58,87% των ψήφων (58.013 ψηφοδέλτια), αφήνοντας πίσω τον ηγέτη του Parti Laval, Claude Larochelle, με 21,75% (21.432 ψήφους) και τον υποψήφιο του Action Laval, Frédéric Mayer, με 19,37% (19.091 ψήφους). Η συμμετοχή στις εκλογές ανήλθε στο 31,09%, ελαφρώς αυξημένη σε σχέση με το 28,76% του 2021, όταν ο Boyer είχε κερδίσει την πρώτη του θητεία με 41,53%.

Το Radio-Canada προέβλεψε την επανεκλογή του γύρω στις 8:35 μ.μ., και λίγο αργότερα ο Boyer εμφανίστηκε στη σκηνή χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα ως τη μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία του κόμματος του και υποσχόμενος περισσότερες επενδύσεις από την επαρχιακή κυβέρνηση.

Σε δήλωσή του στα ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ, ο Boyer δήλωσε: «Είμαι πολύ περήφανος. Περήφανος για τους πολίτες που ανανέωσαν την εμπιστοσύνη τους σε εμένα. Περήφανος για την ομάδα μου».

ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΘΗΤΕΙΑ

Ο Boyer ανέφερε ότι οι άμεσες προτεραιότητές του περιλαμβάνουν επενδύσεις σε παλαιωμένες γειτονιές και πίεση προς την κυβέρνηση του Κεμπέκ για περισσότερη χρηματοδότηση σε υγεία, εκπαίδευση και υπηρεσίες για άστεγους, ενόψει των επαρχιακών εκλογών του 2026. Υποστήριξε ότι το Λαβάλ λαμβάνει πολύ λιγότερα κονδύλια ανά κάτοικο σε σχέση με το Μόντρεαλ ή το Κεμπέκ Σίτι.

Ο Boyer είπε στους υποστηρικτές του, ότι σκοπεύει να χρησιμοποιήσει την ενισχυμένη πλειοψηφία του για να ασκήσει πίεση στην κυβέρνηση του Κεμπέκ για νοσοκομεία, εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις και κοινωνικές υπηρεσίες, και να οργανώσει μεγάλη εκστρατεία πολιτών ενόψει των εκλογών του 2026. «Το Λαβάλ έχει ξεχαστεί για πολύ καιρό, και αυτό αλλάζει σήμερα», είπε στην ομιλία της νίκης του.

ΝΕΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Το Mouvement Lavallois διατήρησε την ισχύ του στις περισσότερες περιοχές, αλλά η σύνθεση του νέου 22μελούς συμβουλίου διαφέρει από εκείνη του 2021.

► Το Action Laval μειώθηκε από πέντε σε δύο έδρες, με τον David De Cotis να επανεκλέγεται στο Saint-Bruno και την Isabelle Piché να διατηρεί την έδρα της στο Saint-François.

► Το Parti Laval θα εκπροσωπείται από δύο συμβούλους: την Louise Lortie στο Marc-Aurèle-Fortin και τον Martin Vaillancourt στο Fabreville-Sud.

► Το Mouvement Lavallois, που είχε 14 έδρες μετά τις εκλογές του 2021, πλέον κατέχει 17, με σημαντικές νίκες στο Duvernay, Saint-Vincent-de-Paul και στη νέα περιφέρεια Le Carrefour.

► Η ανεξάρτητη σύμβουλος Αγλαΐα Ρεβελάκη διατήρησε την έδρα της στο Chomedey, επικρατώντας σε μια τριπλή αναμέτρηση με μόλις 38 ψήφους διαφορά από τον Κώστα Ντιμπ του Action Laval (34,36% έναντι 33,21%).

Η Ρεβελάκη, που εκπροσωπεί το Chomedey από το 2013, ξεκινά πλέον την τέταρτη θητεία της και είναι η μοναδική ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ σύμβουλος στο νέο συμβούλιο του Λαβάλ.

ΤΟΠΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ ΤΟΥ

MOUVEMENT LAVALLOIS

Στο Pont-Viau, το μέλος της εκτελεστικής επιτροπής Κριστίν Πουαριέ επανεκλέχθηκε με 74,54% (2.960 ψήφους), μία από τις μεγαλύτερες διαφορές της βραδιάς, αφήνοντας πίσω τους υποψήφιους του Parti Laval και Action Laval. «Αισθάνομαι καλά. Είμαι αισιόδοξη. Κάναμε μια εξαιρετική εκστρατεία», δήλωσε η Πουαριέ, η οποία πέρασε την άνοιξη και το καλοκαίρι χτυπώντας πόρτες σε όλη την περιφέρεια.

Στο Sainte-Dorothée, ο σύμβουλος Ρέι Χαλίλ εξασφάλισε τέταρτη θητεία με 43,05% (2.323 ψήφους), μόλις 213 ψήφους μπροστά από τον Τζέιμς Λι Μπίσι του Action Laval. «Οι εκλογές είναι πάντα έντονες, αλλά και διασκεδαστικές», είπε ο Χαλίλ, προσθέτοντας ότι η επαφή με τους πολίτες είναι το κλειδί: «Συνεχίζω να κάνω πόρτα-πόρτα κάθε καλοκαίρι, ακόμα κι αν δεν έχουμε εκλογές».

ΟΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΕΣ

ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΚΟΙΤΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ

Στην έδρα του Action Laval στο Vimont, η ατμόσφαιρα ήταν συγκρατημένη, καθώς ο Mayer τερμάτισε τρίτος. Δήλωσε ότι τα άλλα κόμματα υιοθέτησαν τα θέματα του Action Laval χωρίς οι ψηφοφόροι να το αντιληφθούν.

«Ήμασταν στη σωστή θέση. Απλώς δεν καταφέραμε να επικοινωνήσουμε ότι ήταν δικά μας τα μηνύματα», είπε. Αν και είναι νωρίς για να καθοριστεί η στρατηγική του κόμματος, υποσχέθηκε ότι θα συνεχίσουν να εκφράζουν τις ανησυχίες των πολιτών.

Με τη σειρά του, ο Claude Larochelle του Parti Laval αποδέχθηκε την ήττα αλλά δήλωσε ικανοποιημένος από την καθαρή εκστρατεία και την παρουσία του κόμματος στο συμβούλιο. «Είμαι περήφανος για την εκστρατεία μας. Ήταν έντιμη και ακολουθήσαμε το σχέδιό μας», είπε. Ως μακροχρόνιος επικριτής της χαμηλής συμμετοχής, εξέφρασε απογοήτευση που μόνο τρεις στους δέκα εγγεγραμμένους ψηφοφόρους προσήλθαν στις κάλπες. «Δεν ψήφισες; Δεν έχεις δικαιολογία. Ζεις με αυτούς που εκλέγονται», είπε.

Η Μαίρη Ντέρος ζητά επανακαταμέτρηση μετά την ήττα της στις εκλογές της 2ας Νοεμβρίου με διαφορά έξι ψήφων

0

Η βετεράνος δημοτική σύμβουλος του Parc Extension δηλώνει: «Δεν φεύγω χωρίς μάχη» ◙ Νέα δήμαρχος Μόντρεαλ η Soraya Martinez Ferrada

Του Martin C. Barry

Η βετεράνος δημοτική σύμβουλος του Parc Extension, Μαίρη Ντέρος, η οποία διεκδικούσε μια ιστορική όγδοη θητεία, ανακοίνωσε πως θα ζητήσει επανακαταμέτρηση των ψήφων, καθώς ηττήθηκε από την υποψήφια του Projet Montréal με μόλις έξι ψήφους διαφορά, σε σύνολο άνω των 6.600 ψηφοδελτίων που κατατέθηκαν στις δημοτικές εκλογές της 2ας Νοεμβρίου.

Σε συνέντευξή της στα Ελληνοκαναδικά Νέα, την επομένη των εκλογών, όπου υπέστη την πρώτη της ήττα από το 1998 όταν εντάχθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο του Μόντρεαλ, η Ντέρος εμφανίστηκε ψύχραιμη αλλά αποφασισμένη να αμφισβητήσει το οριακό αποτέλεσμα.

ΙΣΟΠΑΛΙΑ ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΟΛΥΤΗ

«Είμαι ρεαλίστρια», δήλωσε η Ντέρος, η οποία κατέβηκε με το Ensemble Montréal. «Αν είναι να αποσυρθώ τώρα, τότε έτσι να γίνει. Αλλά δε φεύγω χωρίς μάχη». Από τους έξι υποψήφιους στην περιοχή του Parc Extension, που εκπροσωπούσαν πέντε δημοτικές παρατάξεις και έναν ανεξάρτητο, η Ντέρος και η Elvira Carhuallanqui του Projet Montréal βρέθηκαν σχεδόν ισόπαλες, συγκεντρώνοντας 37% και 37,1% αντίστοιχα.

Οι υπόλοιποι τέσσερις υποψήφιοι δεν ξεπέρασαν το 11,2%, με τον ανεξάρτητο Μοστάφα Μπεν Κιράν να τερματίζει τελευταίος με μόλις 28 ψήφους – λιγότερο από μισό τοις εκατό.

«Θα γίνει σίγουρα επανακαταμέτρηση», τόνισε η Ντέρος, προσθέτοντας πως συζήτησε το θέμα με τη νεοεκλεγείσα δήμαρχο του Μόντρεαλ και επικεφαλής του Ensemble Montréal, Soraya Martinez Ferrada, η οποία συμφώνησε ότι το αποτέλεσμα πρέπει να αμφισβητηθεί.

ΕΣΤΙΑΣΗ ΣΤΑ ΑΚΥΡΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ

ΚΑΙ ΑΝΤΙΞΟΟΤΗΤΕΣ

Στο πλαίσιο της αμφισβήτησης των αποτελεσμάτων, σύμφωνα με τη Ντέρος, περίπου 200 άκυρα ψηφοδέλτια θα εξεταστούν προσεκτικά για να διαπιστωθεί αν μπορούν να θεωρηθούν έγκυρα. «Πιστεύουμε ότι από αυτά τα 200, μπορούμε να ανακτήσουμε αρκετές ψήφους ώστε να κερδίσουμε», είπε.

Παρότι η Ντέρος έχει δει τη δύναμή της να μειώνεται σταδιακά τα τελευταία 27 χρόνια, αυτή ήταν η πρώτη της ήττα και η πρώτη φορά που το αποτέλεσμα ήταν τόσο οριακό. Το 2021 είχε κερδίσει με διαφορά άνω των 300 ψήφων.

Απέδωσε την αποδυνάμωσή της σε διάφορους παράγοντες, όπως η απεργία των Καναδικών Ταχυδρομείων που εμπόδισε τη διανομή των καρτών πληροφοριών ψηφοφόρων, καθώς και σε λανθασμένες πληροφορίες που δόθηκαν σε ψηφοφόρους, οι οποίοι ενημερώθηκαν ότι το εκλογικό τους κέντρο ήταν στο 415 αντί για το 419 της οδού Saint-Roch.

«Πήγαν, είδαν τις πόρτες κλειστές και έφυγαν», είπε, επιρρίπτοντας την ευθύνη στον επικεφαλής εκλογών του Élections Montréal.

Η Ντέρος παραπονέθηκε επίσης ότι το κοινοτικό κέντρο William Hingston δεν ήταν κατάλληλο για ηλικιωμένους ψηφοφόρους με κινητικά προβλήματα. Αξίζει να σημειωθεί, ότι αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας κατά τη διάρκεια της εκστρατείας και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση λίγες ημέρες πριν τις εκλογές.

«ΟΙ ΜΟΝΤΡΕΑΛΙΤΕΣ ΝΙΚΗΣΑΝ»,

ΕΙΠΕ Η ΝΕΑ ΔΗΜΑΡΧΟΣ

Στην ομιλία της νίκης την Κυριακή 2/11, η νέα δήμαρχος του Μόντρεαλ, Soraya Martinez Ferrada, ευχαρίστησε τους αντιπάλους της, λέγοντας ότι όλοι αγαπούν το Μόντρεαλ. Ευχαρίστησε επίσης την πρώην δήμαρχο του Projet Montréal, Valerie Plante, για το γεγονός ότι ήταν η πρώτη γυναίκα δήμαρχος της πόλης.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, η απερχόμενη διοίκηση του Projet Montréal δέχθηκε κριτική για αμφιλεγόμενα μέτρα, όπως το σχέδιο κλεισίματος της λεωφόρου Camillien Houde στο Mont Royal και την εκτεταμένη δημιουργία ποδηλατοδρόμων με μείωση των θέσεων στάθμευσης – κάτι που προκάλεσε ιδιαίτερη δυσαρέσκεια στο Parc Extension, όπου οι δρόμοι είναι στενοί και η έλλειψη χώρου στάθμευσης ήδη έντονη.

«Απόψε νικήσατε εσείς», είπε η Μαρτίνεζ Φεράντα. «Το Μόντρεαλ επέλεξε το θάρρος και τη φιλοδοξία. Με μεγάλη ταπεινότητα και συγκίνηση σας μιλώ ως η νέα σας δήμαρχος. Επιλέξατε να πιστέψετε ότι μαζί μπορούμε να κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά».

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Élections Montréal, η Μαρτίνεζ Φεράντα κέρδισε τη δημαρχία με 43,33% των ψήφων, έναντι 34,99% του υποψηφίου του Projet Montréal, Λικ Ραμπουέν.

Ο υποψήφιος του Action Montréal, Ζιλμπέρ Τιμποντό, τερμάτισε τρίτος με 10,16%, ενώ ο Κρεγκ Σοβέ του Transition Montréal συγκέντρωσε 8,54% και ο Ζαν-Φρανσουά Κακού του Futur Montréal 2,12%.

BUCKINGHAM PALACE

Σκάνδαλα με… κορώνα

Όταν ο βασιλιάς Κάρολος Γ’ αφαίρεσε τους τίτλους και τα προνόμια του αδελφού του πρίγκηπα Άντριου, λόγω της εμπλοκής του στο σκάνδαλο Έπσταϊν, πολλοί έσπευσαν να σχολιάσουν την πρωτοφανή κίνηση. Πρωτοφανή; Μάλλον όχι. Γιατί αν υπάρχει κάτι που χαρακτηρίζει τη βρετανική μοναρχία, είναι τα σκάνδαλα.

Ας κάνουμε λοιπόν μια βόλτα στους διαδρόμους του παλατιού…

Το 12ο αιώνα, ο Ερρίκος Β’ παντρεύτηκε την Ελεωνόρα της Ακουιτανίας. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, ο μονάρχης υπέκυψε στα κάλλη της νεαρής Ρόζαμοντ Κλίφορντ, προκαλώντας το σκάνδαλο της εποχής. Η Ελεωνόρα περίμενε υπομονετικά το θάνατο του συζύγου της και μετά αυτοανακηρύχτηκε Βασίλισσα της Αγγλίας. Διότι η εκδίκηση σερβίρετε καλύτερα κρύα, και με… κορώνα.

Το 17ο και 18ο αιώνα, τέσσερις διαδοχικοί βασιλιάδες με το όνομα Γεώργιος κατάφεραν να κερδίσουν τους εξής τίτλους: «ο ηλίθιος», «ο τεμπέλης», «ο πεισματάρης» και «ο επιπόλαιος».

Ο Γεώργιος Α’ μοιραζόταν την ερωμένη του με τον πατέρα του…

Ο Γεώργιος Β’ φυλάκισε διά βίου τη σύζυγό του, με την κατηγορία εξωσυζυγικής σχέσης…

Ο Γεώργιος Γ’ τρελάθηκε κυριολεκτικά, όταν έμαθε για αιμομικτική σχέση μεταξύ των παιδιών του και περιφερόταν στους διαδρόμους με πιτζάμες…

Και ο Γεώργιος Δ’ παντρεύτηκε για την προίκα, αλλά εννέα μήνες μετά επέστρεψε στις ερωμένες του…

Ο Κάρολος Β’, πρόγονος της σημερινής βασιλικής οικογένειας, παντρεύτηκε την Αικατερίνη της Μπραγκάνσα για την προίκα της. Όταν αποδείχθηκε στείρα, «το έριξε έξω». Οι δύο ερωμένες του, η Γαλλίδα Λουίζ ντε Κερουάιγ και η Αγγλίδα ηθοποιός Νελ Γκουίν, βρέθηκαν σε θανάσιμη αντιπαράθεση. Το reality show της εποχής, θα λέγαμε…

Ο Γουλιέλμος Δ’ είχε δέκα νόθα τέκνα με μια ηθοποιό, η οποία έκανε περιοδείες για να συγκεντρώσει χρήματα και να τον βοηθήσει να πληρώσει τα χαρτοπαικτικά του χρέη. Πέθανε χωρίς διάδοχο και η βασιλεία πέρασε στη Βικτωρία, που τη γιορτάζουμε κάθε Μάη, προφανώς με ανακούφιση…

Το διαζύγιο της πριγκίπισσας Μαργαρίτας από τον σύζυγό της λόρδο Σνόουντον το 1978, ήταν το πρώτο διαζύγιο μέλους βασιλικής οικογένειας από το 1540, μετά το διαζύγιο του Ερρίκου Η’, ο οποίος σε εκρήξεις θυμού είχε αποκεφαλίσει δύο από τις συζύγους του…

Η λαοφιλής πριγκίπισσα Νταϊάνα πήρε διαζύγιο από τον Κάρολο το 1996, για τα μάτια του Dodi Fayed. Το μονοπάτι είχαν ανοίξει οι δύο αδελφές του διαδόχου, οι πριγκίπισσες Άννα και Μαργαρίτα, αποδεικνύοντας ότι και οι γυναίκες τής οικογένειας ξέρουν να προκαλούν εντύπωση…

Όσο για τη μακροβιότερη βασίλισσα της βρετανικής ιστορίας, την Ελισάβετ Β’, ο γάμος της με τον δούκα του Εδιμβούργου Φίλιππο θεωρείται σχετικά ανέφελος. Τουλάχιστον δύο βιβλία κάνουν λόγο για εξωσυζυγικές σχέσεις του Φιλίππου, αλλά η Ελισάβετ τήρησε στάση σιωπής. Τα λερωμένα, τ’ άπλυτα τα παραξεπλυνένα…

Για να περιγράψουμε τα απανωτά σκάνδαλα του Μπάκιγχαμ, δε θα έφταναν όλες οι σελίδες των «Ελληνοκαναδικών Νέων».

Ωστόσο, η ιστορία συνεχίζεται, και το παλάτι έχει πάντα κάτι νέο να προσφέρει…

Γιατί η Αθήνα δεν ανησυχεί για τα τουρκικά Eurofighter

0

Χρήστος Α. Καπούτσης*

© slpress.gr

Η αγορά Eurofighter από την Τουρκία αλλάζει αριθμούς, αλλά όχι ισορροπίες. Με Rafale, F-16 Viper και την επικείμενη προμήθεια F-35A, η Ελλάδα διαθέτει τεχνολογία 5ης γενιάς Stealth, χαμηλό ίχνος ραντάρ και δικτυοκεντρική διασύνδεση. Ωστόσο, η στάση των ευρωπαϊκών κοινοπραξιών και η διπλωματική διαχείριση των πυραύλων Meteor θα καθορίσουν αν η τουρκική αναβάθμιση θα έχει πραγματικό επιχειρησιακό αντίκτυπο στην Ανατολική Μεσόγειο.

Όταν ο Γερμανός Καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτς, υπενθύμισε στην Άγκυρα και στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Πρόεδρο της Τουρκίας, ότι η Τουρκία απέχει ακόμη από τα «κριτήρια της Κοπεγχάγης», ο Ταγίπ Ερντογάν απάντησε με τη φράση, που συμπυκνώνει μια ολόκληρη εποχή: «Εμείς έχουμε τα κριτήρια της Άγκυρας». Δεν ήταν ειρωνεία. Ήταν διακήρυξη ισχύος. Η Τουρκία δεν προσπαθεί να αφομοιώσει τις ευρωπαϊκές νόρμες, ώστε να εξελιχθεί η διαδικασία ένταξης.

Επιδιώκει να εξαναγκάσει την ΕΕ σε συμμαχία και να τη σεβαστεί με τους δικούς της όρους. Τα «κριτήρια της Άγκυρας» σημαίνουν ένα νέο πολιτικό δόγμα: ισχύς αντί θεσμών, εθνική βούληση αντί κανόνων, γεωπολιτική χρησιμότητα αντί δημοκρατικών αξιών. Τα «κριτήρια της Άγκυρας» λοιπόν, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ο καθρέφτης της Ευρώπης: μια ήπειρος που υπογράφει συμβόλαια, ενώ προσποιείται πως υπερασπίζεται αξίες.

Η Άγκυρα ανακοίνωσε επισήμως την πρόθεσή της να προμηθευτεί 20 μαχητικά Eurofighter Typhoon, με επιπλέον 20 μεταχειρισμένα από το Κατάρ, μια εξέλιξη που, εφόσον υλοποιηθεί, αλλάζει τους αριθμητικούς συσχετισμούς ισχύος στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Το Typhoon, προϊόν ευρωπαϊκής κοινοπραξίας (Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία), είναι εξαιρετικά ικανό μαχητικό πολλαπλών ρόλων, με υψηλή ευελιξία και ισχυρή επιτάχυνση, ικανό να καλύψει εν μέρει το επιχειρησιακό κενό, που άφησε στην Τουρκία ο αποκλεισμός της από το πρόγραμμα των αμερικανικών F-35.

Η κρίσιμη παράμετρος, ωστόσο, είναι το οπλικό πακέτο, που θα συνοδεύει την τουρκική παραγγελία. Αν τα Eurofighter εξοπλιστούν με τον πύραυλο MBDA Meteor, το πλεονέκτημα εμπλοκής, πέραν οπτικής επαφής (BVR), που σήμερα διαθέτει η Ελλάδα μέσω των Rafale F3R, θα μειωθεί σημαντικά. Ο Meteor, με εμβέλεια άνω των 150 χλμ. και ενεργό ραντάρ καθοδήγησης, αποτελεί όπλο στρατηγικού χαρακτήρα, ικανό να επιβάλει αποτρεπτική «αεροπορική ζώνη» πάνω από κρίσιμα πεδία επιχειρήσεων.

Εδώ ανακύπτει και το ζήτημα αξιοπιστίας της Γαλλίας, η οποία είχε διαβεβαιώσει την Αθήνα ότι οι Meteor δε θα παραχωρηθούν στην Τουρκία. Εφόσον τελικά συναινέσει και η Γαλλία στην πώλησή τους μέσω της κοινοπραξίας MBDA, θα πρόκειται για σημαντική πολιτική μετατόπιση και υπονόμευση της γαλλοελληνικής στρατηγικής σχέσης, που εδράζεται στη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνδρομής (2021). Παράλληλα, είναι σε εξέλιξη και ευρωπαϊκές κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις, που έχουν θέσει υπό αμφισβήτηση την παράδοση Meteor στην Τουρκία, ενώ το ζήτημα έχει προκαλέσει διπλωματικές εντάσεις, με την Αθήνα να ζητά εξηγήσεις από την ευρωπαϊκή κοινοπραξία MBDA.

Η ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΙΣΧΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Παρόλα αυτά, η Πολεμική Αεροπορία της Ελλάδας εξακολουθεί να διατηρεί ποιοτικό πλεονέκτημα. Ο συνδυασμός 24 Rafale, 83 F-16 Viper, και της επικείμενης αγοράς 20 F-35A Lightning II καθιστά την Ελλάδα τη μόνη χώρα της περιοχής με πλήρες φάσμα 5ης γενιάς δυνατοτήτων, από αόρατο ίχνος ραντάρ έως προηγμένα συστήματα δικτυοκεντρικής διαχείρισης μάχης (Link-16, MADL, AESA radar). Η ενσωμάτωση των ελληνικών μαχητικών σε ενιαίο επιχειρησιακό δίκτυο, θα προσδώσει πραγματική εναέρια υπεροχή, τόσο σε αποστολές αποτροπής, όσο και σε σενάρια πρώτου πλήγματος.

Συμπερασματικά, η απόκτηση Eurofighter από την Τουρκία αποτελεί πολιτικό μήνυμα επαναπροσέγγισης με την Ευρώπη, όχι όμως και ανατροπή της ισορροπίας αεροπορικής ισχύος στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα, με τον τριπλό στόλο Rafale, F-16 Viper, και F-35 παραμένει σε στρατηγικό πλεονέκτημα, αρκεί να διαφυλάξει την τεχνολογική της υπεροχή, τη διαλειτουργικότητα και πάνω απ’ όλα, την αποφασιστικότητα χρήσης της ισχύος ως εργαλείου αποτροπής. Η εμπλοκή της Γαλλίας στη διαθεσιμότητα των Meteor εγείρει διπλωματικά ερωτήματα και απαιτεί άσκηση διπλωματικής πίεσης στη Γαλλία, ώστε να τιμήσει την ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία.

Στην ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο, Τουρκία, Ελλάδα, Συρία, κουρδικά εδάφη, Κύπρος, Ισραήλ, το αεροπορικό πλεονέκτημα μεταφράζεται σε διαπραγματευτική ισχύ για ΑΟΖ, ενέργεια και ναυτιλία. Όλα αυτά, οι σχεδιασμοί και τα οπλικά συστήματα, έχουν νόημα με ανθρωποκεντρική – ανθρωπιστική διάσταση και αμετακίνητο στόχο την ειρήνη, εφόσον στοχεύουν στην αποτροπή, την ακύρωση της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας, την προσήλωση στη διεθνή νομιμότητα και τη διασφάλιση της περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, υπό την προϋπόθεση ότι η στρατιωτική ισχύς δεν αποτελεί μέσο επίλυσης των διμερών διακρατικών διαφορών. Αυτός είναι ή θα πρέπει να είναι, ο πυρήνας μιας ρεαλιστικής, σύννομης, ηθικά υπεύθυνης και βιώσιμης στρατηγικής, τόσο σε ευρωπαϊκό, όσο και σε εθνικό επίπεδο.

*Ο Χρήστος Α. Καπούτσης γεννήθηκε στην Καλαμάτα. Απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευέλπιδων και της Σχολής Αλεξιπτωτιστών. Πτυχιούχος του Μαθηματικού τμήματος του Πανεπιστημίου Πατρών. Από το 1989 εργάζεται ως δημοσιογράφος, διαπιστευμένος στρατιωτικός και διπλωματικός συντάκτης σε εφημερίδες, περιοδικά, τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Ο Μαμντάνι έρχεται, οι επενδυτές φεύγουν από τη Νέα Υόρκη

0

Οι φόροι, η μεσαία τάξη και οι απειλές του Τραμπ ◙ Το τεράστιο κόστος ζωής στο Μεγάλο Μήλο ήταν καθοριστικός παράγοντας για την επικράτησή του ◙ Ωστόσο, αν μετά τη νίκη του εγκλωβιστεί σε μια μόνιμη αντιπαράθεση με τον Τραμπ, τότε θα βάλει την πόλη σε μια πολύ δύσκολη περίοδο

Η εκλογή του Ζόχραν Μαμντάνι στη δημαρχία της Νέας Υόρκης δεν είναι απλώς ένα περιστατικό τοπικής πολιτικής νίκης. Είναι ένα ρήγμα στον πυρήνα του αμερικανικού αστικού κατεστημένου – μιας πόλης που υπήρξε επί δεκαετίες το πεδίο όπου η Wall Street, οι real estate κολοσσοί και οι πολιτικές μηχανές όριζαν – ή επιχειρούσαν να ορίσουν – τα πάντα.
Ο Μαμντάνι κατάφερε να εκφράσει την κόπωση των μεσαίων στρωμάτων, των νέων και των μεταναστών από το εκρηκτικό κόστος ζωής και τη φθορά του Δημοκρατικού κατεστημένου. Βασικά δεν κέρδισε επειδή ενέπνευσε – κέρδισε επειδή οι αντίπαλοί του είχαν εξαντλήσει την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος.

ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΣΤΑ ΟΡΙΑ: Η Νέα Υόρκη είναι μια πόλη σε δομική κρίση. Η στέγη έχει γίνει προνόμιο, οι δημόσιες υπηρεσίες καταρρέουν και η μεσαία τάξη μετακινείται στα προάστια ή εγκαταλείπει εντελώς το μητροπολιτικό κέντρο. Ο Μαμντάνι χρησιμοποίησε αυτά τα δεδομένα με ακρίβεια και επιμονή – μίλησε για πάγωμα ενοικίων, αναβάθμιση των μεταφορών, κοινωνική πρόνοια με χρηματοδότηση από τη φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων. Η ατζέντα του θύμισε περισσότερο κινηματική διακήρυξη παρά σχέδιο διακυβέρνησης, όμως αποδείχθηκε επαρκής για να συνθέσει μια πλειοψηφία δυσαρεστημένων και μάλιστα εξόχως σημαντική.

Η ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΙΟ: Απέναντί του βρέθηκαν δύο διαφορετικοί κόσμοι: ο Κουόμο, ως προσωποποίηση του κομματικού μηχανισμού, και οι οικονομικές ελίτ, που είδαν στη νίκη του μια απειλή για τη σταθερότητα των επενδύσεών τους. Ο Μαμντάνι, με ελάχιστη διοικητική εμπειρία, κέρδισε γιατί συμβόλιζε την αποκαθήλωση της αλαζονείας που συνόδευε τη δημαρχία Νέας Υόρκης τα τελευταία χρόνια. Η συμμετοχή ξεπέρασε τα δύο εκατομμύρια – ρεκόρ για τα τοπικά δεδομένα – δείχνοντας ότι η κοινωνία δεν ψήφισε ελπίδα αλλά προειδοποίηση.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ: Η νίκη του Μαμντάνι προκάλεσε άμεση κινητικότητα στον επιχειρηματικό ιστό της πόλης. Πηγές από τη χρηματο-οικονομική κοινότητα αναφέρουν, ότι μεγάλοι επενδυτικοί όμιλοι και τεχνολογικές εταιρείες εξετάζουν τη μεταφορά της φορολογικής τους έδρας στο Νιου Τζέρσεϊ ή στο Μαϊάμι, προβλέποντας αυξήσεις στη φορολόγηση και περιορισμούς στα real estate κίνητρα. Οι επενδυτές θεωρούν τη νέα διοίκηση απρόβλεπτη, με έμφαση στην αναδιανομή και όχι στην ανάπτυξη. Το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης αντέδρασε συγκρατημένα, αλλά η αβεβαιότητα είναι πλέον δεδομένη.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ: Η Ουάσιγκτον, υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, αντιμετωπίζει τη Νέα Υόρκη με επιφυλακτικότητα. Ο πρόεδρος δεν κρύβει την αντιπάθειά του προς τις «αριστερές πειραματικές διοικήσεις» και ήδη στο επιτελείο του συζητείται η μείωση ομοσπονδιακών κονδυλίων προς πόλεις που εφαρμόζουν πολιτικές «αντίθετες προς την εθνική οικονομική στρατηγική». Αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες, η πόλη θα μπει σε οικονομική πίεση, που μπορεί να μετατραπεί σε πολιτικό εκβιασμό – ένα σενάριο με υψηλό ρίσκο, αλλά και μείζον πολιτικό ενδιαφέρον.

ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Το επόμενο διάστημα θα κρίνει,  αν ο Μαμντάνι μπορεί να μεταβεί από τον ακτιβισμό στη διοίκηση. Η ατζέντα του συγκρούεται με τα συμφέροντα των developers, με τη λογική της αγοράς και με την ομοσπονδιακή κατεύθυνση του Τραμπ.
Αν επιμείνει χωρίς ρεαλισμό, κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε μόνιμη αντιπαράθεση χωρίς απτά αποτελέσματα. Αν, όμως, κατορθώσει να ισορροπήσει ανάμεσα στο ριζοσπαστικό – όπως ο ίδιος το εννοεί – και τη διαχείριση, μπορεί να καταστήσει τη Νέα Υόρκη ένα εργαστήριο προοδευτικής διακυβέρνησης με διεθνή αντίκτυπο. Σήμερα, με βάση τα δεδομένα, κάτι τέτοιο μοιάζει περισσότερο με «άθλο» παρά με στόχο.
Η εκλογή Μαμντάνι είναι, πρωτίστως, ένα τεστ αντοχής για το ίδιο το σύστημα. Αν οι αγορές αποχωρήσουν και η Ουάσιγκτον κλείσει τη στρόφιγγα, η Νέα Υόρκη θα μπει σε δύσκολη εποχή. Αν, αντίθετα, καταφέρει να διατηρήσει τις ισορροπίες, ίσως αναδειχθεί σε παράδειγμα, ότι ακόμη και μέσα στο σκληρό πλαίσιο του αμερικανικού καπιταλισμού, η πολιτική μπορεί να ξαναμιλήσει τη γλώσσα των πολιτών.

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
[Γιάννης Χαραμίδης]

Η Αγλαΐα Ρεβελάκη κέρδισε με 38 ψήφους διαφορά στο Chomedey

0

Η ανεξάρτητη δημοτική σύμβουλος διατηρεί την έδρα της, παρά τα προβλήματα στα εκλογικά κέντρα την ημέρα των εκλογών

Του Matthew Daldalian

Μετά από δώδεκα χρόνια εκπροσώπησης του Chomedey, η Αγλαΐα Ρεβελάκη κατάφερε να κρατήσει την έδρα της στο δημοτικό συμβούλιο το βράδυ της Κυριακής 2 Νοεμβρίου, με τη μικρότερη διαφορά της πολιτικής της πορείας. Η Ρεβελάκη, υποψήφια ως ανεξάρτητη, επικράτησε του Κώστα Ντιμπ του Action Laval με μόλις 38 ψήφους, συγκεντρώνοντας 34,36% (1.143 ψήφους) έναντι 33,21% (1.105 ψήφους) του αντιπάλου της. Η υποψήφια του Mouvement Lavallois, Ντενίτσα Δημητρόβα, τερμάτισε τρίτη με 19,66%, ενώ η Σάλι Ράντγουαν του Parti Laval συγκέντρωσε 12,77%.

Η νίκη αυτή σηματοδοτεί σημαντική πτώση σε σχέση με το 52,19% που είχε πετύχει το 2021, όταν είχε κερδίσει τη 14η περιφέρεια του Laval με διαφορά άνω των 900 ψήφων ως υποψήφια του Action Laval.

ΠΡΩΙΝΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ

ΣΤΑ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ

«Είμαι εδώ από νωρίς το πρωί», δήλωσε η Ρεβελάκη στα ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ πριν επιβεβαιωθούν τα αποτελέσματα. «Είναι ώρα κρίσης, έχουμε πάνω από 30 εθελοντές που εργάζονται σε βάρδιες όλη μέρα».

Η ίδια ανέφερε ότι η συμμετοχή των ψηφοφόρων και οι ανωμαλίες στη διαδικασία ψήφου έκαναν την ημέρα πιο αγχωτική από το συνηθισμένο. Το πρωί της Κυριακής, πάνω από 100 εκλογικοί υπάλληλοι σε όλο το Laval δεν εμφανίστηκαν, προκαλώντας καθυστερήσεις έως και 30 λεπτά σε 23 εκλογικά κέντρα, μεταξύ των οποίων και το Centre du Sablon στο Chomedey.

«Οι ψηφοφόροι πήγαν να ψηφίσουν και το εκλογικό κέντρο ήταν κλειστό λόγω έλλειψης προσωπικού», είπε η Ρεβελάκη. «Έπρεπε να πάνε στη δουλειά και δεν μπορούσαν να επιστρέψουν, οπότε έχασα ψηφοφόρους το πρωί. Αυτό τους απογοήτευσε…».

Η Élections Laval επιβεβαίωσε το πρόβλημα, σημειώνοντας ότι οι καθυστερήσεις αντιμετωπίστηκαν γρήγορα και όλα τα εκλογικά κέντρα έκλεισαν στις 8 μ.μ. όπως είχε προγραμματιστεί. Η Ρεβελάκη τόνισε ότι το περιστατικό ενίσχυσε την ανησυχία της πως η απάθεια και η κακοδιαχείριση υπονομεύουν τη δημοκρατία σε τοπικό επίπεδο. «Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται γιατί πιστεύει ότι τίποτα δε θα αλλάξει. Πρέπει να επιστρέψουμε στα βασικά…» σημείωσε.

ΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΜΙΛΟΥΝ

ΓΙΑ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΜΟΝΗΣ

Για τον υπεύθυνο της εκστρατείας, Ζήση Φωτόπουλο, η νίκη ήταν αποτέλεσμα επιμονής στη βάση. «Δεν υπάρχει ενδιαφέρον. Ο κόσμος παραπονιέται, αλλά δεν πάει να ψηφίσει», είπε. «Αν παραπονιέσαι, πρέπει να ψηφίσεις. Αν θέλεις αλλαγή, ψηφίζεις».

Ο Φωτόπουλος επαίνεσε την εργατικότητα της Ρεβελάκη και την προσωπική της επαφή με τους πολίτες. «Ξέρει κάθε βήμα. Πήγε η ίδια στα περισσότερα σπίτια από τον Ιούλιο», είπε. «Μερικές φορές, ο παλιός τρόπος είναι ο καλύτερος».

Ο υποστηρικτής Μιχάλης Αρφάνης συντόνισε τη μεταφορά ψηφοφόρων με κινητικά προβλήματα. «Είναι κουραστικό, είναι μεγάλη μέρα, αλλά δίνουμε έναν καλό αγώνα», είπε. «Ξέρουμε ότι η Αγλαΐα είναι η σωστή επιλογή. Το έχει αποδείξει στις τρεις προηγούμενες θητείες».

Ο Αρφάνης τόνισε ότι η βοήθεια προς τους πολίτες για να φτάσουν στα εκλογικά κέντρα ήταν θέμα πολιτικής ευθύνης, όχι κομματικής ταυτότητας. «Δεν ξέρουμε καν ποιον ψηφίζουν. Αν ψηφίσουν κάποιον άλλο, δεν πειράζει – τους βοηθήσαμε να ασκήσουν το δικαίωμά τους».

Η εθελόντρια Αλέξα Πικιλίδης, που στηρίζει τη Ρεβελάκη εδώ και έξι χρόνια, είπε ότι η δική της κινητοποίηση ήταν προσωπική. «Είναι δυνατή, σίγουρη και ώριμη», είπε. «Ακόμα και όσοι δεν τη γνωρίζουν, πιστεύουν σε αυτήν».

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΑΚΑΤΑΤΑΞΕΙΣ ΣΤΟ LAVAL

Σε επίπεδο πόλης, το Mouvement Lavallois υπό το δήμαρχο Stéphane Boyer ενίσχυσε την πλειοψηφία του, κερδίζοντας 17 από τις 22 έδρες στο δημοτικό συμβούλιο και εξασφαλίζοντας δεύτερη θητεία με 58,87% των ψήφων. Το Parti Laval και το Action Laval εξέλεξαν από δύο συμβούλους.

Παρά τη μικρότερη διαφορά, η Ρεβελάκη δήλωσε ότι η επιτυχία της ομάδας της δείχνει πως η προσωπική σχέση με την κοινότητα εξακολουθεί να έχει σημασία στην πολιτική του Laval. «Θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω τους εθελοντές μου», είπε. «Χωρίς την ομάδα, χωρίς τους εθελοντές, δεν μπορείς να κάνεις πολλά».

Ο Προϋπολογισμός του Καναδά 2026: Προς αυτοδύναμη ανάπτυξη

0

Αύξησαν τη δύναμή τους οι Φιλελεύθεροι στις 170 έδρες μετά τη… μεταγραφή του Chris d’Entremont από τους Συντηρητικούς

Του Γιώργου Στυλ. Γκιούσμα

Την Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2025, κατατέθηκε στο Κοινοβούλιο του Καναδά, ο ομοσπονδιακός προϋπολογισμός για το οικονομικό έτος 2025–2026 από τον Υπουργό Οικονομικών François‑Philippe Champagne, με τίτλο «Canada Strong».

1] ΕΛΛΕΙΜΜΑ 78,3 ΔΙΣ

Ο φετινός προϋπολογισμός προβλέπει έλλειμμα ύψους περίπου 78,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το 2025–26, το οποίο προβλέπεται να μειωθεί στα 65 δισ. το 2026–27, και περαιτέρω στα 57 δισ. έως το 2029–30. Παρά την υψηλή του τάξη, το έλλειμμα χαρακτηρίζεται επενδυτικό – ως «γενετική επένδυση» που θα επιφέρει ισχυρούς επενδυτικά πολλαπλασιαστές.

2] ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ & ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ

Μέσα από μια Συνολική Αναθεώρηση Δαπανών, η κυβέρνηση στοχεύει σε μειώσεις κατά 13 δισ. ετησίως μέχρι το 2028–29, εξοικονομώντας συνολικά περίπου 60 δισ. σε πέντε χρόνια. Στο ίδιο πλαίσιο, ο δημόσιος τομέας θα συρρικνωθεί κατά 16.000 θέσεις εργασίας (μείωση έως 40.000 ως το 2028–29) μέσω φυσικής φθοράς προσωπικού και προγραμμάτων πρόωρης συνταξιοδότησης.

Πρέπει να σημειωθεί, ότι ο αριθμός δημοσίων υπαλλήλων της καναδικής κυβέρνησης αυξήθηκε 35% επί κυβέρνησης του Justin Trudeau.

3] ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΕ ΥΠΟΔΟΜΕΣ

Η κυβέρνηση παρουσίασε ένα ογκώδες πρόγραμμα επενδύσεων που συμπεριλαμβάνει τα εξής:

• 51 δισεκατομμύρια σε τοπικές υποδομές (κατοικία, δρόμοι, δίκτυα νερού/αποχέτευσης, κέντρα υγείας), διανεμημένα βάσει τοπικών και περιφερειακών αναγκών

• Χορηγία «Build Communities Strong Fund»: επένδυση 51 δισ. σε διάστημα 10 ετών, στοχεύοντας σε υποδομές κοινωνικού, περιβαλλοντικού και υγειονομικού χαρακτήρα.

• 13 δισ. για το «Build Canada Homes», με στόχο την ταχεία κατασκευή κατοικιών και λύση στην κρίση στέγης.

• Απαλλαγή από το φόρο GST για τους πρώτους αγοραστές νέων κατοικιών αξίας έως 1 εκατ. δολαρίων, μειώνοντας το κόστος αγοράς έως 5%.

• 450,6 δισ. συνολικές κεφαλαιουχικές δαπάνες σε πέντε έτη (32→60 δισ.).

4] ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

& ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ

Το φόρτωμα 100% άμεσης αποσβέσεως (CCA) για κτίρια μεταποίησης ή βιομηχανίες έως το 2030 (σταδιακή μείωση μετά) και βελτιώσεις σε φορολογικά κίνητρα για καθαρή ενέργεια και έρευνα & ανάπτυξη (SR&ED) ενισχύουν την κεφαλαιουχική δαπάνη.

Επιπλέον, θεσπίζονται ρυθμίσεις για:

• σύγχρονα φορολογικά πρότυπα μεταφορικών τιμών.

• κατάργηση φόρων: πολυτελείας σε σκάφη/αεροπλάνα και φόρου «Underused Housing Tax».

5] ΑΜΥΝΑ & ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Η κυβέρνηση δεσμεύει 81,8 δισ. για την άμυνα σε πέντε έτη, με στόχο να καλύψει το 2% του ΑΕΠ άμεσα και το 5% μέχρι το 2035, υποστηρίζοντας εξοπλιστικά προγράμματα και ανανέωση αισθητήρων/υποδομών.  Επίσης δημιουργεί Υπηρεσία Εξοπλιστικών προγραμμάτων με σκοπό να αυξήσει την εγχώρια παραγωγή οπλισμού με σκοπό την αύξηση εξαγωγών.

Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί, ότι το όπλο που χρησιμοποιεί ελεύθερος σκοπευτής των Ρώσων είναι καναδικής παραγωγής, καθώς και τα όπλα στον πόλεμο στο Σουδάν […].

6] ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΔΙΕΘΝΟΥΣ

ΕΜΠΟΡΙΟΥ & ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

Επενδυτικά εργαλεία:

• 5 δισ. για την υποστήριξη εφοδιασμών.

• 1 δισ. για ενίσχυση υποδομών στο Βορρά.

• 2 δισ. για κρίσιμα ορυκτά – και 925,6 εκατ. για υποδομές δημόσιας τεχνητής νοημοσύνης (AI).

7] ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

Στόχος να:

• Συρρικνώσει τους προσωρινούς κατοίκους από 673.650 το 2025 σε 385.000 το 2026,

• Σταθεροποιήσει τους μόνιμους κατοίκους σε 380.000 ετησίως (από 395.000).

• Επιτάχυνση μετάβασης 33.000 εργατών προς μόνιμη διαμονή εντός 2026–27.

Επίσης, θεσπίζεται Κεφάλαιο Δράσης για επιλογή ξένων διπλωμάτων, προκειμένου να διευκολυνθεί η ενσωμάτωση στο εργατικό δυναμικό.

8] ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ
& ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Το πλάνο «climate competitiveness»:

• Επανεξέταση του συστήματος ορίων εκπομπών πετρελαίου & αέριων ρύπων.

• Αναμόρφωση τιμολόγησης εκπομπών για βιομηχανίες.

• Νομοθεσία για stablecoins και open banking.

9] ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ
& ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΜΕΤΡΑ

• Πιστωτικό Φόρου για Προσωπικούς Υποστηρικτές υγείας: 5% έως 1.100 δολάρια για εργαζόμενους σε υγειονομικές δομές, 2026–2030.

• Διεύρυνση των φορολογικών πιστώσεων και βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης.

Με μια οικονομία που βρίσκεται σε καθεστώς προκλήσεων και παγκόσμιων πιέσεων, ο Καναδάς στοχεύει μέσω του «Canada Strong» στην ανάπτυξη ανθεκτικής, διαφοροποιημένης και βιώσιμης οικονομίας, επενδύοντας στο μέλλον, αλλά ταυτόχρονα ενισχύοντας τη λειτουργική αποδοτικότητα του κράτους.

ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ

Αναφερόμενος στο «αρνητικό» στυλ ηγεσίας του Pierre Poilievre και υποστηρίζοντας τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης, ο συντηρητικός βουλευτής της Ακαδίας από τη Νέα Σκωτία, Chris d’Entremont, μεταπήδησε στους Φιλελεύθερους! Η απόφαση του δίνει πλέον στους Φιλελεύθερους 170 έδρες, ήτοι δύο λιγότερες για μια κυβέρνηση πλειοψηφίας…

Να σημειωθεί τέλος, ότι σε περίπτωση που η πλειοψηφία της βουλής δεν περάσει τον προϋπολογισμό, η Κυβέρνηση «πέφτει», και οι Καναδοί θα κατέλθουν στις κάλπες κοντά στις 15 Δεκεμβρίου 2025. Αναμένουμε…

Ο ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΜΗΝΑΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ……για Κυβέρνηση και Κυριάκο

0

Το πολιτικό νήμα που ενώνει το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, τις επερχόμενες δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, τις πρόωρες κάλπες και σύμφωνα με κάποιους το… πρόωρο αντίο «εν πτήσει» του προέδρου της Ν.Δ.

Κόντρα στη λαϊκή παράδοση που έχει «πολιτογραφήσει» ως… γδάρτη μήνα το Μάρτιο, ο Νοέμβριος είναι πιθανότατα ο μήνας που θα αφήσει έντονες «γρατζουνιές» στο σώμα του νεοδημοκρατικού οργανισμού. Μάλιστα τα δύσκολα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη άρχισαν ήδη, εφόσον την Τρίτη 4 Νοεμβρίου, η κυβέρνησή του παρουσίασε στις Βρυξέλλες το ολοκληρωμένο σχέδιό της για ένα αξιόπιστο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου των επιδοτήσεων.

Το ΟΚ από την Εσπερία είναι αναγκαία προϋπόθεση για να ανοίξει στη συνέχεια ο ΟΠΕΚΕΠΕ την κάνουλα των πληρωμών, μόνο που αυτό το ΟΚ δεν είναι και εξασφαλισμένο. Τι σημαίνει αυτό; Ότι με τους αγρότες επί… τρακτέρ πολέμου, ακόμη και μια μικρή παράταση να δώσουν οι Ευρωπαίοι στην ελληνική κυβέρνηση για να κάνει διορθώσεις – αν απορριφθεί, μην τις… είδατε μην τις απαντήσατε τις επιδοτήσεις –, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να τιθασευτεί η οργή των ανθρώπων του πρωτογενούς τομέα παραγωγής, που έχουν ήδη προαναγγείλει μεγάλες κινητοποιήσεις τις επόμενες δύο εβδομάδες ακόμη και στο κέντρο των Αθηνών.

Και δυστυχώς για το πρωθυπουργικό μέγαρο, οι Συμπληγάδες του «γαλάζιου» Νοεμβρίου δεν περιορίζονται στα παραπάνω, καθώς παραμονεύει η Ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι, η οποία φέρεται να έχει καινούργια ράμματα για τη γούνα της κυβερνώσας ΝΔ. Οι πληροφορίες θέλουν μια νέα δικογραφία να καταφθάνει στη βουλή από μέρα σε μέρα [αν την ώρα που διαβάζεται αυτές τις γραμμές, δεν έχει ήδη γίνει] στην οποία φέρεται να φιγουράρουν τα ονόματα δύο νυν και δύο πρώην υπουργών. Γίνεται εύκολα αντιληπτό, πως αν οι φήμες επιβεβαιωθούν, ακόμη και στην περίπτωση που οι Βρυξέλλες έχουν πει «ναι» στο ελληνικό σχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για την κυβερνητική πλειοψηφία δε θα έχει τελειώσει απολύτως τίποτα. Απλώς θα έχει αφήσει –υποθετικά– πίσω της ένα Γολγοθά για να συνεχίζει την «ανάβαση» ενός άλλου.

Σε αυτή την περίπτωση, η μόνη διαθέσιμη έξοδος κινδύνου για τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα είναι η διενέργεια ενός δομικού ανασχηματισμού. Το ρεπορτάζ λέει ότι ιδανικά ο πρόεδρος της Ν.Δ. σκόπευε να παίξει αυτό το χαρτί στο πρώτο δίμηνο του 2026, ώστε να παραλληλίσει την έναρξη της καινούργιας χρονιάς με την αλλαγή σελίδας στη διακυβέρνησή του. Με τη φθορά, όμως, της Ν.Δ. να έχει πια μετατραπεί σε γάγγραινα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε βαθιά αναδόμηση του κυβερνητικού σχήματος, που εκ των πραγμάτων θα έχει και εκλογικό DNA, προκειμένου να ανανεώσει πρόσωπα, να καμουφλάρει τις ρωγμές και να δημιουργήσει μια ψευδαίσθηση σταθερότητας. Αν, επομένως, οι κάλπες στηθούν πιο γρήγορα απ’ όσο έχει δεσμευτεί ο πρωθυπουργός (σ.σ. και πολλά σημάδια δείχνουν ότι το σενάριο αυτό ωριμάζει), ο Νοέμβριος που ήδη «τρέχει» είναι ο μήνας που ο πρωθυπουργός θα πρέπει να καταστρώσει το σχέδιο της πολιτικής του επιβίωσης, καθώς όταν πλανώνται στον αέρα σενάρια για αλλαγή ηγεσίας «εν πτήσει» και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν το χάος να προηγείται του ιδίου, μοιάζει η κοινωνία να έχει «ξεπεράσει» όχι κατ’ ανάγκη την παράταξη, αλλά πρωτίστως το νυν αρχηγό της.

Η εικόνα ενός πρωθυπουργού που προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε ένα κόμμα που ήδη ψιθυρίζει για το «μετά» του, είναι από μόνη της αποκαλυπτική. Ο Νοέμβρης λοιπόν δεν είναι απλώς δύσκολος. Είναι ο μήνας που θα δείξει αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να ανακτήσει τον έλεγχο ή αν θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση της εξουσίας του.

Στην πολιτική, άλλωστε, ο χρόνος δε μετριέται σε μήνες. Μετριέται σε κρίσιμες στιγμές (βλ. Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, Ρούτσι κ.λπ.) που σε σώζουν ή σε καταπίνουν. Κι αυτό το Νοέμβρη, ο Κυριάκος μοιάζει να έχει λιγότερες από τις πρώτες και πάρα πολλές από τις δεύτερες…

ΠΗΓΗ: IAPOPSI.GR

Μικροί Χορωδοί σε Μεγάλη Σκηνή

0

Η χορωδία του Σωκράτης – Δημοσθένης Campus III «λάμπει» δίπλα στην Άλκηστη Πρωτοψάλτη στο Théâtre Maisonneuve

Το Μόντρεαλ έζησε μια ανεπανάληπτη βραδιά στις 25 Οκτωβρίου 2025, όταν η Άλκηστις Πρωτοψάλτη παρουσίασε μια συναυλία-ορόσημο στο Théâtre Maisonneuve του Place des Arts, στο πλαίσιο της φιλανθρωπικής πρωτοβουλίας του The Hellenic Initiative Canada (THI Canada).
Στο πλευρό της, η χορωδία του Σχολείου Σωκράτης-Δημοσθένης Campus III (Roxboro), υπό τη μουσική διεύθυνση του Δημήτρη Ηλία, καλλιτεχνικού διευθυντή της Chroma Musika, απέδειξε ότι το ταλέντο και η πειθαρχία των παιδιών της ομογένειας μπορούν να σταθούν επάξια σε οποιαδήποτε μεγάλη σκηνή.

ΜΙΑ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΥΡΟΥΣ

Συμπρόεδροι (Co-Chairs)και οργανωτές της εκδήλωσης υπήρξαν ο πρώην πρέσβης του Καναδά στην Ελλάδα Robert Peck και η Μαρία Φωτοπούλου, οι οποίοι συνέδεσαν τον κόσμο της διπλωματίας και των επιχειρήσεων με εκείνον της μουσικής προσφοράς μέσω του Hellenic Initiative of Canada. Η συναυλία ενίσχυσε τρεις οργανισμούς στην Ελλάδα – ReGeneration, Emfasis και Ecogenia.

Πρόκειται για τρεις φορείς που στηρίζουν νέους, την εκπαίδευση, το περιβάλλον και τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, μετατρέποντας τη μουσική βραδιά στο Μόντρεαλ, σε πραγματική πράξη αλληλεγγύης.

Η ΠΡΟΒΑ-ΕΚΠΛΗΞΗ ΣΤΟ CAMPUS III

Δύο ημέρες πριν τη συναυλία, στις 23 Οκτωβρίου, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη επισκέφθηκε το σχολείο για να γνωρίσει τους μικρούς χορωδούς. Η ίδια είχε δηλώσει ότι θα μείνει «όσο χρειαστεί» για να βεβαιωθεί ότι όλα θα ακουστούν σωστά. Μόλις όμως τους άκουσε, συγκινημένη είπε: «Δεν έχω τίποτα να διορθώσω!» – και η πρόβα τελείωσε μέσα σε μόλις 15 λεπτά. Η ετοιμότητα των παιδιών και η φυσικότητα με την οποία τραγουδούσαν, εντυπωσίασαν τη σπουδαία ερμηνεύτρια.

Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ: ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΘΑΡΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ

Το βράδυ της 25ης Οκτωβρίου, το κοινό του Μόντρεαλ κατέκλυσε το Théâtre Maisonneuve. Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, με τη γνώριμη δυναμική της σκηνική παρουσία, χάρισε ένα εκρηκτικό πρόγραμμα γεμάτο συγκίνηση, ρυθμό και ποίηση – από τις διαχρονικές επιτυχίες της μέχρι πιο λυρικές στιγμές, πλαισιωμένες από εξαιρετικούς μουσικούς. Η ορχήστρα έπαιξε με δεξιοτεχνία και ευαισθησία, αποδεικνύοντας γιατί η Πρωτοψάλτη παραμένει ένα από τα πιο ολοκληρωμένα καλλιτεχνικά φαινόμενα της σύγχρονης Ελλάδας.

Και έπειτα ήρθε η στιγμή των παιδιών. Όταν ανέβηκε στη σκηνή η χορωδία του Campus III, το κοινό παρακολούθησε με συγκίνηση. Αρχικά, η Πρωτοψάλτη σκόπευε να τραγουδήσει μαζί τους τα ρεφρέν των τριών encore τραγουδιών· όμως, γοητευμένη από τη δύναμη και τη γλυκύτητα των φωνών τους, τους άφησε να τα ερμηνεύσουν ολομόναχοι.
Οι μουσικοί της ορχήστρας, με απαράμιλλη ευγένεια και λεπτότητα, έπαιξαν τόσο διακριτικά, ώστε να αναδειχθούν οι παιδικές φωνές – μια πράξη αγάπης και επαγγελματισμού που άγγιξε όλο το θέατρο.

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

Ο Δημήτρης Ηλίας δήλωσε μετά τη συναυλία: «Η επιτυχία της χορωδίας είναι επίσης αποτέλεσμα της αμέριστης υποστήριξης του διευθυντή του Campus III, Χρίστου Φιλανδριανού, ο οποίος πίστεψε στο εγχείρημα από την πρώτη στιγμή και στάθηκε στο πλευρό των παιδιών με κάθε ίνα της ύπαρξής του».

Η συνεργασία του σχολείου με την Chroma Musika και το THI Canada ανέδειξε την αξία της μουσικής ως εργαλείου παιδείας και κοινοτικής ενότητας – ενός τρόπου να καλλιεργηθεί η ταυτότητα των παιδιών της διασποράς μέσα από δημιουργία και προσφορά.

«ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΖΩΝΤΑΝΟΙ!»

Η συναυλία της Άλκηστης Πρωτοψάλτη και της χορωδίας του Σωκράτης-Δημοσθένης Campus III δεν ήταν απλώς μια όμορφη στιγμή· ήταν μια πράξη πολιτισμού, παιδείας και αγάπης. Η φωνή της μεγάλης ερμηνεύτριας ενώθηκε με τις φωνές των παιδιών, και το αποτέλεσμα υπερέβη κάθε προσδοκία.

Και τότε, στο φινάλε, ήρθε η φράση που έκλεισε τη βραδιά και θα μείνει στη μνήμη όλων: τα παιδιά τραγούδησαν με πάθος τα λόγια «Είμαστε ακόμα…», και η Άλκηστις Πρωτοψάλτη ολοκλήρωσε, μόνη αλλά ενωμένη μαζί τους, το «ΖΩΝΤΑΝΟΙ!». Μια λέξη που αντήχησε σαν υπόσχεση – της Ελλάδας, της διασποράς, της μουσικής, και της επόμενης γενιάς που μεγαλώνει τραγουδώντας.

Στο τέλος, το κοινό σηκώθηκε όρθιο – όχι μόνο για να χειροκροτήσει, αλλά για να αναγνωρίσει πως η ελληνική ψυχή, όπου κι αν βρίσκεται, ξέρει ακόμα να τραγουδά με πάθος, δύναμη και αξιοπρέπεια.

Γιατί οι ειδικοί του ύπνου θεωρούν ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΘΕΡΙΝΗ ΩΡΑ

0

Κάθε άνοιξη και φθινόπωρο, εκατομμύρια άνθρωποι στρέφουν τα ρολόγια τους μια ώρα μπροστά ή πίσω, στο πλαίσιο της αλλαγής από τη χειμερινή στην καλοκαιρινή ώρα, η οποία, σύμφωνα με ειδικούς στον ύπνο και τον κιρκάδιο ρυθμό, προκαλεί σοβαρά προβλήματα στον οργανισμό και θέτει υπό αμφισβήτηση την ίδια την πρακτική.

Ο ψυχίατρος και ειδικός σε θέματα ύπνου Michael Mak εξηγεί ότι «το εσωτερικό ρολόι του σώματος ουσιαστικά ευθυγραμμίζεται με το ηλιακό ρολόι με το εξωτερικό φως-σκοτάδι». Όταν υπάρχει ασυμφωνία ανάμεσα στο βιολογικό ρολόι και τον κύκλο φωτός-σκότους, τότε «μεταφράζεται σε σημαντικά προβλήματα υγείας». Οι σύγχρονοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι, αντί για την εναλλαγή μεταξύ θερινής και χειμερινής ώρας, θα ήταν πολύ πιο υγιές να διατηρηθεί μόνιμα η χειμερινή (σταθερή) ώρα (Standard Time), διότι αυτή εναρμονίζεται καλύτερα με το βιολογικό μας ρολόι.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ

ΕΑΡΙΝΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Η εαρινή μετάβαση, όταν τα ρολόγια «πηδούν» μία ώρα μπροστά, φαίνεται να έχει μεγαλύτερη αρνητική επίπτωση από τη φθινοπωρινή. Η καθηγήτρια και υπεύθυνη έρευνας ύπνου στο University of Ottawa, Rebecca Robillard, αναφέρει πως «χάνουμε μια ώρα ύπνου σε πολλές περιπτώσεις», ενώ «μεγάλο μέρος του πληθυσμού ήδη υποφέρει από υπνηλία και έλλειμμα ύπνου».
Συνδέεται, επίσης, η εαρινή αλλαγή με αυξημένο κίνδυνο για έμφραγμα, εγκεφαλικό, πεπτικά προβλήματα, ακόμη και ζητήματα σε εγκυμοσύνη και τοκετό.

ΓΙΑΤΙ Η ΜΟΝΙΜΗ ΧΕΙΜΕΡΙΝΗ

ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΙΜΟΤΕΡΗ

Ερευνητικές μελέτες – όπως η ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Clinical Sleep Medicine – καταλήγουν ότι η μόνιμη χειμερινή ώρα μειώνει την έκθεση σε συνθήκες «κοινωνικής τσιζέτ» (social jet-lag) και βοηθά στην καλύτερη προσαρμογή του οργανισμού. Η American Academy of Sleep Medicine υποστηρίζει ρητά ότι: «Οι εποχικές αλλαγές της ώρας πρέπει να καταργηθούν υπέρ μιας σταθερής, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, χειμερινής ώρας».

ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ

ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ

Το σενάριο της μόνιμης θερινής ώρας (Permanent DST) φαίνεται, παρά τα όποια κοινωνικά πλεονεκτήματα (π.χ. περισσότερος χρόνος με φως το απόγευμα), να οδηγεί σε πολύ αργό πρωινό φωτισμό κατά τους χειμερινούς μήνες σε κάποιες περιοχές το ηλιοβασίλεμα ή η ανατολή θα συνέπιπταν με πολύ αργές ώρες, γεγονός που θα μπορούσε να διαταράξει εκ νέου τον κιρκάδιο ρυθμό.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Η αλλαγή της ώρας κάθε έξι μήνες (άνοιξη-φθινόπωρο) αποτελεί όχι απλώς «ένα μικρό ενοχλητικό γεγονός», αλλά πραγματική επιβάρυνση για τον οργανισμό μας: διαταράσσει τον ύπνο, το βιολογικό ρολόι, και μπορεί να έχει συνέπειες στην καρδιαγγειακή υγεία.

Ενώ το κέρδος μίας ώρας ύπνου το φθινόπωρο ίσως φαίνεται θετικό, η προσαρμογή εξακολουθεί να είναι επίπονη για πολλούς.

Σε ενδιάμεσο στάδιο, μέχρι να ληφθούν πολιτικές αποφάσεις, οι ειδικοί συνιστούν προοδευτική προσαρμογή του προγράμματος ύπνου – για παράδειγμα μετακίνηση της ώρας ύπνου περίπου 15 λεπτά πριν την αλλαγή.

Η πρακτική της αλλαγής της ώρας, αν και έχει παλιότερα λογικούς στόχους (π.χ. εξοικονόμηση ενέργειας), φαίνεται πλέον να μην εξυπηρετεί το βιολογικό μας ρολόι ούτε την υγεία μας. Οι ειδικοί του ύπνου είναι σχεδόν ομόφωνοι ότι η βέλτιστη επιλογή είναι η υιοθέτηση μόνιμα της χειμερινής ώρας – ή, με άλλα λόγια, η κατάργηση των δύο αλλαγών ανά έτος. Στο πλαίσιο της δημόσιας υγείας, πρόκειται για ζήτημα αξίας.

Ας σταματήσουμε επομένως να θεωρούμε την αλλαγή της ώρας ως αμελητέα «μόδα» ή «έθιμο», και ας αναλογιστούμε: η υγεία μας δικαιούται καλύτερη ευθυγράμμιση με το φως του ήλιου.