The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-06 published February 17th, 2023.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
Ta NEA volume 17-06
ΚΕΜΠΕΚ: Παροξυσμός βίας στα σχολεία
Πέρυσι, τα σχολικά κέντρα στο Κεμπέκ ανέφεραν διπλάσιες βίαιες πράξεις από ό,τι το 2018-2019, πριν από την πανδημία. Αντιμέτωπο με αυτά τα «πολύ ανησυχητικά» δεδομένα, το Φιλελεύθερο Κόμμα του Κεμπέκ (PLQ) ζητά από την κυβέρνηση να διεξαγάγει μια εις βάθος εξέταση της κατάστασης.
«Βλέπω τους αριθμούς και είμαι μπερδεμένη», λέει η Φιλελεύθερη κριτικός της Εκπαίδευσης Marwah Rizqy. Στο Centre de services scolaire des Mille-Îles, στο Lower Laurentians, οι περιπτώσεις βίας αυξήθηκαν από 2.516 πριν από τέσσερα χρόνια σε περισσότερες από 4.000 πέρυσι.
Στο Affluents School Service Center στο Lanaudière, οι αναφερόμενες περιπτώσεις σωματικής και λεκτικής βίας υπερδιπλασιάστηκαν κατά την ίδια περίοδο, από 757 σε περισσότερες από 2.000. Πρόκειται για αύξηση 164%.
Συγκρίσιμη αύξηση (141%) σημειώθηκε στις περιπτώσεις που αναφέρθηκαν στο Centre de services scolaire de la Beauce-Etchemin. Λίγο περισσότερες από 400 πράξεις βίας καταγράφηκαν το 2018-2019 σε σύγκριση με 979 πέρυσι.
Ήταν η ίδια η Marwah Rizqy που απέκτησε αυτά τα δεδομένα, χάρη στο νόμο για την πρόσβαση σε έγγραφα δημόσιας υπηρεσίας, αφού συγκλονίστηκε από διάφορα μέσα ενημέρωσης για βία στα σχολεία του Κεμπέκ τους τελευταίους μήνες.
«Μόλις λάβω τις απαντήσεις, σαφώς μεταφράζεται στα δεδομένα. Πραγματικά υπάρχει αύξηση των πράξεων βίας στα σχολεία μας. Εμφανώς ανήσυχη, η κ. Rizqy ζήτησε από την Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας της Εθνοσυνέλευσης να υιοθετήσει εντολή πρωτοβουλίας, προκειμένου να διεξαχθούν διαβουλεύσεις με βασικούς παράγοντες του σχολικού δικτύου. Κατά τη γνώμη της, η κυβέρνηση Legault δεν μπορεί να αρνηθεί να πραγματοποιήσει μια τέτοια άσκηση. «Τώρα δεν είναι ώρα για κομματισμό. Είναι πολύ ανησυχητικό αυτό που συμβαίνει. Πρέπει να καταλάβουμε τι συμβαίνει στα σχολεία μας», είπε.
ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ ΣΤΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ωστόσο, το Centre de services scolaire de la Beauce-Etchemin προτρέπει να είμαστε προσεκτικοί, διότι παρά τα ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία, τα κρούσματα βίας δεν έχουν υπερδιπλασιαστεί στις εγκαταστάσεις του. Αυτό δεν είναι αλήθεια, δεν είναι αυτή η πραγματικότητα, προειδοποιεί η βοηθός διευθύντρια εκπαιδευτικών υπηρεσιών, Catherine Giguère. Ο τρόπος συγκέντρωσης πράξεων βίας και εκφοβισμού άλλαξε πέρυσι, λέει η κ. Giguère, επειδή η παλιά μέθοδος δεν ήταν πολύ φιλική προς το χρήστη, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεπαρκείς αναφορές.
Συγκριτικά, το Center de services scolaire de la Capitale απαριθμεί μόνο βίαια γεγονότα που έχουν αποτελέσει αντικείμενο αναφοράς καταγγελίας στη Γενική Γραμματεία. Για να γίνει αυτό, πρέπει να αντιστοιχούν από κάθε άποψη στον ορισμό της βίας που ορίζεται στο νόμο για την εκπαίδευση.
Για να εξηγήσει τον πολύ υψηλό αριθμό αναφερόμενων περιπτώσεων βίας, το Σχολικό Κέντρο Υπηρεσιών Mille-Îles υπενθυμίζει, ότι η πελατεία του στα σχολεία του έχει αυξηθεί κατά περισσότερους από 3.000 μαθητές μέσα σε τέσσερα χρόνια.
Ο συντονιστής στη γενική γραμματεία, Éric Ladouceur, αναφέρει μέσω email ότι τα σχολεία διαθέτουν περισσότερα εργαλεία καταγγελίας και ότι τα προωθούν. Ο κώδικας δεοντολογίας των σχολείων εφαρμόζεται επίσης αυστηρά. «Πιστεύουμε ότι αυτή η αυστηρότητα διασφαλίζει ότι τα σχολεία στέλνουν ένα σαφές μήνυμα, ότι αυτές οι καταστάσεις λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη και ότι αυτό ενθαρρύνει την αναφορά», λέει.
Αν και τα στατιστικά στοιχεία πρέπει να αναλύονται προσεκτικά, τα σχολικά κέντρα εξυπηρέτησης αναγνωρίζουν ότι οι πράξεις βίας εξακολουθούν να είναι περισσότερες από ό,τι πριν από μερικά χρόνια.
Αντιμέτωπη με όλα τα ερωτήματα που εγείρονται από τα στοιχεία, η Φιλελεύθερη Marwah Rizqy πιστεύει ότι είναι επιτακτική ανάγκη να μελετηθεί σοβαρά η κατάσταση, προκειμένου να προστατευθούν καλύτερα οι μαθητές και το προσωπικό στο Κεμπέκ.
Μεταξύ άλλων, ανησυχεί για την έλλειψη συνέπειας στη συλλογή δεδομένων και τις επιπτώσεις που μπορεί να είχε η πανδημία στους νέους. «Είχα ήδη πει στην κυβέρνηση ότι έπρεπε να προσέξουμε να μην έχουμε μια γενιά του COVID, επειδή αρκετοί νέοι έχουν απομονωθεί, χωρίς σχολείο, φίλους, αθλήματα κ.λπ. και μπορεί να είχε συνέπειες αυτό».
Τον περασμένο Δεκέμβριο, το Journal de Québec ανέφερε ότι ο αριθμός των δασκάλων που αποζημιώθηκαν, αφού υπέστησαν βία στο σχολείο, αυξήθηκε κατά 65% μέσα σε μόλις ένα χρόνο.
Πηγές: Journal de Québec, Ici Radio Canada
Ξαφνικά ένα βράδυ…
Τελικά τα έφερε η μοίρα έτσι ώστε να προλάβουμε τους Τούρκους και να πάμε εμείς πρώτοι «ξαφνικά ένα βράδυ» στη γείτονα με τα C-130 της πολεμικής μας αεροπορίας… Όχι όμως για να πλήξουμε ή να καταλάβουμε εδάφη, αλλά για να προσφέρουμε βοήθεια στους πονεμένους συνανθρώπους μας που επλήγησαν από τον καταστρεπτικό σεισμό που έπληξε Τουρκία και Συρία αυτή την εβδομάδα.
Οι Έλληνες διασώστες, μία αποστολή από 21 έμπειρους πυροσβέστες, χωρίς διακοπή, κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες και δριμύ ψύχος, κατόρθωσαν να σώσουν από τα ερείπια, μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δύο κοριτσάκια και έναν 50χρονο.
Οι εικόνες με τις προσπάθειες των Ελλήνων διασωστών, η συγκίνησή τους μόλις έσωσαν τα παιδιά, έχουν κάνει το γύρω του κόσμου και έχουν προκαλέσει το ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Ταυτόχρονα, ο έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τηλεφώνησε στον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για να του εκφράσει τη θλίψη του για τον καταστροφικό σεισμό και του μετέφερε τη συμπαράσταση και τα συλλυπητήρια του ελληνικού λαού για την απώλεια ανθρώπινων ζωών.
Και στους προγενέστερους όμως, άλλους δύο καταστροφικούς σεισμούς στην Τουρκία, το 1999 και το 2020, με χιλιάδες θύματα, η Ελλάδα συμπαραστάθηκε έντονα, ηθικά και υλικά. Και στις δύο περιπτώσεις η αγνωμονούσα Τουρκία δεν άργησε να εξαπολύσει εκ νέου υβριδικές απειλές κατά της πατρίδας μας…
Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η Τουρκία, αφού συνέλθει από το ισχυρό χτύπημα του εγκέλαδου, θα συνεχίσει, μέσω του προέδρου της, την επεκτατική και πολεμοχαρή τακτική, τη διεκδίκηση εδαφών και την αμφισβήτηση των διεθνών συνθηκών.
Η Τουρκία, όπως γνωρίζουμε, αντιμετωπίζει σοβαρή οικονομική και υπαρξιακή κρίση και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη μελλοντική πορεία της χώρας. Στις αρχές του 21ου αιώνα αποτελούσε υπόδειγμα για τις μουσουλμανικές χώρες και ήταν υποψήφια για να γίνει μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Η αποτυχία της ευρωπαϊκής της πορείας ήταν προάγγελος μιας εκτροπής από τη Δύση. Γίνεται πολεμοχαρής στην εσωτερική και εξωτερική της πολιτική, ενώ οι χώρες της Δύσης, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, προσπαθούν να διαχειριστούν την «τουρκική κρίση» χωρίς ωστόσο να έχουν κατανοήσει την ανατολίτικη νοοτροπία.
Ο Τούρκος Σουλτάνος ονειρεύεται την ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και εξακολουθεί να πιστεύει ότι θα γίνει ο μεγάλος χαλίφης στον κόσμο των σουνιτών μουσουλμάνων. Θέλει να επικρατήσει παντού, όπου κυριαρχούσε παλαιότερα η Οθωμανική Αυτοκρατορία και έχει την απαίτηση να ελέγξει τις απανταχού τουρκικές κοινότητες, απαγορεύοντας τες να αφομοιωθούν. Η Τουρκία, με την ανοχή της δύσης αλλά και της ανατολής, επιτίθεται σε γειτονικά κράτη και καταλαμβάνει εδάφη πιστεύοντας ότι της ανήκουν.
Υπάρχει όμως και η ανοχή. Σήμερα δεν υπάρχουν πλέον πολιτικές ιδεολογίες ή φιλίες μεταξύ των κρατών, παρά μόνο οικονομικά συμφέροντα. Και εν ονόματι των συμφερόντων, εχθροί γίνονται φίλοι και φίλοι εχθροί.
Εάν η γείτονα δεν το αντιληφθεί εγκαίρως, ο βίος της προβλέπεται μάλλον βραχύς…
ΗΠΑ: Τέλος η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης
Παρά την ανακοίνωση του προέδρου Τζο Μπάιντεν, ότι οι δηλώσεις έκτακτης ανάγκης σχετικά με τον COVID-19 θα λήγουν το Μάιο, οι Ρεπουμπλικάνοι της Βουλής ψήφισαν τον άμεσο τερματισμό τής έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Ρεπουμπλικάνοι που ελέγχουν τη Βουλή, ενέκριναν την Τρίτη 31/1 ένα μέτρο για τον τερματισμό του χαρακτηρισμού έκτακτη ανάγκη για τη δημόσια υγεία αναφορικά με τον COVID-19, παρά την ανακοίνωση μια ημέρα νωρίτερα, ότι ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν θα τερματίσει τις δηλώσεις έκτακτης ανάγκης σε λίγους μήνες και μάλιστα πετώντας τη φράση «Η έκτακτη κατάσταση θα τερματιστεί όταν το πει το Ανώτατο Δικαστήριο» αλλά η αντιπολίτευση εδώ και τώρα έκλεισε το θέμα, θέλοντας όπως είπαν να βάλουν «τέλος στο κράτος επιτήρησης Covid».
Δηλαδή τερματισμός των περιοριστικών μέτρων και το κυριότερο, η υποχρέωση εμβολιασμού σε ολόκληρες ομάδες εργαζομένων.
ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ
ΓΙΑ ΤΟΝ COVID-19 ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ
Μετά από μακρά συζήτηση, όπου οι νομοθέτες κατά καιρούς διαφωνούσαν για βασικά γεγονότα σχετικά με τον ιό και τους εμβολιασμούς, οι Ρεπουμπλικάνοι ψήφισαν ως μπλοκ για τον τερματισμό της κήρυξης έκτακτης ανάγκης σε θέματα covid-19, μαζί με ένα άλλο μέτρο που θα τερμάτιζε την απαίτηση εμβολίου για τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας σε ορισμένες εγκαταστάσεις, καθώς ξεκίνησε το GOP να γέρνει στην πλατφόρμα πολιτικής που σχετίζεται με την πανδημία αυτή την εβδομάδα, παρά τις αμυδρές προοπτικές για τη νομοθεσία στη Γερουσία.
«Σήμερα, η πλειοψηφία των Ρεπουμπλικάνων ξεκινά τη μακρά διαδικασία αντιστροφής των αποτυχιών της πολιτικής του Προέδρου Μπάιντεν και της προηγούμενης πλειοψηφίας των Δημοκρατικών», δήλωσε ο βουλευτής Μάικλ Μπέρτζες από το Τέξας στο βήμα της Βουλής την Τρίτη 31/1. «Καταργούμε το κράτος επιτήρησης COVID».
Η έκτακτη ανάγκη για τη δημόσια υγεία τέθηκε σε εφαρμογή για πρώτη φορά από την κυβέρνηση Τραμπ το 2020 και μαζί με άλλες δηλώσεις έκτακτης ανάγκης, έδωσε στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση ευρεία εξουσία να επεκτείνει τις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, βοηθώντας παράλληλα να εγκριθούν θεραπείες και εμβόλια για τον COVID-19 με ταχύτητες ρεκόρ.
Τη Δευτέρα 30/1, η κυβέρνηση Μπάιντεν ενημέρωσε το Κογκρέσο ότι σχεδιάζει να αφήσει τις δηλώσεις έκτακτης ανάγκης να λήξουν στις 11 Μαΐου. Όμως, ενώ οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικάνοι φαινόταν να συμφωνούν ότι η κήρυξη έκτακτης ανάγκης θα έπρεπε να τελειώσει, διαφώνησαν ως προς το χρονοδιάγραμμα.
Οι Δημοκρατικοί ήταν ανένδοτοι, ότι η νομοθεσία για τον τερματισμό της έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία ήταν βιαστική και ότι επιπλέον χρόνος θα επέτρεπε μια χρήσιμη περίοδο προσαρμογής. Ο εκπρόσωπος Frank Pallone του Νιου Τζέρσεϋ υποστήριξε, ότι το χρονοδιάγραμμα του Μπάιντεν θα επιτρέψει στο έθνος να τερματίσει «υπεύθυνα» τα προγράμματα του COVID-19.
«Μια πανδημία αυτού του μεγέθους δεν μπορεί να ξετυλιχτεί από τη μια μέρα στην άλλη», είπε ο Pallone. «Δεν μπορούμε να γυρίσουμε ένα διακόπτη και να κάνουμε το COVID-19 να τελειώσει με ένα πάτημα ενός δακτύλου».
Αλλά οι Ρεπουμπλικάνοι υποστήριξαν, ότι το χρονοδιάγραμμα του Μπάιντεν ήταν αυθαίρετο, επικρίνοντας τον πρόεδρο ότι ισχυρίστηκε νωρίτερα αυτό το έτος ότι η πανδημία είχε τελειώσει, ενώ διατήρησε τις δηλώσεις έκτακτης ανάγκης.
«Αντί να περιμένουμε μέχρι τις 11 Μαΐου, η κυβέρνηση Μπάιντεν θα πρέπει να συμμετάσχει τώρα μαζί μας για να τερματίσουμε αμέσως αυτή τη δήλωση», δήλωσε ο ηγέτης της πλειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων, Στιβ Σκαλίζ από τη Λουϊζιάνα.
«Οι Ρεπουμπλικάνοι της Βουλής καθιστούν σαφές ότι οι μέρες που η κυβέρνηση Μπάιντεν μπορούσε να κρυφτεί πίσω από τον COVID για να σπαταλήσει δισεκατομμύρια δολάρια φορολογουμένων στην άσχετη, ριζοσπαστική ατζέντα τους, έχει τελειώσει».
Αλλά το GOP φαινόταν να αντιμετωπίζει ένα σημείο κόλλησης σχετικά με τον Τίτλο 42, μια πολιτική δημόσιας υγείας, που επιτρέπει στους συνοριακούς πράκτορες να εκδιώκουν γρήγορα τους μετανάστες λόγω της απειλής του COVID-19.
Σύμφωνα με το Λευκό Οίκο, ο τερματισμός της έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία θα έδινε επίσης τέλος στην αμφιλεγόμενη μεταναστευτική πολιτική, την οποία η κυβέρνηση προσπάθησε να τερματίσει, ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν συσπειρωθεί για τη συνέχισή της.
Ακόμα κι έτσι, οι Ρεπουμπλικάνοι υποστήριξαν ότι η νομοθεσία που εγκρίθηκε την Τρίτη 31/1 δε θα έδινε τέλος στον Τίτλο 42. Οι Δημοκρατικοί έσπευσαν να επισημάνουν μια ασυμφωνία στη στάση τους για τον τερματισμό της έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία και την πρόληψη της μετανάστευσης για λόγους δημόσιας υγείας.
«Ενώ οι συνάδελφοί μου λένε ότι δεν υπάρχει ανάγκη για έκτακτη ανάγκη για τη δημόσια υγεία, θέλουν να διατηρήσουν τον Τίτλο 42 στα σύνορα, λόγω των επιπτώσεων έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία», είπε ο εκπρόσωπος Λου Κορέα, Δημοκρατικός στην Καλιφόρνια. «Αν πιστεύετε πραγματικά ότι η πανδημία έχει τελειώσει, τότε δεν μπορείτε να πείτε ότι ο Τίτλος 42 εξακολουθεί να χρειάζεται στα σύνορα, λόγω μιας κρίσης στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης».
Ο χορηγός του νομοσχεδίου, που ονομάστηκε «Η Πράξη για την πανδημία τελείωσε», απάντησε υποστηρίζοντας ότι «δεν παραδεχόμαστε ότι ο COVID-19 έχει τελειώσει σε αυτή τη χώρα».
«Σίγουρα δε θέλουμε να περάσει από τα νότια σύνορά μας», δήλωσε ο εκπρόσωπος του GOP Brett Guthrie από το Κεντάκι.
«Έτσι υποστηρίζουμε τη διατήρηση του Τίτλου 42 στη θέση του». Το νομοσχέδιο θα κατευθυνθεί τώρα στη Γερουσία, όπου είναι απίθανο να περάσει από το σώμα που ηγούνται οι Δημοκρατικοί.
Οι άδειοι ουρανοξύστες του Μόντρεαλ
Το ποσοστό των κενών γραφείων αυξήθηκε στο 16% λόγω τηλε–εργασίας
Το Μόντρεαλ άκμασε για χρόνια ως πολυσύχναστη αγορά ακινήτων, hotspot εταιρειών τεχνολογίας και καλλιτεχνικό κέντρο, με νέους ουρανοξύστες γραφείων και διαμερισμάτων να υψώνονται όσο ποτέ άλλοτε για να συμβαδίζουν με τη ζήτηση.
Καθώς μεγάλο μέρος του κόσμου επιστρέφει στην κανονικότητα μετά την COVID-19, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Καναδά αγωνίζεται να ανακάμψει. Το ποσοστό των κενών γραφείων του έχει εκτοξευθεί στο 16%, σύμφωνα με την CBRE Group Inc., με μόνο το Κάλγκαρι να τα πηγαίνει χειρότερα, μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων μητροπολιτικών περιοχών της χώρας.
Περισσότερη προσφορά έρχεται φέτος, καθώς η Εθνική Τράπεζα του Καναδά ανοίγει μια έδρα 40 ορόφων, το ψηλότερο νέο κτίριο του Μόντρεαλ από τη δεκαετία του 1990.
Ενώ οι πολιτικές ευέλικτης εργασίας αναδιαμορφώνουν τα κέντρα σε όλο τον κόσμο, το Μόντρεαλ έχει τις δικές του ειδικές συνθήκες. Η επαρχία του Κεμπέκ ανάγκασε τους κατοίκους να μένουν σπίτι περισσότερο από οπουδήποτε σχεδόν στη Βόρεια Αμερική – επιβάλλοντας ακόμη και απαγόρευση κυκλοφορίας που διήρκεσε για μήνες, κατά τη διάρκεια των χειρότερων εποχών του COVID. Πολλοί εργαζόμενοι απλώς δε θέλουν να επιστρέψουν στην παλιά τους ρουτίνα, μια κατάσταση που επιδεινώθηκε από τεράστια κατασκευαστικά έργα που συνωστίζουν τους δρόμους του Μόντρεαλ και δυσκολεύουν τις μετακινήσεις προς τη νησιωτική πόλη.
Η στροφή στην υβριδική εργασία σημαίνει ότι εταιρείες όπως η Cossette, μια εταιρεία μάρκετινγκ με σχεδόν 300 υπαλλήλους, να μη χρειάζονται πλέον τόσο χώρο. Όταν ολοκληρώθηκε η μίσθωση κατά τη διάρκεια της πανδημίας, η εταιρεία μείωσε το εμβαδόν των γραφείων της κατά περισσότερο από 60 τοις εκατό και μετέφερε το προσωπικό σε μια τοποθεσία WeWork στην οδό Sainte-Catherine, στην καρδιά του κέντρου της πόλης.
«Αντί να επιλέγουμε μόνιμα γραφεία και να επενδύουμε σημαντικά ποσά σε κεφάλαια, αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε αυτούς τους χώρους του WeWork – ήδη πλήρως εξοπλισμένους – για να εγκατασταθούμε γρήγορα, να δούμε τι λειτουργεί και να μάθουμε», δήλωσε ο Louis Duchesne, πρόεδρος του τμήματος της Cossette στο Κεμπέκ και τον Ανατολικό Καναδά. «Σίγουρα δε μετανιώνουμε που μειώσαμε τους χώρους μας».
Οι περισσότεροι από τους μεγαλύτερους εργοδότες του Μόντρεαλ έχουν πολιτικές ευέλικτης εργασίας. Μεταξύ αυτών, η Canadian National Railway Co., η μεγαλύτερη εταιρεία της πόλης σε χρηματιστηριακή αξία, νοικιάζει τώρα το 20 τοις εκατό του κτιρίου της σε άλλους ενοικιαστές. Το Caisse de Depot et Placement du Quebec, το δεύτερο μεγαλύτερο συνταξιοδοτικό ταμείο του Καναδά, θέλει οι περισσότεροι υπάλληλοι να είναι στο γραφείο, αλλά ακόμη και αυτό είναι μόνο για τρεις ημέρες την εβδομάδα.
Είναι βάρος για την πόλη. Η επιβατική κίνηση στους κεντρικούς σταθμούς του μετρό είναι μόνο το 70 τοις εκατό του επιπέδου πριν από τρία χρόνια, σύμφωνα με την υπηρεσία δημόσιας συγκοινωνίας του Μόντρεαλ. Η Groupe Mach, η οποία κατέχει κορυφαία ακίνητα στο κέντρο της πόλης, όπως το Sun Life Building, παρατηρεί τυπικές πληρότητες κτιρίων 45 τοις εκατό και μόνο 20 τοις εκατό τη Δευτέρα και την Παρασκευή, δήλωσε ο πρόεδρος της Vincent Chiara.
Μια προσπάθεια να προσελκύσει τους ανθρώπους στο κέντρο της πόλης, ένα ατσάλινο δαχτυλίδι 50.000 λιβρών που στήθηκε ως εγκατάσταση τέχνης, έχει κάνει ελάχιστα για να προσελκύσει εργαζόμενους και στην πραγματικότητα έχει οδηγήσει σε κάποιο χλευασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Τα έργα υποδομής δυσχεραίνουν τις μετακινήσεις με αυτοκίνητο. Η σήραγγα Louis-Hippolyte Lafontaine, η οποία συνδέει τον πυρήνα με τα προάστια στα ανατολικά και νότια, είναι κλειστή για επισκευές και πολλοί δρόμοι στο κέντρο της πόλης έχουν αποκλειστεί για κατασκευή του REM. Οι πορτοκαλί κώνοι κυκλοφορίας είναι τόσο πια διαδεδομένοι, που τα καταστήματα με σουβενίρ πωλούν μικρά αντίγραφα στους τουρίστες. Το περασμένο φθινόπωρο, το ένα τρίτο των μεγάλων δρόμων στο κέντρο της πόλης ήταν μερικώς ή πλήρως κλειστό, σύμφωνα με το Εμπορικό Επιμελητήριο του Μητροπολιτικού Μόντρεαλ.
Ο χρόνος των έργων είναι δύσκολος, αλλά τελικά θα κάνουν το Μόντρεαλ πιο ελκυστικό για τους επισκέπτες και τις επιχειρήσεις, δήλωσε ο Michel Leblanc, διευθύνων σύμβουλος του επιμελητηρίου. Ωστόσο, εξέφρασε την απογοήτευσή του που οι εταιρείες δεν κάνουν περισσότερα για να επαναφέρουν το προσωπικό. «Φαίνεται να υπάρχει, μερικές φορές, μια παρανόηση της δυναμικής των κεντρικών γραφείων», είπε. «Αν θέλετε να έχετε μια επιχείρηση λήψης αποφάσεων, πρέπει να έχετε τους εργαζόμενους τον έναν απέναντι στον άλλον».
Το ποσοστό κενών θέσεων γραφείων του Μόντρεαλ έχει διπλασιαστεί από το 2019, με περισσότερα από 7,4 εκατομμύρια τετραγωνικά πόδια (687.000 τετραγωνικά μέτρα) διαθέσιμα προς ενοικίαση, δηλαδή το ισοδύναμο με δύο πύργους One World Trade Center του Μανχάταν.
Μέρος αυτής της νέας προσφοράς συνδέεται με τα νέα κεντρικά γραφεία ενός εκατομμυρίου ποδιών για την Εθνική Τράπεζα του Καναδά. Η τράπεζα θα ενοποιήσει χώρο από έξι τοποθεσίες, σε ένα έργο που ξεκίνησε το 2018. Μεταξύ των ακινήτων που θα αφήσει είναι ένας ουρανοξύστης 700.000 τετραγωνικών ποδιών όπου είναι ο κύριος ενοικιαστής.
Τέτοιοι ουρανοξύστες μπορεί να είναι οι τελευταίοι σε κατασκευή για λίγο, δήλωσε ο Roger Plamondon, πρόεδρος του ομίλου ακινήτων της Broccolini Construction Inc., του κατασκευαστή του ουρανοξύστη της Εθνικής Τράπεζας. «Η δημιουργία ενός νέου πύργου γραφείων βραχυπρόθεσμα, δεν το βλέπω να συμβαίνει», είπε. «Με την υβριδική εργασία, μπορεί να υπάρχουν ευκαιρίες για την ανάπλαση των υφιστάμενων παλαιότερων κτιρίων γραφείων με διαφορετική χρήση».
Πηγή: Bloomberg News
Η ελευθερία το ύπατο διακύβευμα ΕΝΟΣ ΙΣΧΥΡΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
Η προϊούσα αλλοίωση της σύγχρονης Ελλαδικής Κοινωνίας
«Σκλάβοι γεννηθήκαμε
και πολεμούμε όλη μας
τη ζωή να γίνουμε λεύτεροι»
Νίκος Καζαντζάκης
Με τη ρήση αυτή του Νίκου Καζαντζάκη, επιχειρούμε, δια του παρόντος, να οριοθετήσουμε διεκδικώντας ουσιαστικά την ελευθερία μας, μέσω μιας αφιονισμένης και καθόλα αλλοτριωμένης κοινωνίας, η οποία άγεται και φέρεται ασυνείδητα από τις εκάστοτε εξουσίες, οι οποίες επιχειρούν να μεταλλάξουν το σύγχρονο άνθρωπο, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις ενός μετανθρώπου.
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*
Οι διάφορες πολιτικές θεωρίες, δίκην ενός ψευδεπίγραφου προοδευτισμού δογματίζουν, επιβάλλοντας τη μονολιθική ιδικής τους αλήθειας, ως ανυπερβλήτως δεσπόζουσα και απαράμιλλη, η οποία δέον όπως εγκαθιδρυθεί δια πυρός και σιδήρου, χαρακτηριζόμενη λίαν αυθαιρέτως ως η κυρίαρχη άνευ ετέρου τινός.
Είναι πρόδηλο, ότι εφεξής βαίνουμε εις κινούμενη άμμο, καθότι οι παραδοσιακές αρχές αμφισβητούνται ευθέως και αποδομούνται εκ βάθρων και άρδην, ούτως ώστε να προλειανθεί το έδαφος προς μία ουδετεροθενή Νέα Τάξη πραγμάτων, η οποία αφενός διατηρεί μία φαινομενική ελευθερία και εξ ετέρου θεσπίζει την απηνή δίωξη κατά οιουδήποτε αντιφρονούντα, ως επικίνδυνο δια τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, προβάλλοντας προσχηματικά τη φενάκη της αφηγήματος του εκάστοτε δημοκρατικού τόξου.
Ο ολετήρας της παγκοσμιοποίησης ερείδεται (= αποδεικνύεται) μεταξύ άλλων, επί της ολοσχερούς συνθλίψεως οιασδήποτε μορφής εθνικής ταυτότητας και συνειδήσεως, εξ αυτού του λόγου επιδοτείται ευθαρσώς ο εποικισμός της Πατρίδας μας, δια της σωρείας των λαθραίων μεταναστών, ενισχύοντας το δημογραφικό εκφυλισμό, και διογκώνοντας εν ταυτώ την υπογεννητικότητα και τις αμβλώσεις ως δήθεν μία μείζονα έκφανση ενός παντελώς αόριστου και μονομερούς δικαιωματισμού.
Άξιο μνείας καθίσταται ποιοι μηχανισμοί είναι αυτοί οι οποίοι επιλέγουν ορισμένο τρόπο σκέψεως και συνάμα πολιτισμού, τα οποία επιβάλλουν δια πυρός και σιδήρου επί ποινή εξοστρακισμού, εκ του κοινωνικού γίγνεσθαι, των αντιδρώντων.
Ως εκ τούτου, οι εκάστοτε θεσμικές ελίτ, χαράσσουν τις κατευθυντήριες γραμμές δια των οποίων αντιμετωπίζουν τους πολίτες αποκλειστικά και μόνον ως αθύρματα και άμορφη μάζα, με αποτέλεσμα να μη δύνανται να ανανήψουν, επιδιώκοντας τυχόν την επαναστατική σκέψη και ρηξικέλευθη τομή προς τα πολιτικά τεκταινόμενα.
Η αδυναμία να διαρρήξουν τα στερεότυπα κλισέ των αυτονόητων συνειρμών, ούτως ώστε να εναντιωθούν τελεσφόρα κατά των πολιτικών οι οποίοι βιάζουν καθημερινά τις συνειδήσεις των, στερώντας τους στοιχειωδώς την οποιαδήποτε σκέψη προς διεκδίκηση της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπεια ως πολίτες, με αποτέλεσμα να παραιτούνται εκ προοιμίου ενόψει οιασδήποτε μορφής αμφισβητήσεως προς τη δοτή κατεστημένη εξουσία.
Η Ελλάς ευρίσκεται εις τη μέγγενη των διεθνών εξελίξεων, ούσα καθ’ ολοκληρίαν κηδεμονευόμενη υπό ξένων παραγόντων, οι οποίοι δια του μανδύα του Πατριώτη, επιχειρούν να υπονομεύουν την πορεία της Ελλάδας προς την ορθή κατεύθυνση και πρόοδο.
Η Εθνική μας συνείδηση έχει συρρικνωθεί σκοπίμως και πολλές φορές το επίσημο κράτος ταυτίζεται με τον ξένο παράγοντα, προκειμένου δήθεν να υπάρξει εκτόνωση, πλην όμως γεννώνται ιδιαίτατα ερωτήματα, δια την ανιδιοτέλεια και τις προθέσεις ορισμένων πολιτικών, οι οποίοι δια πράξεις και παραλείψεις των, στρέφουν εαυτόν τα «όπλα» ίνα εξυπηρετήσουν τα νοσηρά επεκτατικά τους σχέδια, άνευ ουδεμίας ευαισθησίας δια την τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα.
Εν τοις πράγμασι ευρισκόμεθα εις ένα ακανθώδες σημείο της παγκόσμιας ιστορίας, ούτως ώστε να διαπλάσουμε το μέλλον μας, διότι πέραν της επιβολής, εκών άκων, προς το λαό της φαιάς προπαγάνδας υπό των ποικιλώνυμων μηχανισμών της εξουσίας, ο ψοφοδεής (= φοβητσιάρης) πολίτης δρα και ενεργεί ως ανδράποδο, άνευ ουδεμίας αυτοτέλειας ή συλλογικής συνειδήσεως, ούτω ώστε να καταστεί φορεύς οράματος δια το μέλλον, θέτοντας υψηλούς στόχους δια την ανάνηψή μας.
Εν κατακλείδι φρονώ, ότι o λαός πνέει τα λοίσθια (= ψυχορραγεί, είναι ετοιμοθάνατος) και έχουμε αυτοπαραδοθεί προς τους θύλακες της Νέας Τάξης πραγμάτων αμελλητί και άνευ ετέρου τινός.
Ως εκ τούτου λοιπόν, το ύπατο διακύβευμα καθίσταται εις το να θραύσουμε τις αλυσίδες της εκούσιας ειρκτής μας (= φυλακής μας), εκδηλώνοντας μία ισχυρά εθνική βούληση, η οποία θα δώσει εντολή στις ισχυρές και ευρείες πατριωτικές δυνάμεις να συγκρουσθούν με τις υπάρχουσες κοινοβουλευτικές ή κίβδηλα πατριωτικές κοινοβουλευτικές δυνάμεις, ούτως ώστε να ανακάμψουμε και να περιφρουρήσουμε την εθνική μας αξιοπρέπεια και κύρος, διεκδικώντας την υπέρτατη έναντι πασών αξιών, ήτοι την ελευθερία.
Ο ελληνικός λαός δέον όπως αφυπνισθεί, διότι δε δύναται να συνειδητοποιήσει ποιοι είναι οι πραγματικοί εχθροί του, εν προκειμένω τα δύο μεγάλα κόμματα, τα οποία τον έχουν αγάγει προς τον όλεθρο, δοθέντος ότι ήδη υπάρχει θετική εισήγηση από την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου να δοθεί το πράσινο φως στα ξένα fund να υφαρπάξουν έναντι πινακίου φακής, τις περιουσίες τους. Η Ελλάς Εάλω.
Άβυσσος ο ψυχικός μας κόσμος
Το πρόσφατο τραγικό επεισόδιο στο Λαβάλ, φέρνει τον καθένα από εμάς μπροστά σε ένα γεγονός που ο νους μας δεν μπορεί να συλλάβει. Το ερώτημα παραμένει: Ποιος μπορεί να είναι ικανός να πράξει κάτι τέτοιο; Πως μπορεί ένας πατέρας με δύο μικρά παιδιά, να ρίξει ως οδηγός το λεωφορείο της αστικής συγκοινωνίας του Λαβάλ, που ζυγίζει περίπου 22 τόνους, πάνω σε ένα παιδικό σταθμό, σκοτώνοντας 2 αθώα πλάσματα και τραυματίζοντας άλλα έξι;
Κι όμως, αν ρωτήσετε ειδικούς, που κάθε μέρα αντιμετωπίζουν άτομα με διάφορες ψυχώσεις, κάνεις δεν μπορεί να προβλέψει τι μπορεί να κάνει ένα άτομο από τη μια στιγμή στην άλλη. Φυσικά, όλοι οι ειδικοί ψυχολόγοι και ψυχίατροι αναγνωρίζουν, ότι αυτό που ζήσαμε σαν άνθρωποι τα τελευταία δύο χρόνια με την απομόνωση και την κλεισούρα, δημιούργησε τρομακτική αύξηση των γεγονότων, ατόμων που «έχασαν» τα λογικά τους και προέβησαν σε ακαταλαβίστικες ενέργειες.
Επιπλέον, η έλλειψη αριθμού ψυχολόγων, επιδεινώνει την όλη κατάσταση. Η επαρχιακή κυβέρνηση έχει υποσχεθεί να επενδύσει τα επόμενα πέντε χρόνια 1,5 δις $ σε προγράμματα ψυχολογικής βοήθειας. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του αρμόδιου υπουργού, μια ομάδα ατόμων επισκέφτηκε πάνω από 70 χιλιάδες άτομα στο Λαβάλ ρωτώντας τους πως αισθάνονται ψυχολογικά… Εσείς είδατε κανέναν από δαύτους; Εγώ πάντως όχι, ούτε άκουσα τίποτα ως τώρα…
ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΣΤΡΙΨΕΙ Η ΒΙΔΑ…
Κανείς ειδικός δεν μπορεί να προσδιορίσει τη στιγμή που θα χάσουμε τα λογικά μας ή όπως λέμε: «Μας έστριψε η βίδα». Στην ψυχική διαταραχή το άτομο χάνει την επαφή με την πραγματικότητα. Χάνει την ικανότητα του να σκεφτεί καθαρά, να κάνει σωστές κρίσεις, να ανταποκριθεί συναισθηματικά, να επικοινωνήσει αποτελεσματικά, και να συμπεριφερθεί κατάλληλα με τις περιστάσεις.
Εκείνη τη στιγμή κάτι μας κυριεύει σαν στοιχειό από σκοτεινές δυνάμεις. Μας καταρρέει από το συναισθηματικό βάρος, μην έχοντας την ανοχή που χρειάζεται για να αντέξουμε κάποια πίεση που δεχόμαστε ψυχολογικά. Αυτό θα οδηγήσει να «εκραγούμε» σαν… ηφαίστειο που ξυπνά, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Το λιγότερο θα νευριάσουμε, θα αγριοφωνάξουμε, θα χάσουμε την ψυχραιμία μας, θα κτυπήσουμε το χέρι στο τραπέζι (συνηθίζετε στην τραπεζαρία εν ώρα φαγητού ή ακόμα και σε συνεδριάσεις συλλόγων και κοινοτήτων). Μπορεί και να σπάσουμε διάφορα αντικείμενα που βρίσκονται μπροστά μας.
Σε αυτή την ψυχική φάση, το άτομο μπορεί και να μεταμορφωθεί σε στυγνό δολοφόνο. Πράγμα που συμβαίνει πολύ συχνά στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν κάποιοι πυροβολούν και σκοτώνουν αθώους περαστικούς στους δρόμους, στα κέντρα και σε άλλους δημόσιους χώρους.
Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΒΑΛΙΩΤΗ
Άγνωστοι παραμένουν οι λόγοι που οδήγησαν τον Λαβαλιώτη οδηγού λεωφορείου, να ρίξει το όχημα του στον παιδικό σταθμό. Το παράξενο είναι ότι ο δράστης Pierre Ny St-Amand έβγαλε το παντελόνι του και τα… εσώρουχά του! Και ούρλιαζε βγαίνοντας από το όχημα. Σύμφωνα με μαρτυρίες γειτόνων, έπρεπε να τον χτυπήσουν για να τον υποτάξουν, πριν αστυνομικοί του περάσουν χειροπέδες.
Εδώ δύο πράγματα εξηγούν το «ξεβράκωμα» του: Ο δράστης πολύ πονηρός, ξέροντας τη νομοθεσία και πιο συγκεκριμένα το άρθρο 16 του ποινικού κώδικα «περί μη ευθύνης των πράξεων του λόγω ψυχικής διαταραχής» το έπαιξε «τρελός». Ή πραγματικά δεν ήταν στα λογικά του. Θα φανεί τι από τα δύο ισχύει…
Σίγουρα ο δικηγόρος του θα διεκδικήσει την υπεράσπιση του πελάτη του, ως μη ποινικά υπεύθυνος λόγω ψυχικής διαταραχής: ότι όταν μπήκε ορμητικά στον παιδικό σταθμό με το λεωφορείο, δεν ήταν σε θέση να διακρίνει το σωστό από το λάθος. Πάσχει, δηλαδή, από μια ψυχική διαταραχή τέτοιας έντασης, που δεν αντιλαμβάνεται ότι η χειρονομία του είναι κακή ή ότι δε μετράει τη φύση και την ποιότητα των χειρονομιών του, είτε ότι δεν ελέγχει τις κινήσεις του. Αυτό όμως είναι πολύ δύσκολο να αποδειχτεί.
Προς το παρόν, ο δράστης κατηγορείται για δύο φόνους εκ προμελέτης, μία απόπειρα ανθρωποκτονίας και πολλές επιθέσεις. Σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες, ο δράστης δεν είχε ζητήσει ποτέ βοήθεια από ψυχολόγο. Μόνο μια κλινική εξέταση του δράστη θα φωτίσει μελλοντικά τις σκοτεινές όψεις του ψυχισμού του. Έπεται συνέχεια…
Προς το παρόν, υπουργοί, βουλευτές, δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι ακόμα και ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ, μετέβησαν στο χώρο του συμβάντος για να δείξουν τη συμπαράσταση τους, φυσικά υπό το… φακό φωτογράφων και τηλεοράσεων.
ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΠΑΙΔΙΩΝ
Ξέρουμε ότι δύο αθώα μικρά παιδιά έχασαν τη ζωή τους από την πράξη του Λαβαλιώτη Pierre Ny St-Amand. Αναρωτηθήκαμε ποτέ, πόσα μικρά παιδιά σκοτώθηκαν σε πολέμους, όπως στον πρόσφατο στην Ουκρανία; Πόσα παιδιά σφαγιάστηκαν στη γενοκτονία των Ποντίων, των Αρμενίων, στην καταστροφή της Σμύρνης; Πόσα κάηκαν και έλιωσαν στους φούρνους των Ναζί και πόσα άλλα πέθαναν από την πείνα στην Κατοχή; Πόσα σκοτώθηκαν στο Βιετνάμ από τις βόμβες ΝΑΠΑΛΜ των ΗΠΑ; Πόσα άλλα στους βομβαρδισμούς στο Ιράκ και στη Σερβία, και πάλι από βόμβες των ΗΠΑ; Πόσα βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν από τους ποιμένες της καθολικής εκκλησίας; Πόσα αποκεφαλίζονται από τους εμφύλιους σε αφρικανικές χώρες; Όλοι αυτοί που σκοτώνουν παιδιά είναι στυγνοί φονιάδες, και αν υπάρχει δικαιοσύνη πρέπει να τιμωρούνται για τις πράξεις τους. Υπάρχει όμως δικαιοσύνη;
Ta NEA volume 17-05
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-05 published February 10th, 2023.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
Όλες οι κυβερνήσεις άντεξαν
Από το 1988 ξεκίνησαν οι προτάσεις δυσπιστίας κατά των κυβερνήσεων από τα εκάστοτε κόμματα της αξιωματικής αντιπολίτευσης
Δεν είναι πρώτη φορά από την εποχή της μεταπολίτευσης, που κατατέθηκε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης από την αξιωματική αντιπολίτευση. Σε όλες τις περιπτώσεις δεν υπήρξε πτώση της κυβέρνησης, καθώς όταν έρχονταν τα δύσκολα, τα κόμματα που ήταν στην κυβέρνηση συσπειρώνονταν.
Της Ευαγγελίας Τζαβάρα
© Η ΑΠΟΨΗ
Το μόνο που επιτύγχαναν οι προτάσεις δυσπιστίας ήταν να προκαλούν ρωγμές στα κυβερνητικά κόμματα, όχι τόσο στο εσωτερικό τους, όσο στην κοινωνία. Και αυτό, διότι από τις γεμάτες ένταση τριήμερες συζητήσεις αναδεικνύονταν λάθη και παραλείψεις. Βέβαια έχουν κατατεθεί και προτάσεις δυσπιστίας κατά προσώπων, οι οποίες και αυτές έπεσαν στο κενό.
Την πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση που η αντιπολίτευση κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας κατά κυβέρνησης ήταν τον Ιούνιο του 1988. Τότε η Νέα Δημοκρατία με πρόεδρο τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη κατέθεσε την πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, με αντικείμενο την εξωτερική πολιτική και την οικονομία. Υπέρ της πρότασης δυσπιστίας ψήφισαν 123 βουλευτές, ενώ καταψήφισαν 157. Μάλιστα υπεβλήθη κατά τη διάρκεια του κοινοβουλευτικού ελέγχου, η συνεδρίαση διακόπηκε και η συζήτηση έγινε μετά από τρεις ημέρες. Να θυμίσουμε ότι ήταν η εποχή του «mea culpa» του Ανδρέα Παπανδρέου για τη συνάντηση του με τον Οζάλ στο Νταβός.
Πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος, η Νέα Δημοκρατία κατέθεσε νέα πρόταση δυσπιστίας κατά του Ανδρέα Παπανδρέου (Μάρτιος 1989) για το σκάνδαλο Κοσκωτά και απορρίφθηκε, καθώς υπερψηφίστηκε από 123 βουλευτές έναντι 155 «κατά» και ένα «παρών». Και εκείνη είχε υποβληθεί κατά τη διάρκεια του κοινοβουλευτικού ελέγχου και η συνεδρίαση διακόπηκε για δύο ημέρες.
Το 1993 ήταν η σειρά του Ανδρέα Παπανδρέου να απαντήσει στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη καταθέτοντας πρόταση δυσπιστίας, έχοντας αθωωθεί στο Ειδικό Δικαστήριο. Αυτή τη φορά η πρόταση δυσπιστίας κατατέθηκε για το Σκοπιανό. Για την ακρίβεια, υπήρξε αίτημα ενημέρωσης της Βουλής από τον πρωθυπουργό για τις εξελίξεις στο θέμα (σύμφωνα με το άρθρο 142Α του Κανονισμού της Βουλής), το οποίο μετατράπηκε από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ σε πρόταση δυσπιστίας και η συζήτηση ξεκίνησε αμέσως. Η πρόταση απορρίφθηκε.
ΣΤΟ ΩΝΑΣΕΙΟ
Τον Ιανουάριο του 1996 ο Ανδρέας Παπανδρέου έδινε μάχη ζωής στο Ωνάσειο και αντ’ αυτού έτρεχε την κυβέρνηση ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Η Νέα Δημοκρατία (υπό τον αείμνηστο Μιλτιάδη Έβερτ) κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας με την επίκληση της ακυβερνησίας. Η πρόταση απορρίφθηκε από 168 βουλευτές, έναντι 118 που τη στήριξαν. Όμως η συγκεκριμένη πρόταση δυσπιστίας, ήταν η απαρχή των εξελίξεων με την παραίτηση Παπανδρέου και την ανάδειξη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη ως πρωθυπουργού.
Τον Ιανουάριο του 1999 υποβλήθηκε πρόταση δυσπιστίας κατά μέλους της κυβέρνησης Σημίτη. Αφορούσε τον τότε υπουργό Εθνικής Παιδείας, Γεράσιμο Αρσένη, σχετικά με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Συζητήθηκε μετά από διακοπή λίγων ωρών και απορρίφθηκε με 163 ψήφους έναντι 127.
Δύο χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 2021, η Νέα Δημοκρατία υπέβαλλε πρόταση δυσπιστίας κατά του Γιάννου Παπαντωνίου, τότε υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, για την υπόθεση του Χρηματιστηρίου. Συζητήθηκε μετά από διακοπή δύο ωρών και υπέρ της πρότασης τάχθηκαν 125 βουλευτές, κατά 154, «παρών» δήλωσαν 9 βουλευτές και 12 απουσίαζαν από την ψηφοφορία.
ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Άλλος ένας υπουργός Οικονομικών, ο Γιώργος Αλογοσκούφης, βρέθηκε στο επίκεντρο τον Ιούνιο του 2005, για τον οποίο το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας. Ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής τη μετέτρεψε σε ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνησή του, λαμβάνοντας 165 θετικές ψήφους έναντι 120 αρνητικών.
Το Φεβρουάριο του 2007 ο Γιώργος Παπανδρέου επέμεινε, καταθέτοντας ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ νέα πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, με θέμα τη δημόσια παιδεία και την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, αλλά αφορούσε και θέματα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Ο κ. Καραμανλής τη μετέτρεψε και αυτή σε ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνησή του. Υπέρ της πρότασης τάχθηκαν 122, κατά 164 και 14 απουσίαζαν.
Το Μάρτιο του 2008 ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν και 3η πρόταση δυσπιστίας, για συνολικά την πολιτική που ακολουθούσε η κυβέρνηση Καραμανλή. Απορρίφθηκε και αυτή, καθώς 152 βουλευτές την καταψήφισαν και μόνο 138 τη στήριξαν, ενώ 10 βουλευτές δήλωσαν «παρών».
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΤ
Το Νοέμβριο του 2013 ο ΣΥΡΙΖΑ υπέβαλε πρόταση δυσπιστίας κατά της συγκυβέρνησης Σαμαρά σχετικά με το «μαύρο» στην ΕΡΤ. Συζητήθηκε άμεσα και απορρίφθηκε από 153 βουλευτές, έναντι 124 που την υπερψήφισαν, ενώ 17 δήλωσαν «παρών». Να σημειωθεί ότι η απόφαση για την ΕΡΤ είχε ληφθεί τον Ιούνιο, όταν και αποχώρησε από το κυβερνητικό σχήμα η ΔΗΜ.ΑΡ.
Το Μάρτιο του 2014 ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας κατά του υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά, Γιάννη Στουρνάρα, με θέμα την οικονομική και ανθρωπιστική κρίση και τη χρεοκοπία. Ωστόσο δεν έγινε δεκτή από τον τότε Πρόεδρο της Βουλής, Ευάγγελο Μεϊμαράκη, καθώς δεν είχε παρέλθει εξάμηνο από την υποβολή της προηγούμενης πρότασης δυσπιστίας, με αποτέλεσμα ο ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει πρόταση μομφής εναντίον του, η οποία όμως απορρίφθηκε.
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
Εναντίον της κυβέρνησης Τσίπρα η Νέα Δημοκρατία κατέθεσε δύο προτάσεις δυσπιστίας. Η πρώτη ήταν τον Ιούνιο του 2018, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης υπέβαλε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα εν όψει της επικείμενης συμφωνίας των Πρεσπών. Η πρόταση δυσπιστίας καταψηφίστηκε από 153 βουλευτές και υπερψηφίστηκε από 127.
Λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2019 η Νέα Δημοκρατία κατέθεσε και νέα πρόταση δυσπιστίας, αυτή τη φορά κατά του τότε αναπληρωτή υπουργού Υγείας, Παύλου Πολάκη, με αφορμή τις αναρτήσεις του κατά του υποψηφίου ευρωβουλευτή της Ν.Δ. Στέλιου Κυμπουρόπουλου. Ο κ. Τσίπρας τη μετέτρεψε σε ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, η οποία έλαβε 153 θετικές ψήφους έναντι 136.
ΕΚΑΝΕ ΧΑΤ ΤΡΙΚ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ
Ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Αλέξης Τσίπρας από το 2019 έχει καταθέσει τρεις προτάσεις δυσπιστίας, οι οποίες όλες απορρίφθηκαν. Η πρώτη ήταν το Νοέμβριο του 2020 κατά του υπουργού Οικονομικών, Χρήστου Σταϊκούρα, για το νέο πτωχευτικό κώδικα, όμως επί της ουσίας ήταν κάτι που αναμέναμε, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτυρόταν συνολικά για τον τρόπο αντιμετώπισης της πανδημίας.
Στις 20 Ιανουαρίου 2022 κατατέθηκε η δεύτερη πρόταση δυσπιστίας για τη διαχείριση της κακοκαιρίας, όταν έκλεισε η Αττική Οδός και δημιουργήθηκαν πλείστα προβλήματα στην Αττική και σε άλλες περιοχές της χώρας. Και τρίτωσε το 2023, με την πρόταση δυσπιστίας για τις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ.
«Καμπανάκι» ύφεσης για την αμερικανική οικονομία
H κυβέρνηση Biden πανηγυρίζει για ετήσια ανάπτυξη 2,1% ενώ η μέση
οικογένεια έχει $7.400 λιγότερα στον ετήσιο προϋπολογισμό της
Τα τελευταία στοιχεία από το Γραφείο Οικονομικής Ανάλυσης δείχνουν, ότι η αμερικανική οικονομία αναπτύχθηκε κατά 2,9% το τέταρτο τρίμηνο του περασμένου έτους και 2,1% το 2022. Ενώ ο Λευκός Οίκος έσπευσε να λάβει τα εύσημα, καλύτερα να το σκεφτεί δύο φορές, καθώς αυτή η τελευταία έκθεση θα πρέπει να χτυπήσει κώδωνα κινδύνου και όχι να ηχήσουν τρομπέτες.
ΑΠΟ ΤΟΝ E.J. ANTONI*
© FOX BUSINESS
Ο λόγος; Η οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ επιβραδύνεται. Ακόμη και οι τομείς που συνέβαλαν θετικά στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) δεν αποτελούν απαραίτητα σημάδια ευημερίας. Για παράδειγμα, οι επιχειρηματικές επενδύσεις αυξήθηκαν μόνο κατά 1,4% το τέταρτο τρίμηνο, αλλά αυτό ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου αύξηση των αποθεμάτων. Οι μη οικιστικές επενδύσεις, βασικός μοχλός της μελλοντικής οικονομικής ανάπτυξης, αυξήθηκαν μόλις 0,7%.
Την ίδια στιγμή, οι επενδύσεις σε κατοικίες έπεσαν στο γκρεμό, με πτώση 26,7%, καθώς οι καταναλωτές δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά το συνδυασμό των υψηλών τιμών των κατοικιών, των υψηλών επιτοκίων και της πτώσης των πραγματικών εισοδημάτων. Δεν είναι περίεργο ότι η προσιτή τιμή της ιδιοκτησίας σπιτιών έχει πέσει στο χαμηλότερο επίπεδο στην ιστορία αυτής της μέτρησης.
Αλλά η αύξηση των αποθεμάτων, που αντιπροσώπευε το ήμισυ της αύξησης του ΑΕΠ το τέταρτο τρίμηνο, δεν είναι επίσης ένα καλό σημάδι. Είναι το αποτέλεσμα της αδυναμίας των επιχειρήσεων να πουλήσουν τα υπάρχοντα αποθέματα σε τρέχουσες τιμές. Η ρευστοποίηση αυτού του αποθέματος με εκπτώσεις θα σημαίνει χαμηλότερα κέρδη, περαιτέρω επιβράδυνση στη μελλοντική ανάπτυξη.
Ένας άλλος θετικός παράγοντας στον αριθμό του ΑΕΠ ήταν οι καθαρές εξαγωγές, που είναι απλώς οι εξαγωγές μείον τις εισαγωγές. Αλλά το κέρδος εδώ προέκυψε από την επιβράδυνση του διεθνούς εμπορίου – σχεδόν, ένα σημάδι πλούτου για τους Αμερικανούς. Αντίθετα, οι εισαγωγές απλώς μειώνονται ταχύτερα από τις εξαγωγές, γεγονός που εμφανίζεται ως αύξηση του ΑΕΠ.
Ωστόσο, οι πιο ανησυχητικές πληροφορίες στην έκθεση για το ΑΕΠ είναι η απότομη πτώση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος, το οποίο έπεσε πάνω από 1 τρισεκατομμύριο δολάρια το 2022. Πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη ποσοστιαία πτώση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος στην ιστορία, πίσω μόνο από το 1932, το χειρότερο έτος της Μεγάλης Ύφεσης.
Για να δείτε γιατί, φανταστείτε ότι οι ώρες έχουν περικοπεί στη δουλειά. Σήμερα στις ΗΠΑ κερδίζει κάποιος 100$ λιγότερα την εβδομάδα, επομένως αποφασίζει να μειώσει τις εβδομαδιαίες δαπάνες κατά 105$. Στη συνέχεια, ο προϋπολογισμός του δείχνει μια καθαρή αύξηση 5$ που απομένουν στο τέλος της εβδομάδας. Τα κέρδη σας είναι σαν τις εξαγωγές, οι δαπάνες σας είναι σαν εισαγωγές και η συνολική αλλαγή στον προϋπολογισμό σας είναι σαν τις καθαρές εξαγωγές. Έτσι, παρόλο που βρίσκεστε σε χειρότερη θέση, απλώς και μόνο μετά την αλλαγή στον προϋπολογισμό σας, φαίνεται να είστε καλύτερα. Αυτό ακριβώς συνέβη με τις καθαρές εξαγωγές στην έκθεση για το ΑΕΠ.
Για να συμβαδίσουν με τον πληθωρισμό, οι καταναλωτές εξαντλούν τις αποταμιεύσεις τους και εξαντλούν τις επιταγές «τόνωσης» που έλαβαν το 2020 και το 2021. Το χρέος των πιστωτικών καρτών συνεχίζει να αυξάνεται, ενώ οι αποταμιεύσεις μειώθηκαν κατακόρυφα 1,6 τρισεκατομμύρια δολάρια πέρυσι, πέφτοντας κάτω από τα επίπεδα του 2009. Καθώς οι καταναλωτές συνεχίζουν να εξαντλούν τα αποθέματα μετρητών και το κόστος δανεισμού αυξάνεται, η αύξηση των καταναλωτικών δαπανών θα συνεχίσει να επιβραδύνεται. Δεδομένου ότι αυτό αντιπροσωπεύει περίπου τα δύο τρίτα του ΑΕΠ, αυτό δεν προμηνύεται καλό για την οικονομία.
Πόσο πόνο νιώθει ο καταναλωτής; Η μέση οικογένεια έχει χάσει περίπου 6.000 δολάρια σε ετήσια αγοραστική δύναμη υπό τον Biden, επειδή οι τιμές έχουν αυξηθεί πολύ πιο γρήγορα από τους μισθούς. Τα υψηλότερα επιτόκια έχουν αυξήσει το ετήσιο κόστος δανεισμού κατά 1.400$, έτσι ώστε η μέση οικογένεια να έχει ουσιαστικά 7.400$ λιγότερα στον ετήσιο προϋπολογισμό της.
Αλλά αυτός είναι μόνο ο μέσος όρος. Κάποιος που προσπαθεί να αγοράσει ένα σπίτι σήμερα με μέση τιμή, θα έχει μηνιαία πληρωμή στεγαστικού δανείου που είναι 80% υψηλότερη από ό,τι όταν ο Biden ανέλαβε τα καθήκοντά του. Αυτό σημαίνει ότι ξοδεύετε επιπλέον 9.500$ το χρόνο για το ίδιο σπίτι. Δεν είναι περίεργο που οι άνθρωποι είναι οικονομικά περιορισμένοι και αναλαμβάνουν δεύτερη ή τρίτη δουλειά σε αυτήν την αμερικανική οικονομία.
Την ίδια στιγμή, οι ομοσπονδιακές μη αμυντικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 11,2% το τέταρτο τρίμηνο, ένα άλλο παράδειγμα πολιτικών που τροφοδοτούν τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό ενώ λιμοκτονούν τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Εάν έχετε οδηγήσει ποτέ ένα αυτοκίνητο που τελείωσε η βενζίνη, μπορεί να έχετε παρατηρήσει ότι ο κινητήρας ανεβάζει στροφές ακριβώς πριν σταματήσετε. Κάτι τέτοιο φαίνεται να συμβαίνει σήμερα με την αμερικανική οικονομία – ένας κινητήρας που λειτουργεί με αναθυμιάσεις, έτοιμος να σταματήσει.
Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Αμερική είναι περισσότερη φορολογία, δαπάνες και ρυθμίσεις από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Αντίθετα, πρέπει να ακολουθήσουμε τη φόρμουλα νίκης που έθεσαν ο Πρόεδρος Ronald Reagan και ο Πρόεδρος της Fed, Paul Volcker, η οποία επανάφερε την οικονομία από τον στασιμοπληθωρισμό. Ο Reagan μείωσε την κυβέρνηση, ενώ ο Volcker σταμάτησε τη νομισματική χειραγώγηση και επέτρεψε στα επιτόκια να αναζητήσουν το φυσικό τους επίπεδο. Ας ελπίσουμε ότι δε θα χρειαστεί να ξαναμάθουμε αυτό το μάθημα, επειδή τα δίδακτρα στο σχολείο της ζωής δεν είναι φθηνά.
*Ο E. J. Antoni είναι ερευνητής στο Κέντρο Ανάλυσης Δεδομένων του Ιδρύματος Heritage και ανώτερος συνεργάτης στο Committee to Unleash Prosperity
