Ο Καναδάς και η Γερμανία λένε, ότι μια νέα συμφωνία υδρογόνου θα ξεκινήσει μια διατλαντική αλυσίδα εφοδιασμού υδρογόνου, με τις πρώτες παραδόσεις να αναμένονται σε μόλις τρία χρόνια.

Ο υπουργός Φυσικών Πόρων, Τζόναθαν Γουίλκινσον, και ο Γερμανός αντικαγκελάριος, Ρόμπερτ Χάμπεκ, υπέγραψαν τη συμφωνία την Τρίτη 23 Αυγούστου στην πόλη-λιμάνι του Στέφενβιλ, NL, όπου παρευρέθηκαν σε εμπορική έκθεση υδρογόνου μαζί με τον πρωθυπουργό Τζάστιν Τρουντό και τον καγκελάριο Όλαφ Σολτς. Η πεντασέλιδη συμφωνία είναι μια «δήλωση προθέσεων» για τη δημιουργία συμμαχίας υδρογόνου μεταξύ των δύο χωρών.

«Ο κόσμος θα χρειαστεί ενέργεια τις επόμενες δεκαετίες», είπε ο Τρουντό. «Θα χρειαστεί επίσης να βεβαιωθούμε ότι αυτή η ενέργεια είναι πράσινη». Ανέφερε τις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα σε έργα πράσινης ενέργειας, συμπεριλαμβανομένου αυτού που σχεδιάζεται στο Stephenville, ως απόδειξη ότι η συμφωνία μπορεί να επιτύχει τους φιλόδοξους στόχους της.

Ο Καναδάς είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για την αύξηση της παραγωγής υδρογόνου και η Γερμανία θα επικεντρωθεί κυρίως σε ένα ναυτιλιακό διάδρομο για τη μεταφορά του στον Ατλαντικό.

Αν και η Ρωσία δεν κατονομάζεται στη συμφωνία, η συμφωνία αφορά τόσο την ενέργεια όσο και την αποστολή ενός μηνύματος στον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ότι η εποχή της χώρας του ως παγκόσμιας ενεργειακής υπερδύναμης κινδυνεύει. Η Γερμανία αναζητά μακροπρόθεσμες ενεργειακές αντικαταστάσεις για ορυκτά καύσιμα, τόσο για να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της για το κλίμα όσο και για να τερματίσει την ενεργειακή της εξάρτηση από τη Ρωσία.

Ο Scholz είπε ότι υπάρχουν σχέδια για αύξηση της παραγωγικής ικανότητας, αλλά η πλειονότητα των αναγκών της Γερμανίας σε υδρογόνο θα πρέπει να καλυφθεί από εισαγωγές. Ακόμη και η εισαγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου από χώρες εκτός της Ρωσίας δε θα είναι αρκετή, είπε.

«Μακροπρόθεσμα, το πραγματικό δυναμικό βρίσκεται στο πράσινο υδρογόνο από τις πλούσιες σε ανέμους, αραιοκατοικημένες επαρχίες του Ατλαντικού», είπε ο Scholz. Ο Wilkinson είπε σε συνέντευξή του, την Τρίτη 23 Αυγούστου, ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή η συμφωνία συμβαίνει τώρα λόγω του Πούτιν και της εισβολής στην Ουκρανία.

«Πρόκειται να κάνουμε αυτές τις συζητήσεις για το υδρογόνο λόγω της ενεργειακής μετάβασης ούτως ή άλλως, αλλά δε θα τις είχαμε προγραμματίσει τόσο γρήγορα», είπε. «Σχεδόν όλα τα έργα που βλέπουμε στον Ατλαντικό Καναδά έχουν πραγματοποιηθεί στον απόηχο της εισβολής. Αυτό είναι μέρος μιας στρατηγικής για τους Γερμανούς – και τελικά για όλη την Ευρώπη – να λένε, «Δεν πρόκειται να εξαρτηθούμε ξανά από τη Ρωσία».

Και οι δύο κυβερνήσεις είναι ξεκάθαρες, ότι αυτή η συμφωνία δε θα λύσει την άμεση επιθυμία της Γερμανίας να απογαλακτιστεί από τη Ρωσία σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο – μια αναγκαιότητα, καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει απειλήσει την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια. Αν και ο Καναδάς, δεν παράγει επί του παρόντος σχεδόν καθόλου υδρογόνο, που να ταιριάζει με τους στόχους της συμφωνίας, και οι δύο χώρες πιστεύουν ότι ένας νέος εμπορικός διάδρομος υδρογόνου μπορεί να λειτουργήσει «πολύ πριν από το 2030» και οι πρώτες παραδόσεις είναι δυνατές το 2025.

Αυτό θα απαιτούσε την υλοποίηση καναδικών έργων για επανεξέταση και έκδοση αδειών, για να κατασκευαστεί και να παραχθεί καύσιμο και να αναπτυχθούν εφικτές επιλογές αποστολής εντός τριών ετών. «Οι (ρυθμιστικές) διαδικασίες πρέπει να γίνουν αυστηρά και σωστά», είπε ο Τρουντό.

Η EverWind Fuels, η εταιρεία με έδρα τη Νέα Σκωτία πίσω από την ανάπτυξη του Stephenville, σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει την αιολική ενέργεια για να δημιουργήσει υδρογόνο και αμμωνία. Αυτή η αμμωνία θα αποσταλεί στη Γερμανία, όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο για να αντικαταστήσει το φυσικό αέριο ή να μετατραπεί ξανά σε υδρογόνο.

Ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος, Trent Vichie, δήλωσε σε συνέντευξή του, ότι η επίδειξη υποστήριξης και από τις δύο κυβερνήσεις είναι κρίσιμη, αλλά προειδοποίησε ότι υπάρχουν διδάγματα που πρέπει να αντληθούν από την αποτυχία ανάπτυξης της ικανότητας παραγωγής και εξαγωγής υγρού φυσικού αερίου. Η διμερής συμφωνία δεν αναφέρει πόση ποσότητα υδρογόνου πιστεύουν ότι θα μπορούσε να αποστείλει συνολικά ο Καναδάς μέχρι το 2025.

Ο Καναδάς σκοπεύει να στηριχθεί σε υπάρχοντα προγράμματα χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένου του Ταμείου Καθαρών Καυσίμων αξίας 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αλλά θα βάλει επιπλέον δολάρια στο τραπέζι όταν ή εάν χρειαστεί, είπε ο Wilkinson.

© The Canadian Press

Τα έσοδα από τα παρκόμετρα της πόλης του Μόντρεαλ μπήκαν στο στόχαστρο της πόλης. Εξακολουθούν να μειώνονται απότομα σε σύγκριση με την περίοδο πριν από την πανδημία στη μητρόπολη. Πέρυσι, η πόλη κέρδισε 39,3 εκατομμύρια δολάρια σε έσοδα από αυτούς τους σταθμούς πληρωμής, τα δύο τρίτα του επιπέδου πριν από το COVID-19. Όμως, η μητρόπολη σχεδιάζει μια δυνατή επιστροφή το 2022.

«Περιμένουμε επιστροφή στο κανονικό, ακόμη και επιτάχυνση της ταχύτητας πλεύσης από πλευράς εισοδήματος, στο βαθμό που βγαίνουμε από την πανδημία και υπάρχει μια βέβαιη επιστροφή στην κανονικότητα», λέει η επικεφαλής μεταφορών και κινητικότητας στην εκτελεστική επιτροπή, Sophie Mauzerolle, στα ΜΜΕ.

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση που δημοσιεύθηκε την Τρίτη 23 Αυγούστου από τον Οργανισμό Βιώσιμης Κινητικότητας (AMD) – πρώην Stationnement de Montréal – τα έσοδα από τα παρκόμετρα της πόλης συνεχίζουν να υποφέρουν από τον COVID-19. Μέχρι το 2020, τα έσοδα από τα παρκόμετρα είχαν μειωθεί απότομα, από 60,1 εκατομμύρια το 2019 σε 33,1 εκατομμύρια. Στη συνέχεια, πέρυσι, αυξήθηκαν ελαφρά, επιστρέφοντας στα 39,3 εκατομμύρια. Κατά τη διάρκεια αυτών των δύο ετών, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι είχαν επιβληθεί μέτρα δωρεάν στάθμευσης στο κέντρο της πόλης.

Από το 2011, τα έσοδα από παρκόμετρα στο Μόντρεαλ κυμαίνονται γύρω στα 60 εκατομμύρια δολάρια. Αυτός ο αριθμός είναι και ο μέσος όρος των εσόδων που απολαμβάνει ετησίως ο Δήμος, από το 2011 έως το 2019.

Η κ. Mauzerolle υπενθυμίζει, ωστόσο, ότι η δημιουργία της AMD έχει ταράξει τους τρόπους δράσης. «Παλιότερα, η Stationnement de Montréal ήταν κατά κύριο λόγο μια εταιρεία είσπραξης εσόδων. Ήταν μια παχιά τσέπη. Εκεί, με τον Οργανισμό, θέλουμε πρώτα να βελτιστοποιήσουμε τη διαχείριση της στάθμευσης, ανανεώνοντας την κοινή χρήση του δρόμου και δημιουργώντας περισσότερο χώρο για άλλες μορφές κινητικότητας, δημόσιους χώρους, βεράντες. Όλα αυτά περιλαμβάνονται στον προβληματισμό» λέει.

ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Μεταξύ 2020 και 2021, υπήρχαν επίσης περίπου πενήντα λιγότερα παρκόμετρα στη μητρόπολη, ιδίως λόγω της απόσυρσης θέσεων στάθμευσης σε άξονες όπως η Saint-Denis ή η Peel. «Θέλουμε να κάνουμε κάτι άλλο από το να μαζεύουμε χρήματα», συνεχίζει η κ. Mauzerolle, λέγοντας ότι θέλει «να βάλει τα σωστά εργαλεία στα σωστά σημεία».

«Μπορούμε να σκεφτούμε σπονδυλωτή τιμολόγηση, για να προσαρμόσουμε την τιμή σύμφωνα με την πραγματικότητα. Σε τομείς με μικρότερη πυκνότητα, το τιμολόγιο θα ήταν χαμηλότερο και αντίστροφα υψηλότερο σε τομείς με μεγαλύτερη πυκνότητα», υποστηρίζει. Ένα πρώτο πιλοτικό έργο για τη «συγκέντρωση» χώρων πραγματοποιήθηκε επίσης στα τέλη του 2020. Η συγκέντρωση θέσεων στάθμευσης αποφεύγει να αφήνει κενές θέσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας, όταν οι κάτοικοι φεύγουν π.χ. για δουλειά.

Το Μόντρεαλ σχεδιάζει επίσης να μονιμοποιήσει ένα άλλο πιλοτικό έργο: την αυτόματη ανάγνωση πινακίδων, η οποία συλλέγει δεδομένα για την προέλευση των οχημάτων και την κυκλοφορία τους στην επικράτεια, σε πραγματικό χρόνο. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της AMD, Laurent Chevrot, σχεδιάζει επίσης να λανσάρει μια εφαρμογή για κινητά μέσα σε δύο έως πέντε χρόνια, για να δίνει περισσότερα διαθέσιμα δεδομένα σε πραγματικό χρόνο στους κατοίκους του Μόντρεαλ.

Πού είναι οι θέσεις στάθμευσης, ποιοι είναι οι κανονισμοί για την καθεμία από αυτές; Υπάρχουν θέσεις σε τέτοιο τομέα; Αυτό είναι το είδος των ερωτήσεων που μπορούν να απαντηθούν σε πραγματικό χρόνο.

ΜΙΑ ΤΡΥΠΑ ΣΧΕΔΟΝ 15 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ

Συνολικά, ο Οργανισμός Βιώσιμης Κινητικότητας – που υπάρχει επίσημα από το 2020 – δαπάνησε περισσότερα από 36 εκατομμύρια πέρυσι, μια σημαντική αύξηση σε σύγκριση με τα 28,8 εκατομμύρια σε έξοδα που είχαν καταγραφεί εκεί πριν από δύο χρόνια.

Φέτος, ωστόσο, τα έξοδα των 36 εκατομμυρίων δολαρίων αντιπροσωπεύουν σημαντική απόκλιση από τις προβλέψεις του προϋπολογισμού, επειδή στις οικονομικές καταστάσεις του 2021, ο παραδημοτικός οργανισμός σχεδίαζε να δαπανήσει 51 εκατομμύρια δολάρια.

Όπως πολλά δημόσια ιδρύματα και οργανισμοί, η AMD δεν είχε προβλέψει ότι η πανδημία COVID-19 θα διαρκούσε περισσότερο από ένα χρόνο.

Σύμφωνα με το Διευθύνοντα  Σύμβουλο, Laurent Chevrot, οι δαπάνες θα αρχίσουν να αυξάνονται ξανά τον επόμενο χρόνο. «Θα πρέπει αυτή τη φορά να πλησιάσουμε πιο κοντά στο ποσό που έχει εγγραφεί στον προϋπολογισμό. Δε θα βρεθούμε σε μια έκρηξη κόστους, αλλά σε μια αιτιολογημένη ανάπτυξη», καταλήγει.

© La Presse