Home Blog Page 227

Το Κεμπέκ ορίζει τα 14 ως το ελάχιστο όριο ηλικίας για την είσοδο στην αγορά εργασίας

Dimitris Ilias
-
0
Το Κεμπέκ ορίζει τα 14 ως το ελάχιστο όριο ηλικίας για την είσοδο στην αγορά εργασίας
Το Κεμπέκ ορίζει τα 14 ως το ελάχιστο όριο ηλικίας για την είσοδο στην αγορά εργασίας

Η κυβέρνηση του François Legault παρουσίασε την Τρίτη 28 Μαρτίου το νομοσχέδιο 19 για την εποπτεία της παιδικής εργασίας, το οποίο καθιερώνει τα 14 έτη ως νόμιμη ηλικία για πρόσληψη. Η διάταξη αυτή, που βρίσκεται στο επίκεντρο του νόμου του υπουργού Εργασίας Ζαν Μπουλέ, θα ισχύει μόλις εγκριθεί το νομοσχέδιο.

Ωστόσο, προβλέπει μερικές εξαιρέσεις και θα επιτρέψει στους εργοδότες να προσλαμβάνουν νέους κάτω των 14 ετών, για θέσεις εργασίας που επεκτείνουν τη σχολική και οικογενειακή ζωή και θέτουν λίγους κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια. Μεταξύ των πιθανών εξαιρέσεων, η φύλαξη παιδιών, η βοήθεια με τις εργασίες στο σπίτι, τα κινούμενα σχέδια σε καλοκαιρινές κατασκηνώσεις, οι καλλιτεχνικές πρακτικές, καθώς και η εργασία σε ορισμένες οικογενειακές επιχειρήσεις, αναφέρονται ως παραδείγματα. Επίσης, απαιτείται γονική άδεια για να εργαστεί ένα παιδί κάτω από την ελάχιστη ηλικία. Ορισμένοι τύποι αμειβόμενης εργασίας θα πρέπει εξάλλου να εκτελούνται υπό την επίβλεψη ενηλίκου, προκειμένου να πληρούν τις προϋποθέσεις.

Το νομοσχέδιο ορίζει επίσης στις 17 τον αριθμό των εβδομαδιαίων ωρών εργασίας που επιτρέπονται για ένα παιδί ηλικίας 14 ετών και άνω που υπόκειται σε υποχρεωτική φοίτηση στο σχολείο. Δέκα ώρες εργασίας θα επιτρέπονταν κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, από Δευτέρα έως Παρασκευή. Αυτές οι κλίμακες που καθορίζουν το μέγιστο αριθμό επιτρεπόμενων ωρών εργασίας θα ισχύουν από την 1η Σεπτεμβρίου 2023.

«Μέχρι έναν ορισμένο αριθμό ωρών, η εργασία είναι ωφέλιμη για τα παιδιά, για την αυτοπεποίθησή τους, για την ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων. Αλλά πέρα ​​από έναν ορισμένο αριθμό ωρών, γίνεται δύσκολο και επηρεάζει την πορεία τους στο σχολείο», εξήγησε ο κ. Boulet.

Ένας από τους κύριους στόχους του νομοσχεδίου 19 που αποσκοπούσε στον εκσυγχρονισμό της εποπτείας της παιδικής εργασίας, ήταν ακριβώς η προώθηση της σχολικής επιμονής.

Ο υπουργός ήθελε επίσης αυτό το νομοσχέδιο να θεσπίσει ορισμένα όρια στην παιδική εργασία, για να διασφαλίσει την υγεία και την ασφάλειά τους, προστατεύοντας παράλληλα τη σωματική και ψυχική τους ακεραιότητα.

«Θέλουμε να επιτρέψουμε την εκπαιδευτική τους επιτυχία. Είναι σημαντικό για εμάς να διασφαλίσουμε ότι αυτό δεν έχει αντίκτυπο στη σχολική τους σταδιοδρομία» είπε ο Jean Boulet, Υπουργός Εργασίας του Κεμπέκ.

Διεξήχθησαν εκτενείς διαβουλεύσεις από τον υπουργό Boulet, ο οποίος ζήτησε κυρίως τη γνώμη των κομμάτων της αντιπολίτευσης για το θέμα αυτό. «Είναι ένα νομοσχέδιο που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη διαβούλευση», είπε. «Ζήτησα από τη Συμβουλευτική Επιτροπή Εργασίας και Εργατικού Δυναμικού [CCTM], τους ηγέτες των εργοδοτικών ενώσεων και τους ηγέτες των μεγάλων εργατικών ομοσπονδιών να εξετάσουν το θέμα, να αναλύσουν τους νόμους που υπάρχουν στον Καναδά και τις διεθνείς συμβάσεις. Στις 8 Δεκεμβρίου, μου υπέβαλαν έκθεση με ισχυρή συναίνεση και ομόφωνες συστάσεις. Ήταν λίγο από το κοινό νήμα της σκέψης μου», πρόσθεσε.

ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ

Το νομοσχέδιο πλαίσιο για την παιδική εργασία ανταποκρίνεται στις αυξανόμενες και διαδεδομένες ανησυχίες σχετικά με την πρακτική, η οποία συχνά έχει σοβαρές συνέπειες για τα παιδιά. Εκτός από το ότι βλάπτει τη σχολική επιμονή, είναι υπεύθυνο για έναν αυξανόμενο αριθμό τραυματισμών.

Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Επιτροπή Προτύπων, Ισότητας, Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία (CNESST), ο αριθμός των επαγγελματικών τραυματισμών που αναφέρθηκαν σε παιδιά ηλικίας 14 ετών και κάτω αυξήθηκε από 10 σε 64 ετησίως, μεταξύ 2017 και 2021, που αντιπροσωπεύει αύξηση 540%.

Για τα παιδιά 16 ετών και κάτω, ο ετήσιος αριθμός καταγεγραμμένων τραυματισμών αυξήθηκε από 278 σε 447 την ίδια περίοδο, σημειώνοντας αύξηση 60,8%.

Για την ενίσχυση της υγείας και της ασφάλειας της παιδικής εργασίας, το νομοσχέδιο προτείνει την εφαρμογή ορισμένων μηχανισμών πρόληψης. Το CNESST θα μπορούσε επίσης να χορηγήσει οικονομική βοήθεια σε παράγοντες της αγοράς εργασίας για την υποστήριξη πρωτοβουλιών πρόληψης.

Σε ένα πλαίσιο έλλειψης εργατικού δυναμικού, ορισμένοι εργοδότες θα μπορούσαν να μπουν στον πειρασμό να παραβιάσουν τις διατάξεις του μελλοντικού νόμου. Για να τους αποτρέψει, η κυβέρνηση Legault προτείνει να αυξηθεί σημαντικά το ποσό των προστίμων που διανέμονται στους παραβάτες. Το νομοσχέδιο προβλέπει διπλασιασμό του ελάχιστου ποσού προστίμων σε σύγκριση με αυτό που ορίζει ο νόμος, σεβόμενοι τα εργασιακά πρότυπα. Θα πήγαιναν από $600 σε $1.200 για μια πρώτη παράβαση και από $6.000 σε $12.000 για τις επόμενες.

Τιμητικό δείπνο στην Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ

Dimitris Ilias
-
0
Τιμητικό δείπνο στην Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ

25Η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

Τιμητικό δείπνο στην Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ

Σε μία αίθουσα, για πρώτη φορά γεμάτη κόσμο μετά την άσχημη περιπέτεια του κόβιντ, μαζεύτηκαν οι Έλληνες της παροικίας για να γιορτάσουν την επέτειο της εθνικής μας παλιγγενεσίας.

Υπό την καινούργια διοίκηση του Δόκτορος Τσούκα, η αίθουσα πλημμύρισε με εκατοντάδες συμπάροικους οι οποίοι γιόρτασαν μαζί. Προηγήθηκε το κοκτέιλ των επισήμων, στους οποίους περιλαμβάνονταν οι δήμαρχοι του Brossard, Doreen Assaad και του Saint-Laurent, Alan De Soussa, οι ομοσπονδιακοί βουλευτές Ελληνικής καταγωγής, Εμμανουέλα Λαμπροπούλου και Άννι Κουτράκη, καθώς και ο ομοσπονδιακός βουλευτής, Fayçal El-Khoury, η Επαρχιακή Βουλευτής, Sona Lakhoyan-Olivier, καθώς και η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στο Μόντρεαλ, κυρία Κατερίνα Βαρβαρήγου.

Μαζί με αυτούς, παρευρέθηκαν πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι, ηγέτες οργανισμών και συλλόγων, εκπαιδευτικοί, και Έλληνες και Ελληνίδες της χρονιάς προηγούμενων ετών.

Η εκδήλωση άρχισε με τους Εθνικούς Ύμνους που τραγούδησαν 20 δροσερές φωνές από τη χορωδία του σχολείου Σωκράτης – Δημοσθένης (Παράρτημα ΙΙΙ). Ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκε παιδική χορωδία κατά τη διάρκεια του τιμητικού δείπνου, καθώς όλες οι χορωδιακές δραστηριότητες είχαν διακοπεί λόγω της πανδημίας. Στη συνέχεια τα ίδια παιδιά της χορωδίας τραγούδησαν το τραγούδι «Χαίρε Μεσολόγγι» ακολουθούμενα από τη Στεφανί Νεοφωτίστου με το ποίημα «Eλεύθεροι Πολιορκημένοι» του Σολωμού, το ποίημα «Ο Καλόγερος της Κλεισούρας» από το μαθητή του σχολείου Γ/Λ «Αριστοτέλης» Νότιας Ακτής, Παναγιώτη Θεόδωρο, και τη μαθήτρια του σχολείου «Άγιος Νικόλαος» Λαβάλ, Βασιλική Κορόγιαννη, η οποία απάγγειλε το ποίημα «Τσάμικος».

Άλλη μια όμορφη μουσική έκπληξη επιφύλαξαν στους παρευρισκόμενους οι μαθήτριες της τάξης Β’ του Γυμνασίου «Αριστοτέλης» Λαβάλ, Κατερίνα Χιώτη και Μαρία Κουτσογιαννοπούλου, που τραγούδησαν την «Ωδή στο Γεώργιο Καραϊσκάκη» με συνοδεία στην κιθάρα το Στυλιανό Καλκουνή και το Δημήτρη Καλογιάννη. Ήταν ένα αναπάντεχα δεμένο μουσικό σύνολο, που άγγιξε τις καρδιές όλων των καλεσμένων.

Πίσω από το τραπέζι των επισήμων εκτίθετο ένας πίνακας, τον οποίο για να τιμήσουν και να γιορτάσουν τη μνήμη αυτής της ιστορικής μέρας, της 25ης Μαρτίου 1821, οι πρώην μαθήτριες της Στ’ τάξης του 2016 του παραρτήματος ΙΙ του Σχολείου «Σωκράτης – Δημοσθένης», Σοφία Musallam, Ναταλία Αυριλιώνη, Μαρία Σπύρου, Κάλλι Κακλαμάνη – Wagner και Καλλιόπη Κωνσταντέλου, με την καθοδήγηση των δασκάλων τους, Ειρήνης Τουρκομανώλη, Νέλλης Βλαχανδρέα και Μαρίας Καλογιάννη, αναπαρήγαγαν τον ανεκτίμητο πίνακα «Η Ελλάς ευγνωμονούσα», του Θεόδωρου Βρυζάκη.

Στη συνέχεια ανακοινώθηκε ο τελετάρχης της παρέλασης, που δεν ήταν άλλος από τoν Υπουργό Οικονομίας, Υπουργό Υπεύθυνο κατά του ρατσισμού και της περιοχής Laval, Εντιμότατο Christopher Skeete.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος η ΕΚΜΜ προκήρυξε διαγωνισμό για την επιλογή του Έλληνα ή Ελληνίδας της χρονιάς. Η  διαδικασία της επιλογής των υποψηφίων είναι η εξής: το κοινό της Παροικίας μας προσκαλείται να προτείνει υποψηφιότητες ατόμων, που με την κοινωνική προσφορά τους, την επιστημονική και επιχειρηματική επιτυχία τους, τη διάκριση στα γράμματα και στις τέχνες και γενικά με τη συμπεριφορά τους στον εδώ Ελληνισμό, ως κοινωνικό σύνολο, αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση και πηγή υπερηφάνειας και προβολής. Για την πολυετή, εθελοντική, φιλανθρωπική και κοινωνική προσφορά του στον εδώ Ελληνισμό, απονεμήθηκε ο τίτλος του Έλληνα της Χρονιάς στον κ. Νικόλαο Τ. Παγώνη, ο οποίος εξελέγη από την τριμελή επιτροπή, που αξιολόγησε τις προτάσεις.

Ο κύριος Παγώνης την περίοδο 1997-2000 διετέλεσε ως Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ και επανεξελέγη Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ κατά τις χρονικές περιόδους 2012-2014, 2014-2016 και 2016-2019. Το 2016 εχρήσθη Άρχοντας του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως από τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, για την εξαιρετική υπηρεσία του στην Εκκλησία και την ελληνορθόδοξη πίστη. Η επιτροπή επιλογής αποτελείτο από τους: Δρ Ευφροσύνη Διαμαντούδη (Κοσμήτορας Μεταπτυχιακών Σπουδών), τη Δρ. Λίλα Αμιράλλη (Ψυχίατρο) και τον εκτελεστικό αντιπρόεδρο της ΕΚΜΜ Δρ. Μιχάλη Τσούκα.

Η βραδιά έκλεισε με την ομιλία της Γενικής Πρόξενου της Ελλάδας στο Μόντρεαλ, κυρίας Κατερίνας Βαρβαρήγου, ακολουθούμενη από τον πανηγυρικό της ημέρας που εκφώνησε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ, Δρ. Γεώργιος Τσούκας.

Πολιτικές δυναστείες και χρεωκοπία

Ta NEA
-
0
Πολιτικές δυναστείες και χρεωκοπία
Πολιτικές δυναστείες και χρεωκοπία

Μία θλιβερή ελληνική πρωτιά

Δεν υπάρχει καμία μα καμία ευρωπαϊκή χώρα (ούτε η Γερμανία, ούτε η Γαλλία, ούτε η Ιταλία, ούτε η Αλβανία, ούτε η Βουλγαρία, ούτε η Σερβία, ούτε η Πορτογαλία, ούτε η Εσθονία ή οποιαδήποτε άλλη) στην οποία να έχει διατελέσει έστω και ένας Πρωθυπουργός υιός προηγούμενου Πρωθυπουργού. Η απίστευτη περίπτωση της Ελλάδας, στην οποία μετά το 1974 εναλλάσσονται διαρκώς στην εξουσία συγγενείς πρώτου βαθμού και μάλιστα σε όλο το εύρος του κομματικού φάσματος, συνιστά μία «ιδιαιτερότητα» εξευτελιστική για την ποιότητα της δημοκρατίας μας.

Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος*
© slpress.gr

Ουσιαστικά την ακυρώνει, καθιστώντας την τριτοκοσμική κληρονομική ολιγαρχία. Ακόμα περισσότερο που, εκτός από αρχηγούς κομμάτων και πρωθυπουργούς, πλήθος υπουργών και βουλευτών εξελέγησαν με μόνο προσόν την οικογενειακή τους προέλευση, κληρονομώντας από τον πατέρα τους, μαζί με τα περιουσιακά στοιχεία, και την βουλευτική έδρα δίκην φέουδου και τους ψηφοφόρους δίκην δουλοπάροικων.

Η κατάργηση της μοναρχίας το 1974 θεωρήθηκε πράξη εκσυγχρονισμού, υπό την έννοια ότι σε μία δημοκρατία δε νοείται ανάληψη ανώτατου αξιώματος με κριτήριο το γονιδίωμα. Φαίνεται, όμως, ότι η κατάργηση της μοναρχίας έδωσε το έναυσμα στο πολιτικό σύστημα να εφορμήσει και να καλύψει το κενό, εμπεδώνοντας τη δική του ιδιότυπη κληρονομική εξουσία, δημιουργώντας δυναστείες και αντιγράφοντας σε κακέκτυπη μορφή την καταργηθείσα μοναρχία.

Αλλά τουλάχιστον, οι διάφοροι σύγχρονοι μονάρχες (ο Κάρολος της Αγγλίας, ο Φίλιππος της Ισπανίας κλπ.) έχουν συναίσθηση του κληρονομημένου ρόλου τους και δεν επιχειρούν να προβάλουν μία πλαστή εικόνα αιρετού και λαϊκού ηγέτη. Εκπαιδεύονται από μικροί να εκπληρώνουν ένα συμβολικό και τελετουργικό ρόλο, να εκφράζουν την εθνική ενότητα, να ενσαρκώνουν με κοσμιότητα και αισθητική ένα σταθερό υπερκομματικό θεσμό, σημείο αναφοράς στους ταραγμένους καιρούς μας. Και να αφήνουν το εκλογικό σώμα να αποφασίζει για το μέλλον του μέσω εκλογών. Τίποτα τέτοιο, ασφαλώς, δε συμβαίνει με τις κληρονομικές δυναστείες της Μεταπολίτευσης.

ΜΙΑ ΑΣΤΟΧΗ ΕΠΙΚΛΗΣΗ 

Η επίκληση της ελληνικής οικογενειοκρατίας του 19ου αιώνα όχι μόνο δε δικαιώνει, αλλά διαψεύδει την όποια δικαίωση της σημερινής. Το μετεπαναστατικό πολιτικό σύστημα διαμορφώθηκε μετά την Απελευθέρωση από τους προεστούς και τους αγωνιστές της Τουρκοκρατίας και τους απογόνους τους. Αντλούσε την επιρροή του από την αυτοθυσία τους στην Επανάσταση, όπου εξοντώθηκε βιολογικά ή καταστράφηκε οικονομικά μεγάλο μέρος της προεπαναστατικής ιθύνουσας τάξης.

Επομένως, τα μέλη των οικογενειών αυτών (Κολοκοτρωναίοι, Δεληγιανναίοι, Πλαπουταίοι, Κανάρηδες, Ζαΐμηδες κλπ.) απολάμβαναν την ευγνωμοσύνη και την αναγνώριση της ελληνικής κοινωνίας, η οποία τους αναγνώριζε ως φυσικούς της ηγέτες, που είχαν κερδίσει την εξέχουσα θέση τους με την αυταπάρνηση και την αυτοθυσία τους. Τίποτα τέτοιο, ασφαλώς, δε συμβαίνει με τις κληρονομικές δυναστείες της Μεταπολίτευσης.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος αναδημιούργησε το παρακμιακό ελληνικό κράτος το 1910, συγκροτώντας μία νέα ιθύνουσα τάξη με εντελώς αξιοκρατικό τρόπο. Στρατολόγησε προσωπικότητες που είχαν ήδη διακριθεί στην επιστήμη ή στην οικονομία (Παπαναστασίου, Μιχαλακόπουλος, Σοφούλης, Ρέπουλης, Παπανδρέου, Δελμούζος, Μπενάκης κλπ.) και οι οποίοι είχαν τη δική τους πορεία μετά τον Βενιζέλο.

Αλλά και οι αντίπαλοί του, αν και οι ίδιοι σε μεγάλο βαθμό προέρχονταν από πελοποννησιακά «τζάκια» του 19ου αιώνα, παρέδωσαν εντελώς αξιοκρατικά την ηγεσία σε επιφανείς προσωπικότητες, εκτός της παραδοσιακής ιθύνουσας τάξης, όπως ο Δημήτριος Γούναρης, ο Ιωάννης Μεταξάς, ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, ο Νικόλαος Στράτος κλπ. αντιλαμβανόμενοι το στοιχειώδες: ότι οι πολιτικοί αγώνες δίδονται με επικεφαλής τους καλύτερους. Τίποτα τέτοιο, ασφαλώς, δε συμβαίνει με τις κληρονομικές δυναστείες της Μεταπολίτευσης.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΟΠΩΣ ΜΟΝΑΡΧΙΑ

Στη Μεταπολίτευση, οι πολιτικές δυναστείες εμπεδώθηκαν στις πολιτικές δομές μέσα από πολλούς παράλληλους μηχανισμούς:

-Πρώτον, με επικοινωνιακούς μηχανισμούς, που εξωράισαν και συσκεύασαν την κληρονομική διαδοχή ως «αυτονόητη» και «φυσιολογική».

-Δεύτερον, με τη διάθεση μεγάλων οικονομικών πόρων, που τους εξασφάλισαν στήριξη και προβολή.

-Τρίτον, με την υποβάθμιση της παιδείας, την αποδόμηση της κριτικής σκέψης και της ιστορικής συνείδησης, ώστε να ακυρωθεί η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας (ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός») και η διαμόρφωση ουσιαστικών πολιτικών κριτηρίων, άρα ορθών επιλογών, που θα οδηγούσαν στην αυτόματη και αυτονόητη απόρριψη της οικογενειοκρατίας.

-Τέταρτον, με τους κομματικούς μηχανισμούς, οι οποίοι υπήρξαν εκτροφεία δουλικής συνείδησης, άρα μηχανισμός αναπαραγωγής των φεουδαρχών με την πλήρη συναίνεση των δουλοπαροίκων.

Το πρόβλημα της οικογενειοκρατίας είναι, ότι έχει όλα τα μειονεκτήματα της μοναρχίας, χωρίς τα πλεονεκτήματά της: οι διάδοχοι, πρίγκηπες κλπ., ζουν μεν σε ένα δικό τους κλειστό, αποστειρωμένο κόσμο, αλλά εκπαιδεύονται για ένα ρόλο που δεν έχει εκτελεστικές, αλλά μόνο συμβολικές αρμοδιότητες.

Οι γόνοι των πολιτικών δυναστειών της Μεταπολίτευσης δεν έχουν εμπειρία από την πραγματική ζωή, δεν έχουν εργασθεί σε σχέση εξαρτημένης εργασίας υπό πραγματικές συνθήκες, δεν έχουν βρεθεί άνεργοι, δεν έχουν αντιμετωπίσει την πίεση του βιοπορισμού, δεν έχουν υπηρετήσει σε υπεύθυνες θέσεις στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, δεν έχουν εμπειρία διοίκησης με λογοδοσία, δεν έχουν συναναστραφεί τον απλό λαό ως ίσοι προς ίσοι, διότι πάντοτε το επώνυμό τους δημιουργεί στους συνομιλητές τους αυτόματα πελατειακά αντανακλαστικά και μία απόσταση συμφεροντολογικού δέους.

Επίσης, οι διάφοροι κληρονόμοι ίσως να μην είχαν καν την επιθυμία να πολιτευθούν, εάν είχαν την επιλογή. Στην ουσία ωθούνται από ένα οικογενειακό σύστημα στην πολιτική, λειτουργούν όσο λειτουργούν και μετά αντικαθίστανται ως αναλώσιμοι από άλλο νεότερο μέλος της οικογένειας. Περιβάλλονται δε από διάφορους αυλικούς, με δεσμούς αφοσίωσης στην οικογένεια, οι οποίοι φροντίζουν να τους προστατεύουν από την πραγματική εικόνα, αλλά ταυτόχρονα προωθούν εντέχνως τις δικιές τους σκοπιμότητες και συμφέροντα. Δηλαδή η οικογενειοκρατία, δεν είναι απλά οι γόνοι πολιτικών δυναστειών, αλλά ολόκληρο πλέγμα συμφερόντων που λειτουργεί γύρω τους με διαγενεακή λογική.

ΔΥΝΑΣΤΕΙΕΣ, Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑΣ

Η οικογενειοκρατία είναι ο εχθρός της αξιοκρατίας, διότι αποτελεί το απόλυτο αντιπαράδειγμα στη δική της μη αξιοκρατική λογική. Και καλλιεργεί την αναξιοκρατία, τη μετριοκρατία και την ευνοιοκρατία, περιβάλλον μέσα στο οποίο η ίδια θάλλει και αναπαράγεται. Όλες οι σημαντικές και ικανές προσωπικότητες της ελληνικής κοινωνίας παρέμειναν τις τελευταίες δεκαετίες επιμελώς στο περιθώριο, διότι η ένταξή τους στο πολιτικό σκηνικό θα οδηγούσε σε συγκρίσεις μοιραίες για τους γόνους των δυναστειών και ολόκληρο το στελεχιακό δυναμικό των κομμάτων και θα ισοπέδωνε την εικόνα τους. Αυτά όλα, όμως, αποτελούν προϋποθέσεις αποτυχημένης διακυβέρνησης, με εξαιρετικά δυσάρεστα αποτελέσματα για την κοινωνία.

Η Ελλάδα πρόκοψε όταν την κυβέρνησαν προσωπικότητες που είχαν προκύψει από πραγματικούς αγώνες και την πραγματική ζωή. Ο δικηγόρος, επαναστάτης της Κρήτης και μεταφραστής τού Θουκυδίδη, Ελευθέριος Βενιζέλος, ο επιφανής αρχαιολόγος και επαναστάτης της Σάμου, Θεμιστοκλής Σοφούλης, ο διαπρεπής κοινωνιολόγος, Αλέξανδρος Παπαναστασίου, ο ιδιοφυής στρατιωτικός και επιτελάρχης των Βαλκανικών Πολέμων, Ιωάννης Μεταξάς, ο ήρωας του Μικρασιατικού Πολέμου, Νικόλαος Πλαστήρας, ο ασφαλιστής αγροτών, Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο δικηγόρος, Γεώργιος Παπανδρέου, ήταν αυτοδημιούργητοι και είχαν προκύψει από τη σκληρή πραγματικότητα της εποχής τους.

Ο ελληνικός λαός, πέραν του εξευτελιστικού για μία δημοκρατία αντιδημοκρατικού μορφώματος της οικογενειοκρατίας, πρέπει να αντιληφθεί την ευθεία συνάρτηση που υπάρχει μεταξύ της οικογενειοκρατίας και της σημερινής συνολικής πολιτικής, οικονομικής, πολιτισμικής, δημογραφικής, ηθικής χρεωκοπίας του ελληνικού κράτους. Η αδυναμία των κληρονόμων να αντιληφθούν την πραγματικότητα και η επαγγελματική απειρία τους, ο εσμός αυλοκολάκων που τους περιστοιχίζει, η προεξέχουσα σκοπιμότητα της αναπαραγωγής τής οικογενειακής πολιτικής κυριαρχίας, είναι αντιστρόφως ανάλογα προς την επιβίωση του ελληνικού έθνους.

Προκειμένου να ανακοπεί και να αντιστραφεί ο θανατηφόρος ρους της ελληνικής ιστορίας, προκειμένου το failed state να μεταμορφωθεί σε πραγματικό κράτος, απαιτείται μία ριζική πολιτική μεταρρύθμιση, η οποία θα πετάξει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας όλο το νοσηρό πλέγμα της οικογενειοκρατίας της Μεταπολίτευσης και θα αναδείξει μία νέα ιθύνουσα τάξη, με μόνα κριτήρια την αξία, την εμπειρία, την ακεραιότητα και την αριστεία.

*O Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Γενεύης

Τι πραγματικά θέλει ο Πούτιν στην Ουκρανία

Ta NEA
-
0
Τι πραγματικά θέλει ο Πούτιν στην Ουκρανία
Τι πραγματικά θέλει ο Πούτιν στην Ουκρανία

Μπορεί η Μόσχα να πίστευε ότι η εισβολή στην Ουκρανία θα ήταν μία σύντομη επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος στο Κίεβο, ήδη όμως έκλεισε ένας χρόνος πολέμου, χωρίς να διαφαίνεται το τέλος του.

Σταύρος Λυγερός*
© slpress.gr

Εκείνη η επιχείρηση απέτυχε, με αποτέλεσμα η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» να εξελιχθεί σε πόλεμο διαρκείας. Οι ρωσικές δυνάμεις, μάλιστα, είχαν πληρώσει την πρώτη περίοδο υψηλό τίμημα, όταν βρέθηκαν στα προάστια του Κιέβου και αντιμετώπισαν μία προετοιμασμένη αντίσταση σε αστικό ιστό, ο οποίος προσφέρει σοβαρό πλεονέκτημα στον αμυνόμενο.

Η ρωσική ηγεσία δε διδάχθηκε επαρκώς από το πάθημά της. Αντί να αλλάξει στρατηγική, περιορίσθηκε σε επιμέρους προσαρμογές. Απέσυρε τις δυνάμεις της από την περιοχή της ουκρανικής πρωτεύουσας και εστίασε στην κατάληψη ολόκληρου του Ντονμπάς. Και πάλι, όμως, με περιορισμένες δυνάμεις για ένα τέτοιο εγχείρημα. Οι 120.000 – 150.000 στρατιώτες της πρώτης περιόδου αυξήθηκαν σε 180.000 – 200.000, αλλά και πάλι ήταν σαφώς λιγότερες από τις ουκρανικές δυνάμεις. Κι αυτό όταν είναι γνωστό τοις πάσι, ότι ο επιτιθέμενος πρέπει να έχει αναλογία προς τον αμυνόμενο 3:1 για να έχει σοβαρές ελπίδες νίκης.

Αυτό ίσχυε πολύ περισσότερο στην Ουκρανία, όπου το εκτεταμένο τοξοειδές μέτωπο (εκτεινόταν από το Μικολάγιεφ μέχρι το Χάρκοβο) απαιτούσε σοβαρή όχι μόνο υπεροπλία, αλλά και αριθμητική υπεροχή. Γι’ αυτό είναι να απορεί κανείς με τη στάση της Μόσχας. Ενω η ίδια μιλούσε για δυτική εμπλοκή, στην πράξη αρχικά κινήθηκε σαν αυτή να μην υπήρχε. Το γεγονός ότι μετά την αρχική αποτυχία οι ρωσικές δυνάμεις επέτυχαν κάποιες μικρομεσαίες νίκες στο βαριά οχυρωμένο από τους Ουκρανούς δυτικό Ντονμπάς, προκάλεσε εφησυχασμό στο Κρεμλίνο, ενώ έπρεπε να είχε σημάνει συναγερμό τουλάχιστον στο ρωσικό Γενικό Επιτελείο.

Γιατί; Επειδή η προέλαση των Ρώσων στο Ντονμπάς ήταν πολύ αργή και κυρίως δεν μπόρεσαν να επιτύχουν αποφασιστική νίκη. Λόγω έλλειψης επαρκών δυνάμεων, οι Ρώσοι καθηλώθηκαν στο Μικολάγιεφ και λίγο αργότερα υποχρεώθηκαν να εκκενώσουν τη Χερσώνα και να αποτραβηχθούν στην ανατολική όχθη του Δνείπερου. Για τον ίδιο λόγο υποχρεώθηκαν σε άτακτη υποχώρηση στα περίχωρα του Χάρκοβου, όταν οι λίγες και επικουρικές ρωσικές δυνάμεις δέχθηκαν μία ουκρανική αντεπίθεση. Το αποτέλεσμα ήταν οι Ουκρανοί να ανακαταλάβουν μία σημαντική έκταση στα ανατολικά του Χαρκόβου, η οποία είχε περιέλθει σε ρωσικό έλεγχο από την πρώτη φάση.

ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΕΥΣΗΣ

Εάν στα παραπάνω προστεθούν η βύθιση της ναυαρχίδας «Μόσκβα», και τα ουκρανικά σαμποτάζ σε ρωσικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, όχι μόνο εντός της Κριμαίας, αλλά και καθ’ αυτό ρωσικό έδαφος στη συνοριακή ζώνη, τότε μεγαλώνει η απορία για το στρατηγικής σημασίας λάθος του ρωσικού Γενικού Επιτελείου, αλλά και του Κρεμλίνου. Δε θα έπρεπε, άραγε, να έχουν προϋπολογίσει ότι οι Ουκρανοί θα είχαν ακριβείς πληροφορίες για τη θέση των ρωσικών δυνάμεων από τους αμερικανικούς δορυφόρους; Δε θα έπρεπε να έχουν προϋπολογίσει την άμεση εμπλοκή Αμερικανών και Βρετανών στο σχεδιασμό των ουκρανικών ειδικών επιχειρήσεων, καθώς και την παραχώρηση σύγχρονων οπλικών συστημάτων;

Μόνο μετά από όλα αυτά τα «χαστούκια», η Μόσχα άλλαξε γραμμή πλεύσης. Άρχισε να κάνει αυτό που κάνει κάθε επιτιθέμενος: να βομβαρδίζει συστηματικά στρατιωτικές και πολιτικές υποδομές για να κάμψει την αντίσταση των αμυνομένων. Παραλλήλως, επιστράτευσε πάνω από 300.000 εφέδρους, η ενσωμάτωση των οποίων στις μάχιμες μονάδες στο μέτωπο δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Προφανώς, οι Ρώσοι προετοιμάζουν τη μεγάλη επίθεσή τους, από την έκβαση της οποίας ουσιαστικά θα κριθεί και η έκβαση του πολέμου.

Εν τω μεταξύ, συνέχισαν με ενισχυμένες δυνάμεις να ξηλώνουν τις οχυρωτικές γραμμές των Ουκρανών στο δυτικό Ντονμπάς. Αυτή την περίοδο επιχειρούν να αποκόψουν τη στρατηγικής σημασίας πόλη Μπαχμούτ για να υποχρεώσουν τις εκεί ισχυρές ουκρανικές δυνάμεις να παραδοθούν, όταν θα έχουν περικυκλωθεί. Εάν το επιτύχουν θα έχουν καταφέρει καίριο πλήγμα στην ουκρανική άμυνα, γεγονός που θα διευκολύνει την επικείμενη γενική ρωσική επίθεση.

Η Ρωσία μπορεί να έχασε μάχες, αλλά λόγω του μεγέθους και του οπλοστασίου της, έχει μεγάλες εφεδρείες και σε οπλικά συστήματα και σε στρατιώτες. Αντιθέτως – σύμφωνα με δυτικές πηγές – οι μεγάλες ουκρανικές απώλειες έχουν φέρει το Κίεβο σε δυσμενή στρατιωτική θέση. Μπορεί η Δύση να σπεύδει με νέα μεγάλα πακέτα και οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας, αλλά η αρχική αισιοδοξία ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα αποσταθεροποιούσε το καθεστώς Πούτιν διαψεύσθηκε. Το ίδιο και οι προβλέψεις ότι η ρωσική οικονομία θα κατέρρεε υπό το βάρος των πρωτοφανών δυτικών κυρώσεων.

ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΟΙ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ

ΜΙΑΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΝΙΚΗΣ

Η κυβέρνηση Μπάιντεν ουσιαστικά παρασύρθηκε από το αντιρωσικό πάθος της, το οποίο την ώθησε να εκλάβει τους πόθους της για πραγματικότητα. Ο πόλεμος αυτός δεν είναι υπαρξιακός μόνο για την Ουκρανία, αλλά και για τη Ρωσία. Μία ήττα της Ρωσίας δε θα κόστιζε μόνο την εξουσία στον Πούτιν. Θα υποβάθμιζε και τη Ρωσία από μεγάλη δύναμη σε μεσαία και μάλιστα θα κλιμάκωνε τις δυτικές πιέσεις, αφού οι Αμερικανοί θα έσπευδαν να κεφαλαιοποιήσουν όσον γινόταν περισσότερο την ήττα της Ρωσίας, πυροδοτώντας αποσχιστικά κινήματα στο μαλακό υπογάστριό της.

Είναι προφανές, πως μία ηττημένη Ρωσία δε θα έχει ούτε τα διεθνή ερείσματα, ούτε τις διεξόδους που έχει σήμερα. Αυτός είναι ο λόγος που η Μόσχα άφηνε να αιωρείται η απειλή χρήσης τακτικών πυρηνικών. Στο Λευκό Οίκο ξέχασαν πως είναι εξαιρετικά επικίνδυνος τυχοδιωκτισμός να στριμώχνεις σε βαθμό υπαρξιακό μία πυρηνική δύναμη, πολύ περισσότερο τη μεγαλύτερη σε αριθμό πυρηνικών κεφαλών.

Ευτυχώς, δεν είμαστε εκεί. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και όπως ομολογούν πλέον και οι πιο σοβαροί δυτικοί αναλυτές, η Ρωσία έχει πολλαπλάσιες πιθανότητες να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο. Γι’ αυτό η Δύση έχει αρχίσει να κινείται παρασκηνιακά με σκοπό να ανοίξει το δρόμο για ένα συμβιβασμό, όσο είναι ακόμα καιρός. Οι Ρώσοι, όμως, έχοντας κι αυτοί χύσει πολύ αίμα, δεν είναι διατεθειμένοι να παραχωρήσουν εδάφη που κέρδισαν, ενώ ούτε και ο Ζελένσκι έχει πολιτικά περιθώρια να αποδεχθεί την επίσημη παραχώρηση ουκρανικών εδαφών.

Προς το παρόν, η κυβέρνηση Μπάιντεν και οι Ευρωπαίοι αποφάσισαν να εντείνουν τις αποστολές ολοένα και πιο σύγχρονων όπλων, ελπίζοντας ότι έτσι θα εξισορροπήσουν το τωρινό ρωσικό πλεονέκτημα. Κατ’ επέκταση, ελπίζουν ότι έτσι θα υποχρεώσουν τον Πούτιν να διαπραγματευθεί, καθότι σήμερα δεν είναι διατεθειμένος ούτε καν να περιοριστεί στα κέρδη που ήδη έχει. Ουσιαστικά, προσδοκά ότι με την επικείμενη μεγάλη ρωσική επίθεση θα καταφέρει μία αποφασιστική νίκη, η οποία θα εξαρθρώσει την ουκρανική άμυνα, καθιστώντας και τις όποιες δυτικές αποστολές όπλων χωρίς αποφασιστική σημασία. Το εάν αυτή τη φορά η Μόσχα θα επιτύχει το στόχο της θα μας το απαντήσουν τα γεγονότα και πιθανόν δε θα χρειαστεί να περιμένουμε έναν ακόμα χρόνο.

*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός – διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.

Πιθανή δηλητηρίαση από διοξείδιο του άνθρακα από τη συνεχή χρήση μάσκας

Ta NEA
-
0
Πιθανή δηλητηρίαση από διοξείδιο του άνθρακα από τη συνεχή χρήση μάσκας
Πιθανή δηλητηρίαση από διοξείδιο του άνθρακα από τη συνεχή χρήση μάσκας

Οι μελέτες που δεν ταιριάζουν με το αφήγημα του ΠΟΥ για την Covid έχουν δύσκολη αντιμετώπιση. Για παράδειγμα, αυτή εδώ η νέα μελέτη, η οποία εξετάζει την τοξικότητα των αυξημένων συγκεντρώσεων διοξειδίου του άνθρακα κάτω από μάσκες, χρειάστηκε περισσότερους από 8 μήνες για να δημοσιευτεί σε ένα mainstream περιοδικό. Με τον τρόπο αυτό, συνοψίζει αυτό που ήταν και είναι από καιρό αποδεκτή επιστημονική γνώση.

Του Dr. Peter F. Mayer

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό Cell με τίτλο «Possible toxicity of chronic carbon dioxide exposure associated with face mask use, particularly in pregnant women, children and adolescents – A scoping review» (Πιθανή τοξικότητα της χρόνιας έκθεσης σε διοξείδιο του άνθρακα που σχετίζεται με τη χρήση μάσκας προσώπου, ιδίως σε έγκυες γυναίκες, παιδιά και εφήβους – Μια ανασκόπηση εφαρμογής).

Σύμφωνα με τη μελέτη Cochrane, η οποία είχε δείξει την αναποτελεσματικότητα των μασκών, αποδεικνύεται η δυνατότητα δηλητηρίασης από τις αυξημένες συγκεντρώσεις CO2 στον αέρα που αναπνέουμε.

Η περίληψη επισημαίνει ένα από τα θεμελιώδη προβλήματα που καθιστούν τις μάσκες επιβλαβείς. Έχουν νεκρό όγκο περίπου ένα όγδοο του λίτρου, ο οποίος είναι περίπου ο ίδιος με αυτόν του ανώτερου αεραγωγού: Κατά τη διάρκεια της πανδημίας SARS-CoV2, οι μάσκες προσώπου έγιναν ένας από τους σημαντικότερους πανταχού παρόντες παράγοντες που επηρεάζουν την ανθρώπινη αναπνοή. Αυξάνουν την αντίσταση και τον όγκο του νεκρού χώρου, οδηγώντας σε αναπνοή CO2. Μέχρι στιγμής, το φαινόμενο αυτό και οι πιθανές επιπτώσεις του στη νεαρή ηλικία δεν έχουν μελετηθεί σε βάθος.

Στην παρούσα ανασκόπηση, η βιβλιογραφία σχετικά με την έκθεση σε CO2 και τη χρήση μάσκας προσώπου εξετάστηκε συστηματικά και αξιολογήθηκε.

Τα κύρια αποτελέσματα αυτής της αξιολόγησης είναι καλά τεκμηριωμένα και επίσης αρκετά εύκολα κατανοητά, όπως είχε επανειλημμένα επισημάνει το TKP.at (και το EYEwideopen) σε εκθέσεις εδώ και σχεδόν τρία χρόνια, εν μέρει και μέσω μελετών των συγγραφέων αυτής της ανασκόπησης: Ο φρέσκος αέρας έχει περιεκτικότητα σε CO2 περίπου 0,04%, ενώ η χρήση μάσκας για περισσότερο από 5 λεπτά συνεπάγεται πιθανή χρόνια έκθεση σε διοξείδιο του άνθρακα από 1,41% έως 3,2% του εισπνεόμενου αέρα. Αν και η συσσώρευση είναι γενικά εντός των ορίων βραχυπρόθεσμης έκθεσης, πρέπει να εξεταστούν οι μακροπρόθεσμες υπερβάσεις και οι συνέπειες με βάση πειραματικά δεδομένα. Οι εμπειρογνώμονες τοξικότητας του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ καθόρισαν όρια έκθεσης για υποβρύχια με γυναικεία πληρώματα στο 0,8% CO2, με βάση μελέτες σε ζώα που έδειξαν αυξημένο κίνδυνο θνησιγένειας. Σε θηλαστικά που εκτίθενται χρόνια σε 0,3% CO2, πειραματικά δεδομένα δείχνουν επίσης τερατογένεση (με μη αναστρέψιμες νευρωνικές βλάβες στους απογόνους, μείωση της χωρικής μάθησης λόγω απόπτωσης των νευρώνων του εγκεφαλικού στελέχους και μείωση των κυκλοφορούντων επιπέδων του ινσουλινοειδούς αυξητικού παράγοντα 1. Με σημαντικές επιπτώσεις σε τρεις μετρούμενες παραμέτρους (μορφολογικές, λειτουργικές, δείκτες), αυτή η χρόνια έκθεση σε 0,3% CO2 πρέπει να οριστεί ως τοξική. Υπάρχουν περαιτέρω δεδομένα σχετικά με τη χρόνια έκθεση σε 0,3% CO2 σε έφηβα θηλαστικά που οδηγεί σε καταστροφή των νευρώνων, με αποτέλεσμα χαμηλότερη δραστηριότητα, αυξημένο άγχος και μειωμένη μάθηση και μνήμη. Υπάρχουν επίσης δεδομένα που υποδεικνύουν τοξικότητα των όρχεων σε εφήβους σε συγκεντρώσεις εισπνοής CO2 άνω του 0,5%.

Τα συμπεράσματα είναι εξίσου σαφή και καλά τεκμηριωμένα: Υπάρχει δυνητικός κίνδυνος αρνητικών επιπτώσεων από την εισαγωγή των εκτεταμένων απαιτήσεων για μάσκα, ιδίως για τις ευάλωτες υποομάδες. Υπάρχουν έμμεσες ενδείξεις ότι η εκτεταμένη χρήση μάσκας μπορεί να συνδέεται με τις θνησιγενείς γεννήσεις που παρατηρούνται σήμερα και τις μειωμένες λεκτικές – κινητικές και γενικές γνωστικές επιδόσεις των παιδιών που γεννιούνται κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Είναι ανάγκη να επανεξεταστούν οι κανονισμοί για τις μάσκες.

Οι πολύ συγκρατημένες διατυπώσεις, όπως «επανεξετάστε», οφείλονται πιθανώς στην πολύμηνη διαδικασία αναθεώρησης, αν και πολύ πιο σαφείς διατυπώσεις προκύπτουν από το περιεχόμενο.

ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΕΔΩ: www.cell.com/heliyon/fulltext/S2405-8440(23)01324-5

Πηγή: www.eyewideopen.org/?p=4849

«Βόμβες» Αναστασιάδη εναντίον Μητσοτάκη!

Ta NEA
-
0
«Βόμβες» Αναστασιάδη εναντίον Μητσοτάκη!
«Βόμβες» Αναστασιάδη εναντίον Μητσοτάκη!

Ο τέως Πρόεδρος της Κύπρου κατηγορεί τον Έλληνα Πρωθυπουργό ότι προωθούσε αίτημα των ΗΠΑ για διακοπή των κυπριακών γεωτρήσεων εντός της ΑΟΖ, για να προχωρήσει ο ελληνοτουρκικός διάλογος!

Το φθινόπωρο του 2015 γνώρισα στη «Βιβλιοθήκη» της πλατείας Κολωνακίου το διακεκριμένο Κύπριο εκδότη και καναλάρχη, προσωπικό φίλο του Αντώνη Σαμαρά, αλλά και άλλων Ελλήνων πολιτικών, Κωστή Χατζηκωστή. Τελούσε ακόμη υπό το κράτος του σοκ, εξ αιτίας της σχετικά πρόσφατης δολοφονίας του υιού του Άντι, από στέλεχος του τηλεοπτικού σταθμού Sigma. Ωστόσο, λίγες ημέρες μετά την πρώτη αυτή συνάντηση, έλαβα το νέο βιβλίο του κ. Χατζηκωστή «Προεδρικά Πορτραίτα» (έχει γράψει πολλά), το οποίο ήδη κυκλοφορούσε στη Μεγαλόνησο από τις εκδόσεις «Γερμανός».

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης
Πηγή: εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ»

Σε αυτό περιλαμβάνονταν όλα τα πορτραίτα των Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσα από διαλόγους που είχε ο συγγραφέας μαζί τους, ως κορυφαίο και επίλεκτο μέλος της κυπριακής κοινωνίας – πλην του εν ενεργεία τότε Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη. Στο βιβλίο δημοσιεύονταν, λοιπόν, τα πορτραίτα του Μακάριου (με συγκλονιστικές αποκαλύψεις για το πως «βοήθησε» ακουσίως με μια ομιλία του στον ΟΗΕ για το εναντίον του πραξικόπημα, κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να τεκμηριωθεί η παραβίαση της συμφωνίας εγγυήσεων από την Ελλάδα και να θεμελιωθεί το δικαίωμα επέμβασης της εγγυήτριας δύναμης Τουρκίας μέσω του Αττίλα), του Σπύρου Κυπριανού, του Γιώργου Βασιλείου, του Γλαύκου Κληρίδη, του Τάσσου Παπαδόπουλου και του Δημήτρη Χριστόφια.

Από τότε πέρασαν οκτώ ολόκληρα χρόνια, αλλά ο κ. Χατζηκωστής, παλαιάς κοπής εκδότης (έχει στην ιδιοκτησία του τη «Σημερινή»), δεν ξέχασε την οφειλή του. Έπρεπε να κυκλοφορήσει εκ νέου το βιβλίο του με το «Προεδρικό Πορτραίτο» του Νίκου Αναστασιάδη, ο οποίος ήταν ο πρώτος μετά τους Παπαδόπουλο και Χριστόφια που ολοκλήρωσε δύο πλήρεις προεδρικές θητείες. Στη χορεία αυτή ανήκουν ο Γλαύκος Κληρίδης, ο Σπύρος Κυπριανού, και βεβαίως μακράν όλων, με πολυετή θητεία από το 1960 έως το 1977, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος.

Το βιβλίο, που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες, αφού «αφυπηρέτησε» ο Πρόεδρος, περιέχει σπουδαίες αποκαλύψεις, μερικές από τις οποίες είναι σοκ και αφορούν στις σχέσεις του Κυπρίου Προέδρου με τον Έλληνα Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Στους διαλόγους που είχε με τον κ. Χατζηκωστή, ο Κύπριος Πρόεδρος βάλλει ευθέως κατά του Έλληνος Πρωθυπουργού, ότι σε δύο περιπτώσεις θέλησε να υπονομεύσει ευθέως τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ αντιθέτως επαινεί τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια και τον αρχηγό της αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα.

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Αναστασιάδης κατηγορεί τον κ. Μητσοτάκη ότι προωθούσε την ιδέα της διακοπής των γεωτρήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας, προκειμένου να εξευμενιστούν οι Τούρκοι, και ότι τασσόταν υπέρ της κατασκευής αγωγού αερίου Ισραήλ – Τουρκίας, ο οποίος θα παρέκαμπτε την Κύπρο! Κατά τον Κύπριο Πρόεδρο, ο Έλλην Πρωθυπουργός επιθυμούσε να θυσιάσει τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας, προκειμένου να ηρεμήσει ο Ερντογάν και να αρχίσει εκ νέου ο διάλογος Αθήνας – Άγκυρας, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις.

Στη σελίδα 338 της επικαιροποιημένης έκδοσης του βιβλίου του, ο κ. Χατζηκωστής γράφει, αναφερόμενος στο διάλογο που είχε με τον κ. Αναστασιάδη, τα εξής:

«Ρώτησα στη συνέχεια για τη “συμπαράσταση” της Ελλάδος. Επανέλαβε ότι η Κύπρος δεν είναι στις προτεραιότητες της εξωτερικής της πολιτικής. Πρόσθεσε ότι η Ελλάδα κάνει ό,τι μπορεί να μη βρίσκει μπροστά της “το πρόβλημα της Κύπρου”». 

Αποκάλυψε ότι ο Μητσοτάκης τον βολιδοσκόπησε εάν θα ήταν διατεθειμένος να διακόψει το γεωτρητικό πρόγραμμα της Κύπρου, χάριν της επανέναρξης του διαλόγου. «Η αποκάλυψη αυτή έχει πολυσήμαντη αξία για τις προθέσεις και ίσως σχετικές αποφάσεις της Ελληνικής Κυβερνήσεως» παρατήρησα…

«Έχω» είπε «άριστη συνεργασία με τον Μητσοτάκη και τον Δένδια. Ο πρώτος, παρ’ όλο που έχει δυνατότητες, ακόμη δεν έχει αποκτήσει την πείρα του Τσίπρα στο δεύτερο μισό της θητείας του. Ο Τσίπρας στο τελευταίο διάστημα τύγχανε του απόλυτου σεβασμού και από τους Αμερικανούς και από τους Ευρωπαίους. Ο Δένδιας είναι πολύ πιο αποτελεσματικός και σοβαρός από τον Κοτζιά…».

Τον ρώτησα για τις σχετικές κινήσεις ως προς τις προσεχείς Προεδρικές εκλογές στην Κύπρο. «Από το χώρο του ΔΗΣΥ» είπε «φαίνεται πως υπάρχουν τρεις ενδιαφερόμενοι. Αβέρωφ, Χριστοδουλίδης και Γεωργιάδης. Θεωρώ ότι ο πρώτος, ως αρχηγός κόμματος, έχει προβάδισμα, το οποίο αναγνωρίζουν οι άλλοι δύο». Την ίδια ώρα όμως υπογράμμισε τη λαοφιλία και την ήρεμη εικόνα που εκπέμπει και σε άλλους χώρους ο Χριστοδουλίδης. Έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην αποτελεσματικότητά του και στο ήθος του. Για τον Γεωργιάδη είπε ότι έχει και αυτός πολύ καλά χαρίσματα, αλλά έχει υποστεί φθορά λόγω των εξελίξεων στην οικονομία, και επίσης τόνισε ότι είναι και λίγο απόμακρος».

Στη σελίδα 351 του βιβλίου του ο κ. Χατζηκωστής εμφανίζει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη – σε νεότερη συνομιλία τους – εκτός εαυτού με τον Έλληνα Πρωθυπουργό και τις περίεργες ιδέες του. Ο συγγραφέας, μάλιστα, σοκαρισμένος από τα… γαλλικά Αναστασιάδη κατά του Έλληνος Πρωθυπουργού, ανακοινώνει ότι δε θα περιλάβει στο βιβλίο αυτούσιους τους χαρακτηρισμούς που άκουσε και ότι θα περιοριστεί σε μια γενική περιγραφή όλων όσα άκουσε από τα προεδρικά χείλη.

Ο κ. Χατζηκωστής μεταφέρει, έτσι, «λογοκριμένο» το διάλογό του με τον κ. Αναστασιάδη για τους χειρισμούς στο Κυπριακό. Γράφει:

«Τον ρώτησα πως συμπεριφέρεται ο Μητσοτάκης και αν βοηθάει. Ήθελα να μάθω πως τον κρίνει και τι περιμένει από την Ελλάδα. Καθώς παρατήρησα ότι “Στις εκάστοτε δηλώσεις σας παρουσιάζεστε στην Κοινή Γνώμη ότι συμφωνείτε, πολεμάτε, αγωνίζεστε μαζί για τους ίδιους στόχους και με τις ίδιες σχετικές στρατηγικές σκέψεις”. Ο Πρόεδρος απάντησε: “Κωστή, μου ανοίγεις το θέμα Μητσοτάκη. Είναι σοβαρό. Δε θα ασχοληθώ με λεπτομέρειες…”. 

Θα αποφύγω την καταγραφή χαρακτηρισμών για τον Μητσοτάκη. Κρίνω ότι έτσι προστατεύω τον Πρόεδρο από τη χρήση μη κολακευτικών λέξεων, αλλά και τον Μητσοτάκη από επίσημους χαρακτηρισμούς, που κυριολεκτικά εξευτελίζουν την πολιτική αξιότητά του στα Ελλαδοτουρκικά και κυρίως στο Κυπριακό. Για να ενισχύσει τους λόγους της απογοήτευσής του από την έλλειψη ενδιαφέροντος για την Κύπρο εκ μέρους του κ. Μητσοτάκη, είπε μεταξύ άλλων: “Ο Μητσοτάκης μου ανέφερε ότι μια από τις εισηγήσεις του για βελτίωση των σχέσεων Ελλάδος – Τουρκίας ήταν και η παράκαμψη της Κύπρου από την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη και η κατεύθυνσή του προς την Τουρκία, και από εκεί προς την Ελλάδα και Ευρώπη”.

“Ενοχλημένος”, είπε ο κ. Αναστασιάδης, “του έδειξα στο χάρτη ότι σε τέτοια περίπτωση γιατί να μην παρακάμψει και την Ελλάδα. Πέραν δε τούτου, εφόσον θα περάσει από τα χωρικά ύδατα της Κύπρου, τότε η Κυπριακή Δημοκρατία δικαιούται να ζητήσει ενοίκιο – αποζημιώσεις για τη χρήση του δικού της θαλάσσιου χώρου”.

“Είναι συγκλονιστικό το πόσο εκτός πραγματικότητας κινείται ο Μητσοτάκης στα θέματα με την Τουρκία…”».

Αυτά αποκαλύπτει ο κ. Αναστασιάδης σήμερα, απαλλαγμένος από τις δεσμεύσεις του αξιώματός του. Θα είχε ενδιαφέρον στην επόμενη έκδοση του βιβλίου να μαθαίναμε και τις εντυπώσεις του νέου Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη από την πρόσφατη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου.

Γιατί, αν ισχύουν όσα μαθαίνουμε, μάλλον με τις ίδιες εντυπώσεις αναχώρησε για την Λευκωσία: Η Κύπρος κείται μακράν για (αυτήν) την Αθήνα.

Την Κυριακή 21 Μαΐου οι εκλογές

Ta NEA
-
0
Την Κυριακή 21 Μαΐου οι εκλογές
Την Κυριακή 21 Μαΐου οι εκλογές

Μητσοτάκης: «Αν χρειαστεί δεύτερη αναμέτρηση ώστε να ακυρωθεί η περιπέτεια της απλής αναλογικής, αυτή θα πραγματοποιηθεί το αργότερο μέχρι τις αρχές Ιουλίου»

Την Κυριακή 21 Μαΐου θα γίνουν οι εθνικές εκλογές, όπως ανακοίνωσε την Τρίτη 28 Μαρτίου, κατά τη διάρκεια της εισαγωγικής του τοποθέτησης στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Αν χρειαστούν δεύτερες εκλογές αυτές θα γίνουν το αργότερο έως αρχές Ιουλίου.

«Η χώρα και οι πολίτες χρειάζονται καθαρούς ορίζοντες. Και σε πείσμα όσων διέδιδαν τα αντίθετα σενάρια, οι εθνικές εκλογές θα διεξαχθούν στη λήξη της τετραετίας, όπως εξαρχής είχα δεσμευτεί. Θα γίνουν την Κυριακή 21 Μαΐου. Και αν χρειαστεί δεύτερη αναμέτρηση, ώστε να ακυρωθεί η περιπέτεια της απλής αναλογικής, αυτή θα πραγματοποιηθεί το αργότερο μέχρι τις αρχές Ιουλίου», είπε χαρακτηριστικά ο Πρωθυπουργός.

Και πρόσθεσε: «Πρόκειται για έναν προγραμματισμό απόλυτα συνεπή με τις συνταγματικές προθεσμίες. Που ταυτόχρονα όμως συνυπολογίζει και μια σειρά από σοβαρά γεγονότα της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, όπως οι Πανελλαδικές Εξετάσεις και η έναρξη της τουριστικής περιόδου».

«Η δικιά μας δουλειά συνεχίζεται. Δεν έλειψαν λάθη αλλά είμαστε εδώ να τα διορθώνουμε. Το σύνθημά μας από εδώ και στο εξής είναι προχωράμε μαζί μπροστά, αλλάζοντας την Ελλάδα πιο ασυμβίβαστα και πιο τολμηρά» είπε ακόμα ο πρωθυπουργός, εξηγώντας πως «όλοι μας πρέπει να θυμίζουμε τα μεγάλα βήματα που έγιναν τα τελευταία χρόνια».
Ξεκινώντας την ομιλία του στο υπουργικό συμβούλιο, ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε στο «έργο» της κυβέρνησής του, λέγοντας πως κατά τη διάρκεια της θητείας του «ψηφίστηκαν 402 νόμοι που καλύπτουν όλο το φάσμα της δημόσιας πολιτικής, όπως η ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας της χώρας, οι μειώσεις φόρων, η αύξηση των συντάξεων αλλά και του κατώτερου μισθού, που από τα 650 ευρώ έφτασε στα 780 ευρώ».

«Και όλα αυτά, την ώρα που αντιμετωπίσαμε αλλεπάλληλες κρίσεις» είπε ακόμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Σε ότι αφορά την πρωθυπουργία και τα όσα υποστήριξε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, ο Πρωθυπουργός σχολίασε εμμέσως: «Παράλληλα, έχουμε ένα συνεχές χρέος να αποκαλύπτουμε την παγίδα ακυβερνησίας της απλής αναλογικής, εξηγώντας ότι η πρώτη κάλπη θα κρίνει ποιος θα κυβερνήσει, ενώ η δεύτερη κάλπη θα κρίνει πώς θα κυβερνήσει. Και τονίζοντας ότι σε έναν εξαιρετικά ασταθή κόσμο η χώρα χρειάζεται σταθερή ηγεσία, γι’ αυτό και ο πολίτες πρέπει να γνωρίζουν ποιον ψηφίζουν για Πρωθυπουργό… Συνεπώς, αυτοδύναμη Νέα Δημοκρατία σημαίνει ισχυρή Ελλάδα».

ΤΙ ΣΥΖΗΤΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ

Υπενθυμίζεται, ότι βασικό θέμα της συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου ήταν η παρουσίαση από τον υπουργό Εσωτερικών Μάκη Βορίδη και τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Θεόδωρο Σκυλακάκη, δράσεων για τη δημόσια διοίκηση: α) Ερανιστικό νομοσχέδιο, β) Καθορισμός των αρμόδιων υπηρεσιών και των συγκεκριμένων ποσοτικών στόχων για την εφαρμογή του Συστήματος Κινήτρων και Ανταμοιβής Υπαλλήλων στο πλαίσιο του Ενοποιημένου Σχεδίου Κυβερνητικής Πολιτικής, γ) Ενημέρωση για τον πανελλήνιο γραπτό διαγωνισμό του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού, δ) Αποτίμηση παρεμβάσεων για την εξοικονόμηση ενέργειας στα κτήρια του δημοσίου τομέα και ε) Δράσεις για την ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού και τη λειτουργία του κράτους.

ΕΚΛΟΓΕΣ 2023: Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ – ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΨΗΦΙΖΕΤΕ

Μετά την ανακοίνωση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη της ημερομηνίας των εθνικών εκλογών, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 21 Μαΐου, ο οδικός χάρτης των διαδικασιών έχει ήδη «στρωθεί». Σύμφωνα με τα όσα οριοθετεί η συγκεκριμένη ημερομηνία, η Βουλή αναμένεται να μείνει ανοιχτή έως και τη Μεγάλη Τετάρτη 12 Απριλίου, ενώ θα ανοίξει ξανά τις εργασίες της στις 24 Απριλίου.

Συνεπώς, το Προεδρικό Διάταγμα διάλυσης της Βουλής, θα θυροκολληθεί είτε τη Δευτέρα 24 Απριλίου είτε την Παρασκευή 28 Απριλίου, καθώς σύμφωνα με τις συνταγματικές διαδικασίες, το κοινοβούλιο πρέπει να διαλυθεί από 22 έως 30 ημέρες πριν την προσφυγή στις κάλπες.

Μετά τη διάλυση της Βουλής, ο Πρωθυπουργός θα μεταβεί επισήμως στην ΠτΔ ώστε να ακολουθηθεί η διαδικασία που ορίζει το Σύνταγμα, αλλά και να οριστεί υπηρεσιακός Υπουργός Εσωτερικών και νέος κυβερνητικός εκπρόσωπος μέχρι τις εκλογές.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες πάντως, ο Πρωθυπουργός είχε ήδη ενημερώσει σχετικά την Κατερίνα Σακελλαροπούλου για την οριστική ημερομηνία των εκλογών.

Η εκλογική αναμέτρηση της 21ης Μαΐου θα γίνουν με το σύστημα της απλής αναλογικής και αν δεν προκύψει αυτοδύναμη Κυβέρνηση, θα οδηγηθούμε στη διαδικασία των διερευνητικών εντολών.

Αν στο προβλεπόμενο διάστημα δεν επιτευχθεί συμφωνία συνεργασίας, θα πάμε σε δεύτερες εκλογές (με λίστα βουλευτών), οι οποίες θα γίνουν το αργότερο έως τις αρχές Ιουλίου. Σε αυτές, οι ψηφοφόροι θα επιλέγουν μόνο κόμμα και όχι υποψήφιους.

ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΨΗΦΙΖΕΤΕ

Μπαίνοντας στο Gov.gr και στην εφαρμογή του gov.gr «Μάθε πού ψηφίζεις», θα χρειαστούν τα εξής στοιχεία: είτε τα προσωπικά στοιχεία (επώνυμο, όνομα, όνομα πατέρα και μητέρας, έτος γέννησης), είτε μόνο τα πεδία του ειδικού εκλογικού αριθμού και το επώνυμο. \ © Newsbreak.gr

Όταν η ελληνική εξωτερική πολιτική κοιμάται

Ta NEA
-
0
Όταν η ελληνική εξωτερική πολιτική κοιμάται
Όταν η ελληνική εξωτερική πολιτική κοιμάται

Του Σάββα Καλεντερίδη*

Και ξαφνικά, μετά τη βοήθεια που παρείχε η Ελλάδα στους σεισμοπαθείς στην Τουρκία, ήλθε η φιλευσπλαχνία Ερντογάν – Τσαβούσογλου με την έκδοση ενός φυλακισμένου, του οποίου ο γιος σκοτώθηκε στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών, κι έτσι, έδεσε το… γλυκό.

Άρχισαν πάλι τα χαριεντίσματα μεταξύ Δένδια και Τσαβούσογλου και οι φανφαρονισμοί για ένα ήρεμο καλοκαίρι. Λες και ο Ερντογάν είχε κατά νου, τώρα που είναι στο… καναβάτσο και σκέφτεται πιο πολύ την επόμενη ημέρα που θα είναι… συνταξιούχος, να κάνει κάτι εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας.

Και είναι λογικό να αναρωτιέται κανείς. Τι έπραξε η Τουρκία και μας έχει κάνει τόσο… χαρούμενους;

-Ανακοίνωσε απόσυρση των στρατευμάτων της από την Κύπρο και ακύρωση των σχεδίων της για εποικισμό της Αμμοχώστου;

-Ανακοίνωσε την ακύρωση του Δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας;

-Ανακοίνωσε την ακύρωση του τουρκολυβικού μνημονίου.

-Πήρε πίσω από τον ΟΗΕ τις επιστολές που έχει στείλει, με τις οποίες αμφισβητεί την κυριαρχία της Ελλάδας στα νησιά, επειδή έχουμε αμυντικές δυνάμεις σ’ αυτά, για να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τις επιθετικές δυνάμεις της Τουρκίας, όταν αποφασίσει να εφαρμόσει τα επιθετικά της σχέδια;

Όχι μόνο δεν έκανε τίποτα απ’ όλα αυτά, αλλά έχουμε έναν πόλεμο ΝΟΤΑΜ’s, με την Άγκυρα να συνεχίζει να θέτει θέμα αποστρατιωτικοποίησης νησιών και εύρους το ελληνικού εναέριου χώρου, έχουμε επίσης το τουρκικό ερευνητικό σκάφος R/V BİLİM-2 για «επιστημονικές» έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ βορείως του νησιού που είναι υπό τον παράνομο έλεγχο του ψευδοκράτους.

Σημειώνεται πως το Κέντρο της Λάρνακας, με ΝAVTEX που εξέδωσε, επισημαίνει ότι οι ενέργειες της Τουρκίας με το σκάφος R/V BİLİM-2 είναι παράνομες και συνιστούν παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των διαδικασιών για την ασφαλή ναυσιπλοΐα.

Όμως, η προσέγγιση δεν περιορίστηκε μόνο στους χαριεντισμούς Δένδια – Τσαβούσογλου. Οι δύο πλευρές προχώρησαν σε συμφωνία να υποστηρίξει η μία την άλλη για επιδιώξεις που έχουν σε διεθνείς οργανισμούς.

Η Τουρκία θα στηρίξει την Ελλάδα για αιρετό μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και η Ελλάδα θα στηρίξει την Τουρκία που επιδιώκει τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO).

Πάντως είναι προφανές, ότι η κίνηση αυτή δεν έχει κανένα νόημα για την Ελλάδα και δεν επηρεάζει θετικά σε καμία περίπτωση τις τουρκικές διεκδικήσεις εις βάρος της Κύπρου και της Ελλάδας. Και δε σημαίνει τίποτε και επί της ουσίας, αφού είναι πολύ πιθανόν μετά τις εκλογές να έχουμε άλλη κυβέρνηση στην Τουρκία.

Όμως να σημειώσουμε, ότι με την ανακοίνωση της στήριξης της Τουρκίας στο θέμα του μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας, η Ελλάδα εξασφαλίζει μια θέση που είναι μάλλον διακοσμητική, που δεν τις προσδίδει σχεδόν κανένα πλεονέκτημα. Αντίθετα, η Ελλάδα, στηρίζοντας την Τουρκία να καταλάβει τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO), πυροβολεί τα ίδια της τα πόδια.

Είναι σαν να προτείνουμε την Τουρκία να γίνει επικεφαλής του «Διεθνούς Οργανισμού Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Καταδίκης των Γενοκτονιών» – εάν υπήρχε ένας τέτοιος οργανισμός.

Δηλαδή, προτείνουμε την Τουρκία «να αναλάβει τη θέση της Γραμματείας ενός διεθνούς οργάνου, που αντικειμενικά, μεταξύ άλλων, έχει την ευθύνη και αρμοδιότητα να ενεργεί και να εξασφαλίζει τη διεθνή έννομη τάξη στη θάλασσα για σκοπούς ασφαλείας των ναυτιλομένων», όπως σημειώνει ο Χρίστος Ζήνωνος, Εμπειρογνώμων Υδρογράφος Χαρτογράφος εκ Κύπρου.

Με άλλα λόγια, βάζουμε ένα κράτος πειρατή, που παραβιάζει όποιον κανόνα του διεθνούς δικαίου βρει μπροστά του και ένα κράτος που δεν έχει αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, τοποτηρητή στις θάλασσες του κόσμου. Κανονικό ξέπλυμα της Τουρκίας.

Αλήθεια, ποιος φωστήρας είχε αυτή τη φαεινή ιδέα; Δεν άκουσε αυτό που λένε στα χωριά μας «βάλαμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα»;

Και υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα. Η Ελλάδα, σωστά πράττοντας, έχει προβεί σε συνομολόγηση συμφωνιών με μια σειρά από χώρες. Οι συμφωνίες αυτές εδράζονται στο κοινό συμφέρον. Εν προκειμένω, πρόκειται για χώρες που έχουν προβλήματα με την Τουρκία και μέσω της όποιας συμφωνίας με την Ελλάδα, η αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών καθίσταται ευκολότερη. Το ίδιο φυσικά σημαίνει και για την Ελλάδα.

Όταν οι χώρες αυτές βλέπουν τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών να κάνει αυτές τις… πιρουέτες, πόσο πιθανό είναι οι χώρες αυτές να εμπιστευθούν την Ελλάδα και να είναι εκεί όταν τις χρειαστούμε;

Σκεφθείτε δε να είναι κανείς στη θέση του Μενέντεζ, που καταγγέλλει την Τουρκία για τα αίσχη που διαπράττει εναντίον της Ελλάδας και την ίδια στιγμή να βλέπει βλακώδεις, με την πολιτική έννοια, κινήσεις από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης, που την ξεπλένουν. Συνέλθετε επιτέλους.

*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής.

Το 98% των Καναδών ενηλίκων έχει πλέον αντισώματα κατά του SARS-CoV-2

Ta NEA
-
0
Το 98% των Καναδών ενηλίκων έχει πλέον αντισώματα κατά του SARS-CoV-2
Το 98% των Καναδών ενηλίκων έχει πλέον αντισώματα κατά του SARS-CoV-2

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα έρευνας μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου 2022

ΟΤΑΒΑ, 27 ΜΑΡΤΙΟΥ 2023 \ CNW | Η Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά δημοσίευσε αποτελέσματα από το δεύτερο κύκλο της καναδικής έρευνας για τα αντισώματα και την υγεία για τον COVID-19 (CCAHS). Αυτή η έρευνα παρέχει μια εθνικά αντιπροσωπευτική μέτρηση του πληθυσμού με αντισώματα κατά του SARS-CoV-2, του ιού που προκαλεί το COVID-19.

Μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου 2022, το 54% των Καναδών ενηλίκων – ή περίπου 16,4 εκατομμύρια Καναδοί – είχαν αντισώματα, που υποδεικνύουν προηγούμενη μόλυνση από τον SARS-CoV-2. Αυτό είναι περισσότερο από 20 φορές υψηλότερο από το 2,6% που παρατηρήθηκε στις αρχές του 2021. Επιπλέον, την ίδια στιγμή, τέσσερις στους δέκα Καναδούς δε γνώριζαν ότι είχαν ποτέ COVID-19.Η Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά συνεργάστηκε με την Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας του Καναδά (PHAC) και την Ειδική Ομάδα Ανοσίας του COVID-19 (CITF) για τη διεξαγωγή αυτής της έρευνας, για την καλύτερη κατανόηση της εξάπλωσης και των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων του COVID-19, συμπεριλαμβανομένων των μακροπρόθεσμων συμπτωμάτων μετά από μόλυνση. Το CCAHS είναι η μεγαλύτερη, σε εθνικό επίπεδο, ολοκληρωμένη μελέτη για τα αντισώματα COVID-19 από ενήλικες Καναδούς. Τα δεδομένα βασίζονται σε δείγματα αποξηραμένων κηλίδων αίματος (DBS) και αποτελέσματα έρευνας που συλλέχθηκαν μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου 2022.

Μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου 2022, σχεδόν όλοι οι Καναδοί ενήλικες (98,1%) είχαν αντισώματα κατά του SARS-CoV-2, που αποκτήθηκαν μέσω εμβολιασμού, προηγούμενης λοίμωξης ή και των δύο. Η έρευνα υποδηλώνει επίσης, ότι ενώ οι νεότεροι Καναδοί ήταν πιο πιθανό να έχουν μολυνθεί από την αρχή της πανδημίας, οι ηλικιωμένοι Καναδοί που ζούσαν σε ιδιωτικές κατοικίες ήταν πιο πιθανό να αγνοούν τη μόλυνση τους. Οι φυλετικοί, μη αυτόχθονες Καναδοί (60,1%) είχαν περισσότερες πιθανότητες να έχουν αντισώματα από λοίμωξη από τους μη φυλετικούς, μη αυτόχθονες Καναδούς (51,8%).

Και στις δέκα επαρχίες, πάνω από 100.000 τυχαία επιλεγμένοι Καναδοί ηλικίας 18 ετών και άνω έλαβαν προσκλήσεις από τη Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά, για να συμμετάσχουν στην έρευνα. Οι ερωτηθέντες έλαβαν ένα κιτ ταχυδρομικώς. Μεταξύ των στοιχείων που περιέχονταν, ήταν ένας σύνδεσμος προς την ηλεκτρονική έρευνα με ερωτήσεις σχετικά με τη γενική τους υγεία, τυχόν χρόνια συμπτώματα και παθήσεις, το ιστορικό COVID-19 και τα σχετικά συμπτώματα, την κατάσταση εμβολιασμού, την πρόσβαση στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης και τη χρήση φαρμάκων.

Εκτός από τις προσκλήσεις για την ολοκλήρωση της διαδικτυακής έρευνας, στους ερωτηθέντες δόθηκαν κιτ δοκιμών DBS, με οδηγίες βήμα προς βήμα, για έλεγχο για αντισώματα COVID-19, καθώς και κιτ δοκιμής σάλιου για δοκιμή για τρέχουσες ή πρόσφατες λοιμώξεις. Οι δοκιμές DBS χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση του αριθμού των Καναδών ενηλίκων που έχουν αντισώματα έναντι του SARS-CoV-2 που έχουν αποκτήσει ή/και προκληθεί από εμβόλιο. Οι ερωτηθέντες που επέλεξαν να πραγματοποιήσουν το στοιχείο δοκιμής DBS έλαβαν μια εξατομικευμένη αναφορά των αποτελεσμάτων τους.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΩΝ

«Εκτιμούμε τη συμμετοχή όσων συμμετείχαν σε αυτήν την έρευνα για τον COVID-19. Η βελτίωση της κατανόησης του COVID-19, συμπεριλαμβανομένων των μακροπρόθεσμων συμπτωμάτων και των επιπτώσεών του, είναι το κλειδί για την αντιμετώπιση και την ανάκαμψη από την πανδημία. Η συμμετοχή σας παρείχε πολύτιμες πληροφορίες για να κατανοήσουμε καλύτερα την έκταση του COVID-19 σε ολόκληρη τη χώρα και να βοηθήσουμε στην υποστήριξη εκείνων που παρουσιάζουν μακροχρόνια συμπτώματα».

Ο αξιότιμος Jean-Yves Duclos, Υπουργός Υγείας

«Αυτά τα εθνικά αντιπροσωπευτικά αποτελέσματα είναι συμπληρωματικά με τα αποτελέσματα της μοντελοποίησης οροθετικού επιπολασμού της Ομάδας Ανοσίας του COVID-19, που βασίζεται σε περισσότερες από είκοσι μελέτες, και αποτελούν ένα σημαντικό πρόσθετο σύνολο δεδομένων για ενσωμάτωση στις μηνιαίες εκτιμήσεις μας. Αυτά τα δεδομένα επιβεβαιώνουν επίσης τα ευρήματα ότι οι φυλετικοί Καναδοί είχαν μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης του COVID-19 από τους μη φυλετικούς Καναδούς, υποδεικνύοντας συστημικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν τώρα».

Catherine Hankins, Co-Chair, COVID-19 Immunity Task Force

«Ευχαριστούμε τους Καναδούς που συνεχίζουν να συμμετέχουν σε αυτή τη μοναδική έρευνα. Τα αποτελέσματα χρησιμοποιούνται από τους εταίρους μας, την Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας του Καναδά, την Task Force Immunity για τον COVID-19, καθώς και επαγγελματίες υγείας, ερευνητές και υπεύθυνους χάραξης πολιτικής σε όλη τη χώρα, για να κατανοήσουν καλύτερα τις κοινωνικές, υγειονομικές και οικονομικές επιπτώσεις του COVID-19 στην ευημερία των Καναδών».

Anil Arora, επικεφαλής στατιστικολόγος του Καναδά

Πηγή: https://www150.statcan.gc.ca/n1/daily-quotidien/230327/dq230327b-eng.htm

Το διακύβευμα ενός Ελεύθερου Έθνους Κράτους

Ta NEA
-
0
Το διακύβευμα ενός Ελεύθερου Έθνους Κράτους

Είναι πρόδηλο, ότι το Ελλαδικό Κράτος, εκ της ιδρύσεως του και εντεύθεν, κατόπιν του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των οπλαρχηγών υπέρ Πίστεως και Πατρίδας, οι σύμμαχες εκάστοτε προστάτιδες δυνάμεις έσπευσαν καθοιονδήποτε τρόπο να το κηδεμονεύσουν, σφετεριζόμενες τον άδολο αγώνα των αγωνισαμένων υπέρ της ζωτικής ελευθερίας, ολοτρόπως την Πατρίδα μας.

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*

[Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω]

Η ως άνω  αντίληψη των Μεγάλων Δυνάμεων δια την εθνική μας ανεξαρτησία (η οποία δηλαδή τους αιφνιδίασε δυσμενώς), δημιούργησε ένα κράτος, μη αυτοδύναμο, ουχί ανεξάρτητο, με ιδιαίτερες ακαμψίες και ανυπέρβλητες αντιφάσεις, προσανατολισμένο αμιγώς επί τη βάσει της πεπολιτισμένης Δύσεως, των Φωτών της Εσπερίας, και της εν γένει καθολικής επαναστάσεως του Διαφωτισμού, συνεπαγομένης της κατίσχυσης δήθεν του Ορθολογισμού και της Επιστήμης έναντι των Θρησκειών.

Το αφήγημα αυτό και οι επιρροές εκ της Δυτικής Εκκλησίας, συνέβαλαν άρδην επί της δημιουργίας και δόμησης ενός έθνους κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση των κρατικών δομών και αρχών της Δύσεως, η επιρροή εξάλλου τοιαύτη αποτυπώνεται εν μέρει απτώς και εις τα πρώτα Συνταγματικά κείμενα της Α’, Β’, και Γ’ εθνοσυνελεύσεων, ήτοι της Επιδαύρου, του Άστρους και της Τροιζήνας, κατά τα προτάγματα του Γαλλικού Διαφωτισμού (πλην όμως ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας διαφοροποιείτο από το Γαλλικό Διαφωτισμό και την Αμερικανική επανάσταση, λόγω του ηθικής υποστάσεως του εθνικού χαρακτήρα της Ελληνικής επαναστάσεως).

Η ως άνω κατάσταση θεμελίωσε, ιδίως μετά τη δολοφονία του Ι. Καποδίστρια, ένα καχεκτικό κράτος, επαρχία της Δύσης, ένα οιονεί προτεκτοράτο το οποίο διοικείται από απόλυτα ελεγχόμενους επιτετραμμένους των αντιπροσώπων των προστάτιδων δυνάμεων, δια μέσου των δυτικών επινοήσεως κομμάτων (Δεξιάς, Αριστεράς κ.λπ.), η ως άνω δε κατάσταση πυροδοτήθηκε έτι περαιτέρω με την εξέγερση των Μπολσεβίκων και τη δημιουργία δομών εξουσίας ανά τον κόσμο με το αφήγημα της εργατικής τάξης και το δήθεν πρόκριμα του Μαρξισμού, ο οποίος πρέσβευε την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος της ιδεολογικής δήθεν μήτρας της πολύφερνης Δύσεως το δίπολο – καπιταλισμού – μαρξισμού.

Τηρουμένων των αναλογιών, η ως άνω ιστορική πραγματικότητα, μετά την πάροδο των χρόνων, διαρκούντος του πρώτου, του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και των νέων διεθνών συσχετισμών με την ενδυνάμωση του Κράτους του Ισραήλ και την πτώση των κρατών του Υπαρκτού Σοσιαλισμού, δημιούργησε την προοπτική μίας Ελλάδας με μεγαλύτερη αυτόνομη πορεία.

Πλην όμως τούτο, παρά το διπλασιασμό της εκ των Βαλκανικών πολέμων, και εν συνεχεία μετά τη συντριπτική ήττα εις τη Μικρασιατική καταστροφή, δια πρώτη φορά, με τη συνθήκη της Γιάλτας και το σχέδιο Μάρσαλ, μέχρι το 1990, υπήρξε εν ψήγματι, μια διαφορετική πορεία της Πατρίδας μας. Το γεγονός όμως αυτό απεδείχθη μία φενάκη, διότι η νέα Προστάτιδα δύναμη, οι Η.Π.Α, μαζί με την Ευρώπη, ουδόλως επέτρεψαν της πολιτισμική ανάταση και οικονομική αναδιάταξη της πατρίδας άνευ της χορηγηθείσης αδείας και λογοδοσίας ως προς τους οιονεί επιτρόπους μας μέχρι σήμερον.

Τα αποτελέσματα της ως άνω πολιτικής τα βιώσαμε, λίαν συντόμως με τα τεκταινόμενα των επαχθών μνημονίων, με τον ολοκληρωτισμό της Υγειονομικής κρίσεως, με τη Συνθήκη των Πρεσπών, αλλά και με τη διπλωματική αδράνεια δια τη διεκδίκηση των κεκτημένων δικαιωμάτων μας, δυνάμει του Δικαίου της Θαλάσσης, ως διεκδικούμενη συνιστώσα διπλωματικής διεκδικήσεως μας έναντι της γείτονος Τουρκίας, αλλά και λίαν προσφάτως εκ της εκρήξεως του πολέμου Ρωσίας – Ουκρανίας όπου συρθήκαμε ηττοπαθώς, απεμπολώντας οιαδήποτε διπλωματική διεκδίκηση δια τη γεωπολιτική διασφάλιση  των συμφερόντων της Ελλάδας αλλά και της Κύπρου.

Η εκχώρηση των εξωτερικής μας πολιτικής εις τις βουλές των πρεσβειών των Προστάτιδων δυνάμεων, καθώς και η χάραξη της Κρατικής Παιδείας μας, εις τρίτα υπερεθνικής προελεύσεως πρόσωπα, τα οποία μάς φθονούν θανάσιμα δια την αναντίλεκτη πρωτοκαθεδρία μας ως Ελλάδα, σχετικώς προς την ίδρυση της μήτρας του παγκόσμιου πολιτισμού, δικαιολογεί, κατά το μάλλον ή ήττον, την, εν προκειμένω, διαχρονική κηδεμονία της Πατρίδας μας, όπως σήμερον κυβερνάται από δοτούς ανθέλληνες, τελούντες εν πλήρη διατεταγμένη υπηρεσία τρίτων, εξυπηρετώντας πρωτίστως, καίτοι αυτοί φέρονται ως ωσεί κυβερνήτες της Ελλάδας, αποκλειστικά αυτά τα συμφέροντα των προρρηθέντων διευθυντηρίων, ούτως δε ερμηνεύεται, καταδεικνύεται και υποδηλώνεται, το μέγεθος της ανελευθερίας μας και η απόλυτη αδυναμία μίας καθόλα αυτόνομης πορείας εξέλιξης και προόδου της Πατρίδας μας, η οποία καθίσταται, μετά ταύτα, μυωπικά προσκολλημένη προς τα κελεύσματα των εκάστοτε και εκασταχού Ισχυρών.

Σήμερον η Ελλάς, είναι εγκιβωτισμένη εις την ειρκτή της προελαυνούσης παγκοσμιοποιήσεως και των υπερεθνικών ταγών, οι οποίοι ευαγγελίζονται τη μεγάλη επανεκκίνηση δια της παγκόσμιας διακυβερνήσεως, όπου η Ελλάς θα είναι μία αποικία των Μεγάλων Δυνάμεων, ένα ετερόνομο προτεκτοράτο, το οποίο θα υφίσταται αδιαμαρτύρητα ένα ιδεολογικό απαρτχάιντ, κατασυκοφαντώντας και εξοστρακίζοντας οιονδήποτε ανιδιοτελή αγωνιστή του έθνους και της Πατρίδας.

1...226227228...441Page 227 of 441