The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-41 published November 11th, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
Ta NEA volume 16-41
Καναδάς: Επιτροπή έρευνας για το Νόμο Έκτακτης Ανάγκης
Καθώς συνεχίζονται οι ακροάσεις της ειδικής επιτροπής, την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου αποκαλύφθηκε, ότι οι διαδηλωτές φορτηγατζήδες λάμβαναν πληροφορίες από τις αστυνομικές αρχές!
ΔΙΑΡΡΟΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
Η κατάθεση του δικηγόρου Κeith Wilson, που εκπροσωπούσε ορισμένους διοργανωτές, παρουσίασε ότι η αστυνομία διέρρεε τακτικά επιχειρησιακά σχέδια και άλλες πληροφορίες στους οργανωτές διαδηλωτές. Μιλώντας ενόρκως κατά τη διάρκεια της ακρόασης της επιτροπής, ο Γουίλσον είπε ότι οι συμπαθείς αξιωματικοί παρείχαν στη συνοδεία πληροφορίες «καθ’ όλη τη διάρκεια» των διαδηλώσεων.
Οι πληροφορίες προερχόντουσαν από την Αστυνομική Υπηρεσία της Οτάβα, τη Βασιλική Καναδική Έφιππη Αστυνομία (RCMP), την Επαρχιακή Αστυνομία του Οντάριο και την Καναδική Υπηρεσία Πληροφοριών Ασφαλείας – η οποία είναι η υπηρεσία κατασκοπείας του Καναδά.
Τα άτομα που διέρρευσαν τις πληροφορίες, ισχυρίστηκε, ήταν «βαθιά ανήσυχα για τις πολιτικές και τις ενέργειες της κυβέρνησης» ως απάντηση στην πανδημία του COVID-19, η οποία τους έκανε να συμπάσχουν με την υπόθεση των διαδηλωτών».
ΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ
ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ
Η δημόσια έρευνα διερεύνησε τι συνέβη με δωρεές αξίας περίπου 25 εκατομμυρίων δολαρίων που πραγματοποιήθηκαν μέσω ηλεκτρονικών μεταφορών, κρυπτονομισμάτων και πλατφορμών συγκέντρωσης κεφαλαίων, όπως το GiveSendGo και το GoFundMe.
Σύμφωνα με έκθεση που δόθηκε στη δημοσιότητα από την επιτροπή την Πέμπτη 3 Νοεμβρίου, περίπου 1 εκατομμύριο δολάρια ξοδεύτηκαν στην πραγματικότητα από τους διάφορους διοργανωτές για τις ανάγκες που προέκυψαν της συνοδείας.
Περίπου 18 εκατομμύρια δολάρια επιστράφηκαν σε δωρητές και τα υπόλοιπα είτε κατασχέθηκαν και τοποθετήθηκαν σε ένα ταμείο τρίτων που εκκρεμούσαν πολιτικά δικαστήρια.
Η επιτροπή ερεύνησε επίσης εάν τα χρήματα προέρχονταν από ξένες πηγές και διαπίστωσε ότι διέφεραν σημαντικά με βάση τον έρανο.
Οι εκστρατείες συλλογής χρημάτων Adopt-A-Trucker και Freedom Convoy 2022 στο GiveSendGo συγκέντρωσαν συνολικά περισσότερα από 13 εκατομμύρια δολάρια και η πλειονότητα των χορηγών αυτών των εκστρατειών ήταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή αλλού.
Ο Benjamin Dichter, ένας από τους βασικούς εκπρόσωπους των διαδηλωτών, λέει ότι βοήθησε να προωθηθεί και να συντονιστεί ένας έρανος για κρυπτονομίσματα για τους διαδηλωτές.
Είπε ότι ήρθε στην πρωτεύουσα τον Ιανουάριο μετά από πρόσκληση της Tamara Lich, μιας από τις διοργανώτριες του «Freedom Convoy», για να είναι εκπρόσωπος των διαδηλωτών. Ο Dichter τόνισε ότι είχε ως στόχο να τερματίσει τις κυβερνητικές εντολές για την πανδημία και να διαδώσει ένα μήνυμα «ειρήνης, αγάπης, ελευθερίας και ενότητας».
Την 28η Οκτωβρίου 1940 δεν υπήρχε προδοσία από Έλληνες, σήμερα όμως;
Καθώς εορτάζαμε όλοι την επέτειο του θρυλικού έπους του 1940, έπεσε σαν μια… κεραμίδα η επιβεβαίωση από τον ίδιο πρωθυπουργό της Ελλάδας, ότι όσα άρματα και οπλισμός αποσύρθηκαν από τα Ελληνικά νησιά, δεν πρόκειται να αντικατασταθούν. Η επιβεβαίωση έγινε σε απάντηση δημοσιογράφων σε συνέντευξη Τύπου που παρεχώρησαν οι ηγέτες Ελλάδας και Γερμανίας.
Τα γερμανικά θωρακισμένα Marder1A3 τα οποία θα αντικαταστήσουν τα ρωσικής προέλευσης ΒΜΡ-1, είναι πιο σύγχρονα σε οπλισμό, πιο ευκίνητα, έχουν 600 ίππους αντί 300 και η θωράκιση τους σχεδόν τριπλή. Όμως δε θα πάνε προς υπεράσπιση των νησιών αλλά στον Έβρο.
Σύμφωνα με αναφορά του Ελληνικού Στρατού, το πυροβόλο των 73 χιλιοστών που είχαν τα ρωσικά ΒΜΡ-1, δε λειτουργούσε πλέον λόγω τεχνικών προβλημάτων. Ο οπλισμός όμως που αποσύρθηκε από τα νησιά ήταν αναγκαίος για την υπεράσπισή τους. Συγκεκριμένα, αποσύρθηκαν και «ταξίδεψαν» για την Ουκρανία τα εξής:
-122 ΤΟΜΑ BMP-1 με όλα τα πυρομαχικά των πολυβόλων τους
-15.000 βλήματα των 73 χλστ.
-15.000 ρουκέτες των 122 χλστ.
-20.000 τυφέκια ΑΚ-47 Καλάσνικοφ
-3.200.000 φυσίγγια των 7,62 χιλιοστών
-60 MANPAD FIM-92 Stinger
-17.000 βλήματα των 155 χιλιοστών
Δημιουργείτε λοιπόν το ερώτημα, γιατί δε θέλουν την αντικατάσταση οπλισμού των νησιών; Χωρίς οπλισμό πως θα αμυνθούμε σε μια τυχόν απόβαση του Ερντογάν; Τι κρύβεται πίσω από αυτό; Μήπως μια καλή κίνηση αποκλιμάκωσης που ικανοποιεί το αίτημα Ερντογάν; Αυτός όμως συνεχίζει να στέλνει 40 με 60 πτήσεις πολεμικών αεροπλάνων και ντρόνς να καταπατούν καθημερινά τον εναέριο χώρο της πατρίδας…
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ…
Για όσους δε γνωρίζετε, στις 29 Οκτωβρίου έτρεξε από τις πρώτες κυβερνήσεις -αυτή της πατρίδας μας- να στείλει εγκάρδιους χαιρετισμούς για την εορτή των γειτόνων 29 Οκτωβρίου, σαν να αποδεχόντουσαν τον αποδεκατισμό των Ελλήνων της Σμύρνης από τον Κεμάλ. Μήπως η απόσυρση οπλισμού από τα νησιά και η μη αντικατάσταση τους, ήταν δώρο προς τον Ερντογάν;
ΣΕΝΑΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ;
Εύχομαι να μην είναι το ίδιο σενάριο του ‘74 όταν το έδαφος ήταν πρόσκαιρο, για μια απόβαση στην Κύπρο, μια και «έλειπε» η Ελληνική μεραρχία την οποία απέσυραν το 1967. Η Βρετανία δεν επέτρεπε πάνω από 950 εθνοφρουρούς στην ελληνική πλευρά και 650 φρουρούς στην τουρκική πλευρά. Η μεραρχία λοιπόν ήταν παράνομη. Όμως η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου, έστειλε το καλοκαίρι του 1964 τους άνδρες της κατά τμήματα με πολιτικά ρούχα, στην Κύπρο, έτοιμη σε περίπτωση (απίθανη) επέμβασης των Τούρκων. Η μεραρχία έδινε το αίσθημα της ασφάλειας από τους βομβαρδισμούς της Τουρκικής Αεροπορίας.
Το ίδιο έτος, η δημοκρατική Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου, η αντιπολίτευση Π. Κανελλόπουλου και ο Βασιλιάς, πρότειναν στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ την άμεση κήρυξη της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα.
Ο Μακάριος αρνήθηκε. Οι αυλικοί του και οι εξαρτώμενοί του και κυρίως το κομμουνιστικό ΑΚΕΛ συκοφαντούσαν, και έβριζαν τη Μεραρχία, την Ελλάδα και την Ένωση.
Εκείνη την εποχή άρχισε η γκετοποίηση των Τουρκοκυπρίων και η αρχή εφαρμογής του σχεδίου για τη διχοτόμηση της Κύπρου και κατάργησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, βασισμένη στις Συνθήκες Ζυρίχης και Λονδίνου, με υπογραφή και του Μακαρίου.
Ξέροντας ότι η μεραρχία ήταν παράνομη, το 1967, η Τουρκία απαίτησε με απειλή πολέμου την απόσυρση της. Με τις «ευλογίες» των Αμερικανών το πέτυχαν… Στις 22 Νοεμβρίου του 1967 απετράπη Ελληνοτουρκικός πόλεμος, ενώ οι προετοιμασίες είχαν προχωρήσει πολύ: προετοιμασία του Ελληνικού στρατού στον Έβρο, που κατά τις εκτιμήσεις ειδικών και μη θα ήταν νικηφόρα στην Ανατολική Θράκη, αλλά θα κινδύνευαν η Κύπρος και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου – όπως τώρα με την απόσυρση οπλισμού.
Για την απόσυρση της μεραρχίας κάποιοι κατηγορούν το καθεστώς της δικτατορίας του Παπαδόπουλου, ο οποίος δέχτηκε μετά από συνάντηση που είχε με τον Ντεμιρέλ στην Αλεξανδρούπολη το Σεπτέμβριο του 1967.
Άλλοι κατηγορούν τον Μακάριο, ο οποίος φοβόταν ότι η Ελληνική μεραρχία είχε σκοπό να τον ρίξει. Ο Μακάριος ήταν ξεκάθαρος ανθενωτικός. Διώχνοντας τη Μεραρχία (κι αυτός), άφησε απροστάτευτο το νησί.
Όποιοι κι αν ήταν οι φταίχτες, το γεγονός παραμένει ότι το έδαφος ήταν πρόσκαιρο για την απόβαση του Αττίλα το ‘74 και αργότερα το ‘78.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
Είναι πολύ περίεργο πως γίνεται οι γείτονες – που ήταν πολύ πίσω στον τομέα αυτό από εμάς – την τελευταία εικοσαετία έκαναν άλματα και τώρα μάλιστα ετοιμάζουν -όπως λένε- και υπερηχητικούς πυραύλους παρόμοιους με τους ρωσικούς. Φυσικά, αυτοί που επωφελήθηκαν από το πάγωμα της Αμυντικής Βιομηχανίας είναι οι «φίλοι» σύμμαχοι, που μας πουλούν διάφορους οπλισμούς.
Η Ελλάδα αν θέλει να είναι ισχυρή χώρα, οφείλει να επενδύσει στην εγχώρια, αμυντική βιομηχανία της. Ήδη 180 και πλέον ελληνικές εταιρείες που έχουν 400% περισσότερο τεχνογνωσία από τις τουρκικές, διαπρέπουν, κατασκευάζοντας αμυντικό εξοπλισμό, περισσότερο για άλλες χώρες:
-Στην Ξάνθη κατασκευάζονται οι συσσωρευτές πολεμικών πλοίων και υποβρυχίων 30 χώρων
-Η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία συντηρεί πολεμικά της Σαουδικής Αραβίας
-Στο Βόλο κατασκευάζεται το καλούπι των γερμανικών τανκ Leopard
-Κατασκευάζεται στην Ελλάδα κόμματι των πυραυλικών PATRIOTS
-Η Ελληνική THEON προμηθεύει τα συστήματα διόπτρες όρασης στους Αμερικανούς πεζοναύτες
Αναρωτιόμαστε, γιατί όλες αυτές τις δεκαετίες και κυρίως την τελευταία, οι κυβερνήσεις δεν επενδύουν στο εγχώριο προϊόν; Παράδειγμα τα τεθωρακισμένα μεταφοράς της ΕΛΒΟ «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ» κοστίζουν 35% λιγότερο και είναι από τα καλύτερα.
Είναι αναγκαίο η δημιουργία Υφυπουργείου που θα ασχολείται μόνο με την αμυντική βιομηχανία. Για μην υπάρχουν παράθυρα για μίζες όπως στο παρελθόν, επιβάλλεται μια κοινοβουλευτική επιτροπή επιτήρησης, αποτελούμενη από βουλευτές όλων των κομμάτων, αξιόλογους δικαστικούς και πρώην εν αποστρατεία ανώτατους αξιωματικούς. Η επιτροπή θα είναι αυτή που θα ελέγχει, προτείνει και αποφασίζει για όλες τις αμυντικές αγορές της χώρας. Με αυτό το τρόπο θα εξαλειφθούν οι λεγόμενες μίζες.
ΚΕΜΠΕΚ: Έρχονται οι επιταγές σας των $400 ή $600
Τρία πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε σχετικά με την επιταγή που θα σας στείλει η κυβέρνηση του CAQ για την αντιμετώπιση του πληθωρισμού
Ξέρω ότι πολλοί στην παροικία μας δε συμφωνούν με τις πολιτικές της κυβέρνησης CAQ για πολλά θέματα. Αλλά αν υπάρχει ένα πράγμα που την ξεχωρίζει από άλλες κυβερνήσεις, είναι όταν υπόσχεται χρήματα στους Κεμπεκιώτες, οι υποσχέσεις γίνονται πράξεις. Η κυβέρνηση λοιπόν πρόκειται να σας στείλει μια επιταγή 400 ή 600 δολαρίων. Τι πρέπει να γνωρίζεται;
1] Θα λάβετε την επιταγή εφόσον το εισόδημα σας δεν υπερβαίνει τις 100.000 $. Κάθε πολίτης του οποίου το ακαθάριστο ετήσιο εισόδημα (πριν από τις κρατήσεις) δεν υπερβαίνει τα 50.000$ θα δικαιούται επιταγή 600$. Όσοι κερδίζουν λιγότερα από 100.000 δολάρια ετησίως (αλλά περισσότερα από 50.000 δολάρια) θα δικαιούνται ένα ποσό 400$, επιβεβαίωσε ο πρωθυπουργός σε συνέντευξη Τύπου την περασμένη εβδομάδα.
Το ποσό της επιταγής που θα σταλθεί από τη Revenu Québec θα βασιστεί στις φορολογικές δηλώσεις που κάνατε για το οικονομικό έτος 2021. Επομένως, όλοι οι κάτοικοι του Κεμπέκ που είναι επιλέξιμοι για οικονομική βοήθεια θα τη λάβουν αυτόματα.
Συγκεκριμένα, 6,4 εκατομμύρια κάτοικοι του Κεμπέκ κερδίζουν λιγότερα από 100.000 δολάρια ετησίως, ή το 94% των πολιτών ηλικίας 18 ετών και άνω. Από αυτόν τον αριθμό, 1,8 εκατομμύρια θα πρέπει να λάβουν επιταγή 400 δολαρίων, ενώ 4,6 εκατομμύρια κάτοικοι με εισόδημα μικρότερο από 50.000 δολάρια ετησίως, θα πρέπει να λάβουν επιταγή 600 δολαρίων.
2] Πρόκειται για επιταγή και όχι πίστωση φόρου. Σε αντίθεση με την έκπτωση φόρου 500$ που χορηγήθηκε στην αρχή του έτους, αυτή η νέα επαρχιακή βοήθεια θα σταλθεί στο σπίτι σας ή κατευθείαν στο λογαριασμό της τραπέζης σας. Το ποσό που δικαιούστε δε θα μειωθεί από απλήρωτα υπόλοιπα που χρωστάτε στη Revenu Québec.
3] Θα έχετε την επιταγή πριν από τα Χριστούγεννα. Η κυβέρνηση σκοπεύει να στείλει τις επιταγές «πριν τα Χριστούγεννα» μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου. Λεπτομέρειες θα μάθουμε όταν κατατεθεί η οικονομική ενημέρωση (ή μίνι προϋπολογισμός), που έχει προγραμματιστεί για λίγες ημέρες μετά την επανέναρξη των κοινοβουλευτικών εργασιών, στις 29 Νοεμβρίου.
Επίσης, τα άτομα άνω των 70 ετών πρόκειται να λάβουν επιπλέον βοήθεια των 2.200$ όπως είχε υποσχεθεί κατά την προεκλογική εκστρατεία ο Francois Légault. Tέλος, η κυβέρνηση δε σκοπεύει να επανεξετάσει τα ποσά των επιταγών, λόγω της πρόσφατης αύξησης του βασικού επιτοκίου.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΜΩΣ: Όλα τα μηνύματα που θα λάβετε στο κινητό σας ή στο email σας είναι πλαστά και μην τα απαντάτε!
Κουρελόχαρτο η συμφωνία της Τουρκίας με τη Λιβύη!
Κουρελόχαρτο η συμφωνία της Τουρκίας με τη Λιβύη!" title="Κουρελόχαρτο η συμφωνία της Τουρκίας με τη Λιβύη!" />
ψ
Μεγάλη ήττα για την Τουρκία, στην προσπάθειά της να νομιμοποιήσει το τουρκολιβυκό μνημόνιο, συνιστά η αποτυχία της στον ΟΗΕ να ακυρώσει το άρθρο 6 της Πολιτικής Συμφωνίας για τη Λιβύη και να νομιμοποιήσει τη δική της παράνομη συμφωνία με την προσωρινή κυβέρνηση του Ντμπεϊμπά για την αξιοποίηση των λιβυκών υδρογονανθράκων.
Σύμφωνα με την ανάρτηση του λιβυκού μέσου ενημέρωσης Al Marsad στο Twitter, «η Τουρκία απέτυχε να διαγράψει το άρθρο 6 της Πολιτικής Συμφωνίας που απαγορεύει στην κυβέρνηση της Τρίπολης να συνάπτει νέες διεθνείς συμφωνίες, και αυτό θα μπορούσε να βλάψει τις φιλοδοξίες της Άγκυρας να αναπτύξει έρευνες για υδρογονάνθρακες στα λιβυκά ύδατα».
Σύμφωνα με την Αφρικανική Υπηρεσία Πληροφοριών, ο πρεσβευτής της Τουρκίας στον ΟΗΕ Φεριντούν Χάντι Σινιρλίογλου ζήτησε να διαγραφεί ένα άρθρο από κείμενο που βρισκόταν υπό διαπραγμάτευση σχετικά με την Αποστολή Υποστήριξης των Ηνωμένων Εθνών στη Λιβύη. Το άρθρο δεν επιτρέπει στην προσωρινή κυβέρνηση της Τρίπολης να συνάπτει διεθνείς συμβάσεις, όπως αυτή με την Τουρκία, για έρευνα υδρογονανθράκων στα λιβυκά ύδατα.
Η Τουρκία ζήτησε τη διαγραφή του άρθρου, τη στιγμή που το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ συζητούσε την ανανέωση της εντολής της Αποστολής Υποστήριξης του ΟΗΕ (UNSMIL) στη Λιβύη για ακόμα ένα χρόνο. Τελικά το ψήφισμα εγκρίθηκε ομόφωνα την Παρασκευή 28/10 και η θητεία της UNSMIL παρατείνεται μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2023.
Την εξέλιξη αυτή χαιρέτισαν διπλωματικές πηγές από το υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, οι οποίες τόνιζαν πως «η ομόφωνη υιοθέτηση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ της απόφασης για την ανανέωση της Αποστολής του ΟΗΕ στη Λιβύη για ένα χρόνο αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη, την οποία χαιρετίζει η Ελλάδα».
Υπογράμμισαν, ακόμα, ότι «ιδιαίτερα συγκρατείται ότι στο κείμενο της απόφασης γίνεται για πρώτη φορά ρητή αναφορά στο άρθρο 6 της συμφωνίας του φόρουμ πολιτικού διαλόγου της Λιβύης, η οποία προβλέπει ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να συνάπτει συμφωνίες που θα δεσμεύουν τη χώρα στο μέλλον και μπορεί να είναι επιβλαβείς για την εξωτερική πολιτική της χώρας. Η υπογραφή μεταξύ της κυβέρνησης της Τρίπολης και της Τουρκίας του “memorandum” για τους υδρογονάνθρακες εμπίπτει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία».
Η Τουρκία θέλει τη διαγραφή του άρθρου 6 διότι ακυρώνει τη δυνατότητα της προσωρινής κυβέρνησης της Τρίπολης να υπογράφει διεθνείς συμφωνίες, όπως αυτή που υπέγραψε ο προσωρινός πρωθυπουργός Αμπντούλ Χαμίντ αλ Ντμπεϊμπά με την Άγκυρα για αξιοποίηση των λιβυκών υδρογονανθράκων. Την Πολιτική Συμφωνία για τη Λιβύη (LPDF), στην οποία περιλαμβάνεται το άρθρο 6, είχε μάλιστα επικαλεστεί το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όταν τοποθετήθηκε γι’ αυτό το επίμαχο θέμα.
© dimokratia.gr
Ιωαννίδης: «Τελικά ο Covid-19 ήταν πολύ λιγότερο θανατηφόρος απ’ ότι εκτιμήθηκε»
Tο συμπέρασμα μιας νέας σημαντικής μελέτης με επικεφαλής τον Καθηγητή Ιατρικής και Επιδημιολογίας στο Stanford University
Τελικά, ο Covid-19 είναι πολύ λιγότερο θανατηφόρος στο μη ηλικιωμένο πληθυσμό από ότι πιστευόταν προηγουμένως, κατέληξε στο συμπέρασμα μιας νέας σημαντικής μελέτης με επικεφαλής τον Γιάννη Ιωαννίδη, Καθηγητή Ιατρικής και Επιδημιολογίας στο Stanford University.
Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Δρ. Γιάννης Ιωαννίδης έγκαιρα είχε προειδοποιήσει στις 17 Μαρτίου 2020 σε άρθρο του στο Stat News, υποστηρίζοντας προληπτικά ότι «λαμβάνουμε αποφάσεις χωρίς αξιόπιστα δεδομένα» και «με lockdown μηνών, αν όχι ετών, η ζωή σταματά σε μεγάλο βαθμό, οι βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες είναι εντελώς άγνωστες και δισεκατομμύρια, όχι μόνο εκατομμύρια, ζωές μπορούν τελικά να διακυβευτούν».
Στη νέα μελέτη η οποία βρίσκεται υπό αξιολόγηση, ο καθηγητής Ιωαννίδης και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι σε 31 εθνικές μελέτες οροθετικού επιπολασμού την εποχή πριν από τον εμβολιασμό, το μέσο (διάμεσο) ποσοστό θνησιμότητας από μόλυνση από τον COVID-19 υπολογίστηκε ότι ήταν μόλις 0,035 για άτομα ηλικίας 0-59 ετών και 0,095% για άτομα ηλικίας 0-69 ετών.
Μια περαιτέρω ανάλυση ανά ηλικιακή ομάδα διαπίστωσε, ότι ο μέσος όρος οροθετικού επιπολασμού IFR ήταν 0,0003% στα 0-19 έτη, 0,003% στα 20-29 έτη, 0,011% στα 30-39 έτη, 0,035% στα 40-49 έτη, 0,129% στα έτη 50-59 ετών και 0,501% στα 60-69 έτη.
Η μελέτη αναφέρει ότι αποδεικνύεται «πολύ χαμηλότερο IFR πριν από τον εμβολιασμό σε μη ηλικιωμένους πληθυσμούς από ότι είχε παρουσιαστεί».
Μια ανάλυση ανά χώρα αποκαλύπτει το ευρύ φάσμα των τιμών οροθετικού επιπολασμού IFR σε διαφορετικούς πληθυσμούς. Ποσοστό θνησιμότητας λόγω μόλυνσης (IFR) και διάστημα εμπιστοσύνης 95% ανά χώρα για άτομα κάτω των 70 ετών.
Οι πολύ υψηλότερες τιμές για 7 χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά υποδηλώνουν ότι ορισμένες από τις διαφορές μπορεί να είναι τεχνολογίες, για παράδειγμα, του τρόπου με τον οποίο υπολογίζονται οι θάνατοι από τον Covid, ιδιαίτερα όπου τα υπερβολικά επίπεδα θανάτων είναι παρόμοια.
Σημειώστε επίσης, ότι οι μελέτες χρονολογούνται από διάφορα σημεία κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της πανδημίας, τα περισσότερα από αυτά πριν από το μεγάλο χειμερινό κύμα του 2020-2021, όταν τα επίπεδα εξάπλωσης και οι αριθμοί θανάτων διέφεραν περισσότερο από ότι αργότερα στην πανδημία… τα κύματα προκάλεσαν σύγκλιση των στατιστικών των χωρών.
Ο λόγος που ορισμένες χώρες είχαν πολύ χαμηλότερες τιμές και άλλες πολύ υψηλότερες δεν είναι απολύτως σαφής. Οι συγγραφείς προτείνουν ότι «μεγάλο μέρος της ποικιλομορφίας στον οροθετικό επιπολασμό IFR μεταξύ των χωρών εξηγείται από τις διαφορές στη δομή ηλικίας».
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ IFR
ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΗΛΙΚΙΑΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ;
Οι συγγραφείς παρουσιάζουν μια σειρά από εξηγήσεις, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών δεδομένων (π.χ. εάν ο αριθμός των θανάτων ή ο οροθετικός επιπολασμός δε μετράτε με ακρίβεια), την παρουσία και τη σοβαρότητα των συν-νοσηροτήτων (για παράδειγμα, η παχυσαρκία επηρεάζει το 42% του πληθυσμού των ΗΠΑ, αλλά το ποσοστό των παχύσαρκων ενηλίκων είναι μόνο 2% στο Βιετνάμ, 4% στην Ινδία και κάτω από 10% στις περισσότερες αφρικανικές χώρες, αν και επηρεάζει σχεδόν το 40% των γυναικών της Νότιας Αφρικής), η παρουσία αδύναμων ατόμων σε οίκους ευγηρίας και οι διαφορές στη διαχείριση, την υγειονομική περίθαλψη, τη συνολική κοινωνική υποστήριξη και επίπεδα προβλημάτων από τα φάρμακα.
Ο Καθηγητής Ιωαννίδης έχει δημοσιεύσει στο παρελθόν μια σειρά από εργασίες που εκτιμούν το IFR του COVID-19 χρησιμοποιώντας έρευνες οροθετικού επιπολασμού.
Αυτός και η ομάδα του καταλήγουν στο συμπέρασμα, ότι οι νέες εκτιμήσεις τους παρέχουν μια βάση από την οποία μπορούν να αξιολογηθούν περαιτέρω μειώσεις IFR μετά την ευρεία χρήση εμβολιασμού, προηγούμενες μολύνσεις και την εξέλιξη νέων παραλλαγών, όπως της Όμικρον.
© primenews.press/ioannidis-telika-o-covid-19-itan-poly-ligotero-thanatiforos-ap-oti-ektimithike/
Οι γερμανικές οφειλές και οι ντουφεκιές στον αέρα
Οι γερμανικές οφειλές και οι ντουφεκιές στον αέρα" title="Οι γερμανικές οφειλές και οι ντουφεκιές στον αέρα" />
Ο τρόπος με τον οποίον ο Κ. Μητσοτάκης έθεσε το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων προς την Ελλάδα κατά την κοινή συνέντευξη τύπου (27-10-22) με τον Καγκελάριο Όλαφ Σολτς, καταδεικνύει ότι ούτε θέλει ούτε μπορεί να συγκρουστεί με το Βερολίνο προκειμένου να υπερασπιστεί ύψιστα εθνικά συμφέροντα.
Της Μαρκέλλας Καβαλιεράτου
Αναφερόμαστε στις ελληνικές απαιτήσεις από το κατοχικό δάνειο, τις επανορθώσεις για υλικές καταστροφές, τις αποζημιώσεις των θυμάτων και την επιστροφή κλαπέντων αρχαιολογικών θησαυρών. Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, σε έκθεσή του που κατατέθηκε στη Βουλή το 2015, υπολόγισε τις συνολικές γερμανικές οφειλές σε 278,7 δις ευρώ. Στο ποσόν αυτό πρέπει να προστεθούν και οι τόκοι από τότε μέχρι σήμερα. Πρόκειται για περισσότερα από 310 δις ή περίπου το 80% του σημερινού δημόσιου χρέους της Ελλάδας. Υπάρχουν βέβαια και άλλες εκτιμήσεις που ανεβάζουν το συνολικό ποσό σε υψηλότερα επίπεδα.
Χαρακτηριστικά ο Κ. Μητσοτάκης κατά τη συνέντευξη τύπου είπε: «…Δε θα κρύψω ότι για την Αθήνα παραμένει ανοιχτό το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων. Ειδικά του κατοχικού δανείου. Η ρύθμισή του θα ήταν αμοιβαία επωφελής. Σε μια συγκυρία, μάλιστα, που η ελληνογερμανική σύμπλευση απέναντι στις προκλήσεις των καιρών είναι ακλόνητη». Αργότερα, απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου πρόσθεσε: «Ειδικά το ζήτημα του κατοχικού δανείου έχει ιδιαιτερότητες».
Είναι προκλητικό ότι από τις συνολικές γερμανικές οφειλές ο κ. Μητσοτάκης εστίασε στο κατοχικό δάνειο το οποίο αποτελεί το σχετικά μικρότερο ποσό (10,3 δις) και πρόσθεσε ότι αυτό έχει και ιδιαιτερότητες. Ακόμα και καλοπροαίρετοι να ήταν οι Γερμανοί η συζήτηση, μετά την προτροπή του κ. Μητσοτάκη, θα περιοριζόταν στο κατοχικό δάνειο και λόγω «ιδιαιτεροτήτων» η διαπραγμάτευση θα οδηγείτο μάλλον σε αδιέξοδο! Το υπόλοιπο και συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των οφειλών, για ακόμα μια φορά, παραπέμφθηκε στις «ελληνικές καλένδες».
Χαρακτηριστικό είναι επίσης, ότι ο Καγκελάριος Σολτς δεν αναφέρθηκε καθόλου στο θέμα των γερμανικών οφειλών και όταν ένας δημοσιογράφος υπέβαλλε σχετική ερώτηση δεν απάντησε γιατί, όπως είπε, δεν είχε ακούσει την ερώτηση. Η πάγια θέση της γερμανικής πλευράς σ’ όλες τις ρηματικές διακοινώσεις των ελληνικών κυβερνήσεων είναι ότι: «Το θέμα νομικά και πολιτικά έχει λήξει». Οι δύο τελευταίες ρηματικές διακοινώσεις έγιναν το 2019 (επί ΣΥΡΙΖΑ) και το 2020 (επί ΝΔ) πάντα για επικοινωνιακούς λόγους, αφού δε συνοδεύονταν από καμιά άλλη ενέργεια. Ήταν «ντουφεκιές στον αέρα». Το ίδιο ισχύει και για την πρόσφατη αναφορά του Κ. Μητσοτάκη αφού συνοδευόταν από τη δήλωση ότι «η ελληνογερμανική σύμπλευση είναι ακλόνητη»!
Το Βερολίνο προκειμένου να υπονομεύσει τις ελληνικές διεκδικήσεις προωθεί και χρηματοδοτεί ψευδεπίγραφες «πρωτοβουλίες συμφιλίωσης» όπως η Ελληνογερμανική Συνέλευση, το Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον, το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας, προγράμματα για την αναθεώρηση της ιστορίας της Κατοχής, που διδάσκονται στα σχολεία και υποσχέσεις «δωρεών» και «επενδύσεων» στους μαρτυρικούς τόπους. Όλα αυτά στοχεύουν στην άμβλυνση της ιστορικής μνήμης και άρα την αποδυνάμωση των απαιτήσεων του ελληνικού λαού για αποζημίωση και δικαιοσύνη. Το τραγικό είναι ότι διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις αποδέχονται και συμμετέχουν σ’ αυτές τις γερμανικές πρωτοβουλίες.
Προς επίρρωση των ανωτέρω σε συνέντευξή του στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, την παραμονή της συνάντησής του με τον Κ. Μητσοτάκη, ο Όλαφ Σολτς είπε: «Νομικά και πολιτικά το ζήτημα των επανορθώσεων έχει λήξει. Ταυτόχρονα είναι ξεκάθαρο ότι οι Γερμανοί έχουν διαπράξει τρομερά εγκλήματα. Γι’ αυτό το λόγο είναι για μας τόσο σημαντική η επεξεργασία και η μνήμη και γι’ αυτό το λόγο είναι για μένα τόσο σημαντική η συνεργασία σε προγράμματα εκπαίδευσης και μνήμης».
Είναι σαφές ότι οι Γερμανοί μπαταχτσήδες ενδιαφέρονται βασικά να μην πληρώσουν ούτε σεντς και παράλληλα να κάνουν «πλύση εγκεφάλου» στην ελληνική κοινωνία, ώστε να αποδεχτεί ότι οποιαδήποτε απαίτηση για αποζημιώσεις είναι παράλογη. Έτσι, ανενόχλητοι θα συνεχίσουν να εισπράττουν το τμήμα που τους αναλογεί από τα ετήσια τοκοχρεολύσια του ελληνικού χρέους.
Η Ελλάδα θα μπορέσει να εισπράξει τις συνολικές γερμανικές οφειλές μόνο αν καταφέρει να σπάσει τα δεσμά της οικονομικής εξάρτησης που συνίστανται από την απουσία εθνικού νομίσματος και από το συναλλαγματικό ευρωχρέος. Έτσι θα αποκτήσει την αναγκαία ανεξαρτησία, ώστε να έρθει σε μετωπική ρήξη με τη γερμανική ηγεμονία στην Ευρωζώνη.
Εκτός από τα νομικά επιχειρήματα, τις διαπραγματεύσεις και την τυχόν προσφυγή σε κάποιο διεθνές δικαστήριο, υπάρχει και το όπλο της δήμευσης ή κατάσχεσης γερμανικών περιουσιών (υπάρχουν πολλές στην Ελλάδα). Υπάρχει και η συνεργασία με την Πολωνία που επίσης απαιτεί αποζημιώσεις (1,3 τρις) από τη Γερμανία. Ο αντίπαλος πρέπει να γνωρίζει εξ’ αρχής ότι θα υποστεί απώλειες για να αναγκαστεί να συμβιβαστεί. Πρέπει να γίνει σαφές, ότι η διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων είναι ένας οικονομικός πόλεμος και χρειάζονται τα αναγκαία όπλα για να κερδηθεί.
Σ’ αυτόν τον οικονομικό πόλεμο, η Γερμανία θα επιχειρήσει για μια ακόμη φορά να μας καταστρέψει όπως έκανε και το 2010 με τα μνημόνια. Γι’ αυτό προϋπόθεση επιβίωσης του Ελληνισμού είναι η νομισματική και οικονομική ανεξαρτησία του στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Αυτά ας τα έχουν υπόψιν τους οι κάθε κατηγορίας γερμανόφιλοι, γερμανόφοβοι και γερμανόπληκτοι, που απλώς γκρινιάζουν και επαιτούν.
Κυβέρνηση: «Να μην κάνουμε το μεγάλο λάθος»
Στο Μαξίμου έχουν έτοιμο το σχέδιο δράσης για την προεκλογική περίοδο και αναμένουν μόνο την ημερομηνία των εκλογών
Οι δημοσκοπήσεις είναι εξόχως ενθαρρυντικές για την κυβέρνηση και ημέρα με την ημέρα, τόσο το Μαξίμου, όσο και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας εισέρχονται στον προεκλογικό αγώνα, με στόχο φυσικά την αυτοδυναμία στις δεύτερες εκλογές, όπου θα έχει ξεπεραστεί το εμπόδιο της απλής αναλογικής.
Του Μιχάλη Κωτσάκου
© iapopsi.gr
Ήδη στο Μαξίμου έχουν σχεδιαστεί σχεδόν τα πάντα. Και μιλάμε για τις εξορμήσεις, τις περιοδείες, τα εγκαίνια έργων πνοής και γενικά η άμεση επαφή του Κυριάκου Μητσοτάκη με τους πολίτες, ακόμη και αυτούς που δε θα τον ψηφίσουν. Εξάλλου, ο πρωθυπουργός έχει τονίσει πολλάκις, ότι επιθυμεί να συνομιλεί και με πολίτες που είναι ψηφοφόροι άλλων κομμάτων, προκειμένου να ακούει τα παράπονα τους, τις ανησυχίες τους και φυσικά τις διαφωνίες τους πάνω στην πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση.
Όμως στο Μαξίμου ήδη αναζητούν και την κατάλληλη ημερομηνία για τις πρώτες κάλπες, προκειμένου να καταρτιστεί το προεκλογικό χρονοδιάγραμμα. Το πρόγραμμα λίγο-πολύ είναι γνωστό. Όμως χρειάζεται χρόνο για να ξεδιπλωθεί και να αναλυθεί καταλλήλως κατά την προεκλογική περίοδο. Οπότε, το μόνο που μένει, είναι να καθοριστεί ο χρόνος που θα στηθούν οι πρώτες κάλπες για να ξεδιπλωθεί όλη η προεκλογική στρατηγική.
Πάντως σε αυτό που συμφωνούν όλοι οι συνεργάτες του πρωθυπουργού κι αυτό που επισημαίνεται σε όλες τις συσκέψεις είναι ένα: «Να μην κάνουμε ένα μεγάλο λάθος. Μία γκάφα ανεπανόρθωτη». Διότι όλοι αντιλαμβάνονται πως σφάλματα θα υπάρξουν. Όπως και αστοχίες, όπως και λάθος διατυπώσεις. Αυτές, όπως έχει επισημάνει και ο γκουρού της επικοινωνίας, Σταν Γκρίνμπεργκ, μπορεί να ξεπεραστούν χάρη στη δημοφιλία του πρωθυπουργού, αλλά και την αμεσότητα που έχει με τον κόσμο. Όμως ένα μεγάλο λάθος, πιθανόν να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά. Και ο Γκρίνμπεργκ, ως άνθρωπος που έχει χειριστεί δεκάδες προεκλογικές καμπάνιες σε μεγάλες χώρες, από τη στιγμή που έχει εξασφαλίσει ότι όλοι θα είναι προσεκτικοί, στήνει καραούλι για να εκμεταλλευθεί το λάθος του αντιπάλου.
Στόχος του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι, σύμφωνα με τους συνεργάτες του, να αναδείξει το έργο που πραγματοποίησε η κυβέρνησή του σε όλους τους τομείς, παρά τις μεγάλες δυσκολίες με τις οποίες ήρθε αντιμέτωπη. «Οι πολίτες αναγνωρίζουν την προσπάθεια που καταβάλλεται, όπως και την πλήρη απουσία αξιόπιστων εναλλακτικών προτάσεων και γι’ αυτό σε όλες τις μετρήσεις η Ν.Δ. κρατάει αλώβητο, αν δε διευρύνει κιόλας, το προβάδισμα έναντι του ΣΥΡΙΖΑ», υποστηρίζουν.
Ταυτόχρονα, ακολουθώντας και τις τάσεις των δημοσκοπήσεων που δείχνουν ότι το ενδιαφέρον των πολιτών εστιάζεται στην ακρίβεια, στην ασφάλεια και στα Ελληνοτουρκικά, το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου σχεδιάζει να δώσει έμφαση στα μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση για την αναχαίτιση των επιπτώσεων από την παγκόσμια ενεργειακή κρίση. Οπότε όλοι περιμένουν την απόφαση του πρωθυπουργού για την ημερομηνία των εκλογών, ώστε να προχωρήσουν το σχεδιασμό.
Προς ώρας, ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά του, ούτε έχει εκμυστηρευτεί κάτι ακόμη και στους καθημερινούς συνομιλητές του. Απλά όλοι αποκλείουν το ενδεχόμενο να στηθούν κάλπες τον Ιούνιο, καθώς από το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου του 2023 ξεκινούν οι πανελλαδικές και όπως έχει πει ο πρωθυπουργός σε ανύποπτο χρόνο, δε θέλει να προκληθεί ανησυχία κι ενόχληση στους μαθητές και στις οικογένειες τους με τη διαδικασία των εκλογών.
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΧΑ
Οπότε, το συμπέρασμα που εξάγεται είναι, ότι οι πιο πιθανές ημερομηνίες για να στηθούν οι πρώτες κάλπες είναι οι δύο πρώτες Κυριακές του Απριλίου του 2023. Μιλάμε για τις 2 και 9 Απριλίου. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η 26η Μαρτίου πρέπει να αποκλειστεί, καθώς είναι μάλλον άκομψο το Σάββατο 25 Μαρτίου να εορτάζουμε την εθνική εορτή και την επομένη να τρέχουμε να ψηφίζουμε. Επίσης, η 9η Απριλίου είναι η Κυριακή των Βαΐων, όποτε όλοι θα έχουν το μυαλό τους στο Πάσχα και η χαλαρότητα της ψήφου είναι κάτι που θέλει να αποφύγει το κυβερνών κόμμα. Η Νέα Δημοκρατία, όπως έχουν τονίσει ουκ ολίγες φορές τα στελέχη της, επιθυμεί στην πρώτη κάλπη (της απλής αναλογικής) να πιάσει ένα ποσοστό κοντά στο 34%, όπου εύκολα στις επαναληπτικές με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής να ανέβει στο μαγικό αριθμό 39% που εξασφαλίζει σε όλα τα σενάρια αυτοδυναμία.
Εάν, λοιπόν, οι πρώτες εκλογές διεξαχθούν μία από τις δύο πρώτες Κυριακές του Απριλίου, τότε οι επαναληπτικές αναμένονται είτε στις 21 Μαΐου, είτε το αργότερο στις 29 Μαΐου. Κάτι που σημαίνει, ότι και οι μαθητές δε θα αναστατωθούν ιδιαίτερα ενόψει των πανελλαδικών εξετάσεων, αλλά και η νέα κυβέρνηση θα έχει μπροστά της άλλο ένα καλοκαίρι, όπου αναμένονται να σπάσουν όλα τα ρεκόρ στον τουρισμό.
Για να αποφευχθεί η ταλαιπωρία, πηγές του Μαξίμου δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο ανάληψης νομοθετικής πρωτοβουλίας προς την κατεύθυνση της σύντμησης των χρονικών διαστημάτων που απαιτείται να μεσολαβήσουν, τόσο από την έκφραση της λαϊκής ετυμηγορίας ως την ορκωμοσία της νέας Βουλής, όσο και από την άμεση διάλυση της Βουλής, μέχρι τη νέα προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία.
Έτσι, με βάση τις εισηγήσεις, η νομοθετική παρέμβαση θα γίνει προκειμένου να γίνει η ορκωμοσία των βουλευτών μετά τις πρώτες εκλογές άμεσα χωρίς χρονοτριβή. Και δεύτερον, η προκήρυξη για τις δεύτερες κάλπες να γίνεται σε διάστημα μικρότερο των τριών εβδομάδων – έχει υπολογιστεί ότι αρκούν ίσως και 18 ημέρες. Με τις δύο αυτές παρεμβάσεις, οι οποίες είναι ακόμη υπό μελέτη, αλλά θεωρείται ότι δε θα υπάρξουν αντιρρήσεις και από την αντιπολίτευση, υπολογίζεται ότι μπορεί να μειωθεί κατά 20 ημέρες το διάστημα από την προκήρυξη της πρώτης αναμέτρησης έως τη διενέργεια της δεύτερης, περιορίζοντας σε περίπου 50 ημέρες το συνολικό χρόνο της πολιτικής αστάθειας και σε λιγότερο από ένα μήνα τη διακυβέρνηση της χώρας από υπηρεσιακή κυβέρνηση.
Πάντως θα πρέπει να τονιστεί, ότι για τις 2 Απριλίου συνηγορεί και το γεγονός ότι θα έχουν πληρωθεί και οι συνταξιούχοι, ενώ θα έχουν πιστωθεί στους λογαριασμούς όλα τα επιδόματα που λαμβάνουν οι δικαιούχοι πριν από το Πάσχα. Και όπως και να το κάνεις και αυτό είναι χρήσιμο σε μία προεκλογική περίοδο κι έχει τη δική του σημειολογία.
Ta NEA volume 16-40
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-40 published November 4th, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
ΤΟ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ
και οι αμυντικές σχέσεις Ελλάδας και Γερμανίας…
ΤΟ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ
Η επίσκεψη Σολτς στην Ελλάδα έδωσε την αφορμή επαναφοράς του θέματος των γερμανικών επανορθώσεων και του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου. Ειδικά το δεύτερο, αποτελεί κυριολεκτικά μια εξοργιστική και εξόφθαλμη περίπτωση: Τόσο λόγω της άρνησης της γερμανικής πλευράς, όσο και της ακατανόητης(;) ολιγωρίας της ελληνικής στο να διεκδικήσει την εξόφλησή του. Το ερώτημα είναι, εάν υπάρχει τρόπος οι δύο χώρες να προχωρήσουν σε μια διευθέτηση, με τρόπο που να ωφελεί και τις δύο.
Του Ζαχαρία Μίχα*
© defence-point.gr
Η πρωθυπουργική αναφορά ήταν αναμφισβήτητα ορθή, όμως είναι εμφανές ότι την υπαγόρευσε η κατάσταση στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο. Οι πολεμικές επανορθώσεις πάντα αποτελούσαν ένα θέμα που γεννά στην ελληνική κοινωνία το αίσθημα της αδικίας, πολλώ δε μάλλον το Αναγκαστικό Κατοχικό Δάνειο, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει γίνει συνείδηση ότι είναι κάτι διακριτό. Είναι κοινή πεποίθηση ότι η μη διεκδίκηση είναι το αποτέλεσμα των «ειδικών σχέσεων», συχνά αδιευκρίνιστου περιεχομένου, που έχει αναπτύξει το ελληνικό πολιτικό σύστημα με το Βερολίνο.
Το δε ελληνικό δίκιο στην περίπτωση του Δανείου είναι αυταπόδεικτο, καθώς πρόκειται για μη επιδεχόμενη αμφισβήτησης οικονομική συναλλαγή καταναγκαστικού χαρακτήρα από την πλευρά των Ναζί. Δηλαδή, πρόκειται για διεκδίκηση, στην οποία δεν χρειάζεται καν να υπεισέλθουν πολιτικού-ανθρωπιστικού χαρακτήρα υπολογισμοί. Η διαπραγμάτευση αφορά αποκλειστικά το ύψος της οφειλής. Εκεί υπάρχει κάποιο περιθώριο ευελιξίας. Όπως ένα οποιοδήποτε δάνειο που δεν εξοφλείται ομαλά τοκίζεται και μπορεί να φθάσει σε δυσθεώρητο ύψος, το οποίο εάν υπάρξει βούληση διαπραγμάτευσης μεταξύ δανειστή και δανειολήπτη, μπορεί να προκύψει και συμφωνημένη μείωση του ποσού.
Ας εστιάσουμε, λοιπόν, στο Αναγκαστικό Κατοχικό Δάνειο, διότι εάν επιδεικνυόταν πολιτική βούληση, θα μπορούσε να πιεστεί η γερμανική πλευρά να κάτσει στο τραπέζι και να συζητήσει γι’ αυτό που δεν μπορεί να αποφύγει με πολιτικούς όρους. Το ερώτημα είναι εάν θα μπορούσε να γίνει κατά τρόπον που να χρυσώνει το χάπι για τη Γερμανία. Κέντρο της πρότασή μας είναι ο τομέας της Άμυνας, αν και εκτιμάται ότι το παρόν υπόδειγμα θα μπορούσε επιτυχώς να εφαρμοστεί, με παραλλαγές ή όχι, και σε άλλους τομείς. Η ελληνογερμανική αμυντική συνεργασία αφορά κυρίως στον τομέα των εξοπλισμών με την Ελλάδα αμιγώς στο ρόλο του πελάτη.
ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΗ
ΝΑΥΠΗΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Το δε παράδειγμα της γερμανικής «επένδυσης» στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά (ΕΝΑΕ) λόγω του συμβολαίου για τα υπερσύγχρονα υποβρύχια αναερόβιας πρόωσης (AIP) Type 214 Τύπου «Παπανικολής» σε ελληνική υπηρεσία, αποτελεί απόδειξη της νοοτροπίας εκατέρωθεν. Το έργο που ανέλαβε η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία περιορίστηκε στην κατασκευή τμημάτων του ανθεκτικού (πλην του πρωραίου που περιλαμβάνει τους τορπιλοσωλήνες), τον εξοπλισμό τους (oufitting) και την «τελική συναρμολόγηση», αλλά αποκλειστικά για το ελληνικό πρόγραμμα.
Ως αποτέλεσμα, μόλις άρχισαν τα προβλήματα μεταξύ των TKMS/HDW-ΕΝΑΕ (τότε θυγατρική εταιρία της TKMS/HDW) και του Ελληνικού Δημοσίου, λόγω της μη παραλαβής του «Παπαπανικολής». Αιτία η περιβόητη κλίση του, αλλά και η αναστολή, λόγω της υποβόσκουσας οικονομικής κρίσης που εκδηλώθηκε το 2010, του προγράμματος των έξι νέων φρεγατών αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής, που αποτελούσε την κύρια προτεραιότητα του Πολεμικού Ναυτικού στα μέσα της δεκαετίας του 2000. Έτσι οι Γερμανοί το 2009 προσέφυγαν στη διεθνή διαιτησία και έθεσαν την ΕΝΑΕ σε διαδικασία πτώχευσης.
ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ – ΙΣΡΑΗΛ
Το υπόδειγμα μιας αμοιβαία επωφελούς λύσης, μπορεί να αποδειχθεί μια παραλλαγή της συνεργασίας ανάμεσα σε Ισραήλ και Γερμανία. Μέχρι και σήμερα, οι Ισραηλινοί που χειρίζονται με εντελώς διαφορετική νοοτροπία τις εθνικές τους υποθέσεις, επιλέγουν Γερμανούς προμηθευτές, έχοντας εξασφαλίσει, πολιτικά, «επιδότηση» της συνεργασίας σε ύψος 30% από το γερμανικό προϋπολογισμό. Η πολιτική παρέμβαση στηρίζεται, ακόμα και σήμερα, στο διαρκές και μη παραγραφόμενο Ολοκαύτωμα.
Η Ελλάδα υπέστη τα πάνδεινα από τη γερμανική Κατοχή. Οι καταστροφές και τα εγκλήματα που συντελέστηκαν από τους Ναζί είναι και ιστορικώς τεκμηριωμένα και μη αμφισβητούμενα από γερμανικής πλευράς. Αυτό καθιστά ακόμα πιο «ακατανόητη» τη στάση της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας διαχρονικά. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν προτείνεται η αντιγραφή της ισραηλινής στρατηγικής μόνο γενικά για πολεμικές επανορθώσεις, αλλά και για τη μη αμφισβητούμενη κλοπή που συνιστά το Αναγκαστικό Κατοχικό Δάνειο, που ουδέποτε εξοφλήθηκε!
ΤΟ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ
ΑΦΗΝΕΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ…
Αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί αμετάκλητα, εάν η Ελλάδα εγκατέλειπε τον επιδεχόμενο πολλαπλών ερμηνειών αμφιλεγόμενο «γεωπολιτικό χειρισμό» και αναζητούσε δρόμο μέσω της διεθνούς Δικαιοσύνης, στην οποία άπαντες ομνύουν. Οι αποζημιώσεις έχουν περισσότερες διαστάσεις. Η πολωνική απαίτηση ιλιγγιώδους αποζημίωσης ύψους 1,3 τρισ. ευρώ, αναδεικνύει το γερμανικό αδιέξοδο. Εάν δεχθεί ακόμα και να συζητήσει, θα έχει ανοίξει την πόρτα για προβολή απαιτήσεων από σειρά χωρών…
Αυτή και μόνο η ανάλυση, αποδεικνύει ότι η περίπτωση του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου αφήνει πολιτικά περιθώρια στη Γερμανία να ασχοληθεί. Αυτό όμως δεν πρόκειται να συμβεί, εάν η ελληνική πλευρά δεν εξαντλήσει τα περιθώρια πιέσεων. Καλές οι αναφορές Μητσοτάκη, δεν αρκούν όμως για να δικαιολογήσουν πειστικά την αδράνεια. Η νομική κινητοποίηση θα πειθανάγκαζε τους Γερμανούς να κάτσουν στο τραπέζι. Εκεί η Ελλάδα θα μπορούσε να φανεί ιδιαίτερα εποικοδομητική, προτείνοντας αμοιβαία επωφελείς λύσεις win-win, όπως αρέσκονται οι πολιτικοί μας να αναφέρουν σε κάθε ευκαιρία…
Η Γερμανία θα είχε επωφεληθεί από τη μη απώλεια της ελληνικής αγοράς π.χ. στην περίπτωση των φρεγατών MEKO 200HN. Εάν είχε ανοίξει μια τέτοια συζήτηση, θα κέρδιζε ένα εξαιρετικό ναυπηγικό συμβόλαιο και η Ελλάδα δε θα συζητούσε να αναλάβει το ρίσκο της αναβάθμισης πολεμικών πλοίων που βρίσκονται στην τρίτη δεκαετία του επιχειρησιακού τους βίου και θα έπρεπε να υπάρχει ήδη σχέδιο αντικατάστασης.
Εάν η οφειλή είχε ποσοτικοποιηθεί, μαζί με μια «επιδότηση» ανάλογη ενδεχομένως των ισραηλινών ναυπηγικών προγραμμάτων (κορβέτες Sa’ar, υποβρύχια Type-212) μέρος της οφειλής θα διαγραφόταν μέσω πραγματικής επένδυσης στις ναυπηγικές υποδομές στην Ελλάδα. Δηλαδή, η εξόφληση της οφειλής θα συνοδευόταν από οφέλη για τη γερμανική βιομηχανία, πέραν της παραμονής σε ένα σημαντικό τομέα μιας αγοράς σαν την ελληνική.
Βέβαια, εδώ θα πρέπει να επισημανθεί, ότι το ισραηλινό «μοντέλο» προβλέπει το σύνολο της εκτέλεσης του έργου από τη γερμανική αμυντική βιομηχανία. Το αν είναι οικονομοτεχνικά εφικτή η επέκτασή του και σε άλλες παραλλαγές στο πλαίσιο της αποπληρωμής του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου, είναι δουλειά εξειδικευμένων επιτροπών, εάν κι εφόσον η Ελλάδα αποφασίσει να κινητοποιηθεί για το θέμα…
Με την ευκαιρία και επειδή το ζήτημα της ναυτικής ισχύος είναι σοβαρό, αξίζει να υπενθυμιστεί για το ζήτημα των MEKO 200HN, ότι λίγα χρόνια νωρίτερα, η Ελλάδα είχε θέσει στις συνομιλίες της με τη Γαλλία, το ζήτημα της χρηματοδότησης ναυπηγήσεων από τα υπερκέρδη των ελληνικών ομολόγων. Η επιτυχής ευόδωση της ιδέας είχε «αναχαιτιστεί» από τη Γερμανία. Σκέφτηκαν άραγε οι αρμόδιοι την αναβίωση μιας τέτοιας λύσης για νέες ναυπηγήσεις, με παράλληλη συντήρηση των υφισταμένων, έως ότου παραληφθούν και ενταχθούν επιχειρησιακά;
ΚΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΣΑΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ…
Άλλος τομέας είναι αυτός των χερσαίων συστημάτων, όπου οι γερμανικές εταιρίες έχουν δεσπόζουσα θέση στο στόλο των ελληνικών τεθωρακισμένων. Εάν υπήρχε απεριόριστος προϋπολογισμός, δε θα υπήρχε θέμα περί της προτεραιότητας μιας συνολικής ή πιο περιορισμένης αναβάθμισης του υφιστάμενου αρματικού δυναμικού. Μέρος μιας συμφωνίας στο πλαίσιο αποπληρωμής του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου, θα μπορούσε επίσης να αποτελεί και η παραχώρηση υλικού από τα αποθέματα των ενόπλων δυνάμεων της Γερμανίας (οπλικά συστήματα, πυρομαχικά κ.λπ.).
Μια καλά προετοιμασμένη και ολίγον ευφάνταστη διαπραγμάτευση, θα μπορούσε να πάει πολύ πιο μακριά, ακόμα και να συμπεριλάβει στο σχεδιασμό τη γαλλογερμανική συνεργασία στον τομέα των χερσαίων συστημάτων. Θα μπορούσε εν συνεχεία να καταγράψει το σύνολο των αναγκών των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε ερπυστριοφόρα, τροχοφόρα και άλλα οχήματα και θα εκπονούσε ένα φιλόδοξο και μακροπρόθεσμο σχέδιο κάλυψης των αναγκών, με την επένδυση σε μονάδες παραγωγής ή συναρμολόγησης και οπωσδήποτε εγχώριας μακροχρόνιας υποστήριξης του υλικού.
Οι οικονομίες κλίμακος που θα προκύπταν, θα μπορούσαν να αποτελέσουν δέλεαρ για την προσέλκυση και άλλων χωρών, αφού όσο περισσότερες μονάδες αφορά ένα συμβόλαιο, τόσο καλύτεροι είναι και οι οικονομικοί όροι. Ταυτόχρονα, οι εμπλεκόμενες βιομηχανίες αποκτούν σαφές προβάδισμα ανταγωνισμού, καθότι καλή είναι η «γεωπολιτική στάθμιση», όλα όμως στο τέλος της ημέρας τα καθορίζει το πορτοφόλι…
Το ανωτέρω γενικό πλάνο χειρισμού της υπόθεσης του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου, είναι μια πρώτη απόπειρα καταγραφής μιας αμοιβαία επωφελούς προσέγγισης για Ελλάδα και Γερμανία. Ενδεχόμενη επιτυχής προώθησή του θα έδινε άλλον αέρα στις διμερείς σχέσεις, ενώ θα αποτελούσε και σημαντική ώθηση για την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία που ανέκαθεν έπασχε απέναντι στον αμερικανικό ανταγωνισμό, σε ό,τι αφορά στους αριθμούς των συστημάτων που κατασκευάζονται. Θα μπορούσε άραγε ο ελληνικός χώρος να εκτόξευε έτσι τη γεωπολιτική του σημασία και όχι με αμφιλεγόμενου περιεχομένου χειρισμούς. Think big αγαπητοί…
*Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA
