The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-32 published September 9th, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
Ta NEA volume 16-32
«Έφυγε» ο Γιάννης Κόκκωνας
Είναι πολύ δύσκολο να χάνεις για πάντα, ένα πολύ γνωστό σου πρόσωπο, ένα συνάδελφο, με πολλά χρόνια συνεργασίας τόσο στην τηλεόραση όσο και στην εφημερίδα. Πρόκειται για τον Γιάννη Κόκκωνα, που έγραψε τη δική του ιστορία στα δρώμενα της παροικίας. Ήταν απόλυτος σε αυτά που πίστευε, δε δεχόταν συμβιβασμούς στη δουλειά του, και γι’ αυτό πολλές φορές τα έλεγε ωμά «έξω από τα δόντια», χωρίς να υπολογίζει συνέπειες ακόμα και οικονομικές.
Είχα πάντα μια εκτίμηση για τον Γιάννη, διότι μού θύμιζε την ιδιαιτερότητα του πατέρα μου Στυλιανού. Μπορώ να πω ότι είχαν πολλά κοινά οι δυο τους. Το κύριο κοινό σημείο ήταν ότι δεν έλειπε το τσιγάρο από το χέρι τους… Θάλεγε κανείς, ότι ήταν η παρηγοριά τους από αυτά που αντιμετώπιζαν κάθε μέρα στο λειτούργημα της δημοσιογραφίας. Αλλά και η «μούσα» τής έμπνευσής τους.
Οι δύο τους γνωρίστηκαν το 1969, και αμέσως έγιναν φίλοι.
Το μεράκι στον κλάδο της δημοσιογραφίας το απόκτησε όταν δούλευε ως τυπογράφος και μαθητευόμενος συντάκτης στις εφημερίδες «Λακωνικός Κήρυξ», «Ταχυδρόμος» και «Ξενύχτης».
Μετανάστευσε στον Καναδά μόλις 19 ετών. Από τη δεκαετία του 1970 ήταν στο χώρο του Ραδιοφώνου, στο σταθμό του Γιάννη Δαπέρη, καθώς και στο τότε καλωδιακό τηλεοπτικό κανάλι που έκπεμπε το πρόγραμμα «Ελληνική Φωνή» μαζί με την κόρη τού Δαπέρη, Μαρία. Παράλληλα, έκδωσε ανά διαστήματα τις εφημερίδες «Ατλαντίς», «Νέος Κόσμος», «Ελληνική Φωνή» (του συγκροτήματος Δαπέρη), «Ελληνικά Νέα» και πολύ αργότερα το περιοδικό «Ορίζοντες».
Είχε επί πολλά χρόνια την Κυριακάτικη πολύωρη ραδιοφωνική εκπομπή «Ελληνικοί Ορίζοντες», που πολλές φορές με καλούσε ως πολιτικό αναλυτή.
Στο χώρο της τηλεόρασης επίσης επιμελήθηκε και παρουσίαζε το δικό του τηλεοπτικό πρόγραμμα στην καλωδιακή τηλεόραση από το 1985-1996 και αργότερα το «Hellas Spectrum», και το «Εδώ Μόντρεαλ», όπου επί δύο και πλέον χρόνια συνεργαστήκαμε.
Η παροικία αγάπησε τον Γιάννη για όλα αυτά που τους έδινε από τους δημοσιογραφικούς χώρους που δούλευε.
Το 2013 ο Γιάννης Κόκκωνας δέχτηκε την πρόταση μου για μια στήλη στα ΝΕΑ. Από την πρώτη δημοσίευση της στήλης ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ, ο Γιάννης, αναφέρθηκε γραπτώς και πάλι στον πατέρα μου Στυλιανό, ως «δάσκαλο».
Ως εισαγωγή, ο Γιάννης έγραψε τα εξής τα οποία και σήμερα είναι επίκαιρα:
«Γενικά στις ημέρες μας η Μαύρη Τέχνη έχει μετατραπεί σε Λευκή! Η μαυρίλα του μελανιού, η μυρωδιά του αντιμονίου και του νοτισμένου χαρτιού είναι ανύπαρκτη… Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές είναι σχεδόν άοσμοι! Απελπιστικά αθόρυβοι και ενοχλητικά μικροσκοπικοί, πέρα από τα πολυτελή και μυρωδάτα γραφεία που κι αυτά με ενοχλούν με τη νοικοκυροσύνη τους!
Με τι να ασχοληθώ; Με την κοινοτική μας πολιτική που ότι και να πει κανείς θα είναι παλιό; (Τι έχεις Γιάννη, τι είχα πάντα). Με την ελληνική πολιτική και το μπάχαλο που μας δίνει; Με την κεμπεκιώτικη ή με την παγκόσμια άθλια κοινωνική μας εικόνα; Θα ασχοληθούμε με όλα… κι όποιον πάρει ο «χάρης»… όπως λέει κι ο Κλυνν…».
Ο Γιάννης ήταν πάντα σπιρτόζος στα όσα έλεγε και τα όσα έγραφε. Το αποκορύφωμα της γραφής του είναι το βιβλίο που έγραψε το 2010, ΞΑΝΘΙΠΠΗ: Από το ταξίδι μου στον άλλο κόσμο.
Όταν το διάβαζα, ήταν σαν να έβλεπα την πιο δαπανηρή ταινία. Η φαντασία του Γιάννη είχε ξεπεράσει τους πάντες. Μάλιστα του είπα ότι η υπόθεση του βιβλίου του είναι για το Χόλυγουντ. Χαμογέλασε με το χαμόγελο που τον χαρακτήριζε και μου είπε: «Αλήθεια, τόσο πολύ σου άρεσε, σ’ ευχαριστώ μόνο που το σκέφτηκες».
Στο τέλος του βιβλίου του, ο Γιάννης γράφει για τη θεωρία τού Τζότζεφ Κάμπελ: «Ο μύθος προσανατολίζει τον άνθρωπο προς τις μεταφυσικές διαστάσεις της ύπαρξης και ταυτόχρονα απευθύνεται στα έσχατα βάθη της ψυχής».
Το βιβλίο, πιστεύω είναι ένας θησαυρός, μια παρακαταθήκη, και εύχομαι τα δυο του παιδιά να καταφέρουν να δοξάσουν τον πατέρα τους με το βιβλίο του να γίνει ταινία ή σήριαλ. Διότι ως αφήγημα, δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα βιβλία που ήταν η βάση των σειρών «GAME OF THRONES» και «The Lord of the Rings».
Το 2019 τιμήθηκε με το «Βραβείο του Ελληνισμού» – από το Ελληνικό Εμπορικό Επιμελητήριο.
Στον ευχαριστήριο λόγο του για άλλη μια φορά, απέδειξε ότι δεν είχε εγωισμό για το λειτούργημα που έκανε: «Θα ήθελα να πιστεύω, πως η διάκριση αυτή αντανακλά στο σύνολο των ανθρώπων των μέσων μαζικής επικοινωνίας της παροικίας μας και πολύ δε, ιδιαίτερα, σε όλους εκείνους που δε βρίσκονται στη ζωή σήμερα. Στη μνήμη αυτών, αφιερώνω το βραβείο που μου απονείμετε.
Τα μέσα ενημέρωσης έπαιξαν και συνεχίζουν να παίζουν καθοριστικό ρόλο στην πορεία του ελληνισμού.
Ήταν πάντα, ο καθρέπτης που αντικατόπτριζε το σφυγμό και την ψυχή του Έλληνα. Στα εύκολα και τα δύσκολα.
Ήταν και συνεχίζει να είναι ο μεταδότης της επιτυχίας και της προόδου των Ελλήνων. Της προβολής των αξιών και των μεγάλων επιτυχιών. Των σχολείων μας και των παιδιών μας.
Ήταν και είναι ο κρίκος μας, με την πατρίδα, την παράδοση, την ιστορία μας, την πολιτιστική κληρονομιά μας, τη γλώσσα μας, τη θρησκεία μας και την ελληνομάθειά μας.
Και δεν είναι τυχαίο που το Μόντρεαλ, σε σύγκριση με άλλες πόλεις του Καναδά και της Αμερικής ιδιαίτερα, έχει αποφύγει την αφομοίωση και τον αφελληνισμό.
Οι Έλληνες του Μόντρεαλ, σε μια κοινωνία πολυπολιτισμική, δίγλωσση, και αρκετά δύσκολη, κράτησαν ψηλά την έννοια των ιδανικών μας, του πολιτισμού μας. Τη γλώσσα μας.
Σε όλα αυτά τα υπέρτατα αγαθά, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας έπαιξαν σημαντικό και ουσιαστικό ρόλο και νοιώθω υπερήφανος που από το χώρο αυτό, υπηρέτησα την πατρίδα μου, τον τόπο μου και τους συνανθρώπους μου σε αυτήν την παροικία».
Αυτός ήταν ο Γιάννης Κόκκωνας, και τίποτα λιγότερο. Τώρα πήγε να βρει το «δάσκαλο» του, τον πατέρα μου Στυλιανό, και τους πρώην συναδέλφους του Πετρίτη, Παπαδάκη, Κολύβα, Πετρογιάννη, Μπαρζάκο και Δαπέρη. Η παρέα μεγαλώνει με τα χρόνια…
Αιωνία σου η Μνήμη αγαπητέ Γιάννη, θα μείνεις αλησμόνητος!
Άρχισε η ελεύθερη πτώση των ακινήτων
Μια νέα έκθεση της TD Bank υποδηλώνει ότι η μέση τιμή ενός σπιτιού στον Καναδά θα μπορούσε να πέσει μεταξύ 20 και 25 τοις εκατό από την κορύφωσή της, που παρατηρήθηκε νωρίτερα φέτος έως το πρώτο τρίμηνο του 2023.
Η έκθεση, που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα 29 Αυγούστου, έρχεται την ώρα που μειώθηκαν οι τιμές το καλοκαίρι, καθώς τα στεγαστικά δάνεια και τα επιτόκια αυξήθηκαν. Πολλοί αναμένουν ότι η πτώση θα συνεχιστεί και το φθινόπωρο και ακόμη και το χειμώνα.
Τα τελευταία στοιχεία από την Canadian Real Estate Association (CREA) έδειξαν ότι οι τιμές έφτασαν τα 629.971 δολάρια τον Ιούλιο, μειωμένα κατά 5 τοις εκατό από 662.924 δολάρια τον περασμένο Ιούλιο. Σε εποχικά προσαρμοσμένη βάση, ανήλθε σε 650.760 δολάρια, πτώση 3 τοις εκατό από τον Ιούνιο.
Η προβλεπόμενη πτώση της τιμής της έκθεσης αντιπροσωπεύει μια άνευ προηγουμένου πτώση τουλάχιστον από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν ξεκίνησαν τα δεδομένα, αλλά ακολουθεί μια άνιση άνευ προηγουμένου αύξηση κατά τη διάρκεια της πανδημίας, έγραψε ο οικονομολόγος τής TD, Rishi Sondhi. «Η προβλεπόμενη πτώση στις εθνικές τιμές των κατοικιών θα επαναλάβει μόνο εν μέρει το 46% κατά τη διάρκεια της πανδημίας», δήλωσε ο Sondhi.
«Ως εκ τούτου, η πρόβλεψή μας μπορεί να περιγραφεί πιο εύστοχα ως αναβαθμονόμηση της αγοράς, αντί για κάτι πιο αυστηρό».
Ο Sondhi λέει ότι τα χειρότερα αποτελέσματα πιθανότατα θα αποφευχθούν, λόγω πολλών παραγόντων που θα βοηθήσουν στη μείωση της ζήτησης και των τιμών των κατοικιών – ο ταχύτερος κύκλος αύξησης επιτοκίων εδώ και δεκαετίες, τα αυξανόμενα εισοδήματα των καταναλωτών και η υπερβολική αποταμίευση και τα χαμηλά αποθέματα στις νέες αγορές και στις αγορές μεταπώλησης.
Η πρόβλεψη τιμολόγησης του Sondhi είναι σύμφωνη με αυτή που έγινε από μια τριάδα οικονομολόγων της Desjardins. Περίμεναν ότι η μέση εθνική τιμή κατοικίας θα μειωνόταν κατά 15 τοις εκατό, μεταξύ του υψηλού του Φεβρουαρίου – 817.253$ – και του τέλους του 2023, αλλά προσάρμοσαν την πρόβλεψή τους τον Αύγουστο για να προβλέψουν πτώση μεταξύ 20 και 25 τοις εκατό.
Εν τω μεταξύ, η CREA προέβλεψε τον Ιούνιο ότι η εθνική μέση τιμή κατοικίας θα αυξηθεί κατά 10,8 τοις εκατό σε ετήσια βάση στα 762.386 δολάρια μέχρι το τέλος του 2022 και θα φτάσει τα 786.252 δολάρια το 2023. Ο Meray Mansour, κτηματομεσίτης στο Τορόντο, είπε ότι η πρόβλεψη του Sondhi φαίνεται πιο ρεαλιστική, με βάση τα όσα έχει δει τους τελευταίους μήνες. Σε γειτονιές του Τορόντο, όπως το Beaches και το Leslieville, ανακάλυψε ότι οι τιμές έχουν ήδη μειωθεί κατά 10%.
«Ο πραγματικά έξυπνος αγοραστής εκμεταλλεύεται την ευκαιρία, αλλά ορισμένοι αγοραστές σκέφτονται πολύ περισσότερο… θα μειωθεί πολύ περισσότερο», είπε.
Θεωρεί αυτή την περίοδο ως «επαναφορά», ειδικά για τους πωλητές που είναι συνηθισμένοι σε πολέμους προσφορών και στα ύψη των τιμών, ενώ η αγορά βρισκόταν σε κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Η έκθεση της Sondhi εκτίμησε επίσης, ότι ο αριθμός των πωλήσεων κατοικιών θα μειωθεί κατά 35 τοις εκατό έως το πρώτο τρίμηνο του 2023.
«Η προβλεπόμενη πτώση των πωλήσεων κατοικιών στον Καναδά εμπίπτει αρκετά στο εύρος που παρατηρήθηκε σε προηγούμενες πτώσεις τιμών κατοικιών και ξεπεράστηκε από την παγκόσμια οικονομική κρίση, κατά την οποία οι τιμές μειώθηκαν κατά 38 τοις εκατό», έγραψε ο Sondhi.
Η CREA διαπίστωσε ότι οι πωλήσεις κατοικιών τον Ιούλιο μειώθηκαν 5,3 τοις εκατό σε σύγκριση με τον Ιούνιο. Ο πραγματικός αριθμός πωλήσεων τον περασμένο μήνα ήταν 37.975, μειωμένος κατά 29 τοις εκατό σε σύγκριση με τον περασμένο Ιούλιο.
Μακροπρόθεσμα, η TD παραμένει θετική στις προοπτικές για τη στέγαση, επειδή προβλέπει ότι η πληθυσμιακή αύξηση θα παραμείνει υγιής, υποστηρίζοντας τη θεμελιώδη ζήτηση για στέγαση.
© The Canadian Press
Το Κεμπέκ… διψάει
Ποιος θα φανταζόταν ποτέ πρόβλημα νερού στον Καναδά. Τη μεγαλύτερη δεξαμενή γλυκού νερού στον πλανήτη. Το Κεμπέκ, τα προάστια και η ύπαιθρος, έχουν γίνει το νέο Ελ Ντοράντο για έναν αυξανόμενο αριθμό κατοίκων μεγάλων κέντρων, γεγονός που τονώνει την αστική εξάπλωση που απειλεί το φυσικό περιβάλλον, τη γεωργική γη και την παροχή πόσιμου νερού με παράπλευρο αποτέλεσμα, να αυξηθεί η πίεση στους δήμους, που καλούνται να διαχειριστούν μια αχαλίνωτη αύξηση του πληθυσμού τους με περιορισμένους πόρους.
Επεκτεινόμενη σε φυσικά περιβάλλοντα και γεωργική γη, η αστική εξάπλωση ασκεί πίεση στα αποθέματα νερού του Κεμπέκ. Ήδη, αρκετοί δήμοι αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα εφοδιασμού και, με αυτόν το ρυθμό, ορισμένες περιφέρειες κινδυνεύουν να εξαντλήσουν ένα απόθεμα αυτού του γαλάζιου χρυσού που τους φαινόταν μέχρι τώρα ατελείωτο, σύμφωνα με πολλούς ειδικούς.
Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, οι Saint-Lin–Laurentides και Sutton περιόρισαν την κατασκευή κατοικιών, λόγω του φόβου της έλλειψης νερού. Στο Montérégie, το Saint-Rémi ξέμεινε από τον πολύτιμο πόρο, ενώ το Saint-Georges-de-Clarenceville ζήτησε από τους πολίτες του να γράψουν στον πρωθυπουργό του Κεμπέκ για να του ζητήσουν να φτιάξει την υποδομή που απαιτείται για τη μεταφορά νερού.
Στα Bas-Saint-Laurent, το Rivière-Ouelle πρέπει να επεκτείνει το δίκτυο των υδραγωγείων του, επειδή οι ιδιοκτησίες τροφοδοτούνται με «κακής ποιότητας νερό», το οποίο εγείρει φόβους για «τη βιωσιμότητα της πηγής νερού τους», αναφέρεται στα έγγραφα που κατατέθηκαν στην Commission de protection du territoire agricole du Québec (CPTAQ). Από την πλευρά της, η Lanoraie θέλει να σκάψει ένα πηγάδι για να αντλήσει 16% περισσότερο νερό, ενώ το Saint-Hippolyte, στα Laurentians, αναγκάζει τους κατασκευαστές ακινήτων να σκάψουν περισσότερα από τέσσερα πηγάδια και να υποβάλουν μια υδρογεωλογική μελέτη.
Ο Kim Marineau, πρόεδρος της Biodiversité conseil, μιας εταιρείας επιστημονικών συμβούλων, αναφέρει ότι κάθε Κεμπεκιώτης καταναλώνει κατά μέσο όρο 262 λίτρα την ημέρα για οικιακούς σκοπούς, 2,5 φορές περισσότερο από την ποσότητα για άνετη ζωή, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Αυτό που είναι πιο περίπλοκο να αξιολογηθεί είναι ο αντίκτυπος της εξάπλωσης στην ποσότητα και την ποιότητα του νερού. Συχνά γίνονται νέες γειτονιές εις βάρος των χώρων πρασίνου: κοπή δασικών εκτάσεων, αποξήρανση υγροτόπων, απώλεια γεωργικής γης. «Πρέπει να καταλάβουμε απολύτως, ότι αυτά τα περιβάλλοντα έχουν τις χρήσεις τους, έτσι ώστε το νερό να παραμένει ανανεώσιμος πόρος. Αιχμαλωτίζουν νερό [τόσο το λιώσιμο του χιονιού όσο και της βροχής]. Αυτά τα μέσα χρησιμεύουν επίσης για να φιλτράρουν τις ακαθαρσίες από το νερό», εξηγεί.
Η «καταστροφή των υγροτόπων» και η στεγάνωση – που έχει ως αποτέλεσμα την εκτροπή του νερού από υπόγεια αποθέματα – «αποδυναμώνουν όχι μόνο τους υδροφόρους ορίζοντες, αλλά και τα ποτάμια», υπενθυμίζει ο Frédéric Lasserre, ειδικός στη γεωπολιτική Νερό και Διευθυντής του Συμβουλίου Γεωπολιτικών Σπουδών του Κεμπέκ στο Πανεπιστήμιο Laval.
Ο ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΣ 25
Παρόμοια ιστορία από την υδρογεωλόγο Julie Gauthier, αντιπρόεδρο της Laforest Nova Aqua. Όσον αφορά την αστική εξάπλωση και τη διαθεσιμότητα νερού, «είναι σαφές ότι προχωράμε με οδηγό μόνο αυτό που βλέπουμε. Δεν υπάρχει κανένας στο Κεμπέκ που να έχει αναλάβει την ευθύνη να ποσοτικοποιήσει λεπτομερώς τον πόρο».
Η περίπτωση του Lanaudière είναι ενδιαφέρουσα. Οι ανάγκες γίνονται ήδη αισθητές εκεί, ενώ ο πληθυσμός αναμένεται να αυξηθεί κατά 16% τα επόμενα 20 χρόνια, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες προβλέψεις του Ινστιτούτου Στατιστικής του Κεμπέκ. Ωστόσο, ακριβώς σε αυτήν την περιοχή, η κυβέρνηση του Κεμπέκ σκοπεύει να επεκτείνει την εθνική οδό 25, μεταξύ Saint-Esprit και Saint-Julienne, διευκολύνοντας έτσι την πρόσβαση.
Η οδός τεσσάρων λωρίδων, η οποία θα εκτείνεται σε 9,2 χιλιόμετρα, πρέπει να διέρχεται από τη δασική περιοχή Saint-Esprit de Montcalm, η οποία έχει παρουσιαστεί ως «εξαιρετική» από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Καταπολέμησης της Κλιματικής Αλλαγής, σε σημείωμα που εστάλη στο Υπουργείο Μεταφορών: «Η συστάδα αυτή αποτελεί σπάνιο δάσος, καθώς και δασικό καταφύγιο απειλούμενων ή ευάλωτων ειδών, που θα διασχίζονται από τη δεξιά διέλευση της εθνικής οδού».
Η Julie Gauthier εγείρει ερωτήματα, χωρίς να έχει καμία απάντηση: «Μπορεί η περιοχή να σηκώσει πενταπλάσια αύξηση στην κατανάλωση νερού; Ποια είναι η χωρητικότητα των υδροφόρων οριζόντων στο Lanaudière, μια περιοχή που είναι μέσα σε γρανίτη [που αλλάζει την ικανότητα επαναφόρτισης των αποθεμάτων]; Δεν ξέρουμε…
Ο Charles-Félix Ross είναι γενικός διευθυντής της Union des producteurs agricole (UPA). Όταν μιλάμε για έργα οικοδόμησης γειτονιών σε διάφορες περιοχές, απαντά: «Συνεχίζουμε να εξελισσόμαστε με τον ίδιο τρόπο που κάναμε στο παρελθόν, δηλαδή κατά περίπτωση. Τα αναπτυξιακά σχέδια – όπως αυτό που εγκρίθηκε το 2012 από τη Μητροπολιτική Κοινότητα του Μόντρεαλ – δεν έχουν εξαλείψει την πίεση στη γεωργική γη. Πάντα επιστρέφουμε με καταπατήσεις σε αγροτικές εκτάσεις, είτε για οικονομικούς λόγους, είτε για να φτιάξουμε αυτοκινητόδρομους ή σχολεία, γιατί ο πληθυσμός αυξάνεται».
ΕΞΕΛΙΣΣΟΜΑΣΤΕ ΟΠΩΣ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1960
Ένα παράδειγμα μεταξύ άλλων; Το 2019, κατόπιν αιτήματος της πόλης Mirabel, το CPTAQ διέταξε τον αποκλεισμό από τη γεωργική ζώνη ενός τεμαχίου γης 7 εκταρίων – που ισοδυναμεί με 11 καναδικά γήπεδα ποδοσφαίρου – για την κατασκευή ενός σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, ο δήμος επανήλθε με αίτημα εξαίρεσης οικοπέδου σχεδόν τεσσάρων στρεμμάτων σε αγροτική ζώνη, για την κατασκευή παράκαμψης κοντά στο γυμνάσιο. Το CPTAQ του έδωσε την άδεια να χρησιμοποιήσει αυτή τη γη για άλλους σκοπούς, εκτός από τη γεωργία. Η UPA από την πλευρά της είχε τονίσει ότι επρόκειτο για «κατάφωρη περίπτωση κακού σχεδιασμού χρήσης γης».
Ακόμη και η κυβέρνηση του Κεμπέκ εκδίδει διατάγματα που εξουσιοδοτούν εταιρείες να ιδρύονται σε γεωργικές περιοχές, λέει ο Ross: «Δε συμβαίνει συχνά, αλλά συμβαίνει. Αυτή ήταν η περίπτωση της Google, η οποία έλαβε το πράσινο φως για να εγκατασταθεί στο Bécancour» σε μια έκταση 62 εκταρίων, που ισοδυναμεί με περισσότερα από 100 γήπεδα ποδοσφαίρου.
Ωστόσο, αυτές οι «αποσπασματικές» αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα χωρίς υδρογεωλογικές μελέτες, θα έχουν αντίκτυπο στην παροχή νερού τα επόμενα χρόνια, υπενθυμίζει η Kim Marineau: «Εδώ, εξακολουθούμε να αναπτύσσουμε όπως στη δεκαετία του 1960».
Μια νέα συμμαχία ενάντια στα σκουπίδια
και την αδιαφορία στο Park-Ex
Για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, η σύμβουλος του Park-Ex City, Mary Deros, έδινε μόνη της τη μάχη με τα σκουπίδια στο Park-Ex. Αυτή η εποχή πέρασε πλέον.
Μια ομάδα κατοίκων του Parc-Ex που έχουν βαρεθεί να βλέπουν σκουπίδια 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα στους δρόμους τους, συνέβαλαν καθοριστικά στην έναρξη καθαρισμού του πολύπαθου προαστείου του Παρκ Εξτένσιον. «Οι δρόμοι οι οποίοι γεμίζουν σκουπίδια αποτελούν πλέον μια κρίση εκτός ελέγχου και φτάνουν στο σημείο να προκαλούν μέχρι και περιβαλλοντική ανησυχία σε ορισμένες περιοχές». Αυτό αναφέρεται στην επικοινωνία της διαμαρτυρόμενης αντι-σκουπιδικής ομάδας με τα ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ.
Το Park-Ex είναι μια μοναδική πυκνοκατοικημένη (τέσσερις φορές μεγαλύτερη από τη μέση πυκνότητα πληθυσμού του Μόντρεαλ) και μια πολύγλωσση, μεταβατική γειτονιά. Ωστόσο, σύμφωνα με αυτή τη δραστήρια ομάδα πολιτών, οι περικοπές του δήμου του Μόντρεαλ πλήγωσαν το Park-Ex και τα σκουπίδια και η ανθυγιεινή κατάσταση δίνουν στο Park-Ex μία λανθασμένη φήμη ότι είναι μια παραγκούπολη και κατά τη γνώμη τους δεν είναι δίκαιη, για όσους από αυτούς φροντίζουν τα σπίτια τους και είναι υπεύθυνοι νομοταγείς κάτοικοι. Το πρόβλημα, όπως είναι κατανοητό, συμβάλλει στη ανάπτυξη μικροβίων και τρωκτικών ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν οι ζεστές θερμοκρασίες συμβάλλουν στον πολλαπλασιασμό τους.
Αυτοί λοιπόν οι κάτοικοι λένε ότι «είναι απαράδεκτο να υποβάλλουμε πολυάριθμες καταγγελίες στην πόλη (στον αριθμό 311) και μετά από πολλά χρόνια να μην έχουμε ακόμη σαφές σχέδιο δράσης ή μακροπρόθεσμη λύση από την πόλη για το πώς να λύσουμε το ζήτημα των σκουπιδιών στους δρόμους μας. Μας απογοητεύει κυρίως το θέμα στις θερμές ζώνες και πόσο μάλλον η έλλειψη ή η προθυμία επιβολής προστίμων σε υποτροπιάζοντες παραβάτες. Εμείς ως πολίτες πληρώνουμε τους ίδιους φόρους με όλους τους άλλους και τα σκουπίδια δεν πρέπει να αποτελούν μέρος των καθημερινών μας ανησυχιών. Νιώθουμε παραμελημένοι. Απαράδεκτη η αμέλεια της δημάρχου και της διοίκησής της προς τους πολίτες του Park Ex! Είναι καθήκον αυτής της διοίκησης να διορθώσει το πρόβλημα που δημιούργησε, μειώνοντας την αποκομιδή των σκουπιδιών σε μία φορά την εβδομάδα σε αυτή την πολυπληθή συνοικία».
Η ομάδα έχει μάλιστα εκπονήσει ένα έγγραφο με προτάσεις για τη συλλογή σκουπιδιών όπως:
-Επιστροφή στη συλλογή απορριμμάτων έως δύο φορές την εβδομάδα όπως πριν από το 2018, διατηρώντας τη συνήθη ανακύκλωση μία φορά την εβδομάδα και παραλαβή των οργανικών υλικών κομποστοποίησης.
-Αύξηση της εμπορικής ανακύκλωσης σε δύο φορές την εβδομάδα.
-Εύρεση λύσης στο πρόβλημα των αντιαισθητικών κάδων.
-Τοποθέτηση πιο πρακτικών κάδων απορριμμάτων στους δρόμους, συμπεριλαμβανομένων κάδων σε όλες τις στάσεις λεωφορείων.
-Έναρξη εκπαιδευτικής εκστρατείας μέσω των μέσων ενημέρωσης, αυτοπροσώπως, φυλλαδίων, προκειμένου να γίνει κατανοητή στα αγγλικά και στα γαλλικά η διαχείριση απορριμμάτων.
Η ΜΑΙΡΗ ΝΤΕΡΟΥ
ΕΝΩΝΕΙ ΤΑ «ΠΥΡΑ ΤΗΣ»
Η σύμβουλος Μαίρη Ντέρος νιώθει δικαιωμένη. Σε συνέντευξή της στα ΝΕΑ, είπε ότι από τότε που ενεπλάκη αυτή η ομάδα, τώρα λαμβάνει φωτογραφίες και εικόνες διευθύνσεων όπου συσσωρεύονται σκουπίδια από ανεύθυνους ιδιοκτήτες. Αυτό τη βοηθάει πάρα πολύ, όταν προσπαθεί να εντοπίσει προβληματικές περιοχές και τους κατά συρροή παραβάτες. Εδώ και ένα μήνα περίπου, οι εντεταλμένοι επιθεωρητές από την πόλη του Μόντρεαλ, έχουν εντείνει τις περιπολίες τους και ειδικά από την οδό Beumont μέχρι την Cremazie, ενώ τα ανώδυνα ειδοποιητήρια έχουν αντικατασταθεί από τσουχτερά πρόστιμα.
«Οι ιδιοκτήτες πρέπει να καταλάβουν ότι είναι δική τους ευθύνη να σέβονται τους κανόνες από τους ενοικιαστές τους, καθώς το πρόστιμο που επιβάλλεται πάει στον ιδιοκτήτη του κτιρίου και όχι στους ενοικιαστές», είπε η δημοτική σύμβουλος του Παρκ Εξτένσιον, Μαίρη Ντέρου. Η ομάδα των πολιτών αυτή έχει ξεκινήσει μεγάλο αγώνα εκθέτοντας το πρόβλημα στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, πράγμα που έδωσε την απαραίτητη «τσιμπιά» στο Δήμο του Μόντρεαλ να κάνει κάτι.
Ελληνόφωνη εκπαίδευση ΕΚΜΜ. Το μεγάλο στοίχημα…
Αναμφισβήτητα, η εκπαίδευση είναι μια πολύτιμη κοινωνική δραστηριότητα και στην παροικία μας θεωρείται η σημαντικότερη υπηρεσία που παρέχει αυτή τη στιγμή η Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ.
Η ιστορία των ελληνικών μας σχολείων, ως γνωστόν, ξεκινά στις αρχές του 20ου
αιώνα. Σήμερα λειτουργούν πέντε παραρτήματα ημερησίων σχολείων καθώς και σχολεία συμπληρωματικής εκπαίδευσης. Ο αριθμός των μαθητών, με την ένωση των κοινοτήτων, ανέρχεται περίπου στους 1.200.
Τα ημερήσια σχολεία περιλαμβάνουν τάξεις Προ-νηπιαγωγείου, Νηπιαγωγείου, Δημοτικού και πρόσφατα Γυμνασίου. Σε αυτά προστίθεται και το Λύκειο «Αριστοτέλης». Σαββατιανά, απογευματινά και κατηχητικά σχολεία λειτουργούν στις περισσότερες περιοχές, όπου υπάρχουν ομογενείς.
Χαρακτηριστικό όλων των ιδιωτικών ελληνικών σχολείων είναι ότι ενώ ακολουθούν το αναλυτικό πρόγραμμα της επαρχίας, ακολουθούν επίσης και εκείνο των σχολείων της Ελλάδας, όσον αφορά τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας.
Ωστόσο, οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το εκπαιδευτικό μας σύστημα οφείλονται στο γεγονός ότι οι γλωσσικές ικανότητες και οι ανάγκες των παιδιών μέσα σε μία τάξη διαφέρουν πολύ, εφόσον έχουμε παιδιά δεύτερης και τρίτης γενιάς και ακόμη παιδιά που προέρχονται από μεικτούς γάμους, όπου η ομιλία της ελληνικής γλώσσας στο σπίτι είναι σχεδόν ανύπαρκτη.
Ένα άλλο ζωτικό ζήτημα είναι ότι οι εκπαιδευτικοί μας αποσύρονται λόγω ηλικίας
ο ένας μετά τον άλλον και είναι δύσκολο να αντικατασταθούν, με αποτέλεσμα η έλλειψη δασκάλων να μειώνει την αποτελεσματικά των σχολείων. Οι αποσπασμένοι δάσκαλοι περιορίζονται στα στοιχειώδη καθήκοντά τους αποφεύγοντας να συμμετέχουν σε οποιεσδήποτε επιπρόσθετες σχολικές δραστηριότητες, απέχοντας έτσι ουσιαστικά από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Η νεοεκλεγείσα διοίκηση της κοινότητας δεσμεύτηκε να προβεί σε τροποποιήσεις, όσον αφορά την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Εδώ, πρέπει να πω ότι η απόφαση διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών με βρίσκει αντίθετο, λαμβάνοντας υπόψη το ήδη βεβαρημένο πρόγραμμα των μαθητών, σε τρείς μάλιστα γλώσσες. Υπενθυμίζω την εσπευσμένη καθιέρωση λειτουργίας τμημάτων γυμνασίου που τελικά δεν απέφερε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.
Το άλλο πρόβλημα που εγείρεται είναι οι συνεχείς περικοπές των κρατικών επιχορηγήσεων και η εντατικότερη διδασκαλία της Γαλλικής, η οποία ενδέχεται να προκύψει με τη θέσπιση του νόμου 96.
Επί πλέον, το ιδιαίτερα ανταγωνιστικό εκπαιδευτικό πλαίσιο στο ευρύτερο Μόντρεαλ δεν βοηθά στη διατήρηση και ανάπτυξη ελληνικών ιδιωτικών σχολείων. Υπάρχει μια πληθώρα οργανωμένων δημόσιων σχολείων τα οποία παρέχουν μαθήματα ελληνικής γλώσσας, με αποτέλεσμα αρκετοί γονείς να βλέπουν τα υπόλοιπα ελληνικά εκπαιδευτικά προγράμματα ως χώρους πολιτισμικής επιρροής περισσότερο παρά ως σχολεία αυτά καθεαυτά.
Ας είμαστε ρεαλιστές. Δεν υπάρχει σημαντική μεταναστευτική κίνηση από Ελλάδα ενώ ταυτόχρονα γίνονται πολλοί μεικτοί γάμοι μεταξύ ελλήνων και άλλων μειονοτικών ομάδων. Για να διατηρηθούν συνεπώς τα ελληνικά μας σχολεία με τις σημερινές αντίξοες συνθήκες που επικρατούν, εκτός από την αναγκαία οικονομική υποστήριξηαπαιτούνται, σωστός προγραμματισμός, δραστικές και άμεσες αποφάσεις και πάνω απ’ όλα ισχυρή βούληση εκ μέρους της κοινοτικής ηγεσίας.
Ένα στοίχημα που καλείται να κερδίσει η νέα διοίκηση της ΕΚΜΜ…
Καταργούν έμμεσα τα Θρησκευτικά μέσω απαλλαγής για όλους τους μαθητές
Το υπουργείο Παιδείας πάει να υλοποιήσει κάτι που ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τόλμησε να κάνει
Ακόμη μια προσπάθεια ουσιαστικής κατάργησης του μαθήματος των Θρησκευτικών από τα ελληνικά σχολεία είναι σε εξέλιξη τις ημέρες αυτές, με τα ΜΜΕ να προβάλλουν τη γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, στην οποία προβλέπεται εξαίρεση από το μάθημα των Θρησκευτικών και για χριστιανούς ορθοδόξους.
Προφανώς, κάποιοι θεωρούν ότι το γενικότερο κλίμα, με την πλήρη επικράτηση του δικαιωματισμού, είναι ευνοϊκό και θα επιχειρήσουν να «περάσουν» κάτι το οποίο ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε τολμήσει να κάνει, επικαλούμενοι ακόμη μια φορά τις γνωστές «αρχές» που καταπίνουν τα μεγάλα και επικεντρώνονται στο να προωθήσουν πολύ συγκεκριμένες ατζέντες.
Συγκεκριμένα, η Αρχή, με πρόεδρο τον επίτιμο πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, Κωνσταντίνο Μενουδάκο, γνωμοδοτεί ότι λόγοι που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εξαίρεση από το μάθημα δεν είναι μόνο όσοι αναφέρονται στη θρησκευτική συνείδηση των παιδιών και των γονέων ή των κηδεμόνων τους, αλλά οποιοσδήποτε λόγος που ανάγεται σε γενικότερες αντιλήψεις.
Μάλιστα, κρίνεται πως η εξαίρεση δεν είναι συνταγματικά ανεκτό να αφορά μόνο τους μη χριστιανούς ορθοδόξους, αλλά έκρινε ότι το ίδιο δικαίωμα πρέπει να έχουν και οι ορθόδοξοι μαθητές, σε περίπτωση που δε συμφωνούν με το περιεχόμενο του μαθήματος.
Καταλαβαίνει κανείς, ότι αυτό στην πράξη θα μετατρέψει το μάθημα των Θρησκευτικών σε πάρεργο όχι μόνο για τους εκπαιδευτικούς, αλλά και για τους μαθητές, οι γονείς των οποίων θα κληθούν να επιλέξουν εάν το παιδί τους θα έχει μια «έγνοια λιγότερη», ειδικά στις μεγαλύτερες τάξεις.
Μένει να δούμε, εάν το υπουργείο Παιδείας θα υλοποιήσει τη συγκεκριμένη γνωμοδότηση, αποδεικνύοντας έτσι ότι κατάφερε να ξεπεράσει τον ΣΥΡΙΖΑ και σε αυτό το πεδίο, όπως άλλωστε τα κατάφερε και σε άλλα δικαιωματιστικού ενδιαφέροντος ζητήματα, εισάγοντας κάθε λογής νεοεποχίτικα προτάγματα στα σχολεία.
Το γεγονός πάντως, ότι οι διαρροές για το ότι η «γνωμοδότηση έχει φτάσει στο υπουργείο Παιδείας» έγιναν προς τις φιλοκυβερνητικές εφημερίδες, δείχνει ότι, αν μη τι άλλο, «τεστάρουν» την αντίδραση του κοινού στην πιθανότητα να το… προχωρήσουν.
© dimokratia.gr
Ενέργεια: Η Ε.Ε. «ξύπνησε» και αναζητεί λύση – Τα τρία σενάρια
Κομισιόν και Βερολίνο εξετάζουν τώρα την πρόταση του Νότου για επιβολή πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου | Αξιολογούνται οι επιπτώσεις από μια σκληρή αντίδραση της Μόσχας, όπως η πλήρης διακοπή των ροών αερίου
Μέτρα άµεσης παρέμβασης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σπεύδει να λάβει η Ε.Ε. για να προλάβει τα χειρότερα, καθώς η ενεργειακή κρίση απειλεί με αποσταθεροποίηση τα πλέον ισχυρά οικονομικά οχυρά της Ευρώπης και αφήνει «γυμνό τον βασιλιά» της ευρωπαϊκής οικονομίας, την υψηλά εξαρτώμενη από το ρωσικό φυσικό αέριο Γερμανία.
© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Οι ηχηρά και απαξιωτικά πολλές φορές αντιδρώντες στις προτάσεις της Ελλάδας και άλλων χωρών του Νότου για επιβολή πλαφόν στις τιμές του φυσικού αερίου και αποσύνδεση αυτών με τις τιμές ηλεκτρικού ρεύματος, πρωτοστατούν σήμερα για να ληφθούν άμεσες παρεμβάσεις σε αυτή την κατεύθυνση, αίτημα που με καθυστέρηση τουλάχιστον επτά μηνών φαίνεται να υιοθετεί και η Ε.Ε.
Η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, γνωστοποίησε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, την πρόθεση της Ε.Ε. για «επείγουσα παρέμβαση και διαρθρωτική μεταρρύθμιση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας», ενώ ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ενημέρωσε με γραπτό μήνυμα τους Ευρωπαίους ομολόγους του, ότι το Βερολίνο πιθανόν να εξετάσει την επιβολή πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου στις 9 Σεπτεμβρίου, που θα πραγματοποιηθεί η έκτακτη σύνοδος των υπουργών Ενέργειας.
Ολοι πλέον μιλούν για την ανάγκη μιας ευρωπαϊκής λύσης, αίτημα που η Ελλάδα διατύπωσε διά του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη από τον περασμένο Οκτώβριο, με τα σενάρια της επιβολής πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου και της αποσύνδεσης τιμών αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας να βρίσκονται στο επίκεντρο και τα αρμόδια επιτελεία της Ε.Ε. και των κρατών-μελών να σταθμίζουν τα υπέρ και τα κατά. Ζητούμενο, το πλέον αποτελεσματικό μέτρο που θα επαναφέρει την αγορά φυσικού αερίου σε κάποια ισορροπία και θα οδηγήσει σε αποκλιμάκωση τις τιμές, διορθώνοντας και τις επιπτώσεις στις τιμές ηλεκτρικού ρεύματος, το οποίο βέβαια για να επιτευχθεί προϋποθέτει τη συναίνεση των χωρών-μελών.
Στην περίπλοκη αυτή άσκηση, η Ευρώπη ξεκινάει με τη βεβαιότητα ότι οποιοδήποτε μέτρο και να πάρει θα προκαλέσει και την άμεση αντίδραση της Ρωσίας. Εχει προεξοφλήσει επίσης, ότι άσχετα με τη στάση που θα κρατήσει η Ε.Ε., η Ρωσία θα συνεχίσει να μειώνει τις ροές αερίου, επικαλούμενη κάθε φορά κάποιο λόγο, σε συνέχιση μιας πολιτικής περικοπών που ξεκίνησε με την απειλή της πληρωμής σε ρούβλια, συνεχίστηκε με τον αγωγό Nord Stream 1 που θα επαναλειτουργήσει τελικά στις 3 αντί στις 2 Σεπτεμβρίου και με τις περιορισμένες παραδόσεις αερίου στη γαλλική Engie.
Οι επιπτώσεις κεντρικά και ανά χώρα από μια σκληρή αντίδραση της Ρωσίας, όπως πλήρη διακοπή των ροών αερίου, αξιολογούνται ενόψει της συνόδου των υπουργών Ενέργειας της Ε.Ε. στις 9 Σεπτεμβρίου, είναι κυρίαρχη ωστόσο η αντίληψη ότι η Ευρώπη πρέπει να αντιδράσει και μάλιστα χωρίς ιδεοληψίες και ταμπού, ως προς τις αναγκαίες παρεμβάσεις στις αγορές φυσικού αερίου και ηλεκτρισμού.
«Εχουμε φτάσει σε ένα σημείο που δε διαφαίνεται βελτίωση και γι’ αυτό βλέπουμε και μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες να ζητάνε δομικές αλλαγές στην αγορά. Εξάλλου, δεν πάμε να πειράξουμε το βέλτιστο ή το πολύ καλό. Πάμε να παρέμβουμε στο εξωπραγματικό, που είναι οι τιμές που βλέπουμε των τελευταίων εβδομάδων» αναφέρει στην «Κ» παράγοντας με γνώση των διαπραγματεύσεων.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ούτε το σύστημα TTF που αναπτύχθηκε τα τελευταία δέκα χρόνια, ούτε το target model, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν να είναι Βίβλος.
ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ
Γύρω από την επιβολή πλαφόν στην τιμή φυσικού αερίου διαμορφώθηκαν δύο βασικές ομάδες στο εσωτερικό της Ε.Ε.
-Η μία που υποστήριξε την επιβολή δασμού στις ρωσικές εισαγωγές φυσικού αερίου με στόχο να πλήξει τα έσοδα της Ρωσίας, η οποία όμως δεν προχώρησε, διότι θα παραβίαζε τις συμβάσεις με την Gazprom χωρίς να είναι απαραίτητο ότι θα περιόριζε τις τιμές.
-Η δεύτερη, η οποία επανέρχεται προς συζήτηση, είναι η επιβολή πλαφόν στο TTF της Ολλανδίας. Κάποιες χώρες ανησυχούν για τις παρενέργειες που μπορεί να προκαλέσει και θα πρέπει να πειστούν, ενώ κάποιες άλλες τάσσονται εκ προοιμίου κατά οποιασδήποτε παρέμβασης στην αγορά.
Ακόμη όμως και οι χώρες που υποστηρίζουν την επιβολή πλαφόν, αναγνωρίζουν ότι υπάρχουν μικρότερα και μεγαλύτερα εμπόδια και παρενέργειες στην εφαρμογή του, που θα πρέπει να μελετηθούν και να αξιολογηθούν. Το πρώτο είναι, ότι δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο παρέμβασης, δεδομένου ότι το TTF είναι μια ιδιωτική εταιρεία. Τις δυνατότητες παρέμβασης εξετάζουν οι σύμβουλοι των κυβερνήσεων και της Ε.Ε.
Η μεγαλύτερη ανησυχία ωστόσο εστιάζεται, στο πώς θα αντιδράσει η αγορά και στο πολύ πιθανό ενδεχόμενο να προκύψουν προβλήματα επάρκειας. «Εάν βάλουμε ένα πλαφόν στα 200 ευρώ/MWh και ο πωλητής LNG μπορεί να το πουλήσει αλλού ακριβότερα, γιατί να το φέρει στην Ευρώπη;», είναι το ερώτημα που απασχολεί, όπως μεταφέρεται στην «Κ» από αρμόδιους παράγοντες, επισημαίνοντας τους κινδύνους επάρκειας που μπορεί να προκαλέσει η εφαρμογή του μέτρου.
Ενα τέτοιο μέτρο, σύμφωνα με άλλους παράγοντες γνώστες της λειτουργίας της αγοράς, μπορεί να εκληφθεί από τη Ρωσία ως παραβίαση των συμβολαίων με τους Ευρωπαίους πελάτες της Gazprom τα οποία τιμολογούν βάσει του TTF και να οδηγούσε σε πλήρη παύση των ροών ρωσικού φυσικού αερίου, κάτι που εκτός των προβλημάτων επάρκειας θα προκαλούσε και νέα εκτόξευση τιμών. Ενα από τα ζητήματα που επίσης θα πρέπει να απαντηθούν είναι, σε τι τιμή θα μπει το πλαφόν, για πόσο διάστημα και σε ποια βάση θα επαναπροσδιορίζεται.
ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΗΣ ΙΒΗΡΙΚΗΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ
ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Μεγαλύτερη αποδοχή φαίνεται να συναντάει η πρόταση επιβολής πλαφόν στο φυσικό αέριο που χρησιμοποιείται για ηλεκτροπαραγωγή, κατά το μοντέλο που έχει εφαρμοστεί στις χώρες της Ιβηρικής Χερσονήσου. Αυτή φαίνεται να είναι και η εισήγηση του Βερολίνου στη σύνοδο της 9ης Σεπτεμβρίου, παρότι αντιστάθηκε σθεναρά το προηγούμενο διάστημα. Αν και το ποσοστό συμμετοχής του φυσικού αερίου για ηλεκτροπαραγωγή στη Γερμανία περιορίζεται στο 19%-20%, η υποχώρηση το καλοκαίρι της στάθμης των ποταμών και οι δυσκολίες στη μεταφορά φορτίων άνθρακα για τη λειτουργία των ανθρακικών μονάδων ανέβασε σημαντικά τη χρήση του φυσικού αερίου, που καθορίζει και την τιμή του συστήματος, εκτοξεύοντας στα ύψη τις τιμές στη χονδρεμπορική αγορά και σε ιστορικά επίπεδα (πάνω από τα 1.000 ευρώ/MWh) τα προθεσμιακά συμβόλαια.
Το βασικό ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί για την εφαρμογή πανευρωπαϊκά του ιβηρικού μοντέλου είναι η χρηματοδότησή του. Η κάλυψη δηλαδή της διαφοράς της τιμής που θα τεθεί ως ταβάνι για το φυσικό αέριο για ηλεκτροπαραγωγή και της τιμής εισαγωγής. Το ποσό αυτό που θα αυξάνεται όσο ανεβαίνουν οι χρηματιστηριακές τιμές φυσικού αερίου, αφού δεν επηρεάζονται από το μέτρο, θα πρέπει να καλυφθεί είτε από τους κρατικούς προϋπολογισμούς, είτε από κονδύλια που θα πρέπει να διαθέσει η Ε.Ε. κεντρικά. «Είναι σαν να επιδοτείς την κερδοσκοπία, σαν να καις λεφτά και όχι αέριο», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει παράγοντας της αγοράς στην «Κ».
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
Κάποιοι περιγράφουν ως ιδανικό μοντέλο μια παρέμβαση ταυτόχρονα σε τρία επίπεδα: μείωση της κατανάλωσης, παρέμβαση στο TTF και αποσύνδεση της τιμής φυσικού αερίου με την τιμή του ρεύματος. Η Ελλάδα αναμένεται να επαναφέρει στη σύνοδο της 9ης Σεπτεμβρίου την πρότασή της για μείωση της βιομηχανικής κατανάλωσης φυσικού αερίου έναντι αποζημίωσης. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται πυρετωδώς ενόψει της συνόδου, ενώ με ενδιαφέρον αναμένεται η αποσαφήνιση της θέσης της Ε.Ε.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Η ΠΙΟ ΕΥΑΛΩΤΗ ΧΩΡΑ
ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ
Χρειάστηκε να περάσουν πολλοί μήνες και να κινδυνεύσει ανεπανόρθωτα η Γερμανία, για να αναζητηθεί μια ενιαία ευρωπαϊκή λύση αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης. Από τη δεκαετία του ’70 που ξεκίνησε τις πρώτες εισαγωγές ρωσικού αερίου πληρώνοντας με χαλυβδοσωλήνες παραγωγής Thyssen-Krupp, που είχε τότε απόλυτη ανάγκη η Σοβιετική Ενωση για να αναπτύξει τα δικά της δίκτυα φυσικού αερίου και πετρελαίου, η Γερμανία σταδιακά και με πιο εντατικούς ρυθμούς, επί καγκελαρίας Μέρκελ, ενίσχυσε τους ενεργειακούς δεσμούς της με τη Μόσχα.
Mε σύμμαχο την Gazprom σχεδίασε από νωρίς διαδρόμους μεταφοράς φυσικού αερίου που παρέκαμπταν την προβληματική ουκρανική δίοδο, Nord Stream 1 και Nord Stream 2 (αν και ο τελευταίος δεν κατάφερε ποτέ να λειτουργήσει), και διασφάλισε προνομιακούς όρους προμήθειας ρωσικού αερίου. Στο φθηνό ρωσικό αέριο στηρίχθηκε η ισχυρή γερμανική βιομηχανική παραγωγή, που αντιπροσωπεύει σχεδόν το 30% του ΑΕΠ της Γερμανίας και σήμερα απειλείται από τις υψηλές τιμές φυσικού αερίου και τη στενότητα των προμηθειών.
Η υψηλή εξάρτηση από το ρωσικό αέριο (55% πριν από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και 35% σήμερα) είναι το τίμημα που πληρώνει σήμερα η Γερμανία, η οικονομία της οποίας είναι η πλέον ευάλωτη στην ενεργειακή κρίση από τις χώρες της Ε.Ε. και που εάν βρεθεί σε ύφεση, θα συμπαρασύρει ολόκληρη την Ευρώπη, αφού η οικονομία της αντιπροσωπεύει το ένα τέταρτο του ΑΕΠ των χωρών του ευρωπαϊκού μπλοκ.
Η σημερινή Γερμανία σε τίποτα δε μοιάζει με αυτή της χρηματο-οικονομικής κρίσης που «κουνούσε το δάχτυλο» στους «απείθαρχους» του Νότου. Είναι αυτή που προστρέχει στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, με τον Ολαφ Σολτς να επαναλαμβάνει σε δραματικούς τόνους για συνέπειες-ντόμινο και κίνδυνο μιας πρωτοφανούς ύφεσης, την οποία παρομοιάζει με την κρίση που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman Βrothers το 2008.
Οι ελλειμματικές ρωσικές ροές αερίου και οι υψηλές τιμές ρεύματος, έχουν αλλάξει την καθημερινότητα των Γερμανών πολιτών μέσω εθελοντικών και υποχρεωτικών μέτρων μείωσης της κατανάλωσης και έχουν φέρει σε δύσκολη θέση τον καγκελάριο Oλαφ Σολτς και τον κυβερνητικό συνασπισμό.
Σε ποια καυτά ερωτήματα δεν απαντούν οι «μεταναστοπατέρες»
Το περιστατικό στη νησίδα του Έβρου και οι μαζικές αφίξεις παράνομων μεταναστών στα Κύθηρα, επαναφέρουν στην επικαιρότητα το μεταναστευτικό πρόβλημα και το πως αυτό συνδέεται με την ελληνική εθνική ασφάλεια. Αφήνοντας στην άκρη τους «μεταναστοπατέρες», αξίζει να εστιάσουμε σε όσους καλοπροαίρετα αντιδρούν σε τέτοιες ανησυχίες.
Κώστας Γρίβας*
© slpress.gr
Το βασικό επιχείρημα που προβάλουν είναι, ότι η αιτία για τη μαζική παράνομη μετανάστευση προς την Ευρώπη είναι η επιθετική πολιτική της Δύσης. Τόσο στο παρελθόν, δια της αποικιοκρατίας, όσο και σήμερα, δια των στρατιωτικών επεμβάσεών της, έχει αποδομήσει πολλές χώρες, από τις οποίες έρχονται οι μετανάστες. Οι ευθύνες αυτές φυσικά υπάρχουν. Όμως, η σημερινή αντίληψη περί «ανοιχτών συνόρων» αποτελεί ενιαίο μέγεθος με τις αντιλήψεις που προώθησαν την Αποικιοκρατία, ενώ οι επιθέσεις εναντίον του Ιράκ, της Λιβύης και της Συρίας υποστηρίχθηκαν εν πολλοίς από τους «μεταναστοπατέρες». Το επιχείρημα είναι γνωστό: σ’ αυτές τις χώρες κυβερνούσαν δικτάτορες και έπρεπε να επιβληθεί η «δημοκρατία» δια των όπλων!
Η ιμπεριαλιστική πολιτική της Δύσης, όμως, μπορεί μεν να ευθύνεται για πολλά, αλλά δεν ευθύνεται για τα πάντα. Μεγάλο κομμάτι των μεταναστευτικών κυμάτων προς την Ελλάδα και την Ευρώπη, δεν προέρχεται καν από χώρες που σπαράσσονται από πολέμους. Επιπροσθέτως, πολλές εξ αυτών όχι μόνο δεν είναι αποδομημένες, αλλά και στο οικονομικό επίπεδο αναπτύσσονται ενίοτε και δυναμικά.
Το Πακιστάν, απ’ όπου προέρχεται σημαντικό μέρος των μεταναστευτικών ροών, είναι πυρηνική δύναμη με ανερχόμενες βιομηχανικές ικανότητες (μεταξύ των άλλων παράγει και δικά του μαχητικά αεροσκάφη), ενώ διεκδικεί ρόλο αυτόνομου δρώντα στο διαμορφούμενο πολυπολικό διεθνές σύστημα. Μια άλλη χώρα που εξάγει μετανάστες προς την Ελλάδα είναι η Αλγερία, η οποία έχει τεράστιο πετρελαϊκό πλούτο και τα τελευταία χρόνια υλοποιεί ένα μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα, αγοράζοντας όπλα αξίας δεκάδων δισ. δολαρίων, πρωτίστως από τη Ρωσία.
Σε αυτά περιλαμβάνονται συστήματα αεράμυνας S-400 και S-300, Pantsyr S1, υποβρύχια Kilo, μαχητικά αεροσκάφη Sukhoi Su-30 και άλλα. Αξίζει δε να αναφερθεί, ότι τα οπλικά αυτά συστήματα δε στοχεύουν να αντιμετωπίσουν κάποια άμεση απειλή για την εδαφική κυριαρχία της Αλγερίας, αλλά αποσκοπούν να την καταστήσουν περιφερειακή δύναμη στη Δυτική Μεσόγειο και τη Βόρειο Αφρική και ισχυρό δρώντα στο παγκόσμιο σύστημα.
Η πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» ουσιαστικά διευκολύνει τις χώρες αυτές, αλλά και άλλες, όπως η πλούσια σε πετρέλαια Νιγηρία, να «ξεφορτώνονται» το πληθυσμιακό τους πλεόνασμα, έτσι ώστε να έχουν περισσότερα λεφτά για να αγοράζουν και να παράγουν όπλα, να προωθούν ιμπεριαλιστικές πολιτικές και να διατηρούν ολοκληρωτικά και ανελεύθερα καθεστώτα στην εξουσία, χρησιμοποιώντας τη μετανάστευση προς την Ευρώπη σαν βαλβίδα εκτόνωσης της εσωτερικής δυσαρέσκειας. Και σ’ αυτό βρίσκουν πολύτιμους συμμάχους τους επαγγελματίες «μεταναστοπατέρες».
ΑΜΕΙΛΙΚΤΑ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ
Το καίριο ερώτημα, όμως, είναι, πόσους ανθρώπους μπορεί να φιλοξενήσει, να απορροφήσει και να τους προσφέρει μια καλύτερη ζωή η Ευρώπη γενικώς και η Ελλάδα ειδικότερα. Το ερώτημα τίθεται ανεξαρτήτως από τα αίτια που ώθησαν και ωθούν αυτούς τους ανθρώπους να φύγουν από τις χώρες τους. Σε μια προσπάθεια λοιπόν να θέσουμε το ζήτημα στις πραγματικές του διαστάσεις, ας ρίξουμε μια ματιά στα διεθνή δημογραφικά δεδομένα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Μπαγκλαντές, μια χώρα που επίσης εξάγει παράνομους μετανάστες στην Ελλάδα. Η ασιατική αυτή χώρα, λοιπόν, έχει έκταση όχι πολύ μεγαλύτερη της Ελλάδας, αλλά ο πληθυσμός της έχει ξεπεράσει τα 160 εκατομμύρια! Μια άλλη περίπτωση είναι η Νιγηρία, η οποία μέχρι το 2050 εκτιμάται ότι θα έχει πάνω από 400 εκατομμύρια κατοίκους. Από μόνες τους αυτές οι δύο χώρες μπορούν να κατακτήσουν πληθυσμιακά την Ευρώπη και να εξαφανίσουν τον ελληνικό λαό από το ιστορικό γίγνεσθαι, αν αφεθούν να εξαγάγουν ανενόχλητες πληθυσμιακά κύματα, όπως επιβάλει η αντίληψη των «ανοιχτών συνόρων».
Το θέμα, λοιπόν, είναι πρωτίστως ποσοτικό. Άρα, δεν τίθεται θέμα ρατσισμού, όσο διευρυμένη έννοια και αν δώσουμε σ’ αυτόν τον όρο. Εκτός και αν ως «ρατσισμός» θεωρείται η αγωνία για την ίδια την επιβίωση του ελληνικού έθνους. Γιατί ομιλούμε περί επιβίωσης. Όχι περί «φόβου ανάμειξης» κι όλα τα παρόμοια στερεοτυπικά αναθέματα, που προβάλουν οι εγχώριοι και αλλοδαποί «μεταναστοπατέρες» στο όνομα του «αντιρατσισμού», για να δαιμονοποιήσουν την αγωνία των Ελλήνων για το μέλλον τους σαν «ρατσισμό νέου τύπου»!
Αν τα πράγματα αφεθούν να εξελιχθούν και δεν τεθούν αυστηροί φραγμοί, τότε η Ελλάδα ως χώρα, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, δύσκολα θα αντικρίσει το δεύτερο μισό του 21ου αιώνα. Από τον Ελληνισμό θα έχουν απομείνει μερικά ξέφτια σε διάφορα μέρη του κόσμου, που θα σβήνουν σταδιακά. Ωστόσο, θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε ότι μπορούμε να αποφύγουμε αυτήν την εξέλιξη, παίρνοντας κάποιες αποφάσεις κάποια στιγμή στο μακρινό μέλλον.
Στην πραγματικότητα, το σημείο χωρίς επιστροφή βρίσκεται πολύ πιο κοντά από όσο πολλοί νομίζουν. Δεδομένου του δημογραφικού δυναμισμού που παρουσιάζουν οι εισερχόμενοι μετανάστες και της δημογραφικής παρακμής των Ελλήνων, η στιγμή που η πληθυσμιακή μετάλλαξη με τη μετατροπή των Ελλήνων σε μειονότητα μέσα στη χώρα τους θα καταστεί μη αναστρέψιμη, δε βρίσκεται κάπου στο απώτερο μέλλον. Μιλάμε, λοιπόν, για έναν υπαρξιακό κίνδυνο, ο οποίος ξεπερνά ό,τι έχει αντιμετωπίσει μέχρι τώρα στο πέρασμα των αιώνων ο Ελληνισμός.
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ «ΜΕΤΑΝΑΣΤΟΠΑΤΕΡΕΣ»
Πρέπει να έχουμε υπόψη μας, ότι αυτή η πληθυσμιακή μετάλλαξη της Ελλάδας, εάν δεν αποτραπεί εγκαίρως, είναι περίπου αναπόφευκτο – με βάση την ιστορική εμπειρία – να οδηγήσει σε φαινόμενα λιβανοποίησης, ή και ρουαντοποίησης. Δηλαδή, αργά ή γρήγορα, θα προκύψουν αντιδράσεις, εθνικιστικά μίση και αντιπαλότητες, δεδομένου ότι οι μουσουλμάνοι κατά κανόνα δεν ενσωματώνονται. Προκύπτει, λοιπόν, το τραγικό ενδεχόμενο, οι τελευταίες γενεές των Ελλήνων να βιώσουν φαινόμενα βίαιης σύγκρουσης ανταγωνιστικών εθνικισμών μέσα στις πόλεις, τις γειτονιές, τις πολυκατοικίες.
Άρα, πρέπει να δούμε ρεαλιστικά και χωρίς εμμονές και ιδεοληψίες το φαινόμενο. Να συνειδητοποιήσουμε τις δυνητικές του συνέπειες σε βάθος χρόνου και να πάρουμε τις αποφάσεις μας. Και τις αποφάσεις θα πρέπει να τις πάρει το κυρίαρχο πολιτικό υποκείμενο, ο ελληνικός λαός και όχι κάποια κέντρα του εξωτερικού, οι γνωστοί ιδεοληπτικοί και οι επίσης γνωστοί επαγγελματίες «μεταναστοπατέρες» που κάνουν χρυσοφόρες μπίζνες μέσω ΜΚΟ.
Αν τουλάχιστον θέλουμε να διατηρούμε κάποια επίφαση έστω δημοκρατίας, θέλω να κλείσω με κάποια ερωτήματα στα οποία οι «αντιρατσιστές», «μεταναστοπατέρες», οπαδοί των «ανοικτών συνόρων», οφείλουν κάποια στιγμή να απαντήσουν:
-Πόσους μετανάστες θεωρούν ότι μπορεί να φιλοξενήσει η Ευρώπη γενικώς και η Ελλάδα ειδικότερα; Τρία εκατομμύρια; Πέντε; Δέκα; Εκατό; Ένα δισ; Πόσους;
-Υπάρχει κάποιο όριο στον αριθμό των ανθρώπων που θα εισέλθουν στην πατρίδα μας, μετά από το οποίο πρέπει να κλείσουμε τα σύνορα, ή αυτά θα πρέπει να είναι μονίμως ανοιχτά, ή «μισάνοιχτα» όπως τώρα;
-Πόσους μετανάστες θεωρούν ότι μπορεί να φιλοξενήσει η Ελλάδα, χωρίς να υποστεί τον κίνδυνο εξάλειψης της εθνοπολιτισμικής της ταυτότητας;
-Τους ενδιαφέρει αυτός ο κίνδυνος ή αδιαφορούν; Μήπως το επιδιώκουν, στο πλαίσιο κάποιας αντίληψής τους περί «ιδανικού κόσμου», ο οποίος θα έχει αφήσει πίσω του τα έθνη και τους λαούς;
-Σε πόσους μετανάστες θεωρούν ότι η Ευρώπη μπορεί να προσφέρει καλύτερη ζωή, ακόμη κι αν θυσιάσει την εθνοπολιτισμική της ταυτότητα; Υπάρχει κάποιο αριθμητικό όριο, ή η Ευρώπη θεωρείται ικανή να προσφέρει «καλύτερη ζωή» σε όλους όσοι θα εισέλθουν, ακόμη και αν είναι εκατοντάδες εκατομμύρια;
-Ο ελληνικός λαός έχει, κατά την άποψή τους, δικαίωμα να αποφασίσει για το πώς θα διαχειριστεί τη μαζική μετανάστευση, ή δεν το δικαιούται γιατί, κατ’ αυτούς, η απρόσκοπτη είσοδος αποτελεί «θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα», που δεν τίθεται στην κρίση της πλειοψηφίας;
Όταν λοιπόν υπάρξουν απαντήσεις σε αυτά τα απλά ερωτήματα, τότε μόνο μπορούμε να μιλήσουμε σοβαρά για το ποιος είναι ρατσιστής και ποιος όχι, για το ποιες ιδεολογικές – πολιτικές απόψεις έχει και ποιους στόχους προωθεί. Μέχρι τότε, η οχύρωση πίσω από ένα συναισθηματικό ανθρωπισμό, το μόνο που επιτυγχάνει είναι να τον ακυρώνει και βεβαίως να εξωθεί τους απλούς Έλληνες, Γάλλους, Ιταλούς και όποιους άλλους Ευρωπαίους, σε μία αρνητική στάση, η οποία μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από ακραίους κύκλους.
*Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, διευθυντής του Τομέα Θεωρίας και Ανάλυσης Πολέμου στη Στρατιωτική Σχολή Ευέλπιδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Διλήμματα από το βήμα της ΔΕΘ
• Ο πρωθυπουργός αποκλείει τις πρόωρες εκλογές
• Ελεγχόμενη φθορά από τις παρακολουθήσεις μετράει το Μαξίμου
Με ισχυρά διλήμματα και μήνυμα εξάντλησης της τετραετίας θα προσέλθει σε λιγότερο από δύο εβδομάδες στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, παρά το εκρηκτικό κλίμα που έχει διαμορφώσει η υπόθεση των υποκλοπών, αλλά και τις τρέχουσες μυστικές και φανερές δημοσκοπήσεις που καταδεικνύουν πως υφίσταται κυβερνητική φθορά, αλλά είναι «ελεγχόμενη», πυροδοτώντας εισηγήσεις για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.
«Ο πρωθυπουργός “δεν ακούει” καν τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών», αναφέρουν στενοί συνεργάτες του και παραμένει σταθερός στην επιλογή η χώρα να οδηγηθεί στην επόμενη –διπλή– εκλογική αναμέτρηση την άνοιξη. Όπως σημειώνουν, εάν ο κ. Μητσοτάκης υιοθετούσε τις προτάσεις για πρόωρες εκλογές, θα ήταν ευάλωτος σε κατηγορίες της αντιπολίτευσης ότι επιχειρεί να «αποδράσει» υπό τον κίνδυνο νέων αποκαλύψεων στην υπόθεση των υποκλοπών. Παράλληλα, θα όδευε σε μια «μονοθεματική» προεκλογική περίοδο, με τη «μπάλα να βρίσκεται συνεχώς στο γήπεδο των υποκλοπών» που, βεβαίως, κάθε άλλο παρά ευνοϊκό είναι για τη Ν.Δ.
Το κυριότερο, όμως, είναι ότι ο πρωθυπουργός θα εμφανιζόταν να προτάσσει το προσωπικό του πολιτικό συμφέρον έναντι των προτεραιοτήτων της χώρας. Ο κ. Μητσοτάκης έχει περιγράψει και θα περιγράψει εκ νέου από το βήμα της ΔΕΘ ένα «δύσκολο» χειμώνα, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και του ξέφρενου ράλι των ανατιμήσεων στις τιμές της ενέργειας. Και η κατάσταση στη Γερμανία, όπως και οι δραματικές τοποθετήσεις ξένων ηγετών, όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, τον επιβεβαιώνουν. Θα ήταν ως εκ τούτου τυχοδιωκτικό, εν μέσω αυτής της συγκυρίας, να οδηγούσε τη χώρα σε διπλή εκλογική αναμέτρηση.
Η επιλογή εξάντλησης της τετραετίας δεν αναιρεί το γεγονός, ότι με αφετηρία την πρόσφατη μετωπική αναμέτρηση των κ. Μητσοτάκη και Τσίπρα στη Βουλή και επόμενο κρίσιμο σταθμό τη ΔΕΘ, η χώρα εισέρχεται σε μια παρατεταμένη και ιδιαίτερα «σκληρή» προεκλογική περίοδο. Υπό το ανωτέρω πρίσμα, η παρουσία του πρωθυπουργού το διήμερο 10 και 11 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη θα έχει σαφώς ισχυρότερα πολιτικά χαρακτηριστικά από ό,τι οι τρεις προηγούμενες.
Ο πρωθυπουργός θα συγκρίνει τα πεπραγμένα της κυβέρνησης της Ν.Δ. με την τετραετία της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και θα θέσει το δίλημμα, εάν οι πολίτες επιθυμούν η χώρα να συνεχίσει να πορεύεται προς τα εμπρός ή να επιστρέψει στην περίοδο πριν από το 2019, υπογραμμίζοντας πως «τίποτα δεν είναι δεδομένο, αλλά τα πάντα διακυβεύονται» σε όλο το φάσμα των πολιτικών που απασχολούν τους πολίτες.
Ειδικότερα, ο κ. Μητσοτάκης δε θα εστιάσει μόνο στην οικονομία και τη μείωση φόρων, σε αντιδιαστολή με την υπερφορολόγηση –ειδικά της μεσαίας τάξης– που επέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα επεκταθεί σε θέματα όπως το μεταναστευτικό και η ασφάλεια, οι μεταρρυθμίσεις στην παιδεία, η ενίσχυση της δημόσιας υγείας, και ο ψηφιακός μετασχηματισμός της χώρας. Επί της ουσίας, δηλαδή, θα παρουσιάσει το μεταρρυθμιστικό αφήγημα με το οποίο η Ν.Δ. θα πορευθεί προς τις κάλπες.
Κατά τις ίδιες πηγές, ο κ. Μητσοτάκης, παράλληλα:
• Θα προβεί σε μια κριτική αποτίμηση της έως τώρα κυβερνητικής θητείας. Θα αναφερθεί δηλαδή σε επιτυχίες, όπως η αποτελεσματική διαχείριση των εθνικών θεμάτων, της κρίσης στον Εβρο και της πανδημίας, αλλά και η επιστροφή της χώρας στην οικονομική κανονικότητα, με την έξοδο από την ενισχυμένη εποπτεία και τη μεγάλη αύξηση του ΑΕΠ. Θα αναγνωρίσει όμως και λάθη που έγιναν και γίνεται προσπάθεια να μην επαναληφθούν, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τις προπέρσινες καταστροφικές πυρκαγιές και την υπόθεση Ανδρουλάκη.
• Θα παρουσιάσει την οικονομική πολιτική και τα μέτρα στήριξης λόγω της ενεργειακής κρίσης για το 2023, αλλά και ένα «πακέτο» δεσμεύσεων για την επόμενη τετραετία, εάν η Ν.Δ. επικρατήσει στις εκλογές. Στον πυρήνα των εξαγγελιών του κ. Μητσοτάκη για την επόμενη τετραετία θα είναι η περαιτέρω μείωση εισφορών και φόρων, περιλαμβανομένου του ΕΝΦΙΑ, καθώς και η κατάργηση των τελευταίων μνημονιακών επιβαρύνσεων, όπως το τέλος επιτηδεύματος – εάν τα στενά δημοσιονομικά περιθώρια που δημιουργούν τα μέτρα στήριξης έναντι του ενεργειακού κόστους δεν επιτρέψουν να καταργηθεί πλήρως από το 2023. Η κυβέρνηση διαθέτει εξ άλλου ως «όπλο» ότι τήρησε στο ακέραιο τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει το 2019, σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ που είχε ως σημαία το περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, αλλά οδήγησε τελικά τη χώρα σε τρίτο μνημόνιο. Όσο για την τρέχουσα περίοδο, ο κ. Μητσοτάκης θα συγκεκριμενοποιήσει πως θα συνεχίσουν να εφαρμόζονται μέτρα, όπως η επιδότηση των λογαριασμών του ηλεκτρικού, το fuel pass, το επίδομα θέρμανσης και η επιταγή ακρίβειας. Ενώ θα αναφερθεί στην περαιτέρω ενίσχυση του εισοδήματος μεγάλων ομάδων του πληθυσμού, μέσω της αύξησης των συντάξεων, της κατάργησης της εισφοράς αλληλεγγύης στο Δημόσιο και της νέας αύξησης του κατώτατου μισθού. Πάντως, συνεργάτες του κάνουν λόγο για ένα «ισορροπημένο» πακέτο, καθώς δεν πρέπει να δοθεί εσφαλμένο μήνυμα στις αγορές, στο βαθμό που παραμένει ο κρίσιμος στόχος η χώρα να αποκτήσει επενδυτική βαθμίδα.
Ο πρωθυπουργός θα μεταβεί στη ΔΕΘ γνωρίζοντας πως η κυβέρνηση έχει υποστεί φθορά από την υπόθεση των υποκλοπών, αλλά και ότι σε καμία περίπτωση δεν έχει συντελεστεί ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Σύμφωνα με τις έρευνες του Μεγάρου Μαξίμου, αλλά και δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, η Ν.Δ. υποχωρεί έναντι των ερευνών του Ιουλίου κατά τι περισσότερο από μια ποσοστιαία μονάδα, ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει μικρά κέρδη, ενώ το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να παραμένει στα ίδια επίπεδα. Επίσης, σημαντική παράμετρο αποτελεί πως προτεραιότητες για τους πολίτες παραμένουν άλλα θέματα, με κυρίαρχα την ακρίβεια, τις τιμές του ρεύματος, τα ελληνοτουρκικά και το μεταναστευτικό.
Όπως προσθέτουν κυβερνητικές πηγές, οι «απώλειες» για την κυβέρνηση είναι μικρότερες από ό,τι την περίοδο μετά τις πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2021. Τότε η Ν.Δ. (σύμφωνα με τις μετρήσεις της Pulse) είχε χάσει δύο ποσοστιαίες μονάδες υποχωρώντας από το 36,5% τον Ιούνιο στο 34,5% το Σεπτέμβριο, αλλά στη συνέχεια τα ποσοστά της άρχισαν να σταθεροποιούνται, αν και σε κάπως χαμηλότερα επίπεδα.
Είναι σαφές, ότι πλήρης αποτίμηση του αντίκτυπου των υποκλοπών δεν είναι δυνατόν να γίνει άμεσα, αφού το θέμα θα παραμείνει στην επικαιρότητα, μέσω της σύστασης εξεταστικής επιτροπής. Πάντως, στο Μέγαρο Μαξίμου – που σχεδιάζει η Εξεταστική να κινηθεί με «σφιχτά» χρονοδιαγράμματα, ώστε η πολιτική αντιπαράθεση να γυρίσει σχετικά σύντομα σελίδα – κυρίαρχη εκτίμηση αποτελεί, πως το κόστος για την κυβέρνηση είναι δυνατόν σταδιακά να απορροφηθεί, υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, να μην υπάρξουν νέες αποκαλύψεις.
Μάλιστα, σύμφωνα με ορισμένους, τα νέα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί με την πλήρη διάρρηξη των σχέσεων μεταξύ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, ίσως τελικά διευκολύνουν τον κ. Μητσοτάκη στην επίτευξη του στόχου της αυτοδυναμίας μέσω δεύτερων εκλογών, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταγράφει δυναμική ανατροπής, στον ορίζοντα δε διαφαίνεται άλλη ρεαλιστική κυβερνητική λύση, ενώ πρόταγμα για την πλειονότητα των ψηφοφόρων αποτελεί η διασφάλιση της πολιτικής σταθερότητας.
Κατ’ άλλους, η διεξαγωγή των εκλογών στο τέλος της τετραετίας ίσως δώσει το χρόνο για την έστω μερική εξομάλυνση των σχέσεων Ν.Δ. και Χαριλάου Τρικούπη, ώστε να αποτραπεί ένα ενδεχόμενο πλήρες πολιτικό αδιέξοδο.
© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
