Νέα έξαρση του κορωνοϊού στην Κίνα: Περισσότερα κρούσματα από όλο το 2021 στο πρώτο τρίμηνο της χρονιάς
Κυριαρχεί πλέον στη χώρα η μετάλλαξη Όμικρον
Περισσότερα συμπτωματικά κρούσματα covid-19 απ’ ό,τι σε όλη τη διάρκεια του 2021 ανακοίνωσαν στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας οι αρχές στην Κίνα, καθώς το ιδιαίτερα μεταδοτικό παραλλαγμένο στέλεχος Όμικρον του κορωνοϊού έχει εξαπλωθεί στη χώρα.
Ειδικότερα, μέσα σε ένα 24ωρο εντοπίστηκαν στην ηπειρωτική Κίνα 1.337 εγχώρια κρούσματα covid-19, όπως ανακοίνωσε η Εθνική Επιτροπή Υγείας. Παράλληλα, τις προηγούμενες 24 ώρες, καταγράφηκαν στη χώρα και 906 νέες ασυμπτωματικές μολύνσεις. Μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί στη χώρα περισσότερα από 9.000 κρούσματα, έναντι 8.378 στο σύνολο του 2021, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Reuters.
Αξιωματούχοι στη Σενζέν, τη Σίλικον Βάλεϊ της Κίνας, έχουν αναστείλει τα δρομολόγια των μέσων μαζικής μεταφοράς και έχουν ζητήσει από τους κατοίκους να εργαστούν από το σπίτι, ενώ παράλληλα έχουν ξεκινήσει να κάνουν μαζικά διαγνωστικά τεστ, μετά την άνοδο των κρουσμάτων κορωνοϊού.
Οι εταιρείες Foxconn και Unimicron Technology Group, που παρέχουν εξαρτήματα στην Apple, έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους. «Οι δραστηριότητες της Foxconn στη Σενζέν της Κίνας αναστέλλονται από τις 14 Μαρτίου, βάσει της νέα πολιτικής της τοπικής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της covid-19», επεσήμανε σε ανακοίνωσή της.
Στην πόλη Τσανγκτσούν, στη νοτιοανατολική Κίνα, όπου έχει επιβληθεί lockdown, η αυτοκινητοβιομηχανία Toyota έχει αναστείλει την παραγωγή της.
Α. Μπουρλά: «Ετοιμάζουμε παν-εμβόλιο για όλες τις μεταλλάξεις – Έρχεται η τέταρτη δόση»
Την ώρα που «θάφτηκαν» οι αποκαλύψεις για τις παρενέργειες των mRNA εμβολίων
O CEO της Pfizer, Αλμπερτ Μπουρλά, υποστήριξε ότι ετοιμάζεται εμβόλιο για όλες τις μεταλλάξεις, το οποίο πιθανότατα θα είναι και η λεγόμενη τέταρτη δόση. «Θεωρώ ότι θα υποβάλουμε στον FDA σημαντική πρόοδο σχετικά με την αναγκαιότητα της τέταρτης δόσης. Ο Οργανισμός – και εν συνεχεία το CDC – πρέπει να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα», είπε. «Σαφώς υπάρχει ανάγκη να ενισχυθεί η ανοσολογική απόκριση, όσο η Όμικρον δεν υποχωρεί». «Κατασκευάζουμε ένα εμβόλιο που καλύπτει την Όμικρον και όλες τις άλλες μεταλλάξεις της Covid-19. Πραγματοποιούνται πολλές δοκιμές αυτή τη στιγμή και μέχρι το τέλος του μήνα θα έχουμε νεότερα», πρόσθεσε, ενώ δήλωσε αισιόδοξος. Ο Μπουρλά δήλωσε ότι παραμένει σε εγρήγορση για τη δημιουργία πιο αποτελεσματικών εμβολίων. Η Pfizer, συμπλήρωσε, εργάζεται για την ανάπτυξη εμβολίου που θα αποτρέπει εν γένει τη μόλυνση, πέρα από το βασικό στόχο της πρόληψης νοσηλειών και σοβαρών κρουσμάτων. Η παραγωγή εμβολίων μεγάλης διάρκειας, κατέληξε, αποτελεί προτεραιότητα. «Δεν μπορούμε να κάνουμε εμβόλια κάθε πέντε ή έξι μήνες». Να θυμίσουμε, ότι στις αρχές του μήνα δόθηκε στη δημοσιότητα το πρώτο μέρος των 400.000 σελίδων για τα εμβόλια Covid-19 που η Pfizer και ο FDA ήθελαν να κρατήσουν κρυφές μέχρι το 2076! Εκεί αποκαλύφθηκαν απίστευτα πράγματα αναφορικά με τις παρενέργειες των mRNA εμβολίων…
Τουλάχιστον 16.500 ασθενείς «έφυγαν» αβοήθητοι περιμένοντας για ένα κρεβάτι
Μέχρι και ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας επιβεβαιώνει με επίσημο έγγραφό του, το έγκλημα που έχει συντελεστεί από την κυβέρνηση σε βάρος του ελληνικού λαού στα χρόνια της πανδημίας! Στο έγγραφο, που φέρνει την υπογραφή του προέδρου του Οργανισμού, Θεοκλή Ζαούτη (στη φωτ. αριστερά με τον Θάνο Πλεύρη), ο ΕΟΔΥ επιβεβαιώνει πως τουλάχιστον 16.500 ασθενείς πέθαναν αβοήθητοι εκτός Μονάδων Εντατικής Θεραπείας! Η ομολογία του ΕΟΔΥ πως τουλάχιστον ένας στους εφτά ανθρώπους πέθανε εκτός ΜΕΘ αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο και ωμό τρόπο την πλήρη αποτυχία της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει την πανδημία, να προστατέψει τη δημόσια υγεία και, φυσικά, να σώσει ανθρώπους που είχαν την ατυχία να νοσήσουν από κορωνοϊό στην Ελλάδα της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ποιος μπορεί να ξεχάσει πως, όταν οι επιδημιολόγοι μιλούσαν για «άδικους θανάτους», η κυβέρνηση έκανε λόγο για πρωτοφανή στήριξη του συστήματος Υγείας; Ποιος μπορεί να ξεχάσει πως, όταν οι γιατροί μιλούσαν για θανάτους εκτός ΜΕΘ, ο πρωθυπουργός ζητούσε στη Βουλή αποδείξεις πως είναι πιο επιβλαβής η διασωλήνωση εκτός Εντατικής; Ποιος μπορεί να ξεχάσει την προσπάθεια συγκάλυψης της αποκαλυπτικής μελέτης Τσιόδρα και Λύτρα για την κατάσταση που επικρατεί στις ΜΕΘ των νοσοκομείων, για το χάσμα νοσηλείας ανάμεσα στην Περιφέρεια και την Αθήνα και για τους άδικους θανάτους που είχαμε κατά τη διάρκεια αυτής της πανδημίας; Η απάντηση είναι πως κανένας δεν μπορεί να ξεχάσει, όχι μόνο γιατί δεν ξεχνιούνται οι άδικες απώλειες ανθρώπων που πεθάναν στα σπίτια τους ή σε απλές κλίνες νοσοκομείου, αλλά γιατί το έγκλημα συνεχίζεται, με καθημερινά 50-70 ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους. Η δήλωση του Θάνου Πλεύρη, που διανεμήθηκε αργά το απόγευμα της Τρίτης 15/3, επί της ουσίας δε δίνει καμία ουσιαστική απάντηση και πετάει τη μπάλα στην εξέδρα, καθώς ο υπουργός Υγείας αρκείται να δηλώσει πως «με μια απλή ανάγνωση των πρακτικών, παρατίθενται όλες οι απαντήσεις που έδωσα στη Βουλή για τους θανάτους εκτός ΜΕΘ». Το αξιοσημείωτο είναι ότι το έγγραφο του ΟΕΔΥ δε δημοσιοποιήθηκε στη Βουλή, αν και βρισκόταν στα χέρια του υπουργού Υγείας Θάνου Πλεύρη, ωστόσο το πρωί της Τρίτης 15/3 το έδωσε στη δημοσιότητα ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παύλος Πολάκης.
Πρέσβης ε.τ. Γ. Αϋφαντής: «Έχουμε τεράστια κοιτάσματα φ.α. στην Κρήτη!»
«Οι Αμερικανοί το επιβεβαίωναν και υπήρχαν… Έλληνες που έλεγαν το αντίθετο»!
Ο Πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής και διπλωματικός σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα, αποκάλυψε ότι είχαν παρουσιαστεί αποδείξεις και τεκμηριωμένα στοιχεία στην προηγούμενη κυβέρνηση, λίγο πριν χάσει τις εκλογές του 2019 ότι «υπάρχουν πλούσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων που υπάρχουν νοτίως της Κρήτης και στη δυτική Ελλάδα που θα μπορούσαν να στηρίξουν τον εφοδιασμό της ΕΕ για τα επόμενα 30 χρόνια»!
Μάλιστα, δημοσιοποιεί για πρώτη φορά ότι: «Οι Αμερικανοί μας είπαν σε επίσημη αποστολή μας στις ΗΠΑ ότι τα κοιτάσματα υπάρχουν, αλλά εμείς, κάποιοι δικοί μας άνθρωποι, έλεγαν ότι δεν υπάρχουν»!
Ο Πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής μιλώντας σε τηλεοπτικό δίκτυο κατήγγειλε συνολικά την κυβέρνηση για «εγκληματικά λάθη στο θέμα των υδρογονανθράκων».
Αναφερόμενος στις δηλώσεις του ΥΠΕΞ Ν. Δένδια ενώπιων του Τούρκου πρέσβη στη Νορβηγία ότι «δεν πρόκειται να κάνουμε ποτέ έρευνες και εξορύξεις υδρογονανθράκων στο Αιγαίο», ο Γ. Αϋφαντής δήλωσε: «Καταρχάς δεν πρόκειται για το Αιγαίο, πρόκειται για το Λιβυκό Πέλαγος, ανάμεσα στην Κρήτη και τη Λιβύη, υπάρχουν πιστοποιημένα τεράστια κοιτάσματα. Έχω δει τους χάρτες. Υπάρχουν, επίσης, στη δυτική Ελλάδα τεράστια κοιτάσματα φυσικού αερίου, τα οποία το ελληνικό πολιτικό σύστημα θα πρέπει να καταλάβει ότι μπορούν να εξασφαλίσουν στη χώρα και στρατηγική αυτονομία, υπό την έννοια ότι αν είμαστε ο προμηθευτής της Ευρώπης σε φυσικό αέριο, θα μας βλέπουν με άλλο μάτι».
Όσον αφορά το χρονικό διάστημα που απαιτείται για να ξεκινήσουμε να εξάγουμε φυσικό αέριο είπε: «Η Κύπρος το έκανε σε 6 χρόνια, και 10 να πάρει, για τα επόμενα 30 χρόνια το φυσικό αέριο θα είναι το αέριο μετάβασης στην πράσινη ενέργεια. Αυτή τη στιγμή η πράσινη ενέργεια με τις ανεμογεννήτριες δεν μπορεί να συσσωρευτεί, δεν έχουμε δεξαμενές, δεν έχουμε μπαταρίες».
Στην ερώτηση «γιατί μια ελληνική κυβέρνηση να μη θέλει να βγάλει φυσικό αέριο» υπονόησε ότι υπάρχουν προδότες στην ελληνική πλευρά που υπονομεύουν τις γεωτρήσεις και την εκμετάλλευσή του!
«Γεγονός είναι ότι το 2013 όταν είχα πάει με τον Α. Τσίπρα στις ΗΠΑ και είχαμε γίνει δεκτοί στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ είχα θέσει το ερώτημα «εάν οι ΗΠΑ είναι αντίθετες με το να εκμεταλλευτούμε το φυσικό αέριο και τα κοιτάσματα νοτίως της Κρήτης…» και τότε κάποιος παρενέβη από την ελληνική(!) αντιπροσωπία και είπε ότι «οι δικοί μας άνθρωποι μάς λένε ότι δεν είναι σημαντικά αυτά τα κοιτάσματα»! Οι Αμερικανοί μας κοίταξαν ειρωνικά και μας είπαν ότι «Υπάρχουν»! Υπάρχουν, προσωπικά έχω δει τους χάρτες, όποιος λέει ότι δεν υπάρχουν λέει ψέματα».
To ανθελληνικό μίσος καθίσταται παροιμιώδες, αναφορικά προς τη δήλωση του κ. Στουρνάρα, ήτοι του Διοικητική της Τράπεζας της Ελλάδας, ο οποίος ειρωνεύτηκε την Ελλάδα, φρονώ ότι η κατάσταση πλέον έχει διολισθήσει εις το έσχατο σημείο σηψαιμίας, όπου οι δήμιοι μας εν γένει, μάς εμπαίζουν ευθέως, ακριβώς επειδή ο αλλοτριωμένος ελληνικός λαός, αγνοών τις δυνάμεις του, διατηρεί το πελατειακό καθεστώς αλλά και τα Ελληνόφωνα μισελληνικά κοινοβουλευτικά κόμματα εις την εξουσία.
Ο εν λόγω κύριος δήλωσε ευθαρσώς, ότι οι Έλληνες έχουν λεφτά, προσβάλλοντας διά μία ετέρα φορά τους πολίτες, τούτο και μόνο αποτελεί τεκμήριο εμπάθειας και μίσους προς την Πατρίδα μας ορισμένων ανθρώπων, οι οποίοι εκτελούν αντί τριάκοντα αργυρίων συγκεκριμένη αποστολή.
Τούτο δε συμβαίνει αναμφισβητήτως, διότι η θεσμική ελίτ, δηλονότι τα δοτά πρόσωπα που στελεχώνουν τις καίριες κρατικές θέσεις και τα ύπατα αξιώματα, αποτελούν απολύτως ελεγχόμενα πρόσωπα εκ των υπερεθνικών διευθυντηρίων, τα οποία τοποθετούνται αποκλειστικά και μόνο δια να υπηρετήσουν τα υμέτερα συμφέροντα και εξ αυτού του λόγου ενίοτε ή σχεδόν πάντοτε ομιλούν ευθαρσώς και δημοσίως κατά του Ελληνισμού και εκδηλώνουν εν ταυτώ εμπάθεια προς τους Έλληνες πολίτες, ακριβώς δια το λόγο ότι δε νιώθουν ουδένα δεσμό με τον τόπο αυτό, αποτελούν έμμισθα φερέφωνα εν διατεταγμένη υπηρεσία.
Ας υπομνήσω εις το σημείο τούτο κάποια βουλευτή του Σύριζα, εν έτη 2016, όταν η Ελλάς υπέγραψε επί κυβερνήσεως Τσίπρα το τρίτο μνημόνιο και υπήχθη η Ελλάδα εις ένα υπέρ-ταμείο δια του οποίου κατέστη υπέγγυα η ακίνητη περιουσία του δημοσίου, επί 100 χρόνια, δήλωσε περιπαικτικά και καταφρονητικά ότι 100 χρόνια δεν είναι τίποτε, εδώ άντεξε 400 χρόνια σκλαβιά ο Έλληνας εις τους Τούρκους.
Οι αλλεπάλληλες αυτές προσβολές προς τον Ελληνικό λαό, ακολούθησαν άρτι προσφάτως υπό των χειλέων των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, όπου κατονόμασαν συλλήβδην, αορίστως και αδιακρίτως, τους πολίτες οι οποίοι προέβαλαν μία διαφορετική επιστημονική άποψη κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού, με τον αισχρό χαρακτηρισμό τού… ψεκασμένου, τζαμπατζή, συνωμοσιολόγου, ή μέλους εγκληματικής οργανώσεως.
Εις επίρρωσιν των ως άνω και τηρουμένων των αναλογιών τής ως άνω ανάλυσής μου, περί των δοτών ανθελλήνων δούρειων ίππων εντός των κόλπων του Ελλαδικού Κράτους, οι οποίοι ομνύουν πίστη εις τον ανθελληνισμό ένεκεν της αλλότριας καταγωγής τους, δοθέντος ότι εντέλλονται από τα υπερεθνικά διευθυντήρια των κοσμο-εξουσιαστών προβάλλοντας απλώς την επίφαση της λαϊκής κυριαρχίας, εν τω πλαισίω μιας διάτρητης δημοκρατίας, είναι ωσαύτως η κυβέρνηση αλλά υψηλά θεσμικά στελέχη, τα οποία δηλώνουν ευθαρσώς και απεριφράστως ότι το οξύ δημογραφικό της Πατρίδας μας επιλυθεί με τους μετανάστες.
Ως εκ τούτου, ομολογούν δηλαδή το μίσος δια τον Ελληνισμό και ότι αποτελούν οργανικά έμμισθα γρανάζια των μηχανισμών του συστήματος της παγκοσμιοποιήσεως, η οποία επιδιώκει την αλλοίωση των εθνών και την κατάλυση τής πολιτισμικής τους ταυτότητας, δια του εποικισμού τους, δια επήλυδων, βαπτίζοντας τους κατά συρροή ως πρόσφυγες.
Όλες αυτές οι πράξεις των ανθελλήνων πολιτικών μας, αποδεικνύουν τον παρασκηνιακό ρόλο τον οποίο διαδραματίζουν εις βάρος της Ελλαδικής κοινωνίας και της Ιστορίας μας, υπό το μανδύα της λαϊκισμού και της δήθεν εκδηλώσεως ενδιαφέροντος κατά των συμφερόντων του τόπου μας.
Η αλήθεια καθίσταται ότι είμαστε μόνοι μας, υπό την αρωγή του Τριαδικού Θεού, διότι η Ελλάς έχει κηδεμονευθεί έτη πολλά, πλην όμως σήμερον, οι συνθήκες καθίστανται ιδιαίτατα σαφείς και απτές, δια το λόγο ότι ο σχεδιασμός τους καθίσταται ο, παντί τρόπω, διωγμός των Ελλήνων και η αντικατάσταση του Ελληνικού πληθυσμού άνευ ετέρου τινός.
Ήδη ο εν λόγω σχεδιασμός τελεί εν εφαρμογή, σωρεία επιδοτούμενων μεταναστών και δη Μουσουλμάνων ανά την επικράτεια, πτωχοποίηση, αποδόμηση της γλώσσας, της εθνικής ταυτότητας, διάλυση της εκπαίδευσης, παραχάραξη της ιστορίας, επιβολή λογοκρισίας, ποινικοποίηση των αντιφρονούντων και διαρκείς υποτιμητικές ύβρεις εις βάρος του Ελληνικού λαού, από τους δοτούς τοποτηρητές του συστήματος.
Εν κατακλείδι, δέον όπως ο Ελληνικός λαός να ανανήψει αυθωρεί και παραχρήμα και να αντιληφθεί, ότι επιβάλλεται αμελλητί να αμυνθεί υπέρ Πίστεως, Πατρίδας, γλώσσης και πολιτισμού.
Συνελόντι ειπείν, είθε η πορεία προς το Άγιο Πάσχα, ο Ιησούς Χριστός όπως μας φωτίσει δεόντως, ούτως ώστε να συνειδητοποιήσουμε εγκαίρως τους δυνάστες τής καθημαγμένης πατρίδας μας.
Ουδέτερη ζώνη το Αιγαίο για να μεταφερθεί το αέριο
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ τουρκικές και ελληνικές διαρροές στο ΣΚΑΙ και στην εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» για το περιεχόμενο των προτάσεων ενεργειακής συνεργασίας μεταξύ Αθηνών – Άγκυρας για τη μεταφορά δυτικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη -οι οποίες δεν απείχαν από τις επισημάνσεις της εφημερίδας μας, ότι οι ΗΠΑ μας θέλουν συνεταίρους στη Μεσόγειο- θυμήθηκα ένα σημείωμα που είχα γράψει, μέσα στην κορύφωση της ελληνοτουρκικής κρίσης τον Αύγουστο του 2020. Θεωρώ σκόπιμο, υπό το φως των νέων δεδομένων, να το ανακαλέσω στη μνήμη μας. Πού ξέρετε, μπορεί και να βγει αληθινό!
Έγραφα λοιπόν τότε: «Πριν από περίπου ένα μήνα (Ιούλιος 2020) έγκυρη πηγή μου, από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, με ενημέρωσε σε χρόνο ανύποπτο -δεν είχε καν υπογραφεί η συμφωνία τμηματικής οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος–Αιγύπτου- για την εμπιστευτική συνομιλία της με υψηλόβαθμο μέλος του Κογκρέσου των ΗΠΑ. Η δοκιμασμένη για την αξιοπιστία της πηγή μου ανέφερε, ότι ο Congressman συνομιλητής της μετέφερε την εκτίμηση, πως κυοφορείται μια Συμφωνία «Ειρήνης» μεταξύ Ελλάδος – Τουρκίας, με την οποία η Ελλάς θα κληθεί: Να εγκαταλείψει ρητώς με διεθνή συνθήκη το δικαίωμά της για επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 μίλια στο Αιγαίο. Η Διακήρυξη της Μαδρίτης, που οδήγησε στην αδρανοποίηση της άσκησης του ελληνικού κυριαρχικού δικαιώματος επί 23 χρόνια, δεν αρκεί πλέον. Ζητείται η θεσμοποίησή της. Οι Αμερικανοί υποστηρίζουν μάλιστα πως, και να ήταν δυνατή η επέκτασή μας στα 12 μίλια, η Ελλάς δε διαθέτει ικανό αριθμό δυνάμεων για να πραγματοποιεί νηοψίες είτε σε πολεμικά είτε σε εμπορικά πλοία (υποβρύχια, πολεμικά πλοία). Άρα, ας συμβιβαστεί με την «επιλεκτική επέκταση» κατά Σημίτη. Αλλού 10, αλλού 8, αλλού 6.
Θα κληθεί με διμερή συμφωνία ή διαιτησία, να αποσύρει τα στρατεύματά της από τα νησιά του Αιγαίου με ταυτόχρονη υποχώρηση και της Τέταρτης Στρατιάς από τη Σμύρνη στα εγγύτερα της τουρκικής ενδοχώρας.
Στόχος μιας τέτοιας συμφωνίας θα είναι, σύμφωνα με το μέλος του Κογκρέσου, η δημιουργία μιας «ουδέτερης ζώνης» δυτικά των 28 αφοπλισμένων, υποτίθεται, νησιών μας. Ουδέτερης για την εξυπηρέτηση της διεθνούς ναυσιπλοΐας μεταξύ Σουέζ και Δαρδανελίων. Στην πραγματικότητα, αν είναι ακριβή όσα μας μεταφέρονται, το Αιγαίο δε συνιστά απλώς ελληνοτουρκική διαφορά. Αποτελεί πρωτίστως διεθνές γεωπολιτικό ζήτημα, εντασσόμενο στη μάχη για τη διαμόρφωση νέων παγκόσμιων συσχετισμών. Μια νέα θαλάσσια οδός, στην οποία θα πάψουν διά βίου να συμπλέκονται πολεμικά πλοία στη θάλασσα και μαχητικά αεροσκάφη στον αέρα θα είναι ασφαλής οδός για τη μεταφορά δυτικών φορτίων προς Βορρά. Είτε νόμιμων (υγροποιημένο φυσικό αέριο για να σπάσει το ρωσικό μονοπώλιο) είτε παράνομων (εξοπλισμών, ναρκωτικών κ.λπ.).
Ήμουν εξαιρετικά σκεπτικός, αν πρέπει να δημοσιεύσω αυτή την εκτίμηση και αποφάσισα να περιμένω για να τη συνεκτιμήσω με βάση τα δεδομένα. Το σενάριο για να γίνουν 28 ελληνικά νησιά ουδέτερη ζώνη (green area) δυστυχώς άρχισε να «κουμπώνει» με στοιχεία, τόσο από το παρελθόν όσο και από το παρόν.
Από το παρελθόν, γιατί υπάρχουν και άλλα ντοκουμέντα, που δείχνουν πως η κυβέρνηση Σημίτη συζητούσε ευθέως τον αφοπλισμό των νησιών του Αιγαίου, με το επιχείρημα πως δε χρειαζόμαστε στρατό στα νησιά αν συμφωνήσουμε με τους Τούρκους εύρος χωρικών υδάτων και έκταση εναερίου χώρου! (προσεχώς τα λοιπά…). Από το παρόν, γιατί ο Ακάρ μάς έδειξε προχθές σε χάρτη, επισήμως τα 28 νησιά των οποίων αιτείται αφοπλισμό, ακόμη και τη Θάσο!
Γιατί από τα στοιχεία στη μεγάλη εικόνα διαφαίνεται, πως η αρχική προσέγγιση Τραμπ για συμμαχία ΗΠΑ – Ρωσίας – Αγγλίας – Τουρκίας κατά του άξονα Ευρώπης – Κίνας εγκαταλείπεται εν τη γενέσει της. Ακόμη και ορθόδοξοι εκκλησιαστικοί ηγέτες, που έδειξαν συμπάθεια στον Αμερικανό πρόεδρο ποντάροντας στο σενάριο αυτό, τώρα εκτίθενται ανοικτά υπέρ του Μπάιντεν, παριστάμενοι στο Συνέδριο των Δημοκρατικών. Η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε. για τη Λευκορωσία, η οποία προηγείται της ελληνοτουρκικής, δείχνει πως η Δύση διά της ατλαντίστριας Μέρκελ επιθυμεί την ανατροπή του φιλορώσου Λουκασένκο και την εγκατάσταση δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην αυλή του Πούτιν. Όπως στην Ουκρανία. Το ίδιο σχέδιο εφαρμόζεται και στο Νότο. Αν δημιουργηθεί ουδέτερη ζώνη στο Αιγαίο και κατασκευαστεί το νέο κανάλι της Κωνσταντινούπολης, με το οποίο παρακάμπτεται η Συνθήκη του Μοντρέ, τα αμερικανικά πλοία, εμπορικά και πολεμικά, θα φθάνουν στη Μαύρη Θάλασσα. Εξ ου και οι ΗΠΑ διεκδικούν το στρατηγικό λιμένα της Αλεξανδρούπολης.
Θέλουν να κλείσουν πάλι τον Πούτιν, ο οποίος έφθασε στη Μέση Ανατολή, στην αυλή του. Το αιώνιο ζήτημα από την εποχή του Καποδίστρια. Η Ελλάδα έκανε ήδη μια τεράστια αβαρία προς τη Δύση με τη Συμφωνία των Πρεσπών, εντάσσοντας τη βάση Bonsteel στο ΝΑΤΟ. Τώρα τι; Για να ανακοπεί η περαιτέρω ρωσική κάθοδος στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, θα πρέπει να δεχθούμε να γίνει γκρίζο το Καστελόριζο, ουδέτερο το Αιγαίο – όπως προέβλεψε ο καθηγητής Μάζης το 1997 σε άλλες συνθήκες –, αχνό το γαλάζιο χρώμα της κυριαρχίας μας και να τεθεί σε κίνδυνο με τον αφοπλισμό η εδαφική ακεραιότητα των νησιών – αεροπλανοφόρων; Πολύ βαρύ τίμημα για μια πρόσκαιρη ειρήνη! Ας το έχουν υπόψιν όσοι θέλουν να μας επιβάλουν Ελσίνκι 2».
Ο διάλογος είναι αυθεντικός, δημοσιεύεται επί λέξει και έγινε την περασμένη εβδομάδα. Στην εκπομπή «Ενώπιος Ενωπίω», στις 11 Μαρτίου, ο Νίκος Χατζηνικολάου φιλοξένησε μεταξύ άλλων και τον υπουργό Ενέργειας, Κώστα Σκρέκα, με θέμα, τι άλλο; Τον ενεργειακό Αρμαγεδδών, με την άνευ προηγουμένου ακρίβεια σε ρεύμα και καύσιμα.
Χατζηνικολάου: «Κύριε υπουργέ, θέλουμε να έχουμε μια απάντηση για τον ειδικό φόρο κατανάλωσης που δε μειώνετε και για τον ΦΠΑ επί του ειδικού φόρου κατανάλωσης». Σκρέκας: «Το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί μειώνοντας τον ειδικό φόρο κατανάλωσης». Χατζηνικολάου: «Όμως, κύριε υπουργέ, η Κύπρος γιατί καταφέρνει να έχει χαμηλότερες τιμές από εμάς, ενώ εισάγει από τα ελληνικά διυλιστήρια κατά βάση;»
Σκρέκας: «Επειδή η Κύπρος έχει χαμηλότερους φόρους. Έχει χαμηλότερο ειδικό φόρο κατανάλωσης και χαμηλότερο ΦΠΑ».
Οι περισσότεροι στο πάνελ, ή κοίταζαν απορημένοι αν άκουσαν σωστά, ή έσκασαν στα γέλια. Ο κ. Σκρέκας, όμως, συνέχισε απτόητος, μετά το πολιτικό του ξεγύμνωμα, να μιλά… σοβαρά. Όσο… σοβαρή είναι και η αντιμετώπιση της κυβέρνησης, απέναντι σε μια πράγματι πρωτοφανή και με παγκόσμιες διαστάσεις ενεργειακή λαίλαπα, που απομυζάει κάθε μέρα ολοένα και περισσότερο τα οικογενειακά εισοδήματα, με τους πολίτες να μην ξέρουν πια τι θα τους ξημερώσει.
Στις εντάσεις του δημόσιου διαλόγου εντάχθηκε τις τελευταίες ημέρες και το θέμα του λιγνίτη και το αν θα μπορούσε να δώσει μια πρόσκαιρη ανακούφιση στον κόσμο, αφού η χώρα μας έχει τεράστια αναξιοποίητα αποθέματα στο υπέδαφός της. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ εξαπολύουν βέλη κατά της Ν.Δ., κατηγορώντας την για την αδρανοποίηση των εργοστασίων λιγνίτη, με την κυβέρνηση να κάνει λόγο για fake news.
Κάθε πλευρά έχει τους λόγους της για να λέει όσα λέει. Το χρέος και η ευθύνη μιας εφημερίδας είναι να βρει τι πραγματικά συμβαίνει. Και η «δημοκρατία» έψαξε για να εντοπίσει που κρύβονται η αλήθεια και που το ψέμα. Διότι, πέρα από όποια συνήθη παιχνίδια εντυπώσεων, αυτός που πληρώνει τελικά το λογαριασμό είναι ο φορολογούμενος πολίτης. Ο οικογενειάρχης, που τρέμει να ανοίξει το φάκελο της ΔΕΗ ή να κοιτάξει πόσο έγραψαν το κοντέρ του βενζινάδικου και η ταμειακή του σούπερ μάρκετ.
Τι συμβαίνει, λοιπόν, πραγματικά με το λιγνίτη; Είναι ασύμφορος, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση; Έχουν κλείσει εργοστάσια επί Ν.Δ., όπως φωνάζει η αντιπολίτευση; Έχει γίνει στροφή από την κυβέρνηση μετά την έκρηξη αυξήσεων στο φυσικό αέριο; Η Ευρώπη αλλάζει στάση απέναντι στο λιγνίτη μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία; Τι κάνουν οι άλλες χώρες και τι δεν κάνει η Ελλάδα;
Αν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν είναι άμοιρες ευθυνών, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν αυτή που έβαλε την ταφόπλακα στο λιγνίτη. Υποχρέωσε τη χώρα να τρέξει, ειδικά σε μια τόσο κρίσιμη συγκυρία, εν μέσω πανδημίας, σε μια βεβιασμένη ενεργειακή μετάβαση, προτού μπορέσει καν να περπατήσει. Ο πρωθυπουργός δεσμεύτηκε, δίχως να δέχεται κάποια πίεση, να αλλάξει εσπευσμένα το ενεργειακό μοντέλο της Ελλάδας νωρίτερα από κάθε άλλο ευρωπαϊκό κράτος και επέσπευσε την αδρανοποίηση στο μεγαλύτερο αριθμό λιγνιτοπαραγωγικών μονάδων. Έτσι, τώρα, με το τσουνάμι ακρίβειας λόγω του φυσικού αερίου και του πολέμου, υποχρεώθηκε σε στροφή 180 μοιρών, προσφεύγοντας όπως – όπως στο λιγνίτη.
Ο ενεργειακός σχεδιασμός κάθε χώρας, όμως, είναι βασικό στοιχείο εθνικής ασφάλειας και κοινωνικής λειτουργίας, όχι μόνο πεδίο για «πράσινες» μπίζνες. Η «πράσινη» ευαισθησία, εξάλλου, του πρωθυπουργού και της κυβέρνησής του έχει κριθεί από τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στην Ιστορία της Ελλάδας, το περασμένο καλοκαίρι, στην παντελώς αβοήθητη Εύβοια.
Πριν προχωρήσουμε στις απαντήσεις, χρειάζεται μια μικρή επισήμανση: Η ενέργεια που φτάνει στο σπίτι και το αυτοκίνητο κάθε Έλληνα δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως κοινωνικό αγαθό, όπως ίσχυε κάποτε. Αποτελεί το πιο «σκληρό» χρηματιστηριακό προϊόν, οι τιμές του οποίου κάθε μέρα μεταβάλλονται από αστάθμητους παράγοντες. Είναι ένα προϊόν με ρήτρες, παραγωγούς, χονδρεμπόρους, μεσάζοντες και τζογαδόρους, που μοναδικό στόχο έχουν την κερδοσκοπία, πόσο μάλλον όταν ξεσπά πόλεμος με πρωταγωνίστρια μια χώρα που είναι παγκόσμιος ενεργειακός γίγαντας, όπως η Ρωσία.
Όπως συμβαίνει και με όλα τα άλλα χρηματιστηριακά προϊόντα, οι λίγοι βγάζουν κέρδη και παίρνουν «χρυσά» μπόνους, ενώ οι πολλοί πληρώνουν τους λογαριασμούς.
Ακούγοντας και διαβάζοντας κανείς τους ειδικούς και τους αξιωματούχους επί των ενεργειακών θεμάτων «πληροφορείται» για… αλγόριθμους με τους οποίους υπολογίζονται οι τιμές, για διακυμάνσεις που εξαρτώνται από δυσνόητες εξισώσεις για το μέσο πολίτη και που αλλάζουν ώρα με την ώρα, για ένα κόστος που προκύπτει από δεκάδες παραμέτρους, χονδρεμπόρους, κερδοσκοπίες και αγοραπωλησίες χρηματιστηριακού τύπου. Πόσοι γνωρίζουν, για παράδειγμα, ότι από το Μάρτιο του 2020, και εν μέσω πανδημίας, λειτουργεί στη χώρα μας το Ελληνικό Χρηματιστήριο Ενέργειας; Εκεί γίνονται οι διαπραγματεύσεις για το αν κάποιος θα μπορεί να ανάψει καλοριφέρ, εκεί κρίνεται ο λογαριασμός ρεύματος.
Ασφαλώς, ο στόχος αυτής της «ειδικής γλώσσας» -ακαταλαβίστικης ακόμα και για όσους επιχειρούν να τη μιλήσουν, ειδικά όταν πρόκειται για πολιτικούς- είναι να μην κατανοήσει ποτέ ο μέσος πολίτης για ποιον λόγο καλείται να πληρώσει τέτοιες ληστρικές τιμές για ένα κοινωνικό αγαθό. Το ίδιο, άλλωστε, είχε συμβεί και το 2010, με τα παράγωγα υψηλού ρίσκου, τα swaps και άλλες τεχνητές «φούσκες», που κατανοούν όλοι κι όλοι 10 άνθρωποι στη Γουόλ Στριτ, αλλά εν τέλει ήταν αυτά που επέβαλαν σε μια ολόκληρη χώρα και το λαό της στη χειρότερη πανευρωπαϊκή ύφεση μεταπολεμικά.
Συνεπώς, το σημερινό εγχείρημά μας δεν έχει στόχο μόνο την εύρεση της αλήθειας για το λιγνίτη, ένα θέμα από τη φύση του πολυδιάστατο, αλλά αυτό να γίνει με τρόπο απλό και κατανοητό στον κάθε πολίτη, χωρίς άχρηστη ορολογία.
«ΣΤΑΘΜΟΣ» ΤΟ 2001 ΜΕ ΡΕΚΟΡ ΕΞΟΡΥΞΗΣ
Το ιστορικό υψηλό εξόρυξης λιγνίτη για παραγωγή ενέργειας στην Ελλάδα σημειώθηκε το 2001, με 9.300.000 ΤΙΠ (Τόνους Ισοδύναμου Πετρελαίου), ένα χρόνο πριν από την είσοδο του ευρώ. Σταδιακά υπήρξε μείωση, με την τάση να επιταχύνεται από το 2012. Από το 2016 και μετά, η παραγωγή μειώθηκε στα επίπεδα της δεκαετίας του ’80. Το ιστορικό χαμηλό της δεκαετίας του 2010 σημειώθηκε το 2016, με 4.400.000 ΤΙΠ.
Το ποσοστό ηλεκτροπαραγωγής που βασιζόταν σε λιγνίτη υποχώρησε στη χώρα μας, από 73% το 1990 και 50% το 2010, σε μόλις 32,3% το 2018, επί ΣΥΡΙΖΑ, κι ακόμα περισσότερο τα επόμενα χρόνια, όπως θα δούμε στη συνέχεια. Εν ολίγοις, μέχρι τη δεκαετία του ’90, η Ελλάδα βασιζόταν σε ποσοστό 73% στο λιγνίτη για την ηλεκτροπαραγωγή της, κάτι που σημαίνει ότι ήταν ελάχιστα εξαρτημένη από άλλες μορφές ενέργειας (πετρέλαιο, φυσικό αέριο κ.ά.).
Ο Μπάιντεν στην Ευρώπη: Η ανάσχεση της ρωσικής επιθετικότητας και η νέα Παγκόσμια Τάξη
Το πλαίσιο για νέα διατλαντική συνεργασία υπό το βάρος της ρωσικής επίθεσης στην Ουκρανία και την έμπρακτη αμφισβήτηση της παγκόσμιας Τάξης Πραγμάτων που εγκαθιδρύθηκε με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, θα αναζητήσουν οι ηγέτες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ την 24η Μαρτίου στις Βρυξέλλες, παρουσία και του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν.
Η ουκρανική κρίση έχει ταρακουνήσει τη Δύση, η οποία βλέπει τα πλέον ευφάνταστα σενάρια να γίνονται πραγματικότητα και τη βαθιά κρίση που ξεκίνησε με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία να μην έχει ορατό τέλος.
Το γεγονός ότι η κρίση σε στρατιωτικό επίπεδο ακόμη δεν έχει κλιμακωθεί πλήρως και είναι εντελώς αβέβαιο μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτή η κλιμάκωση, καθιστά επιτακτική την ανάγκη για το ΝΑΤΟ και την ΕΕ να αναδιαμορφώσουν τη στρατηγική τους, τόσο για την ανάσχεση της ρωσικής επιθετικότητας, όσο και για τη διαμόρφωση ενός πλαισίου για την επόμενη μέρα του πολέμου στην Ουκρανία.
Οι ΗΠΑ από την πρώτη στιγμή σήκωσαν πολύ ψηλά τον πήχη στις αντιδράσεις στη ρωσική εισβολή και ήδη οι κυρώσεις τις οποίες έχουν υιοθετήσει δεν έχουν απλώς αποτρεπτική λογική, αλλά αποσκοπούν στο οριστικό «γονάτισμα» της Ρωσίας.
Αν όμως οι ΗΠΑ και η Βρετανία με ευκολία ανακοίνωσαν την επιβολή εμπάργκο και στις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου, δε συμβαίνει το ίδιο με τις ευρωπαϊκές χώρες, που εξαρτημένες ενεργειακά από τη Ρωσία, κάθε άλλο παρά είναι πρόθυμες να ακολουθήσουν σε τέτοιου είδους κυρώσεις, που θα σήμαιναν τρομακτική αύξηση των τιμών ενέργειας, ηλεκτρισμού, προϊόντων κατανάλωσης, φέρνοντας πληθωρισμό, ύφεση, ανεργία και επίσης αποδυνάμωση του μετώπου, το οποίο έχει διαμορφωθεί εναντίον της ρωσικής επίθεσης στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.
Το ΝΑΤΟ έχει τεθεί μπροστά σε κρίσιμα διλήμματα, καθώς φυτοζωώντας όλα τα χρόνια μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία τού δίνει «λόγο ύπαρξης» όμως θέτει και σοβαρούς περιορισμούς.
Καθώς η Ουκρανία δεν είναι χώρα μέλος της Συμμαχίας δεν μπορεί να γίνει επίκληση του άρθρου 5 (περί αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση επίθεσης εναντίον κράτους – μέλους), όμως περιορίζεται και η ίδια η Συμμαχία για τους στρατιωτικούς τρόπους αντίδρασης έναντι της Ρωσίας, μια και δεν μπορεί να υπάρξει άμεση στρατιωτική εμπλοκή στο ουκρανικό έδαφος, εφόσον δεν υπάρχουν εκεί και δεν μπορούν έτσι να πληγούν Νατοϊκοί στόχοι.
Αμερικανοί και Ευρωπαίοι υπήρξαν ιδιαίτερα προσεκτικοί σε αυτό το κεφάλαιο και για το λόγο αυτό όχι μόνο δεν υπέκυψαν στις εκκλήσεις του Β. Ζελένσκι για επιβολή Non Fly Zone πάνω από την Ουκρανία, αλλά ούτε, τουλάχιστον φανερά, έστειλαν στρατιωτικούς συμβούλους ή επίσημες αποστολές για να συντονίσουν την υποδοχή και κατανομή των οπλικών συστημάτων και πολεμικού υλικού που έφθασε ως ενίσχυση από τη Δύση.
Έτσι, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, η Δύση αποφεύγει να υποχρεωθεί σε μια απευθείας στρατιωτική αναμέτρηση με τη Ρωσία που θα έφερνε τον πλανήτη στα πρόθυρα μιας ανεξέλεγκτης σύγκρουσης που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πυρηνική αναμέτρηση.
Αυτά τα όρια βεβαίως που τίθενται στην αντίδραση της Δύσης, αφήνουν σε ένα βαθμό το πεδίο ελεύθερο στον πρόεδρο Πούτιν να συνεχίζει την επιχείρηση του στο Ουκρανικό έδαφος.
Το ΝΑΤΟ αναζητά πάντως «έξυπνους» τρόπους, για ενίσχυση της ουκρανικής άμυνας είτε σε επιτελικό επίπεδο με συντονισμό, παροχή πληροφοριών, διευκόλυνση επικοινωνιών, είτε με παροχή συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων, τα οποία μπορεί να αποδειχθούν καταστροφικά για τις αργοκίνητες, μεγάλες σε μέγεθος και ευάλωτες σε μικρής κλίμακας αντεπιθέσεις, επιτιθέμενες ρωσικές δυνάμεις.
Και όπως όλα δείχνουν, όλοι ετοιμάζονται για τις μάχες των πόλεων με μητέρα των μαχών αυτή στο Κίεβο, που όμως η Μόσχα αντιλαμβάνεται ότι δε θα είναι περίπατος, ούτε είναι δεδομένο ότι ακόμη και η είσοδος των ρωσικών δυνάμεων στο Κίεβο θα σημάνει τη νικηφόρα λήξη του πολέμου.
Η εμπειρία του Στάλινγκραντ και του Λένινγκραντ που υπήρξαν οι δύο από τις μεγαλύτερες πολιορκίες πόλεων στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία, θα πρέπει να έχει διδάξει πολλά τον Πούτιν, καθώς και στις δυο πολιορκίες δεν ήταν οι πολιορκούμενοι αυτοί που ηττήθηκαν.
Το Κίεβο παρά τους πολλούς ρωσόφωνους κατοίκους του δεν πρόκειται να παραδοθεί εύκολα και πάντως θα υπάρξει σφοδρή αντίσταση, σε κάθε δρόμο και σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο και με κάθε μέσο, που θα καταστήσει τη ρωσική είσοδο στην πόλη σε πραγματική κόλαση. Διότι τότε η Ρωσία θα βρεθεί σε ένα οδυνηρό δίλημμα: ή θα πρέπει να έρθει σε συμβιβασμό με τον κ. Ζελένσκι και την Ουκρανική κυβέρνηση ή θα πρέπει να ισοπεδώσει την ουκρανική αντίσταση προκειμένου να επιβάλει τη δική του κυβέρνηση «Βισύ», μέσα όμως από μια επιχείρηση επιβολής με μεγάλο αριθμό θυμάτων και με καταστροφή όχι μόνο των υποδομών αλλά και πολιτικών στόχων της πρωτεύουσας, απονομιμοποιώντας έτσι τη ρωσική εισβολή και την κυβέρνηση εγκαθέτων στο Κίεβο.
Η παρουσία του προέδρου Μπάιντεν στις Βρυξέλλες θα δώσει πιθανότατα και την ευκαιρία, για να υπάρξει μέσα στην ένταση του πολέμου μια ψύχραιμη συζήτηση, τού πώς πρέπει η ΕΕ να απεξαρτηθεί ενεργειακά από τη Ρωσία.
Οι ιδέες για ενίσχυση της προσφερόμενης ποσότητας πετρελαίου και φυσικού αερίου από τη Βενεζουέλα, το Κατάρ, τη Σ. Αραβία, τα ΗΑΕ, είναι κάτι που θα μπορούσε άμεσα να αμβλύνει τις συνέπειες σε πρώτη φάση, τη διακοπή ή περιορισμό των εισαγωγών ενέργειας από τη Ρωσία. Η πράσινη μετάβαση την οποία έχει ήδη αποφασίσει η ΕΕ θα χρειαστεί τουλάχιστον μια δεκαετία και πολλά δισεκατομμύρια επενδύσεις.
Στη συζήτηση αυτή όμως θα πρέπει να τεθεί και το θέμα της Ανατολικής Μεσογείου, καθώς τόσο οι ηλεκτρικές διασυνδέσεις της Ελλάδας με Ισραήλ και Αίγυπτο αποκτούν εξαιρετική γεωστρατηγική σημασία, όμως και ο αγωγός EAST MED τον οποίο με ευκολία και για λόγους μάλλον πολιτικούς απέρριψαν οι Αμερικανοί, αποκτά άλλη σημασία.
Επίσης, και οι έρευνες που έχουν ανασταλεί νοτιοδυτικά της Κρήτης, που πιθανολογείται η ύπαρξη κοιτασμάτων φυσικού αερίου, θα έρθουν στο προσκήνιο, καθώς η Ευρώπη στην πορεία προς την πράσινη μετάβαση δεν έχει πλέον περιθώριο να «σνομπάρει» οποιαδήποτε πηγή ενέργειας, πόσο μάλλον όταν αυτή ανήκει σε χώρα μέλος της ΕΕ.
Το μεγάλο ερώτημα όμως για τη διατλαντική συνεργασία, δεν είναι μόνο η αντιμετώπιση της ρωσικής επίθεσης στην Ουκρανία, αλλά η διαμόρφωση μιας συνολικής και σφαιρικής στρατηγικής για τη νέα Τάξη Πραγμάτων που πρέπει να διαμορφωθεί σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον στη μετά την Ουκρανική κρίση, εποχή.
Για τις ευρωπαϊκές χώρες είναι προφανές, ότι δεν μπορεί να υπάρξει συλλογική ασφάλεια στη Γηραιά Ήπειρο η οποία θα αποκλείει ή θα έχει απέναντι τη Ρωσία.
Η Ε.Ε. αντιλαμβάνεται τις στρατηγικές ανησυχίες της Ουάσιγκτον τόσο για την ανάκτηση της ρωσικής ισχύος και επιρροής αλλά και για την επέκταση της οικονομικής κυρίως επιρροής της Κίνας στην Ευρώπη, όμως είναι προφανές ότι δεν μπορεί να απορριφθεί, χωρίς να έχουν εξασφαλισθεί εναλλακτικές, τόσο η σχέση στο κεφάλαιο της ενέργειας με τη Μόσχα, όσο και η εμπορική – επενδυτική σχέση με το Πεκίνο.
Η Ουάσιγκτον ίσως για πρώτη φορά μετά από την εποχή του προέδρου Τρούμαν θα αντιληφθεί, ότι η αναζήτηση και η αποκατάσταση του ηγεμονικού ρόλου της στην παγκόσμια σκηνή δεν μπορεί να γίνει με δωρεάν κομπάρσους αλλά θα έχει ικανοποιημένους και καλά «αμειβόμενους» συμπρωταγωνιστές…
*Ο Νίκος Μελέτης γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1962. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος το 1987. Από το 1990 καλύπτει το διπλωματικό ρεπορτάζ, αρχικά στην ΕΡΤ και κατόπιν και στην εφημερίδα «Έθνος». Αρθρογραφεί στο liberal.gr και στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος».
Το 2014 ανατράπηκε η νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση Γιανουκόβιτς στην Ουκρανία έπειτα από μια εξέγερση στο Κίεβο, για την οποία υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι οργανώθηκε και υποκινήθηκε από ξένες μυστικές υπηρεσίες και τις… γνωστές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, που δρουν αποσταθεροποιητικά σε διάφορες χώρες.
Με την ανατροπή Γιανουκόβιτς, που ήταν πολιτικά στραμμένος προς τη Μόσχα, η Αυτόνομη Δημοκρατία της Κριμαίας, όπως ονομάζεται επίσημα η Ταυρίδα των αρχαίων Ελλήνων, στις 16 Μαρτίου του 2014 προκήρυξε δημοψήφισμα, κατά το οποίο η συμμετοχή ήταν 82,17%, με το 95,5% να ψηφίζει υπέρ της σύνδεσης της Κριμαίας με τη Ρωσία.
Σημειώνεται ότι το δημοψήφισμα θεωρήθηκε από την κυβέρνηση της Ουκρανίας, την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ παράνομο, το αναγνώρισε όμως η Ρωσία.
Το ίδιο διάστημα αυτονομιστές κήρυξαν την αυτονομία του Ντονμπάς, που αποτελείται από τις περιφέρειες Λουχάνσκ και Ντονιέτσκ, προκαλώντας την αντίδραση της κυβέρνησης της Ουκρανίας, για να ξεσπάσουν μάχες μεταξύ των αυτονομιστών και του στρατού της Ουκρανίας, με τη συμμετοχή και οργανώσεων νεοναζί, που συμμετείχαν και στην εξέγερση του Μαϊντάν και υποστηρίζονταν από το ουκρανικό κράτος.
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2014 ακολούθησε η υπογραφή του Πρωτοκόλλου του Μινσκ, που συντάχθηκε το 2014 από την Τριμερή Ομάδα Επαφής για την Ουκρανία, η οποία αποτελείται από την Ουκρανία, τη Ρωσία και τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), με τη μεσολάβηση των ηγετών της Γαλλίας και της Γερμανίας στο λεγόμενο «Σχήμα της Νορμανδίας».
Επειδή με την υπογραφή του πρωτοκόλλου δεν κατέστη δυνατή η κατάπαυση των εχθροπραξιών, ακολούθησε η υπογραφή της δεύτερης συμφωνίας του Μινσκ, την οποία διαπραγματεύτηκαν ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν. Η δεύτερη συμφωνία υπογράφηκε από τους συμμετέχοντες της Τριμερούς Ομάδας Επαφής στις 12 Φεβρουαρίου του 2015 και καθόρισε ένα σύνολο μέτρων. Ειδικά με τη δεύτερη συμφωνία του Μινσκ προβλεπόταν, εκτός των άλλων, άμεση διμερής κατάπαυση του πυρός. Η πλευρά των αυτονομιστών, συμβαλλόμενο μέρος στη δεύτερη συμφωνία του Μινσκ, καταγγέλλει ότι από το 2015 έως τα τέλη του 2021 ο ουκρανικός στρατός και τα τάγματα των νεοναζί, που εν τω μεταξύ αποτέλεσαν μέρος της πολιτοφυλακής, διέπραξαν εγκλήματα πολέμου, τορπιλίζοντας την εκεχειρία και την εφαρμογή της ως άνω συμφωνίας.
Πάντα με βάση τον ισχυρισμό των αυτονομιστών, που ενστερνίζεται η κυβέρνηση της Ρωσίας, αυτό αποτέλεσε και την αιτία αύξησης της έντασης, η οποία οδήγησε σε κρίση, με αποκορύφωμα την εισβολή της Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας στις 25 Φεβρουαρίου 2022, μετά την οποία δημιουργείται μια νέα κατάσταση στον πλανήτη και ειδικά στην Ευρώπη.
Πρέπει να σημειώσουμε ότι, ενώ η αφορμή της εισβολής ήταν το θέμα του Ντονμπάς, το μέγεθος της επιχείρησης είναι τέτοιο, που μας επιτρέπει να πούμε ότι η Μόσχα χρησιμοποίησε ως πρόσχημα τις παραβιάσεις της εκεχειρίας από την ουκρανική πλευρά για να καταλάβει την ανατολικά του ρου του Δνείπερου ποταμού περιοχή και τη νότια Ουκρανία, αποκόπτοντας έτσι την επαφή με τη Θάλασσα του Αζόφ και τον Εύξεινο Πόντο των περιοχών που ελέγχονται από την ουκρανική κυβέρνηση.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας, απώτερος στόχος της Ρωσίας είναι, μετά τις «Λαϊκές Δημοκρατίες» του Λουχάνσκ και του Ντονιέτσκ, να δημιουργήσει άλλες δύο, αυτές του Χαρκόβου και της Οδησσού, οι οποίες θα ενωθούν υπό μορφή ομοσπονδίας για να αποτελέσουν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Νέας Ρωσίας. Όσον αφορά την κατάσταση στο θέατρο των επιχειρήσεων, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές (Πέμπτη, 3 Μαρτίου) οι ρωσικές δυνάμεις, αν και έχουν καταγράψει ορισμένες επιτυχίες στο έδαφος, αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στο μέτωπο του Χαρκόβου και λιγότερα σ’ αυτό του Κιέβου.
Αυτό τους ώθησε να αυξήσουν την πυραυλική τους δραστηριότητα εναντίον στρατηγικών στόχων στο Κίεβο και το Χάρκοβο, καθώς και τα πυρά πυροβολικού. Η όλη επιχείρηση, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει σχεδιαστεί να διαρκέσει 14 ημέρες, κάτι που θα πρέπει να θεωρείται ανέφικτο, με δεδομένο ότι στα δύο προαναφερθέντα μέτωπα παρατηρείται καθυστέρηση στην προώθηση των θέσεων του ρωσικού στρατού, εκτός και αν οι πυραυλικές επιθέσεις κάμψουν την αντίσταση του στρατού και της κυβέρνησης της Ουκρανίας.
Ενώ συμβαίνουν αυτά στο θέατρο των επιχειρήσεων, το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε., δείχνοντας ταχύτατα αντανακλαστικά, κατόρθωσαν να συσπειρώσουν τα μέλη τους και να επιβάλουν σκληρότατες κυρώσεις στη Ρωσία, με στόχο την οικονομική καταστροφή της τελευταίας και την αποδόμηση της ηγετικής φυσιογνωμίας του Πούτιν.
Ταυτόχρονα, ενίσχυσαν με δωρεάν προμήθεια υπερσύγχρονων αντιαρματικών και αντιαεροπορικών όπλων τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, προσδοκώντας προφανώς τη δημιουργία ενός «νέου Αφγανιστάν» για τις ρωσικές δυνάμεις που εισέβαλαν στο έδαφος της Ουκρανίας.
Παράλληλα, έχει αρχίσει να δημιουργείται ένα κλίμα νέου ψυχρού πολέμου, που επηρεάζει πλέον ανοιχτά τη ρητορική των κυβερνήσεων της Δύσης αλλά και το δημόσιο λόγο, θυμίζοντας την εποχή του Μακαρθισμού.
Σ’ αυτήν την κρίσιμη φάση, εντύπωση προκαλεί η επίκληση της πυρηνικής ισχύος από τον ίδιο τον Πούτιν, κάτι που σηματοδοτεί την είσοδο στον προθάλαμο της διακεκαυμένης ζώνης, που μπορεί να οδηγήσει σε έναν πυρηνικό όλεθρο.
Φυσικά, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, πράττοντας σοφά, δήλωσε ότι παύει για μία εβδομάδα τις ασκήσεις και τις επιθεωρήσεις του πυρηνικού της οπλοστασίου, θέλοντας να δείξει ότι έμπρακτα κάνει κίνηση αποκλιμάκωσης της «πυρηνικής έντασης».
Τα πράγματα δεν είναι αστεία, ακριβώς επειδή έχουμε μπει στον προθάλαμο της διακεκαυμένης ζώνης, απαιτείται σωφροσύνη από όλες τις πλευρές, από όλες τις κυβερνήσεις αλλά και από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης στη διαχείριση αυτής της κρίσης. Γιατί κάποια στιγμή μπορεί να κλείσει η πόρτα εισόδου του προθαλάμου στη διακεκαυμένη ζώνη και τότε δε θα υπάρχει τρόπος διαφυγής. Οπότε πρέπει να κατεβάσουμε όλοι τους τόνους και να συμβάλουμε -ο καθένας στο μερίδιο που του αναλογεί- στην αποκλιμάκωση της κρίσης και στη σωτηρία του πλανήτη μας.
Όσον αφορά τη στάση της Κύπρου και της Ελλάδας, θα πρέπει να ενστερνιστούμε το δόγμα «τα εθνικά συμφέροντα πάνω από τις συμμαχικές υποχρεώσεις».
Η θέση μας στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ είναι αδιαπραγμάτευτη, αυτό όμως σημαίνει ότι δεν πρέπει να εξαντλούμε τα περιθώρια που υπάρχουν για να κατοχυρώνουμε τα εθνικά μας συμφέροντα όταν καλούμαστε να υλοποιήσουμε συμμαχικές μας υποχρεώσεις.
Τέλος, να μην ξεχνάμε ότι οι Σύμμαχοι το 1919, την ίδια ημέρα που έδιναν την άδεια στην Ελλάδα να αποβιβάσει το Στρατό της στη Σμύρνη, έδιναν την άδεια στον Κεμάλ να φύγει από την Κωνσταντινούπολη με το επιτελείο του για να αναδιοργανώσει τον οθωμανικό στρατό και να πολεμήσει εναντίον του ελληνικού Στρατού, που οι ίδιοι έστειλαν στη Μικρά Ασία. Η Ιστορία πρέπει να μας διδάσκει.
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής
Το ποσοστό ανεργίας στον Καναδά μειώθηκε στο 5,5% το Φεβρουάριο του 2022 από 6,5% τον Ιανουάριο, πολύ χαμηλότερο από τις προσδοκίες της αγοράς για 6,2%. Ήταν το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας από τον Ιανουάριο του 2020, φθάνοντας επίσημα σε προ-πανδημικά επίπεδα μετά από 25 μήνες και μόλις 0,1 ποσοστιαία μονάδα από το ιστορικό χαμηλό του 5,4% που σημειώθηκε το Μάιο του 2019 εν μέσω της χαλάρωσης των περιορισμών στη δημόσια υγεία.
Επιπλέον, όλες οι ηλικιακές ομάδες ανδρών και γυναικών είδαν το ποσοστό ανεργίας σε ή κάτω από τα προ-πανδημικά επίπεδα. Ο πληθυσμός των ανέργων συρρικνώθηκε κατά 206.000 (-15,4% σε 1.140.000), ενώ εκείνοι με μακροχρόνια ανεργία μειώθηκαν για τέταρτο συνεχόμενο μήνα κατά 51.000 (-19,4% σε 212.000). Το ποσοστό ανεργίας των νέων μειώθηκε στο 10,9% το Φεβρουάριο, από 13,6% τον προηγούμενο μήνα. Εν τω μεταξύ, το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό ανήλθε στο 65,4% από 65% τον Ιανουάριο.
Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΥΣΙΕΣ ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ
ΚΑΘΩΣ ΤΟ ΠΕΜΠΤΟ ΚΥΜΑ ΤΟΥ COVID- 1 9 ΥΠΟΧΩΡΕΙ
Τα τελευταία δύο χρόνια, η εργασία από το σπίτι ήταν ένα σημαντικό εργαλείο για να βοηθήσει τόσο τους εργαζόμενους όσο και τους εργοδότες να προσαρμοστούν στα μεταβαλλόμενα μέτρα δημόσιας υγείας, όπως αυτά που εισήχθησαν τον Ιανουάριο για να περιορίσουν την εξάπλωση της παραλλαγής Omicron. Από αυτούς που εργάζονταν κατά την εβδομάδα αναφοράς του Φεβρουαρίου, το 37,2% δούλευαν τις περισσότερες ώρες τους από το σπίτι, σημειώνοντας πτώση 5,8 ποσοστιαίων μονάδων από τον Ιανουάριο και περισσότεροι από τους μισούς (53,8%) εργάστηκαν όλες τις ώρες τους σε τοποθεσίες εκτός από το σπίτι, μία αύξηση 4% σε σχέση με τον Ιανουάριο.
Εκτός από τη χαλάρωση των περιορισμών στη δημόσια υγεία, το ποσοστό των ατόμων που εργάζονται από το σπίτι το Φεβρουάριο μπορεί επίσης να επηρεάστηκε από την αύξηση της απασχόλησης το Φεβρουάριο σε κλάδους όπου η εργασία από το σπίτι είναι πιο δύσκολη, όπως η στέγαση και οι υπηρεσίες τροφίμων και το λιανικό εμπόριο.
Το κύμα Όμικρον τον Ιανουάριο επηρέασε και τις απουσίες από την εργασία. Αφού έφτασε σε υψηλό ρεκόρ τον Ιανουάριο (10%), το ποσοστό των εργαζομένων που απουσίαζαν από την εργασία λόγω ασθένειας ή αναπηρίας μειώθηκε στο 6,2% κατά τη διάρκεια της εβδομάδας από 13 έως 19 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με τα τυπικά ποσοστά αυτή την εποχή του έτους. Αυτή η επιστροφή στα κανονικά επίπεδα σημειώθηκε σε όλες τις δημογραφικές ομάδες και περιοχές.
ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΣΕ ΟΚΤΩ ΕΠΑΡΧΙΕΣ
Η αύξηση της απασχόλησης το Φεβρουάριο ήταν εκτεταμένη σε όλη τη χώρα. Οι μεγαλύτερες αναλογικές αυξήσεις σημειώθηκαν στη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ (+4,3%, +9.500) και στο νησί του Πρίγκηπα Εδουάρδου (+4,1%, +3.300). Τόσο το Οντάριο (+2,6%, +194.000) όσο και το Κεμπέκ (+1.9%, +82.000) κατέγραψαν ισχυρή ανάπτυξη, ακολουθούμενες από το Σασκάτσουαν (+1,3%, +7.400), τη Μανιτόμπα (+1.0%, +6.400), τη Βρετανική Κολομβία (+ 0,8%, +21.000) και τη Νέα Σκωτία (+0,8%, +3.700). Υπήρξε μικρή αλλαγή απασχόλησης στο New Brunswick και την Alberta.
Η αύξηση της απασχόλησης στο Οντάριο (+194.000, +2,6%) οδηγήθηκε από τις υπηρεσίες διαμονής και τροφίμων και τις βιομηχανίες πληροφοριών, πολιτισμού και αναψυχής. Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες στο 5,5% το Φεβρουάριο του 2022, το χαμηλότερο από το Φεβρουάριο του 2020. Η απασχόληση στη μητροπολιτική περιοχή του Τορόντο (CMA) αυξήθηκε κατά 116.000 (+3,3%).
Στον Ατλαντικό Καναδά, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 9.500 (+4,3%) στη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ, κυρίως σε μερική απασχόληση. Το ποσοστό ανεργίας άλλαξε ελάχιστα στο 12,3% και παρέμεινε το υψηλότερο μεταξύ των επαρχιών. Στο St. John’s CMA, το ποσοστό ανεργίας ήταν σημαντικά χαμηλότερο (7,3%, κινητός μέσος όρος τριών μηνών) από ό,τι στην υπόλοιπη επαρχία. Κέρδη στην απασχόληση σημειώθηκαν επίσης στο νησί του Πρίγκηπα Εδουάρδου (+3.300, +4,1%) και στη Νέα Σκωτία (+3.700, +0,8%).
Η απασχόληση στο Κεμπέκ αυξήθηκε κατά 82.000 (+1,9%) το Φεβρουάριο, με τα μεγαλύτερα κέρδη στις υπηρεσίες διαμονής και διατροφής, πληροφόρηση, πολιτισμός και αναψυχή, και χονδρικό και λιανικό εμπόριο. Στη CMA του Μόντρεαλ, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 37.000 (+1,6%). Το επαρχιακό ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,9 ποσοστιαίες μονάδες στο 4,5%.
Στο Σασκάτσουαν, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 7.400 (+1,3%) το Φεβρουάριο, η τέταρτη συνεχόμενη μηνιαία αύξηση. Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες στο 4,7%, το χαμηλότερο από τον Απρίλιο του 2015. Η Μανιτόμπα σημείωσε επίσης αύξηση της απασχόλησης (+6.400, +1,0%) και το ποσοστό ανεργίας ήταν 4,8%.
Στη Βρετανική Κολομβία, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 21.000 (+0,8%) το Φεβρουάριο του 2022, την πρώτη αξιοσημείωτη αύξηση από τον Οκτώβριο του 2021, με τη CMA του Βανκούβερ να συνεισφέρει το μεγαλύτερο μέρος (18.000) της ανάπτυξης. Το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία ήταν 4,9%, το χαμηλότερο από τον Ιανουάριο του 2020.
Τα ποσοστά ανεργίας στις 10 επαρχίες του Καναδά το Φεβρουάριο έχουν ως εξής (σε παρένθεση ο Ιανουάριος): Newfoundland & Labrador 12,3% (12,8%), Prince Edward Island 9% (9,6%), Nova Scotia 6,6% (7%), New Brunswick 7,9% (8,5%), Quebec 4,5% (5,4%), Ontario 5,5% (7,3%), Manitoba 4,8% (5,1%), Saskatchewan 4,7% (5,5%), Alberta 6,8% (7,2%), British Columbia 4,9% (5,1%).
ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ
ΚΑΤΑ 3,1% ΣΕ ΕΤΗΣΙΑ ΒΑΣΗ
Σε ετήσια βάση, οι μέσοι ωρομίσθιοι αυξήθηκαν κατά 3,1% (+0,92$) το Φεβρουάριο του 2022. Από το φθινόπωρο του 2021, που συμπίπτει με την έντονη αύξηση της απασχόλησης, οι μέσοι ωρομίσθιοι έχουν ανοδική τάση σε ετήσια βάση, φτάνοντας το 2,7% το Δεκέμβριο του 2021 πριν υποχωρήσει στο 2,4% τον Ιανουάριο του 2022.
Το 2019, όταν το ποσοστό ανεργίας έπεσε σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, η ετήσια αύξηση των μισθών ήταν κατά μέσο όρο 3,5% και έφτασε το 4,6% το Νοέμβριο του ίδιου έτους.
Παράλληλα, με την πρόσφατη ανοδική τάση της αύξησης των μισθών από έτος σε έτος, σημειώθηκαν συνεχείς αυξήσεις στο κόστος ζωής για τους Καναδούς. Τον Ιανουάριο του 2022, ο καναδικός πληθωρισμός (όπως μετράτε με το Δείκτη Τιμών Καταναλωτή) ξεπέρασε το 5% για πρώτη φορά από το Σεπτέμβριο του 1991, σημειώνοντας άνοδο 5,1% σε ετήσια βάση και από αύξηση 4,8% το Δεκέμβριο του 2021.
