Home Blog Page 257

Το ΝΑΤΟ κηρύσσει επισήμως το νέο Ψυχρό Πόλεμο

0
Η νέα «στρατηγική έννοια» του ΝΑΤΟ επικυρώνει την είσοδο σε μια νέα συγκρουσιακή φάση

Το ότι έχουμε μπει σε μια νέα φάση Ψυχρού Πολέμου, δηλαδή σε μια νέα φάση αντιπαράθεσης ανάμεσα σε μεγάλα πολιτικό-στρατιωτικά μπλοκ με συμβατικές και πυρηνικές δυνάμεις στη διάθεσή τους, είναι κάτι που έχει υποστηριχτεί πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. Όμως, με τον πόλεμο στην Ουκρανία τα πράγματα πήραν μία άλλη τροχιά.

Παναγιώτης Σωτήρης

© in.gr

Όχι μόνο η Δύση, δηλαδή οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα μέλη του ΝΑΤΟ, αντιμετώπισε ως εχθρική κίνηση την «Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση» της Ρωσίας στην Ουκρανία, επιλέγοντας μάλιστα να στηρίξει με κάθε δυνατό τρόπο την ουκρανική πλευρά (πλην της άμεσης αποστολής στρατευμάτων), αλλά και προχώρησε σε ένα φάσμα κυρώσεων, που σηματοδοτούν ξανά μια εντυπωσιακή διαίρεση του κόσμου.

Αρκεί να σκεφτούμε ότι, αυτή τη στιγμή, οι χώρες του ΝΑΤΟ στέλνουν διαρκώς στρατιωτικό εξοπλισμό στην Ουκρανία, την ώρα που βασικός στόχος των ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων στην Ουκρανία είναι ακριβώς να καταστραφεί αυτός ειδικά ο στρατιωτικός εξοπλισμός που φτάνει.

Την ίδια ώρα κινήσεις, όπως τα αιτήματα εισόδου στο ΝΑΤΟ από τη Φινλανδία και τη Σουηδία, παραπέμπουν σε μια εγκατάλειψη της όποιας ουδετερότητας μπορεί να υπήρχε και μιας σαφούς λήψης με τη μία πλευρά.

Μπορεί να μη χρησιμοποιείται πλέον η έκφραση «Σιδηρούν Παραπέτασμα», αλλά στην πραγματικότητα η Ευρώπη είναι περισσότερο διαιρεμένη παρά ποτέ. Και μπορεί ο χάρτης να μην είναι ίδιος με αυτόν της μεταπολεμικής περιόδου, καθώς οι περισσότερες χώρες – μέλη του πάλαι ποτέ «Συμφώνου της Βαρσοβίας» είναι πλέον μέλη του ΝΑΤΟ, στοιχείο που εκτός των άλλων εξηγεί και γιατί η Ουκρανία ήταν εξαρχής το πεδίο της μεγάλης αντιπαράθεσης, όμως η διαχωριστική γραμμή είναι εξίσου βαθιά.

Γιατί μπορεί αυτή τη φορά να μην έχουμε μια αντιπαράθεση ανάμεσα σε δύο οικονομικά συστήματα – γιατί όπως και να χαρακτηρίσει κανείς το «σοβιετικό» κοινωνικό-οικονομικό σύστημα, το σίγουρο είναι ότι ήταν διαφορετικό από το «δυτικό» καπιταλιστικό σύστημα – μια που και λίγο πολύ, όλες οι πλευρές την ίδια παγκοσμιοποιημένη καπιταλιστική οικονομία ασπάζονται, όμως η στρατηγική αντιπαράθεση είναι εξίσου έντονη. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε, ότι και ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος έγινε ανάμεσα σε χώρες που είχαν παρόμοια οικονομικά και πολιτικά συστήματα, οπότε είναι μύθος, ότι όταν οι χώρες ασπάζονται την αγορά, μετά σταματούν οι πόλεμοι μεταξύ τους. Αυτό που έμενε ήταν αυτή η ρήξη να αποτυπωθεί και στο επίσημο δόγμα του ΝΑΤΟ. 

ΤΟ ΝΕΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

Θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως μία αντιστοίχιση ανάμεσα στη ρητορική και την πραγματικότητα. Και αυτό γιατί, ποτέ το ΝΑΤΟ δεν εγκατέλειψε μια εκδοχή αντιπαράθεσης που έβλεπε και τη Ρωσία ως δυνητική απειλή και προοπτικά την Κίνα. Σε τελική ανάλυση, όλη η ιστορία της διεύρυνσής του σε αυτή την κατεύθυνση κατατείνει, εάν δούμε ότι πρακτικά έμοιαζε ως να διαμορφωνόταν μια «υγειονομική ζώνη» γύρω από τη Ρωσία.

Την ίδια ώρα, παρότι το ΝΑΤΟ λόγω της συγκεκριμένης «εδαφικότητάς» του, που το κάνει πάντα να επικεντρώνει στην Ευρώπη, ολοένα και περισσότερο καλείτο να αναμετρηθεί και με την Κίνα και τον τρόπο που αναδεικνυόταν σε μια δύναμη που προοπτικά φαντάζει ως αμφισβήτηση της «Δύσης».

Όλα αυτά έπρεπε να αποτυπωθούν και σε μια νέα ρητορική αλλά και σε νέες προβλέψεις για τον ίδιο τον σχεδιασμό του ΝΑΤΟ.

Η νέα ρητορική αφορούσε προφανώς τη ρητή αντιμετώπιση της Ρωσίας ως απειλής, στοιχείο που σηματοδοτεί την πλήρη εγκατάλειψη κάθε έννοιας συνεργατικής αντίληψης για τη συλλογική ασφάλεια. Η αντιμετώπιση της Ρωσίας ως απειλής, όπως προβλέπει η νέα στρατηγική έννοια, σημαίνει ότι το ΝΑΤΟ πλέον ρητά στρατεύεται στο ενδεχόμενο «θερμής» αντιπαράθεσης με τη Ρωσία και προετοιμάζεται και για ένοπλη σύγκρουση με τις ρωσικές δυνάμεις. Αντίστοιχα και το γεγονός ότι με την ευρύτερη έννοια στις απειλές εντάσσεται και η Κίνα, παρά την αναφορά σε δυνατότητες που υπάρχουν για πιο συνεργατική προσέγγιση.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΨΥΧΡΟΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ

Αυτή η αλλαγή στρατηγικού δόγματος του ΝΑΤΟ σημαίνει, ότι ουσιαστικά συμπαρασύρεται και όλο το πλέγμα των συμφωνιών και πρακτικών που είχαν αρχίσει να διαμορφώνονται ουσιαστικά από τη δεκαετία του 1970 και αφορούσαν τον αφοπλισμό αρχικά και αργότερα μια προσπάθεια συνολικότερης συνεργασίας στο ευρωπαϊκό πεδίο. Ουσιαστικά καταρρέει η αρχιτεκτονική που ξεκινάει με το Ελσίνκι, συνεχίζεται με τη διαμόρφωση του ΟΑΣΕ και κατέληγε στην ιδέα του Partnership for Peace.

Το ποιες επιπτώσεις θα έχει αυτό συνολικά, είναι κάτι που μένει να το δούμε. Ήδη, άλλωστε, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έχει γίνει πολύ περισσότερο πεδίο καταγραφής διαφωνιών, παρά σημείο διαμόρφωσης συγκλίσεων και μένει να δούμε, ποιες επιπτώσεις θα έχει η ρήξη αυτή σε μια σειρά από συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις, στις οποίες συμμετέχουν όλες οι πλευρές. 

Ο ΝΕΟΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Όμως, ο μεγάλος πονοκέφαλος για το ΝΑΤΟ είναι πώς θα κάνει πράξη ένα νέο αμυντικό σχεδιασμό, που αφετηρία έχει ότι μπορούν χώρες στα ανατολικά όριά του να δεχτούν πραγματικές απειλές από τη Ρωσία και τεθεί θέμα υπεράσπισης της εδαφικής ακεραιότητάς τους.

Το ΝΑΤΟ είχε έναν τέτοιο σχεδιασμό στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, με τη διατήρηση μεγάλων χερσαίων δυνάμεων στην Ευρώπη, κυρίως στη διαιρεμένη Γερμανία, που αναμενόταν να ήταν βασικό θέατρο επιχειρήσεων. Αντίστοιχα, ένα μεγάλο δίκτυο αμερικανικών βάσεων διατηρούσε μια διαρκή παρουσία και αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη.

Όμως, στη μεταψυχροπολεμική περίοδο, θεωρήθηκε ότι δε χρειαζόταν πια τέτοιος σχεδιασμός και ακόμη και η έννοια της «δύναμης ταχείας επέμβασης» αναπροσαρμόστηκε περισσότερο, πιο κοντά στη διαχείριση κρίσεων εκτός Ευρώπης. Τώρα, ο σχεδιασμός παραπέμπει πολύ πιο ανοιχτά στο ενδεχόμενο ένοπλης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία. Μόνο που αυτό σημαίνει πολύ μεγαλύτερη κινητοποίηση νατοϊκών δυνάμεων και άρα τη διαμόρφωση εγκαταστάσεων και κυρίως, το πόσες δυνάμεις μπορούν να διαθέσουν τα κράτη – μέλη, κάτι που δεν είναι απαραίτητα εύκολο. Πάντως στους κερδισμένους είναι η Πολωνία, που καιρό επεδίωκε να υπάρξει ένα μεγάλο νατοϊκό στρατηγείο στο έδαφός της.

ΔΕΝ «ΠΑΙΡΝΕΙ ΘΕΣΗ» ΟΛΟΣ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Ωστόσο, παρά την εικόνα μιας πολύ διαιρεμένης και συγκρουσιακής Ευρώπης, ο υπόλοιπος πλανήτης δε δείχνει να ακολουθεί αυτή ακριβώς την επιταγή να «πάρει θέση». Σίγουρα στις χώρες του ΝΑΤΟ μπορεί να προσθέσει κανείς χώρες που είναι παραδοσιακοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, όπως η Ιαπωνία, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, ως ένα βαθμό και τη Νότια Κορέα. Όμως, μια σειρά από άλλες χώρες προτιμούν  να χαράσσουν μια πολιτική που δεν κινείται μονόπλευρα προς τη μία ή την άλλη πλευρά. Το παράδειγμα της Ινδίας είναι χαρακτηριστικό: οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει παραδοσιακά στη συνεργασία μαζί της, αξιοποιώντας την πάγια ινδική ανησυχία για την Κίνα, όμως οι σχέσεις ανάμεσα στο Νέο Δελχί και τη Μόσχα δεν έχουν επιδεινωθεί. Αντίστοιχα, στην Αφρική, τη Μέση Ανατολή, και την Κεντρική Ασία, η Ρωσία, όπως και η Κίνα, διατηρούν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας. Το ίδιο και στη Λατινική Αμερική.

Η διαιρεμένη Ευρώπη δε μεταφράζεται σε έναν αντίστοιχα διαιρεμένο κόσμο και αυτό αποτυπώνεται και σε ζητήματα όπως ο περιορισμένος αντίκτυπος των κυρώσεων των G7 και της ΕΕ στη Ρωσία, την ώρα που επιταχύνει δυναμικές μετάβασης σε μια «αποδολαριοποιημένη» παγκόσμια οικονομία.

Δεν αρκούν οι υγειονομικοί παγκοσμίως

0
Δεν αρκούν οι υγειονομικοί παγκοσμίως

Εκτιμάται ότι τουλάχιστον 130 χώρες έχουν ελλείψεις γιατρών και πάνω από 150 ελλείψεις νοσηλευτών και μαιών

Περισσότεροι από 43 εκατομμύρια επιπρόσθετοι γιατροί, νοσηλευτές, φαρμακοποιοί, οδοντογιατροί και άλλοι υγειονομικοί απαιτούνται, για να ικανοποιηθεί ο στόχος της καθολικής κάλυψης των αναγκών υγείας σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μιας νέας επιστημονικής μελέτης, της πιο ολοκληρωμένης του είδους της μέχρι σήμερα.

Οι ερευνητές από το διεθνούς φήμης αμερικανικό Ινστιτούτο Μετρήσεων και Αξιολόγησης της Υγείας (ΙΗΜΕ) της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο Σιάτλ, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Άνι Χάακενσταντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet», εκτιμούν ότι τα μεγαλύτερα κενά σε υγειονομικό προσωπικό υπάρχουν κατά σειρά στην υποσαχάρια Αφρική, στη νότια Ασία, στη βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή.

ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ

Εκτιμάται ότι τουλάχιστον 130 χώρες έχουν ελλείψεις γιατρών και πάνω από 150 ελλείψεις νοσηλευτών και μαιών. Το 2019 (τελευταία διαθέσιμα παγκόσμια στοιχεία) υπήρχαν στον κόσμο περίπου 104 εκατ. υγειονομικοί, εκ των οποίων 12,8 εκατ. γιατροί, 29,8 εκατ. νοσηλευτές και μαίες, 4,6 εκατ. οδοντογιατροί και 5,2 εκατ. φαρμακοποιοί. Η μέση παγκόσμια πυκνότητα γιατρών υπολογίστηκε σε 16,7 ανά 10.000 άτομα του πληθυσμού και των νοσηλευτών – μαιών σε 38,6 ανά 10.000 κατοίκους.

Για να καλυφθεί τουλάχιστον σε ποσοστό 80% ο στόχος κάλυψης των ιατρικών – νοσοκομειακών αναγκών του παγκόσμιου πληθυσμού (με βάση το διεθνή Δείκτη Καθολικής Υγειονομικής Κάλυψης), εκτιμάται ότι θα χρειαστούν ακόμη, ανά 10.000 κατοίκους, τουλάχιστον 20,7 γιατροί, 70,6 νοσηλευτές – μαίες, 8,2 οδοντογιατροί και 9,4 φαρμακοποιοί. Συνολικά υπάρχει κενό τουλάχιστον 6,4 εκατ. γιατρών, 30,6 εκατ. νοσηλευτών – μαιών, 3,3 εκατ. οδοντιάτρων και 2,9 εκατ. φαρμακοποιών.

Η μέση πυκνότητα γιατρών κυμαίνεται από μόνο 2,9 ανά 10.000 κατοίκους στην υποσαχάρια Αφρική, έως 38,3 ανά 10.000 στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Στους νοσηλευτές και στις μαίες η πυκνότητα κυμαίνεται, από 152,3 ανά 10.000 κατοίκους στην Αυστραλασία, έως 37,4 στη Νότια Αμερική, όπου σε επίπεδο χωρών ξεχωρίζει η Κούβα με 84,4 ανά 10.000, έναντι μόνο 2,1 στη γειτονική Αϊτή.

Η μελέτη επισημαίνει ότι στους παράγοντες που συμβάλλουν στις ελλείψεις, είναι η μετανάστευση των υγειονομικών σε άλλες χώρες με περισσότερες ευκαιρίες εργασίας, οι πόλεμοι και οι πολιτικές αναταραχές, η βία κατά των υγειονομικών, τα ανεπαρκή κίνητρα για εκπαίδευση και παραμονή κ.α. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι «τα ευρήματα δείχνουν πόσο ανεπαρκώς προετοιμασμένος ήταν ο κόσμος, όταν η πανδημία Covid-19 σάρωσε την ανθρωπότητα, επιβαρύνοντας τα συστήματα υγείας που ήδη είχαν ελλείψεις εργαζομένων πρώτης γραμμής».

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Για την Ελλάδα, η μελέτη εκτιμά ότι το 2019 υπήρχε πυκνότητα 47,6 γιατρών ανά 10.000 κατοίκους και καμία έλλειψη, πυκνότητα 49,1 νοσηλευτών – μαιών ανά 10.000 κατοίκους και έλλειψη 19,7 ανά 10.000 κατοίκους (ή 20.339 σε απόλυτο αριθμό), πυκνότητα 9,6 οδοντιάτρων ανά 10.000 κατοίκους και καμία έλλειψη, ενώ για το φαρμακευτικό προσωπικό πυκνότητα 8,6 ανά 10.000 κατοίκους και έλλειψη 5,6 ανά 10.000 (ή 5.761 σε απόλυτο αριθμό).

© ΑΠΕ – ΜΠΕ

Αυξήσεις – εφιάλτης στο καλάθι της νοικοκυράς!

0
«Φωτιά» έχουν πάρει βασικά είδη διατροφής, την ώρα που το οικογενειακό εισόδημα παραμένει καθηλωμένο

Μπροστά σε ένα συνεχιζόμενο μπαράζ ανατιμήσεων βρίσκονται καθημερινά τα ελληνικά νοικοκυριά. Ακόμα και βασικά είδη διατροφής έχουν αυξηθεί, μέσα σε μόλις ένα έτος σχεδόν κατά 50%-60%, όπως για παράδειγμα το αλεύρι, την ώρα που το οικογενειακό εισόδημα παραμένει καθηλωμένο σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα.

Άκρως αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Ινστιτούτο Καταναλωτών (ΙΝ.ΚΑ.), το οποίο συνέκρινε τις τιμές σε συγκεκριμένα προϊόντα τον Ιούνιο του 2022 σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2021. Όλα αυτά, την ώρα που η κυβέρνηση αρνείται να μειώσει τον ΦΠΑ στα τρόφιμα, επικαλούμενη το μεγάλο δημοσιονομικό κόστος αλλά και το γεγονός ότι η μείωση του φόρου θα «χαθεί» στους ενδιάμεσους κρίκους της αλυσίδας και δε θα φτάσει στον τελικό καταναλωτή.

Ωστόσο, την ίδια ώρα επικαλείται στήριξη στους ευάλωτους, οι οποίοι πληρώνουν πανάκριβα τα τρόφιμα, καταβάλλοντας αντίστοιχα τεράστια ποσά στο κράτος μέσω του ΦΠΑ. Μέρος αυτών των εσόδων το οικονομικό επιτελείο διανέμει στη συνέχεια ως παροχές στους… ευάλωτους, δηλαδή και σε όσους καλούνται να καταβάλλουν καθημερινά υπέρογκους έμμεσους φόρους!

Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο δραματική, όταν πραγματοποιηθεί μια σύγκριση τιμών σε προϊόντα που συνθέτουν μέρος του καλαθιού της νοικοκυράς. Για μια λίστα με 16 προϊόντα, γάλα, λάδι, ψωμί του τοστ, μακαρόνια, κοτόπουλο, σαρδέλες, μαρούλια, ντομάτες, κρεμμύδια, τυρί φέτα, τυρί του τοστ, αλεύρι, ζάχαρη, πορτοκάλια, κεράσια και χαρτοπετσέτες, προκύπτει ότι για τον Ιούνιο του 2021 μια οικογένεια θα πλήρωνε από 41,03 ευρώ έως 43,33 ευρώ. Φέτος, για τα ίδια ακριβώς προϊόντα, καλείται να καταβάλει από 54,57 ευρώ έως 57,4 ευρώ.

Δηλαδή, οι ανατιμήσεις αγγίζουν το 33% ή σε απόλυτους αριθμούς τα 13,5-14 ευρώ.

Για παράδειγμα, το φρέσκο γάλα έχει ανατιμηθεί κατά σχεδόν 20%, καθώς από τα 1,18 ευρώ πέρυσι, οι καταναλωτές το βρίσκουν στα ράφια των σούπερ μάρκετ προς 1,41 ευρώ. Αντίστοιχα, το ψωμί του τοστ έχει αυξηθεί κατά 30% και από 1,44 ευρώ πέρυσι, φέτος πωλείται προς 1,88 ευρώ, ενώ τα μακαρόνια από 1,04 ευρώ τον Ιούνιο του 2021 έχουν εκτοξευτεί στα 1,53 ευρώ, αύξηση της τάξης του 47%.

Οι ανατιμήσεις σπάνε κάθε αρνητικό «ρεκόρ» σε μια σειρά από προϊόντα, όπως στο αλεύρι, η τιμή του οποίου έχει αυξηθεί κατά 55%, κάτι που αποδίδεται στον πόλεμο της Ουκρανίας. Η συγκεκριμένη χώρα θεωρείται ο «σιτοβολώνας» της Ευρώπης και το «πάγωμα» των εξαγωγών οδήγησε σε μεγάλη αύξηση των τιμών.

Ωστόσο, δεν υπάρχουν αντίστοιχες… δικαιολογίες για άλλα προϊόντα, όπως είναι τα κεράσια και η σαρδέλα, στα οποία υπάρχει αυξημένη ελληνική παραγωγή. Για παράδειγμα, η τιμή της σαρδέλας πέρυσι άγγιζε τα 3 ευρώ το κιλό και φέτος πωλείται προς 5 ευρώ, αύξηση που προσεγγίζει το 66%! Τα κεράσια (έφτασαν να πωλούνται στα σούπερ μάρκετ ακόμα και προς 24 ευρώ το κιλό!) από τα 2,5-4,5 ευρώ της αγοράς τους τον Ιούνιο του 2021, φέτος πωλούνται κατά 33-60% ακριβότερα, από 3,99 έως 5,99 ευρώ το κιλό.

Όπως σημειώνει το ΙΝ.ΚΑ., στη σύγκριση των τιμών που πραγματοποίησε σε συνολικά 59 προϊόντα οι τιμές είναι ενδεικτικές, καθώς σε ορισμένα βασικά είδη υπήρχαν την ημέρα της τιμοληψίας εκπτώσεις της τάξης του 20%-40%.

© dimokratia.gr

Οριστικοποιήθηκαν οι πρόωρες
εκλογές στην Ελλάδα για 18/9 ή 25/9

0
Τέλη Ιουλίου ο Πρωθυπουργός καταρτίζει τα ψηφοδέλτια και αρχές Αυγούστου το Επικρατείας

Κλείνουν σιγά – σιγά οι τελευταίες λεπτομέρειες για το σχεδιασμό εκλογών το φθινόπωρο και οριοθετούνται στο μυαλό του Πρωθυπουργού οι ημερομηνίες για την εκλογική αναμέτρηση. Μιλώντας με κορυφαίο στέλεχος στο Μέγαρο Μαξίμου που δε θέλει να κατονομαστεί για ευνόητους λόγους, μάς εξήγησε τον τρόπο και το χρόνο που σκέφτεται ο Πρωθυπουργός την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ ΓΙΑ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΑΝ ΕΧΟΥΜΕ

ΚΑΠΟΙΟ ΑΚΡΑΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

Για να προκηρύξει εκλογές ο Πρωθυπουργός ξεκάθαρα χρειάζονται να μη γίνουν 2 συγκεκριμένα γεγονότα:

-Πρώτον, να έχουμε ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία, που παρά το τεταμένο κλίμα που συμφέρει και τους δύο, δε φαίνεται κάτι τέτοιο στον ορίζοντα.

-Δεύτερον, να μην έχουμε μία καταστροφική πυρκαγιά ή κάποιο ακραίο φυσικό φαινόμενο που θα επιφέρει και απώλειες ζωών.

Στην αντίθετη περίπτωση, είναι δύσκολη η προσφυγή, καθώς θα υπάρξει ιδιαίτερα αρνητικό γεγονός. Βάσει των παραπάνω αποκλείονται ο Ιούλιος και το μέσο Αυγούστου. Ακόμα και προς το τέλος Αυγούστου έχουμε περιπτώσεις πυρκαγιών. Θα είναι μεγάλο στοίχημα αυτό.

ΤΕΛΗ ΙΟΥΛΙΟΥ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΤΑΡΤΙΖΕΙ

ΤΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΕΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Ο Πρωθυπουργός στα τέλη Ιουλίου θα εξετάσει μόνο τα ψηφοδέλτια και θα κάνει το πρώτο φιλτράρισμα των υποψηφίων σε όλα τα ψηφοδέλτια. Τη λίστα την έχει επιμεληθεί ο Θανάσης Νέζης, στενός συνεργάτης του. Μιλάμε και για τους πολιτευτές, όχι μόνο τους ήδη βουλευτές. Η επιδίωξη είναι να υπάρχουν αρκετές γυναίκες και νέοι άνθρωποι. Μέχρι τώρα, τα ψηφοδέλτια είναι καταρτισμένα κατά 80%. Αρχές Αυγούστου, ο Πρωθυπουργός ίσως από τα Χανιά ή την Τήνο που θα σπεύσει για ολιγοήμερες διακοπές, θα αποφασίσει τις τελικές λίστες, θα πάρει τα τηλέφωνα του για να κλείσει κάποια πρόσωπα και θα οριστικοποιήσει και την τελική λίστα του ψηφοδελτίου Επικρατείας.

ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ

ΜΑΧΕΣ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ – 28 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΛΕΙΝΕΙ Η ΒΟΥΛΗ

Το Μέγαρο Μαξίμου έχει μπροστά του δύο μεγάλες κοινοβουλευτικές μάχες. Η μία έγινε την Τετάρτη 6 Ιουλίου (σ.σ.: η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή), ενώ η δεύτερη μάχη είναι την επόμενη εβδομάδα, όπου θα συζητηθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο για την Παιδεία, όπου επίσης η κυβέρνηση προετοιμάζεται για μάχη με την αντιπολίτευση. Η Βουλή θα κλείσει 28 Ιουλίου και θα ανοίξει 22 Αυγούστου.

ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΟΡΙΣΤΙΚΟ: 18/9 ή 25/9
ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ

Οι δύο ημερομηνίες που έχει οριστικοποιήσει σχεδόν το Μαξίμου είναι οι 18/9 και η 25/9. Οι λόγοι, όπως μάς εξηγήθηκαν, είναι οι εξής: Η 11η Σεπτεμβρίου δεν είναι δόκιμη ημερομηνία, καθώς 10 – 18/9 είναι η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης και είναι κομβική έκθεση για τους Θεσσαλονικείς. Αν γίνουν εκλογές, ουσιαστικά πάει χαμένη η έκθεση και θα υπάρξει δυσαρέσκεια.

Επειδή υπάρχουν εστίες δυσαρέσκειας στη Β. Ελλάδα για την κυβέρνηση, κανείς δε θα αποτολμήσει να χαλάσει μία έκθεση που φέρνει χρήμα και επενδύσεις στη Βόρεια Ελλάδα. Η 2η Οκτώβρη, επίσης, είναι μία μακρινή ημερομηνία, καθώς οι δεύτερες εκλογές ουσιαστικά φτάνουν μέχρις τέλος Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου.

Αν τις κάνει 25 Σεπτεμβρίου 2022, ο Πρωθυπουργός μπορεί να τις προκηρύξει αρχές Σεπτεμβρίου 2022 και μετά τις 25 Αυγούστου εάν τις κάνει 18 Σεπτεμβρίου 2022. Οι περισσότερες πιθανότητες συγκεντρώνονται στις 18 Σεπτεμβρίου.

ΑΡΧΕΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΠΑΠΠΑ – ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ

Σημαντική υποσημείωση. Σύμφωνα με δικαστικές πληροφορίες, αρχές Σεπτέμβρη θα εκκινήσει η διαδικασία του Ειδικού Δικαστηρίου για Παππά, Παπαγγελόπουλο. Το κλίμα θα είναι ιδιαίτερα τοξικό και βεβαίως όσα θα ακουστούν στην αίθουσα θα βαρύνουν πολύ το κλίμα και στο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Πρωθυπουργός θα ανέβει στη ΔΕΘ με ένα σημαντικό καλάθι νέων αυξήσεων για την επόμενη τετραετία. Εκτός από το επιτελικό κράτος 2.0 και το Ολοήμερο Σχολείο 2.0, θα ανακοινώσει νέα αύξηση στον κατώτατο μισθό, αύξηση 6% στις κύριες συντάξεις, μείωση ασφαλιστικών εισφορών, κατάργηση εισφοράς αλληλεγγύης και κούρεμα του τέλους επιτηδεύματος.

© primenews.press

Οι δοτοί Αναθεωρητές της Ιστορίας

Η θεσμική ελίτ της Εκκλησίας, συντάσσεται με τις εκάστοτε κρατικές επιταγές αναφανδόν, απεμπολώντας παν ηθικό ψήγμα προασπίσεως του καθημαγμένου ποιμνίου.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Β. ΚΑΤΣΙΒΑΡΔΑΣ*

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

Ο ενεστώς παθητικός ρόλος της Εκκλησίας, ήτοι η περιθωριοποίηση της, εκ της ζώσας κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας, έχει δημιουργήσει ένα χαίνον κενό, μεταξύ της επισήμου Θεσμικά Εκκλησίας και τους πολίτες, καθότι η Εκκλησία χρησιμοποιείται με τη συγκατάθεση της, υπό της Πολιτείας, ως εργαλείο κατευνασμού των μαζών και ενίοτε κυματοθραύστης, των αντι-Ορθόδοξων επιλογών της.

Είναι πρόδηλο ότι Η Εκκλησία, υποβαθμίζεται εκουσίως ως ένα θεσμό ο οποίος πρεσβεύει δήθεν αμιγώς το αόριστο επέκεινα και διευθετεί οτιδήποτε σχετίζεται με συναφείς προς τούτο διαδικαστικές ενέργειες, στυγνά επαγγελματικά, αφιστάμενη πλήρως από την ιστορική της διαδρομή, η οποία καθίσταται αναπόσπαστα και αρρήκτως συνδεδεμένη με τη Συνταγματική έννομη τάξη του έθνους και της Πατρίδας μας, εξού και η Ελληνική Σημαία με το μαρτυρικό Σταυρό του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.

Η εκκωφαντική απουσία της Εκκλησίας από την καθημερινότητα, η πνευματική αφυδάτωση, ο πλήρης Χριστιανικός αποχρωματισμός και η μη προβολή του βίου των Αγίων, ως ενάρετα πρότυπα για τη νέα γενιά, δημιουργεί μία κόλουρη εθνικά και ακρωτηριασμένη συνειδησιακά κοινωνία, η οποία εκλαμβάνει την Εκκλησία αποκλειστικά και μόνο ως έναν απονεκρωμένο φολκλορικό και άνευρο θεσμό, ο οποίος δεν ομιλεί εις την Καρδιά των ανθρώπων, δεν τους ψηλαφεί τις πληγές, δεν τους καθοδηγεί, δε φέρει εξ ορισμού επαναστατικό ρόλο, τόσο ηθικά εντός της κοινωνίας, αλλά και εν γένει οντολογικά, διότι ο άνθρωπος ως κατ’ εικόνα του Τριαδικού Θεού, γεννιέται δια να ζώσει το θνησιγενή βίο της χοϊκής του φύσεως και ύστερα δυνητικά να καταστεί καθ’ ομοίωση, απολαμβάνοντας εις το διηνεκές την αιώνια Ζωή, συνεπεία της συντριβής του Θανάτου και ένεκεν ταύτης, δια της καταλυτικής Αναστάσεως του Κυρίου Ιησού Χριστού, την Τρίτη Ημέρα κατά τας Γραφάς, μετά τη Σταύρωση – Αποκαθήλωση και Ταφή.

Η παγκοσμιοποίηση, οργανικό εξάρτημα της οποίας, καθίσταται και η παρούσα κυβέρνηση, ως αποδεικνύεται πανηγυρικά δια των πράξεων και παραλείψεων της, επιβάλλει την απάλειψη της ζώσης Ορθόδοξης παράδοσης με όλα τα συνακόλουθα ελληνοχριστιανικά νάματα, αρχής γενομένης εκ της επαναστάσεως του 1821 και εντεύθεν, λόγω του γεγονότος ότι η Εκκλησία αφυπνίζει και φωτίζει, δια μιας, τους Έλληνες Πολίτες, από τον καλλιεργούμενο «νήδυμο ύπνο» της ιστορικής λήθης και της θρησκευτικής απαξίας.

Ο συνεχής και αδικαιολόγητος ενδοτισμός της Εκκλησίας, δια τα ακανθώδη και καίρια πολιτικά – κοινωνικά και ουχί κομματικά ζητήματα της τρέχουσας πολιτικής επικαιρότητας, απονεκρώνει το ζωτικό ρόλο της προς την κοινή γνώμη, με αποτέλεσμα να πλήττεται το κύρος και να κλονίζεται η εμπιστοσύνη του κόσμου και ιδίως της νεολαίας.

Τα σκοτεινά σχέδια των κοσμο-εξουσιαστών, έχουν ήδη εγκαθιδρύσει άτυπα εν Ελλάδι, ήδη ένα ουδετερόθρησκο και ένα ουδετερο – εθνές κράτος, πράγμα το οποίο οσονούπω θα το πραγματώσουν και επί τη πράξει, αμβλύνοντας ή εκμηδενίζοντας ως ένα βαθμό, εις το μέτρο το οποίο επιθυμούν κατά το δοκούν, το Σύνταγμα το οποίο το «γε νυν έχον»*, συνιστά μία μορφή αναχώματος προς την ολετήρα της παντελούς ισοπέδωσης πάσας θεσμικής αξίας και Αρχής.

Ήδη δρομολογείται και υποστηρίζεται κιόλας από εξωνημένους έμμισθους κήνσορες του διεφθαρμένου συστήματος, ο διαχωρισμός Εκκλησίας και Πολιτείας, πράγμα το οποίο αντίκεται κατά εμέ εις την ιστορική παράδοση του τόπου όπου διατρέχει το Σύνολο της Συνταγματικής εννόμου τάξεως, αρχής γενομένης εκ της προμετωπίδας η οποία αναφέρει: «εις το Όνομα της Αγίας Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος», έως και το άρθρο 3 περί της εννοίας της Κρατούσας Θρησκείας.

Συνεκδοχικώς, ο δρομολογούμενος διαχωρισμός Εκκλησίας και Πολιτείας, δια μέσου της επικείμενης Αναθεωρήσεως του Συντάγματος, θα επιφέρει μία σωρεία τεκτονικών αλλαγών εις τα δομικά θεμέλια του έθνους, αποσχίζοντας το Σταυρό ως Σύμβολο από την Ελληνική σημαία, διότι μετά ταύτα και κατά ταύτα, δε θα μπορεί να υπάρχει βάσει των ανωτέρω επαγωγικώς και επαλλήλως,  ένα θρησκευτικό σύμβολο εις ένα Κρατικό. Το «γε νυν έχον»* τελούμε εν εγρηγόρσει ενόψει των εξελίξεων.

*όπως έχουν τώρα τα πράγματα

ΗΠΑ: Η χώρα των ακραίων αντιθέσεων

Για κάποιο περίεργο λόγο, τα πλέον έντονα γεγονότα συμβαίνουν κατά την περίοδο των διακοπών μου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου βρέθηκα την περασμένη εβδομάδα, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε αντισυνταγματικό ένα νόμο της πολυπληθέστερης Πολιτείας της Νέας Υόρκης, που περιόριζε το δικαίωμα των πολιτών να φέρουν κρυμμένα όπλα σε δημόσιους χώρους. Συνεπώς, παρέχει το δικαίωμα στους Νεοϋορκέζους να βγαίνουν οπλισμένοι από το σπίτι τους.

Η απόφαση αυτή θεωρείται πλήγμα, για όσους υποστήριζαν ότι θα έπρεπε να θεσπισθεί ένα λιγότερο πλαίσιο για την οπλοκατοχή. Εν τω μεταξύ, το πανίσχυρο λόμπι NRA που προωθεί την οπλοκατοχή έκανε λόγο για «νίκη».

Η απόφαση αυτή έρχεται σε μια στιγμή, όπου οι μαζικές δολοφονίες σε σχολεία, εμπορικά κέντρα, παρελάσεις, χώρους διασκέδασης, γήπεδα κ.α. είναι σε πολύ μεγάλη έξαρση.

Την ίδια περίοδο, το Ανώτατο Δικαστήριο κατήργησε το συνταγματικό δικαίωμα στην άμβλωση μετά από σχεδόν 50 χρόνια, μεταμορφώνοντας την αμερικανική ζωή και αναδιαμορφώνοντας την πολιτική του κράτους, πράγμα που θα οδηγήσει σε ίσως και ολοκληρωτικές απαγορεύσεις της διαδικασίας στις μισές περίπου πολιτείες.

Εκείνο που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι, οι διχασμένες γνώμες των πολιτών σε παρόμοια ζητήματα υψίστης σημασίας.

Στη γειτονική Αμερική, λόγω της πληθυσμιακής σύνθεσης, επικρατούν διαφορετικές ιδεολογίες, νοοτροπίες και συμπεριφορές. Οι Πολιτείες της Νέας Αγγλίας π.χ., όπου πέρασα το μεγαλύτερο μέρος των διακοπών μου, θεωρούνται ως επί τω πλείστων Δημοκρατικές. Οι Δημοκρατικοί, θεωρητικά τουλάχιστον, τάσσονται υπέρ των ατομικών ελευθεριών, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται οι μεγαλύτερες διαμαρτυρίες γυναικών, όσον αφορά την απόφαση για τις αμβλώσεις. Στις νοτιότερες Πολιτείες, όπου ζουν κυρίως μαύροι, κινέζοι και Λατίνοι, πολύτεκνοι στη συντριπτική πλειοψηφία τους, η απόφαση φαίνεται να τους αφήνει αδιάφορους.

Το ίδιο περίπου συμβαίνει και με το θέμα της οπλοκατοχής. Οι νότιοι, Ρεπουμπλικάνοι στις πολιτικές πεποιθήσεις τους, νιώθουν ασφαλέστεροι να κυκλοφορούν με όπλα, μια και εκεί σημειώνονται τα περισσότερα εγκλήματα και βιαιοπραγίες.

Κατά μία άλλη εξέλιξη, αντιδράσεις προκάλεσε από δύο Ελληνοαμερικανούς βουλευτές, η δήλωση του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν πως θα υποστηρίξει πιθανή πώληση αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F-16 και κιτ εκσυγχρονισμού στην Τουρκία.

Οι Ρεπουμπλικάνοι βουλευτές, η Νικόλ Μαλλιωτάκη στη Νέα Υόρκη και ο Γκας Μπιλιράκης στη Φλόριδα, τονίζουν πως θα παραμείνουν αντίθετοι σε οποιαδήποτε πώληση επιχειρηθεί να γίνει, επισημαίνοντας τον ισχυρό δεσμό της Ελλάδας με τις ΗΠΑ. Εξάλλου, σαράντα ένα μέλη του αμερικανικού Κογκρέσου έστειλαν επιστολή στον υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν, γιατί διαφωνούν με την πώληση F-16 στην Τουρκία. Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και το ισχυρό Ελληνοαμερικανικό Κογκρέσο.

Στον Καναδά πάντως, τα πάμε πολύ καλύτερα. Ο πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό χαρακτήρισε «φρικιαστική» την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου και εξέφρασε τη συμπόνια του στις γυναίκες, που χάνουν το νόμιμο δικαίωμά τους στην άμβλωση.

Στο θέμα της οπλοκατοχής εξάλλου, ανακοίνωσε σχέδιο για να ανασταλεί σε εθνικό επίπεδο η κατοχή πυροβόλων όπλων χειρός.

Δύο εκατομμύρια λίτρα γάλακτος στα σκουπίδια

Δύο εκατομμύρια λίτρα γάλακτος στα σκουπίδια

Μετά από εργατική διαμάχη στο εργοστάσιο γαλακτοκομικών στο Κεμπέκ

Μια εργατική διαμάχη σε εργοστάσιο γαλακτοκομικών στο Κεμπέκ οδήγησε στη σπατάλη 2 εκατομμυρίων λίτρων γάλακτος από την Τετάρτη 29 Ιουνίου. Οι 250 εργαζόμενοι στο εργοστάσιο Agropur, στο Granby του Quebec, ξεκίνησε μια επ’ αόριστον απεργία στις 29 Ιουνίου. Με το εργοστάσιο πλέον κλειστό, πολλοί γαλακτοπαραγωγοί του Κεμπέκ προσπαθούν να επεξεργαστούν το γάλα τους πριν χαλάσει.

«Η διάρκεια ζωής είναι πολύ μικρή για το γάλα. Και όταν υπάρχει διαταραχή στην επεξεργασία, πρέπει να είμαστε σε θέση να αντιδράσουμε γρήγορα», δήλωσε ο γαλακτοπαραγωγός Jason Erskine. Οι Καναδοί γαλακτοπαραγωγοί επιδιώκουν δεύτερη αύξηση της τιμής του γάλακτος φέτος, επικαλούμενοι το αυξανόμενο κόστος. Το τυρί δε βρίσκεται στο τραπέζι στις εμπορικές συνομιλίες Καναδά – ΗΒ, καθώς η Βρετανία αναζητά πρόσβαση στην αγορά. Για τον Erskine, αυτό σημαίνει ότι στέλνει το γάλα εκτός επαρχίας, καθώς η φάρμα του στο Hinchinbrook Qc είναι κοντά στα σύνορα του Οντάριο. Αλλά για πολλούς άλλους αγρότες, αυτό σημαίνει να πετάξουν το γάλα.

Το εργοστάσιο επεξεργάζεται 800.000 λίτρα γάλακτος την ημέρα, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 10 τοις εκατό της παραγωγής γάλακτος στο Κεμπέκ. «Δεν είναι μικρό κατόρθωμα, το να προσπαθείς να βάλεις τόσο γάλα», είπε ο Erskine. Σύμφωνα με το συνδικάτο που εκπροσωπεί τους εργαζόμενους (CSD), η απεργία πυροδοτήθηκε από το σχέδιο της Agropur να παρατείνει την εργάσιμη ημέρα από οκτώ σε 12 ώρες. «Η αλλαγή του προγράμματος θα προσθέσει 48 ώρες εργασίας σε μια περίοδο πέντε εβδομάδων και θα καταργήσει επίσης 30 θέσεις εργασίας», δήλωσε ο εκπρόσωπος του συνδικάτου Bernard Cournoyer. Είπε ότι ενώ είναι ατυχές η διαμάχη οδηγεί σε σπατάλη γαλακτοκομικών προϊόντων, το σωματείο δε σχεδιάζει να αποδεχτεί αυτό που προσπαθεί να κάνει η εταιρεία.

Η Agropur δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο από το CTV News, αλλά είπε στον Canadian Press ότι καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποφύγει τη σπατάλη γάλακτος και να καταλήξει σε συμφωνία με το συνδικάτο.

Ο Sylvain Charlebois, αναλυτής της βιομηχανίας τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Dalhousie, λέει ότι η ιστορία της Agropur αντικατοπτρίζει ένα ζήτημα σε όλο τον Καναδά, καθώς από 100 έως 300 εκατομμύρια λίτρα γάλακτος πετιούνται κάθε χρόνο.

«Δεν πρέπει να σπαταλάμε καθόλου γάλα», είπε. «Είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο με διαχείριση εφοδιασμού, η οποία μας επιτρέπει να παράγουμε ό,τι χρειαζόμαστε».

Η διαχείριση της προσφοράς εδραιώθηκε τη δεκαετία του 1970 και είναι ένα σύστημα που ελέγχει την παραγωγή γαλακτοκομικών στον Καναδά. Η ιδέα είναι να ρυθμιστεί η ποσότητα του γάλακτος που παράγεται ανάλογα με τη ζήτηση, μετριάζοντας τις δραματικές διακυμάνσεις στην τιμή και την προσφορά ως αποτέλεσμα. Όμως ο Charlebois είπε ότι υπάρχουν ωστόσο καταστάσεις που οδηγούν σε ντάμπινγκ γάλακτος – όπως οι απεργίες. Πιστεύει ότι πρέπει να δοθούν κίνητρα στους αγρότες να βρουν εναλλακτικές προσεγγίσεις, είπε.

«Το θέμα είναι ότι η σπατάλη τροφίμων ή η απόρριψη γάλακτος συμβαίνει κάθε χρόνο ανεξάρτητα από το τι, επομένως πρέπει να δούμε ένα γαλακτοκομικό τομέα να επικεντρώνεται στην εξεύρεση λύσεων αντί απλώς να πετιέται το γάλα», είπε.

Εάν το ντάμπινγκ (πέταμα) γάλακτος γινόταν παράνομο, είπε ο Charlebois, η γαλακτοβιομηχανία θα είχε κίνητρο να απαλλαγεί από το υπερβολικό προϊόν με πιο βιώσιμους τρόπους, όπως η κατάψυξη και η σκόνη του γάλακτος. Αλλά ο Erskine είπε ότι πιστεύει ότι αυτές οι προσεγγίσεις απλώς δεν είναι «εφικτές» στο εγγύς μέλλον.  Ο Charlebois πρότεινε ενναλακτικά η γαλακτοβιομηχανία να ανακατανείμει κεφάλαια για να κάνει αυτές τις διαδικασίες πιο προσιτές.

«Ξοδεύουν 150 εκατομμύρια δολάρια για μάρκετινγκ στους Καναδούς για να πίνουν περισσότερο γάλα», είπε. «Θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα χρήματα για να στηρίξουν ένα στρατηγικό αποθεματικό ή να χτίσουν ένα εργοστάσιο για την αποθήκευση γάλακτος».

Ο Συνεταιρισμός Γαλακτοκομικών Agropur, που συνήθως συντομεύεται σε Agropur, έχει την έδρα του στο Longueuil του Κεμπέκ του Καναδά. Είναι ένας βορειοαμερικανικός συνεταιρισμός γαλακτοκομικών προϊόντων που ιδρύθηκε το 1938. Είναι προμηθευτής προϊόντων για τους τομείς της βιομηχανίας, του λιανικού εμπορίου και των υπηρεσιών τροφίμων, ενώ είναι επίσης υπεύθυνος για μια σειρά από δικά του εμπορικά σήματα και προϊόντα καταναλωτών.

Φορολόγηση εκκλησιών ζητάει το Μόντρεαλ!

Το Μόντρεαλ σχεδιάζει να διεκδικήσει δημοτικούς φόρους για χώρους λατρείας από το Κεμπέκ

• Το Μόντρεαλ σχεδιάζει να διεκδικήσει δημοτικούς φόρους για χώρους λατρείας από το Κεμπέκ
• Το άρθρο 204 του επαρχιακού νόμου για τη δημοτική φορολογία απαλλάσσει τους χώρους λατρείας και κάθε άλλη θρησκευτική υποδομή από την καταβολή φόρων ιδιοκτησίας

Αναζητώντας νέα έσοδα για την επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού το 2023, η Επιτροπή Οικονομικών και Διοίκησης του Μόντρεαλ υπενθύμισε την Τρίτη 5 Ιουνίου, τη δημοσιονομική ανισότητα που αντιπροσωπεύει η επαρχιακή «απαλλαγή» από το δημοτικό φόρο λατρείας στην επικράτεια του Μόντρεαλ.

Το Μόντρεαλ φιλοξενεί περισσότερους από 900 χώρους λατρείας και θρησκευτικά κτίρια, γεγονός που αντιπροσωπεύει σημαντικό «έλλειμμα», όσον αφορά τα έσοδα για τον οικισμό, ειδικά σε ένα πλαίσιο οικονομικής αβεβαιότητας και πληθωρισμού. Οι φόροι ακίνητης περιουσίας παραμένουν η κύρια πηγή εσόδων του Δήμου.

Όμως, το άρθρο 204 του επαρχιακού νόμου για τη δημοτική φορολογία, απαλλάσσει τους χώρους λατρείας και κάθε άλλη θρησκευτική υποδομή από την καταβολή φόρων ιδιοκτησίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή Οικονομικών του Δήμου πιστεύει ότι αυτό το μέρος των «ανείσπρακτων φόρων» ακινήτων πρέπει να επιστραφεί από την επαρχία.

«Λαμβάνοντας υπόψη ότι η απόφαση προέρχεται από την κυβέρνηση του Κεμπέκ και ότι ανέρχεται συνολικά σε περισσότερα από 180 εκατομμύρια δολάρια για τους δήμους, θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό να διεκδικήσω αποζημίωση για την απόφαση του Κεμπέκ» είπε ο Pierre Lessard-Blais.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής και Δήμαρχος του Mercier – Hochelaga – Maisonneuve, κ. Lessard-Blais, ζητά από το Κεμπέκ να αναπληρώσει αυτά τα χαμένα έσοδα, τα οποία υπολογίζονται σε περισσότερα από 30 εκατομμύρια δολάρια το 2022. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η κυβερνητική εξαίρεση είναι αντίθετη με τις αρχές της ανεξιθρησκίας του κράτους και με όλες τις αποφάσεις που έλαβε πρόσφατα η κυβέρνηση του François Legault για το θέμα.

Η απαλλαγή γης που χορηγείται σε θρησκευτικά ιδρύματα χρονολογείται από το 18ο αιώνα, όταν πρόσφεραν πολλές κοινωνικές υπηρεσίες στον πληθυσμό. Η αποστολή των χώρων λατρείας έχει αλλάξει, αλλά η εξαίρεση παραμένει. Και παρά την ψήφιση του Νόμου 21 για την ανεξιθρησκία του Κράτους, που κατατέθηκε το 2019 από τον Simon Jolin-Barrette, δεν έχει αναφερθεί αμφισβήτηση του άρθρου 204 του νόμου για τη δημοτική φορολογία. Ωστόσο, το Κεμπέκ αποζημιώνει τους δήμους για φόρους που δεν εισπράττονται από σχολεία, πανεπιστήμια ή νοσοκομεία.

Ο ΔΗΜΟΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Η διοίκηση της πόλης δήλωσε ότι χαιρετίζει τις συστάσεις της Οικονομικής Επιτροπής με μεγάλη διαφάνεια. Αυτά θα αναλυθούν ως μέρος του σχεδίου προϋπολογισμού του 2023 και της ομάδας εργασίας για τη φορολογία του Μόντρεαλ. «Έχουμε επιδείξει τη μεγάλη μας φιλοδοξία να οικοδομήσουμε το μέλλον του Μόντρεαλ, το οποίο θέλουμε πιο πράσινο, δικαιότερο, πιο προσιτό, προωθώντας παράλληλα την κληρονομιά του. Γνωρίζουμε ότι αυτό το μέλλον φέρνει πολλές δημοσιονομικές προκλήσεις για τις πόλεις».

ΤΙ ΛΕΕΙ ΤΟ ΚΕΜΠΕΚ

Το Υπουργείο Δημοτικών Υποθέσεων και Στέγασης αντέδρασε στο αίτημα της Επιτροπής το απόγευμα της Τρίτης 5 Ιουλίου. Θεωρεί ότι οι συζητήσεις γύρω από τη φορολογία θα γίνουν στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων για το επόμενο δημοσιονομικό σύμφωνο. «Καλούμε το Δήμο του Μόντρεαλ να μας ενημερώσει για τα αιτήματά του και, ως συνήθως, θα αναλύσουμε τα πάντα», έγραψε το γραφείο του υπουργού Andrée Laforest.

Ωστόσο, η σύσταση της Επιτροπής επικρίθηκε ιδιαίτερα από το δήμαρχο του Saint-Laurent και μέλος του κόμματος Ensemble Montréal, Alan de Sousa, ο οποίος θεωρεί ότι ένα απλό αίτημα αποζημίωσης, βάσει της εξαίρεσης, για αναζήτηση εισοδήματος είναι πολύ εύκολο. «Δεν αδικεί την αξία των θεσμών στην κοινωνία μας. Είναι καθαρά λογιστική άσκηση…» είπε ο Alan de Sousa, εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης για τα οικονομικά στην πόλη του Μόντρεαλ.

Αυτή είναι μόνο μια σύσταση, υπενθύμισε ο Πρόεδρος της Επιτροπής, Pierre Lessard-Blais, ο οποίος δεν αμφισβητεί τη φορολογική απαλλαγή για χώρους λατρείας, αλλά ζητά από την επαρχιακή κυβέρνηση την επιστροφή των ποσών αυτών, με τον ίδιο τρόπο όπως τα σχολεία και τα ιδρύματα υγείας.

Η Επιτροπή προώθησε επίσης το στρατηγικό της σχέδιο Μόντρεαλ 2030 και τόνισε τη σημασία της εξεύρεσης μιας δίκαιης και χωρίς αποκλεισμούς ισορροπίας μεταξύ της διατήρησης των υποδομών, των υπηρεσιών προς τον πληθυσμό και των επιταγών που σχετίζονται με την επιτάχυνση της οικολογικής αλλαγής.

Φταίει ο μη προγραμματισμός της κυβέρνησης για το χάος στα αεροδρόμια

0
Mehran Ebrahimi

Σύμφωνα με τον ειδικό της αεροπορίας, Mehran Ebrahimi

Για τον ειδικό της αεροπορίας καθηγητή Mehran Ebrahimi, το χάος που επικρατεί στα Καναδικά αεροδρόμια δεν προκαλεί έκπληξη, λόγω της κακής διαχείρισης του τομέα της αεροπορίας από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

«Κανείς δεν τα έχει πάει χειρότερα από εμάς, μεταξύ των βιομηχανικών χωρών, όσον αφορά το σχεδιασμό μετά την πανδημία», δήλωσε ο καθηγητής στο τμήμα διοίκησης στο Université du Québec à Montréal (UQAM), σε συνέντευξή του σε γαλλική ημερήσια εφημερίδα. Όπως είναι γνωστό, κατά τη διάρκεια των μηνών αδράνειας, οι αεροπορικές εταιρείες πραγματοποίησαν μαζικές απολύσεις και ορισμένοι από τους εργαζόμενους δεν επέστρεψαν.

«Θα έπρεπε να είχαμε βοηθήσει τις αεροπορικές εταιρείες να διατηρήσουν το προσωπικό και την τεχνογνωσία τους. Αντ’ αυτού, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χρειάστηκε περισσότερους από 14 μήνες για να παρέμβει και πάλι πολύ αδέξια. Κατά την ίδια περίοδο, η AIR FRANCE έλαβε 9 δισεκατομμύρια ευρώ και η LUFTHANSA έλαβε 14 δισεκατομμύρια», αναλύει ο κ. Ebrahimi.

Ενώ η ανάκαμψη του τομέα των αεροπορικών εταιρειών είναι ταχύτερη από ό,τι αναμενόταν, η έλλειψη προσωπικού επηρεάζει όλους τους τομείς, από τους φορείς διαχείρισης αποσκευών, τους πράκτορες εξυπηρέτησης πελατών έως το προσωπικό τελωνείων και υποστήριξης, όπως εκείνοι που καθαρίζουν τα αεροσκάφη. Αλλά για την UNIFOR, η οποία εκπροσωπεί τους πράκτορες αεροπορικών υπηρεσιών στην AIR CANADA, ο μεγαλύτερος αερομεταφορέας της χώρας θα μπορούσε να κάνει περισσότερα για να προσελκύσει εργαζόμενους.

«Υπήρχε πρόβλημα έλλειψης πριν από την πανδημία αλλά τώρα τα πράγματα επιδεινώθηκαν. Η Air Canada είναι πραγματικά στη ρυμούλκηση», δήλωσε ο Olivier Carrière, Βοηθός Διευθυντής στο Unifor Québec.

ΜΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΙ ΜΙΣΘΟΙ

Αυτοί οι υπάλληλοι, οι οποίοι συχνά πρέπει να αντιμετωπίσουν το θυμό των επιβατών, προσλαμβάνονται με 16,50 δολάρια την ώρα, πολύ λίγα για να αντιμετωπίσουν το άγχος που ζουν καθημερινά. «Οποιοδήποτε τηλεφωνικό κέντρο προσφέρει περισσότερα από αυτό το μισθό. Πώς θέλετε να προσελκύσουμε κόσμο;» ρωτάει.

ΟΙ 5 ΚΥΡΙΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΒΛΕΨΙΜΟΥ ΟΙΚΟΥ ΑΝΟΧΗΣ 

Για αρκετές εβδομάδες, τα ταξίδια έχουν γίνει πηγή άγχους για τους επιβάτες λόγω του χάους στα αεροδρόμια. Ο Καναδάς δεν είναι μόνος σε αυτήν την κατάσταση, αλλά πώς συγκρίνεται με άλλες χώρες; Τι εξηγεί τα τρέχοντα προβλήματα; 

1) ΚΑΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ
ΑΠΟ ΚΑΝΑΔΙΚΟΥΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΙΣ

Οι καναδοί αερομεταφορείς έχουν επίσης την ευθύνη τους στην τρέχουσα κατάσταση με κακό σχεδιασμό και στελέχωση πτήσεων. «Είναι ένοχοι για τη δημοσίευση ενός προγράμματος που δεν μπορούν να εκπληρώσουν σήμερα. Είναι θύματα του δικού τους λάθους. Υποτίμησαν το σημερινό κύμα. Όταν αναμένουμε τη δημιουργία τόσων πολλών δυνατοτήτων, θα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι είμαστε σε θέση να παραδώσουμε», λέει ο Jacques Roy, καθηγητής διαχείρισης μεταφορών στο HEC Montréal. Η Air Canada έχει έκτοτε εγκαταλείψει 150 πτήσεις την ημέρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

2) ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΥΨΗΛΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ

ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

Την περασμένη άνοιξη, η Διεθνής Ένωση Αερομεταφορών (IATA) προέβλεψε επιστροφή στο προ πανδημίας πλαίσιο… το 2024. Αλλά άλλοι ειδικοί πίστευαν, ότι η ανάκαμψη θα ερχόταν πολύ νωρίτερα από αυτό. «Είδα μια ανάρρωση πιο γρήγορα, απλά μιλώντας με τους ανθρώπους γύρω μου. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όλοι ήθελαν να πάνε στο Νότο. Έτσι, δεν πρέπει να εκπλαγούμε αν δούμε το κύμα των ανθρώπων που θέλουν να φύγουν», δήλωσε ο Jacques Roy, καθηγητής στο HEC Montréal.

3) ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΝΤΟΜΙΝΟ

Λονδίνο, Λισαβόνα, Παρίσι, Νέα Υόρκη, Σικάγο… Το Μόντρεαλ δεν είναι το μόνο που βιώνει την κατάσταση, που βιώνουμε στο αεροδρόμιο. Κάθε μικρό σφάλμα προκαλεί μια σειρά από διαδοχικά προβλήματα. Στο Παρίσι και αλλού στη Γαλλία, οι εργαζόμενοι στα αεροδρόμια απεργούν και απαιτούν μισθούς που συμβαδίζουν με τον πληθωρισμό. Επίσης στο Παρίσι, ένα τεχνικό πρόβλημα οδήγησε, το Σάββατο 2 Ιουλίου, στην αναχώρηση 15 πτήσεων… χωρίς αποσκευές. Στο Heathrow του Λονδίνου, ένα πρόβλημα με το σύστημα καυσίμων του αεροδρομίου προκάλεσε χάος και πάλι το περασμένο Σαββατοκύριακο.

4) ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ
ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ 

Για παράδειγμα, η Υπηρεσία Συνοριακών Υπηρεσιών του Καναδά έχει τους μισούς αξιωματικούς στα αεροδρόμια από ό,τι πριν από την πανδημία (600 έως 300 στο Τορόντο και 260 έως 200 στο Μόντρεαλ). Η Air Canada λειτουργεί με το 80% του εργατικού δυναμικού εξυπηρέτησης πελατών της. Για τους πιλότους, η κατάσταση είναι ακόμη πιο δραματική. Σύμφωνα με τον ειδικό τής αεροπορίας Jean Lapointe, θα υπήρχε έλλειψη 1200 στον Καναδά, επιβεβαίωσε στο ραδιοφωνικό σταθμό 98,5 FM. Εν τω μεταξύ, ορισμένοι υπάλληλοι, όπως οι χειριστές αποσκευών, εργάζονται σκληρά για να διασφαλίσουν την υπηρεσία. «Οι άνθρωποι δουλεύουν σκληρά. Όλοι εργάζονται υπερωρίες. Και ακόμα κι αν ο κόσμος δεν το συνειδητοποιεί, τα πράγματα βελτιώνονται», δήλωσε.

5) ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΧΑΛΑΡΟΤΗΤΑ
(ΚΑΙ ΠΑΛΙ) ΣΤΗΝ ΟΤΑΒΑ

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, η οποία κατηγορείται για το χάος σχετικά με τα διαβατήρια και την ασφάλιση απασχόλησης, κατηγορείται επίσης για το χάος στα αεροδρόμια, τα οποία υπάγονται στη δικαιοδοσία της. «Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα μπορούσε να είχε αναπτύξει προγράμματα για να κρατήσει τους πιλότους και τους ελεγκτές στη δουλειά, να έχει καλύτερο σχεδιασμό με τα τελωνεία. Θα έπρεπε να είχαμε κάνει ό,τι έκαναν οι Γερμανοί, να προσφέραμε προγράμματα στήριξης στους εργαζόμενους και να τους είχαμε εκπαιδεύσει και να είχαμε επενδύσει στις υποδομές μας. Ήταν τόσο χαλαροί, είναι πραγματικά παράλογο», λέει ο ειδικός Mehran Ebrahimi.

© ΤΑ ΝΕΑ

Άσχημες πρωτιές για την Καναδική πολιτική αεροπορία

Καναδικές αεροπορικές εταιρείες και αεροδρόμια στην κορυφή της παγκόσμιας λίστας καθυστερήσεων το Σαββατοκύριακο 2&3 Ιουλίου

Καναδικές αεροπορικές εταιρείες και αεροδρόμια στην κορυφή της παγκόσμιας λίστας καθυστερήσεων το Σαββατοκύριακο 2&3 Ιουλίου

Τα αεροδρόμια του Καναδά κατέκτησαν κορυφαίες θέσεις σε καθυστερήσεις πτήσεων κατά τη διάρκεια του πρώτου Σαββατοκύριακου του Ιουλίου, σημειώνοντας περισσότερες από σχεδόν οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο.

Η Air Canada κατέλαβε την πρώτη θέση σε καθυστερήσεις το Σάββατο (2/7) και την Κυριακή (3/7), καθώς τα δύο τρίτα των πτήσεων της – 717 ταξίδια συνολικά – προσγειώθηκαν καθυστερημένα, σύμφωνα με την υπηρεσία παρακολούθησης FlightAware. Στο 67 τοις εκατό την Κυριακή 3 Ιουλίου, ήταν πάνω από 14 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τους τρεις αερομεταφορείς που ισοβαθμούν στη δεύτερη θέση, δύο εκ των οποίων είναι συνδεδεμένοι με την Air Canada.

Η Jazz Aviation – μια εταιρεία με έδρα το Χάλιφαξ που παρέχει περιφερειακές υπηρεσίες για την Air Canada – και η φθηνότερη Air Canada Rouge σημείωσαν καθυστέρηση στο 53 τοις εκατό των πτήσεων, τοποθετώντας τις στη Νο 2 θέση μαζί με την ελληνική περιφερειακή εταιρεία Olympic Air την Κυριακή 3/7.

Το αεροδρόμιο Pearson του Τορόντο κέρδισε τη Νο 2 θέση την Κυριακή 3/7, αφού το 53 τοις εκατό των αναχωρήσεων αναβλήθηκαν, μια μόνο θέση κάτω από το κύριο αεροδρόμιο του Guangzhou στην Κίνα. Το Pearson βγήκε πάνω από το αεροδρόμιο Charles de Gaulle στο Παρίσι και το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης στη Γερμανία. Το αεροδρόμιο του Μόντρεαλ κατέλαβε την έκτη θέση με 43 τοις εκατό των καθυστερήσεων των απογειώσεων, στο ίδιο επίπεδο με το Χίθροου του Λονδίνου, σύμφωνα με στοιχεία της FlightAware.

Η Air Canada δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι θα μειώσει περισσότερο από το 15% του καλοκαιρινού της δρομολογίου, ή σχεδόν 10.000 πτήσεις τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, επηρεάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες επιβάτες, καθώς το αεροπορικό δίκτυο της χώρας υποχωρεί λόγω της συντριπτικής αναζωπύρωσης των ταξιδιών.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο (2&3 Ιουλίου), το οποίο πλαισιώθηκε από τις νόμιμες αργίες στον Καναδά και τις ΗΠΑ, είδε σκηνές παρατεταμένων ουρών και λαβύρινθων αποσκευών να πλημμυρίζουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς τα αεροδρόμια σε όλο τον κόσμο αντιμετώπισαν την έναρξη της περιόδου αιχμής των ταξιδιών μετά από δύο χρόνια περιορισμένης ζήτησης.

Η ροή επιβατών στα αεροδρόμια του Καναδά βρίσκεται ήδη στα επίπεδα του 2019 κατά τις περιόδους αιχμής, αν και πλησιάζει το 80% των όγκων προ της πανδημίας συνολικά, λένε οι ειδικοί. «Αυτό θα μας ακολουθήσει όλο το καλοκαίρι», δήλωσε η Helane Becker, αναλύτρια αεροπορικών εταιρειών για την επενδυτική εταιρεία Cowen.

«Σχεδόν κάθε αεροπορική εταιρεία ενθάρρυνε τους ανθρώπους να συνταξιοδοτηθούν πρόωρα ή να πάρουν άδειες. Και εκείνοι που συνταξιοδοτήθηκαν πρόωρα ίσως δε θέλουν να επιστρέψουν στη δουλειά», είπε για τους υπαλλήλους των αεροπορικών εταιρειών.

ΚΑΚΟΙ ΜΙΣΘΟΙ

Σε ορισμένους πιλότους δεν έχει ανανεωθεί ακόμη η άδειά τους, ενώ θέσεις με πληρώματα εδάφους και χειρισμό αποσκευών παραμένουν ακάλυπτες – ή εκκενώνονται γρήγορα – λόγω χαμηλών μισθών και αγχωτικών συνθηκών εργασίας, λένε τα συνδικάτα.

Οι κυβερνητικές υπηρεσίες βρίσκονται σε ένα ξεφάντωμα προσλήψεων για την ασφάλεια των αεροδρομίων και τα τελωνεία, με περισσότερα από 900 νέα συστήματα ελέγχου ασφαλείας σε ισχύ από τον Απρίλιο – αν και δεν έχουν όλοι άδεια για να λειτουργήσουν τους σαρωτές – σύμφωνα με το ομοσπονδιακό Τμήμα Μεταφορών.

Η Air Canada έχει προσλάβει περισσότερους από 2.000 εργαζόμενους σε αεροδρόμια και περισσότερους από 750 σε κέντρα εξυπηρέτησης πελατών φέτος για μισθοδοσία που ξεπερνά τις 32.000 $, ήτοι το 93 τοις εκατό των επιπέδων του 2019.

ΠΑΡΟΠΛΙΣΜΕΝΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ

«Οι αεροπορικές εταιρείες χρησιμοποίησαν επίσης την πανδημία για να εξαλείψουν τύπους αεροσκαφών από το στόλο τους και να παροπλίσουν τα παλαιότερα αεροσκάφη τους. Είναι δύσκολο να φέρεις αυτά τα αεροσκάφη πίσω μόλις τα παρκάρεις χωρίς να κάνεις πολλή συντήρηση», πρόσθεσε η Μπέκερ, προσθέτοντας ότι: «Καθώς η ζήτηση συνεχίζει να αυξάνεται, ουσιαστικά εξετάζουμε την αδυναμία των αεροπορικών εταιρειών να την αντιμετωπίσουν εύκολα. Και νομίζω ότι αυτό ισχύει παγκοσμίως».

Σε ένα σημείωμα που έλαβε η Canadian Press, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Air Canada, Michael Rousseau, προειδοποίησε το προσωπικό το βράδυ της Τετάρτης 29 Ιουνίου ότι «αυτό το Σαββατοκύριακο της Γιορτής του Καναδά θα είναι δύσκολο».

Ο εξορθολογισμός του χρονοδιαγράμματος πιθανότατα δε θα έχει την αεροπορική εταιρεία «να δει το πλήρες όφελος μέχρι το δεύτερο μέρος του Ιουλίου», είπε.

Σε ένα email προς τους επιβάτες το ίδιο βράδυ, ο Rousseau ζήτησε συγγνώμη για τις ακυρώσεις και τις «ελλείψεις εξυπηρέτησης πελατών», αλλά είπε επίσης ότι η μείωση των πτήσεων προήλθε από καταπονήσεις στο «παγκόσμιο σύστημα αεροπορίας», χαρακτηρίζοντάς τις «πρωτοφανείς και απρόβλεπτες». Τα στατιστικά στοιχεία καθυστέρησης του Καναδά, που είναι κορυφαία στο γράφημα, περιορίζουν μια τάση που ισχύει καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Από τον Ιανουάριο, οι δύο μεγαλύτερες αεροπορικές εταιρείες του Καναδά ή οι θυγατρικές τους αποτελούν πέντε από τις επτά κορυφαίες αεροπορικές εταιρείες για το ποσοστό των πτήσεων που καθυστερούν, σύμφωνα με το FlightAware.

ΕΞΑΣΘΕΝΗΜΕΝΗ ΠΥΡΑΣΦΑΛΕΙΑ

Το διογκωμένο πλήθος στις περιοχές διεθνών αφίξεων, ώθησε τον επικεφαλής της πυροσβεστικής αρχής του Greater Toronto Airports Authority να εκδώσει μια οδηγία, που προειδοποιούσε για έναν πιθανό «κίνδυνο» που προκαλείται από συνωστισμένες εξόδους και «ανησυχίες για την ασφάλεια των ζωών των επιβατών».

Η συμφόρηση επιβατών στο επίπεδο αφίξεων του τερματικού σταθμού 1 και του τερματικού σταθμού 3 συνεχίζει να υπερβαίνει τα αποδεκτά επίπεδα σε ορισμένες χρονικές στιγμές, γεγονός που οφείλεται εν μέρει στο ότι ορισμένοι αερομεταφορείς δεν ακολουθούν τη Διαδικασία Αναμονής που ισχύει για λόγους διατήρησης της ασφάλειας, σύμφωνα με την Canadian Press.

© The Canadian Press