Home Blog Page 259

Εμβολιασμοί στο Κεμπέκ

20 εκατομμύρια δόσεις αργότερα, μόνο ένα άτομο έχει αποζημιωθεί

Μετά τη χορήγηση σχεδόν 20 εκατομμυρίων δόσεων, μόνο ένα άτομο έχει αποζημιωθεί από το Κεμπέκ λόγω σημαντικών παρενεργειών που υπέστησαν μετά τον εμβολιασμό του κατά του COVID- 19.

Μέχρι στιγμής, έχουν σταλεί 160 αιτήματα στο πρόγραμμα αποζημίωσης του Κεμπέκ για τα θύματα εμβολιασμού. Από αυτόν τον αριθμό, 86 εξακολουθούν να περιμένουν απόφαση, σύμφωνα με τα ΜΜΕ. Άλλες αιτήσεις μπορούν ακόμη να προωθηθούν, καθώς τα θύματα έχουν έως και τρία χρόνια για να υποβάλουν αξίωση για αποζημίωση.

«Αν και υπήρχαν παρενέργειες όπως κάθε εμβόλιο, οι σοβαρές παρενέργειες ήταν εξαιρετικά σπάνιες δεδομένης της ποσότητας των δόσεων του εμβολίου που διανεμήθηκε», παρατηρεί ο ιολόγος Benoît Barbeau.

ΧΡΟΝΟΒΟΡΑ Η ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ

Ο χρόνος επεξεργασίας είναι επίσης πολύ μεγάλος σε ορισμένες περιπτώσεις. Η αίτηση για τον Ντόναλντ Πουαριέ, ο οποίος υπέστη εγκεφαλίτιδα λίγες μέρες μετά τη λήψη του εμβολίου AstraZeneca, εκκρεμεί ακόμη 15 μήνες μετά. Εάν η σχέση μεταξύ του εμβολίου και αυτής της φλεγμονής του εγκεφάλου είναι αδύνατο να αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας, οι δοκιμές που έγιναν για να καταλήξουν σε άλλη αιτία δεν ήταν καθοριστικές για την περίπτωσή του.

«Αν μας πουν ποτέ ότι δεν έχουμε αποζημίωση, θα πηδήξω 10 πόδια ψηλά! Ελπίζω να είναι λίγο κατανοητοί, γιατί άλλαξε τη ζωή μας για αρκετούς μήνες», λέει η σύζυγός του, Sylvie Bergeron.

Οι συγγενείς της Francine Boyer, η οποία πέθανε τον Απρίλιο του 2021 από εγκεφαλική θρόμβωση μετά τη λήψη μιας δόσης του εμβολίου AstraZeneca, περιμένουν επίσης την απόφαση. Προτίμησαν να μη σχολιάσουν την κατάσταση για να μη διακινδυνέψουν τις προσπάθειές τους.

Σύμφωνα με στοιχεία από το National Institut de santé publique du Québec, έχουν αναφερθεί 1.049 σοβαρές ασυνήθιστες κλινικές εκδηλώσεις σε σχέση με τα εμβόλια για τον COVID. Αυτά οδήγησαν σε νοσηλεία, κίνδυνο για τη ζωή, συνέπειες ή θάνατο. Πάνω από το 85% των κατοίκων του Κεμπέκ έχουν λάβει τουλάχιστον μία δόση του εμβολίου για τον COVID. Συνολικά, σχεδόν 20 εκατομμύρια δόσεις χορηγήθηκαν με τα προσφερόμενα ενισχυτικά. Η ταυτότητα και το ποσό της αποζημίωσης που προσφέρθηκε στο μοναδικό άτομο που αποζημιώθηκε δεν αποκαλύφθηκαν από την MSSS.

Τα ποσά υπολογίζονται από την Société d’assurance automobile du Québec σύμφωνα με τα ίδια κριτήρια με εκείνα που προσφέρονται για τροχαία ατυχήματα.

Το Πρόγραμμα Αποζημίωσης Παρενεργειών Εμβολιασμού ξεκίνησε από το Κεμπέκ το 1985 ως απάντηση σε απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου σχετικά με το θάνατο ενός νεαρού κοριτσιού μετά τον εμβολιασμό κατά της ιλαράς.

Έκτοτε, έχουν γίνει δεκτά 53 αιτήματα, συνολικού ποσού 6,8 εκατομμυρίων δολαρίων. Το Πρόγραμμα Υποστήριξης Θυμάτων Εμβολιασμού που δημιουργήθηκε το 2021 από την Οτάβα, το οποίο εξυπηρετεί τον υπόλοιπο Καναδά, αποζημίωσε οκτώ άτομα σε σχέση με το εμβόλιο COVID-19. Προστέθηκαν λοιμώξεις από κορωνοϊό στο πρόγραμμα αποζημίωσης για λήπτες εμβολίων.

«Αν μετά από μια δόση αναπτύξεις αυτό που λέγεται σωματική βλάβη, δεν μπορείς να επιστρέψεις στη δουλειά, έχεις περιορισμούς, πάθεις συνέπειες, χρειάζεσαι αποκατάσταση κ.λπ., όλα αυτά τα φροντίζει το υπουργείο», εξήγησε ο Lu Chan Khuong, δικηγόρος στο διοικητικό δίκαιο, σε μια συνέντευξη στο LCN. Τα άτομα που υποφέρουν από τραυματισμό από ένα εμβόλιο έχουν τρία χρόνια για να υποβάλουν αξίωση και απλώς πρέπει να αποδείξουν μια πιθανή σχέση μεταξύ του εμβολίου που έλαβαν και του τραυματισμού που υπέστησαν.

«Είναι ένα είδος εμβολιασμού «χωρίς φταίξιμο», που σημαίνει ότι δε χρειάζεται να αποδείξετε την ευθύνη ή το σφάλμα, είτε του κατασκευαστή είτε του ατόμου που σας έκανε την ένεση με αυτή τη δόση – εκεί, απλά πρέπει να αποδείξετε ότι η σωματική βλάβη που υποστείτε πιθανότατα σχετίζεται με το εμβόλιο που λάβατε», είπε ο δικηγόρος.

Από το 1988, έχουν υποβληθεί 287 αιτήσεις στο Πρόγραμμα Αποζημίωσης Εμβολιασμών και 53 από αυτές έχουν γίνει δεκτές. Από τις 31 Μαρτίου 2021, έχουν καταβληθεί 6.792 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση. Λόγω της συνεχιζόμενης εκστρατείας εμβολιασμού κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, ο Lu Chan Khuong αναμένει ότι οι αξιώσεις αποζημίωσης θα αυξηθούν τα επόμενα τρία χρόνια.

© LCN, Journal de Montreal

Περαιτέρω κυρώσεις από τον Καναδά στη Ρωσία

Περαιτέρω κυρώσεις από τον Καναδά στη Ρωσία

Η άνοδος της τιμής του πετρελαίου έχει δημιουργήσει μια έκρηξη εσόδων για τη Ρωσία, καθώς συνεχίζει την επίθεσή της στη γειτονική χώρα, υπονομεύοντας τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν από τις δυτικές χώρες – συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκπροσωπούνται από τους ηγέτες στη σύνοδο κορυφής της G7 στο Schloss Elmau, ένα θέρετρο στη νότια Γερμανία.

Οι ηγέτες δεσμεύτηκαν σε μια δήλωση να στηρίξουν την Ουκρανία «όσο χρειαστεί». Ο πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό ανακοίνωσε νέες κυρώσεις σε 74 ακόμη άτομα και επιχειρήσεις στη Ρωσία και τη Λευκορωσία, τη Δευτέρα 27 Ιουνίου, ενώ περισσότερες αναμένεται να επιβληθούν.

Καναδοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι στη σύνοδο κορυφής, οι οποίοι παρείχαν ενημέρωση στα μέσα ενημέρωσης υπό τον όρο ότι δεν κατονομάζονται, είπαν ότι ένα ανώτατο όριο στην τιμή του ρωσικού πετρελαίου θα μπορούσε να λειτουργήσει, για να περιορίσει τα κέρδη της χώρας από μια σημαντική πηγή εσόδων. Αναγνώρισαν επίσης ότι οι λεπτομέρειες είναι ακόμη στα σκαριά.

Ορισμένοι αναλυτές της αγοράς αμφιβάλλουν, για το πόσο αποτελεσματικό θα ήταν ένα ανώτατο όριο τιμής για το ρωσικό πετρέλαιο, καθώς η επιβολή από την G7 πιθανότατα θα εξαρτηθεί από τη συνεργασία Ινδίας και Κίνας.

«Είναι αμφίβολο εάν χώρες όπως η Ινδία και η Κίνα θα συμφωνήσουν να σταματήσουν να αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο, ειδικά καθώς διαπραγματεύεται με σημαντική έκπτωση στην τιμή της παγκόσμιας αγοράς», δήλωσε στο Associated Press ο Carsten Fritsch, αναλυτής εμπορευμάτων στην Commerzbank.

Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, προσκλήθηκε στη σύνοδο κορυφής της G7 από τον οικοδεσπότη, Γερμανό καγκελάριο, Όλαφ Σολτς. Από τις αρχές Ιουνίου, η χώρα των 1,4 δισεκατομμυρίων κατοίκων είχε αγοράσει σχεδόν 60 εκατομμύρια βαρέλια ρωσικού πετρελαίου φέτος, σε σύγκριση με 12 εκατομμύρια βαρέλια το σύνολο του 2021, σύμφωνα με την Kpler, μια εταιρεία δεδομένων εμπορευμάτων.

Σε μια φωτογράφηση με τους G7 και άλλους ηγέτες, ο Μόντι έσφιξε το χέρι του Τρουντό με ενθουσιασμό, καθώς πλησίαζε. Αλλά αργότερα, σε μια κατ’ ιδίαν συνάντηση, ο τόνος ήταν πολύ πιο ζοφερός. Οι δυο τους θα συζητούσαν «τον αντίκτυπο του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα», είπε ο Τρουντό, καθώς προσήλθε να συνομιλήσει με τον Μόντι.

«Ο Καναδάς είναι ακλόνητος στην πεποίθηση ότι οι Ουκρανοί αξίζουν να ζουν ειρηνικά», ανέφερε ο Τρουντό σε γραπτή δήλωση που ανακοίνωσε τις νέες κυρώσεις.

«Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και το καθεστώς του έχουν προκαλέσει ανείπωτο πόνο και βάσανα στην Ουκρανία και σε όλο τον κόσμο. Μαζί, με τους ομολόγους μας της G7, ο Καναδάς εντείνει τη συνεχή και συντονισμένη πίεσή μας για να φέρει το τέλος του πολέμου επιλογής του Βλαντιμίρ Πούτιν», υπογράμμισε ο Τρουντό.

Οι νέες κυρώσεις περιλαμβάνουν έξι άτομα και 46 οντότητες που συνδέονται με το ρωσικό αμυντικό τομέα, 15 Ουκρανούς που υποστηρίζουν τη ρωσική κατοχή της χώρας και 13 άτομα που συνδέονται με την κυβέρνηση και την άμυνα και δύο οντότητες στη Λευκορωσία.

«Η καναδική κυβέρνηση σχεδιάζει επίσης να επιβάλει κυρώσεις κατά κρατικών παραγόντων παραπληροφόρησης και προπαγάνδας, που ελέγχονται από ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους», είπε ο Τρουντό, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσει την παραπληροφόρηση του Κρεμλίνου.

Ο Καναδάς θα απαγορεύσει επίσης την εξαγωγή προηγμένων τεχνολογιών που θα βελτιώσουν τις εγχώριες αμυντικές ικανότητες της Ρωσίας. Ο Τρουντό ανακοίνωσε επίσης ότι ο Καναδάς, μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιαπωνία, θα απαγορεύσει την εισαγωγή ορισμένων προϊόντων χρυσού από τη Ρωσία, αποκλείοντας το εμπόρευμα από τις επίσημες διεθνείς αγορές.

Η Ρωσία ήταν έτοιμη να χρεοκοπήσει το εξωτερικό της χρέος την Κυριακή 26/6 για πρώτη φορά μετά την επανάσταση των Μπολσεβίκων του 1917, αποξενώνοντας περαιτέρω τη χώρα από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Όμως η Ρωσία αποκαλεί οποιαδήποτε χρεοκοπία τεχνητή, επειδή έχει τα χρήματα για να πληρώσει τα χρέη της, αλλά λέει ότι οι κυρώσεις έχουν παγώσει τα συναλλαγματικά της αποθέματα που διατηρούνται στο εξωτερικό.

Η Ρωσία ανακοίνωσε τη δική της σειρά νέων κυρώσεων κατά του Καναδά, με στόχο 43 Καναδούς, συμπεριλαμβανομένου του πρώην συμβούλου του πρωθυπουργού, Τζέρι Μπατς, του πρώην διοικητή της Τράπεζας του Καναδά, Μαρκ Κάρνεϊ και της συντηρητικής στρατηγικής, Τζένι Μπερν.

«Είμαστε προσεκτικοί στο ότι θα βοηθήσουμε την Ουκρανία όσο το δυνατόν περισσότερο, αλλά επίσης αποφεύγουμε να υπάρξει μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ», είπε ο Σολτς στα μέσα ενημέρωσης κατά τη διάρκεια φωτογράφησης με τον Τρουντό.

© Associated Press, CTV

Ουκρανία: Ο πόλεμος που χάνεται

0
Ουκρανία: Ο πόλεμος που χάνεται

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έγινε η απαρχή ενός πολέμου, ο οποίος φαινόταν από την αρχή ότι θα είναι μακρύς. Η συστράτευση της Δύσης στο πλευρό της Ουκρανίας είχε ένα βασικό στόχο. Την προστασία της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας και κυρίως του δικαιώματος μιας ανεξάρτητης χώρας στην καρδιά της Ευρώπης, να αποφασίζει ελευθέρα για τις τύχες της.

Νίκος Μελέτης*

© Liberal.gr

Ο πόλεμος αυτός εξελίχθηκε σε έναν αγώνα της Δύσης για να αποκρουστεί ένας επικίνδυνος ιστορικός αναθεωρητισμός, σε έναν αγώνα της δημοκρατίας εναντίον του αυταρχισμού, της φιλελεύθερης κοινωνίας απέναντι στο σκοταδιστικό οπισθοδρομισμό.

Στο πλευρό της Ουκρανίας βρέθηκαν όχι μόνο οι κυβερνήσεις αλλά και οι λαοί της Ευρώπης, που έχουν πληρώσει ακριβά το τίμημα ιστορικών τυχοδιωκτισμών στη διάρκεια του 20ου αιώνα.

Όμως, η μάχη της Ουκρανίας, εξελίσσεται εντελώς διαφορετικά. Οι ΗΠΑ και οι στενοί σύμμαχοι τους στην Ευρώπη, Βρετανία, Βαλτικές χώρες, Πολωνία, θεωρούν ότι μπορεί στις στέπες της Ουκρανίας να παρθεί η ρεβάνς, για το γεγονός ότι ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος άφησε τη Σοβιετική Ένωση δυνατή και κυρίαρχη στη μισή σχεδόν Ευρώπη, επιβάλλοντας σε μεγάλο μέρος της Ηπείρου μας ένα καθεστώς που κράτησε δεκαετίες πίσω τις χώρες και τους λαούς του Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Γεννήθηκε ο πειρασμός να χρησιμοποιηθεί η ρωσική επιθετικότητα εναντίον της Ουκρανίας προκειμένου να γυρίσει δια της βίας η Ρωσία πίσω στα σύνορα της, να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια επιρροής πέραν των συνόρων της και κυρίως, να βγει έξω από το παγκόσμιο παιγνίδι, όπου η μεγάλη αναδυόμενη απειλή είναι η Κίνα.

Και σε αυτό το παιγνίδι, βασικός συντελεστής είναι η αποδυνάμωση και αποκαθήλωση του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Δυσάρεστη διαπίστωση των μηνών του Πολέμου είναι, ότι τελικά η Δύση δεν είναι όλος ο κόσμος, ούτε ο κόσμος όλος είναι η Δύση. Και αυτό φάνηκε από τις λίγες άλλες χώρες που ακολούθησαν το ΝΑΤΟ και την ΕΕ…

Η Δύση είναι προφανές, ότι δεν προτίθεται να προσφέρει τους εξοπλισμούς, που θα μπορούσαν ίσως να ενισχύσουν την Ουκρανία, ώστε να αντιπαρατεθεί σε μια ευθεία πολεμική σύγκρουση με τη Ρωσία, γνωρίζοντας ότι τότε θα μπορούσε να εγκλωβισθεί σε μια απευθείας αναμέτρηση ΝΑΤΟ – Ρωσίας με καταστροφικές συνέπειες για όλους.

Και έτσι επιλέγει να συντηρεί την Ουκρανία, ώστε να αμύνεται όσο μπορεί και χωρίς να έχει πια δυνατότητα να επιδιώξει δια των όπλων την απελευθέρωση των εδαφών που έχει καταλάβει η Ρωσία στην Ανατολική και Νότια Ουκρανία, διαμορφώνοντας τετελεσμένα επί του εδάφους.

Και έτσι διαμορφώνεται ένα σκηνικό διαρκούς σύγκρουσης, που δε θα έχει τελικό καθαρό νικητή.

Ούτε η Ρωσία θα μπορέσει να καταλάβει σημαντικά περισσότερα εδάφη της Ουκρανίας, όπως ίσως επιθυμούσε, αλλά ούτε η Ουκρανία μπορεί να κερδίσει το χαμένο έδαφος.

Όμως, η σύγκρουση αυτή πλέον παίρνει άλλες διαστάσεις, καθώς η προσπάθεια της Δύσης με την καθοδήγηση των ΗΠΑ και την απουσία ισχυρής ευρωπαϊκής ηγεσίας, να τιθασεύσει και καθυποτάξει τη Ρωσία μέσω των κυρώσεων, απειλεί όχι μόνο την απονομιμοποίηση εντός των ευρωπαϊκών κοινωνιών της στήριξης που προσφέρεται στην Ουκρανία, αλλά και με μια βαθιά διαλυτική κρίση στο εσωτερικό της Ευρώπης, που θα αποσυνθέσει ακόμη περισσότερο το ιδιαίτερα ευαίσθητο και ευάλωτο σε πιέσεις ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Η αγριότητα της ρωσικής επίθεσης και, η με απροκάλυπτο τρόπο, επίδειξη του επεκτατικού αναθεωρητισμού της Ρωσίας, οδήγησε ακόμη και τις πιο ανοικτές, στις σχέσεις με τη Ρωσία, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, να συνταχθούν με τη σκληρή γραμμή.

Και τώρα πλέον η Ε.Ε. βρίσκεται αντιμετώπιση με την πιο βαθιά ίσως κρίση των τελευταίων δεκαετιών, καθώς ο πληθωρισμός, η επερχόμενη ύφεση, τα θηριώδη ελλείμματα και κυρίως ο τρόμος του ενεργειακού μπλακ άουτ, έρχονται να προστεθούν στα τεράστια βάρη που προκάλεσε η πανδημία.

Οι κοινωνικές εκρήξεις δε βρίσκονται μακριά, για κοινωνίες που βλέπουν τα τελευταία χρόνια να συρρικνώνεται η ευημερία που χαρακτήριζε την Ευρώπη, με μια Γηραιά Ήπειρο που χάνει το τρένο της παγκοσμιοποίησης, που μένει πίσω στην τεχνολογική επανάσταση, στην έρευνα, στην καινοτομία, και πλέον δεν μπορεί όχι απλώς να διατηρήσει το κοινωνικό κράτος αλλά θα δυσκολευθεί να ανταποκριθεί σε βασικές ανάγκες των πολιτών της.

Το κλίμα γίνεται ακόμη πιο βαρύ, καθώς η πανδημία είναι κάτι που ήρθε από το άγνωστο, αλλά η επερχόμενη κρίση είναι αποτέλεσμα λανθασμένων εκτιμήσεων των ευρωπαϊκών ηγεσιών, για την αποτελεσματικότητα και τις παράπλευρες συνέπειες της τυφλής σύγκρουσης, μέσω των κυρώσεων με τη Μόσχα.

Η προοπτική συμβιβασμού με την επίτευξη εκεχειρίας και την έναρξη διαπραγματεύσεων για την τύχη των περιοχών που έχουν καταληφθεί από τη Ρωσία, φαίνεται μακριά. Και απομακρύνεται όλο και περισσότερο, καθώς η Ουκρανική ηγεσία θεωρεί ότι δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία, για μια μέχρι τέλους αντιπαράθεση με τη Ρωσία, και φυσικά δεν μπορεί να υποχωρήσει όταν η Δύση στέκεται στο πλευρό της, στηρίζοντας τους όρους που θέτει.

Και από την άλλη πλευρά, και η Μόσχα όσο συνεχίζει να αιμοδοτείται και από την ίδια την Ευρώπη αλλά και από τις νέες αγορές των υδρογονανθράκων της, μπαίνει στον πειρασμό για μια σε βάθος χρόνου αντιπαράθεση με την Ευρώπη, έναν αγώνα για το ποιος θα γονατίσει πρώτος. Και αυτή είναι η πιο επικίνδυνη φάση, στην οποία έχουμε ήδη εισέλθει.

Πιστεύει κανείς όμως, ότι ακόμη κι αν ο Πούτιν ανατραπεί, η Ρωσία θα εξαφανισθεί από το προσκήνιο; Ότι ξαφνικά θα εξευρωπαϊστεί και θα μετατραπεί σε μια χώρα «συστημική»; Ότι θα τιθασευτεί ο ρωσικός εθνικισμός; Ή πιστεύει κανείς, ότι μπορεί να υπάρξει ασφάλεια και ευημερία στην Ευρώπη, χωρίς να υπάρξει μια καθαρή σχέση με τη Ρωσία;

Οι φωνές της λογικής έχουν υποχωρήσει (εάν υπήρχαν βεβαίως τέτοιες φωνές στη Μόσχα), η αντιπαράθεση θα συνεχιστεί με ολέθριες συνέπειες, τις οποίες πληρώνουν οι Ουκρανοί πολίτες, οι Ευρωπαίοι αλλά και οι Ρώσοι πολίτες αλλά και εκατομμύρια άνθρωποι σε φτωχές κυρίως χώρες, που κινδυνεύουν από την πείνα.

Το δίλημμα πλέον, μεταξύ του κινδύνου της αποδοχής τελικά του ρωσικού επεκτατισμού και της Ειρήνης, με επίτευξης νέας ισορροπίας με τη Ρωσία, γίνεται οδυνηρό. Με την Ευρώπη να χάνει σταδιακά και τα ελάχιστα πατήματα που είχε, ώστε πραγματικά να αποτελεί μια παγκόσμια δύναμη και οικονομική και πολιτική και την παγκόσμια αποσταθεροποίηση να αποτελεί τη νέα κανονικότητα.

Και ο πόλεμος της Ουκρανίας δείχνει να μετατρέπεται πια σε έναν πόλεμο που χάνει το νόημα του και όλο περισσότερο μοιάζει με έναν πόλεμο που τελικά δε θα κερδηθεί.

*Ο Νίκος Μελέτης γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1962. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος το 1987. Από το 1990 καλύπτει το διπλωματικό ρεπορτάζ, αρχικά στην ΕΡΤ και κατόπιν και στην εφημερίδα «Έθνος». Αρθρογραφεί στο liberal.gr.

Πώς άνοιξε η πόρτα του ΝΑΤΟ για Σουηδία-Φινλανδία

0
Τι πήρε ο Ερντογάν

Συμφωνία μέσω μνημονίου και μετά από πολλαπλές επεμβάσεις, επήλθε μεταξύ Τουρκίας, Φινλανδίας και Σουηδίας στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ. Η συμφωνία ανοίγει το δρόμο για την ένταξη των δύο Σκανδιναβικών χωρών στη Συμμαχία, καθώς η Τουρκία άρει το βέτο που είχε αρχικά επικαλεσθεί, ενώ με το μνημόνιο οι τρεις χώρες δεσμεύονται να υποστηρίζουν η μία την άλλη απέναντι σε απειλές.
Ο πρόεδρος της Φινλανδίας, Σάουλι Νιινίστο, δήλωσε ότι η Τουρκία συμφώνησε τελικώς να υποστηρίξει την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Ο Νιινίστο είπε ότι αυτό επετεύχθη, αφού προηγουμένως οι τρεις χώρες υπέγραψαν ένα κοινό μνημόνιο με το οποίο «επεκτείνουν την πλήρη υποστήριξή τους η μία για την ασφάλεια της άλλης ενάντια σε απειλές». Η Τουρκία θα υποστηρίξει στη Σύνοδο Κορυφής της Μαδρίτης αυτή την εβδομάδα την πρόσκληση της Φινλανδίας και της Σουηδίας να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ επεσήμανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Φινλανδίας. Ο ίδιος μίλησε για συνεργασία με την Τουρκία «για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και τις εξαγωγές όπλων».
Όπως μεταδίδει το τουρκικό Πρακτορείο Ειδήσεων Anadolu, οι τρεις πλευρές υπέγραψαν μνημόνιο που προβλέπει τις διαδικασίες ένταξης των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ. Ο πρόεδρος της Τουρκίας είχε νωρίτερα (σ.σ.: Τρίτη 28/6) συνάντηση στην πρωτεύουσα της Ισπανίας με τον πρόεδρο της Φινλανδίας Σάουλι Νιινίστο, την πρωθυπουργό της Σουηδίας Μαγκνταλένα Άντερσον και τον Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, σε μια προσπάθεια να αρθούν τα εμπόδια που έχει θέσει – επικαλούμενη ανησυχίες αναφορικά με την τουρκική ασφάλεια – η Άγκυρα στην προοπτική ένταξης της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ.

ΤΟ ΝΑΤΟ
Όπως ανακοίνωσε το ΝΑΤΟ: «Η Τουρκία, η Φινλανδία και η Σουηδία υπέγραψαν συμφωνία που ανοίγει το δρόμο για την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Πρόεδρος της Φινλανδίας Sauli Niinistö και η Πρωθυπουργός της Σουηδίας Magdalena Andersson συναντήθηκαν στη Μαδρίτη, την Τρίτη 28 Ιουνίου 2022, υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg. Στη συνάντηση αυτή, οι ηγέτες συμφώνησαν σε τριμερές μνημόνιο για την αντιμετώπιση των θεμιτών ανησυχιών της Τουρκίας για την ασφάλεια, ανοίγοντας το δρόμο για την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Το μνημόνιο υπογράφηκε από τους υπουργούς Εξωτερικών των τριών χωρών, τον Mevlüt Çavuşoğlu της Τουρκίας, τον Pekka Haavisto της Φινλανδίας και την Ann Linde της Σουηδίας, παρουσία και των τριών εθνικών ηγετών και του Γενικού Γραμματέα».
Ο Γενικός Γραμματέας Stoltenberg δήλωσε: «Χαιρετίζω θερμά την υπογραφή αυτού του τριμερούς μνημονίου και χαιρετίζω έντονα την εποικοδομητική προσέγγιση που επέδειξαν και οι τρεις χώρες κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Η συμμετοχή της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ είναι καλή για τη Φινλανδία και τη Σουηδία, είναι καλή για το ΝΑΤΟ και είναι καλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια».

ΠΟΙΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕ Η ΑΓΚΥΡΑ
Πηγές της τουρκικής προεδρίας ανέφεραν, ότι η Άγκυρα εξασφάλισε από την Στοκχόλμη και το Ελσίνκι δεσμεύσεις για τα ακόλουθα:
•Πλήρη συνεργασία με την Τουρκία στον αγώνα κατά του PKK και όσων σχετίζονται με αυτό.
•Επίδειξη αλληλεγγύης προς την Τουρκία στον αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία.
•Μη υποστήριξη των PYD/YPG (σ.σ. Κούρδων της Συρίας) και των γκιουλενιστών.
•Αποφυγή περιορισμών τύπου εμπάργκο στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.
•Τροποποίηση της εθνικής νομοθεσίας και των πρακτικών υπέρ της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.
•Δημιουργία ενός δομημένου μηχανισμού συνεργασίας για την ανταλλαγή πληροφοριών για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος.
•Συγκεκριμένα βήματα προς την κατεύθυνση της έκδοσης τρομοκρατών εγκληματιών.
•Απαγόρευση των δραστηριοτήτων συγκέντρωσης χρημάτων και στρατολόγησης υπέρ του PKK και των παρακλαδιών του.
•Αποτροπή κάθε τρομοκρατικής προπαγάνδας κατά της Τουρκίας.
•Δημιουργία ενός μόνιμου κοινού μηχανισμού με τη συμμετοχή φορέων από τους τομείς της Δικαιοσύνης, των Πληροφοριών και της Ασφάλειας για την επίβλεψη της υλοποίησης όλων αυτών των βημάτων.

Η ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ
Ο Πρόεδρος της Φινλανδίας, Σάουλι Νιινίστο, δήλωσε: «Σήμερα στη Μαδρίτη, πριν από την έναρξη της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, είχαμε μια διεξοδική συνάντηση με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και την Πρωθυπουργό της Σουηδίας Μαγκνταλένα Άντερσον, με τη βοήθεια του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ. Ως αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης, οι υπουργοί Εξωτερικών μας υπέγραψαν τριμερές μνημόνιο που επιβεβαιώνει ότι η Τουρκική Δημοκρατία θα υποστηρίξει στη Σύνοδο Κορυφής της Μαδρίτης αυτή την εβδομάδα την πρόσκληση της Φινλανδίας και της Σουηδίας να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ.
»Τα συγκεκριμένα βήματα της ένταξής μας στο ΝΑΤΟ θα συμφωνηθούν από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο ημερών, αλλά η απόφαση αυτή είναι πλέον επικείμενη. Το κοινό μας μνημόνιο υπογραμμίζει τη δέσμευση της Φινλανδίας, της Σουηδίας και της Τουρκίας να επεκτείνουν την πλήρη υποστήριξή τους έναντι των απειλών που απειλούν την ασφάλεια η μία της άλλης. Το γεγονός ότι γινόμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ θα ενισχύσει περαιτέρω αυτή τη δέσμευση. Τις τελευταίες εβδομάδες, η Τουρκική Δημοκρατία έχει εκφράσει τις ανησυχίες της για την απειλή της τρομοκρατίας. Η Φινλανδία λαμβάνει συνεχώς σοβαρά υπόψη της αυτές τις ανησυχίες. Η Φινλανδία καταδικάζει την τρομοκρατία σε όλες τις μορφές και εκδηλώσεις της. Ως μέλος του ΝΑΤΟ, η Φινλανδία θα δεσμευτεί πλήρως στα αντιτρομοκρατικά έγγραφα και τις πολιτικές του ΝΑΤΟ.
»Καθώς ενισχύουμε τη συνεργασία μας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, τις εξαγωγές όπλων και τις εκδόσεις, η Φινλανδία συνεχίζει φυσικά να λειτουργεί σύμφωνα με την εθνική της νομοθεσία. Είμαι στην ευχάριστη θέση να ολοκληρώσω αυτό το στάδιο της πορείας της Φινλανδίας προς την ένταξη στο ΝΑΤΟ. Προσβλέπω τώρα σε γόνιμες συζητήσεις για το ρόλο της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ με τους μελλοντικούς συμμάχους μας εδώ στη Μαδρίτη».

© slpress.gr

Ευρώ VS Εθνική Κυριαρχία

0

Η Ευρωζώνη είναι ένα αντιδημοκρατικό και καταπιεστικό κατασκεύασμα. Οι λαοί της Ευρωζώνης διαβιούν υπό καθεστώς «γκεμπελικής προπαγάνδας», ότι δήθεν αν καταστραφεί το ευρώ θα έρθει ο κόσμος ανάποδα, λες και αυτό δεν έχει συμβεί. Αυτός ο φόβος, αργά ή γρήγορα, θα καταστρέψει την Ευρώπη. Ποιά όμως είναι τα κατασκευαστικά λάθη της Ευρωζώνης;

Του Σπύρου Στάλια*

Με την αποδοχή του κοινού νομίσματος, ενός ξένου νομίσματος, οι χώρες της Ευρωζώνης απώλεσαν οικειοθελώς το δικαίωμα να ασκούν ανεξάρτητη νομισματική πολιτική, δημοσιονομική πολιτική, εμπορική πολιτική, εισοδηματική πολιτική (μισθοί) και συναλλαγματική πολιτική, όπως τις ασκούν οι κυβερνήσεις  σε κάθε άλλη χώρα στον κόσμο. Τι σημαίνουν τα παραπάνω;

1] Η άσκηση ανεξάρτητης νομισματικής πολιτικής σημαίνει, ότι η κάθε κυβέρνηση μπορεί να θέτει τα επιτόκια στο ύψος που αυτή επιθυμεί, χωρίς να γίνεται έρμαιο των αγορών. Αν η χώρα είναι σε ύφεση έχει ανάγκη από χαμηλά επιτόκια και αν είναι σε φάση μεγάλης ανάπτυξης (σε μπουμ) τότε έχει ανάγκη από υψηλά επιτόκια. Η κυβέρνηση ανάλογα του οικονομικού κύκλου, θέτει τα επιτόκια εκεί που αυτή νομίζει. Στην Ευρωζώνη αυτό αποκλείεται. Το κράτος δεν μπορεί να ορίσει τα επιτόκια στα δάνεια του, που λόγω ευρώ είναι σε ξένο νόμισμα, και ούτε γνωρίζει αν θα έχει την προσφορά χρήματος που έχει ανάγκη από την ΕΚΤ.

2] Η άσκηση ανεξάρτητης δημοσιονομικής πολιτικής σημαίνει, ότι η κυβέρνηση ανεξαρτήτως των αγορών ορίζει αυτή, στο επίπεδο που επιθυμεί, τις δαπάνες της και πόσο χρήμα θα αφαιρέσει από την οικονομία με τη φορολογία που θα επιβάλλει. Όταν η οικονομία είναι σε ύφεση και υπάρχει ανεργία, κάθε χώρα, εκτός από τα χαμηλά επιτόκια, έχει ανάγκη από μεγάλες δημόσιες δαπάνες. Εφόσον η κυβέρνηση ασκεί ανεξάρτητη δημοσιονομική και νομισματική πολιτική, με άλλα λόγια εκδίδει το νόμισμα της, μπορεί να δαπανήσει όσο απαιτείται για να οδηγήσει τη χώρα στην ανάπτυξη. Όταν φτάσει σε φάση πλήρους απασχόλησης μπορεί να φορολογήσει και να αφαιρέσει χρήμα, για να καταπολεμήσει τον τυχόν πληθωρισμό και να προστατεύσει την αξία του νομίσματος. Αυτό στην Ευρωζώνη απαγορεύεται ή επιτρέπεται, με τη σύμφωνη γνώμη των αγορών, που σημαίνει ότι κάθε χώρα θα είναι εσαεί χρεωμένη και σε διαρκή λιτότητα.

3] Η παράδοση της συναλλαγματικής πολιτικής σημαίνει, ότι οι χώρες της Ευρωζώνης εκχώρησαν το πιο ισχυρό όπλο που διαθέτει κάθε κυβέρνηση στον κόσμο, δηλαδή, να μπορεί να μεταβάλλει την ονομαστική συναλλαγματική ισοτιμία του νομίσματός της, με στόχο την καταπολέμηση των ελλειμμάτων του εξωτερικού τομέα. Λόγω ευρώ, αυτό δεν μπορεί να το κάνει και έτσι η λύση είναι η προσφυγή στη λιτότητα (εσωτερική υποτίμηση).

4] Η δασμολογική πολιτική ασκείται από κάθε κυβέρνηση στον κόσμο, για να προστατεύσει την εγχώρια παραγωγή. Αυτό το όπλο δεν είναι διαθέσιμο πια στην Ευρωζώνη, αλλά και συνολικά στην ΕΕ, αφού υπάρχει κοινή δασμολογική πολιτική, η οποία δεν αντιστοιχεί στις ανάγκες κάθε ευρωπαϊκής οικονομίας ξεχωριστά.

5] Η εισοδηματική πολιτική ασκείται αναλόγως της ανταγωνιστικότητας τής κάθε μιας οικονομίας. Οίκοθεν νοείται ότι όταν έχεις να αντιμετωπίσεις τη Γερμανία, διότι περί αυτού πρόκειται, θα πρέπει οι μισθοί να ισοδυναμούν με «μία κούπα ρύζι» για να μπορούμε να βρίσκουμε ευρώ από τις εξαγωγές.

6] Τέλος, η ΕΚΤ που ανέλαβε την έκδοση του ευρώ και την προστασία της αξίας του από τον πληθωρισμό (σήμερα τι κάνει;) απεδείχθη όχι μόνο ανεπαρκής, αλλά μετέτρεψε το τραπεζικό σύστημα σε καζίνο. Η χωρίς κριτήρια παροχή πιστώσεων το έκανε κέντρο κερδοσκοπίας και διαφθοράς, που οδήγησε κράτη και πολίτες σε χρέη δυσβάσταχτα και όταν κατέρρευσε απαίτησε οι λαοί της Ευρώπης να το σώσουν.

Ο Κέϋνς τόνιζε: «Οι κερδοσκόποι δε δύνανται να βλάψουν ως φυσαλίδες επί σταθερού ρεύματος επιχειρηματικότητας. Η κατάσταση καθίσταται όμως σοβαρά, όταν η επιχειρηματικότητα καθίσταται μια φυσαλίδα εις τον κυκεώνα της κερδοσκοπίας. Όταν η κεφαλαιουχική ανάπτυξη μιας χώρας καθίσταται υποπροϊόν της δραστηριότητας μιας χαρτοπαικτικής λέσχης (εννοεί το τραπεζικό σύστημα), τότε η δουλειά δε γίνεται καλά. Με αλλά λόγια, αν οι κερδοσκόποι απωλέσουν την εμπιστοσύνη τους για ένα κερδοφόρο μέλλον ή η πίστη των τραπεζών που δανείζουν εξασθενήσει, τότε η καταστροφή της οριακής αποδοτικότητας του κεφαλαίου είναι αναπόδραστη και ενώ η εξασθένηση τής μιας είναι αρκετή για να προκαλέσει κατάρρευση, η ανάρρωση απαιτεί την αναγέννηση αμφοτέρων. Πράγματι, η εξασθένηση της πίστεως αρκεί να προκαλέσει κατάρρευση, αλλά η ενίσχυση της, αν και αποτελεί αναγκαίον όρον αναρρώσεως, δεν αρκεί».

Τι αρκεί; Μετά από είκοσι χρόνια ευρώ και δώδεκα χρόνια μνημονίων, με όλους τους οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες χειρότερους παρά ποτέ, σε περίοδο ειρήνης από ιδρύσεως του νέου Ελληνικού Κράτους, η  επάνοδος στο εθνικό νόμισμα αποτελεί αδήριτο γεγονός. Χωρίς αυτό, κανένας στόχος του Έθνους δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Όλα τ’ άλλα έπονται με δημοκρατικές αποφάσεις του λαού. Οι εθνικές και πατριωτικές δυνάμεις που προβάλλουν άλλα αιτήματα  ως προτεραιότητες, ας καταλάβουν μια και καλή, ότι χωρίς εθνικό νόμισμα δεν μπορούν να υλοποιήσουν κανέναν από τους στόχους που έχουν κατά νου, και όταν λέω κανέναν, το εννοώ.

Η επανασύνδεση των  κρατικών δαπανών  και των τραπεζικών πιστώσεων με την πραγματική οικονομία, οι επενδύσεις, η κατανάλωση, η ρευστότητα και η Κεντρική Τράπεζα υπό κοινωνικό έλεγχο, αποτελούν την αναγκαία συνθήκη για την απελευθέρωση της χώρας από την οικονομική εξάρτηση. Δεν υπάρχει χειρότερη εξάρτηση. Από την οικονομική ιστορία αυτό μάθαμε. Οι τραπεζίτες και οι κεφαλαιούχοι σιχαίνονται την ανεξάρτητη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική που επιδιώκει επενδυτικές δαπάνες και χαμηλά επιτόκια. Αμφότερες τους αποστερούν την ανεξέλεγκτη εξουσία τους. Αλλά αυτό είναι το δικό τους συμφέρον και όχι δικό μας, των λαών της Ευρώπης. Κάτι επειγόντως πρέπει να κάνουμε!

*Ο Σπύρος Στάλιας είναι Οικονομολόγος Ph.D

Τα «όπλα» Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ στο δρόμο προς τις κάλπες

0
Εκλογικά σχέδια καταστρώνουν η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ, που σταδιακά ανεβάζουν ρυθμούς και ετοιμάζονται για τις επόμενες κάλπες.

Εκλογικά σχέδια καταστρώνουν η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ, που σταδιακά ανεβάζουν ρυθμούς και ετοιμάζονται για τις επόμενες κάλπες. Τα σενάρια για μια φθινοπωρινή εκλογική αναμέτρηση έχουν πάρει φωτιά, με τις οριστικές αποφάσεις να λαμβάνονται στο Μέγαρο Μαξίμου τον Αύγουστο.
Μέχρι τότε πάντως είναι δεδομένο, πως τα κομματικά επιτελεία θα έχουν οριστικοποιήσει τα συνθήματα και τα… διλήμματα, με τα οποία θα πορευθούν προς την επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Μια αναμέτρηση που θα γίνει με την απλή αναλογική, η οποία ευνοεί τη λεγόμενη χαλαρή ψήφο. Στο πλαίσιο αυτό, πρώτη προτεραιότητα της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ είναι η συσπείρωση των ψηφοφόρων τους, ενώ ταυτόχρονα θα επιχειρηθούν και πολιτικά ανοίγματα.
Δεδομένο πάντως είναι, πως στο δρόμο προς τις κάλπες θα κυριαρχήσει το θέμα των ανατιμήσεων, καθώς οι αυξήσεις στην ενέργεια και στα βασικά αγαθά ροκανίζουν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Σε αυτό το πεδίο θα δοθεί η πολιτική μάχη και με ατζέντα οικονομίας πρόκειται να φτάσουν τα κόμματα στις εκλογές, όποτε και αν αυτές προκηρυχθούν.

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Η ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ
Το κυβερνών κόμμα θα πορευθεί προς τις επόμενες κάλπες με μια ρητορική αυτοδυναμίας, με το επιχείρημα πως σε μια περίοδο πολλαπλών προκλήσεων (ακρίβεια, τουρκική προκλητικότητα κ.ά.) απαιτείται σταθερότητα. Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι πως, αν η Νέα Δημοκρατία είναι πρώτη χωρίς αυτοδυναμία, τότε θα υπάρξει και δεύτερη εκλογική αναμέτρηση.
Το μεγάλο ζητούμενο για την Πειραιώς είναι να κερδίσει το κεντρώο ακροατήριο, το οποίο πολιορκούν και άλλοι πολιτικοί μονομάχοι. Στο πλαίσιο αυτό, θα μπουν στο δρόμο προς τις κάλπες διλήμματα, όπως «πρόοδος ή οπισθοδρόμηση» και θα επιχειρηθεί να δοθεί βαρύτητα στη λεγόμενη μεταρρυθμιστική ατζέντα.
Παράλληλα, στο κυβερνών κόμμα αναμένεται να χρησιμοποιήσουν προεκλογικά το σύνθημα «το είπαμε – το κάναμε», εστιάζοντας σε μια σειρά μέτρων που ήταν στο προεκλογικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας και υλοποιήθηκαν. Στο πλαίσιο αυτό σε εξέλιξη είναι περιοδείες μεικτών κλιμακίων (που αποτελούνται από υπουργούς, βουλευτές αλλά και κομματικά στελέχη) σε διάφορες περιοχές της χώρας.
Στο καυτό θέμα των ανατιμήσεων, το κυβερνών κόμμα θα πορευθεί προς την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, επισημαίνοντας πως πρόκειται για μια εξωγενή κρίση και εστιάζοντας σε μια θετική ατζέντα για την επόμενη ημέρα. Από εκεί και πέρα αναζητείται μια δύσκολη ισορροπία ανάμεσα σε νέα μέτρα στήριξης και στη διατήρηση «εφεδρειών» για τον επόμενο χειμώνα, που αναμένεται δύσκολος από οικονομική σκοπιά.

ΣΥΡΙΖΑ: ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Για την ανάγκη «προοδευτικής διακυβέρνησης» μιλούν στο ΣΥΡΙΖΑ και δίνουν βαρύτητα στο άνοιγμα σε ένα κεντροαριστερό ακροατήριο. O αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξης Τσίπρας, σε πρόσφατη συνέντευξη του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» σημείωσε ότι «καλό είναι κάποια στιγμή να πάψουμε να μιλάμε με ταμπέλες και να μιλήσουμε επί της ουσίας για πρόγραμμα και συγκεκριμένες πολιτικές». Για να προσθέσει πως «στην πολιτική κανένας δεν μπορεί να κρύβεται για πάντα. Και το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ έρχεται η ώρα να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει».
Η αξιωματική αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση πως έχει αποτύχει στη διαχείριση όλων των θεμάτων αιχμής (από την οικονομία μέχρι την πανδημία) και προειδοποιεί πως αν δε ληφθούν μέτρα για την ακρίβεια, θα υπάρξει κοινωνική έκρηξη. Στην Κουμουνδούρου επισημαίνουν, πως τα μέτρα στήριξης που έχουν ανακοινωθεί δεν «προστατεύουν» τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Και προτείνουν: αύξηση του κατώτατου μισθού στα 800 ευρώ, μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα, «ψαλίδισμα» του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά και λήψη ουσιαστικών μέτρων για την αισχροκέρδεια.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ρίχνει το βάρος στη μεσαία τάξη, σημειώνοντας πως «εξαπατήθηκε και προδόθηκε από τον Μητσοτάκη» και προσθέτοντας πως πρέπει να υπάρξει αποκατάσταση. Το μήνυμα που εκπέμπεται από την αξιωματική αντιπολίτευση είναι πως αναγνωρίζονται αστοχίες που είχαν γίνει στο παρελθόν και οι οποίες – όπως επισημαίνεται – «δε θα επαναληφθούν».

© primenews.press

Αυξήθηκαν οι μικρό-οφειλέτες!

0

• Όλο και περισσότεροι πολίτες συσσωρεύουν χρέη από 50 έως 500 ευρώ στην Εφορία

• Μέσα σε ένα χρόνο αυξήθηκαν κατά 265.153 και έφθασαν στα 1.532.349 άτομα

• 8.827 μεγάλο – οφειλέτες οφείλουν στην Εφορία 89,8 δισ. ευρώ!

Ολοένα περισσότεροι πολίτες συσσωρεύουν χρέη από 50 έως 500 ευρώ στην Εφορία, καθώς φαίνεται ότι η επέλαση της ακρίβειας δημιουργεί τεράστιες δυσκολίες στα ελληνικά νοικοκυριά για να ανταπεξέλθουν σε βασικές τους υποχρεώσεις.

Σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, μέσα σε ένα χρόνο οι φορολογούμενοι που χρωστούν μικρά ποσά αυξήθηκαν κατά 265.153. Συγκεκριμένα, στα τέλη Απριλίου ο αριθμός τους έφθασε στα 1.532.349 άτομα, από 1.267.196 πριν από ένα χρόνο.

Συνολικά, οι οφειλέτες με «άνοιγμα» έως 500 ευρώ χρωστούν συνολικά 309.000.000 ευρώ, ενώ την ίδια ώρα 8.827 μεγάλο-οφειλέτες οφείλουν στην Εφορία σχεδόν το μισό ΑΕΠ της χώρας, δηλαδή 89,8 δισ. ευρώ! Μάλιστα, τα χρέη της συγκεκριμένης ομάδας φούσκωσαν κατά 2,6 δισ. ευρώ σε σχέση με τον περυσινό Απρίλιο, κυρίως από την πλευρά των επιχειρήσεων.

Αύξηση των οφειλετών διαπιστώνεται και στις υπόλοιπες κατηγορίες, με εξαίρεση αυτή που περιλαμβάνει χρέη μέχρι 50 ευρώ, στην οποία ο αριθμός των οφειλετών περιορίστηκε κατά 296.923 πρόσωπα. Στη μείωση αυτή συνέβαλε κυρίως η περιοδική διαγραφή βεβαιωμένων ανείσπρακτων οφειλών νομικών προσώπων ή τρίτων με εισπρακτέο υπόλοιπο ανά βασική οφειλή μικρότερο του 1 ευρώ.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι πάνω από 3.500.000 πολίτες χρωστούν έως 10.000 ευρώ, ενώ το συνολικό ποσό δεν υπερβαίνει τα 4 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει πως το σύνολο των «ανοιχτών λογαριασμών» τους αφορά χρέη τα οποία συσσωρεύτηκαν είτε κατά τη διάρκεια της πανδημίας είτε λόγω της ακρίβειας, αφού οι «φουσκωμένοι» λογαριασμοί ρεύματος και οι ανατιμήσεις σε καύσιμα και τρόφιμα «ροκανίζουν» το διαθέσιμο εισόδημα.

Άλλωστε, η πλειονότητα των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων κατά τους προηγούμενους μήνες έβαζε σε πρώτη προτεραιότητα την πληρωμή των λογαριασμών ρεύματος και άφηνε σε δεύτερη μοίρα υποχρεώσεις, όπως οι δόσεις σε ΕΝΦΙΑ, ο φόρος εισοδήματος ή οι ρυθμίσεις οφειλών προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία.

© Newsbreak.gr

Καναδάς: Σε υψηλό 39,5 ετών ο πληθωρισμός

0
Στο 7,7% το Μάιο

Στο 7,7% το Μάιο

Στο υψηλότερο επίπεδο από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 βρέθηκε ο πληθωρισμός στον Καναδά για το Μάιο, ξεπερνώντας τις προβλέψεις των αναλυτών. Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε η στατιστική υπηρεσία της χώρας, ο ετήσιος πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 7,7% για το Μάιο από 6,8% τον Απρίλιο και ενώ οι αναλυτές που συμμετείχαν σε δημοσκόπηση του Reuters ανέμεναν μια μέτρηση στο 7,3%.

Πρόκειται για το υψηλότερο επίπεδο από τον Ιανουάριο του 1983, μετέδωσε το MarketWatch.

Σε μηνιαίο επίπεδο, ο πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 1,4% από 0,6% τον Απρίλιο και ενώ οι αναλυτές ανέμεναν να φτάσει στο 1%. Ο δομικός πληθωρισμός, εκτός των τιμών ενέργειας και τροφίμων, σε ετήσιο επίπεδο έφτασε το 6,1% από 5,7%, ενώ σε μηνιαίο επίπεδο ανήλθε στο 0,8% από 0,7% τον Απρίλιο.

Ανά κλάδους της οικονομίας, οι τιμές της βενζίνης αυξήθηκαν κατά 48% σε σχέση με το Μάιο του 2021.

© businessnews.gr

«Θερμό» επεισόδιο στο Αιγαίο: Πόσο χρόνο χρειάζονται οι Τούρκοι για επίθεση σε Χίο, Κω, Ρόδο

0
Χάρτης – «καμπανάκι» από το υπουργείο Εξωτερικών για τα σχέδια νέου «Αττίλα» της Τουρκίας στο Αιγαίο | Πανέτοιμη να αντιδράσει η Ελλάδα σε κάθε επιθετική ενέργεια

Ανησυχία που οδηγεί σε αυξημένη επαγρύπνηση επικρατεί στην ελληνική διπλωματία και στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά τις ευθείες απειλές της Τουρκίας ακόμα και για εισβολή σε ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Η Αθήνα δεν αφήνει καμία πρόκληση αναπάντητη, τόσο διπλωματικά όσο και επί του πεδίου, διαμηνύοντας στο τουρκικό καθεστώς πως θα απαντήσει με κάθε τρόπο σε ενδεχόμενη απόπειρα περαιτέρω κλιμάκωσης της έντασης.

Παράλληλα, οι διπλωματικές Αρχές της χώρας μας, πέρα από το γεγονός ότι γνωστοποιούν σε όλα τα διεθνή φόρα τις προκλητικές ενέργειες της Άγκυρας, που επιχειρεί να συνδέσει την αποστρατιωτικοποίηση νησιών με το δικαίωμα της κυριαρχίας τους από την Ελλάδα, φροντίζουν να ενημερώνουν τις πρεσβείες της χώρας μας σε όλο τον κόσμο με ισχυρά επιχειρήματα για την ανάγκη ύπαρξης στρατού στο Ανατολικό Αιγαίο, υπό το φόβο της τουρκικής απειλής.

Πιο συγκεκριμένα, το υπουργείο Εξωτερικών με αδιαβάθμητο έγγραφο της 10ης Μαΐου 2022, γνωστοποιεί στους Έλληνες πρεσβευτές όλα τα νομικά επιχειρήματα απέναντι στις αιτιάσεις της Άγκυρας, ενώ τα συνοδεύει και με ένα χάρτη, στον όποιο περιέχονται αναλυτικές πληροφορίες για το χρόνο που απαιτείται στις τουρκικές δυνάμεις της Γ’ Στρατιάς του Αιγαίου που βρίσκεται στη Μικρά Ασία, για να συγκεντρωθούν, να επιτεθούν και να εισβάλουν στη Ρόδο, την Κω και τη Χίο, τη Σάμο, την Ικαρία και άλλα νησιά. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η ελληνική εξωτερική πολιτική παρουσιάζει σε όλους τους συνομιλητές της, με τον πλέον παραστατικό τρόπο, τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας στην πράξη.

O συγκεκριμένος χάρτης, όπως αναφέρει στην εφημερίδα «Εστία της Κυριακής» ο δημοσιογράφος Μανώλης Κοττάκης, περιέχει αριθμό στρατευμάτων (22.000 στρατιώτες), χρόνο αντίδρασης σε εντολή για εισβολή, βάσεις ελικοπτέρων και τη διάταξη των τουρκικών δυνάμεων, ναυτικών και άλλων, στη Μικρά Ασία.

H εικόνα με τα τόξα που ζωγράφισαν στο χάρτη τα στελέχη του ΥΠΕΞ «μιλά» από μόνη της:

-12 ώρες απαιτούνται για να συγκεντρωθούν οι δυνάμεις που θα επιτεθούν στη Λέσβο,

-12 ώρες για να κινητοποιηθούν οι δυνάμεις που θα επιτεθούν στη Χίο

-12 ώρες για να κινητοποιηθούν οι δυνάμεις που θα επιτεθούν στη Ρόδο.

Οι κινήσεις της Ελλάδας καταδεικνύουν τη σοβαρότητα της κατάστασης. Κανείς πλέον δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα «θερμού» επεισοδίου στο Αιγαίο με απρόβλεπτες διαστάσεις και συνέπειες, ενώ αναλυτές επισημαίνουν την παράξενη ομοιότητα της σημερινής πρακτικής της Τουρκίας, με εκείνη που ακολουθούσε λίγο πριν την εισβολή στην Κύπρο το 1974. Και τότε διεξήγαγε παρατεταμένη διεθνή νομική εκστρατεία, προκειμένου να πείσει ότι καταστρατηγούνται από την Ελλάδα και την Κύπρο η Συμφωνία της Ζυρίχης και η συνδεόμενη με αυτήν Συμφωνία Εγγυήσεων. Το ίδιο ακριβώς πράττει και τώρα, με έναρξη της διεθνούς νομικής εκστρατείας της εναντίον της Ελλάδος από το φθινόπωρο του 2020.

Αξιοποιώντας τη διαμάχη Σουηδίας – Φινλανδίας για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών Ολάντ, οι Τούρκοι επικαλούνται το περιεχόμενο διεθνούς σύμβασης του 1856 στην οποία, αν και η Σουηδία δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος, τελικώς εισακούστηκε ως προς το αίτημα για την αποστρατιωτικοποίηση των νήσων Ολάντ. Κατά τους Τούρκους, αυτό συνιστά «αντικειμενικό γεγονός», το όποιο μπορεί να τύχει ανάλογης εφαρμογής στα Δωδεκάνησα. Το δε επιχείρημά τους για τη Συνθήκη της Λοζάνης είναι πως, επειδή τάχα την παραβιάζει η Ελλάς και οχυρώνει νησιά της, αφαιρείται η νομική δυνατότητα να επικαλείται δικαιώματα που απορρέουν από την κρατική κυριαρχία. Μεταξύ των οποίων και η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών.

Με τον ίδιο νομικό συλλογισμό, η Τουρκία αμφισβητεί την κρατική κυριαρχία της Ελλάδος στα νησιά, αμφισβητεί τα σύνορα και το εδαφικό καθεστώς των συνόρων. Καλούν δε -το πλέον εξοργιστικό – τα συμβαλλόμενα μέρη που έχουν υπογράψει τις διεθνείς συνθήκες και τις διεθνείς συμφωνίες να εγκαλέσουν την Ελλάδα και προειδοποιούν ότι θα προχωρήσουν σε έμπρακτη καταγγελία εναντίον αυτής για παραβίαση των Συνθηκών.

Οι Τούρκοι απάντησαν ανεπιτυχώς και στα ελληνικά επιχειρήματα ότι η Ελλάδα δεν παραβίασε τις συνθήκες, καθώς ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Ρουστού Αράς, παραδέχθηκε ενώπιον της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης το 1936 ότι η Ελλάδα δεν έχει υποχρέωση να αποστρατιωτικοποιήσει τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, παραδοχή που συνοδεύτηκε από επιστολή τού τότε Τούρκου πρέσβη στην Αθήνα προς τον Έλληνα πρωθυπουργό εκείνης της εποχής. Τούτων δοθέντων, η Ελλάδα διεύρυνε τη νομική της επιχειρηματολογία, όπως αυτή διαμορφώθηκε σε έγγραφο της Μονίμου Αντιπροσώπου μας στον ΟΗΕ τον Ιούλιο του 2021.

Οι Τούρκοι ποτέ δε χώνεψαν την ήττα στους Βαλκανικούς Πολέμους και ότι επεστράφησαν στην Ελλάδα το 1914 τα ελληνικά νησιά, ιδίως αυτά πού βρίσκονται κοντά στην είσοδο των Δαρδανελίων και αποτελούν καρφί στα μάτια τους. Θα κάνουν τα πάντα λοιπόν μέσα στα «ιστορικά» έτη 2022 και 2023 (Μικρασιατική Καταστροφή και υπογραφή Συνθήκης της Λοζάνης), για να ανακτήσουν νησιά που παραχώρησε ο Κεμάλ. Το γεγονός ότι η γείτων περνά βαθιά οικονομική κρίση και ότι διανύει προεκλογική περίοδο μέσα σε κλίμα βαθιάς πόλωσης, δεν είναι καλός οιωνός.

© Newsbomb.gr(με πληροφορίες από
την «Εστία της Κυριακής»)

Ελλάδα – Κύπρος – Αρμενία υπέγραψαν Μνημόνιο συναντίληψης και συνεργασίας για θέματα Αποδήμων

0
Α. Κατσανιώτης: «Εργαζόμαστε από κοινού για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, της Γενοκτονίας των Αρμενίων και για τη διεθνή καταδίκη της τουρκικής κατοχής της Κύπρου»

Με την υπογραφή Μνημονίου συναντίληψης και συνεργασίας στον τομέα της Διασποράς ολοκληρώθηκαν το πρωί της Παρασκευής 24 Ιουνίου 2022, οι εργασίες της τριμερούς συνάντησης Ελλάδας, Κύπρου, Αρμενίας, που πραγματοποιήθηκε στην Πάτρα. Η πρωτοβουλία της τριμερούς ανήκει στον Υφυπουργό Εξωτερικών, αρμόδιο για θέματα Απόδημου Ελληνισμού, Ανδρέα Κατσανιώτη, ενώ η Κύπρος εκπροσωπήθηκε από τον Επίτροπο Προεδρίας για Ανθρωπιστικά Θέματα και Θέματα Αποδήμων, Φώτη Φωτίου, και η Αρμενική από τον Ύπατο Αρμοστή για Θέματα Αποδήμων, Zareh Sinanyan.

Το προοίμιο του μνημονίου που υπέγραψαν οι τρεις Υφυπουργοί  υπογραμμίζει τις ιστορικές σχέσεις φιλίας Ελλάδας, Κύπρου και Αρμενίας, καθώς και τους ισχυρούς πολιτιστικούς και θρησκευτικούς τους δεσμούς. Παράλληλα, επισημαίνει την ανάγκη ενίσχυσης των συνεργασιών στον τομέα της Διασποράς, καθώς τόσο η Ελλάδα και η Κύπρος, όσο και Αρμενία, διαθέτουν δυναμικές κοινότητες ομογενών παντού στον κόσμο. Το μνημόνιο εξειδικεύεται σε εννιά επιμέρους άρθρα τα οποία περιγράφουν τις από κοινού δράσεις που θα αναλάβουν οι τρεις χώρες για την ανταλλαγή πληροφοριών και τεχνογνωσίας στον τομέα της Διασποράς αλλά και για την προώθηση των εθνικών τους θέσεων. Επίσης, Ελλάδα, Κύπρος και Αρμενία, αναλαμβάνουν τη δέσμευση για την από κοινού προσπάθεια διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων, της Γενοκτονίας των Αρμενίων και για τη διεθνή καταδίκη της τουρκικής κατοχής του βορείου τμήματος της Κύπρου.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΥΠΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ

ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΤΣΑΝΙΩΤΗ

«Κυρίες και Κύριοι,

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ με τον Προεδρικό Επίτροπο Κύπρου Φώτη Φωτίου και τον Ύπατο Αρμοστή της Αρμενίας,  Zareh Sinanyan, τους οποίους καλωσόρισα στον τόπο καταγωγής μου. Ακριβώς απέναντί μας, βρίσκεται το μεγάλο λιμάνι της Πάτρας. Το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι της Ελλάδας και το σημείο από το οποίο ξεκίνησε η μετανάστευση κυρίως των Ελλήνων αλλά και αρκετών Ελληνοκυπρίων και Αρμενίων, αρχικά προς την Αμερική και στη συνέχεια προς την Αυστραλία.

Είναι λοιπόν μεγάλη τιμή και χαρά να είμαι μεταξύ καλών συναδέλφων και φίλων σε ένα σημείο που έχει ισχυρό ιστορικό φορτίο στον τομέα της Διασποράς.

Αγαπητοί φίλοι,

Οι χώρες μας έχουν πλούσια ιστορία και ισχυρούς πνευματικούς και πολιτιστικούς δεσμούς, οι οποίοι ισχυροποιούνται περαιτέρω από την ορθόδοξη πίστη μας. Επιπλέον, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι και οι τρεις χώρες διαθέτουν μια εξαιρετικά ενεργή Διασπορά, η οποία ασκεί μια διακριτή μορφή πολιτικής, ήπιας ισχύος, που μπορεί να κινητοποιηθεί προς αμοιβαίο όφελος. Αναγνωρίζοντας τη σπουδαιότητα της συνεργασίας, αλλά και τον αξιοσημείωτο ρόλο της Διασποράς, κάνουμε σήμερα ένα ακόμα σημαντικό βήμα για την ενίσχυση της τριμερούς συνεργασίας σε ζητήματα Διασποράς, με την υπογραφή Μνημονίου Κατανόησης. Οι ιστορικές σχέσεις φιλίας βελτιώνονται και διευρύνονται.

Εργαζόμαστε από κοινού για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων και της Γενοκτονίας των Ποντίων, καθώς και για τη διεθνή καταδίκη της κατοχής του βόρειου τμήματος της Κύπρου.

Αναφορικά με το Κυπριακό ζήτημα, δράττομαι της ευκαιρίας για να υπογραμμίσω ότι πρόκειται για ένα πρωτίστως διεθνές ζήτημα παράνομης εισβολής και κατοχής. Για το λόγο αυτό, επιθυμούμε την έκφραση ισχυρότερης διεθνούς αλληλεγγύης προς την Κυπριακή Δημοκρατία.

Υπό αυτό το πρίσμα, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη συνεπή υποστήριξή σας και για την πλήρη ευθυγράμμισή σας με τις θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο ζήτημα αυτό. Ενδεικτική του επιπέδου και των προοπτικών της συνεργασίας μας είναι η απόφασή μας για αμοιβαία υποστήριξη των υποψηφιοτήτων μας για τη θέση μη μόνιμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Η Αρμενία, η Κύπρος και η Ελλάδα έχουν συχνές και παραγωγικές επαφές. Στη βάση αυτή θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε στενά και εποικοδομητικά, τόσο σε τριμερές όσο και σε πολυμερές επίπεδο.

Κατά τη διάρκεια των σημερινών μας συζητήσεων για τη διοργάνωση κοινών εκδηλώσεων, επεξεργαστήκαμε μεταξύ άλλων και τις ακόλουθες πιθανότητες:

-Εκδηλώσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης άλλων χωρών για τη Γενοκτονία των Ποντίων, τη Γενοκτονία των Αρμενίων, καθώς και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

-Κοινή πολιτιστική εκδήλωση από την ελληνική, κυπριακή και αρμενική κοινότητα Διασποράς στη Γαλλία και

-Διοργάνωση Παγκόσμιου Φόρουμ για τη Διασπορά στο Ερεβάν

-Η επόμενη τριμερής θα λάβει χώρα στην Αρμενία.

Τέλος, επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω ότι το Μνημόνιο Συνεργασίας για θέματα Διασποράς που υπεγράφη σήμερα δεν αποτελεί ένα απλό έγγραφο. Πρόκειται για πράξη μεταξύ αληθινών φίλων, που επαναβεβαιώνει την αμοιβαία κατανόηση μεταξύ της κυπριακής, της ελληνικής και της αρμενικής Διασποράς ανά την υφήλιο.

Και κάτι τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό.

Ελλάδα – Κύπρος – Αρμενία έχουμε κοινές αξίες, κοινή πορεία. Αλλά έχουμε και κοινές εμπειρίες, κοινά τραύματα. Έχουμε ένα γείτονα που ασκεί πολιτική μέσω της βίας. Ένα γείτονα που φαντασιώνεται ξεπεσμένες αυτοκρατορίες του παρελθόντος. Ένα γείτονα που δε συνομιλεί – απειλεί. Που δε συνυπάρχει – θέλει μόνο αυτός να υπάρχει».