Home Blog Page 259

Μείωση της απασχόλησης τον Αύγουστο

0
ΚΑΝΑΔΑΣ | ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Η απασχόληση στον Καναδά μειώθηκε κατά 40.000 (-0,2%) τον Αύγουστο, φέρνοντας σωρευτικές μειώσεις από το Μάιο του 2022 σε 114.000 (-0,6%), ενώ το ποσοστό ανεργίας ήταν 5,4%, αυξημένο κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες από το ιστορικό χαμηλό του 4,9% που παρατηρήθηκε τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε για πρώτη φορά μετά από 7 μήνες.

Η απασχόληση μειώθηκε μεταξύ των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών τον Αύγουστο (-25.000 / -0,9%), κυρίως μεταξύ των νέων γυναικών, καθώς και μεταξύ των ατόμων ηλικίας 55 έως 64 ετών (-34.000 / -1%). Ελάχιστα άλλαξε μεταξύ των ατόμων ηλικίας 25 έως 54 ετών.

Η αύξηση της απασχόλησης σε διάφορους κλάδους, συμπεριλαμβανομένων των «άλλων υπηρεσιών» (+15.000, +2,2%) και των επαγγελματικών, επιστημονικών και τεχνικών υπηρεσιών (+14.000, +0,8%), υπεραντισταθμίστηκε από τη μείωση των εκπαιδευτικών υπηρεσιών (-5.000 / -3,3%) και του τομέα των κατασκευών (-28.000, -1,8%).

Υπήρχαν λιγότεροι υπάλληλοι του δημόσιου τομέα τον Αύγουστο (-28.000 / -0,6%), ενώ σταθερός παρέμεινε ο αριθμός των μισθωτών στον ιδιωτικό τομέα και ο αριθμός των αυτοαπασχολούμενων.

Η απασχόληση μειώθηκε στη Βρετανική Κολομβία, τη Μανιτόμπα και τη Νέα Σκωτία, ενώ αυξήθηκε στο Κεμπέκ. Μικρή ήταν η αλλαγή στις άλλες επαρχίες.

Το σύνολο των δεδουλευμένων ωρών παρέμεινε αμετάβλητο τον Αύγουστο. Το μέσο ωρομίσθιο των εργαζομένων αυξήθηκε 5,4% (+1,60 δολάρια σε 31,33 δολάρια) σε ετήσια βάση τον Αύγουστο, σε σύγκριση με 5,2% τόσο τον Ιούνιο όσο και τον Ιούλιο (όχι εποχικά προσαρμοσμένο).

Τον Αύγουστο, περισσότεροι από 1 στους 10 (11,9%) μόνιμοι εργαζόμενοι σχεδίαζαν να αποχωρήσουν από τη δουλειά τους μέσα στους επόμενους 12 μήνες, 5,5 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότεροι από τον Ιανουάριο του 2022 (όχι εποχικά προσαρμοσμένοι).

Υπήρχαν 307.000 Καναδοί τον Αύγουστο που είχαν εγκαταλείψει τη δουλειά τους για να συνταξιοδοτηθούν κάποια στιγμή τον τελευταίο χρόνο, από 233.000 ένα χρόνο νωρίτερα και από 273.000 τον Αύγουστο του 2019 (όχι εποχικά προσαρμοσμένοι).

Το ποσοστό ανεργίας για τους μετανάστες που είχαν φτάσει στον Καναδά τα τελευταία πέντε χρόνια ήταν χαμηλότερο τον Αύγουστο του 2022 (7,6%) σε σχέση με οποιονδήποτε μήνα Αύγουστο, καθώς έγιναν διαθέσιμα συγκρίσιμα στοιχεία το 2006 (κινητός μέσος όρος τριών μηνών, όχι εποχικά προσαρμοσμένος).

Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΕΙΩΘΗΚΕ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ, ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΑΛΛΑΞΕ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ

Η απασχόληση μεταξύ των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα μειώθηκε (-28.000 / -0,6%) για δεύτερο συνεχόμενο μήνα τον Αύγουστο, ενώ τόσο ο αριθμός των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα όσο και ο αριθμός των αυτοαπασχολούμενων ελάχιστα άλλαξαν.

Σε ετήσια βάση, τόσο η απασχόληση στο δημόσιο τομέα (+157.000, +3,8%) όσο και ο αριθμός των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα (+413.000, +3,4%) αυξήθηκαν τον Αύγουστο, ενώ η αυτοαπασχόληση ήταν σταθερή.

Ο δημόσιος τομέας περιλαμβάνει υπαλλήλους σε ομοσπονδιακές, επαρχιακές, εδαφικές, δημοτικές και αυτόχθονες δημόσιες διοικήσεις, καθώς και σε εταιρείες του Στέμματος και άλλα κυβερνητικά ιδρύματα, όπως σχολεία (συμπεριλαμβανομένων πανεπιστημίων), νοσοκομεία και δημόσιες βιβλιοθήκες.

Από το Φεβρουάριο του 2020, η απασχόληση στο δημόσιο τομέα αυξήθηκε κατά 339.000 (+8,7%). Εξετάζοντας τους τρεις κλάδους στους οποίους η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων είναι υπάλληλοι του δημόσιου τομέα, η συνολική αύξηση της απασχόλησης κατά την περίοδο αυτή ήταν 139.000 (+13,9%) στη δημόσια διοίκηση, 48.000 (+3,4%) στις εκπαιδευτικές υπηρεσίες και 12.000 (+8,3%) στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας.

Στον κλάδο της υγειονομικής περίθαλψης και της κοινωνικής πρόνοιας, ο οποίος εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ισχυρή ζήτηση εργασίας και στον οποίο λίγο λιγότεροι από τους μισούς (47,3%) των εργαζομένων είναι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα, η συνολική απασχόληση αυξήθηκε κατά 67.000 (+2,6%) από το Φεβρουάριο του 2020 έως τον Αύγουστο του 2022.

Ως ποσοστό της συνολικής απασχόλησης, η απασχόληση στο δημόσιο τομέα αυξήθηκε από 20,3% το Φεβρουάριο του 2020 σε 21,7% τον Αύγουστο του 2022.

Σε όλες τις πληθυσμιακές ομάδες, το ποσοστό των εργαζομένων που εργάζονται στο δημόσιο τομέα ήταν χαμηλότερο μεταξύ των Κορεατών (11,5%), των Δυτικοασιατικών (13,5%) και των Νοτιοασιατικών (13,5%) Καναδών τον Αύγουστο και υψηλότερο μεταξύ των Métis (23,7%), των Μαύρων Καναδών (23,9%) και των ατόμων των Πρώτων Εθνών που ζουν εκτός αποθεματικού (25,8%) (κινητοί μέσοι όροι τριών μηνών, όχι εποχικά προσαρμοσμένοι).

Στον ιδιωτικό τομέα, η αύξηση του αριθμού των εργαζομένων από το Φεβρουάριο του 2020 (+226.000, +2,2%) αντισταθμίστηκε από μείωση (-222.000 / -7,7%) στην αυτοαπασχόληση.

ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΚΟΛΟΜΒΙΑ,

ΤΗ ΜΑΝΙΤΟΜΠΑ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΑ ΣΚΩΤΙΑ, ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΟ ΚΕΜΠΕΚ

Η απασχόληση μειώθηκε στη Βρετανική Κολομβία, τη Μανιτόμπα και τη Νέα Σκωτία τον Αύγουστο, ενώ αυξήθηκε στο Κεμπέκ. Υπήρξε μικρή αλλαγή σε όλες τις άλλες επαρχίες.

Η απασχόληση στη Βρετανική Κολομβία μειώθηκε κατά 28.000 (-1%) τον Αύγουστο, ενώ το ποσοστό ανεργίας μεταβλήθηκε ελάχιστα στο 4,8%. Η μείωση της απασχόλησης ακολούθησε πέντε συνεχόμενους μήνες μικρής μεταβολής και ήταν η πρώτη από τον Απρίλιο του 2021.

Μεταξύ των τεσσάρων μητροπολιτικών περιοχών απογραφής (CMAs) της επαρχίας, το ποσοστό ανεργίας κυμάνθηκε από χαμηλό 3,9% στην Κελόουνα έως υψηλό 5,8% στο Abbotsford-Mission (κινητοί μέσοι όροι τριών μηνών). Στη CMA του Βανκούβερ, η απασχόληση άλλαξε ελάχιστα το μήνα και το ποσοστό ανεργίας (4,8%) αντιστοιχούσε στο επαρχιακό ποσοστό.

Αφού παρέμεινε σταθερή σε τρεις από τους προηγούμενους τέσσερις μήνες, η απασχόληση στη Μανιτόμπα μειώθηκε κατά 10.000 (-1,5%) τον Αύγουστο, η πρώτη αξιοσημείωτη πτώση από το Μάρτιο του 2022. Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες στο 5,3%. Η CMA του Winnipeg είδε την απασχόληση να διατηρείται σταθερή και ποσοστό ανεργίας 4,3% (κινητός μέσος όρος τριών μηνών).

Στη Νέα Σκωτία, υπήρχαν 5.200 (-1,1%) λιγότερα άτομα που απασχολούνταν τον Αύγουστο, μετά από τρεις μήνες μικρής αλλαγής. Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 1,7 ποσοστιαίες μονάδες στο 7,6%. Η απασχόληση στο Halifax CMA μειώθηκε κατά 1.800 και το ποσοστό ανεργίας ήταν 5,4%, αυξημένο κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες από τον Ιούλιο (κινητοί μέσοι όροι τριών μηνών).

Το Κεμπέκ ήταν η μόνη επαρχία όπου η απασχόληση αυξήθηκε τον Αύγουστο (+27.000, +0,6%). Υπήρχαν επίσης περισσότεροι άνθρωποι που αναζητούσαν εργασία και το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες στο 4,5%.

Στο 2,8% η CMA του Κεμπέκ συνέχισε να δημοσιεύει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας μεταξύ όλων των CMAs στη χώρα (κινητός μέσος όρος τριών μηνών).

Μετά από μια πτώση τον Ιούλιο, η απασχόληση άλλαξε ελάχιστα στο Οντάριο τον Αύγουστο. Με περισσότερους Οντάριους στο εργατικό δυναμικό σε αναζήτηση εργασίας, το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες στο 5,7%.

© Canada stats

Η εθνική ενότητα είναι ο καλύτερος φόρος τιμής

0
100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Η Μικρασιατική Καταστροφή παραμένει σήμερα, 100 χρόνια μετά, ένα τραυματικό γεγονός για τη συλλογική μας μνήμη και τη σύγχρονη Ιστορία μας, αλλά και μια αφορμή άντλησης συμπερασμάτων σε επίπεδο εθνικής αυτογνωσίας.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ 
ΝΙΚΟ ΔΕΝΔΙΑ

Ο ξεριζωμός εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων από τις πατρογονικές, επί χιλιετίες, εστίες της ιωνικής και της αιoλικής γης, σε συνδυασμό με το διωγμό των Ελλήνων του Πόντου και τη συρρίκνωση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, αποτελεί «πληγή» που δεν επουλώθηκε στην εθνική μας συνείδηση, ούτε πρόκειται να επουλωθεί σε ορατό χρόνο.

Οι αλησμόνητες πατρίδες, ο διωγμός, οι εκατόμβες των θυμάτων, ο ανθρώπινος πόνος, η προσφυγιά, οι οικογένειες που χωρίστηκαν και χάθηκαν, αλλά και η ενσωμάτωση σε μια καθημαγμένη ελληνική κοινωνία, αποτελούν βιώματα που είναι «ζωντανά» και σήμερα. Βιώματα που αποτελούν συστατικά στοιχεία της σημερινής ταυτότητας της χώρας. Μετά το 1922 τίποτα πλέον για τον Ελληνισμό δεν είναι το ίδιο.

Παράλληλα, όμως, το ίδιο τραυματικό γεγονός έγινε αφετηρία εμπλουτισμού της ελληνικής κοινωνίας από τα πλούσια και ιδιαίτερα πολιτισμικά στοιχεία, τα οποία έφεραν μαζί τους, από την άλλη πλευρά του Αιγαίου, οι επιζήσαντες της Μικρασιατικής Καταστροφής. Στοιχεία τα οποία μετέδωσαν και στις επόμενες γενιές και αποτελούν σήμερα στοιχεία του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού. Η Σμύρνη, η Εφεσος, η Φιλαδέλφεια, η Αγχίαλος, η Νίκαια, τα Αδανα, τα Βουρλά, η Φώκαια και τόσα άλλα τοπωνύμια, δεν αποτελούν απλώς αναμνήσεις ή ονομασίες σημερινών περιοχών και οδών. Είναι το γεωγραφικό πλαίσιο των βιωμάτων το οποίο συνδέει το χθες με το σήμερα.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

Οι προσφυγικοί πληθυσμοί που ρίζωσαν σε πολλά σημεία της χώρας έγιναν αφορμή, σε πλήθος περιπτώσεων, πραγματικής αναγέννησης των περιοχών αυτών. Μέσα από πολλές, είναι η αλήθεια, δυσκολίες, η ένταξή τους στην κοινωνία της μητροπολιτικής Ελλάδας αποτέλεσε τελικά έναν άθλο, για μια χώρα που προσπαθούσε να ανασυνταχθεί από την πολυετή πολεμική εμπλοκή. Ο δυναμισμός τους και η εφευρετικότητά τους τούς επέτρεψαν μέσα σε λίγες δεκαετίες να διακριθούν σε όλα τα πεδία.

Η ποίηση του διπλωμάτη Γιώργου Σεφέρη, η λογοτεχνία του Ηλία Βενέζη και της Διδώς Σωτηρίου, η επιχειρηματικότητα του Αριστοτέλη Ωνάση, η σκηνοθετική ματιά του Καρόλου Κουν, οι συνθέσεις του Μανώλη Καλομοίρη, είναι μερικά μόνο παραδείγματα συμβολής των Μικρασιατών στο πολιτισμικό γίγνεσθαι της χώρας. Όπως επίσης η ιδιαίτερη αισθητική τους και η δίψα για δημιουργία και προκοπή, με την οποία μπόλιασαν την ελληνική κοινωνία οι μικρασιατικής καταγωγής συμπατριώτες μας. Εξαιρετικά σημαντική υπήρξε η συμβολή τους και στους εθνικούς αγώνες που ακολούθησαν.

Η Μικρασιατική Καταστροφή αποτελεί όμως ταυτόχρονα και ένα έναυσμα, για να συλλογιστούμε τις συνέπειες του Εθνικού Διχασμού που προηγήθηκε και του οποίου αποτελεί ουσιαστικά, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, το αποτέλεσμα. Σε μια συζήτηση, που παραμένει ακόμα και έναν αιώνα μετά πολιτικά και ιδεολογικά φορτισμένη σχετικά με τα αίτια, δε θα επιθυμούσα να τοποθετηθώ σχετικά με το «τις πταίει», ούτε άλλωστε διεκδικώ δάφνες ιστορικού.

Θα ήθελα όμως να υπογραμμίσω με την ίδια αφορμή, ότι η Μικρασιατική Καταστροφή συνεχίζει να αποτελεί την πλέον φανερή απόδειξη ότι, οσάκις ο Ελληνισμός διχάστηκε για ένα ζήτημα εξωτερικής πολιτικής, τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά.

Το συμπέρασμα αυτό δεν μπορεί παρά να γίνεται οδηγός για την ανάγκη διαφύλαξης της εθνικής ενότητας ως κόρη οφθαλμού, τουλάχιστον όσον αφορά τις κύριες επιλογές που αφορούν τις διεθνείς σχέσεις της χώρας. Επιμέρους διαφορές εξυπακούεται ότι είναι θεμιτές, όπως και ότι το δικαίωμα της κριτικής είναι αδιαμφισβήτητο.

Σε μια κρίσιμη περίοδο, όμως, όπως η σημερινή, αλίμονο αν επιτρέψουμε σε ένα νέο διχασμό να επιφέρει τα καταστροφικά αποτελέσματα του παρελθόντος. Θα πρέπει όλοι να έχουν υπόψη τους, εντός και εκτός της χώρας, ότι τα δύο κατεξοχήν τραυματικά γεγονότα για τον Ελληνισμό τα τελευταία 100 χρόνια, η Μικρασιατική Καταστροφή και η τουρκική κατοχή της Κύπρου (παρά τις σημαντικές επιμέρους διαφορές τους), επήλθαν μόνον, αφού προηγουμένως η Ελλάδα διχάστηκε επί της αρχής και για τα δύο αυτά ζητήματα.

Σήμερα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιτύχει, ευτυχώς, η εξωτερική πολιτική να μην αποτελεί σε γενικές γραμμές πεδίο σφοδρής κομματικής αντιπαράθεσης. Με τη συμβολή και των κομμάτων της αντιπολίτευσης, εύχομαι και ελπίζω ότι σε μια κρίσιμη συγκυρία, όπως αυτή την οποία διανύουμε, αυτό θα συνεχιστεί και ότι η οιονεί προεκλογική περίοδος δε θα θέσει σε δεύτερη μοίρα την ανάγκη διαφύλαξης της εθνικής ενότητας. Τολμώ να πω ότι, 100 χρόνια μετά, ο καλύτερος τρόπος να αποτίσουμε φόρο τιμής στη μνήμη των θυμάτων της Μικρασιατικής Καταστροφής, αλλά και όσων, ερχόμενων από την άλλη πλευρά του Αιγαίου, συνέβαλαν στην αναδημιουργία της χώρας, είναι ακριβώς η διαφύλαξη της εθνικής ενότητας στην οποία προαναφέρθηκα.

Ένα δεύτερο συμπέρασμα από τη Μικρασιατική Καταστροφή είναι, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ενεργεί ως αποκομμένη από τις παγκόσμιες εξελίξεις. Οφείλει να αντιλαμβάνεται τα μηνύματα των καιρών και, βασιζόμενη στις συμμαχίες της, να επιδιώκει το μέγιστο όφελος, όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν. Μόνο με αυτόν τον τρόπο δύναται να έχει λόγο και ρόλο στις εξελίξεις στην περιοχή της.

Τέλος, η μετατροπή της επετείου της Μικρασιατικής Καταστροφής σε εορτή μίσους και πολεμικών ιαχών από την άλλη πλευρά του Αιγαίου, μόνο θλίψη προκαλεί. Η Ελλάδα, με όλες τις κατά καιρούς αστοχίες, κατάφερε να μετατρέψει τη Μικρασιατική Καταστροφή σε παράγοντα εθνικής δημιουργίας. Και κατάφερε σταδιακά, στο πέρασμα των ετών, να γίνει το μέλος μιας ισχυρής ευρωπαϊκής ομάδας κρατών, της σημερινής Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η Ελλάδα αναπτύχθηκε σε μια κοινωνία αξιών και αρχών, με πλήρη σεβασμό στο Δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου βεβαίως του Διεθνούς Δικαίου.

Αλλά η σημερινή Τουρκία, όπως δυστυχώς αποδεικνύεται, ουδέν διδάχθηκε από την καταστροφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την οποία παντελώς ανεδαφικά νοσταλγεί. Και τη χρησιμοποιεί ως αφορμή, για να αναβιώσει ένα εθνικιστικό πνεύμα, το οποίο αποτελεί σαφή πρόκληση, αλλά και απόδειξη ότι έχει το βλέμμα στραμμένο στο οθωμανικό παρελθόν και όχι σε ένα ευρωπαϊκό μέλλον, το οποίο, ευτυχώς, οραματίζεται ακόμα σημαντικό μέρος της κοινωνίας της.

© dimokratia.gr

Οι ερπύστριες της καθεστωτικής ορθότητας

0

Η νέα ηθική τάξη πραγμάτων, επιβάλλεται δια πυρός και σιδήρου, δια της Θρησκείας της πολιτικής ορθότητας, προβάλλοντας επισταμένως έναν «αντεστραμμένο κόσμο» εκ της ιστορικής συνέχειας των κοινωνιών, βασιζόμενο εις τα υποκειμενικά δικαιώματα που τα άτομα αντλούν από τη φυσική κατάσταση και ως εκ τούτου μονομερώς θεμελιωμένο, εις το «φετιχισμό» της ιδεολογίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*

Το νεοπαγές τούτο ηθικό δόγμα των πολιτικών ελίτ, καθιστά ανυπερθέτως, τις σύγχρονες κοινωνίες δήθεν «υπερ-ανεκτικές» και άκρως «ηθικιστικές», με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση εις την κοινωνία, διότι καθαγιάζεται και επιβάλλεται μία αντι-επιστημονικά και ανεπέρειστα μονολιθική, καθεστωτική άποψη, ως αυθαίρετα η μοναδικά ορθή, εξοβελίζοντας ευθέως οιαδήποτε έτερη άποψη, η οποία δαιμονοποιείται αναιτιολόγητα και άκριτα, υπό των μηχανισμών του συστήματος, απλώς και μόνο επειδή αντίκειται καταδήλως εις την επιβεβλημένη καθεστηκυία άποψη.

Ο σημερινός χαίνων διχασμός της κοινωνίας, εξ αφορμής της πανδημίας και η τρώση του δικαιώματος εις την εργασία χάριν της δημόσιας υγείας, δηλαδή η στυγνή στέρηση του μέσου βιοπορισμού του πολίτου επειδή αρνείται αιτιολογημένα να συναινέσει προς μία ιατρική πράξη, αποτελεί ανυπερθέτως το νεοπαγή ολοκληρωτισμό, της αυθεντικής πολιτικής ορθότητας η οποία τιμωρεί και περιθωριοποιηθεί όποιον εναντιώνεται και η συνακόλουθη απειθής του στάση εξικνείται πέραν του «ενάρετου κύκλου» της επικρατούσης δόξης της μοναδικής καθεστωτικής σκέψεως.

Ο καινοφανής ολοκληρωτισμός, κείται εγγύς, διότι η προκρούστεια πολιτική ορθότητα, συνιστά την επίδοξο άμεσο κληρονόμο της μεσαιωνικής – σκοταδιστικής Ιεράς εξετάσεως, η οποία αποδυόταν λυσσωδώς κατά της οιονεί αιρέσεως, εντοπίζοντας τις κακές σκέψεις, τηρουμένων των αναλογιών σήμερα, ο αντιφρονών, εξομοιώνεται προς τον εχθρό, «τον Διάβολο», το κακό, το οποίο επιβάλλεται να εξουδετερωθεί δια τις αιρετικές του απόψεις, διότι μολύνει δια της διαδόσεώς των (νοείται των απόψεων αυτών), τους πιστούς αυθέντες της αλήθειας.

Εν κατακλείδι,  όποιος δεν ενστερνίζεται το κίβδηλο δόγμα της «Ορθόδοξης πολιτικής ορθότητας» του συστήματος, λογίζεται ως επονείδιστος αιρετικός, κακός, δαίμων, εγκληματίας σκέψης, τρομοκράτης, τούτα είχαν ήδη κατά ορισμένο τρόπο προβλεφθεί υπό του Όργουελ, το 1984, η νέα Ομιλία είναι το λεξιλόγιο το οποίο επιβάλει η Εξουσία στου υπηκόους τού κράτους, προκειμένου κατ’ αρχάς να ελέγξει τη σκέψη τους και τελικώς να την καταργήσει: «Ο όλος σκοπός της Νέας Ομιλίας είναι να στενέψει τα όρια της σκέψης. Στο τέλος θα κάνουμε κυριολεκτικά αδύνατο το έγκλημα της σκέψης, γιατί δε θα υπάρχουν λέξεις για να το εκφράσει κανείς. Κάθε γενική έννοια που μπορεί ποτέ να χρειαστεί θα καλύπτεται με μία μόνο λέξη, το νόημα της οποίας θα είναι αυστηρά καθορισμένο και όλες οι παραπλήσιες της έννοιες θα έχουν εκλείψει και ξεχαστεί».

Τρανή απόδειξη των ως άνω είναι ότι σήμερον, καθίσταται η αυτόχρημα κατάφωρη διακριτική ρατσιστική μεταχείριση των Ελλήνων, όπου τους αναστέλλεται επί μακρόν, εν τη πατρίδι τους, το δικαίωμα του Θρησκεύειν, μολονότι τόσο Ιστορικά αλλά και κανονιστικά κατά τη Συνταγματική έννομη τάξη, εις το άρθρο 3 του Συντάγματος αλλά και την προμετωπίδα αυτού, δεσπόζει απαρασάλευτα η ζώσα Ορθόδοξη παράδοση ως η μείζονα κυρίαρχη και συνειδητή παράδοση της πλειονοψηφίας του Ελληνισμού, αρρήκτως συνδεδεμένη με τους αγώνες του έθνους, εξ ιδρύσεως του Ελλαδικού Κράτους.

Είναι γεγονός ότι το Κράτος, δίκην της πανδημίας ως δικαιολογία, απηγόρευσε ρητώς τη λιτανεία της εικόνος της Παναγίας, διαρκούντος του Μικρού Πάσχα, το ίδιο συνέβη και κατά την ημέρα του Αγίου Δημητρίου στις 26-10-2021, ενώ εις τον αντίποδα, η κυβέρνηση ιταμώς, εφαρμόζοντας ανέλεγκτα και επονείδιστα δύο μέτρα και δύο σταθμά, επέτρεψε ανήμερα της Παναγίας, την περιφορά μίας αλλότριας δια την εθνική μας παράδοση και το Γένος «Κούκλας», ως σύμβολο της μαζικής μετακίνησης των μεταναστών και την αξίωση οικογενειακής επανένωσης των Μουσουλμάνων ανά την Ευρώπη επονόματι «Αμάλ», το ίδιο όμως έπραξε ανερυθρίαστα και τη 19η Αυγούστου εις τον Πειραιά, όπου επετράπη ο εορτασμός υπό των Σιιτών Μουσουλμάνων της θρησκευτικής εορτής «Ασούρα», ομοίως και στις 17-10-2021 όπου επετράπη απρόσκοπτα μεγάλη πορεία στην Αθήνα από τους Πακιστανούς Μουσουλμάνους για να διαδηλώσουν την πίστη τους εις τον Αλλάχ!

Εν άλλοις λόγοις, η εν τη πατρίδι μας πίστη διώκεται, υπό το πρόσχημα του ιού, ενώ οι άλλες θρησκείες δύνανται δημοσίως και προνομιακά να εκδηλώνουν την πίστη τους και δη μαζικά άνευ της συνδρομής ουδενός φόβου περί της διασποράς δήθεν του ιού, ως εκ τούτου η υπερεκχειλίζουσα υποκρισία καθίσταται ψηλαφητή τοις πάσι.

Το κράτος διοικείται από μία εκλεκτή κάστα ανθελλήνων εντολοδόχων, της υπερεθνικής ελίτ του επικείμενου νεοπαγούς ολοκληρωτισμού, ο οποίος επιθυμεί την εκρίζωση της πίστεως από την ψυχή των Ελλήνων και την αμελλητί, βίαιη εδραίωση της πανθρησκείας της παγκοσμιοποίησης, δια της εξουδετέρωσης οιασδήποτε εθνικής παράδοσης και Θρησκευτικής Αρχής η οποία δύναται να αφυπνίσει και να σφυρηλατήσει τη διαχρονική Ελληνική πολιτισμική παράδοση μας, ανά τους αιώνες και να συγκροτήσει εκ παραλλήλου, μία ολοκληρωμένη, μεστή και διαχρονικά δομημένη εθνική συνείδηση, το γε νυν έχον διηνεκής αγών!!!

N. Ανδρουλάκης: «Το δίλημμα των επόμενων εκλογών δεν είναι «Μητσοτάκης ή χάος» αλλά δημοκρατική ανατροπή ή ανοχή στον καθεστωτισμό και την αδικία»

0
N. Ανδρουλάκης: «Το δίλημμα των επόμενων εκλογών δεν είναι «Μητσοτάκης ή χάος» αλλά δημοκρατική ανατροπή ή ανοχή στον καθεστωτισμό και την αδικία»

Aπό το βήμα της ΔΕΘ, στο Βελλίδειο, που γέμισε το βράδυ της Τετάρτης 14/9 από στελέχη και φίλους του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, ο Νίκος Ανδρουλάκης δήλωσε από την αρχή της ομιλίας του ότι «η χώρα μπορεί να έχει εναλλακτική πρόταση εξουσίας! Και Αξιόπιστη και προοδευτική. Μια κυβέρνηση σοσιαλδημοκρατική» και τόνισε: ««Το δίλημμα των επόμενων εκλογών δεν είναι «Μητσοτάκης ή χάος» αλλά: Δημοκρατική Ανατροπή ή Ανοχή στον Καθεστωτισμό και την αδικία!».

Ο Νίκος Ανδρουλάκης κατέκρινε τόσο τον πρωθυπουργό όσο και τον Αλέξη Τσίπρα πώς «μοιάζουν πολύ στη θέση τους απέναντι στον ίδιο και το ΠΑΣΟΚ» και τους κατηγόρησε για κυνισμό κι έλλειψη ντροπής. «Μοιάζουν τόσο πολύ. Είναι ικανοί να πουν το ίδιο και το αντίθετο χωρίς ντροπή. Γιατί έχουν ένα κοινό πάθος. Το πάθος για την εξουσία. Τους ενώνει ο κυνισμός. Παρακολουθήσεις, εργαλειοποίηση της δικαιοσύνης, κάλπικα δημοψηφίσματα».

Σύμφωνα με τον Νίκο Ανδρουλάκη «η χώρα πρέπει να αλλάξει σελίδα και αυτή είναι η ευθύνη της Δημοκρατικής Παράταξης. Έχουμε ευθύνη να αγκαλιάσουμε τις καθημερινές αγωνίες του Ελληνικού λαού. Να μετατρέψουμε την απελπισία που γεννά η αδικία, σε ελπίδα. Δε θα γίνουμε διαχειριστές της οργής. Έχουμε ευθύνη η χώρα να λειτουργεί ως κανονικό Ευρωπαϊκό κράτος».

Ο κ. Ανδρουλάκης καταχειροκροτήθηκε από τα εκατοντάδες στελέχη του ΠΑΣΟΚ όταν απάντησε στον πρωθυπουργό για όσα ανέφερε ότι συνιστά τερατογένεση τυχόν κυβερνητική συνεργασία των υπολοίπων κομμάτων χωρίς τη ΝΔ. Τόνισε συγκεκριμένα: «Έχετε ακούσει για την τερατογένεση της αποστασίας του ‘65; Θυμάστε το ‘89 και το ειδικό δικαστήριο; Την τερατογένεση του αντιμνημονιακού μετώπου εμπαιγμού που στήσατε μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ για να ξεπλυθούν οι ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας; Όλα αυτά είχαν στόχο την παράταξη μας. Είναι χαραγμένα στο πολιτικό DNA μας. Καταβάλλετε αγωνιώδεις προσπάθειες για να αλλοιώσετε την ιστορία, αλλά υπάρχει ιστορική μνήμη. Εμείς δεν πρωταγωνιστήσαμε σε καμία τερατογένεση. Ήσασταν ο θύτης και ήμασταν το θύμα. Γι’ αυτό είμαστε η Δημοκρατική Παράταξη της χώρας. Δεν παίζουμε παιχνίδια με τους θεσμούς και το κράτος δικαίου».

Συνέχισε λέγοντας, ότι το σλόγκαν «Συνέπεια – Συνέχεια – Σταθερότητα», που διαφήμισε ο πρωθυπουργός από το βήμα της ΔΕΘ, στην πραγματικότητα σημαίνει «Ασυνέπεια – πισωγύρισμα – αστάθεια».

«Βιώνουμε την πλήρη αποκαθήλωση και ηθική απαξίωση του «επιτελικού» κράτους του κ. Μητσοτάκη. Ενός απόλυτα συγκεντρωτικού, κλειστού και αδιαφανούς συστήματος ελέγχου και νομής της εξουσίας στο Μέγαρο Μαξίμου. Το «όλα στο φως» του κ. Μητσοτάκη έχει μετατραπεί πλέον σε «όλα στο σκοτάδι», αναφερόμενος στην παρακολούθησή του από την ΕΥΠ κι εξήγησε ότι αν δεχόταν την πρόταση του κ. Μητσοτάκη θα παρανομούσε.

«Η παράταξη που θεμελίωσε τη δημοκρατία στον τόπο δε συναινεί, δε διαπραγματεύεται, δεν αποδέχεται το πισωγύρισμα σε σκοτεινές εποχές. Ο βασιλιάς είναι γυμνός. Και πάνω στην απελπισία του επιστρατεύει ψεκασμένα σενάρια περί συγκυβέρνησης κομμάτων προγραμματικά ετερόκλητων, για να ενισχύσει το δίλημμα «Μητσοτάκης η χάος»», υπογράμμισε ο κ. Ανδρουλάκης.

Ειδική αναφορά έκανε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στην Τουρκία, όπου είπε ότι η Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι μια χίμαιρα, καλώντας την Ελληνική κυβέρνηση να συμβάλει πρωταγωνιστικά στη νέα αρχιτεκτονική σχέσεων Ευρώπης – Τουρκίας.

«Δεν μπορεί να λείπει το εμπάργκο όπλων. Δε νοείται οι ευρωπαϊκές χώρες, οι εταίροι μας, να συνεχίσουν να εξοπλίζουν την Τουρκία. Επίσης, μετά τις κυπριακές εκλογές, θα πρέπει να ξεκινήσει ο διάλογος για την επίλυση του κυπριακού στη βάση του διεθνούς δικαίου και των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ο Ερντογάν δεν πρέπει να μείνει σε χλωρό κλαδί. Το διεθνές δίκαιο είναι το μεγάλο όπλο της Ελλάδας», τόνισε ο κ. Ανδρουλάκης.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής έθεσε συγκεκριμένους εθνικούς στόχους για τους οποίους περιέγραψε τους βασικούς άξονες του προγράμματος που θα παρουσιαστεί σύντομα κι αφορούν: ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, στο πεδίο της εργασίας πλήρη δικαιώματα και αξιοπρέπεια, κοινωνικό κράτος που θα αντιμετωπίσει το μεγαλύτερο εθνικό πρόβλημα, το Δημογραφικό.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης μίλησε για Δημόσιο, Κοινωνικό Ασφαλιστικό Σύστημα, που εγγυάται την αξιοπρέπεια για όλους τους πολίτες, με θεσμοθέτηση αξιοπρεπούς εγγυημένου εισοδήματος για τους χαμηλοσυνταξιούχους, με επαναφορά μιας νέας μορφής ΕΚΑΣ, στην ενίσχυση και ριζική αναμόρφωση του ΕΣΥ, για να ανταπεξέλθει στη νέα εποχή, για Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία όπου διατύπωσε συγκεκριμένες προτάσεις.

Ειδική αναφορά έκανε σε ένα εντελώς διαφορετικό φορολογικό σύστημα, με το οποίο θα τελειώσει ο φορολογικός λαϊκισμός.

«Είναι ζητούμενο πια περισσότερο από ποτέ να χτίσουμε με τους δημοκρατικούς πολίτες, ένα άρρηκτο κοινωνικό μέτωπο νίκης και ριζικής αλλαγής. Για την αξιοπρέπεια και την προκοπή κάθε Ελληνίδας και κάθε Έλληνα. Η πατρίδα αξίζει περισσότερα. Μαζί μπορούμε και θα τα καταφέρουμε», κατέληξε ο κ. Ανδρουλάκης.

© ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΜΟΝΑΡΧΙΑ: Ένας ξεπερασμένος θεσμός;

Ο θάνατος της βασίλισσας Ελισάβετ Β’, της μακροβιότερης μονάρχης του Ηνωμένου Βασιλείου, εξακολουθεί να απασχολεί τα διεθνή Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Ο μεγαλύτερος γιος της Κάρολος, ο πρώην πρίγκιπας της Ουαλίας, ανακηρύχτηκε και επίσημα βασιλιάς και αρχηγός κράτους για 14 βασίλεια από τα συνολικά 56 κράτη που απαρτίζουν τη Βρετανική Κοινοπολιτεία, μεταξύ των οποίων και ο Καναδάς.

Η Κοινοπολιτεία είναι μία εθελοντική – ελεύθερη ένωση ανεξάρτητων κρατών, πρώην αποικίες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Από αυτά τα κράτη, τα 15 (συμπεριλαμβανομένου του Καναδά), έχουν ως αρχηγό κράτους το Βρετανό μονάρχη.

Ωστόσο, ένα σημαντικό τμήμα του καναδικού πληθυσμού, έχει αρνητική άποψη για την μοναρχία. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Research Co., σχεδόν οι μισοί Καναδοί θα προτιμούσαν να έχουν εκλεγμένο αρχηγό κράτους, ενώ μόνο ένας στους πέντε τάσσεται υπέρ της μοναρχίας.

Στη διαδικτυακή πανκαναδική έρευνα ενός αντιπροσωπευτικού εθνικού δείγματος, μόνο το 21% των Καναδών λέει πως, λαμβάνοντας υπόψη το σύνταγμα του Καναδά, θα προτιμούσε η χώρα να παραμείνει μοναρχία. Ποσοστό 49% των Καναδών προτιμούν ένα κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος με έναν εκλεγμένο ηγέτη. Το ποσοστό στο Κεμπέκ ανέρχεται στο 59%.

Οι Καναδοί που ψήφισαν το Φιλελεύθερο και το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα στις περσινές ομοσπονδιακές εκλογές, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, πιθανότητα θα προτιμούσαν να έχουν εκλεγμένο αρχηγό κράτους (ο καθένας με ποσοστό 51%) από εκείνους που ψήφισαν για το Συντηρητικό Κόμμα (45%).

Τον τελευταίο καιρό, οι απόψεις των Καναδών για τα μέλη της βασιλικής οικογένειας έχουν διαμορφωθεί σημαντικά. Συγκεκριμένα, η Βασίλισσα Ελισάβετ Β’ είχε την εύνοια του 64% των Καναδών, σημειώνοντας πτώση κατά τέσσερις μονάδες. Η βαθμολογία μειώθηκε δραματικά για τον Πρίγκιπα Χάρι (50%) και τη Μέγκαν, Δούκισσα του Σάσεξ (44%).

Περίπου τρεις στους πέντε Καναδούς έχουν θετικές απόψεις για την Αικατερίνη, τη Δούκισσα του Κέιμπριτζ (60%) και τον Πρίγκιπα Γουίλιαμ (58%). Στη χαμηλότερη σειρά προτίμησης βρίσκονται ο νέος βασιλιάς Κάρολος (35%) και η σύζυγός του Καμίλα, Δούκισσα της Κορνουάλης (27%).

Το ένα τρίτο σχεδόν  των Καναδών (34%) θα ήθελε να έβλεπε τον πρίγκιπα Γουίλιαμ να έπαιρνε τη θέση του βασιλιά από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β’. Μεταξύ των Καναδών που εκφράζουν προτίμηση για τη συνέχιση της μοναρχίας, ο πρίγκιπας Γουίλιαμ θεωρείται ως ανώτερη επιλογή από το νυν βασιλιά Κάρολο (50% έως 36%).

Το 2021, η Μοναρχική Ένωση του Καναδά εξέδωσε την τριετή έρευνά της για το κόστος της μοναρχίας και κατά μία εκτίμηση, το στέμμα στοιχίζει στον Καναδά πάνω από 58 εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο.

Συγκεκριμένα, οι Καναδοί φορολογούμενοι κατέβαλαν το 2020 για το στέμμα 58.749.485,52 δολάρια. Στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνεται το γραφείο του γενικού κυβερνήτη, τα έξοδα των υποδιοικητών, οι μετακινήσεις και η ασφάλειά τους.

Γεγονός πάντως είναι, ότι το επίμαχο θέμα του μέλλοντος της μοναρχίας έχει αποκτήσει αυξημένη προσοχή, όχι μόνο στον Καναδά αλλά και αλλού σε ολόκληρη την πρώην Βρετανική Αυτοκρατορία…

Βασίλισσα Ελισάβετ: Η περιουσία της θα αποκαλυφθεί… το 2110

0
Η διαθήκη της βασίλισσας Ελισάβετ θα σφραγιστεί και θα φυλαχθεί σε ένα χρηματοκιβώτιο για τουλάχιστον 90 χρόνια

Η διαθήκη της βασίλισσας Ελισάβετ, αν μπορούσε να τη δει το κοινό, θα έδινε μια σπάνια εικόνα του πλούτου τής μοναρχίας, όμως σε αντίθεση με εκείνες των απλών Βρετανών πολιτών, η δική της θα σφραγιστεί και θα φυλαχθεί σε ένα χρηματοκιβώτιο για τουλάχιστον 90 χρόνια.

Η πρακτική αυτή, δηλαδή να σφραγίζονται οι διαθήκες των μελών της βασιλικής οικογένειας, ανάγεται στο 1910 και ξεκίνησε με τον άγνωστο στο ευρύ κοινό πρίγκιπα Φραγκίσκο του Τεκ. Η διαθήκη του είναι μία από τις περίπου 30 που φυλάσσονται σε άγνωστη τοποθεσία στο Λονδίνο, υπό την επίβλεψη ενός δικαστή.

Κατά παράδοση, μετά το θάνατο ενός μέλους της βασιλικής οικογένειας, ο εκτελεστής της διαθήκης προσφεύγει στο Οικογενειακό Δικαστήριο του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Λονδίνου, ζητώντας να σφραγιστεί. Οι δικαστές έδιναν ανέκαθεν την έγκρισή τους.

Οι λεπτομέρειες ήταν ουσιαστικά άγνωστες μέχρι το θάνατο, τον Απρίλιο του 2021, του πρίγκιπα Φιλίππου, του συζύγου της βασίλισσας. Ανατέθηκε τότε στο δικαστή Άντριου ΜακΦάρλαν να εξετάσει το αίτημα σφράγισης της διαθήκης. Ο δικαστής συμφώνησε με το αίτημα, όμως αποφάσισε να δώσει στη δημοσιότητά την απόφασή του, ώστε το κοινό να πληροφορηθεί τι συμβαίνει και για ποιον λόγο. 

«Ο βαθμός της δημοσιότητας που θα επέφερε η δημοσιοποίηση θα ήταν πολύ εκτενής και εντελώς αντίθετος προς το σκοπό της διαφύλαξης της αξιοπρέπειας του μονάρχη», έγραψε τότε, προσθέτοντας ότι είναι αναγκαίο να παραμείνει μυστικό το περιεχόμενο της διαθήκης, ώστε να μπορέσει ο μονάρχης να εκπληρώνει το συνταγματικό ρόλο του.

Ο δικαστής αποκάλυψε την ύπαρξη ενός χρηματοκιβωτίου στο οποίο φυλάσσονται οι διαθήκες. Σημείωσε ότι δε γνωρίζει το περιεχόμενο των σφραγισμένων εγγράφων.

Μεταξύ άλλων, στο χρηματοκιβώτιο βρίσκονται οι διαθήκες της βασιλομήτορος Ελισάβετ και της πριγκίπισσας Μαργαρίτας – και οι δύο πέθαναν το 2002. Η διαθήκη της Μαργαρίτας βρέθηκε το 2007 στο επίκεντρο μιας δικαστικής διαμάχης, όταν ένας άνδρας, ο Ρόμπερτ Μπράουν, ισχυρίστηκε ότι ήταν νόθος γιος της και ήθελε να πάρει στα χέρια του το έγγραφο για να επικυρώσει τη διεκδίκησή του. Τα δικαστήρια απέρριψαν το αίτημα ως «παράλογο» και δεν του δόθηκε πρόσβαση.

Ο πρίγκιπας Φραγκίσκος του Τεκ, η διαθήκη του οποίου είναι η παλαιότερη που φυλάσσεται στο χρηματοκιβώτιο, πέθανε το 1910 σε ηλικία 40 ετών. Ήταν ο νεότερος αδελφός της βασίλισσας Μαρίας, της συζύγου του βασιλιά Γεωργίου Ε΄ και γιαγιάς της Ελισάβετ Β΄.

© newsbomb.gr

Στο οπλοστάσιο της Π.Α. τα δύο πρώτα μαχητικά F-16 Viper

0
Στο οπλοστάσιο της Π.Α. τα δύο πρώτα μαχητικά F-16 Viper

Τα δύο πρώτα, από τα συνολικά 83, αναβαθμισμένα μαχητικά αεροσκάφη F-16 Viper παρέλαβε το πρωί της Δευτέρας 12/9 η Πολεμική Αεροπορία στο αεροδρόμιο της Τανάγρας, ανοίγοντας την «ψαλίδα» της δυναμικής που υπάρχει στους αιθέρες της ανατολικής Μεσογείου. Της παραλαβής προηγήθηκε η πρώτη δοκιμαστική πτήση των δύο μαχητικών το διήμερο 15 και 16 Ιουνίου, η οποία είχε χαρακτηριστεί απολύτως επιτυχημένη.

Τα αναβαθμισμένα μαχητικά με ραντάρ ενεργού ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA) και ζεύξη δεδομένων Link 16, σε συνδυασμό με τα 24 γαλλικά Rafale F3R, που είναι επίσης εξοπλισμένα με Link 16 και με τα αναβαθμισμένα 38 F-16 Block 50, συγκροτούν μία δύναμη 145 μαχητικών. Ολα αυτά τα μαχητικά θα μπορούν να επιχειρούν διασυνδεδεμένα μεταξύ τους, ανταλλάσσοντας με ταχύτητα και ασφάλεια πληροφορίες για την τακτική κατάσταση, να συνεργάζονται με τα συστήματα αντιαεροπορικής και αντιβληματικής άμυνας Patriot και τα αεροσκάφη εναέριας έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου EMB-145H AEW&C Erieye αλλά και οποιαδήποτε άλλη πλατφόρμα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων εξοπλισμένη με ζεύξη δεδομένων Link 16 (όπως οι υπό ναυπήγηση γαλλικής προέλευσης φρεγάτες τύπου FDI-HN). Γεγονός που, όπως κατανοεί ο καθείς, αποτελεί πολλαπλασιαστή δύναμης για το καθένα από αυτά τα συστήματα ξεχωριστά.

Με βάση τις έως σήμερα διαθέσιμες πληροφορίες, ο προγραμματισμός προβλέπει την παράδοση συνολικά έξι μαχητικών F-16 Block 72 Viper εντός του τρέχοντος έτους, ενώ τον περασμένο Ιούνιο βρίσκονταν συνολικά 11 μαχητικά του τύπου σε διάφορα στάδια των εργασιών αναβάθμισης.

Η παράδοση αποτελεί επίσης και επιτυχία για την ΕΑΒ, η οποία, παρά τα προβλήματα στελέχωσης που αντιμετωπίζει σε προσωπικό παραγωγής, πέτυχε την πιστή τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων του προγράμματος, οι παραδόσεις του οποίου ολοκληρώνονται το 2027.

Παρόντες στην τελετή παράδοσης ήταν ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος (φωτ.), ο υφυπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Χαρδαλιάς, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος, ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας, ο υπουργός Ανάπτυξης Αδωνις Γεωργιάδης, o Αμερικανός πρέσβης Τζορτζ Τσούνης καθώς και εκπρόσωποι της κατασκευάστριας εταιρίας.

© dimokratia.gr

Γιατί η Καμίλα δε θα γίνει βασίλισσα

0
Η ιδιότυπη συμφωνία που έγινε πριν το γάμο της με τον -πλέον- Βασιλιά Κάρολο Γ’

Με μια σημαντική αλλαγή ξεκινά η νέα περίοδος για το βρετανικό θρόνο, μετά το θάνατο της Βασίλισσας Ελισάβετ, η οποία σημάδεψε με τη βασιλεία της μια ολοκληρη περίοδο.

Διάδοχος στο θρόνο είναι ο γιος της Κάρολος, πλέον Βασιλιάς Κάρολος Γ’. Υπό φυσιολογικές συνθήκες νέα βασίλισσα θα ήταν η Καμίλα, δούκισσα της Κορνουάλης έως σήμερα. Μόνο που κατόπιν συμφωνίας, ο τίτλος της θα είναι «βασιλική σύζυγος».

Αυτή ήταν η επιθυμία και διαταγή της Ελισάβετ, για να δώσει το «πράσινο φως» ώστε να παντρευτεί το ζευγάρι!

Σε ανακοίνωσή της για τα 70 χρόνια στο θρόνο, η Ελισάβετ Β’ ανακοίνωσε ότι ήθελε η Καμίλα να πάρει τον τίτλο της «βασιλικής συζύγου» όταν ο Κάρολος γίνει βασιλιάς.

Ετσι, η Καμίλα είναι η πρώτη σύζυγος βασιλιά που δεν ονομάζεται βασίλισσα.

Να σημειωθεί πάντως, ότι σε συνέντευξη που είχε δώσει ο Κάρολος, το 2010, είχε πει τα εξής για τον τίτλο της «βασίλισσας» αναφερόμενος στην Καμίλα: «Εντάξει… θα δούμε, έτσι δεν είναι; Θα μπορούσε να είναι και έτσι» αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να αλλάξει την απόφαση.

Αλλαγές όμως έρχονται και για τους τίτλους του Ουίλιαμ και της Κέιτ, καθώς πλέον θα λέγονται δούκας και δούκισσα της Κορνουάλης και του Κέιμπριτζ.

© Newsbomb.gr

Ta NEA volume 16-33

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-33 published September 16th, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA, September 16th, 2022
Greek Canadian News: Ta NEA, September 16th, 2022, volume 16-33.

Στα Εθνικά μας Θέματα «Η Σιωπή δεν είναι χρυσός»


Τις τελευταίες μέρες ο «γείτονας» Ερντογάν, άρχισε – όχι που δεν το έκανε πριν – μια επίμονη «ενημέρωση» προς τα μέλη του ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαίτερα τις ΗΠΑ, για την απαράδεκτη στάση επιθετικότητας που τηρεί η Ελλάδα κατά της Τουρκίας.
Η Ελλάδα παραβιάζει τον εναέριο -και που και που- θαλάσσιο χώρο της Τουρκίας, η Ελλάδα αναχαιτίζει και κυνηγά αδίκως τουρκικά αεροπλάνα, η Ελλάδα προσδοκεί να εισβάλει στην Τουρκία και η Ελλάδα καταπατεί τα ανθρώπινα δικαιώματα των Τούρκων που βρίσκονται στη Θράκη, εφόσον για την Τουρκία ανήκει σε αυτήν. Μα τόσο ατίθασο και κακό παιδί – γείτονας είναι η Ελλάδα;

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Για πρώτη φορά στις 8 Σεπτεμβρίου, ο υπ. Εξωτερικών κ. Δένδιας, έκανε λόγο για «υπαρξιακή απειλή» κατά της χώρας μας από την Τουρκία. Ως τώρα σε όλες αυτές τις κατηγορίες, η κυβέρνηση της Ελλάδας απαντούσε με τόνους ήπιους, σχεδόν σιωπής, ξεχνώντας ότι όταν σε κατηγορούν και σιωπάς δείχνεις περισσότερο ένοχος παρά αθώος. Θα μπορούσε εδώ και καιρό και μέσω των διπλωματών στις πρεσβείες, να ενημερώσει και να καταρρίψει τις συκοφαντίες του «ειρηνοποιού» Ερντογάν και της κλίκας του στα υπουργεία εσωτερικών των χωρών.
Η Ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να τα ενημέρωνε στέλνοντας τα εξής ντοκουμέντα:
-Αποσπάσματα από τους επιθετικούς πύρινους λόγους του, απειλώντας την Ελλάδα ότι «θάρθει μια νύκτα ή μέρα», «να μην ξεχνάτε τι πάθατε στη Σμύρνη» κλπ…
-Φωτογραφίες, πρωτοσέλιδα ξένων εφημερίδων με μαρτυρίες ξένων ανταποκριτών, από τα γεγονότα ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ, που ήταν η αρχή του ξεριζωμού των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη.
Για τα γεγονότα αυτά που υπέστησαν οι 170.000 Κωνσταντινοπολίτες, έπρεπε το ελληνικό κράτος να ζητούσε χρηματικές αποζημιώσεις… (καλό το ανέκδοτο…;).
-Στοιχεία και τον αριθμό των τουρκικών παραβιάσεων, όπου από τις αρχές του έτους ως τις 27 Αυγούστου 2022 με τα στοιχεία του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, οι Τούρκοι έχουν κάνει 5.491 παραβιάσεις, ενώ ολόκληρο το 2021 είχαν καταγράφει 2.744 παραβιάσεις.
-Πλήρη σύγκριση της ζωής των 2.000 Κωνσταντινοπολιτών που παραμένουν στην Πόλη και των 140.000 χιλιάδων Τούρκων που ζουν στη Θράκη. Συγκρίνοντας φυσικά και τις θρησκευτικές αρχές και υποδομές.
Σε αυτό αξίζει να διαβάσουμε, τι είπε ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κωνσταντίνος Καραμανλής, στον τούρκο ομόλογό του Μπουλέντ Ετσεβίτ στο Μοντρέ της Ελβετίας, στη συνάντησή τους τον Μάρτιο του 1978.

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ
ΝΑ ΘΕΣΟΥΜΕ ΘΕΜΑ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ
«Σε ό,τι αφορά το πρόβλημα των μειονοτήτων, η δική μας πλευρά είναι εκείνη που θα πρέπει να εγείρει θέμα. Η εξέλιξις του προβλήματος αυτού έχει ως εξής: Όταν υπεγράφη η Συνθήκη της Λοζάνης, υπήρχαν 111.000 Έλληνες εις την Τουρκία και 106.000 Τούρκοι εις την Ελλάδα. Σήμερα, υπάρχουν 10.000 Έλληνες στην Κωνσταντινούπολη και 120.000 Τούρκοι στην Ελλάδα. Με αποτέλεσμα, η ισορροπία που προεβλέπετο στη Συνθήκη της Λοζάνης ανετράπη εναντίον μας. Το μόνο θέμα που μπορεί να εγερθεί στο σημείο αυτό, είναι η επαναφορά της ισορροπίας αυτής. Δεν είχα ποτέ την πρόθεση, ως Κυβέρνησις, να ενοχλήσω την τουρκική μειονότητα. Στην Ελλάδα υπάρχουν 300 τουρκικά δημοτικά σχολεία, 2 γυμνάσια, 280 τεμένη, 7 περιοδικά στην τουρκική και 2 βουλευτές, αμφότεροι στην αντιπολίτευση, ένας του φιλοχουντικού κόμματος και ένας του κόμματος του Κέντρου».

Η ΑΘΗΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ «ΦΙΜΩΤΡΟ» ΣΤΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΜΑΣ;
Δε γνωρίζω τι γίνεται στις πρεσβείες ανά τον κόσμο, αλλά σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, εδώ και πολλά χρόνια -σχεδόν εικοσαετία- οι εκάστοτε διπλωμάτες της Ελληνικής πρεσβείας στην Οτάβα τηρούν σιωπή, σε ότι αφορά την ενημέρωση των Εθνικών μας Θεμάτων, προς το εκάστοτε υπουργείο εξωτερικών της Καναδικής Κυβέρνησης.
Συγκεκριμένα, υψηλόβαθμο άτομο που είναι πάνω από είκοσι χρόνια στο υπουργείο εξωτερικών, με ενημέρωσε, ότι κάθε τόσο και λιγάκι φτάνουν στο υπουργείο σημειώματα, εκθέσεις, ντοκουμέντα, από την πρεσβεία της Τουρκίας προς ενημέρωση της καναδικής κυβέρνησης για τα «απαράδεκτα της Ελλάδας».
Στο ερώτημα μου, πως αντιδρά η δική μας πρεσβεία, με αποστόμωσε: «Αν και το έχουμε ζητήσει για να κάνουμε σύγκριση των δύο συμμάχων μας -Ελλάδας και Τουρκίας- όσο έλαβες εσύ, λάβαμε κι εμείς…».
Το κερασάκι στην τούρτα ήταν, όταν μου είπε ότι ένας από τους πρεσβευτές των τελευταίων 20 ετών του εκμυστηρεύτηκε, ότι «εμείς θέλουμε αλλά δεν έχουμε άδεια από την κυβέρνηση μας…».
Αν αυτό αληθεύει, τότε καταλαβαίνεται τι θα έγινε και με το θέμα των Σκοπίων παλαιότερα… Απόλυτη σιγή θα επικράτησε κι εκεί…
Αν αυτό αληθεύει, τότε δεν πρέπει να κατηγορούμε τις καναδικές κυβερνήσεις ότι δεν υποστηρίζουν τα εθνικά μας θέματα, εφόσον το Ελληνικό κράτος δεν κάνει τίποτα για να διαψεύσει τα «παραμύθια» που διατυμπανίζει η εκάστοτε Τουρκική πρεσβεία στον Καναδά.
Εύχομαι -αν αυτό αληθεύει- να αλλάξει το συντομότερο για το καλό της Ελλάδας μας.
Δε χρειάζεται να σας αναφέρω, ότι τα περισσότερα ντοκουμέντα και εκθέσεις που λαμβάνει το υπουργείο εξωτερικών του Καναδά προέρχονται από την πρεσβεία του Ισραήλ, που ενεργεί ώστε να εξυπηρετεί τα δικά της Εθνικά θέματα.