Το υπουργείο Παιδείας πάει να υλοποιήσει κάτι που ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τόλμησε να κάνει
Το υπουργείο Παιδείας πάει να υλοποιήσει κάτι που ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τόλμησε να κάνει
Ακόμη μια προσπάθεια ουσιαστικής κατάργησης του μαθήματος των Θρησκευτικών από τα ελληνικά σχολεία είναι σε εξέλιξη τις ημέρες αυτές, με τα ΜΜΕ να προβάλλουν τη γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, στην οποία προβλέπεται εξαίρεση από το μάθημα των Θρησκευτικών και για χριστιανούς ορθοδόξους.
Προφανώς, κάποιοι θεωρούν ότι το γενικότερο κλίμα, με την πλήρη επικράτηση του δικαιωματισμού, είναι ευνοϊκό και θα επιχειρήσουν να «περάσουν» κάτι το οποίο ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε τολμήσει να κάνει, επικαλούμενοι ακόμη μια φορά τις γνωστές «αρχές» που καταπίνουν τα μεγάλα και επικεντρώνονται στο να προωθήσουν πολύ συγκεκριμένες ατζέντες.
Συγκεκριμένα, η Αρχή, με πρόεδρο τον επίτιμο πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, Κωνσταντίνο Μενουδάκο, γνωμοδοτεί ότι λόγοι που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εξαίρεση από το μάθημα δεν είναι μόνο όσοι αναφέρονται στη θρησκευτική συνείδηση των παιδιών και των γονέων ή των κηδεμόνων τους, αλλά οποιοσδήποτε λόγος που ανάγεται σε γενικότερες αντιλήψεις.
Μάλιστα, κρίνεται πως η εξαίρεση δεν είναι συνταγματικά ανεκτό να αφορά μόνο τους μη χριστιανούς ορθοδόξους, αλλά έκρινε ότι το ίδιο δικαίωμα πρέπει να έχουν και οι ορθόδοξοι μαθητές, σε περίπτωση που δε συμφωνούν με το περιεχόμενο του μαθήματος.
Καταλαβαίνει κανείς, ότι αυτό στην πράξη θα μετατρέψει το μάθημα των Θρησκευτικών σε πάρεργο όχι μόνο για τους εκπαιδευτικούς, αλλά και για τους μαθητές, οι γονείς των οποίων θα κληθούν να επιλέξουν εάν το παιδί τους θα έχει μια «έγνοια λιγότερη», ειδικά στις μεγαλύτερες τάξεις.
Μένει να δούμε, εάν το υπουργείο Παιδείας θα υλοποιήσει τη συγκεκριμένη γνωμοδότηση, αποδεικνύοντας έτσι ότι κατάφερε να ξεπεράσει τον ΣΥΡΙΖΑ και σε αυτό το πεδίο, όπως άλλωστε τα κατάφερε και σε άλλα δικαιωματιστικού ενδιαφέροντος ζητήματα, εισάγοντας κάθε λογής νεοεποχίτικα προτάγματα στα σχολεία.
Το γεγονός πάντως, ότι οι διαρροές για το ότι η «γνωμοδότηση έχει φτάσει στο υπουργείο Παιδείας» έγιναν προς τις φιλοκυβερνητικές εφημερίδες, δείχνει ότι, αν μη τι άλλο, «τεστάρουν» την αντίδραση του κοινού στην πιθανότητα να το… προχωρήσουν.
Ενέργεια: Η Ε.Ε. «ξύπνησε» και αναζητεί λύση – Τα τρία σενάρια
Κομισιόν και Βερολίνο εξετάζουν τώρα την πρόταση του Νότου για επιβολή πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου | Αξιολογούνται οι επιπτώσεις από μια σκληρή αντίδραση της Μόσχας, όπως η πλήρης διακοπή των ροών αερίου
Μέτρα άµεσης παρέμβασης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σπεύδει να λάβει η Ε.Ε. για να προλάβει τα χειρότερα, καθώς η ενεργειακή κρίση απειλεί με αποσταθεροποίηση τα πλέον ισχυρά οικονομικά οχυρά της Ευρώπης και αφήνει «γυμνό τον βασιλιά» της ευρωπαϊκής οικονομίας, την υψηλά εξαρτώμενη από το ρωσικό φυσικό αέριο Γερμανία.
Οι ηχηρά και απαξιωτικά πολλές φορές αντιδρώντες στις προτάσεις της Ελλάδας και άλλων χωρών του Νότου για επιβολή πλαφόν στις τιμές του φυσικού αερίου και αποσύνδεση αυτών με τις τιμές ηλεκτρικού ρεύματος, πρωτοστατούν σήμερα για να ληφθούν άμεσες παρεμβάσεις σε αυτή την κατεύθυνση, αίτημα που με καθυστέρηση τουλάχιστον επτά μηνών φαίνεται να υιοθετεί και η Ε.Ε.
Η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, γνωστοποίησε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, την πρόθεση της Ε.Ε. για «επείγουσα παρέμβαση και διαρθρωτική μεταρρύθμιση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας», ενώ ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ενημέρωσε με γραπτό μήνυμα τους Ευρωπαίους ομολόγους του, ότι το Βερολίνο πιθανόν να εξετάσει την επιβολή πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου στις 9 Σεπτεμβρίου, που θα πραγματοποιηθεί η έκτακτη σύνοδος των υπουργών Ενέργειας.
Ολοι πλέον μιλούν για την ανάγκη μιας ευρωπαϊκής λύσης, αίτημα που η Ελλάδα διατύπωσε διά του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη από τον περασμένο Οκτώβριο, με τα σενάρια της επιβολής πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου και της αποσύνδεσης τιμών αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας να βρίσκονται στο επίκεντρο και τα αρμόδια επιτελεία της Ε.Ε. και των κρατών-μελών να σταθμίζουν τα υπέρ και τα κατά. Ζητούμενο, το πλέον αποτελεσματικό μέτρο που θα επαναφέρει την αγορά φυσικού αερίου σε κάποια ισορροπία και θα οδηγήσει σε αποκλιμάκωση τις τιμές, διορθώνοντας και τις επιπτώσεις στις τιμές ηλεκτρικού ρεύματος, το οποίο βέβαια για να επιτευχθεί προϋποθέτει τη συναίνεση των χωρών-μελών.
Στην περίπλοκη αυτή άσκηση, η Ευρώπη ξεκινάει με τη βεβαιότητα ότι οποιοδήποτε μέτρο και να πάρει θα προκαλέσει και την άμεση αντίδραση της Ρωσίας. Εχει προεξοφλήσει επίσης, ότι άσχετα με τη στάση που θα κρατήσει η Ε.Ε., η Ρωσία θα συνεχίσει να μειώνει τις ροές αερίου, επικαλούμενη κάθε φορά κάποιο λόγο, σε συνέχιση μιας πολιτικής περικοπών που ξεκίνησε με την απειλή της πληρωμής σε ρούβλια, συνεχίστηκε με τον αγωγό Nord Stream 1 που θα επαναλειτουργήσει τελικά στις 3 αντί στις 2 Σεπτεμβρίου και με τις περιορισμένες παραδόσεις αερίου στη γαλλική Engie.
Οι επιπτώσεις κεντρικά και ανά χώρα από μια σκληρή αντίδραση της Ρωσίας, όπως πλήρη διακοπή των ροών αερίου, αξιολογούνται ενόψει της συνόδου των υπουργών Ενέργειας της Ε.Ε. στις 9 Σεπτεμβρίου, είναι κυρίαρχη ωστόσο η αντίληψη ότι η Ευρώπη πρέπει να αντιδράσει και μάλιστα χωρίς ιδεοληψίες και ταμπού, ως προς τις αναγκαίες παρεμβάσεις στις αγορές φυσικού αερίου και ηλεκτρισμού.
«Εχουμε φτάσει σε ένα σημείο που δε διαφαίνεται βελτίωση και γι’ αυτό βλέπουμε και μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες να ζητάνε δομικές αλλαγές στην αγορά. Εξάλλου, δεν πάμε να πειράξουμε το βέλτιστο ή το πολύ καλό. Πάμε να παρέμβουμε στο εξωπραγματικό, που είναι οι τιμές που βλέπουμε των τελευταίων εβδομάδων» αναφέρει στην «Κ» παράγοντας με γνώση των διαπραγματεύσεων.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ούτε το σύστημα TTF που αναπτύχθηκε τα τελευταία δέκα χρόνια, ούτε το target model, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν να είναι Βίβλος.
ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ
Γύρω από την επιβολή πλαφόν στην τιμή φυσικού αερίου διαμορφώθηκαν δύο βασικές ομάδες στο εσωτερικό της Ε.Ε.
-Η μία που υποστήριξε την επιβολή δασμού στις ρωσικές εισαγωγές φυσικού αερίου με στόχο να πλήξει τα έσοδα της Ρωσίας, η οποία όμως δεν προχώρησε, διότι θα παραβίαζε τις συμβάσεις με την Gazprom χωρίς να είναι απαραίτητο ότι θα περιόριζε τις τιμές.
-Η δεύτερη, η οποία επανέρχεται προς συζήτηση, είναι η επιβολή πλαφόν στο TTF της Ολλανδίας. Κάποιες χώρες ανησυχούν για τις παρενέργειες που μπορεί να προκαλέσει και θα πρέπει να πειστούν, ενώ κάποιες άλλες τάσσονται εκ προοιμίου κατά οποιασδήποτε παρέμβασης στην αγορά.
Ακόμη όμως και οι χώρες που υποστηρίζουν την επιβολή πλαφόν, αναγνωρίζουν ότι υπάρχουν μικρότερα και μεγαλύτερα εμπόδια και παρενέργειες στην εφαρμογή του, που θα πρέπει να μελετηθούν και να αξιολογηθούν. Το πρώτο είναι, ότι δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο παρέμβασης, δεδομένου ότι το TTF είναι μια ιδιωτική εταιρεία. Τις δυνατότητες παρέμβασης εξετάζουν οι σύμβουλοι των κυβερνήσεων και της Ε.Ε.
Η μεγαλύτερη ανησυχία ωστόσο εστιάζεται, στο πώς θα αντιδράσει η αγορά και στο πολύ πιθανό ενδεχόμενο να προκύψουν προβλήματα επάρκειας. «Εάν βάλουμε ένα πλαφόν στα 200 ευρώ/MWh και ο πωλητής LNG μπορεί να το πουλήσει αλλού ακριβότερα, γιατί να το φέρει στην Ευρώπη;», είναι το ερώτημα που απασχολεί, όπως μεταφέρεται στην «Κ» από αρμόδιους παράγοντες, επισημαίνοντας τους κινδύνους επάρκειας που μπορεί να προκαλέσει η εφαρμογή του μέτρου.
Ενα τέτοιο μέτρο, σύμφωνα με άλλους παράγοντες γνώστες της λειτουργίας της αγοράς, μπορεί να εκληφθεί από τη Ρωσία ως παραβίαση των συμβολαίων με τους Ευρωπαίους πελάτες της Gazprom τα οποία τιμολογούν βάσει του TTF και να οδηγούσε σε πλήρη παύση των ροών ρωσικού φυσικού αερίου, κάτι που εκτός των προβλημάτων επάρκειας θα προκαλούσε και νέα εκτόξευση τιμών. Ενα από τα ζητήματα που επίσης θα πρέπει να απαντηθούν είναι, σε τι τιμή θα μπει το πλαφόν, για πόσο διάστημα και σε ποια βάση θα επαναπροσδιορίζεται.
ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΗΣ ΙΒΗΡΙΚΗΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ
ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Μεγαλύτερη αποδοχή φαίνεται να συναντάει η πρόταση επιβολής πλαφόν στο φυσικό αέριο που χρησιμοποιείται για ηλεκτροπαραγωγή, κατά το μοντέλο που έχει εφαρμοστεί στις χώρες της Ιβηρικής Χερσονήσου. Αυτή φαίνεται να είναι και η εισήγηση του Βερολίνου στη σύνοδο της 9ης Σεπτεμβρίου, παρότι αντιστάθηκε σθεναρά το προηγούμενο διάστημα. Αν και το ποσοστό συμμετοχής του φυσικού αερίου για ηλεκτροπαραγωγή στη Γερμανία περιορίζεται στο 19%-20%, η υποχώρηση το καλοκαίρι της στάθμης των ποταμών και οι δυσκολίες στη μεταφορά φορτίων άνθρακα για τη λειτουργία των ανθρακικών μονάδων ανέβασε σημαντικά τη χρήση του φυσικού αερίου, που καθορίζει και την τιμή του συστήματος, εκτοξεύοντας στα ύψη τις τιμές στη χονδρεμπορική αγορά και σε ιστορικά επίπεδα (πάνω από τα 1.000 ευρώ/MWh) τα προθεσμιακά συμβόλαια.
Το βασικό ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί για την εφαρμογή πανευρωπαϊκά του ιβηρικού μοντέλου είναι η χρηματοδότησή του. Η κάλυψη δηλαδή της διαφοράς της τιμής που θα τεθεί ως ταβάνι για το φυσικό αέριο για ηλεκτροπαραγωγή και της τιμής εισαγωγής. Το ποσό αυτό που θα αυξάνεται όσο ανεβαίνουν οι χρηματιστηριακές τιμές φυσικού αερίου, αφού δεν επηρεάζονται από το μέτρο, θα πρέπει να καλυφθεί είτε από τους κρατικούς προϋπολογισμούς, είτε από κονδύλια που θα πρέπει να διαθέσει η Ε.Ε. κεντρικά. «Είναι σαν να επιδοτείς την κερδοσκοπία, σαν να καις λεφτά και όχι αέριο», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει παράγοντας της αγοράς στην «Κ».
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
Κάποιοι περιγράφουν ως ιδανικό μοντέλο μια παρέμβαση ταυτόχρονα σε τρία επίπεδα: μείωση της κατανάλωσης, παρέμβαση στο TTF και αποσύνδεση της τιμής φυσικού αερίου με την τιμή του ρεύματος. Η Ελλάδα αναμένεται να επαναφέρει στη σύνοδο της 9ης Σεπτεμβρίου την πρότασή της για μείωση της βιομηχανικής κατανάλωσης φυσικού αερίου έναντι αποζημίωσης. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται πυρετωδώς ενόψει της συνόδου, ενώ με ενδιαφέρον αναμένεται η αποσαφήνιση της θέσης της Ε.Ε.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Η ΠΙΟ ΕΥΑΛΩΤΗ ΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ
Χρειάστηκε να περάσουν πολλοί μήνες και να κινδυνεύσει ανεπανόρθωτα η Γερμανία, για να αναζητηθεί μια ενιαία ευρωπαϊκή λύση αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης. Από τη δεκαετία του ’70 που ξεκίνησε τις πρώτες εισαγωγές ρωσικού αερίου πληρώνοντας με χαλυβδοσωλήνες παραγωγής Thyssen-Krupp, που είχε τότε απόλυτη ανάγκη η Σοβιετική Ενωση για να αναπτύξει τα δικά της δίκτυα φυσικού αερίου και πετρελαίου, η Γερμανία σταδιακά και με πιο εντατικούς ρυθμούς, επί καγκελαρίας Μέρκελ, ενίσχυσε τους ενεργειακούς δεσμούς της με τη Μόσχα.
Mε σύμμαχο την Gazprom σχεδίασε από νωρίς διαδρόμους μεταφοράς φυσικού αερίου που παρέκαμπταν την προβληματική ουκρανική δίοδο, Nord Stream 1 και Nord Stream 2 (αν και ο τελευταίος δεν κατάφερε ποτέ να λειτουργήσει), και διασφάλισε προνομιακούς όρους προμήθειας ρωσικού αερίου. Στο φθηνό ρωσικό αέριο στηρίχθηκε η ισχυρή γερμανική βιομηχανική παραγωγή, που αντιπροσωπεύει σχεδόν το 30% του ΑΕΠ της Γερμανίας και σήμερα απειλείται από τις υψηλές τιμές φυσικού αερίου και τη στενότητα των προμηθειών.
Η υψηλή εξάρτηση από το ρωσικό αέριο (55% πριν από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και 35% σήμερα) είναι το τίμημα που πληρώνει σήμερα η Γερμανία, η οικονομία της οποίας είναι η πλέον ευάλωτη στην ενεργειακή κρίση από τις χώρες της Ε.Ε. και που εάν βρεθεί σε ύφεση, θα συμπαρασύρει ολόκληρη την Ευρώπη, αφού η οικονομία της αντιπροσωπεύει το ένα τέταρτο του ΑΕΠ των χωρών του ευρωπαϊκού μπλοκ.
Η σημερινή Γερμανία σε τίποτα δε μοιάζει με αυτή της χρηματο-οικονομικής κρίσης που «κουνούσε το δάχτυλο» στους «απείθαρχους» του Νότου. Είναι αυτή που προστρέχει στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, με τον Ολαφ Σολτς να επαναλαμβάνει σε δραματικούς τόνους για συνέπειες-ντόμινο και κίνδυνο μιας πρωτοφανούς ύφεσης, την οποία παρομοιάζει με την κρίση που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman Βrothers το 2008.
Οι ελλειμματικές ρωσικές ροές αερίου και οι υψηλές τιμές ρεύματος, έχουν αλλάξει την καθημερινότητα των Γερμανών πολιτών μέσω εθελοντικών και υποχρεωτικών μέτρων μείωσης της κατανάλωσης και έχουν φέρει σε δύσκολη θέση τον καγκελάριο Oλαφ Σολτς και τον κυβερνητικό συνασπισμό.
Σε ποια καυτά ερωτήματα δεν απαντούν οι «μεταναστοπατέρες»
Το περιστατικό στη νησίδα του Έβρου και οι μαζικές αφίξεις παράνομων μεταναστών στα Κύθηρα, επαναφέρουν στην επικαιρότητα το μεταναστευτικό πρόβλημα και το πως αυτό συνδέεται με την ελληνική εθνική ασφάλεια. Αφήνοντας στην άκρη τους «μεταναστοπατέρες», αξίζει να εστιάσουμε σε όσους καλοπροαίρετα αντιδρούν σε τέτοιες ανησυχίες.
Το βασικό επιχείρημα που προβάλουν είναι, ότι η αιτία για τη μαζική παράνομη μετανάστευση προς την Ευρώπη είναι η επιθετική πολιτική της Δύσης. Τόσο στο παρελθόν, δια της αποικιοκρατίας, όσο και σήμερα, δια των στρατιωτικών επεμβάσεών της, έχει αποδομήσει πολλές χώρες, από τις οποίες έρχονται οι μετανάστες. Οι ευθύνες αυτές φυσικά υπάρχουν. Όμως, η σημερινή αντίληψη περί «ανοιχτών συνόρων» αποτελεί ενιαίο μέγεθος με τις αντιλήψεις που προώθησαν την Αποικιοκρατία, ενώ οι επιθέσεις εναντίον του Ιράκ, της Λιβύης και της Συρίας υποστηρίχθηκαν εν πολλοίς από τους «μεταναστοπατέρες». Το επιχείρημα είναι γνωστό: σ’ αυτές τις χώρες κυβερνούσαν δικτάτορες και έπρεπε να επιβληθεί η «δημοκρατία» δια των όπλων!
Η ιμπεριαλιστική πολιτική της Δύσης, όμως, μπορεί μεν να ευθύνεται για πολλά, αλλά δεν ευθύνεται για τα πάντα. Μεγάλο κομμάτι των μεταναστευτικών κυμάτων προς την Ελλάδα και την Ευρώπη, δεν προέρχεται καν από χώρες που σπαράσσονται από πολέμους. Επιπροσθέτως, πολλές εξ αυτών όχι μόνο δεν είναι αποδομημένες, αλλά και στο οικονομικό επίπεδο αναπτύσσονται ενίοτε και δυναμικά.
Το Πακιστάν, απ’ όπου προέρχεται σημαντικό μέρος των μεταναστευτικών ροών, είναι πυρηνική δύναμη με ανερχόμενες βιομηχανικές ικανότητες (μεταξύ των άλλων παράγει και δικά του μαχητικά αεροσκάφη), ενώ διεκδικεί ρόλο αυτόνομου δρώντα στο διαμορφούμενο πολυπολικό διεθνές σύστημα. Μια άλλη χώρα που εξάγει μετανάστες προς την Ελλάδα είναι η Αλγερία, η οποία έχει τεράστιο πετρελαϊκό πλούτο και τα τελευταία χρόνια υλοποιεί ένα μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα, αγοράζοντας όπλα αξίας δεκάδων δισ. δολαρίων, πρωτίστως από τη Ρωσία.
Σε αυτά περιλαμβάνονται συστήματα αεράμυνας S-400 και S-300, Pantsyr S1, υποβρύχια Kilo, μαχητικά αεροσκάφη Sukhoi Su-30 και άλλα. Αξίζει δε να αναφερθεί, ότι τα οπλικά αυτά συστήματα δε στοχεύουν να αντιμετωπίσουν κάποια άμεση απειλή για την εδαφική κυριαρχία της Αλγερίας, αλλά αποσκοπούν να την καταστήσουν περιφερειακή δύναμη στη Δυτική Μεσόγειο και τη Βόρειο Αφρική και ισχυρό δρώντα στο παγκόσμιο σύστημα.
Η πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» ουσιαστικά διευκολύνει τις χώρες αυτές, αλλά και άλλες, όπως η πλούσια σε πετρέλαια Νιγηρία, να «ξεφορτώνονται» το πληθυσμιακό τους πλεόνασμα, έτσι ώστε να έχουν περισσότερα λεφτά για να αγοράζουν και να παράγουν όπλα, να προωθούν ιμπεριαλιστικές πολιτικές και να διατηρούν ολοκληρωτικά και ανελεύθερα καθεστώτα στην εξουσία, χρησιμοποιώντας τη μετανάστευση προς την Ευρώπη σαν βαλβίδα εκτόνωσης της εσωτερικής δυσαρέσκειας. Και σ’ αυτό βρίσκουν πολύτιμους συμμάχους τους επαγγελματίες «μεταναστοπατέρες».
ΑΜΕΙΛΙΚΤΑ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ
Το καίριο ερώτημα, όμως, είναι, πόσους ανθρώπους μπορεί να φιλοξενήσει, να απορροφήσει και να τους προσφέρει μια καλύτερη ζωή η Ευρώπη γενικώς και η Ελλάδα ειδικότερα. Το ερώτημα τίθεται ανεξαρτήτως από τα αίτια που ώθησαν και ωθούν αυτούς τους ανθρώπους να φύγουν από τις χώρες τους. Σε μια προσπάθεια λοιπόν να θέσουμε το ζήτημα στις πραγματικές του διαστάσεις, ας ρίξουμε μια ματιά στα διεθνή δημογραφικά δεδομένα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Μπαγκλαντές, μια χώρα που επίσης εξάγει παράνομους μετανάστες στην Ελλάδα. Η ασιατική αυτή χώρα, λοιπόν, έχει έκταση όχι πολύ μεγαλύτερη της Ελλάδας, αλλά ο πληθυσμός της έχει ξεπεράσει τα 160 εκατομμύρια! Μια άλλη περίπτωση είναι η Νιγηρία, η οποία μέχρι το 2050 εκτιμάται ότι θα έχει πάνω από 400 εκατομμύρια κατοίκους. Από μόνες τους αυτές οι δύο χώρες μπορούν να κατακτήσουν πληθυσμιακά την Ευρώπη και να εξαφανίσουν τον ελληνικό λαό από το ιστορικό γίγνεσθαι, αν αφεθούν να εξαγάγουν ανενόχλητες πληθυσμιακά κύματα, όπως επιβάλει η αντίληψη των «ανοιχτών συνόρων».
Το θέμα, λοιπόν, είναι πρωτίστως ποσοτικό. Άρα, δεν τίθεται θέμα ρατσισμού, όσο διευρυμένη έννοια και αν δώσουμε σ’ αυτόν τον όρο. Εκτός και αν ως «ρατσισμός» θεωρείται η αγωνία για την ίδια την επιβίωση του ελληνικού έθνους. Γιατί ομιλούμε περί επιβίωσης. Όχι περί «φόβου ανάμειξης» κι όλα τα παρόμοια στερεοτυπικά αναθέματα, που προβάλουν οι εγχώριοι και αλλοδαποί «μεταναστοπατέρες» στο όνομα του «αντιρατσισμού», για να δαιμονοποιήσουν την αγωνία των Ελλήνων για το μέλλον τους σαν «ρατσισμό νέου τύπου»!
Αν τα πράγματα αφεθούν να εξελιχθούν και δεν τεθούν αυστηροί φραγμοί, τότε η Ελλάδα ως χώρα, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, δύσκολα θα αντικρίσει το δεύτερο μισό του 21ου αιώνα. Από τον Ελληνισμό θα έχουν απομείνει μερικά ξέφτια σε διάφορα μέρη του κόσμου, που θα σβήνουν σταδιακά. Ωστόσο, θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε ότι μπορούμε να αποφύγουμε αυτήν την εξέλιξη, παίρνοντας κάποιες αποφάσεις κάποια στιγμή στο μακρινό μέλλον.
Στην πραγματικότητα, το σημείο χωρίς επιστροφή βρίσκεται πολύ πιο κοντά από όσο πολλοί νομίζουν. Δεδομένου του δημογραφικού δυναμισμού που παρουσιάζουν οι εισερχόμενοι μετανάστες και της δημογραφικής παρακμής των Ελλήνων, η στιγμή που η πληθυσμιακή μετάλλαξη με τη μετατροπή των Ελλήνων σε μειονότητα μέσα στη χώρα τους θα καταστεί μη αναστρέψιμη, δε βρίσκεται κάπου στο απώτερο μέλλον. Μιλάμε, λοιπόν, για έναν υπαρξιακό κίνδυνο, ο οποίος ξεπερνά ό,τι έχει αντιμετωπίσει μέχρι τώρα στο πέρασμα των αιώνων ο Ελληνισμός.
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ «ΜΕΤΑΝΑΣΤΟΠΑΤΕΡΕΣ»
Πρέπει να έχουμε υπόψη μας, ότι αυτή η πληθυσμιακή μετάλλαξη της Ελλάδας, εάν δεν αποτραπεί εγκαίρως, είναι περίπου αναπόφευκτο – με βάση την ιστορική εμπειρία – να οδηγήσει σε φαινόμενα λιβανοποίησης, ή και ρουαντοποίησης. Δηλαδή, αργά ή γρήγορα, θα προκύψουν αντιδράσεις, εθνικιστικά μίση και αντιπαλότητες, δεδομένου ότι οι μουσουλμάνοι κατά κανόνα δεν ενσωματώνονται. Προκύπτει, λοιπόν, το τραγικό ενδεχόμενο, οι τελευταίες γενεές των Ελλήνων να βιώσουν φαινόμενα βίαιης σύγκρουσης ανταγωνιστικών εθνικισμών μέσα στις πόλεις, τις γειτονιές, τις πολυκατοικίες.
Άρα, πρέπει να δούμε ρεαλιστικά και χωρίς εμμονές και ιδεοληψίες το φαινόμενο. Να συνειδητοποιήσουμε τις δυνητικές του συνέπειες σε βάθος χρόνου και να πάρουμε τις αποφάσεις μας. Και τις αποφάσεις θα πρέπει να τις πάρει το κυρίαρχο πολιτικό υποκείμενο, ο ελληνικός λαός και όχι κάποια κέντρα του εξωτερικού, οι γνωστοί ιδεοληπτικοί και οι επίσης γνωστοί επαγγελματίες «μεταναστοπατέρες» που κάνουν χρυσοφόρες μπίζνες μέσω ΜΚΟ.
Αν τουλάχιστον θέλουμε να διατηρούμε κάποια επίφαση έστω δημοκρατίας, θέλω να κλείσω με κάποια ερωτήματα στα οποία οι «αντιρατσιστές», «μεταναστοπατέρες», οπαδοί των «ανοικτών συνόρων», οφείλουν κάποια στιγμή να απαντήσουν:
-Πόσους μετανάστες θεωρούν ότι μπορεί να φιλοξενήσει η Ευρώπη γενικώς και η Ελλάδα ειδικότερα; Τρία εκατομμύρια; Πέντε; Δέκα; Εκατό; Ένα δισ; Πόσους;
-Υπάρχει κάποιο όριο στον αριθμό των ανθρώπων που θα εισέλθουν στην πατρίδα μας, μετά από το οποίο πρέπει να κλείσουμε τα σύνορα, ή αυτά θα πρέπει να είναι μονίμως ανοιχτά, ή «μισάνοιχτα» όπως τώρα;
-Πόσους μετανάστες θεωρούν ότι μπορεί να φιλοξενήσει η Ελλάδα, χωρίς να υποστεί τον κίνδυνο εξάλειψης της εθνοπολιτισμικής της ταυτότητας;
-Τους ενδιαφέρει αυτός ο κίνδυνος ή αδιαφορούν; Μήπως το επιδιώκουν, στο πλαίσιο κάποιας αντίληψής τους περί «ιδανικού κόσμου», ο οποίος θα έχει αφήσει πίσω του τα έθνη και τους λαούς;
-Σε πόσους μετανάστες θεωρούν ότι η Ευρώπη μπορεί να προσφέρει καλύτερη ζωή, ακόμη κι αν θυσιάσει την εθνοπολιτισμική της ταυτότητα; Υπάρχει κάποιο αριθμητικό όριο, ή η Ευρώπη θεωρείται ικανή να προσφέρει «καλύτερη ζωή» σε όλους όσοι θα εισέλθουν, ακόμη και αν είναι εκατοντάδες εκατομμύρια;
-Ο ελληνικός λαός έχει, κατά την άποψή τους, δικαίωμα να αποφασίσει για το πώς θα διαχειριστεί τη μαζική μετανάστευση, ή δεν το δικαιούται γιατί, κατ’ αυτούς, η απρόσκοπτη είσοδος αποτελεί «θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα», που δεν τίθεται στην κρίση της πλειοψηφίας;
Όταν λοιπόν υπάρξουν απαντήσεις σε αυτά τα απλά ερωτήματα, τότε μόνο μπορούμε να μιλήσουμε σοβαρά για το ποιος είναι ρατσιστής και ποιος όχι, για το ποιες ιδεολογικές – πολιτικές απόψεις έχει και ποιους στόχους προωθεί. Μέχρι τότε, η οχύρωση πίσω από ένα συναισθηματικό ανθρωπισμό, το μόνο που επιτυγχάνει είναι να τον ακυρώνει και βεβαίως να εξωθεί τους απλούς Έλληνες, Γάλλους, Ιταλούς και όποιους άλλους Ευρωπαίους, σε μία αρνητική στάση, η οποία μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από ακραίους κύκλους.
*Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, διευθυντής του Τομέα Θεωρίας και Ανάλυσης Πολέμου στη Στρατιωτική Σχολή Ευέλπιδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
• Ελεγχόμενη φθορά από τις παρακολουθήσεις μετράει το Μαξίμου
Με ισχυρά διλήμματα και μήνυμα εξάντλησης της τετραετίας θα προσέλθει σε λιγότερο από δύο εβδομάδες στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, παρά το εκρηκτικό κλίμα που έχει διαμορφώσει η υπόθεση των υποκλοπών, αλλά και τις τρέχουσες μυστικές και φανερές δημοσκοπήσεις που καταδεικνύουν πως υφίσταται κυβερνητική φθορά, αλλά είναι «ελεγχόμενη», πυροδοτώντας εισηγήσεις για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.
«Ο πρωθυπουργός “δεν ακούει” καν τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών», αναφέρουν στενοί συνεργάτες του και παραμένει σταθερός στην επιλογή η χώρα να οδηγηθεί στην επόμενη –διπλή– εκλογική αναμέτρηση την άνοιξη. Όπως σημειώνουν, εάν ο κ. Μητσοτάκης υιοθετούσε τις προτάσεις για πρόωρες εκλογές, θα ήταν ευάλωτος σε κατηγορίες της αντιπολίτευσης ότι επιχειρεί να «αποδράσει» υπό τον κίνδυνο νέων αποκαλύψεων στην υπόθεση των υποκλοπών. Παράλληλα, θα όδευε σε μια «μονοθεματική» προεκλογική περίοδο, με τη «μπάλα να βρίσκεται συνεχώς στο γήπεδο των υποκλοπών» που, βεβαίως, κάθε άλλο παρά ευνοϊκό είναι για τη Ν.Δ.
Το κυριότερο, όμως, είναι ότι ο πρωθυπουργός θα εμφανιζόταν να προτάσσει το προσωπικό του πολιτικό συμφέρον έναντι των προτεραιοτήτων της χώρας. Ο κ. Μητσοτάκης έχει περιγράψει και θα περιγράψει εκ νέου από το βήμα της ΔΕΘ ένα «δύσκολο» χειμώνα, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και του ξέφρενου ράλι των ανατιμήσεων στις τιμές της ενέργειας. Και η κατάσταση στη Γερμανία, όπως και οι δραματικές τοποθετήσεις ξένων ηγετών, όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, τον επιβεβαιώνουν. Θα ήταν ως εκ τούτου τυχοδιωκτικό, εν μέσω αυτής της συγκυρίας, να οδηγούσε τη χώρα σε διπλή εκλογική αναμέτρηση.
Η επιλογή εξάντλησης της τετραετίας δεν αναιρεί το γεγονός, ότι με αφετηρία την πρόσφατη μετωπική αναμέτρηση των κ. Μητσοτάκη και Τσίπρα στη Βουλή και επόμενο κρίσιμο σταθμό τη ΔΕΘ, η χώρα εισέρχεται σε μια παρατεταμένη και ιδιαίτερα «σκληρή» προεκλογική περίοδο. Υπό το ανωτέρω πρίσμα, η παρουσία του πρωθυπουργού το διήμερο 10 και 11 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη θα έχει σαφώς ισχυρότερα πολιτικά χαρακτηριστικά από ό,τι οι τρεις προηγούμενες.
Ο πρωθυπουργός θα συγκρίνει τα πεπραγμένα της κυβέρνησης της Ν.Δ. με την τετραετία της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και θα θέσει το δίλημμα, εάν οι πολίτες επιθυμούν η χώρα να συνεχίσει να πορεύεται προς τα εμπρός ή να επιστρέψει στην περίοδο πριν από το 2019, υπογραμμίζοντας πως «τίποτα δεν είναι δεδομένο, αλλά τα πάντα διακυβεύονται» σε όλο το φάσμα των πολιτικών που απασχολούν τους πολίτες.
Ειδικότερα, ο κ. Μητσοτάκης δε θα εστιάσει μόνο στην οικονομία και τη μείωση φόρων, σε αντιδιαστολή με την υπερφορολόγηση –ειδικά της μεσαίας τάξης– που επέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα επεκταθεί σε θέματα όπως το μεταναστευτικό και η ασφάλεια, οι μεταρρυθμίσεις στην παιδεία, η ενίσχυση της δημόσιας υγείας, και ο ψηφιακός μετασχηματισμός της χώρας. Επί της ουσίας, δηλαδή, θα παρουσιάσει το μεταρρυθμιστικό αφήγημα με το οποίο η Ν.Δ. θα πορευθεί προς τις κάλπες.
Κατά τις ίδιες πηγές, ο κ. Μητσοτάκης, παράλληλα:
• Θα προβεί σε μια κριτική αποτίμηση της έως τώρα κυβερνητικής θητείας. Θα αναφερθεί δηλαδή σε επιτυχίες, όπως η αποτελεσματική διαχείριση των εθνικών θεμάτων, της κρίσης στον Εβρο και της πανδημίας, αλλά και η επιστροφή της χώρας στην οικονομική κανονικότητα, με την έξοδο από την ενισχυμένη εποπτεία και τη μεγάλη αύξηση του ΑΕΠ. Θα αναγνωρίσει όμως και λάθη που έγιναν και γίνεται προσπάθεια να μην επαναληφθούν, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τις προπέρσινες καταστροφικές πυρκαγιές και την υπόθεση Ανδρουλάκη.
• Θα παρουσιάσει την οικονομική πολιτική και τα μέτρα στήριξης λόγω της ενεργειακής κρίσης για το 2023, αλλά και ένα «πακέτο» δεσμεύσεων για την επόμενη τετραετία, εάν η Ν.Δ. επικρατήσει στις εκλογές. Στον πυρήνα των εξαγγελιών του κ. Μητσοτάκη για την επόμενη τετραετία θα είναι η περαιτέρω μείωση εισφορών και φόρων, περιλαμβανομένου του ΕΝΦΙΑ, καθώς και η κατάργηση των τελευταίων μνημονιακών επιβαρύνσεων, όπως το τέλος επιτηδεύματος – εάν τα στενά δημοσιονομικά περιθώρια που δημιουργούν τα μέτρα στήριξης έναντι του ενεργειακού κόστους δεν επιτρέψουν να καταργηθεί πλήρως από το 2023. Η κυβέρνηση διαθέτει εξ άλλου ως «όπλο» ότι τήρησε στο ακέραιο τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει το 2019, σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ που είχε ως σημαία το περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, αλλά οδήγησε τελικά τη χώρα σε τρίτο μνημόνιο. Όσο για την τρέχουσα περίοδο, ο κ. Μητσοτάκης θα συγκεκριμενοποιήσει πως θα συνεχίσουν να εφαρμόζονται μέτρα, όπως η επιδότηση των λογαριασμών του ηλεκτρικού, το fuel pass, το επίδομα θέρμανσης και η επιταγή ακρίβειας. Ενώ θα αναφερθεί στην περαιτέρω ενίσχυση του εισοδήματος μεγάλων ομάδων του πληθυσμού, μέσω της αύξησης των συντάξεων, της κατάργησης της εισφοράς αλληλεγγύης στο Δημόσιο και της νέας αύξησης του κατώτατου μισθού. Πάντως, συνεργάτες του κάνουν λόγο για ένα «ισορροπημένο» πακέτο, καθώς δεν πρέπει να δοθεί εσφαλμένο μήνυμα στις αγορές, στο βαθμό που παραμένει ο κρίσιμος στόχος η χώρα να αποκτήσει επενδυτική βαθμίδα.
Ο πρωθυπουργός θα μεταβεί στη ΔΕΘ γνωρίζοντας πως η κυβέρνηση έχει υποστεί φθορά από την υπόθεση των υποκλοπών, αλλά και ότι σε καμία περίπτωση δεν έχει συντελεστεί ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Σύμφωνα με τις έρευνες του Μεγάρου Μαξίμου, αλλά και δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, η Ν.Δ. υποχωρεί έναντι των ερευνών του Ιουλίου κατά τι περισσότερο από μια ποσοστιαία μονάδα, ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει μικρά κέρδη, ενώ το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να παραμένει στα ίδια επίπεδα. Επίσης, σημαντική παράμετρο αποτελεί πως προτεραιότητες για τους πολίτες παραμένουν άλλα θέματα, με κυρίαρχα την ακρίβεια, τις τιμές του ρεύματος, τα ελληνοτουρκικά και το μεταναστευτικό.
Όπως προσθέτουν κυβερνητικές πηγές, οι «απώλειες» για την κυβέρνηση είναι μικρότερες από ό,τι την περίοδο μετά τις πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2021. Τότε η Ν.Δ. (σύμφωνα με τις μετρήσεις της Pulse) είχε χάσει δύο ποσοστιαίες μονάδες υποχωρώντας από το 36,5% τον Ιούνιο στο 34,5% το Σεπτέμβριο, αλλά στη συνέχεια τα ποσοστά της άρχισαν να σταθεροποιούνται, αν και σε κάπως χαμηλότερα επίπεδα.
Είναι σαφές, ότι πλήρης αποτίμηση του αντίκτυπου των υποκλοπών δεν είναι δυνατόν να γίνει άμεσα, αφού το θέμα θα παραμείνει στην επικαιρότητα, μέσω της σύστασης εξεταστικής επιτροπής. Πάντως, στο Μέγαρο Μαξίμου – που σχεδιάζει η Εξεταστική να κινηθεί με «σφιχτά» χρονοδιαγράμματα, ώστε η πολιτική αντιπαράθεση να γυρίσει σχετικά σύντομα σελίδα – κυρίαρχη εκτίμηση αποτελεί, πως το κόστος για την κυβέρνηση είναι δυνατόν σταδιακά να απορροφηθεί, υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, να μην υπάρξουν νέες αποκαλύψεις.
Μάλιστα, σύμφωνα με ορισμένους, τα νέα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί με την πλήρη διάρρηξη των σχέσεων μεταξύ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, ίσως τελικά διευκολύνουν τον κ. Μητσοτάκη στην επίτευξη του στόχου της αυτοδυναμίας μέσω δεύτερων εκλογών, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταγράφει δυναμική ανατροπής, στον ορίζοντα δε διαφαίνεται άλλη ρεαλιστική κυβερνητική λύση, ενώ πρόταγμα για την πλειονότητα των ψηφοφόρων αποτελεί η διασφάλιση της πολιτικής σταθερότητας.
Κατ’ άλλους, η διεξαγωγή των εκλογών στο τέλος της τετραετίας ίσως δώσει το χρόνο για την έστω μερική εξομάλυνση των σχέσεων Ν.Δ. και Χαριλάου Τρικούπη, ώστε να αποτραπεί ένα ενδεχόμενο πλήρες πολιτικό αδιέξοδο.
Κατά τόπους, ο Λίγηρας μπορεί πλέον να διασχιστεί με τα πόδια. Ο μεγαλύτερος ποταμός της Γαλλίας δεν κύλησε ποτέ στο παρελθόν τόσο αργά, ούτε η στάθμη του έφθασε τόσο χαμηλά. Ο Ρήνος γίνεται γρήγορα αδιάβατος για την κυκλοφορία των φορτηγίδων. Στην Ιταλία, ο Πάδος είναι δύο μέτρα χαμηλότερος από το κανονικό, ακρωτηριάζοντας τις καλλιέργειες. Η Σερβία βυθοκορεί τον Δούναβη.
Σε όλη την Ευρώπη, η ξηρασία μειώνει τα κάποτε πανίσχυρα ποτάμια, με δυνητικά δραματικές συνέπειες για τη βιομηχανία, τις εμπορευματικές μεταφορές, την ενέργεια και την παραγωγή τροφίμων, όπως οι ελλείψεις εφοδιασμού και οι αυξήσεις τιμών που «δαγκώνουν» λόγω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Εξαιτίας της κλιματικής κατάρρευσης, ένας ασυνήθιστα ξηρός χειμώνας και άνοιξη που ακολουθούνται από θερμοκρασίες ρεκόρ του καλοκαιριού και επαναλαμβανόμενους καύσωνες, έχουν αφήσει τις βασικές πλωτές οδούς της Ευρώπης να μην αναπληρώνονται και, όλο και περισσότερο, να υπερθερμαίνονται.
Καθώς δεν καταγράφηκαν σημαντικές βροχοπτώσεις για σχεδόν δύο μήνες στη δυτική, κεντρική και νότια Ευρώπη και καμία πρόβλεψη στο εγγύς μέλλον, οι μετεωρολόγοι λένε ότι η ξηρασία θα μπορούσε να γίνει η χειρότερη της ηπείρου εδώ και περισσότερα από 500 χρόνια.
«Δεν έχουμε αναλύσει πλήρως τη φετινή εκδήλωση γιατί είναι ακόμη σε εξέλιξη», δήλωσε ο Αντρέα Τορέτι, του Κοινού Κέντρου Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. «Δεν υπήρξαν άλλα γεγονότα τα τελευταία 500 χρόνια παρόμοια με την ξηρασία του 2018. Αλλά φέτος, νομίζω, είναι πολύ χειρότερο».
Πρόσθεσε ότι υπάρχει «πολύ υψηλός κίνδυνος ξηρών συνθηκών» που θα συνεχιστούν τους επόμενους τρεις μήνες, προσθέτοντας ότι χωρίς αποτελεσματικό μετριασμό η ένταση και η συχνότητα της ξηρασίας θα «αυξανόταν δραματικά στην Ευρώπη, τόσο στο βορρά όσο και στο νότο».
Το Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Υδρολογίας της Γερμανίας (BfG) δήλωσε ότι η στάθμη του Ρήνου, τα νερά του οποίου χρησιμοποιούνται για εμπορευματικές μεταφορές, άρδευση, μεταποίηση, παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και πόσιμο, θα συνεχίσει να πέφτει, τουλάχιστον μέχρι τις αρχές της επόμενης εβδομάδας.
Την Παρασκευή 12/8, το νερό στο σημείο μέτρησης του Κάουμπ 50 χλμ από το Μάιντς της Γερμανίας, το οποίο μετρά την πλωτότητα και όχι το βάθος του νερού, έπεσε κάτω από 40 εκατοστά, επίπεδο στο οποίο πολλές ναυτιλιακές εταιρείες θεωρούν ότι δεν είναι πλέον οικονομικό να λειτουργούν οι φορτηγίδες. Θα μπορούσε να πέσει ακόμη και στα 30 εκατοστά τις επόμενες ημέρες, είπε η BfG.
Πολλές φορτηγίδες, που μεταφέρουν άνθρακα για σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής και ζωτικής σημασίας πρώτες ύλες για βιομηχανικούς κολοσσούς, όπως η χαλυβουργία Τίσσεν και ο χημικός κολοσσός BASF, λειτουργούν ήδη με περίπου 25% χωρητικότητα για να μειώσουν το βύθισμά τους, αυξάνοντας το κόστος αποστολής έως και πέντε φορές επάνω.
Ζωτικό μέρος της οικονομίας της βορειοδυτικής Ευρώπης εδώ και αιώνες, τα 760 μίλια (1.233 χιλιόμετρα) του Ρήνου ρέουν από την Ελβετία μέσω της βιομηχανικής καρδιάς της Γερμανίας, πριν φτάσουν στη Βόρεια Θάλασσα στο μέγα λιμάνι του Ρότερνταμ.
Μια πλήρης διακοπή της κυκλοφορίας φορτηγίδων του Ρήνου θα έπληττε σκληρά την οικονομία της Γερμανίας αλλά και της Ευρώπης. Οι ειδικοί υπολόγισαν, ότι μια εξάμηνη αναστολή το 2018 κόστισε περίπου 5 δισεκατομμύρια ευρώ (4,2 δισεκατομμύρια λίρες), ενώ η χαμηλή στάθμη νερού προβλέπεται να κοστίσει στη Γερμανία 0,2 μονάδες οικονομικής ανάπτυξη φέτος.
Ενώ η ΕΕ έχει πει ότι η ενίσχυση των θαλάσσιων εμπορευματικών μεταφορών κατά 25% είναι μία από τις προτεραιότητες της πράσινης μετάβασης του μπλοκ, η Γερμανία εργάζεται τώρα για να τις εκτρέψει σε σιδηροδρομικές και οδικές, αν και χρειάζονται μεταξύ 40 και 100 φορτηγά για να αντικαταστήσουν ένα τυπικό φορτηγάκι.
Τα ποτάμια της Γαλλίας μπορεί να μην είναι τόσο βασικές εμπορευματικές αρτηρίες, αλλά χρησιμεύουν για την ψύξη των πυρηνικών σταθμών που παράγουν το 70% της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας. Καθώς οι τιμές έφτασαν στα υψηλά όλων των εποχών, ο γίγαντας ηλεκτρικής ενέργειας EDF αναγκάστηκε να μειώσει την παραγωγή λόγω της ξηρασίας.
Αυστηροί κανόνες ρυθμίζουν πόσο μπορούν οι πυρηνικοί σταθμοί να ανεβάσουν τη θερμοκρασία των ποταμών όταν εκκενώνουν νερό ψύξης, και αν τα χαμηλά επίπεδα νερού και οι υψηλές θερμοκρασίες του αέρα σημαίνουν ότι ο ποταμός έχει ήδη υπερθερμανθεί, δεν έχουν άλλη επιλογή, παρά να μειώσουν την παραγωγή. Με την επικείμενη ενεργειακή κρίση της Ευρώπης να εντείνεται και τα ποτάμια Γκαρόν, Ρον και Λουάρ να είναι ήδη πολύ ζεστά, για να επιτρέψουν την απόρριψη νερού ψύξης, η γαλλική πυρηνική ρυθμιστική αρχή επέτρεψε την περασμένη εβδομάδα σε πέντε εργοστάσια να παραβιάσουν προσωρινά τους κανόνες.
Στην Ιταλία, η ροή του αποξηραμένου Πάδου, του μακρύτερου ποταμού της Ιταλίας, έχει πέσει στο ένα δέκατο της συνήθους στάθμης του και η στάθμη του νερού είναι δύο μέτρα κάτω από την κανονική. Καθώς δε σημειώθηκαν συνεχείς βροχοπτώσεις στην περιοχή από το Νοέμβριο, η παραγωγή καλαμποκιού και ρυζιού έχει πληγεί σοβαρά.
Η κοιλάδα του Πάδου αντιπροσωπεύει μεταξύ 30% και 40% της γεωργικής παραγωγής της Ιταλίας, αλλά ειδικότερα οι παραγωγοί ρυζιού έχουν προειδοποιήσει ότι έως και το 60% της σοδειάς τους μπορεί να χαθεί, καθώς οι ορυζώνες στεγνώνουν και αλλοιώνονται από το θαλασσινό νερό που απορροφάται από το χαμηλό επίπεδο του ποταμού.
Στους προστατευμένους υγροτόπους του δέλτα του ποταμού, κοντά στη Βενετία, η υψηλή θερμοκρασία και η υποτονική ροή του έχουν μειώσει την περιεκτικότητα του νερού σε οξυγόνο, σε βαθμό που υπολογίζεται ότι το 30% των αχιβάδων που αναπτύσσονται στη λιμνοθάλασσα έχουν ήδη σκοτωθεί.
Η χαμηλή στάθμη των ποταμών και οι υψηλές θερμοκρασίες του νερού μπορεί να αποδειχθούν μοιραίες για πολλά είδη. Στη Βαυαρία, ο Δούναβης έφτασε τους 25 βαθμούς Κελσίου την περασμένη εβδομάδα και θα μπορούσε να φτάσει τους 26,5 βαθμούς Κελσίου ως τα μέσα του μήνα, κάτι που σημαίνει ότι η περιεκτικότητά του σε οξυγόνο θα πέσει κάτω από τα έξι μέρη ανά εκατομμύριο, μια συνθήκη που θα είναι μοιραία για την πέστροφα.
Οι εμπορευματικές μεταφορές στα 2.850 χιλιόμετρα του Δούναβη έχουν επίσης διαταραχθεί σοβαρά, ωθώντας τις αρχές στη Σερβία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία να αρχίσουν να βυθοκορούν τον ποταμό για να δημιουργήσουν βαθύτερα κανάλια, ενώ φορτηγίδες που μεταφέρουν κυρίως καύσιμα για τις γεννήτριες ηλεκτρικής ενέργειας περιμένουν να προχωρήσουν.
Ακόμη και η Νορβηγία, στη βόρεια Ευρώπη, η οποία βασίζεται στην υδροηλεκτρική ενέργεια για περίπου το 90% της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, έχει αναφέρει ότι τα ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα των δεξαμενών της μπορεί τελικά να την υποχρεώσουν να περιορίσει τις εξαγωγές ενέργειας.
Αλλαγή του εκλογικού νόμου ζητούν «Γαλάζιοι» 142 «Ναι» στην Εξεταστική
Τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο των υποκλοπών αποφάσισε η Βουλή (Δευτέρα 29/8). Υπέρ της πρότασης ψήφισαν 142 βουλευτές από ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, Ελληνική Λύση, ΜεΡΑ25 και τη «δεξαμενή» των ανεξάρτητων, με την εξαίρεση του Παναγιώτη Κουρουμπλή. Οι 157 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ψήφισαν «παρών».
Η επιτροπή καλείται να διερευνήσει την υπόθεση του Νίκου Ανδρουλάκη, του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη και τις καταγγελίες για υποκλοπές και συνακροάσεις στο τηλεφωνικό κέντρο της Κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ που ξεκινούν από το 2016. Όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Βουλής, Κώστας Τασούλας, η επιτροπή θα αποτελείται συνολικά από 29 βουλευτές και συγκεκριμένα 15 από τη ΝΔ, 8 από τον ΣΥΡΙΖΑ, 2 από το ΠΑΣΟΚ και ένας από τα υπόλοιπα κόμματα και τους ανεξάρτητους.
Κατά τη συζήτηση που προηγήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής, η ΝΔ δια του εισηγητή της Δημήτρη Καιρίδη δήλωσε ότι θα ψηφίσει «παρών», επισημαίνοντας παράλληλα την ανάγκη χρονικής επέκτασης της έρευνας, ώστε να υπάρξουν ουσιαστικά συμπεράσματα αναφορικά με τις διαχρονικές αδυναμίες της ΕΥΠ.
Ο εισηγητής της πλειοψηφίας σημείωσε πως «κάποιοι, έχοντας αποτύχει εδώ και χρόνια να ανακάμψουν στερούμενοι από προτάσεις, θεωρούν ότι αυτή είναι η ευκαιρία τους. Αλίμονο αν όλοι μας μείνουμε στο μικροκομματικό μας συμφέρον και αγνοήσουμε το μεγάλο και το εθνικό και αλίμονο κύριοι του ΠΑΣΟΚ αν επιτρέψουμε στους υποκριτές που δε δίστασαν το 2016 όχι απλώς να υποκλέψουν αλλά και να δημοσιοποιήσουν στην κομματική τους εφημερίδα -την Αυγή- τα e-mail του αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας την παραμονή της έκδοσης για τις τηλεοπτικές άδειες, να καπελώσουν τη διαδικασία».
Από τον ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Γιώργος Κατρούγκαλος σημείωσε πως «στην περίπτωση Ανδρουλάκη ή υπήρχε λόγος και ήταν νόμιμη η παρακολούθηση και άρα δεν μπορεί να ήταν λάθος, είτε δεν υπήρχε εξαρχής κανένας λόγος Εθνικής ασφάλειας, άρα η παρακολούθηση ήταν εξαρχής παράνομη».
Ο κ. Χάρης Καστανίδης συμφώνησε στη διεύρυνση του ερευνητικού πεδίου τής υπό σύσταση εξεταστικής, προκειμένου να συμπεριληφθούν και οι καταγγελίες του ΚΚΕ για παρακολουθήσεις στο τηλεφωνικό κέντρο της Κεντρική Επιτροπής του από το 2016.
ΣΚΛΗΡΗ ΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΡΙΝΗ
Παρέμβαση στη συζήτηση που διεξάγεται στην Ολομέλεια, πραγματοποίησε και ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλης Κατρίνης, υποστηρίζοντας -μεταξύ άλλων- ότι «η κυβέρνηση Μητσοτάκη μετατρέπει το επιτελικό κράτος σε επιτελικό παρακράτος». Ένας πρωθυπουργός, που το πρώτο που κάνει είναι να πάρει πάνω του την ευθύνη της ΕΥΠ δεν μπορεί να μείνει στο απυρόβλητο. Ο πρωθυπουργός, όχι μόνο αρνείται να απαντήσει στα ερωτήματα αλλά επιχειρεί να εμφανιστεί και ως τιμητής. Ξεπέρασε κάθε όριο κυνισμού, θρασύτητας και περιφρόνησης δημοκρατικών κανόνων».
Ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, υπογράμμισε πως «είναι απαράδεκτες όλες οι παρακολουθήσεις και δεν εξαιρούνται αυτές που έχουν τυπική νομιμότητα» ενώ σε άλλο σημείο τόνισε, πως «το κόμμα μας θα κάνει προσπάθεια να γίνει πραγματική έρευνα των υποθέσεων και να αναδειχθούν οι ευθύνες για υποκλοπές…» ρωτώντας «τί έκαναν οι κυβερνήσεις και οι αρχές απέναντι στις καταγγελίες του ΚΚΕ…; Μήπως κάποιος δεν ήθελε καθόλου να διαλευκανθεί η υπόθεση στο ΚΚΕ; Αυτά γεννούν σοβαρά ερωτηματικά που πρέπει να διερευνηθούν. Ερωτηματικά για ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ από 2016 ως το 2019 και της ΝΔ από το 2019 μέχρι σήμερα».
Να σημειωθεί, ότι κατά την έναρξη της συζήτησης, ο Πρόεδρος της Βουλής, Κώστας Τασούλας, ανέφερε ότι η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας θα συνεδριάσει [σ.σ.: Πέμπτη 1/9] προκειμένου να ακροαστεί τον τέως διοικητή της ΕΥΠ Π. Κοντολέων, το διάδοχό του Θ. Δεμίρη, τον πρόεδρο της ΑΔΑΕ Χ. Ράμμο κ.α.
ΑΙΣΘΗΣΗ ΑΠΟ ΔΗΛΩΣΗ ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ
Προηγουμένως, η βουλευτής Λάρισας και κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Ευαγγελία Λιακούλη, μιλώντας στη συζήτηση για την εξεταστική επιτροπή του σκανδάλου των παρακολουθήσεων, κατήγγειλε πως ήταν και η ίδια θύμα παρακολούθησης, κατηγορώντας προσωπικά τον ίδιο τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.
Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ αναρωτήθηκε χαρακτηριστικά: «Γιατί με παρακολουθούσατε κύριε πρωθυπουργέ;», συμπληρώνοντας πως, εκτός από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που συνομιλούσαν με τον κύριο Ανδρουλάκη, ήταν και δημοσιογράφοι.
Την ίδια στιγμή, για αναπάντητα ερωτήματα γύρω από την παρακολούθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Νίκου Ανδρουλάκη, μίλησε ο βουλευτής της ΝΔ και πρώην υπουργός, Θόδωρος Ρουσόπουλος, προτείνοντας μάλιστα και ανεξάρτητη έρευνα της Δικαιοσύνης στην οποία ο κ. Ανδρουλάκης θα καταθέσει.
«Έχουν μείνει αναπάντητα ερωτήματα γιατί παρακολουθείτο ο κ. Ανδρουλάκης, με ποια στοιχεία ο Εισαγγελέας έδωσε την άδεια για την παρακολούθηση» είπε ο κ. Ρουσόπουλος, αναφερόμενος στην υπόθεση των υποκλοπών μιλώντας στο Open και πρόσθεσε: «Καταθέτω πρόταση αν θέλουμε να βγάλουμε συμπεράσματα πέραν της Εξεταστικής, αν θέλουμε να μην κουκουλωθεί τίποτα, θα μπορούσε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να ξεκινήσει δική του έρευνα στην οποία να καταθέσει και ο κ. Ανδρουλάκης».
Στη δημοσιογραφική επισήμανση ότι είναι εκτός γραμμής της ΝΔ αυτές οι θέσεις που εκφράζει, ο κ. Ρουσόπουλος σημείωσε ότι στη γραμμή που λέει ο πρωθυπουργός «όλα στο φως» προτείνω ανεξάρτητη έρευνα της Δικαιοσύνης για την παρακολούθηση Ανδρουλάκη και συμπλήρωσε: «Εγώ λέω ότι η χώρα ταλανίζεται από μία υπόθεση η οποία δεν είναι ασήμαντη, αλλά μπορεί να μην είναι ούτε τεράστια όπως παρουσιάζεται».
Κληθείς να σχολιάσει τις δηλώσεις Ρουσόπουλου, που από πολλούς ερμηνεύονται ως διαφοροποίηση από την επίσημη κυβερνητική γραμμή για τις υποκλοπές, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γιάννης Οικονόμου, περιορίστηκε να απαντήσει: «Δε σχολιάζω δημόσια τοποθετήσεις στελεχών και βουλευτών της ΝΔ».
Την ίδια στιγμή, η πρώην υπουργός Εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη, και ο βουλευτής, Μάξιμος Χαρακόπουλος, ζήτησαν αλλαγή του εκλογικού νόμου, προς την κατεύθυνση σταθερών κυβερνήσεων, άποψη που φέρεται να απηχεί πολλούς στο εσωτερικό της ΝΔ.
Eίναι πρόδηλον ότι βιώνουμε το τέλος των ιδεολογικών και την κατάρρευση πάσης παραδοσιακής αξίας αλλά και την ράγδην προώθηση, υπό των υπερ-εθνικών διευθυντηρίων της επιβολής μίας Νέας Τάξης πραγμάτων, τόσο κοινωνιολογικής, δια της οποίας εγκαθιδρύεται και παγιώνεται δια Νόμου ο άλογος αντεστραμμένος κόσμος (η κυριαρχία των Λ.Ο.ΑΤΚΙ ως το κατισχύον φύλο των ελίτ), όσο και η λυσσώδης κατάλυσις οιασδήποτε πολιτισμικής ταυτότητας του εκάστοτε έθνους, τούτο δε επιτυγχάνεται υποδορίως και παντί προσφώρω τρόπω, δια μέσου της παιδείας, δια της παραχάραξης της ιστορίας και τη λεηλασία της γλώσσας, ούτως ώστε ούτως εν δέοντι καιρώ, να πραγματωθεί ο ακρωτηριασμός της πολιτικής μας εν γένει παραδόσεως.
Εις επίρρωση του άνωθεν δόγματος της εθνικής αποδόμησης συντείνει και η ευθεία και δημόσια δήλωση τοσούτον της Προέδρου της Δημοκρατίας όσον και του Πρωθυπουργού, οι οποίοι καταφάσκουν ομού και συλλήβδην, διαμηνύοντες ότι το οξύ δημογραφικό πρόβλημα, της Πατρίδας μας, δέον όπως επιλυθεί αμελλητί, μέσω την ανελέγκτου ροής των μεταναστών, αντί να δοθούν ισχυρά οικονομικά ελατήρια προς τις οικογένειες, δοθέντος ότι, η προστασία της ελληνικής οικογένειας ως ο κολοφών του έθνους απολαμβάνει εισέτι περιόπτου Συνταγματικής κατοχυρώσεως.
Έτι περαιτέρω, η σφυρηλάτηση της εθνικής μας ταυτότητας πνέει τα λοίσθια, καίπερ αποτελεί τον ακρογωνιαίο και ακροτελεύτιο λίθος της εθνικής ομοψυχίας της συλλογικής προόδου και εξέλιξης, δοθέντος ότι τούτο κατοχυρώνεται ρητώς εις μία σωρεία διατάξεων του Συντάγματος και εν κατακλείδι συμπυκνώνεται εύγλωττα εις την επιτομή του Συνταγματικού πατριωτισμού προς προάσπιση της λαϊκής κυριαρχίας κατ’ άρθρο 120 του Συντάγματος, η ελαύνουσα Νέα Τάξη πραγμάτων, δηλονότι συνιστά οργανικό απότοκο της πολύφερνης επιβαλλόμενης παγκοσμιοποιήσεως.
Οι μηχανισμοί του συστήματος έχουν επιστρατεύσει προσφυείς πρακτικές ενός νεοπαγούς ολοκληρωτισμού οινοεί Σιδηρούν Παραπετάσματος, δια του οποίου έχει εγκαθιδρυθεί η σύγχρονη θρησκεία της πολιτικής ορθότητας, υπό τις ερπύστριες της οοίας, συνθλίβονται και εξοστρακίζονται οι αντίθετες απόψεις οι οποίες κλυδωνίζουν, αμφισβητούν και υποσκάπτουν την εδραιωμένη, δια της κλιμακούμενης και πολύπτυχης φαιάς προπαγάνδας των αργυρώνητων συστημικών μέσων μαζικής εξαπατήσεως, αυθεντική «αλήθεια» των κοσμο-εξουσιαστών.
Εξ αυτού λοιπόν του λόγου, ως συνάγεται αιτιωδώς εκ των ανωτέρω, το έθνος πλήττεται ως συλλογικό αγαθό μνήμης, καίτοι αποτελεί ανυπερθέτως το συνεκτικό διαχρονικό αρμό των λαών και ενέχει τα συστατικά δομικά στοιχεία της διηνεκούς προόδου και μετεξέλιξης ενός πολισμού, αρχής γενομένης της ιδρύσεως του, όπως τούτος διαμορφώνεται αναπόδραστα και μετασχηματίζεται δια των χρόνιων ωσμώσεων και αλληλεπιδράσεων εις το διάβα των αιώνων.
Σήμερον, το έθνος καταφρονείται και ταυτίζεται συκοφαντικά και επιστημονικώς άτοπα με τις έννοιες φασισμός, Ναζισμός, μισαλλοδοξία, ρατσισμός, δηλαδή υπόκειται εσκεμμένα υπό τις μειωτικές αυτές έννοιες, ούτως ώστε να καλλιεργηθεί τεχνηέντως εις το συλλογικό υποσυνείδητο της αδαούς υδαρής μάζας, ότι το έθνος συμψηφίζεται με ακραίες ιδεολογίες των ολοκληρωτικών καθεστώτων του μεσοπολέμου.
Απορίας άξιον, καθίσταται ότι ο Σταλινισμός ως συγγενής έννοια και μείζονα έκφανση του ολοκληρωτισμού, κοινή μήτρα ή άλλως γενική συνισταμένη όλων των αντίστοιχων ιδεολογικών τάσεων, εν Ελλάδι έχει αμνηστευτεί και επικρατεί ιδεολογικά εξωραϊσμένος προς την κοινωνία, ως πρόταγμα των εθνών.
Εν τω πλαισίω αυτής της ιδεολογικής συγχύσεως, το τέλος των εθνών και των παραδόσεων κατισχύει ο ισοπεδωτισμός και ο κοινωνικός μηδενισμός, ένθα άπαντα τα έθνη ευθυγραμμίζονται εις τα εξαναγκαστικά κελεύσματα της παγκοσμιοποιήσεως, απεμπολώντας πάσα μορφή εθνικής κυριαρχίας, ετερότητας και αξιοπρέπειας.
Η πολιτική ανωριμότητα του Ελληνικού λαού καθίσταται παροιμιώδης καθότι, αδυνατεί να συνειδητοποιήσει με ενάργεια και να διαγνώσει τα γενεσιουργά αίτια της σημερινής πολιτικής καταστάσεως, λαμβάνοντας υπόψιν ασφαλώς και της διαστρέβλωσης της ιστορίας αλλά και το ρόλο των μυστικών υπηρεσιών.
Εν τη Ελλάδι, η συνθετική ερμηνεία των γεγονότων και η συνδυαστική επισκόπηση εξικνείται άχρι την περίοδο της επταετίας, ουδέποτε υπήρξε έκτοτε κριτική δια την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και τον απόηχο της τραγωδίας εις την Κύπρο (20-7 και 14-8-1974 Αττίλας 1 και 2 της Τουρκίας κατά της μαρτυρικής Μεγαλόνησου, μετά την ενδιάμεση κατάρρευση των διαβουλεύσεων της Γενεύης διαρκούσης της εκεχειρίας αρχής γενομένης εκ της 24-7/13-8/1974), επί μάλλον και μάλλον περαιτέρω, ουδείς επέκρινε την κατάλυση των θεσμών, κατά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, και τον ακρωτηριασμό της Ελληνικής γλώσσης καθώς και συνακολούθως την αμαύρωση της ιδίας αυτής ταύτης, της Δημοκρατίας επί περιόδω του ΠΑΣΟΚ, όπως τη διασπάθιση της δημόσιας περιουσίας, την ηττοπαθή στάση της Ελλάδας εις τα εθνικά ζητήματα, τη διαχείριση της Κρίσεων των Ιμίων, αλλά και τα μέχρι τούδε ενεστώτων των χρόνων, ήτοι: τα επαχθή μνημόνια αλλά και το αφήγημα της δημόσιας υγείας επ ονόματι της οποίας κατελύθη εκ βάθρων και ολικώς η ανθρώπινη αξία αλλά και παν ψήγμα νομικού πολιτισμού.
Η πολιτική όζει, οι θεσμοί -ιδίως η φερόμενη ως τρίτη εξουσία- κύπτει υποτακτικά το γόνυ προς την εκάστοτε εκτελεστική εξουσία, η ιστορία κιβδηλοποιείται, ως εκ τούτου η αλλοτρίωση υπερεκχειλίζει εις μέγιστο βαθμό και η εθνική κυριαρχία απόλλυται, ως εκ τούτου ελλείψει ορθής και εμβριθούς αυτοκριτικής αείποτε θα πάσχουμε και θα είμεθα ακουσίως, πλην όμως, εκ βαρείας αμέλειας ευεπίφοροι και υπαίτιοι να συνθλιβούμε από τους επίβουλους εχθρούς μας, οι οποίοι κατά το πλείστον κείνται εντός των πυλών, διότι η κερκόπορτα έχει ανοίξει ορθάνοικτα.
Ως έπος ειπείν, ας παραμείνουμε με το όπλο παρά πόδα και το δάκτυλο επί των τύπων των ήλων, ούτως ώστε ανανήψαντες να συμπήξουμε θεσμικά και σύννομα ένα αρραγές ενιαίο μέτωπο κατά της θεσμικής συμμορίας, η οποία δρα ως δούρειος ίππος των εξωεθνικών συμφερόντων, τα οποία ακολούθως αντιμετωπίζουν την πατρίδα μας ως αποικεία, μόνον τοιουτοτρόπως θα πιθανολογήσομε αναλύοντας τα συμεβεβηκότα τι επέλθει εις την πατρίδα μας δια των συμβησομένων.
Γιατί η Τουρκία θυμήθηκε τους S-300
και τα νέα «κόλπα» με πτήσεις drones
Μια νέα τακτική, με στόχο την ενοχοποίηση της Ελλάδας για την ένταση στην περιοχή του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου και συγχρόνως την απόκτηση επιχειρημάτων και εντός του ΝΑΤΟ, για την προώθηση της θέσης για αποστρατικοποίηση των νησιών αλλά και για τη νομιμοποίηση της απόκτησης εκ μέρους της των ρωσικών S-400, υιοθετεί τις τελευταίες εβδομάδες η Τουρκία.
Οι συνεχείς καταγγελίες για «παρενοχλήσεις τουρκικών μαχητικών από ελληνικά μαχητικά» απαντώνται δια της διπλωματικής οδού από την Αθήνα, όμως δημιουργούν προβληματισμό στο ΝΑΤΟ και προκαλούν «αμυντική» στάση των επιτελών της Συμμαχίας, που ακολουθούν την πάγια γραμμή για μη εμπλοκή στις ελληνοτουρκικές διαφορές.
Η Τουρκία επιχειρεί να επενδύσει όμως και στο γεγονός, ότι όχι μόνο η ίδια αλλά και οι Αμερικανοί δεν αναγνωρίζουν ως εναέριο χώρο της Ελλάδας τα 10 ν.μ. και έτσι θεωρεί ότι μπορεί να εμφανίσει την Ελλάδα ως παρανομούσα, όταν αναγνωρίζει και αναχαιτίζει αεροσκάφη τα οποία χωρίς σχέδια πτήσης εισέρχονται στον εναέριο χώρο μεταξύ των 6 και 10 ν.μ..
Η Τουρκία, μετά από σχεδόν 24 χρόνια, θυμήθηκε τους S-300, οι οποίοι είχαν αγοραστεί από την Κύπρο, αλλά λόγω της αντίδρασης της Τουρκίας και με τις ευλογίες των Αμερικανών, κατέληξαν τελικά με απόφαση της κυβέρνησης Κληρίδη και με ισχυρή παρότρυνση της κυβέρνησης Σημίτη, στην Κρήτη.
Η καταγγελία της Τουρκίας, ότι τουρκικά μαχητικά εγκλωβίστηκαν από τα ραντάρ των S-300 (κάτι που διαψεύστηκε από ελληνικές στρατιωτικές πηγές), δεν έχει ως στόχο μόνο να προβάλει την Ελλάδα ως υπεύθυνη για την πρόκληση εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.
Αλλά με την έγερση του ζητήματος αυτού, η Τουρκία επιδιώκει να πείσει ότι δεν είναι η μοναδική χώρα του ΝΑΤΟ που έχει στην κατοχή της ρωσικά πυραυλικά συστήματα και συνεπώς είναι άδικη η «τιμωρία» που υφίσταται από τις ΗΠΑ με την επιβολή κυρώσεων για την προμήθεια των υπερσύγχρονων S-400.
Βεβαίως, κάθε άλλο παρά είναι συγκρίσιμες οι δύο υποθέσεις, καθώς οι S-300 κατέληξαν στην Ελλάδα με πρωτοβουλία των Αμερικανών, προκειμένου να αποφευχθεί μια επικίνδυνη κλιμάκωση στην Κύπρο (1998) και εντάχθηκαν επιχειρησιακά στο αντιαεροπορικό σύστημα της Ελλάδας με τρόπο συμβατό με τις συμμαχικές υποχρεώσεις.
Αντιθέτως η Τουρκία, σε μια περίοδο που άρχιζαν να διαφαίνονται τα πρώτα βαριά σύννεφα στις σχέσεις τής Ρωσίας με τη Δύση και αντιδρώντας στην άρνηση των Αμερικανών να δεχτούν τους τελεσιγραφικούς όρους για τις προϋποθέσεις απόκτησης των Patriot, στράφηκε προς τον Β. Πούτιν εξασφαλίζοντας την αγορά των S-400, οι οποίοι αποτελούν απειλή για τα αμερικανικά μαχητικά F-35.
Η κίνηση της Τουρκίας όμως είχε και πολιτικό περιεχόμενο, καθώς ήθελε με την αγορά των S-400 να δείξει την αυτονομία της έναντι των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ αλλά και της Δύσης, και τη δυνατότητα της να κινηθεί σε άλλες κατευθύνσεις.
Όμως, η σύγχυση την οποία προκαλεί με την «καταγγελία» περί λοκαρίσματος τουρκικών μαχητικών από τους S-300 που έχουν τη βάση τους στην Κρήτη, θα χρησιμοποιηθεί επικοινωνιακά από το τουρκικό λόμπι στις ΗΠΑ, που προσπαθεί με κάθε τρόπο και ξοδεύοντας εκατομμύρια δολάρια, να υπονομεύσει τη στάση του Κογκρέσου που έχει επιβάλει κυρώσεις λόγω της αγοράς των S-400 και απειλεί να μπλοκάρει την πώληση F-16 στην Τουρκία.
Όμως οι τουρκικές καταγγελίες, έρχονται σε μια περίοδο που, σύμφωνα με πληροφορίες, και η Αθήνα έχει επιλέξει μια περισσότερο αποφασιστική στάση στον αέρα του Αιγαίου. Το ΓΕΕΘΑ έχει δώσει, σύμφωνα με πληροφορίες, οδηγίες για πιο «σφιχτό μαρκάρισμα» των Τούρκων όταν προβαίνουν σε παραβιάσεις του ΕΑΧ και παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας, ακόμη και όταν βαφτίζουν τις τουρκικές ασκήσεις και εξόδους αεροσκαφών, ως «Νατοϊκές».
Η ευρηματικότητα της Τουρκίας όμως δεν εξαντλείται σε όλα αυτά. Στις 28 Αυγούστου εξέδωσε παράτυπη ΝΟΤΑΜ για πτήσεις DRONES στο Αιγαίο για «περιβαλλοντική προστασία και αποστολές υποστήριξης Ερευνας και Διάσωσης» σε περιοχές που κάλυπταν ακόμη και το μέσον του Αιγαίου.
Είχε προηγηθεί υποβολή αιτήματος στις αρμόδιες Ελληνικές Αρχές το οποίο όμως τροποποιήθηκε, καθώς οι περιοχές αυτές επικάλυπταν περιοχές εθνικής κυριαρχίας και βεβαίως την περιοχή ελληνικής αρμοδιότητας για Έρευνα και Διάσωση, τις οποίες σκοπίμως η τουρκική ΝΟΤΑΜ χαρακτήριζε «διεθνή εναέριο χώρο».
Οι ελληνικές Αρχές με τη ΝΟΤΑΜ που εξέδωσαν χαρακτηρίζουν «άκυρη» την τουρκική Αναγγελία, καθώς αντιβαίνει τους κανόνες του ICAO και αφορούν περιοχή που η υπεύθυνη Αρχή είναι η Ελληνική και επισημαίνει ότι η απόρριψη του τουρκικού αιτήματος έγινε, εφόσον αυτό δεν ήταν συμβατό με τους κανόνες του ICAO καθώς και με το διεθνές δίκαιο, ενώ η τουρκική ΝΟΤΑΜ «επικαλύπτει περιοχές εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας» και την SEARCH AND RESCUE REGION που είναι υπό ελληνική ευθύνη, μέσω του συντονισμού του Κέντρου του Πειραιά (JRCC PIRAEUS).
Οι ελληνικές Αρχές προειδοποιούν, ότι με τη στάση της η Τουρκία όχι μόνο αδιαφορεί για την ασφάλεια της Γενικής Εναέριας κυκλοφορίας εντός του FIR Αθηνών αλλά προκαλεί επίσης αναστάτωση στην Πολιτική Αεροπορία, ζητώντας τη μακρόχρονη δέσμευση του εναέριου χώρου και μπλοκάροντας τις πιο οικονομικές πτήσεις, θέτοντας σε κίνδυνο «την αποτελεσματικότητα και κανονικότητα της διεθνούς αεροπορικής κυκλοφορίας» και συνεπώς δηλώνει η Ελληνική Αρχή ότι «οι περιοχές που ζητήθηκαν (από την Τουρκία) δεν είναι διαθέσιμες».
Η Τουρκάλα ποπ τραγουδίστρια Γκιουλσέν που συνελήφθη για αστείο σχετικά με τα θεοκρατικά σχολεία στην Τουρκία (φωτ.: instagram.com/gulsen)
Το Ισλάμ στην Τουρκία, μετά την επικράτηση του Κεμάλ, τέθηκε υπό σχετικό περιορισμό και σε ορισμένες περιπτώσεις υπό διωγμό. Ο ίδιος ο Μουσταφά Κεμάλ και οι επίγονοί του, οικοδόμησαν με τη βία ένα φαινομενικά δυτικότροπο κοσμικό κράτος, με την κοινωνία όμως να διατηρεί αρκετά χαρακτηριστικά της Οθωμανικής περιόδου.
Το πολιτικό Ισλάμ έκανε την εμφάνισή του για πρώτη φορά στους κόλπους του Δημοκρατικού Κόμματος του Αντνάν Μεντερές, ο οποίος οδηγήθηκε στην αγχόνη τις 17 Σεπτεμβρίου 1961, στη φυλακή του Ιμραλί, στη θάλασσα του Μαρμαρά.
Τη σκυτάλη του πολιτικού Ισλάμ έλαβε ο Νετζμετίν Ερμπακάν, ένας πανέξυπνος πολιτικάντης, ο οποίος πέρασε διά πυρός και σιδήρου, μέχρι που έγινε πρωθυπουργός, στις 28 Ιουνίου 1996, για να υποχρεωθεί σε παραίτηση στις 18 Ιουνίου 1997. Λίγους μήνες πριν είχε προηγηθεί, από τους στρατηγούς, το μεταμοντέρνο πραξικόπημα της 28ης Φεβρουαρίου εναντίον της κυβέρνησής του.
Όσο ο Νετζμετίν Ερμπακάν αποτελούσε «κόκκινο πανί» για τους στρατηγούς, μια τετράδα νέων πολιτικών, που είχαν ανδρωθεί πολιτικά στα «γόνατα» του Ερμπακάν, αποφάσισαν να ιδρύσουν το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), ένα φαινομενικά μετριοπαθές ισλαμικό κόμμα, με «νέες ιδέες». Από την ιδρυτική τετράδα, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Αμπντουλάχ Γκιούλ, Αμπντουλατίφ Σενέρ και Μπουλέντ Αρίντς, ο μόνος που έμεινε στο κόμμα είναι ο Ερντογάν, ενώ ο Αρίντς είναι και δεν είναι στο ΑΚΡ, μια που θεωρείται στενός φίλος του Γκιουλέν.
Από τα πρώτα χρόνια, το «μετριοπαθές πολιτικό Ισλάμ» που υποτίθεται ότι πρέσβευε ο Ερντογάν και η παρέα του, είχε γοητεύσει τους πολιτικούς συμβούλους των κυβερνήσεων της Δύσης, σε Ουάσιγκτον, Βερολίνο και Βρυξέλλες, γι’ αυτό και έτυχε της στήριξης της Δύσης, εναντίον των ισχυρών μηχανισμών του κεμαλικού κράτους που το πολεμούσαν.
Τελικά, το ΑΚΡ επικράτησε, ο Ερντογάν επικράτησε, μόνο που το «μετριοπαθές πολιτικό Ισλάμ» που υποτίθεται ότι πρέσβευε, σταδιακά αποκαλύπτει το πραγματικό του πρόσωπο.
Ισλαμικά τάγματα, φατρίες, ταρικάτ, ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στην Ανατολία, με τα μέλη τους να είναι πλέον πάνω από δέκα εκατομμύρια. Μια ολόκληρη γενιά Τούρκων «διαπαιδαγωγείται» με τα νάματα το Ερντογανικού Ισλάμ, η παιδεία σε όλες τις κλίμακες της εκπαίδευσης είναι υπό τον έλεγχο ισλαμοφασιστών, η αστυνομία το ίδιο, ο στρατός έπαψε πια να είναι το άντρο των κεμαλιστών και έχουν παρεισφρύσει στις τάξεις του ισλαμιστές. Μέχρι και η Δικαιοσύνη, που εθεωρείτο κι αυτή κάστρο του κεμαλισμού, έχει γίνει υποχείριο του Ερντογάν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η περίπτωση της τραγουδίστριας Γκιουλσέν, η οποία τον Απρίλιο, κατά τη διάρκεια συναυλίας της, αναφερόμενη σε συνάδελφό της μουσικό, με το παρατσούκλι (ιμάμης), αστειευόμενη, είπε: «Αυτός έχει σπουδάσει σε θεοκρατικό λύκειο, από κει προέρχεται η διαστροφή του». Είναι προφανές ότι το είπε χάριν αστειότητας και ότι αναφερόταν σε συγκεκριμένο άτομο, ο οποίος μάλιστα είναι φίλος της και δεν παρεξηγήθηκε. Και μίλησε για διαστροφή, γιατί έχουν γίνει πολλές καταγγελίες ότι στα θεοκρατικά λύκεια (İmam Hatip), γίνονται σεξουαλικές επιθέσεις και σε αγόρια και σε κορίτσια. Όταν είπε αυτά τα λόγια η Γκιουλσέν, το κοινό που την άκουγε, γέλασε και χειροκρότησε, γιατί αντιλήφθηκε ότι πρόκειται για αστεϊσμό, τον οποίον αντιλήφθηκε και τον δέχτηκε και ο ίδιος ο μουσικός, για τον οποίο έκανε την αναφορά αυτή.
Την Πέμπτη, 25 Αυγούστου, το βίντεο με το συγκεκριμένο απόσπασμα από εκείνη τη συναυλία κυκλοφόρησε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης και την ίδια στιγμή το #GülşenTutuklansın, που σημαίνει #Να συλληφθεί η Γκιουλσέν, έγινε το δημοφιλέστερο tag στην Τουρκία.
Κινητοποιήθηκε η Αστυνομία, συνέλαβε την Γκιουλσέν, προσήχθη στον εισαγγελέα που αποφάσισε την προφυλάκισή της.
Τις ώρες που γράφονται αυτές οι γραμμές, υπάρχουν δύο τάσεις στην Τουρκία. Η μια είναι η τάση του σκοταδισμού, που απαιτεί η Γκιουλσέν να ριφθεί στην πυρά. Η τάση αυτή είναι η ισχυρότερη. Η άλλη, είναι η τάση των καλλιτεχνών που αντιστέκονται στο σκοταδισμό, των νομικών που σέβονται τον εαυτό τους, των δημοκρατών που βλέπουν το σκοτάδι του θρησκευτικού φανατισμού να σκεπάζει μια χώρα 80 εκατομμυρίων ανθρώπων.
Εκείνοι που στήριξαν τον Ερντογάν και το «μετριοπαθές Ισλάμ» που υποτίθεται ότι εκπροσωπούσε, τώρα έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στους διαδόχους του Ερντογάν στην εξουσία, στα έξι κόμματα της αντιπολίτευσης. Και πάλι θα αποδειχτεί ότι ποντάρουν σε κουτσά άλογα, γιατί η Τουρκία όλα αυτά τα χρόνια έχει διολισθήσει στο σκοταδισμό.
Οι μόνες δυνάμεις που μπορούν να απωθήσουν το σκοταδισμό από την Τουρκία και να φέρουν το φως και τη δημοκρατία, είναι οι Κούρδοι και οι Αλεβίτες. Μόνο αυτοί μπορούν να σπάσουν το απόστημα και να οδηγήσουν την Τουρκία στην κάθαρση.
Μόνο που αυτοί δεν έχουν φίλους ή εάν έχουν είναι ελάχιστοι, στα κέντρα λήψεως αποφάσεων στην Ουάσιγκτον, τις Βρυξέλλες, το Λονδίνο και το Βερολίνο.
Κλείνοντας, να τονίσουμε ότι η Γκιουλσέν δεν είναι κρατούμενη, είναι αιχμάλωτη ενός διεστραμμένου καθεστώτος.
FILE PHOTO: Vials with Pfizer-BioNTech and Moderna coronavirus disease (COVID-19) vaccine labels are seen in this illustration picture taken March 19, 2021. REUTERS/Dado Ruvic/Illustration/File Photo
Κι ενώ τα πανδημικά κύματα δεν έχουν ακόμα καταλαγιάσει, νέα τρικυμία προκαλεί η δικαστική διαμάχη που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στην εταιρία βιοτεχνολογίας Moderna και τις Pfizer και BioNTech.
Εδώ και λίγα εικοσιτετράωρα, η αμερικανική εταιρία Moderna κατέθεσε μήνυση κατά του αμερικανικού φαρμακευτικού κολοσσού Pfizer και της γερμανικής BionTech, για την αντιγραφή της πατέντας που σχετίζεται με την ανάπτυξη του πρώτου εμβολίου κατά του κορωνοϊού. Σύμφωνα με την κατατεθείσα μήνυση, η Moderna ισχυρίζεται ότι η mRNA τεχνολογία, την οποία ανέπτυξε την τελευταία δεκαετία πριν το ξέσπασμα της πανδημίας, αντιγράφηκε.
Η μήνυση, με την οποία η Moderna ζητά αποζημίωση για την οικονομική ζημιά που υπέστη, κατατέθηκε και στην Αμερική και στη Γερμανία. Ο ένας αντίδικος, η Pfizer, δήλωσε μέσω των εκπροσώπων της έκπληκτη από τη μηνυτήρια αναφορά και τόνισε πως θα υπερασπιστεί ένθερμα τα πνευματικά της δικαιώματα (σχετικά με την ανάπτυξη του εμβολίου) έναντι αυτών των αβάσιμων καταγγελιών.
Σε διευκρινιστική δήλωση της η Moderna επεσήμανε, ότι η Pfizer και η BioNTech αντέγραψαν δύο στοιχεία σχετιζόμενα με την mRNA τεχνολογία του πρώτου εμβόλιου κατά του κορωνοϊού.
Το πρώτο στοιχείο αφορά μία χημική τροποποίηση που επιτεύχθηκε το 2015, κατά την οποία οι επιστήμονες της Moderna κατάφεραν να αποφύγουν μία ανεπιθύμητη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος μετά την έκθεση στο εμβόλιο. Το δεύτερο αφορά τον τρόπο με τον οποίο και τα δύο εμβόλια στοχεύουν την πρωτεΐνη ακίδα στο εξωτερικό περίβλημα του κορωνοϊού. Προχωρώντας σε κάποιες διευκρινίσεις, ο διευθύνων σύμβουλος της Moderna, Stephane Bancel, επισήμανε ότι «καταθέτουμε τη μήνυση για να προστατέψουμε την πλατφόρμα με την πρωτοποριακή mRNA τεχνολογία την οποία δημιουργήσαμε μία δεκαετία πριν την πανδημία και στην οποία επενδύσαμε δισεκατομμύρια δολάρια».
ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ
ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΤΑ MRNA ΕΜΒΟΛΙΑ
Η Moderna είναι μία νέα βιοτεχνολογική εταιρεία που λειτούργησε μόλις το 2010 και ανέπτυξε πρώτη την mRNA τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε στην ανάπτυξη των εμβολίων κατά του κορωνοϊού.
Τα mRNA εμβόλια χρησιμοποιούν ένα μόριο του γενετικού μας κώδικα που λέγεται messenger RNA προκειμένου να επάγουν την ανοσολογική αντίδραση του ανθρώπινου οργανισμού. Όταν το μόριο αυτό έρθει σε επαφή με το ανοσοποιητικό μας σύστημα, το διδάσκει να πυροδοτήσει αντίδραση για να εξολοθρεύσει τον αληθινό ιό.
Από την έναρξη της πανδημίας, η Moderna που ανέπτυξε αυτή την τεχνολογία και την έχει πατεντάρει, δεν επέβαλε την ισχύ των πατεντών, προκειμένου να δώσει τη δυνατότητα και σε άλλες φαρμακευτικές εταιρείες να αναπτύξουν εμβόλια για τον κορωνοϊό τα οποία θα μπορούσαν να διανεμηθούν στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.
Το Μάρτιο του 2022 όταν πλέον βρισκόμασταν σε μεταγενέστερο στάδιο της πανδημίας, η Moderna δήλωσε ότι οι άλλες εταιρίες θα έπρεπε να σεβαστούν τα πνευματικά της δικαιώματα στις χώρες υψηλού εισοδήματος, παρότι μέχρι εκείνη την ημερομηνία δε σκόπευε να ζητήσει αποζημίωση για τη μη ισχύ των πατεντών.
Διαφωνίες σχετιζόμενες με τις πατέντες, δηλαδή με τα πνευματικά δικαιώματα, προκύπτουν συχνά κατά την ανάπτυξη νέας φαρμακευτικής τεχνολογίας και ήδη η Moderna και η Pfizer αντιμετωπίζουν μηνύσεις σχετιζόμενες με τις αντίστοιχες πλατφόρμες mRNA τεχνολογίας που έχουν αναπτύξει.
Επιπλέον, η Moderna έχει μία εξελισσόμενη διαφωνία με το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ, σχετικά με τα κέρδη προερχόμενα από κρίσιμες πατέντες σε αυτή την καινοτόμο τεχνολογία.
Μόλις τον περασμένο Ιούλιο, η γερμανική εταιρία βιοτεχνολογίας Curevac κατέθεσε μήνυση εναντίον της επίσης γερμανικής BioNTech για παραβίαση πατεντών σχετικές με mRNA μόρια, ζητώντας δίκαιη αποζημίωση. Στην τελευταία δικαστική διαμάχη, η Pfizer από τη μεριά της ανακοίνωσε, ότι δεν έχει ακόμα μελετήσει όλη τη μηνυτήρια αναφορά αλλά οι εκπρόσωποι της δηλώνουν έκπληκτοι με αυτή την εξέλιξη, δεδομένου ότι το εμβόλιο (της Pfizer) στηρίχθηκε στη δική της mRNA τεχνολογία.
Γιατί η Τουρκία θυμήθηκε τους S-300
