Συντάκτης: Ευθύμιος Τσιλιόπουλος*
Πηγή: slpress.gr

Η Ευρώπη φαίνεται να βρίσκεται ενώπιον μιας τεράστιας αύξησης των αμυντικών δαπανών. Η δικαιολογία, φαινομενικά, είναι προφανής. Όμως, οι στρατιωτικοί προϋπολογισμοί στην ΕΕ έχουν ήδη διπλασιαστεί, από την τελευταία δεκαετία. Στην πραγματικότητα, η Ευρώπη δε χρειάζεται περισσότερες δαπάνες για να μεταμορφώσει τις σχεδόν ανύπαρκτες ένοπλες δυνάμεις της – χρειάζεται περισσότερη διασυνοριακή συνεργασία.

Λέγεται ότι η άμυνα των χωρών της Ευρώπης, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, είναι ένα ερείπιο, τη στιγμή που Βρυξέλλες και ΝΑΤΟ επισείουν το φόβητρο της ρωσικής επεκτατικότητας. Είναι όντως έτσι; Υπάρχει κάτι που δε φαίνεται τόσο καθαρά από τα καφενεία των Αθηνών, όπου το κόστος της άμυνας πλανιέται βαριά κάτω από το μικρό εθνικό προϋπολογισμό.

Για παράδειγμα, στο κλεινόν άστυ η είδηση για τη διόγκωση του γερμανικού στρατού και της αύξησης των γερμανικών αμυντικών δαπανών, ανασύρουν μνήμες κατοχής. Όμως, σχεδόν αγνοείται ότι κάποια στιγμή η Γερμανία είχε το μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ, μετά τις ΗΠΑ. Σήμερα η Bundeswehr είναι ένα φάντασμα του παλιού εαυτού της, όταν καλούνταν να αντιμετωπίσει τα στρατεύματα του Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Η κατάσταση όντως δεν είναι καλύτερη στις περισσότερες χώρες της ΕΕ και κάπου είναι ακόμα και χειρότερη. Μόνο η Γαλλία διατηρεί στρατιωτική ισχύ, αλλά προσανατολισμένη σε υπερπόντιες επιχειρήσεις εναντίον υποδεέστερων αντιπάλων, π.χ. στην Υποσαχάρια Αφρική. Πάντως, είναι το Παρίσι που διαθέτει τη μόνη πυρηνική δύναμη εντός της ΕΕ, λόγω Brexit.

ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΜΕΣΑ

ΣΕ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ

Η δεκαετία πριν από την εισβολή της Ρωσίας δεν ήταν ακριβώς «χαμένη δεκαετία» για τους Ευρωπαίους στρατιωτικούς, αλλά μάλλον μία δεκαετία άσκοπης δαπάνης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του NATO και του SIPRI, το 2023 οι συνολικές δαπάνες των ευρωπαϊκών μελών της Συμμαχίας στη Γηραιά Ήπειρο ανήλθαν σε πάνω από 3,1 τρισεκατομμύρια δολάρια – πολύ μεγαλύτερες από τη Ρωσία.

Βέβαια το νούμερο είναι παραπλανητικό, καθώς περιλαμβάνει και τις σταθερά αυξανόμενες δαπάνες της Τουρκίας, που στο διάστημα αυτό ξεπέρασαν τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια – ακόμα και τις δαπάνες της Ελλάδας που ήταν σταθερά πάνω από το 2% του ΑΕΠ. Να σημειωθεί ότι οι δαπάνες αυτές περιλαμβάνουν μισθούς και πάγια σταθερά έξοδα (πολύ πάνω από το 50%). Σπάνια οι εξοπλιστικές δαπάνες ξεπερνούσαν το 20% των συνολικών δαπανών, πριν το 2024.

Σήμερα είναι κοινώς αποδεκτό, ότι η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερες δυνάμεις που θα μπορεί να αναπτύξει στο πεδίο. Αλλά η Ευρώπη έχει ήδη 1,47 εκατομμύρια ένστολο προσωπικό – δηλαδή περισσότερους στρατιώτες εν ενεργεία από τις ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα δεν αποτελεί σκάνδαλο που οι ευρωπαϊκοί αμυντικοί προϋπολογισμοί έχουν ήδη αυξηθεί. Το σκάνδαλο είναι ότι η Ευρώπη ξοδεύει και ξόδευε ήδη τόσα πολλά, με ελάχιστο όμως αντίκρισμα: Καμία αποτελεσματική αποτροπή, λίγα αναπτυσσόμενα στρατεύματα, κανένα απόθεμα όπλων – και δη για προμήθεια στην Ουκρανία.

Ένας αναλυτής έκανε τον εξής εύστοχο παραλληλισμό: Φανταστείτε οι ίδιες δαπάνες να πήγαιναν για καθαρή ενέργεια και παρά τις επενδύσεις και τα κονδύλια να λαμβάναμε ελάχιστη αξιοποιήσιμη καθαρή ενέργεια, χωρίς κατάργηση του άνθρακα! Θα αποτελούσε τεράστιο σκάνδαλο, αν ενώπιον μιας νέας ενεργειακής κρίσης θα προχωρούσαμε στο διπλασιασμό των δαπανών γι’ αυτή την άσκοπη πολιτική. Αλλά αυτό κάνει η Ευρώπη με την άμυνα!

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΜΥΝΑ: ΠΟΣΟ

ΑΔΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ

Οι αισιόδοξοι θεωρούν ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο φαίνονται, καθώς στην πραγματικότητα η Ευρώπη έλαβε τουλάχιστον κάποια οφέλη για τα έξοδα της. Αλλά αυτά τα είδαν κυρίως η Γαλλία, η Βρετανία και η Ελλάδα, ενώ στις δαπάνες του ΝΑΤΟ συμμετέχει και η προβληματική σύμμαχος Τουρκία. Με τόσο καθυστερημένη δε αναδιοργάνωση, ακόμη και η Γερμανία θα μπορούσε να βρίσκεται στο δρόμο για τη δημιουργία μιας αξιόπιστης – αποτρεπτικής ισχύος. Θα έκανε τεράστια διαφορά η συμφωνία σε βασικά στοιχεία, όπως ένα κοινό σύστημα αεράμυνας, ή μια περιορισμένη επιλογή αρμάτων μάχης.

Ο πήχης είναι χαμηλός για ορισμένους: Ισχυρίζονται ότι το μόνο που χρειάζεται να κάνει η Ευρώπη για να έχει μια ισχυρή δύναμη, είναι να επιτύχει το μέσο επίπεδο αποτελεσματικότητας του αμερικανικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος. Αντίθετα, οι πιο κυνικοί βλέπουν παιδαριώδη τον ισχυρισμό περί «μπαρόκ μιλιταρισμού» της Ευρώπης: Θεωρούν ότι μόνο οι πολύ αφελείς πιστεύουν ότι οι στρατιωτικές δαπάνες αφορούν πρωτίστως την εθνική ασφάλεια και όχι το κέρδος!

Η σπατάλη κάθε άλλο παρά ακούσιο σφάλμα είναι. Πώς αλλιώς εξηγείται το σύστημα τιμολόγησης που χρησιμοποιείται για την πληρωμή πανάκριβων οχημάτων, αλλά και το ό,τι η συντριπτική πλειονότητα των στρατιωτικών προμηθειών από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά κράτη παραμένει εντός εθνικών συνόρων; Κανείς που ενδιαφέρεται πραγματικά σοβαρά να αποκτήσει χρησιμοποιήσιμα όπλα, σε επαρκή ποσότητα και σε αξιοπρεπή τιμή, δε θα προχωρούσε με αυτόν τον τρόπο.

Τόσο οι αισιόδοξοι, όσο και οι κυνικοί, έχουν δίκιο. Όμως, κανενός οι απόψεις δεν ισχύουν αυτή τη στιγμή. Η κοινή λογική λέει ότι η κρίση στην ευρωπαϊκή άμυνα είναι πραγματική και επείγουσα. Αφού η Ευρώπη ξόδεψε περισσότερα από τρία τρισεκατομμύρια δολάρια σε διάστημα μιας δεκαετίας, κατάφερε κυριολεκτικά να μείνει χωρίς σχεδόν καμία στρατιωτική ικανότητα! Τώρα η Ευρώπη αναζητά να ξοδεύει ορθώς τα χρήματα, αφού έχει ήδη κατασπαταλήσει όλα τα προηγούμενα!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ  

Για να μην αποτελέσουν μία ακόμα συνταγή καταστροφής, αυτές οι επιπλέον δαπάνες θα πρέπει να συνδεθούν με αλλαγές-τομές. Στην πραγματικότητα, η κοινή αμυντική πολιτική δεν απαιτεί περισσότερα χρήματα, απλώς περισσότερη διασυνοριακή συνεργασία. Για να δικαιολογηθεί η αύξηση των αμυντικών δαπανών θα πρέπει να γίνει ακράδαντα πιστευτό ότι τα νέα κονδύλια θα μετατρέψουν τα λείψανα των ευρωπαϊκών στρατιωτικών δυνάμεων του 20^ού αιώνα σε μαχητικές δυνάμεις του 21^ου αιώνα, έτσι ώστε η ποσοτική αύξηση των δαπανών να επιφέρει με κάποιο τρόπο και μία ποιοτική βελτίωση.

Τα αμυντικά σχέδια της Ευρώπης είναι τεράστια και θα επιβάλουν σημαντική πίεση στους ήδη πιεσμένους προϋπολογισμούς. Το ελάχιστο που οφείλουν οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες στους πολίτες τους είναι η πλήρης διαφάνεια σχετικά με το τεράστιο στοίχημα που αναλαμβάνουν.

Το ζήτημα δεν είναι καθόλου απλό: Δεν αναφερόμαστε σε μία καθυστερημένη ενίσχυση μιας κατά τα άλλα υγιούς στρατιωτικής μηχανής, αλλά για ένα μεγάλο στοίχημα πολλών τρισεκατομμυρίων ευρώ που προσδοκά να διορθώσει ένα ξεχαρβαλωμένο αμυντικό τοπίο…

*Ο Ευθύμιος Τσιλιόπουλος σπούδασε με υποτροφία (σε όλα τα στάδια) πολιτικές επιστήμες και ιστορία με minor στην αρχαιολογία στο College of Wooster στις ΗΠΑ. Μεταπτυχιακό σε συγκριτική πολιτική και διεθνείς σχέσεις στο Ohio State University. Είναι δημοσιογράφος, διαπιστευμένος στο υπουργείο Άμυνας επί 20ετία. Επίσης, είναι συγγραφέας εμπιστευτικών πολιτικών και στρατιωτικών δοκιμίων αλλά και μελετών πιστοποίησης (due diligence) για επιλεγμένους εντολοδόχους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Ο κυβερνήτης του Τέξας, Γκρεγκ Άμποτ, καταδικάζει το τελεσίγραφο 30 ημερών του ιμάμη του Χιούστον και επιβάλλει την απαγόρευση σε όλη την πολιτεία

Του Τζάκσον Ράιτ
Πηγή: Patriot Journal
pjnewsletter.com/texas-abbott-houston-ban/

Όταν κάποιος χτυπά την πόρτα σας απαιτώντας να αλλάξετε τον τρόπο ζωής σας, οι περισσότεροι Αμερικανοί ξέρουν ακριβώς τι να κάνουν με αυτήν την πόρτα. Αλλά στο Χιούστον, ορισμένοι επισκέπτες δε δέχονται το ΟΧΙ ως απάντηση. Δεν πουλάνε περιοδικά ούτε διαδίδουν τον καλό λόγο – εκδίδουν τελεσίγραφα που υποστηρίζονται από απειλές για δημόσιες διαμαρτυρίες και μποϊκοτάζ. Οι σκηνές που εκτυλίσσονται στο Τέξας θα πρέπει να ανησυχούν κάθε Αμερικανό που εκτιμά την ατομική ελευθερία.  

Διότι έχει προκύψει μια συντονισμένη εκστρατεία, που στοχεύει τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων με ένα απλό μήνυμα: συμμορφωθείτε με τις θρησκευτικές μας απαιτήσεις ή αντιμετωπίστε τις συνέπειες. Είναι το είδος της τακτικής εκφοβισμού που θα περίμενε κανείς σε ορισμένες ευρωπαϊκές γειτονιές, όπου οι τοπικές αρχές έχουν ήδη παραδώσει τον έλεγχο, αλλά όχι στην καρδιά του Τέξας. 

Αυτό που ξεκίνησε ως μεμονωμένα περιστατικά στη μουσουλμανική κοινότητα του Χιούστον αποκαλύφθηκε ως κάτι πολύ πιο φιλόδοξο. Ο τοπικός ιμάμης F. Qasim ibn Ali Khan του Masjid At-Tawhid ηγείται διαδηλώσεων εναντίον μουσουλμανικών καταστημάτων, που τολμούν να πουλήσουν προϊόντα που θεωρεί απαγορευμένα από τον ισλαμικό νόμο. Χοιρινό, αλκοόλ, λαχεία, καθημερινά προϊόντα που οι Αμερικανοί έχουν την ελευθερία να αγοράζουν και να πουλούν. 

Σύμφωνα με την «Daily Wire» ο Ιμάμης έλεγε: «Μόλις ξεκινάμε. Σε 30 ημέρες θα πάμε σε όλη την πόλη. Λίγο λίγο, ένα προς ένα, θα επισκεφτούμε όλα τα καταστήματα. Πρέπει να αγαπάμε αυτό που επιτρέπει ο Αλλάχ και να μισούμε αυτό που μισεί ο Αλλάχ». 

Αυτή είναι η προθεσμία που δίνει αυτός ο ιμάμης στους Αμερικανούς ιδιοκτήτες επιχειρήσεων για να γονατίσουν στην ερμηνεία του θρησκευτικού νόμου. Πείτε το «θρησκευτική προσέγγιση» αν θέλετε – εγώ το ονομάζω εκβιασμό. 

Ο Khan πλαισιώνει την εκστρατεία του ως da’wah, αλλά η οπτική λέει μια διαφορετική ιστορία. Οπλισμένος με πλακάτ διαμαρτυρίας και συνεργεία κάμερας, αντιμετωπίζει τους ιδιοκτήτες καταστημάτων με τελεσίγραφα: αφαιρέστε αυτά τα προϊόντα μέχρι το τέλος του μήνα ή αντιμετωπίστε οργανωμένα μποϊκοτάζ και δημόσιες διαδηλώσεις. 

Ενώ ο Khan επιμένει ότι λειτουργεί στο πλαίσιο των δικαιωμάτων του στην Πρώτη Τροπολογία, υπάρχει σαφής διαφορά μεταξύ της άσκησης της πίστης σας και του να αναγκάζετε τους άλλους να ζουν σύμφωνα με αυτήν. 

ΤΟ ΤΕΞΑΣ ΤΡΑΒΑΕΙ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ 

Εδώ είναι τώρα, που το θέμα γίνεται… καλό. Η απάντηση του κυβερνήτη Γκρεγκ Άμποτ ήταν γρήγορη και κατηγορηματική. «Υπέγραψα νόμους που απαγορεύουν το νόμο της Σαρία και τις ενώσεις της Σαρία στο Τέξας», δήλωσε. «Καμία επιχείρηση και κανένα άτομο δεν πρέπει να φοβάται τέτοιους ανόητους». 

Ο Άμποτ προέτρεψε τους Τεξανούς να αναφέρουν τυχόν προσπάθειες επιβολής συμμόρφωσης με τη Σαρία στις αρχές επιβολής του νόμου, συνδέοντας αυτό το περιστατικό με ευρύτερες ανησυχίες για το θρησκευτικό εξτρεμισμό που προσπαθεί να δημιουργήσει παράλληλα νομικά συστήματα. 

Αυτή δεν είναι η πρώτη στάση του Άμποτ ενάντια σε τέτοιες προσπάθειες. Νωρίτερα φέτος, το Τέξας σταμάτησε την κατασκευή της προτεινόμενης «EPIC City» κοντά στο Ντάλας – μια κοινότητα μόνο για μουσουλμάνους που φέρεται να έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί σύμφωνα με το νόμο της Σαρία. Το γραφείο του κυβερνήτη επιβεβαίωσε πολλαπλές πολιτειακές και ομοσπονδιακές έρευνες, σχετικά με τη νομιμότητα του έργου, με τον γερουσιαστή John Cornyn και το Γενικό Εισαγγελέα Ken Paxton να εγείρουν συνταγματικές ανησυχίες σχετικά με τις θρησκευτικές διακρίσεις και το διαχωρισμό. 

Ο νόμος του 2017 που ανέφερε ο Άμποτ απαγορεύει στους δικαστές του Τέξας να εφαρμόζουν οποιονδήποτε ξένο νόμο, συμπεριλαμβανομένης της Σαρία, στις αίθουσες των πολιτειακών δικαστηρίων. Είναι μια διασφάλιση που τώρα φαίνεται προφητική, δεδομένων των θρασύδειλων προσπαθειών να δημιουργηθούν θρησκευτικοί μηχανισμοί επιβολής εκτός του νομικού συστήματος. 

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΠΑ 

Ο Khan και οι οπαδοί του πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να υπαγορεύουν, πώς οι άλλοι Αμερικανοί διεξάγουν τις δουλειές τους. Σήμερα είναι μουσουλμάνοι ιδιοκτήτες καταστημάτων που στοχοποιούνται. Αύριο τι; Τα αιτήματα θα μπορούσαν να επεκταθούν σε οποιαδήποτε επιχείρηση σε γειτονιές όπου αυτές οι ομάδες αποκτούν επιρροή. 

Το Συμβούλιο Αμερικανο-Ισλαμικών Σχέσεων αποκάλεσε την απάντηση του Άμποτ «κινδυνολογία», αλλά επιτρέψτε μου να σας ρωτήσω κάτι: όταν κάποιος σας δίνει τελεσίγραφο 30 ημερών για να συμμορφωθείτε με τις θρησκευτικές του απαιτήσεις, ποιος πραγματικά διαδίδει φόβο; Οι απλοί Αμερικανοί αναγνωρίζουν τον εκφοβισμό όταν τον βλέπουμε. Γνωρίζουμε ότι ελευθερία σημαίνει το δικαίωμα να πουλάς νόμιμα προϊόντα χωρίς να αντιμετωπίζεις οργανωμένη παρενόχληση. 

Το Τέξας μας έδωσε το σχέδιο για το πώς να ανταποκριθούμε. Όχι με μίσος ή διακρίσεις εναντίον οποιασδήποτε πίστης, αλλά με σαφήνεια σχετικά με τους νόμους και τις αξίες μας. Στις ΗΠΑ είσαι ελεύθερος να ασκείς τη θρησκεία σου. Είστε ελεύθεροι να αποφύγετε το χοιρινό και το αλκοόλ. Είστε ακόμη ελεύθεροι να διαμαρτυρηθείτε ειρηνικά. 

Αλλά δεν είστε ελεύθεροι να επιβάλλετε τους θρησκευτικούς σας νόμους σε άλλους, μέσω απειλών και εκφοβισμού. ΤΕΛΟΣ. 

Όπως το έθεσε απλά ο Άμποτ: «Αυτή είναι η Αμερική. Δε λυγίζουμε το νόμο για εισαγόμενες ιδεολογίες». Κάθε πολιτεία πρέπει να το λάβει υπόψη. Γιατί όταν ο νόμος της Σαρία χτυπά την πόρτα σας – και μην κάνετε το λάθος, θα χτυπήσει – το Τέξας μόλις μας έδειξε ακριβώς πώς να την κρατήσουμε κλειστή. 

ΣΗΜΕΙΑ «ΚΛΕΙΔΙΑ» 

► Το Τέξας απαγόρευσε το νόμο της Σαρία αφού ο ιμάμης απείλησε τις επιχειρήσεις με διαμαρτυρίες και μποϋκοτάζ, για την πώληση «απαγορευμένων» προϊόντων 

► Ο κυβερνήτης Άμποτ προέτρεψε τους πολίτες να αναφέρουν τυχόν απόπειρες θρησκευτικού εξαναγκασμού στις αρχές επιβολής του νόμου 

► Η σταθερή απάντηση του Τέξας παρέχει σχέδιο για την υπεράσπιση των συνταγματικών ελευθεριών σε εθνικό επίπεδο 

Πηγές πληροφοριών: 
 The Daily Wire, MSN.com

Καλείται να πει την αλήθεια και για τις προσπάθειες απόκρυψης πληροφοριών από το Κογκρέσο σχετικά με τη διαγραφή επίσημων αρχείων

Μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που ανακαλύφθηκαν από την Επιτροπή Εσωτερικής Ασφάλειας και Κυβερνητικών Υποθέσεων της αμερικανικής Γερουσίας, φαίνεται να αντικρούουν τις καταθέσεις που είχε δώσει στο παρελθόν ο Dr. Anthony Fauci στο Καπιτώλιο. Ο Ρεπουμπλικάνος από το Kentucky, Rand Paul, έστειλε επιστολή στον πρώην διευθυντή αντιμετώπισης της COVID-19 με νέες απαιτήσεις να εμφανιστεί ενώπιον της επιτροπής και να πει την αλήθεια για τις προσπάθειες απόκρυψης πληροφοριών από το Κογκρέσο σχετικά με τη διαγραφή επίσημων αρχείων.

Κατά τη διάρκεια κατάθεσης που έδωσε στην Υποεπιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων για την Πανδημία της covid τον Ιούνιο του 2024, ο Fauci ρωτήθηκε αν διέγραψε ποτέ επίσημα αρχεία, αν εργάστηκε για να παρεμποδίσει αιτήματα για την Ελευθερία της Πληροφόρησης (FOIA) ή αν διέγραψε επικοινωνίες που σχετίζονταν «με το εργαστήριο της Wuhan ή την προέλευση του ιού», τα οποία αρνήθηκε όλα.

Ωστόσο, ο Paul παρείχε δύο παραδείγματα περιπτώσεων, όπου ο Fauci έδωσε εντολή σε συναδέλφους του κυβερνητικούς υπαλλήλους να αποκρύψουν πληροφορίες που σχετίζονταν με την εργασία τους.

Στην επιστολή, ο Ρεπουμπλικάνος από το Kentucky σημειώνει ότι σε ένα «email με ημερομηνία 2 Φεβρουαρίου 2020», ο Fauci «έδωσε εντολή στον τότε Διευθυντή του NIH, Dr. Francis Collins, “παρακαλώ διαγράψτε αυτό το email αφού το διαβάσετε”».

«Σε ένα άλλο email με ημερομηνία 20 Ιουλίου 2020, προς έναν υπάλληλο του NIH [ο Fauci] ανέφερε: “Δε θέλω να ασχοληθώ άλλο με αυτές τις ανοησίες. Γι’ αυτό, παρακαλώ διαγράψτε αυτό το email αφού το διαβάσετε”».

Ο Paul καλεί τώρα τον Fauci να απαντήσει μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες στα ερωτήματα της επιτροπής σχετικά με προηγούμενες δηλώσεις που έχει κάνει ενόρκως.

Οι ηγέτες της Επιτροπής Εσωτερικής Ασφάλειας επιδιώκουν επίσης να εμφανιστεί ξανά ο Fauci ενώπιον του Κογκρέσου πριν από το τέλος του έτους και του έχουν στείλει ημερομηνίες κατάθεσης για τον Οκτώβριο, το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο προκειμένου να εμφανιστεί ενώπιον της επιτροπής. Τα τελευταία αιτήματα του Paul βασίζονται σε χρόνια ερευνών σχετικά με την προέλευση της COVID-19.

Κατά τη διάρκεια μίας από τις προηγούμενες συγκρούσεις του Fauci με τον Paul, ο Γερουσιαστής υπονόησε ότι είπε ψέματα για την εμπλοκή του NIH στη Wuhan της Κίνας. Ο Γερουσιαστής δήλωσε στη Daily Mail τον Ιούλιο ότι προετοιμαζόταν να κλητεύσει τον Fauci στο πλαίσιο μιας διευρυμένης έρευνας της Γερουσίας σχετικά με την προέλευση της Covid-19 και την έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από τις ΗΠΑ στην Wuhan της Κίνας.

Ο στόχος: να ελεγχθεί ο ρόλος του Fauci στην έγκριση αμφιλεγόμενων πειραμάτων με τον ιό.

Ο Paul, ο οποίος προεδρεύει της Επιτροπής Εσωτερικής Ασφάλειας και Κυβερνητικών Υποθέσεων της αμερικανικής Γερουσίας, εξέδωσε πρόσφατα κλήσεις σε 14 ομοσπονδιακές υπηρεσίες για αρχεία που σχετίζονται με την προέλευση της COVID-19 και την έρευνα για την απόκτηση λειτουργικότητας των ιών, βασιζόμενος σε χρόνια ερωτήσεων προς τον Fauci και άλλους αξιωματούχους σχετικά με την εποπτεία των ΗΠΑ σε βιολογικές έρευνες υψηλού κινδύνου.

«Αφού κατανοήσουμε πλήρως πώς ελήφθη η απόφαση, θα του ζητήσουμε να έρθει και, εάν χρειαστεί, θα τον κλητεύσουμε να έρθει για να συζητήσουμε γιατί πήρε την απόφαση να χρηματοδοτήσει την έρευνα στην Wuhan», δήλωσε ο Paul στη Daily Mail για τα σχέδιά του τον Ιούλιο.

Ωστόσο, οι πιθανότητες του Paul να πείσει τον Fauci να καταθέσει παρέμεναν αβέβαιες εκείνη την εποχή. Ο Fauci έλαβε προληπτική χάρη από τον πρώην πρόεδρο Joe Biden, η οποία θα μπορούσε να τον προστατεύσει από ορισμένες συνέπειες που σχετίζονται με την πανδημία. Ο Paul είπε επίσης ότι δεν του έχει ακόμη δοθεί πρόσβαση στα ονόματα των ατόμων που συμμετείχαν στη διαδικασία καθορισμού της έρευνας για τη Wuhan, αλλά συνεχίζει να ζητά καταθέσεις.

«Εξετάζουμε τις επικοινωνίες τους και τελικά οι αποφάσεις αυτής της επιτροπής, πιστεύουμε, έπρεπε να πιστοποιηθούν από τον ίδιο τον Anthony Fauci», είχε δηλώσει προηγουμένως ο Paul στη Daily Mail.

Αργότερα τον Ιούλιο, ο Paul ανακοίνωσε μέσω της πλατφόρμας Χ ότι θα «επανεκδώσει την ποινική παραπομπή του Anthony Fauci στο Υπουργείο Δικαιοσύνης Trump!».

Ο Ρεπουμπλικάνος του Kentucky ακολούθησε στη συνέχεια την ανάρτησή του, σημειώνοντας ότι «η ψευδορκία είναι έγκλημα. Και ο Fauci πρέπει να λογοδοτήσει». Ο τελευταίος κατέθεσε το 2023 ενώπιον της Γερουσίας των ΗΠΑ και σημείωσε ότι «δεν είχε πει ποτέ ψέματα ενώπιον του Κογκρέσου».

«Αυτό έρχεται σε άμεση αντίθεση με όλα όσα είπε στην ακρόαση της επιτροπής, αρνούμενος κατηγορηματικά ότι χρηματοδότησε οποιαδήποτε έρευνας Κέρδους-Λειτουργίας (Gain Of Function), και ότι είναι απολύτως ψέμα. Γι’ αυτό έστειλα επίσημη ποινική παραπομπή στο Υπουργείο Δικαιοσύνης», έγραψε ο Paul στο X το 2023.