The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 15-26 published July 2nd 2021.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
Ta NEA volume 15-26
Αρχιεπίσκοπος Σωτήριος: Από το 1974 στο τιμόνι της Εκκλησίας Καναδά
H μετανάστευση των Ελλήνων είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Στις αρχές του 20ού αιώνα, στον Καναδά υπήρχαν περίπου 300 Έλληνες. Οι πρώτες Ελληνικές Κοινότητες που ιδρύθηκαν ήσαν στο Μόντρεαλ, στο Toronto και στο Thunder Bay. Πρώτος Επίσκοπος στον Καναδά διορίστηκε το 1960 ο Μητροπολίτης Ελαίας Αθηναγόρας. Ακολούθησε ο Επίσκοπος Ροδοστόλου Τιμόθεος 1963 -1967 και ο Επίσκοπος Αγκώνος Θεοδόσιος 1967-1973.
Ο νυν Αρχιεπίσκοπος Σωτήριος, εξελέγη Επίσκοπος Κωνσταντίας στις 18 Δεκεμβρίου 1973 και χειροτονήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1974 και από τότε υπηρετεί την Ορθόδοξη Εκκλησία στον Καναδά.
Προήχθη σε Επίσκοπο Τορόντο το 1979. Στις 24 Σεπτεμβρίου1996, με την αλλαγή του Συντάγματος και την διάσπαση της ενιαίας Αρχιεπισκοπής Αμερικής ανυψώθηκε σε Μητροπολίτη Τορόντο και Υπέρτιμο και Έξαρχο παντός Καναδά και σε Αρχιεπίσκοπο το 2019. Υπήρχαν τότε 22 Ελληνικές Ορθόδοξες Κοινότητες. Τώρα έχουν αυξηθεί σε 77. Σήμερα ο Ελληνισμός είναι περίπου 350.000.
Κατά την Αρχιερατεία του τότε Επισκόπου και νυν Αρχιεπισκόπου Σωτηρίου, η Ιερά Επισκοπή και Ιερά Αρχιεπισκοπή τώρα, ίδρυσε τα κάτωθι κοινωφελή ιδρύματα:
Ετήσιες Συνελεύσεις Νεολαίας (1980). Μηνιαία Ελληνορθόδοξη Εφημερίδα «Ορθόδοξη Πορεία» (1982). Κοινωνικές Υπηρεσίες (1984). Metahomes, δηλαδή στέγες για τους άστεγους (1984).Την Ελληνική Ορθόδοξη Αδελφότητα του Καναδά (1987). Εβδομαδιαίο Τηλεοπτικό Πρόγραμμα «Ορθόδοξη Φωνή» (1990), που μεταδίδεται σε ολόκληρο τον Καναδά. Σχολή Βυζαντινής Μουσικής (1991). Ιερές Μονές, Πατροκοσμά στο Τορόντο και Παρηγορήτισσας στο Μόντρεαλ (1993). Οργανισμό Ελληνορθόδοξης Παιδείας στο
Οντάριο, (1996) «Μεταμόρφωση», Ημερήσιο Ελληνορθόδοξο Σχολείο, «Μεταμόρφωση», Παιδικός Σταθμός Toronto , «Μεταμόρφωση» (Προ-νηπιαγωγείο Toronto), «St. Nicholas», Παιδικός Σταθμός-Toronto. Οίκους Ευγηρίας (εννέα Γηροκομεία στις πόλεις, Toronto, Montreal, Laval, Vancouver). Πενήντα οικίες για οικογένειες με ανάγκες (Thunder Bay). Πατριαρχική Ορθόδοξη Θεολογική Ακαδημία Τορόντο (1998). Θερινές Κατασκηνώσεις «Μεταμόρφωσης» (1999). Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής (2002). Συγκρότημα θερινών κατοικιών και κατασκηνώσεων (2012).
Για την ιστορία, ο Αρχιεπίσκοπος Σωτήριος (Αθανασούλας) γεννήθηκε στα Λεπιανά του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων του Νομού Άρτας στις 19 Φεβρουαρίου 1936.
Λαϊκός ακόμη, υπηρέτησε ως Επιμελητής στη Θεολογική Σχολή στη Βοστόνη. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 17 Ιουλίου 1962 και ιερέας στις 18 Ιουλίου 1962.
Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη Θεολογία από το Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ. Μιλά ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά.
Εφέτος, σε ηλικία 85 ετών συμπλήρωσε 50 συναπτά έτη στο τιμόνι της Εκκλησίας Καναδά και 25 χρόνια από την εγκαθίδρυση του ως Μητροπολίτης στην πρώτη Μητρόπολη Καναδά και εν συνεχεία Αρχιεπισκοπή.
Για το πλούσιο και αξιοζήλευτο έργο του έχει τιμηθεί με το Χρυσό Μετάλλιο του Καναδά, το μετάλλιο για τα «125 χρόνια Καναδάς», το χρυσό Ιωβηλαίο της Βασίλισσας Ελισάβετ Β’ (2002), το μετάλλιο της πόλης των Αθηνών και το μετάλλιο Jubilee Diamond της Βασίλισσας Ελισάβετ Β ‘, της πόλεως των Αθηνών και του Ανωτέρου Ταξιάρχου του Τάγματος του Φοίνικα της Ελλάδας.
Η στήλη του εύχεται ειλικρινά υγεία και μακροημέρευση.
Η Health Canada αλλάζει τις ετικέτες εμβολίων Pfizer – BioNTech και Moderna COVID-19
Η Health Canada έχει ενημερώσει τις ετικέτες των εμβολίων COVID-19 των Pfizer-BioNTech και Moderna για να αναφέρονται πολύ σπάνιες αναφορές μυοκαρδίτιδας (φλεγμονή του καρδιακού μυός) και περικαρδίτιδα (φλεγμονή του ιστού που περιβάλλει την καρδιά) μετά τον εμβολιασμό.
Η υγειονομική αρχή του Καναδά συστήνει στους Καναδούς να ζητούν αμέσως ιατρική βοήθεια εάν εμφανίσουν οποιοδήποτε από τα ακόλουθα συμπτώματα, εντός αρκετών ημερών από τον εμβολιασμό: πόνο στο στήθος, δύσπνοια ή αισθήματα ύπαρξης ταχυκαρδίας και «φτερουγίσματα» καρδιάς.
Έχουν αναφερθεί κρούσματα μυοκαρδίτιδας και / ή περικαρδίτιδας, μετά από ανοσοποίηση με εμβόλια COVID-19 σε μικρό αριθμό ατόμων στον Καναδά και διεθνώς. Αυτές οι αναφορές είναι πολύ σπάνιες. Η Health Canada και άλλοι διεθνείς ρυθμιστές συνεχίζουν να διερευνούν την πιθανή σχέση μεταξύ των εμβολίων COVID-19 και αυτών των σπάνιων συμβάντων. Τα περισσότερα περιστατικά που έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα παρατηρήθηκαν μετά τον εμβολιασμό με εμβόλιο mRNA (Pfizer-BioNTech και Moderna) και, βάσει ανάλυσης διεθνών περιπτώσεων, έχουν εμφανιστεί συχνότερα μετά τη δεύτερη δόση και σε νεότερους άνδρες ενήλικες και εφήβους. Τα καναδικά στοιχεία αναμένεται να εξελιχθούν, καθώς εμβολιάζονται περισσότερα άτομα σε αυτούς τους πληθυσμούς. Τα διαθέσιμα βραχυπρόθεσμα δεδομένα παρακολούθησης δείχνουν ότι αυτά τα συμβάντα ήταν συνήθως ήπια και θεραπεύσιμα.
Ωστόσο, οι πληροφορίες για τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα δεν είναι ακόμη διαθέσιμες.
Η μυοκαρδίτιδα είναι μια φλεγμονή του καρδιακού μυός, ενώ η περικαρδίτιδα είναι μια φλεγμονή της επένδυσης γύρω από την καρδιά. Και οι δύο καταστάσεις μπορεί να προκύψουν από λοίμωξη (συμπεριλαμβανομένου του COVID-19), έκθεση σε τοξική ουσία ή ακτινοβολία ή άλλα συμβάντα υγείας. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο στο στήθος, δύσπνοια ή αίσθημα παλμών (αίσθημα ύπαρξης ταχυκαρδίας, «φτερουγίσματος» καρδιάς). Σε πολλές περιπτώσεις, αυτές οι καταστάσεις είναι ήπιες και απαιτούν ελάχιστη έως καθόλου θεραπεία. Ωστόσο, πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσουν σε βλάβη των καρδιακών μυών.
Η Health Canada έχει ενημερώσει τις ετικέτες προϊόντων για τα εμβόλια Pfizer-BioNTech και Moderna COVID-19 για να ενημερώσει τους Καναδούς και τους επαγγελματίες του τομέα της υγείας γι αυτές τις πιθανές παρενέργειες και να παράσχει πληροφορίες, σχετικά με τα σημεία και τα συμπτώματα και πότε να ζητήσει άμεση ιατρική βοήθεια μετά τον εμβολιασμό.
Η Health Canada θα συνεχίσει να συνεργάζεται με κατασκευαστές, καθώς και με εγχώριους και διεθνείς συνεργάτες, για να κατανοήσει καλύτερα τη σχέση μεταξύ των εμβολίων COVID-19 και αυτών των εκδηλώσεων. Επιπλέον, η Health Canada και η Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας του Καναδά θα συνεχίσουν να παρακολουθούν τις καναδικές και διεθνείς αναφορές για μυοκαρδίτιδα και / ή περικαρδίτιδα, ιδιαίτερα καθώς εμβολιάζονται περισσότεροι έφηβοι και νεαροί ενήλικες και χορηγούνται περισσότερες δεύτερες δόσεις. Το Τμήμα θα λάβει τα κατάλληλα μέτρα εάν εντοπιστούν νέα θέματα ασφάλειας.
Η Health Canada διαβεβαιώνει τους Καναδούς ότι τα εμβόλια COVID-19 εξακολουθούν να είναι ασφαλή και αποτελεσματικά στην προστασία τους από το COVID-19. Τα οφέλη των εμβολίων COVID-19 συνεχίζουν να υπερβαίνουν τους πιθανούς κινδύνους τους, καθώς επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι μειώνουν τους θανάτους και τις νοσηλείες λόγω του COVID-19. Η κυβέρνηση του Καναδά ενθαρρύνει τους πολίτες να εμβολιαστούν και να ολοκληρώσουν τη σειρά εμβολίων τους μόλις είναι επιλέξιμοι.
Οι καταναλωτές ενθαρρύνονται εάν έχουν λάβει τα εμβόλια Pfizer-BioNTech και Moderna COVID-19 να ζητήσουν αμέσως ιατρική βοήθεια, εάν εμφανίσουν οποιοδήποτε από τα ακόλουθα συμπτώματα εντός αρκετών ημερών από τον εμβολιασμό: πόνο στο στήθος, δύσπνοια, αισθήματα γρήγορου παλμού, κυματισμός ή έντονος κτύπος στην καρδιά, καθώς και οποιεσδήποτε τυχόν ανεπιθύμητες ενέργειες μετά τον εμβολιασμό.
Συστήνεται στους γιατρούς να είναι προσεκτικοί στα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας και της περικαρδίτιδας όταν άτομα παρουσιάζουν πόνο στο στήθος, δύσπνοια, αίσθημα παλμών ή άλλα σημεία και συμπτώματα μετά την ανοσοποίηση με εμβόλιο COVID-19. Αυτό θα μπορούσε να επιτρέψει την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία. Θα πρέπει να εξεταστεί η συμβουλευτική για την καρδιολογία για τη διαχείριση και παρακολούθηση. Όταν ένας γιατρός αποφασίζει εάν θα χορηγήσετε το εμβόλιο Pfizer-BioNTech ή Moderna COVID-19 σε άτομο με ιστορικό μυοκαρδίτιδας ή περικαρδίτιδας, πρέπει πάντοτε να λαμβάνει υπόψη τις κλινικές καταστάσεις του ατόμου.
Μια ιστορική τελετή αποφοίτησης
Για τους περισσότερους νέους που αποφοιτούν από το γυμνάσιο, η τελετή και ο χορός που ακολουθεί αποτελούν σημαδιακή μέρα ενηλικίωσης. Γι’ αυτό και εδώ στη Β. Αμερική γιορτάζονται με λαμπρότητα. Τι σημαίνει όμως μια τέτοια τελετή αποφοίτησης για 6 νέους που αποτελούν την πρώτη γενιά ενός καινούργιου Γυμνάσιου;
Δημήτρης Ηλίας
Πρόκειται για την πρώτη τάξη που αποφοιτεί από το ολοήμερο Γυμνάσιο Σωκράτης-Δημοσθένης της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ. Σε συνέντευξή του στα ΝΕΑ, ο Γενικός Διευθυντής των σχολείων της ΕΚΜΜ Χρήστος Αδαμόπουλος δήλωσε, ότι τα παιδιά και οι γονείς αισθάνθηκαν μεγάλη περηφάνεια. «Η φωτογραφία αυτής της ιστορικής πρώτης τάξης πρέπει να μπει στη βιβλιοθήκη εις ανάμνηση του Γυμνασίου της ΕΚΜΜ που εδραιώθηκε μετά από πολύ μόχθο».
Αφού πέρασαν πέντε εξαιρετικά χρόνια που δεν ήταν εύκολο, μετά από πέντε χρόνια σκληρής δουλειάς σε ένα περίπλοκο πλαίσιο, όπου έδωσαν στον εαυτό τους σώμα και ψυχή, οι μαθητές της ιστορικής πρώτης τάξης της σχολικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Σωκράτης – Δημοσθένης άξια κατέκτησαν το δικαίωμα για μια τελετή αποφοίτησης.
Στην τελετή παρευρέθηκε η γραμματέας Παιδείας της ΕΚΜΜ, Τασία Τσαούση, ο γενικός διευθυντής Χρήστος Αδαμόπουλος, ο Χάρης Μπαμπαρούτσης και ο Ηλίας Χονδρονικόλας, από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΜΜ. Ο πρώην πρόεδρος Νικόλαος Τ. Παγώνης ήταν επίσης παρών.
Το γυμνάσιο εδραιώθηκε κάτω από μεγάλες αντιξοότητες και με αντιδράσεις και από μέσα και από έξω από την ΕΚΜΜ. Αυτή τη στιγμή αριθμεί γύρω στους 30 μαθητές με 8 καινούργιες εγγραφές για τον καινούργιο χρόνο παρά τις δυσκολίες της πανδημίας. «Θα έλεγα ότι μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες να προσελκύσουμε μαθητές είναι ότι το γυμνάσιο είναι θύμα της επιτυχίας του δημοτικού σχολείου Σωκράτης – Δημοσθένης. Όταν τα παιδιά αποφοιτούν από την έκτη δημοτικού και γίνονται δεκτά σε συντριπτική πλειοψηφία στα πιο καταξιωμένα ιδιωτικά γυμνάσια του Κεμπέκ, πώς να πείσεις τους γονείς να τα φέρουν στο γυμνάσιό μας;» είπε ο κος Αδαμόπουλος.
Παρόλες τις δυσκολίες το γυμνάσιο κρατάει σταθερά ανοδική πορεία. Όλο και περισσότερα παιδιά από το Λαβάλ γεμίζουν τις τάξεις, καθώς τους παρέχεται και σχολικό λεωφορείο. Οι μικρές τάξεις και η προσοχή που δίνεται στους μαθητές από τους καθηγητές τους εξαιτίας των μικρών τάξεων είναι σημαντικά πλεονεκτήματα.
«Η αναγνώριση και η εδραίωση της φήμης του γυμνασίου θα έρθει με τον καιρό. Περάσαμε την πανδημία χωρίς απρόοπτα και τώρα αφοσιωνόμαστε στην εκπαίδευση αυτών των παιδιών. Δεν ξεχνώ ποτέ τις άοκνες προσπάθειες όλων μας όταν ξεκινήσαμε το γυμνάσιο. Στο πλευρό μας τότε, ήταν ο Γενικός Πρόξενος Θάνος Καφόπουλος και ο βουλευτής μας Γεράσιμος Σκλαβούνος, οι οποίοι μαζί με όλους μας έσπρωξαν το γυμνάσιο. Ήταν δύσκολα αλλά κάπου έπρεπε να γίνει η αρχή» πρόσθεσε ο Γενικός Διευθυντής.
Κατά τη διάρκεια της τελετής δόθηκαν και τα πρώτα βραβεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του γυμνασίου.
Το Βραβείο αριστείας στα γαλλικά δόθηκε από τον James Hutchison, Πρόεδρο της AHEPA Montreal και τον Δημήτρη Χρήστου, Αντιπρόεδρο της AHEPA, στην Έλεν Πλέσσα.
Από το Ίδρυμα Τσιώλη δόθηκε τιμητικό βραβείο προσπάθειας στα ελληνικά στην Ιωάννα Μπουτοπούλου η οποία απέσπασε επίσης και το βραβείο προσπάθειας στα Αγγλικά από την επιτροπή γονέων (δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης).
Στον Αδάμ Δαλκιριάδη δόθηκε το Βραβείο Αριστείας στα Μαθηματικά από τον Χρήστο Σύρο και την Πέγκυ Σηφάκη από το Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Σωκράτης.
Ο Μιχάλης Μαστρονικόλας από το Charisma Realties και ο Jimmy Nikolidakis, πρόεδρος του ομίλου Miron, αποκλειστικός διανομέας στα προϊόντα 7 Days στον Καναδά, έδωσαν το Βραβείο φυσικής αγωγής στους Γεώργιο Κολοκυθιά και Παναγιώτη Καμίτση.
Η Ελληνική Κοινότητα του Μόντρεαλ απένειμε το Βραβείο Προσωπικότητας στον Αδάμ Δαλκιριάδη ενώ το Βραβείο αριστείας για την επιμονή δόθηκε από τον κ. Νικόλαο Τ. Παγώνη στην Αλέξις Σίλες.
Τέλος, η Ελένη Πλέσσα απέσπασε το Βραβείο Προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας του Μείζονος Μόντρεαλ.
«Αμφιλεγόμενα και επικίνδυνα» τα πειράματα στα εργαστήρια της Γουχάν, λέει ο Π.Ο.Υ. – Τι ζητά
Ο Π.Ο.Υ. σε απάντησή του αποκλειστικά στο ertnews.gr απαντά ότι δεν πρέπει να πραγματοποιούνται τα αμφιλεγόμενα πειράματα «κέρδους – λειτουργίας» με επικίνδυνα παθογόνα
Περισσότερο φως στα αμφιλεγόμενα πειράματα κέρδους – λειτουργίας, γνωστά στην επιστημονική κοινότητα ως «Gain of Function» με τα οποία παγκοσμίως διαφοροποιούνται ή μετατρέπονται γενετικά μέσω πειραμάτων σε τουλάχιστον 13 εργαστήρια ανά τον κόσμο επιπέδου BLS 4, επικίνδυνα παθογόνα και μολυσματικοί ιοί, όπως φέρεται να γινόταν και στο εργαστήριο της κινεζικής Γουχάν, με στόχο την εύρεση νέων θεραπειών ή εμβολίων ενάντια σε αναδυόμενους επικίνδυνους ιούς, ρίχνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, απαντώντας αποκλειστικά σε ερωτήσεις του ertnews.gr, σχετικά με τη διεξαγωγή αυτών των πειραμάτων.
Έρευνα-Επιμέλεια: Κώστας Δαβάνης
© ertnews.gr
Ο Π.Ο.Υ. τονίζει με έμφαση πως «λόγω των προφανών σοβαρών κινδύνων που ενδέχεται να ενέχουν τα πειράματα αυτά, συνιστάται ιδιαίτερα, να μην πραγματοποιούνται, εκτός και εάν υπάρχουν σαφώς επιτακτικοί λόγοι, καθώς και αυστηρή εποπτεία ασφάλειας».
Η δήλωση αυτή του οργανισμού επιβεβαιώνει κατ’ ουσίαν τη συνεχιζόμενη διεξαγωγή τέτοιων πειραμάτων με επικίνδυνα παθογόνα από επιστήμονες σε πολλές χώρες, σε επίπεδα ασφάλειας που ποικίλουν μεταξύ τους. Τέτοια πειράματα φέρεται να διεξήγαγαν με κορωνoϊούς και οι επιστήμονες στο Ιολογικό εργαστήριο της Γουχάν, στα οποία σύμφωνα με επίσημα έγγραφα αλλά και πρόσφατα βίντεο από το ίδιο το εργαστήριο, φαίνεται ότι δεν τηρούνταν σε πολλές των περιπτώσεων τα προβλεπόμενα επίπεδα βιοασφάλειας. Αυτό το γεγονός ενισχύει όλο και περισσότερο τα σενάρια ενός πιθανού ατυχήματος είτε μέσω μόλυνσης των συνεργατών του εργαστηρίου το Νοέμβριο του 2019 όπως υποστηρίζουν οι ΗΠΑ, είτε μέσω διαφυγής του ιού στο περιβάλλον, προκαλώντας την πανδημία.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας μπροστά ακριβώς στους κινδύνους που ενέχουν τέτοιου είδους πειράματα, υπογράμμισε στην ΕΡΤ, ότι ήδη από το 2010 είχε δημοσιεύσει σχετική οδηγία με τίτλο «Υπεύθυνη Έρευνα για τις Επιστήμες της Ζωής για την Παγκόσμια Ασφάλεια Υγείας» ως έγγραφο καθοδήγησης, στο οποίο εξετάζονταν οι τύποι έρευνας στον τομέα των βιοεπιστημών που μπορούν να προκαλέσουν ανησυχία, αναφέροντας μάλιστα και παραδείγματα.
Το έγγραφο περιγράφει μια σειρά συμπληρωματικών επιλογών πολιτικής καθοδήγησης για τη διαχείριση τέτοιων πιθανών κινδύνων ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν προορίζονται να είναι αμοιβαία αποκλειστικοί, όπως οι μηχανισμοί εποπτείας της έρευνας, τις πολιτικές για τη χρηματοδότηση των οργανισμών και ερευνητών, τους νόμους και κανονισμούς, τους κώδικες δεοντολογίας, καθώς και τα ζητήματα που αφορούν την ευαισθητοποίηση και τις εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες σε επιστημονικές κοινότητες, και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και το κοινό. Προτείνει επίσης ένα πλαίσιο διαχείρισης βιολογικών κινδύνων και ένα ερωτηματολόγιο αυτοαξιολόγησης για όσους πραγματοποιούν έρευνα για τις βιοεπιστήμες, που θα μπορούσαν δυνητικά να την καταχραστούν, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης τεχνολογιών συνθετικής βιολογίας.
Το 2021, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, σύμφωνα με όσα ανέφερε στο ertnews.gr, επανήλθε στο θέμα και προχώρησε στην αναθεώρηση της ορολογίας γύρω από τους κανόνες που πρέπει να διέπουν την υπεύθυνη έρευνα στις βιοεπιστήμες και στις έρευνες διπλού σκοπού (έρευνες κέρδους – λειτουργίας) με στόχο την ενημέρωση της καθοδήγησης σε αυτόν τον τομέα εργασίας, ιδίως υπό το φως των βιοϊατρικών εξελίξεων από το 2010. Κυκλοφόρησε γι αυτό το λόγο το Δεκέμβριο του 2020 την 4η έκδοση του εγχειριδίου βιοασφάλειας εργαστηρίων. Αυτό το εγχειρίδιο χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα σε όλα τα επίπεδα εργαστηρίων κλινικής και δημόσιας υγείας, καθώς και άλλων βιοϊατρικών τομέων παγκοσμίως, χρησιμεύοντας ως ένα de facto παγκόσμιο πρότυπο που παρουσιάζει τις βέλτιστες πρακτικές και θέτει κανόνες στη βιοασφάλεια.
Η ΠΑΡΟΤΡΥΝΣΗ Π.Ο.Υ.
ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΒΙΟΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Μάλιστα, η επιτροπή Βιοασφάλειας Εργαστηρίων του Π.Ο.Υ. ενθαρρύνει τις χώρες να αποδεχθούν και να εφαρμόσουν βασικούς κανόνες στη βιοασφάλεια και να αναπτύξουν εθνικούς κώδικες πρακτικής, για τον ασφαλή χειρισμό βιολογικών παραγόντων και παθογόνων σε εργαστήρια εντός των γεωγραφικών τους συνόρων.
Ο Π.Ο.Υ. υποστηρίζει επιπλέον, ότι μια τεκμηριωμένη και διαφανής εκτίμηση των κινδύνων επιτρέπει να εξισορροπούνται τα μέτρα ασφάλειας με τον πραγματικό κίνδυνο ενασχόλησης με βιολογικούς παράγοντες και παθογόνα κατά περίπτωση και ότι αυτή η νέα προσέγγιση βάσει αποδεικτικών στοιχείων και βάσει κινδύνου θα επιτρέπουν βελτιστοποιημένη χρήση πόρων και βιώσιμα εργαστηριακά επίπεδα βιοασφάλειας και πολιτικές ασφάλειας αλλά και πρακτικές, που σχετίζονται με τις ιδιαίτερες περιστάσεις και προτεραιότητές τους, επιτρέποντας δίκαιη πρόσβαση σε εργαστηριακές δοκιμές κλινικής και δημόσιας υγείας και ευκαιρίες βιοϊατρικής έρευνας χωρίς να διακυβεύεται η ασφάλεια.
Η συνθετική βιολογία αναγνωρίζεται μάλιστα ως μια αναδυόμενη τεχνολογία (παράλληλα με την έρευνα στους γενετικά τροποποιημένους μικροοργανισμούς, τις έρευνες κέρδους-λειτουργίας, την έρευνα βλαστικών κυττάρων και την επεξεργασία γονιδιώματος), η οποία, εάν διεξαχθεί υπεύθυνα, με ασφάλεια, μπορεί να βελτιώσει την παγκόσμια ασφάλεια της υγείας και να συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη, στοιχεία – ενημερωμένη χάραξη πολιτικής και εμπιστοσύνη του κοινού στην επιστήμη.
Ωστόσο, οι χώρες, τα εργαστήρια και οι επιστήμονες πρέπει, όπως υπογραμμίζει στην ΕΡΤ, ο Π.Ο.Υ, να λάβουν επίσης υπόψη τους κινδύνους που ενέχουν τα πειράματα αυτά ή και η πιθανή εσκεμμένη κατάχρηση της έρευνας στις βιοεπιστήμες και να επιλέξουν κατάλληλα μέτρα ελέγχου για να ελαχιστοποιήσουν αυτούς τους κινδύνους προκειμένου να διεξαχθεί απαραίτητη και ωφέλιμη έρευνα.
ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΡΤ ΑΠΟ ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΗ
ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΒΙΟΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Η παραδοχή αυτή του Π.Ο.Υ. στο ertnews.gr, αλλά και οι ενέργειες στις οποίες έχει προβεί, από τις οποίες διαφαίνεται ότι έχουν όντως προκύψει ζητήματα ασφάλειας σε παγκόσμιο επίπεδο, έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία ανεξάρτητα από την έρευνα για την προέλευση του SARS-CoV-2, συζητείται έντονα η βιοασφάλεια των εργαστηρίων η οποία αξίζει περισσότερη προσοχή.
Σύμφωνα με άρθρο στο περιοδικό The Conversation που βασίζεται σε μια διάλεξη για την επιστήμη και τη διεθνή ασφάλεια από τον Φίλιππα Λέντζος καθηγητή στο King’s College London και του Γκρέγκορι Κόμπλεντζ καθηγητή και διευθυντή του μεταπτυχιακού προγράμματος βιοάμυνας στο Πανεπιστήμιο Τζόρτζ Μάσον, υπάρχουν 59 εργαστήρια BSL-4 σε 23 χώρες, από τα οποία μόνο το ένα τέταρτο πετυχαίνει υψηλή βαθμολογία στον Παγκόσμιο Δείκτη Ασφάλειας Υγείας. Ο δείκτης εκτιμάται από την Πρωτοβουλία Πυρηνικής Απειλής και το Κέντρο Johns Hopkins για την Ασφάλεια Υγείας και μετρά την ικανότητα μιας χώρας να προλαμβάνει και να ανταποκρίνεται σε κρούσματα ασθενειών και άλλες απειλές για τη βιοασφάλεια.
«Αυτό υποδηλώνει άφθονο περιθώριο βελτίωσης για τις χώρες να αναπτύξουν ολοκληρωμένα συστήματα διαχείρισης βιολογικών κινδύνων», τονίζουν οι Λέντζος και Κόμπλεντς.
Η Ευρώπη φιλοξενεί τα περισσότερα εργαστήρια BSL-4 στον κόσμο, με 25, ακολουθούμενη από τη Βόρεια Αμερική με 14 και την Ασία με 13. Η Αυστραλία φιλοξενεί τέσσερα και η Αφρική έχει τρία. Μόνο το 40% των χωρών που φιλοξενούν εργαστήριο BSL-4 είναι μέλη της Διεθνούς Ομάδας Εμπειρογνωμόνων για τη Βιοασφάλεια, η οποία εργάζεται για την ενίσχυση της διεθνούς Βιοασφάλειας.
Και παρόλο που ο μη κυβερνητικός Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης έχει αναπτύξει ένα πρότυπο για τη διαχείριση του βιολογικού κινδύνου, κανένα από τα εργαστήρια BSL-4 σε όλο τον κόσμο δεν το έχει υπογράψει. Επιπλέον, μόνο λίγες από τις χώρες που φιλοξενούν εργαστήρια BSL-4 ρυθμίζουν την έρευνα διπλής χρήσης, η οποία διεξάγεται για ευεργετικούς λόγους που θα μπορούσαν να προκαλέσουν βλάβη ή έρευνα των πειραμάτων Gain of Function, τα οποία περιλαμβάνουν την τροποποίηση μικροοργανισμών για να γίνουν πιο μολυσματικοί ή θανατηφόροι.
«Ενώ η πανδημία COVID-19 έχει χρησιμεύσει ως έντονη υπενθύμιση των κινδύνων που προκαλούν οι μολυσματικές ασθένειες και η σημασία μιας ισχυρής βιοϊατρικής ερευνητικής επιχείρησης για τη διάσωση ζωών, πρέπει επίσης να έχουμε κατά νου ότι μια τέτοια έρευνα μπορεί να φέρει δικούς της κινδύνους» καταλήγουν οι δύο ερευνητές.
ΤΟ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ
ΤΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΜΕ ΚΟΡΩΝOΪΟΥΣ
Παράλληλα με τη δήλωση του Π.Ο.Υ. στο ertnews.gr, αποκαλύπτεται και ένα δεύτερο σημαντικό στοιχείο το οποίο έρχεται να ανατρέψει την άρνηση των κινεζικών αρχών ότι στο εργαστήριο της Γουχάν δε διεξαγόταν πειράματα με νυχτερίδες και κορωνoϊούς σε επίπεδα βιοασφάλειας επιπέδου 2 και 3, όταν οι διεθνείς κανονισμοί ορίζουν επίπεδο 4.
Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από ένα επίσημο διαφημιστικό βίντεο για το εργαστήριο της Γουχάν στην ιστοσελίδα της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών (CAS) του 2017, η οποία εποπτεύει και το εργαστήριο της Γουχάν, το οποίο δείχνει ζωντανές νυχτερίδες σε κλουβιά μέσα στο εργαστήριο και ένας ερευνητής φορώντας απλά μπλε χειρουργικά γάντια να ταΐζει μια νυχτερίδα με ένα σκουλήκι.
Το βίντεο, που δημιουργήθηκε, αφού το ερευνητικό ινστιτούτο έλαβε την υψηλότερη ταξινόμηση βιοασφάλειας BLS4 την άνοιξη του 2017, δείχνει και άλλες νυχτερίδες μέσα στο εργαστήριο με τους ερευνητές του εργαστηρίου Γουχάν να δηλώνουν ότι έχουν συλλέξει περισσότερα από 15.000 δείγματα νυχτερίδων από διάφορα μέρη της Κίνας και της Αφρικής.
Επιπλέον, στην περιγραφή του Ινστιτούτου της Γουχάν στην ιστοσελίδα του Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών αναφέρεται πως αυτό διαθέτει τρεις «εγκαταστάσεις» φιλοξενίας ζώων εργαστηρίου συνολικού ύψους εμβαδού 13.100 τετραγωνικών μέτρων, στα οποία υπάρχουν 12 κλουβιά νυχτερίδων. Μάλιστα, η παραδοχή αυτή έρχεται σε αντίθεση με όσα είχε υποστηρίξει ο αμερικανικός ζωολόγος Πίτερ Ντάσντακ, ο ειδικός του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που συμμετείχε στην αποστολή του Π.Ο.Υ. στην Κίνα, αναφέροντας σε ανύποπτο χρόνο με ένα Τweet τον περασμένο Δεκέμβριο που έκτοτε έχει διαγράψει, πως το άρθρο της εφημερίδας The Independent ότι «δείγματα από τις νυχτερίδες στάλθηκαν στο εργαστήριο Γουχάν για γενετικές αναλύσεις των ιών», δεν ήταν αληθή, καθώς καμία νυχτερίδα δε στάλθηκε στο εργαστήριο της Γουχάν για γενετικές αναλύσεις ιών που συλλέχθηκαν στο πεδίο». Δήλωσε επίσης ότι το άρθρο της εφημερίδας περιγράφει την εργασία στην οποία είναι επικεφαλής ο ίδιος, καθώς και τα εργαστήρια με τα οποία συνεργάστηκε για 15 χρόνια. «Αυτά δεν έχουν ζωντανές ή νεκρές νυχτερίδες. Δεν υπάρχουν αποδείξεις πουθενά ότι συνέβη αυτό. Είναι ένα λάθος που ελπίζω να διορθωθεί», σημείωσε.
Ο Πίτερ Ντάσντακ είναι επικεφαλής της ΜΚΟ EcoHealth Alliance, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που εδρεύει στη Νέα Υόρκη και διεξάγει παγκόσμια έρευνα που σχετίζεται με την υγεία, η οποία βοήθησε να διοχετευθούν περισσότερα από 800.000 δολάρια από ομοσπονδιακές επιχορηγήσεις των ΗΠΑ στο εργαστήριο της Γουχάν για να μελετηθούν κορωνοϊοί νυχτερίδας, σύμφωνα με πρόσφατα εσωτερικά έγγραφα.
ΕΠΙΠΕΔΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ
Παράλληλα, μια ακόμη σκηνή από το ίδιο διαφημιστικό βίντεο δείχνει μια νυχτερίδα να κρέμεται από το καπέλο ενός ερευνητή, ο οποίος φορούσε μόνο ένα ζευγάρι γυαλιά και μια χειρουργική μάσκα, ενώ συλλέγει δείγματα νυχτερίδων στην άγρια φύση, και έχει δημιουργήσει περαιτέρω ερωτήματα σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας στο εργαστήριο.
Στιγμιότυπα που μεταδόθηκαν επίσης από το κρατικό τηλεοπτικό κανάλι CCTV έδειξαν το χέρι ενός ερευνητή του εργαστηρίου της Γουχάν να είναι πρησμένο, εξαιτίας δαγκώματος από νυχτερίδα κατά τη διάρκεια της μελέτης του ιού SARS. Οι νυχτερίδες «μπορούσαν να δαγκώσουν τα χέρια μέσα από το γάντι», δήλωσε ο ερευνητής, Δρ. Κιου Τζι στο CCTV. Περιέγραψε το αίσθημα δαγκώματος παρόμοιο με το «τρύπημα από βελόνα». Σε άλλα πλάνα, με ημερομηνία 28 Δεκεμβρίου χωρίς να αναφέρεται το έτος, φαίνεται ένας άλλος ερευνητής να κρατά μια νυχτερίδα σε εξωτερικούς χώρους με εκτεθειμένα τα δύο χέρια.
Αυτό οδήγησε όπως έχει αναφερθεί από την ΕΡΤ πριν λίγες ημέρες, το 2018, Αμερικανοί αξιωματούχοι που επισκέφτηκαν την ερευνητική εγκατάσταση να στείλουν επείγουσες αναφορές στην Ουάσιγκτον, προειδοποιώντας για τα αδύναμα πρότυπα ασφάλειας στο εργαστήριο. Οι δύο αξιωματούχοι της Πρεσβείας των ΗΠΑ δήλωσαν ότι το εργαστήριο παρουσίαζε «σοβαρή έλλειψη κατάλληλα εκπαιδευμένων τεχνικών και ερευνητών που χρειάζονται, ώστε να λειτουργήσει με ασφάλεια αυτό το εργαστήριο υψηλής ασφάλειας».
Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ
ΤΗΣ ΓΟΥΧΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ
Αξίζει επίσης να αναφερθεί εδώ, πως το εργαστήριο της Γουχάν ξεκίνησε ως έργο συνεργασίας μεταξύ Κίνας και Γαλλίας το 2004 για τη μελέτη αναδυόμενων μολυσματικών ασθενειών μετά την επιδημία του SARS, η οποία εξαπλώθηκε από την Κίνα σε περισσότερες από 24 χώρες.
Η κατασκευή του εργαστηρίου επιπέδου BLS4 ολοκληρώθηκε το 2015 με χρηματοδότηση της Γαλλίας και μάλιστα το 2017, ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας έκοψε την κορδέλα στην τελετή εγκαινίων. Το σχέδιο συνεργασίας προέβλεπε 50 Γάλλοι ερευνητές να συμμετέχουν στο εργαστήριο για τα επόμενα πέντε χρόνια. Αυτό όμως δε συνέβη ποτέ. Η γαλλο-κινεζική επιτροπή για τις αναδυόμενες μολυσματικές ασθένειες, μια ομάδα που δημιουργήθηκε για συνεργασία μεταξύ των δύο πλευρών, σταμάτησε να πραγματοποιεί συναντήσεις από το 2016, σύμφωνα με το γαλλικό κανάλι Bleu.
Ως λόγος αναφέρεται στο βίντεο του εργαστηρίου της Γουχάν το 2017, στο οποίο γίνεται μια σύντομη αναφορά στην κινεζο-γαλλική συνεργασία, ότι οι δύο πλευρές είχαν «περισσότερο από μια δεκαετία έντονων συγκρούσεων λόγω διαφορών στο πολιτιστικό υπόβαθρο και την ιδεολογία» προσέθετε δε ότι το εργαστήριο P4 «θα συμβάλει σίγουρα στη σωματική υγεία του κοινού και της παγκόσμιας ειρήνης» και θα χρησιμεύσει ως «μεγάλης κλίμακας κέντρο διανομής τεχνολογίας παγκόσμιας κλάσης».
Τα ερευνητικά δεδομένα όμως του εργαστηρίου παραμένουν μη προσβάσιμα στον Π.Ο.Υ. και σε άλλους διεθνείς εμπειρογνώμονες, παρόλο που το Σεπτέμβριο του 2019, το εργαστήριο ανακοίνωσε ότι διαθέτει βάση δεδομένων δειγμάτων και ιογενών ακολουθιών, τη μεγαλύτερη της Ασίας από το 2018.
ΒΡΟΧΗ ΟΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΣΤΗ ΓΟΥΧΑΝ
Εν μεταξύ και σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πληθαίνουν οι ερωτήσεις προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως προς τη χρηματοδότηση του εργαστηρίου αλλά και τη διεξαγωγή των πειραμάτων κέρδους λειτουργίας.
Έτσι, μόλις προ ολίγων ημερών, ο Ευρωβουλευτής Σάρλι Βάιμερς της πολιτικής ομάδας των συντηρητικών επανέρχεται με νέα ερώτηση για τα τεκταινόμενα του εργαστηρίου, τα πειράματα «Gain-of-function» και τη σχέση της ΕΕ με το Ινστιτούτο ιολογίας Wuhan.
Συγκεκριμένα τονίζει, πως σε απάντηση στην προηγούμενη γραπτή ερώτηση του, η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι το Ινστιτούτο ιολογίας της Γουχάν – από όπου αναφέρεται ότι προέρχεται ο ιός COVID-19 – ωφελήθηκε από κοινοτική χρηματοδότηση το 2015 και το 2019, ενώ μια αντιπροσωπεία της ΕΕ επισκέφθηκε το εργαστήριο ιολογίας για την έναρξη της «ερευνητικής εγκατάστασης υψηλού κινδύνου για τη βιοασφάλεια» το 2015.
Στη συνέχεια το Ινστιτούτο ιολογίας Wuhan έλαβε 73.375 ευρώ το 2015 και 88.436 ευρώ το 2019 ως επιχορηγήσεις από τον προϋπολογισμό της ΕΕ για συμμετοχή σε δύο ερευνητικά προγράμματα «Ορίζοντας 2020» σε σχέση με το Ευρωπαϊκό Αρχείο ιών. Το Ινστιτούτο ιολογίας ανήκει στην Κινεζική Ακαδημία Επιστημών, η οποία διοικείται από το Κρατικό Συμβούλιο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
Ο Σάρλι Βάιμερς ρωτά, αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ολοκληρώσει και δημοσιεύσει την ενδιάμεση έκθεση που ζήτησε ο ίδιος σε σχέση με τη δεύτερη επιχορήγηση, μετά από «έλλειψη επικοινωνίας με τη Γουχάν που παρατηρήθηκε κατά την περίοδο από το Φεβρουάριο έως τον Οκτώβριο 2020» και, εάν όχι, πότε θα το πράξει, ενώ λαμβάνοντας υπόψη ότι όλα τα κεφάλαια είναι ευμετάβλητα και υπάρχει αδιαφανής χαρακτήρας των κομμουνιστικών καθεστώτων, πόσο βέβαιο είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι καμία χρηματοδότηση από τους φορολογούμενους της ΕΕ δε συνέβαλε στη χρηματοδότηση της λεγόμενης έρευνας «κέρδος-λειτουργίας» στην Κίνα και κυρίως στο πρώτο εργαστήριο επιπέδου BSL-4.
Σύμφωνα με κύκλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναμένονται να κατατεθούν το επόμενο διάστημα ακόμη περισσότερες ερωτήσεις, με στόχο να αποκαλυφθούν ενέργειες με τις οποίες εμπλέκονται ευρωπαϊκοί θεσμοί στη χρηματοδότηση και συνεργασία με το Ιολογικό εργαστήριο της Γουχάν.
ΟΙ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ
ΤΗΣ ΓΟΥΧΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ
Εξάλλου, ένα ενημερωτικό δελτίο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ υπό την κυβέρνηση Τραμπ, ανέφερε όμως ότι οι ερευνητές της Γουχάν είχαν αρχίσει να διεξάγουν πειράματα με τον κορωνοϊό RaTG13, ο οποίος αναγνωρίστηκε ότι έχει τη στενότερη γενετική ομοιότητα με τον ιό COVID-19, από το 2016.
Το Ινστιτούτο συμμετέχει λοιπόν σε πειράματα «κέρδους – λειτουργίας» για τη δημιουργία χιμαιρικών ιών, ενώ νωρίτερα είχε συμμετάσχει σε πειράματα με ζώα με το κινεζικό στρατό τουλάχιστον από το 2017, με την τότε έρευνα να περιλαμβάνει πειράματα κέρδους – λειτουργίας με τη δημιουργία τεχνητών ιών, στους οποίους δημιουργούνταν νέες ή βελτιωμένες δυνατότητες για να μελετηθεί ποια νέα παθογόνα θα μπορούσαν να προκύψουν και πώς να προστατευθούν από αυτούς.
Τέλος, στο διάστημα από το 2015 έως και πέρυσι, το Ιολογικό Ινστιτούτο της Γουχάν κατέθεσε τουλάχιστον δύο διπλώματα ευρεσιτεχνίας σχετικά με την αναπαραγωγή νυχτερίδων. Το πρώτο, που υποβλήθηκε τον Ιούνιο του 2018 και εγκρίθηκε περίπου μισό χρόνο αργότερα, περιγράφει κλουβιά εκτροφής νυχτερίδων με γυάλινη μπροστινή πόρτα, κρεμάστρα, άνοιγμα τροφής και σωλήνα πόσιμου νερού, σχεδιασμένο για να επιτρέπει στις νυχτερίδες «υγιή ανάπτυξη και αναπαραγωγή υπό τεχνητή κατάσταση». Το δεύτερο δίπλωμα, που κατατέθηκε τον περασμένο Οκτώβριο, δίνει οδηγίες στους ερευνητές για το πώς να μεγαλώσουν άγριες νυχτερίδες για να βελτιώσουν το ποσοστό αναπαραγωγής και επιβίωσης τους.
Σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΡΤ, οι νέες έρευνες του Π.Ο.Υ. – αφού πρώτα αξιολογηθούν οι μελέτες που απαιτούνται στη νέα αποστολή – θα περιλαμβάνουν ερωτήσεις για όλα τα στοιχεία που έχουν ήδη αποκαλυφθεί είτε από την επιστημονική ή τη δημοσιογραφική έρευνα.
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ
ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ
Εν τω μεταξύ, επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Κεντ ανέτρεψαν με νέα μελέτη την κινεζική εκδοχή της πρώτης χρονικά προσδιορισμένης εμφάνισης κρουσμάτων της πανδημίας, καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως το παθογόνο είναι πιθανό να εμφανίστηκε για πρώτη φορά από τις αρχές Οκτωβρίου έως τα μέσα Νοεμβρίου 2019, αναφέροντας τη 17η Νοεμβρίου ως την πιο πιθανή ημερομηνία.
Αυτό υποδηλώνει, ότι το παθογόνο μπορεί να βρισκόταν σε κυκλοφορία, πριν φτάσει στην αγορά της Γουχάν, μέσω σποραδικών λοιμώξεων πριν από το μεγάλο ξέσπασμα. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τους υπολογισμούς, οι πρώτες λοιμώξεις εκτός Κίνας θα μπορούσαν να είχαν σημειωθεί στην Ιαπωνία γύρω στις 3 Ιανουαρίου, στην Ισπανία στις 12 Ιανουαρίου και στις ΗΠΑ περίπου στις 16 Ιανουαρίου.
Συμφωνία των Πρεσπών: Μια αποτίμηση
Οι κ.κ. Τσίπρας και Κοτζιάς αποφάσισαν να υπογράψουν τη Συμφωνία των Πρεσπών χωρίς να ενημερώσουν και χωρίς να ρωτήσουν κανέναν, κανένα κόμμα, καμία επιτροπή της Βουλής, κανένα θεσμικό όργανο του ελληνικού κράτους. Ο κ. Ζάεφ για να υπογράψει τη συμφωνία, αισθάνθηκε την ανάγκη να συγκαλέσει πέντε φορές, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συμβούλιο αρχηγών.
Σάββας Καλεντερίδης*
© Pontosnews.gr
Ο κ. Τσίπρας για να περάσει τη συμφωνία από τη Βουλή δωροδόκησε με θέσεις στο κόμμα, στη Βουλή και στην Ευρωβουλή βουλευτές, που είχαν δηλώσει την αντίθεσή τους. Για την ιστορία, εκείνοι που ψήφισαν τη συμφωνία – πέραν των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ – είναι οι: Κατερίνα Παπακώστα, Έλενα Κουντουρά, Θανάσης Παπαχριστόπουλος, Σπύρος Δανέλλης, Σταύρος Θεοδωράκης, Γιώργος Μαυρωτάς, Σπύρος Λυκούδης και Θανάσης Θεοχαρόπουλος.
Αυτοί, μαζί με τους 145 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, θα μείνουν εσαεί έκθετοι στην Ιστορία, γιατί έδωσαν την ψήφο τους στην παραχάραξή της και στη νομιμοποίηση από πλευράς τής Ελλάδας ενός ανύπαρκτου και κατασκευασμένου έθνους και μίας γλώσσας.
Η συμφωνία που δεσμεύει την Ελλάδα για δεκαετίες, ίσως και αιώνες, πέρασε από τη Βουλή με 153 ψήφους, ενώ ο νόμος για την ψήφο των αποδήμων με 190 ψήφους δεν πέρασε, γιατί απαιτούνται τα 2/3 του συνόλου των βουλευτών.
Τα Σκόπια επείγονταν να μπουν στο ΝΑΤΟ, άρα ήταν η επισπεύδουσα πλευρά. Η Ελλάδα είχε τα «κλειδιά» της εισόδου. Ο Κώστας Καραμανλής στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι το 2008 δεν άνοιξε την πόρτα, επισύροντας τη μήνι όχι μόνο των ΗΠΑ, αλλά και της Τουρκίας!
Να ξεκαθαρίσουμε ότι το δικαίωμα της αρνησικυρίας, του βέτο δηλαδή, καθιερώθηκε στους διεθνείς οργανισμούς, για να προστατεύονται τα συμφέροντα των σχετικά αδύναμων χωρών. Έτσι η Ελλάδα, έστω και αν ως έσχατη γραμμή υποχώρησης δεχόταν το γεωγραφικό προσδιορισμό, είχε κάθε δικαίωμα και δυνατότητα να ασκήσει πίεση στα Σκόπια ώστε να υποχωρήσουν από δύο βασικά ζητήματα: της μακεδονικής εθνικής ταυτότητας και γλώσσας.
Και όταν λέμε «να υποχωρήσουν» δε μιλάμε για παράλογες αξιώσεις της Ελλάδας, μιλάμε για παράλογους ισχυρισμούς των Σκοπίων. Όλοι γνωρίζουν – ακόμα και οι δύο πρωταγωνιστές αυτής της προδοτικής συμφωνίας, οι κ.κ. Τσίπρας και Κοτζιάς – ότι μακεδονικό έθνος και γλώσσα δεν υπάρχουν· παρ’ όλα αυτά, τα αναγνώρισαν με την επαίσχυντη συμφωνία.
Και επειδή δεν έχουν το θάρρος να σηκώσουν το βάρος της πράξης τους, εξαπατούν τον κόσμο μέχρι σήμερα, ότι δεν αναγνώρισαν μακεδονική εθνική ταυτότητα, αλλά υπηκοότητα (nationality). Ούτε μακεδονική γλώσσα, αφού στη συμφωνία αναφέρεται ότι η «μακεδονική γλώσσα» που αναγνωρίζουμε ανήκει στην οικογένεια των νότιων σλαβικών γλωσσών.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: Αφού ανήκει στην οικογένεια των νότιων σλαβικών γλωσσών, γιατί δεν αναφέρεται στη συμφωνία απ’ ευθείας ως νοτιοσλαβική και ονομάζεται «μακεδονική»;
Άρα, υπάρχει σκοπιμότητα, όπως σκοπιμότητα υπάρχει και με τη μακεδονική ταυτότητα· «ιθαγένεια», όπως διευκρινίζεται σε σχετική ανάρτηση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.
Δηλαδή, θα πηγαίνουν τα εκατομμύρια των κατοίκων της FYROM στο εξωτερικό, θα λένε ότι είναι Μακεδόνες με την υπογραφή της Ελλάδας, και ο κόσμος, η διεθνής κοινότητα, θα ανατρέχει στη συμφωνία και θα βλέπει ότι η Ελλάδα δεν αναγνώρισε «μακεδονική εθνική ταυτότητα».
Δε μιλάμε για τα προϊόντα. Ο ορισμός του αλαλούμ, με το κράτος που λέγεται «Βόρεια Μακεδονία» να χρησιμοποιεί παντού το «μακεδονικός», κάτι που θα επικρατήσει με τα χρόνια στην πράξη και στο θέμα της εθνικής ταυτότητας, και της γλώσσας, και των προϊόντων.
Όσο για τις δικαιολογίες, ότι τη γλώσσα την αναγνώρισε η Ελλάδα από το 1977, τίθεται το εξής ερώτημα: Αφού την αναγνώρισε, γιατί τη βάλαμε στη συμφωνία κατόπιν απαίτησης της άλλης πλευράς, όπως αναφέρει η πρέσβειρα των ΗΠΑ στα Σκόπια, Τζίλιαν Μιλοβάνοβιτς, σε απόρρητο τηλεγράφημα προς την Ουάσιγκτον με ημερομηνία 29 Ιουλίου 2008 και τίτλο «Μακεδονία/Ελλάδα: Τι χρειάζονται οι Μακεδόνες για την επίλυση του προβλήματος της ονομασίας».
Η κ. Μιλοβάνοβιτς στην εισαγωγή του τηλεγραφήματός της, αναφέρει τα στοιχεία της συμφωνίας:
«Η πρεσβεία στα Σκόπια εκτιμά ότι στο πλαίσιο μιας συμφωνίας που ανοίγει το δρόμο για συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ΕΕ η “μακεδονική” κυβέρνηση θα αποδεχόταν τελικά τους ακόλουθους όρους:
»Όνομα: Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας.
»Εύρος εφαρμογής: Σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και διμερώς με κάθε χώρα που δε θέλει να κάνει χρήση του συνταγματικού ονόματος (αν και δεν το έχουμε συζητήσει ρητώς, πιθανώς οι διεθνείς συμφωνίες να ακολουθούσαν το ίδιο μοτίβο, με τις πολυμερείς να χρησιμοποιούν το νέο όνομα και στις διμερείς να αφήνεται η επιλογή).
»Η Μακεδονία θα χρησιμοποιούσε το συνταγματικό της όνομα αναφερόμενη στον εαυτό της, σε διαβατήρια, ετικέτες προϊόντων, στα ΜΜΕ, κτλ.
»Ταυτότητα: Η γλώσσα και η εθνικότητα θα αποκαλούνταν μακεδονική, αλλά αυτό θα μπορούσε να γίνει με σιωπηρούς χειρισμούς, ίσως ως ένα συμπληρωματικό παράρτημα σε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ή σε κάποιο εσωτερικό έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών που δε θα χρειάζεται ελληνική έγκριση.
»Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι η Μακεδονία χρειάζεται διαβεβαίωση ότι η γλώσσα και η εθνικότητά τους θα εξακολουθούσαν να ονομάζονται μακεδονική και όχι βορειομακεδονική».
Άρα, το συμπέρασμα που εξάγεται από το τηλεγράφημα είναι, ότι η Συμφωνία των Πρεσπών ικανοποιεί επακριβώς τους όρους που έθεσαν τα Σκόπια και ότι οι δικαιολογίες που με απίστευτο θράσος ανάρτησαν και παραμένουν αναρτημένες στην επίσημη ιστοσελίδα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών είναι δικαιολογίες δειλών ανθρώπων, που δεν έχουν το θάρρος να ομολογήσουν ότι υπέγραψαν και ενέκριναν μια συμφωνία που τους επιβλήθηκε.
Όσο δε για την άλλη δικαιολογία, ότι «έτσι τους έλεγαν τα περισσότερα κράτη στον κόσμο», είναι και αυτό αποπροσανατολιστικό. Όλοι γνωρίζουν ότι η υπογραφή της Ελλάδας είναι που δίνει υπόσταση σε όλο αυτό, δηλαδή στην κατασκευή ενός τεχνητού έθνους και γλώσσας.
Όσο για το τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά, ας διαβάσουμε τι έγραψε ο Ριζοσπάστης, που κανείς δεν μπορεί αν πει ότι διαδίδει εθνικιστικές απόψεις:
«Μακεδονικό έθνος δεν υπήρξε ποτέ στη Βαλκανική, ούτε βέβαια μακεδονική γλώσσα. Και μόνο το γεγονός ότι ο όρος “Μακεδόνας” συνεχίζει να υπάρχει για τον προσδιορισμό των κατοίκων της συγκεκριμένης χώρας, έστω και με το “μανδύα” της ιθαγένειας, γεννάει πολλά ερωτήματα και ανησυχίες για το πώς μπορεί να αξιοποιηθεί στο μέλλον. Το ίδιο και οι αναφορές σε “μακεδονική” γλώσσα.
»Το βέβαιο είναι ότι η χρήση αυτών των όρων κρατάει ζωντανή τη συζήτηση περί “μακεδονικού” έθνους και επομένως μπορεί μελλοντικά να αξιοποιηθεί για διεκδικήσεις και αμφισβητήσεις σε βάρος γειτονικών κρατών. Έτσι, από τη μία μπορούν να σηκωθούν ζητήματα αναζήτησης “ομογενών Μακεδόνων” σε γειτονικά κράτη, ενώ από την άλλη, π.χ. στην Ελλάδα, να σηκωθούν εθνικιστικές κορόνες με το εξίσου ανιστόρητο “η Μακεδονία είναι μία και ελληνική”».
Γιατί επιλέξαμε να αναφερθούμε στο συγκεκριμένο θέμα; Για δύο λόγους.
Ο ένας είναι γιατί επικαλούνται πολλοί στρατευμένοι κονδυλοφόροι τη σταθερότητα στα Δυτικά Βαλκάνια, η οποία περνά μέσα από την εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Δηλαδή, δε φτάνει που πλήρωσε και συνεχίζει να πληρώνει η Ελλάδα ακριβό τίμημα για τη σταθερότητα στην ΝΑ πτέρυγα του ΝΑΤΟ, με την Κύπρο να είναι ακόμα σκλαβωμένη κατά 40% από τη… σύμμαχο Τουρκία, τώρα καλείται να πληρώσει και πάλι τίμημα εθνικού ακρωτηριασμού με μία συμφωνία που έχει μέσα της, εκτός από μια τεράστια ιστορική απάτη, και το σπέρμα της αστάθειας.
Ο άλλος είναι, γιατί ο ελληνικός λαός μετά την κύρωση της συμφωνίας έχει καταληφθεί από το αίσθημα της ήττας, και αυτό είναι χειρότερο από την ίδια τη συμφωνία.
Οι Έλληνες που πονάμε και νοιαζόμαστε αυτόν τον τόπο πρέπει να βρούμε τρόπο να βάλουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών εκεί που ανήκει και να αναζητήσουμε τρόπους να συνεννοηθούμε με τους Σλάβους, τους Αλβανούς και τους άλλους λαούς της γειτονικής χώρας, αν θέλουμε όντως να υπάρχει σταθερότητα στην περιοχή μας.
Τα άλλα που λένε για σταθερότητα στα Δυτικά Βαλκάνια να τα πούνε και σε κείνους που μετά το «μακεδονικό» έθνος ξοδεύουν ασύστολα εκατομμύρια για να δημιουργήσουν και «βλάχικο» έθνος, σε εκείνους που περιμένουν έναν άλλον Τσίπρα και Κοτζιά να το αναγνωρίσουν με κάποια άλλη συμφωνία της ντροπής.
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής.
Ο πλανήτης καίγεται: η κλιματική αλλαγή είναι εδώ
ότι η κλιματική αλλαγή είναι εδώ και εξελίσσεται σε βέβαιη κλιματική καταστροφή
Οι φετινοί καύσωνες σε διάφορες περιοχές του πλανήτη έρχονται να υπογραμμίσουν ότι η κλιματική αλλαγή είναι εδώ και εξελίσσεται σε βέβαιη κλιματική καταστροφή
Για τις βορειοδυτικές Πολιτείες των ΗΠΑ, κοντά στον Ειρηνικό Ωκεανό, το τέλος Ιουνίου σηματοδότησε έναν από τους χειρότερους καύσωνες στην ιστορία τους. Σε πάρα πολλές περιοχές οι θερμοκρασίες ανέβηκαν σε επίπεδα ρεκόρ. Για παράδειγμα, στο Πόρτλαντ του Όρεγκον, τα θερμόμετρα έδειξαν 46 βαθμούς Κελσίου στις 28 Ιουνίου, μια θερμοκρασία σχεδόν εξωπραγματική γι’ αυτή την περιοχή. Λίγο βορειότερα, μια πόλη στον Καναδά το Λύττον (Lytton, British Columbia) είχε το οδυνηρό ρεκόρ της υψηλότερης θερμοκρασίας που καταμετρήθηκε ποτέ σε αυτή τη χώρα: 49 βαθμοί Κελσίου.
Παναγιώτης Σωτήρης
© in.gr
Μια βάση δεδομένων που καταγράφει τις υψηλότερες θερμοκρασίες που είχαν καταγραφεί σε διάφορες περιοχές, συγκέντρωσε τον Ιούνιο του 2021 πάνω 4.000 αναφορές για υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία.
Το πρωτοφανές αυτό κύμα καύσωνα είχε τραγικές επιπτώσεις. Εκατοντάδες θάνατοι στη Βρετανική Κολομβία του Καναδά και πολλές δεκάδες στις Βορειοδυτικές Πολιτείες των ΗΠΑ, οι περισσότεροι ηλικιωμένοι που πέθαναν από θερμοπληξία.
Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ
Παρότι η κλιματική αλλαγή υπολογίζεται ως μια μεσοσταθμική αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, εντούτοις τα φαινόμενα που σχετίζονται με αυτή είναι ιδιαίτερα έντονα. Και η εμφάνιση ολοένα και πιο συχνών μεγάλων καυσώνων είναι ένα χαρακτηριστικό φαινόμενο που σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή.
Το 2019 η Ευρώπη αντιμετώπισε ένα από ένα μεγαλύτερα κύματα καύσωνα της ιστορίας. Εκτιμάται ότι σε αυτό οφείλονταν 2.500 νεκροί. Μια μελέτη εκτίμησε ότι η κλιματική αλλαγή έκανε αυτό τον καύσωνα πέντε φορές πιο πιθανό, σε σύγκριση με την περίπτωση να μην είχαμε κλιματική αλλαγή.
Τους πρώτους έξι μήνες του 2020 η Σιβηρία αντιμετώπισε μια περίοδο ασυνήθιστα υψηλών θερμοκρασιών. Μάλιστα, στις 20 Ιουνίου 2020 στην πόλη Βερκχόγιανσκ, καταγράφηκε το ρεκόρ των 38 βαθμών Κελσίου. Μια μελέτη έδειξε ότι μια τόσο παρατεταμένη περίοδος τόσο υψηλών θερμοκρασιών ήταν αδύνατη χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση που οδηγεί στην κλιματική αλλαγή. Γιατί με ακρίβεια υπολόγισαν, ότι οι παρατεταμένες υψηλές θερμοκρασίες έγιναν τουλάχιστον 600 φορές πιο πιθανές εξαιτίας της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής.
Τα κύματα καύσωνα δε γίνονται μόνο μεγαλύτερα ή πιο συχνά, αλλά αρχίζουν και καταγράφονται επίσης σε περιοχές, όπου οι κάτοικοι δεν είναι συνηθισμένοι στις υψηλές θερμοκρασίες. Αυτό ενέχει τον κίνδυνο για περισσότερα θύματα, π.χ. γιατί σε τέτοιες περιοχές οι κάτοικοι δε συνηθίζουν να έχουν κλιματιστικά στα σπίτια.
Μάλιστα, τα στοιχεία δείχνουν ότι η συσχέτιση ανάμεσα στα κύματα καύσωνα και την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή γίνεται όλο και πιο έντονη.
Το ευρωπαϊκό κύμα καύσωνα του 2003 (στο οποίο αποδόθηκαν πολλές χιλιάδες νεκροί) είχε μέση θερμοκρασία υψηλότερη από οποιαδήποτε χρονιά από το 1851. Μια μελέτη εκτίμησε ότι η παρέμβαση του ανθρώπου, τουλάχιστον διπλασίασε τον κίνδυνο ενός τέτοιου καύσωνα. Αντίστοιχο σε σχέση με το κύμα καύσωνα του 2010 στη Ρωσία, επίσης με πολλές χιλιάδες νεκρούς, μια μελέτη υποστήριξε ότι ο κίνδυνος για έναν τέτοιο καύσωνα είχε αυξηθεί τουλάχιστον τρεις φορές εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Το 2016 μια μελέτη των Εθνικών Ακαδημιών των ΗΠΑ υποστήριξε, ότι η συσχέτιση ανάμεσα στα ακραία καιρικά φαινόμενα και την κλιματική αλλαγή γίνεται πια άμεση. Τα φαινόμενα πολύ υψηλών θερμοκρασιών στο Βόρειο Ημισφαίριο το 2018 και τα οποία αφορούσαν το 22% των κατοικημένων και καλλιεργημένων εκτάσεών του, επίσης αποδόθηκαν σε μεγάλο βαθμό στην κλιματική αλλαγή που επάγεται από την ανθρώπινη δραστηριότητα.
ΥΨΗΛΗ ΖΕΣΤΗ, ΥΨΗΛΗ ΥΓΡΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΒΙΩΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Και το πρόβλημα είναι, ότι όσο πολλαπλασιάζονται τα περιστατικά ακραία υψηλών θερμοκρασιών, τόσο κινδυνεύουμε να φτάσουμε σε μια συνθήκη που θα είναι κυριολεκτικά αβίωτη. Δηλαδή, μια συνθήκη στην οποία η ανθρώπινη επιβίωση δε θα είναι εφικτή σε συγκεκριμένες περιοχές. Αυτό έχει να κάνει επίσης και με το συνδυασμό ανάμεσα σε υψηλές θερμοκρασίες και υψηλή υγρασία. Τεχνικά, το ανώτατο όριο ορίζεται ως θερμοκρασία σε θερμόμετρο υγρού βολβού 35 βαθμών Κελσίου (θερμόμετρο που υπολογίζει και την εξάτμιση του νερού και που εξαρτάται και από τη σχετική υγρασία και του οποίου η ένδειξη είναι πάντα αρκετά πιο κάτω από αυτή ενός «κανονικού θερμόμετρου). Πάνω από αυτό το όριο ο μηχανισμός της εφίδρωσης δε λειτουργεί και διαμορφώνεται η δυνάμει θανατηφόρα συνθήκη της υπερθερμίας. Αυτό που κάνει πιο εφικτό δυστυχώς να φτάνουμε σε αυτό το όριο, είναι ότι μηχανισμός της κλιματικής αλλαγής κάνει πιο πιθανά τα κύματα πολύ υψηλών θερμοκρασιών μαζί με υψηλή υγρασία. Και μια μελέτη εκτίμησε ότι πλέον θα έχουμε περιοχές που για σημαντικό διάστημα θα αντιμετωπίζουν ακραία ζέστη και υψηλή υγρασία κάτι που θα τις κάνει από ένα σημείο και μετά ακατοίκητες.
Ένα παράδειγμα μιας τέτοιας περιοχής κινδυνεύει να είναι η Τζακομπαμπάντ στο Πακιστάν. Εκεί η θερμοκρασία στα μέσα του καλοκαιριού μπορεί και να φτάσει τους 52 βαθμούς Κελσίου. Ωστόσο, η παραδοσιακά αυτή θερμή περιοχή, το τελευταίο διάστημα έχει βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντας ακριβώς εξαιτίας του συνδυασμού ανάμεσα στη ζέστη και την υγρασία και θεωρείται μία από τις ευάλωτες στην κλιματική αλλαγή στον πλανήτη. Μετρήσεις που έγιναν όχι με θερμόμετρου ξηρού βολβού, αλλά με θερμόμετρο υγρού βολβού, διαπίστωσαν ότι στην Τζακομπαμπάν το όριο των 35 βαθμών υγρού βολβού ξεπεράστηκε τον Ιούλιο του 1987, τον Ιούνιο του 2010 και τον Ιούλιο του 2012. Αυτό συνέβη κάθε φορά για λίγες ώρες, όμως πιο ανησυχητικό ήταν το γεγονός, ότι ο τριήμερος μέσος όρος 34 βαθμών μέγιστης θερμοκρασίας υγρού βολβού μετρήθηκε τον Ιούνιο του 2010, τον Ιούνιο του 2001 και τον Ιούνιο του 2012.
ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΥΠΕΔΑΦΟΣ ΛΙΩΝΕΙ
Πέραν από το λιώσιμο των πάγων που το βλέπουμε να επιταχύνεται διαρκώς, με επιπτώσεις και ως προς τη στάθμη της θάλασσας και άρα την επιβίωση περιοχών, ιδίως νησιωτικών, υπάρχει και το λιώσιμο του πέρμαφροστ, δηλαδή του μόνιμα παγωμένου υπεδάφους σε περιοχές όπως η Αλάσκα ή η Σιβηρία.
Το λιώσιμο του παγωμένου υπεδάφους ενδιαφέρει πρώτα από όλα, γιατί είναι αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής αλλά και μπορεί να την επιτείνει. Και αυτό, γιατί η διαδικασία αυτή απελευθερώνει στην ατμόσφαιρα διοξείδιο του άνθρακα και μεθάνιο, που είτε ήταν εγκλωβισμένα στον πάγο είτε παράγονται από την αποσύνθεση των οργανισμών που ήταν εγκλωβισμένοι στον πάγο.
Πέραν, όμως, αυτών των επιπτώσεων, δημιουργούνται και άμεσα προβλήματα για τους ανθρώπους που ζουν σε αυτές τις περιοχές. Καθώς το υπέδαφος λιώνει αλλάζει και η συμπεριφορά του και αυτό δημιουργεί σοβαρά προβλήματα σε κτίρια και εγκαταστάσεις που βρίσκονται πάνω σε αυτό. Αρκεί να σκεφτούμε ότι 65% της έκτασης της Ρωσίας καλύπτεται από πέρμαφροστ και πάνω σε αυτό περνάει και μεγάλο μέρος των 75.000 χιλιομέτρων αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, ενώ βρίσκονται και πάρα πολλές πόλεις. Το συνολικό δυνητικό κόστος από το λιώσιμο του μόνιμου παγωμένου υπεδάφους της Σιβηρίας, εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσει και τα 67 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2050.
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ
Ήδη από πέρσι, ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός προειδοποιεί ότι υπάρχει πιθανότητα 20% η μέση παγκόσμια θερμοκρασία να φτάσει ανάμεσα στο 2020 και το 2024 την αύξηση 1,5 βαθμού Κελσίου σε σχέση με το μέσο επίπεδο πριν από τη βιομηχανική επανάσταση, αύξηση που υποτίθεται ότι είναι το όριο που πρέπει να σταματήσει με βάση τη συμφωνία του Παρισιού του 2015. Δηλαδή, σύντομα θα είμαστε εκεί ακριβώς που υποτίθεται ότι θέλουμε να αποφύγουμε να πάμε.
Όλα αυτά δείχνουν πόσο κρίσιμα είναι τα πράγματα. Η εποχή των γενικόλογων διακηρύξεων έχει περάσει. Ή θα υπάρξουν άμεσες δράσεις – που σημαίνει εκτός των άλλων δραστικές αλλαγές ακόμη και στην καθημερινότητα των ανθρώπων στις αναπτυγμένες χώρες (για παράδειγμα με ριζική μείωση της χρήσης του ιδιωτικού αυτοκινήτου ή του αεροπλάνου), ή ο πλανήτης δε θα αντιμετωπίζει απλώς σύντομα ακραία καιρικά φαινόμενα αλλά κυρίως περιοχές ολόκληρες που θα είναι κυριολεκτικά αβίωτες.
Οι «κακοήθειες» του Κυπριακού
Σε λίγο ίσως θα είναι αργά…
Το Κυπριακό ως διεθνές πρόβλημα, δε δημιουργήθηκε ούτε το 1963 ούτε το 1974. Ξεκίνησε όταν άρχισε ο απελευθερωτικός αγώνας των Ελληνοκυπρίων, στον οποίο δε συμμετείχαν και ήταν προφανώς αντίθετοι οι Τουρκοκύπριοι.
Βενιαμίν Καρακωστάνογλου*
© slpress.gr
Ως ιδέα, η διχοτόμηση υπήρχε ήδη από το 1948 (Χουριέτ), το 1956 (New York Times, Χάρτης του Αττίλα), το 1956 (Σχέδιο Ανάκτησης της Κύπρου, Νιχάτ Ερίμ και Γραφείο Ειδικού Πολέμου του Τουρκικού Στρατού και ΤΜΤ – Τουρκική Αντιστασιακή Οργάνωση του Ντενκτάς). Το 1956-1964 συζητείτο στο Λονδίνο (Foreign Office), ενώ ήταν ο στόχος τής τουρκικής εισβολής το 1974.
Από το Νοέμβριο του 1974 φαίνεται ότι έγινε δεκτή από την ελληνοκυπριακή πλευρά η διζωνική – δικοινοτική λύση (Συμφωνίες 1977 Μακάριου – Ντενκτάς και 1979 Κυπριανού – Ντενκτάς) και τελικά (αφού μεσολάβησε η ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983) το ψήφισμα 694/1990 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ πρόβαλε τη διζωνική – δικοινοτική λύση.
Άρα υπήρξε: συνεχής διολίσθηση προς τις τουρκικές θέσεις που αργά και μεθοδικά οδήγησαν στο σχέδιο του Ανάν το 2003-2004. Είτε λόγω ευσεβών πόθων για δήθεν καλόπιστη λύση από τους Τουρκοκύπριους και τους Τούρκους, είτε λόγω κόπωσης των Ελληνοκυπρίων και σταδιακής προσαρμογής στα τετελεσμένα της εισβολής – κατοχής, είτε λόγω πίεσης ξένων δυνάμεων (για προώθηση ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ και παραμονής της στη Δύση γενικότερα), είτε ακόμη και λόγω πίεσης των εκτοπισμένων – προσφύγων Ελληνοκυπρίων.
Είναι θεμελιώδες λάθος να συζητούνται σχέδια που, αν και με οριακές βελτιώσεις, έχουν στη βάση τους τη λογική του σχεδίου Ανάν! Δηλαδή ένα κρατικό μόρφωμα που δεν αρμόζει σε κράτος-μέλος της ΕΕ, δεν είναι δημοκρατικό, δεν είναι πλήρως ανεξάρτητο και κυρίαρχο. Η διατήρηση των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων και το καθεστώς εγγυήσεων και παρεμβατικών δικαιωμάτων μπορούσε να σταθεί ίσως το 1960 (και τότε μόνο μεταβατικά) όχι όμως το 2017-2021 (60 χρόνια μετά).
ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Επιπλέον, η συνέχιση παρουσίας των κατοχικών στρατευμάτων της Τουρκίας αποδεικνύει:
-Την ανυπαρξία βούλησης της Διεθνούς Κοινότητας (ΟΗΕ, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΝΑΤΟ) να εφαρμόσουν τη διεθνή νομιμότητα.
-Την απόλυτη άρνηση της Τουρκίας να επιτρέψει την ελεύθερη και δημοκρατική εξέλιξη ενός ανεξάρτητου και ακηδεμόνευτου Κυπριακού Κράτους, προφανώς λόγω των δικών της στρατηγικών συμφερόντων και όχι, δήθεν, για την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων. Η μόνη απειλή στην Κύπρο προέρχεται από την Άγκυρα προς τους Ελληνοκύπριους!
-Η συζήτηση με τους αχυράνθρωπους της Άγκυρας στην Κύπρο δεν έχει κανένα νόημα. Απλώς βοηθάει την απενοχοποίηση της Τουρκίας.
-Η διαμορφωθείσα κατάσταση στην Κύπρο και η προωθούμενη λύση, πρέπει να συγκριθεί με προβλήματα όπως της Βοσνίας και ιδίως του Κοσσυφοπεδίου, για να καταδειχθούν οι κραυγαλέες αντιφάσεις (τα διπλά κριτήρια) και η υποκρισία της διεθνούς διπλωματίας και των ισχυρών παραγόντων της Διεθνούς Κοινότητας.
Η ελληνοτουρκική πλευρά (πλειοψηφία 80%) καλείται να επιλέξει μη δημοκρατικές λύσεις, δηλαδή μη βιώσιμες προτάσεις διακυβέρνησης, που αργά ή γρήγορα θα προκαλέσουν εμπλοκές και ρήξεις. Καλείται επίσης να εξισωθεί και ποσοτικά με τη μειοψηφία και να ανοίξει την πόρτα της Τουρκίας στους πλουτοπαραγωγικούς πόρους του νησιού, αλλά και στα θεσμικά δικαιώματα που έχει ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης η Κύπρος.
-Το όφελος, η αντιπαροχή, θα είναι το πολύ ένα 8% του εδάφους (που υποτίθεται θα προστεθεί στο 67% που ελέγχουν οι Ελληνοκύπριοι). Χωρίς βέβαια αντίστοιχη αναλογία ακτών (μόνο 50,5%) και με ανισομερή κατανομή των πόρων και πλεονεκτημάτων του Κυπριακού εδάφους, που το πιο πλούσιο, εύφορο, κ.λπ. τμήμα του ανήκει στα κατεχόμενα.
Αξίζει; Όταν μάλιστα το αντάλλαγμα είναι:
α) Η νομιμοποίηση της εισβολής-κατοχής (γιατί άραγε να μην το επιχειρήσει ξανά η Τουρκία;).
β) Η νομιμοποίηση της παράνομης κάρπωσης των Ελληνοκυπριακών ιδιοκτησιών, κ.λπ., επί 47 χρόνια.
γ) Η νομιμοποίηση των περισσοτέρων εποίκων, που είναι διεθνές έγκλημα, αλλά ίσως και η μελλοντική είσοδος νέων εποίκων με αποφάσεις του Τουρκοκυπριακού Ομόσπονδου Κράτους.
δ) Η κατάργηση (και όχι η εσωτερική μετεξέλιξη) του Κυπριακού κράτους, που αποτελεί το βασικό διεθνές πλεονέκτημα των Ελληνοκυπρίων, δηλαδή της νομικής προσωπικότητας ως διεθνούς υποκειμένου του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας, κράτους μέλους του ΟΗΕ, πολλών Διεθνών Οργανισμών και βέβαια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ε) Η αβεβαιότητα για τη μελλοντική συμπεριφορά της Τουρκίας ως προς την τήρηση των συμφωνηθέντων, ιδίως αν διατηρήσει, έστω και ως μεταβατικό, δικαίωμα εγγύησης, με δικαίωμα παρέμβασης με τα κατοχικά στρατεύματα με πρόσχημα που θα προκαλέσει…!
ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ
Ως Έλληνες γνωρίζουμε καλύτερα παντός άλλου παγκοσμίως τη στρεψοδικία, την καταδολιευτική τακτική, την αναξιοπιστία και ασυνέπεια του κακού μας γείτονα (πονηρού και πλεονέκτη): Τη σταδιακή ανατροπή της Συνθήκης της Λοζάνης, τη μη εφαρμογή κάθε Συμμαχικής Συμφωνίας (1930, 1950, κ.λπ.) την τακτική σαλαμοποίησης κ.λπ. (στην Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο, Τένεδο, Αιγαίο, Δυτική Θράκη και βέβαια στην ίδια την Κύπρο, ιδίως με το δεύτερο Αττίλα του Αυγούστου του 1974).
Μήπως πρέπει να αναφερθούμε και στο οθωμανικό παρελθόν, για το οποίο τόσο υπερήφανοι είναι οι σύγχρονοι Τούρκοι: Ρωμιοί, Αρμένιοι, Ασσύριοι, Κούρδοι, Αλεβίτες μουσουλμάνοι, γνώρισαν τη βία και τον αυταρχισμό του Οθωμανικού Σουλτανάτου, από το οποίο μάλλον χειρότεροι είναι οι σημερινοί Τούρκοι ιθύνοντες, αναλογικά του αιώνα που βρισκόμαστε!
Άλλο πράγμα η συζήτηση για δημιουργία ενός προνομιακού καθεστώτος μειονοτικού, έστω δικοινοτικού, και άλλο η καθυπόταξη της πλειοψηφίας στη μειοψηφία και στον παράνομο, εκβιαστικό και δυναστικό γείτονα. Γείτονα που βρίσκεται δυστυχώς πολύ κοντά στα βόρεια της Κύπρου, έχοντας έτσι ένα φυσικό και μόνιμο γεωστρατηγικό πλεονέκτημα. Δε χρειάζεται άλλες προσθήκες για να παραγάγει ασφάλεια για τους Τουρκοκύπριους από την ύπαρξη στον κυπριακό Βορρά του τουρκοκυπριακού ομόσπονδου κρατιδίου.
Μία νέα απόβαση των τουρκικών στρατευμάτων θα είναι περίπατος, ιδίως μάλιστα αν αποστρατιωτικοποιηθεί η νέα Κύπρος και καταργηθεί η Εθνοφρουρά! Δυστυχώς, οι εγγυήσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ή της ΕΕ, θα αργήσουν δραματικά για να σώσουν την κατάσταση! Ας γίνουμε λοιπόν, επιτέλους, Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι Έλληνες, Προμηθείς και όχι Επιμηθείς! Πριν να είναι ανεπανόρθωτα αργά!
*Ο Βενιαμίν Καρακωστάνογλου είναι διεθνολόγος, μόνιμος λέκτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Διδάσκει Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο, Διεθνείς Σχέσεις και Ελληνική Εξωτερική Πολιτική. Μεταξύ άλλων βιβλίων έχει συγγράψει τη μοναδική στην Ελλάδα επιστημονική μονογραφία για την ΑΟΖ 600 σελίδων. Διδάσκει, επίσης, στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου και στη Σχολή Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης Βορείου Ελλάδος της Ελληνικής Αστυνομίας.
«Καινά κυβερνητικά δαιμόνια» διαφθείρουν τη νεολαία
Η φρενίτιδα περί του υποχρεωτικού εμβολιασμού, ιδίως ως προς την απόπειρα εκμαυλισμού της νεολαίας διά της δωροδοκίας των, έναντι 150 ευρώ, προς εξαγορά, αλλά και δόλια, αήθη, αξιόμεμπτη υφαρπαγή της άκριτης και άκρατης, συλλήβδην συναίνεσή τους, προς την απερίσκεπτη υποβολή τους, προς μία ιατρική πράξη, όπως ανυπερθέτως καθίστανται τα εμβόλια και δη εις το πειραματικό στάδιο το οποίο ευρίσκονται εισέτι σήμερον, καθώς και δίχως την επίσημη ανάληψη ουδεμίας ευθύνης αφενός των κατασκευαστικών εταιριών αλλά και του κράτους, περί τυχόν αιτιώδης πρόκλησης βλάβης εις την υγεία των παί-δων αλλά και εν γένει, συνιστά εν τοις πράγμασι ένα έγκλημα καθοσίωσης.
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς
Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Η παράκρουση δωροδοκίας προς πειθαναγκασμό των νέων, συνιστά την αίσχιστη μορφή κατάπτωσης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η οποία όχι μόνον υπερκερνά την Συνταγματική έννομη Τάξη, αλλά και την πληθώρα διακηρύξεων και τελούντων υποτίθεται εν ισχύ διεθνώς, αλλά παράλληλα επιβεβαιώνει ότι το αφήγημα της πανδημίας έχει καταστεί διά του κτηνώδους απάνθρωπου και βίαιου τρόπου επιβολής μίας ιατρικής πράξης, «ξύλοις και ροπάλοις» διά του νόμου επί ποινή κοινωνικού αποκλεισμού και εξοβελισμού επί του κοινωνικού γίγνεσθαι, μία δηλαδή στυγνή δικτατορία καθολικού εξανδραποδισμού και καταλυτικής αμαύρωσης του ανθρώπινου προσώπου.
Η σχιζοφρένεια της κυβερνήσεως, να παρεμβαίνει ευθέως και ανήθικα προς την σφαίρα του ιδιωτικού, καταργώντας την ελευθέρα βούληση περί της εξαναγκαστικού εμβολιασμού και σύμπαντες οι θεσμοί να συντάσσονται αναφανδόν προς τούτου, με την συναυτουργία των περίπυστων συστημικών εγκάθετων, Συνταγματολόγων, οι οποίοι αίφνης επιδαψιλεύουν περί της Συ-νταγματικότητας των εγκλεισμών αλλά και του πανηγυρικού συννόμου των εμβολίων.
Ο κραυγαλέος αυτός παραλογισμός ο οποίος διοχετεύεται κα αναπαράγεται από τα στρατευμένα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. κατατεί-νει προς την συσκότιση της αλήθειας και τη μετατροπή των ελεύθερων ανθρώπων, σε ανδράποδα, πειραματόζωα, τα οποία, θα άγονται και θα φέρονται από τις άγνωστες εωσφορικές βουλές της υπερεθνικής ελίτ, άλλως για ποιο λόγο ενδιαφέρονται μό-νον ως προς τον ιό αυτό εν σχέσει προς την υγεία μας, ρητορικώς τεθειμένο ερώτημα.
Τρανή απόδειξη τούτου, καθίσταται το γεγονός ότι ήδη προλειαίνεται το έδαφος, διά μέσου των εξωνημένων τηλεοπτικών διαύλων, ο επικείμενος, μετά το πέρας των καλοκαιρινών διακοπών, αυστηρός εγκλεισμός μας, προς αποσόβηση διασποράς δήθεν των μεταλλάξεων του ιού, ωσαύτως, μας νουθετούν ότι εισέτι και οι ήδη εμβολιασθέντες απαιτείται να μετακινούνται μασκοφορεμένοι, για το γεγονός, ότι παρά το γεγονός ότι εμβολιάσθηκαν, η μετάλλαξη αυτή καθ’ εαυτή δύναται να προσβάλλει και τους ιδίους, διότι συνιστά μία καινοφανή εκδοχή του ιού, τα αντισώματα του οποίου δεν προϋπήρχαν στο μείγμα των σκευασμάτων των μέχρι τούδε, διατειθεμένων εμβολίων.
Η Νέα Τάξη πραγμάτων ελεαύνει απρόσκοπτα και η παγκόσμια ελίτ διά των εντεταλμένων έμμισθων φερεφώνων και απαντα-χού ακροβολισμένων μισθάρνων οργάνων τους, διεγείρουν τον κόσμο, εις πλήρη υπακοή προς τους παραλογισμούς των απάν-θρωπων εξουσιών, καλλιεργώντας και μετά ταύτα χρησιμοποιώντας τεχνηέντως ως ισχυρό όπλο τον φόβο, περί της απειλής της ανθρώπινης ζωής.
Ο βιολογικός θάνατος καθίσταται θέλημα Θεού, πέραν από μία φυσική συνθήκη, ως εκ τούτου, ουδαμώς δικαιολογείται συγγνωστά κατ’ ουδένα τρόπον, η πραξικοπηματική εγκαθίδρυση μίας παγκόσμιας δικτατορίας, υπό της ελίτ ερήμην των πολιτών, οι οποίοι πλέον δεν θα ορίζουν και την ίδια τους τη ζωή.
Εν Ελλάδι, «ο κομματάνθρωπος Νεοέλλην», ο οποίος εθισμένος εις την νοοτροπία της συνδικαλιστικής νοοτροπίας του κοινωνικού μηδενισμού της παρακμιακής «ντουντούκας» των συλλαλητηρίων, όπου ακκίζεται επαναστάτης άνευ αιτίας και δη συλλήβδην άκρατα, άκριτα και αόριστα, με τον όρο «αριστερός», παρά το γεγονός ότι καταλαμβάνει καίρια θέση εις το Κράτος ως «αγνός» διαπλεκόμενος της συντηρητικής καθεστωτικής επαναστατικής του ιδεολογίας, αφενός μεν, πλειοδοτεί σε λιβανωτό προς τον πυρήνα του κατεστημένου και αφετέρου δε, το ίδιο ακριβώς πρόσωπο διαμαρτύρεται δήθεν απολύτως ελεγχόμενα προς τους πολιτικούς, προς τέρψη και εξαπάτηση της μάζας, προσκυνώντας κατ’ ουσίαν ανενδοίαστα τους βιαστές της συνεί-δησης του αλλά και του συνόλου της ελλαδικής κοινωνίας, ήτοι των εντολοδόχων μίσθαρνων οργάνων – πολιτικών μας.
Ο εν λόγω Νεοέλλην, φανατισμένος «κομματάνθρωπος» και δη ακραιφνής δήθεν συνδικαλιστής το πρωί, και το βράδυ θιασώτης της ρυπογόνων τηλεοπτικών παιγνίων των διαπλεκόμενων «καναλιών», απολαμβάνει την αδιάπτωτη παρακμιακή αποσύν-θεση του, δίχως ίχνος πραγματικής αντίδρασης περί των βιουμένων, του απροκάλυπτου εμπαιγμού της παγκόσμιας στρατηγι-κής της ηθικής εξόντωσής μας και της κατ’ επέκταση καθολικής υποταγής μας διά της επί μακρόν πανδημίας.
Εν κατακλείδι, ιδίως εις την Ελλάδα, ο επαναστάτης «κομματάνθρωπος» του εθνομηδενισμού τείνει να καταστεί «πειραματάν-θρωπος», ένα άβουλο γρανάζι μίας αναδυόμενης παγκόσμιας δικτατορίας, οι ερπύστριες της οποίας ισοπεδώνουν αυταρχικά την ανθρώπινη αξία, εξοβελίζοντας απλώς παρωχημένες ιδεολογικές αντιπαραθέσεις, εξ αυτού του λόγου τα συμπράττοντα αριστερώνυμα κοινοβουλευτικά υποζύγια των κοσμο – εξουσιαστών τηρούν σιγή ιχθύς, καθότι «βούς επί τη γλώσση μέγας βέβηκεν».
Η Πόλις Εάλω διά της Κερκόπορτας.
*Ο Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς είναι δικηγόρος Παρ΄Αρείω Πάγω. Σπούδασε Νομικά στη Νομική Αθηνών Ε.Κ.Π.Α και Δημοσιογραφία στο Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας και έκανε το πρώτο μεταπτυχιακό του στην Πάντειο Σχολή, στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα με τίτλο «Νομικός Πολιτισμός» (Αστικό, Διοικητικό, Ποινικό Δίκαιο και η Ε.Σ.Δ.Α) και το δεύτερο μεταπτυ-χιακό του, στη Νομική Σχολή Αθηνών στο Δίκαιο της Πληροφορικής, Κοινωνιολογία του Δικαίου και Εκκλησιαστικό Δίκαιο (Ε.Κ.Π.Α). Εκ-παιδευθείς ως διαμεσολαβητής στην επίλυση ιδιωτικής φύσεως διαφορών, αστικού και εμπορικού δικαίου, κατά το Ν.3898/2010 κατ’ εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 2008/52/ΕΚ, Διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1 του Ν.3898/2010 (Α’211).
«All we want is Greece»
Μπήκαμε επισήμως στην καρδιά του καλοκαιριού και αβέβαιο εξακολουθεί να παραμένει το πότε θα ξεκινήσει φέτος η τουριστική σαιζόν στην Ελλάδα.
Η απόφαση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να μην αναβαθμίσουν τους ελληνικούς προορισμούς στην πράσινη λίστα γεμίζει ανησυχία τους επαγγελματίες του τουρισμού που έχασαν ήδη τον Ιούνιο και ανησυχούν πως η μειωμένη κίνηση θα συμπαρασύρει και τον Ιούλιο.
Η Βρετανία έχει αποκλείσει ουσιαστικά τις χώρες του Νότου σαν προορισμό για τους πολίτες της, καθώς ζητάει στην επιστροφή τους 10ήμερη καραντίνα και αρνητικό μοριακό τεστ, με αποτέλεσμα τις ομαδικές ακυρώσεις πακέτων διακοπών σε ελληνικά νησιά.
Ας σημειωθεί ότι σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, η Βρετανία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη αγορά μετά τη Γερμανία για τον ελληνικό τουρισμό. Συγκεκριμένα το 2019, πριν ξεσπάσει η πανδημία, επισκέφτηκαν τους καλοκαιρινούς μήνες την Ελλάδα 3,5 εκατομμύρια Βρετανοί, αφήνοντας έσοδα 2,5 δισεκατομμύρια.
Πολλοί επαγγελματίες δεν θεωρούν εφικτό τον γενικό στόχο που έχει τεθεί από το υπουργείο Τουρισμού για να καταγραφεί το 40% των εσόδων του 2019.
Η απόφαση των Βρετανών, Βέλγων, Ολλανδών και Σκανδιναβών να ακυρώσουν τις διακοπές τους στην Ελλάδα θα αναγκάσουν αρκετά ξενοδοχεία να υπολειτουργήσουν, ενώ κάποια ίσως να μη σηκώσουν καν ρολά για τη φετινή σαιζόν.
Υπάρχουν μικρά ενθαρρυντικά σημάδια από αγορές όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Γαλλία, πάντως οι χώρες αυτές έμμεσα ή άμεσα ενθαρρύνουν τους πολίτες τους να κάνουν εσωτερικό τουρισμό.
Σύμφωνα με άρθρο του Οικονομικού Ταχυδρόμου, τον Ιούνιο είχαν ανοίξει περίπου το 20% των ξενοδοχείων, πολλά εκ των οποίων με ελάχιστες κρατήσεις. Κατά τα λοιπά τα αστικά ξενοδοχεία φαίνεται να αντιμετωπίζουν ακόμη σοβαρότερα προβλήματα, καθώς το city break δεν ανακάμπτει ενώ και τα συνέδρια, βασικός αιμοδότης των ξενοδοχείων των μεγαλουπόλεων, είναι ακόμη στο «μηδέν».
Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο ιός ακόμα καλά κρατεί και οι λοιμωξιολόγοι επιμένουν στους αυστηρούς κανόνες τήρησης αποστάσεων και άλλων μέτρων ασφαλείας.
Την ίδια στιγμή η Ελλάδα απαντά στις προκλήσεις της νέας περιόδου με ένα πρωτόγνωρο επικοινωνιακό σχέδιο, παρουσιάζοντας βίντεο προβολής της χώρας στο εξωτερικό με κεντρικό μότο «All you want is Greece».
Φέτος ο ΕΟΤ για πρώτη φορά πραγματοποιεί συνδιαφήμιση με 18 αεροπορικές εταιρίες αλλά και 76 Tour Operators, συνολικού προϋπολογισμού 12,3 εκατομμυρίων ευρώ.
Ο Καναδάς, εν τω μεταξύ, έχει χαλαρώσει τους περιορισμούς που επιβάλλονται στους ταξιδιώτες που έχουν λάβει και τις δύο δόσεις των εμβολίων, θεωρώντας ότι έχουν ανοσοποιηθεί. Συνεχίζουν πάντως να υποβάλλονται σε τεστ κορονοϊού κατά την άφιξή τους, ενώ εάν χρειαστεί μπορεί να τους ζητείται να παραμένουν σε απομόνωση για συντομότερο όμως χρονικό διάστημα.
Η χαλάρωση πάντως των μέτρων μας δίνει ξανά την δυνατότητα το φετινό καλοκαίρι να ταξιδέψουμε στην πατρίδα, να απολαύσουμε τις ομορφιές της και να ξανασμίξουμε με αγαπημένους συγγενείς και φίλους.
Ας μη ξεχνάμε: «All we want is Greece»
