Home Blog Page 302

Η έλλειψη εργατικού δυναμικού πρέπει να αντιμετωπιστεί με το νέο σχέδιο μετανάστευσης

0
Η έλλειψη εργατικού δυναμικού πρέπει να αντιμετωπιστεί με το νέο σχέδιο μετανάστευσης

Στις 14 Φεβρουαρίου, ο αξιότιμος Sean Fraser, Υπουργός Μετανάστευσης, Προσφύγων και Ιθαγένειας, υπέβαλε το Σχέδιο Επιπέδων Μετανάστευσης 2022-2024 για να βοηθήσει την καναδική οικονομία να ανακάμψει και να τροφοδοτήσει την ανάπτυξη μετά την πανδημία, ενισχύοντας παράλληλα τις κοινότητες και τις βιομηχανίες σε ολόκληρη τη χώρα που βασίζονται στη μετανάστευση.

Σύμφωνα με το κυβερνητικό δελτίο Τύπου, η πανδημία έχει αναδείξει τη συμβολή των νέο-μεταναστών στην ευημερία των κοινοτήτων και σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Πέρυσι, ο Καναδάς υποδέχθηκε περισσότερους από 405.000 νέους μόνιμους κατοίκους – τους περισσότερους μετανάστες σε ένα χρόνο στην καναδική ιστορία.

Παρά το γεγονός ότι ανακτήθηκαν πολλές από τις θέσεις εργασίας που χάθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας, εξακολουθούν να υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις σε όλους τους τομείς που περιμένουν να καλυφθούν. Η μετανάστευση αντιπροσωπεύει ήδη σχεδόν το 100% της αύξησης του εργατικού δυναμικού και με 5 εκατομμύρια Καναδούς να πρόκειται να συνταξιοδοτηθούν μέχρι το τέλος αυτής της δεκαετίας, η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους θα μειωθεί μόνο στο 3:1.

Το Σχέδιο Επιπέδων Μετανάστευσης 2022–2024 στοχεύει να συνεχίσει να υποδέχεται μετανάστες σε ποσοστό περίπου 1% του πληθυσμού του Καναδά, συμπεριλαμβανομένων 431.645 μόνιμων κατοίκων το 2022, 447.055 το 2023 και 451.000 το 2024, σύμφωνα με το προηγούμενο σχέδιο.

Για να υποστηρίξει αυτά τα αυξημένα επίπεδα, η κυβέρνηση του Καναδά ανακοίνωσε πρόσφατα ένα σχέδιο εκσυγχρονισμού του συστήματος μετανάστευσης του Καναδά, για να τροφοδοτήσει την οικονομική ανάκαμψη και να βελτιώσει την εμπειρία των μεταναστών, το οποίο θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση βασικών προκλήσεων που αντιμετωπίζουν, όπως η μείωση των αποθεμάτων και η δημιουργία προβλέψιμων χρόνων επεξεργασίας των αιτήσεων.

Αυτό το σχέδιο θα συμβάλει στην αύξηση της προσέλκυσης και της διατήρησης νέο-μεταναστών σε περιοχές με έντονες οικονομικές, εργασιακές και δημογραφικές προκλήσεις. Θα αυξήσει επίσης τη γαλλόφωνη μετανάστευση εκτός του Κεμπέκ, ενώ θα υποστηρίξει την επιτυχή ένταξη των γαλλόφωνων νέο-μεταναστών και θα ενισχύσει τις γαλλόφωνες κοινότητες σε ολόκληρη τη χώρα. Ως μέρος της γαλλόφωνης στρατηγικής της κυβέρνησης Τρουντώ για τη μετανάστευση, ο Υπουργός δήλωσε ότι εργάζεται για να επιτύχουν το στόχο του 4,4% των γαλλόφωνων μεταναστών εκτός Κεμπέκ έως το 2023.

Τα κυριότερα σημεία του σχεδίου περιλαμβάνουν συνολικές εισαγωγές που να ανέρχονται στο 1,14% του καναδικού πληθυσμού έως το 2024, μακροπρόθεσμη εστίαση στην οικονομική ανάπτυξη, με σχεδόν το 60% των εισακτέων στην Οικονομική Τάξη, βοήθεια σε ευάλωτους πληθυσμούς, όπως τα ειδικά μέτρα για τη χορήγηση μόνιμης διαμονής σε αιτούντες πρόσφυγες που εργάζονται στον τομέα της υγείας κατά τη διάρκεια της πανδημίας, υποστήριξη για παγκόσμιες κρίσεις, παρέχοντας ένα ασφαλές καταφύγιο μέσω της ανθρωπιστικής μετανάστευσης σε όσους αντιμετωπίζουν διώξεις και τέλος, τη διατήρηση ταλέντων όσων βρίσκονται ήδη στον Καναδά, με τη χορήγηση μόνιμου καθεστώτος σε προσωρινούς κατοίκους που γίνονται δεκτοί μέσω των περιορισμένων χρονικών διαδικασιών για τους βασικούς εργαζόμενους που ξεκίνησε την άνοιξη του 2021.

Αυτό το σχέδιο αναγνωρίζει επίσης τη σημασία της οικογενειακής επανένωσης και βοηθά στη διατήρηση του προτύπου επεξεργασίας αιτήσεων των 12 μηνών για τους συζύγους και τα παιδιά.

Σύμφωνα με την Κυβέρνηση, ο Καναδάς παραμένει σταθερός στις παγκόσμιες ανθρωπιστικές του δεσμεύσεις, συμπεριλαμβανομένου του σχεδίου επανεγκατάστασης τουλάχιστον 40.000 Αφγανών υπηκόων τα επόμενα 2 χρόνια. Μέχρι σήμερα, περισσότεροι από 7.550 Αφγανοί πρόσφυγες ονομάζουν τώρα τον Καναδά πατρίδα τους, ως αποτέλεσμα αυτών των προσπαθειών. Δουλεύοντας με εταίρους στην περιοχή, η κυβέρνηση προσπαθεί να χρησιμοποιήσει όλες τις διαθέσιμες οδούς για να εξασφαλίσει ασφαλή διέλευση για όσους βρίσκονται στο Αφγανιστάν.

Το Σχέδιο Επιπέδων Μετανάστευσης 2022–2024 θα βοηθήσει να εδραιωθεί η θέση του Καναδά μεταξύ των κορυφαίων προορισμών ταλέντων στον κόσμο, δημιουργώντας μια ισχυρή βάση για οικονομική ανάπτυξη μετά την πανδημία, ενώ παράλληλα θα επανενωθούν τα μέλη της οικογένειας με τα αγαπημένα τους πρόσωπα και θα εκπληρώσουν τις ανθρωπιστικές δεσμεύσεις του Καναδά. 

«Η μετανάστευση βοήθησε να διαμορφωθεί ο Καναδάς στη χώρα που είναι σήμερα. Από τη γεωργία και την αλιεία μέχρι τη μεταποίηση, την υγειονομική περίθαλψη και τον τομέα των μεταφορών, ο Καναδάς βασίζεται στους μετανάστες. Εστιάζουμε στην οικονομική ανάκαμψη και η μετανάστευση είναι το κλειδί για να φτάσουμε εκεί. Ο καθορισμός τολμηρών νέων στόχων μετανάστευσης, όπως περιγράφονται στο Σχέδιο Επιπέδων 2022-2024, θα συμβάλει περαιτέρω στην άμετρη συμβολή των μεταναστών στις κοινότητές μας και σε όλους τους τομείς της οικονομίας» δήλωσε ο αξιότιμος Sean Fraser, Υπουργός Μετανάστευσης, Προσφύγων και Ιθαγένειας.

ΜΕΡΙΚΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΠΙΠΕΔΩΝ

-Το σχέδιο επιπέδων είναι μια προβολή του πόσοι μόνιμοι κάτοικοι θα γίνουν δεκτοί στον Καναδά και θέτει στόχους και εύρη για τις συνολικές κατηγορίες εισαγωγών μετανάστευσης. Σύμφωνα με το νόμο περί μετανάστευσης και προστασίας των προσφύγων, ο Υπουργός πρέπει να καταθέτει το Σχέδιο Επιπέδων στη Βουλή κάθε χρόνο. 

-Το σχέδιο επιπέδων λαμβάνει υπόψη την εκτενή δέσμευση με επαρχιακούς και τοπικούς εκπροσώπους, καθώς και έρευνα της κοινής γνώμης και διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη.

-Οι Καναδοί σε όλη τη χώρα μπορούν να δουν πώς οι Φιλελεύθεροι ωφελούν τις τοπικές κοινότητες μέσω της εκστρατείας του IRCC για θέματα μετανάστευσης.

-Σύμφωνα με τη Συμφωνία Καναδά – Κεμπέκ, το Κεμπέκ καθορίζει τα δικά του επίπεδα μετανάστευσης.

Η αγανάκτηση των Καναδών μειώνει την προτίμηση ψήφου για τους Φιλελεύθερους

0

Αρνητικό είναι το μήνυμα που στέλνουν οι ψηφοφόροι του Καναδά στη κόμμα των Φιλελεύθερων και κατ΄επέκταση στη νυν κυβέρνηση του Τζάστιν Τρουντό, μέσω της πρόσφατης δημοσκόπησης της ABACUS DATA, που έγινε μεταξύ 4 και 8 Φεβρουαρίου, σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1500 Καναδών.

Η ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
ΚΑΙ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Η διάθεση των Καναδών σε όλη την επικράτεια, έχει επιδεινωθεί περαιτέρω από το τελευταίο κύμα ερευνών σε σύγκριση με τα στοιχεία του περασμένου μήνα. Σήμερα, μόνο το 34% πιστεύει ότι η χώρα οδεύει προς τη σωστή κατεύθυνση (κάτω από 8% σε διάστημα δύο μηνών και η χαμηλότερη από τον Απρίλιο του 2021), ενώ το 50% πιστεύει ότι βρίσκεται σε λάθος δρόμο, μια άνοδος 7 μονάδων [Βλέπε Πίνακα 1].
Η έγκριση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης μειώθηκε από 44% πριν από ένα μήνα σε 38% αυτό το μήνα και η αποδοκιμασία αυξήθηκε από 40% σε 45%. Η καθαρή έγκριση (έγκριση – αποδοκιμασία) περιφερειακά είναι -4 στη Βρετανική Κολομβία, -40 στην Αλμπέρτα, -19 σε Σασκάτσουαν και Μανιτόμπα, +5 στο Οντάριο, -12 στο Κεμπέκ και +1 στον Ατλαντικό Καναδά [Βλέπε Πίνακα 2].

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ
Όσον αφορά τον Τζάστιν Τρουντό, οι απόψεις του κόσμου έχουν διαφοροποιηθεί προς το άτομο του, τον τελευταίο μήνα. Τόσο οι θετικές όσο και οι αρνητικές. Διότι οι μεν θετικές από το 40% έχουν μειωθεί στο 36%, ενώ οι αρνητικές έχουν… αυξηθεί, από το 42% στο 46%. Μια συνολική διαφορά δηλαδή -8%! Οι αρνητικές εντυπώσεις μάλιστα, είναι οι υψηλότερες που έχουν καταγραφεί ως τώρα. Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο κ. Trudeau έχει την εύνοια +24% μεταξύ των ψηφοφόρων που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί του κέντρου, -14% μεταξύ εκείνων στο κέντρο και -47% μεταξύ εκείνων που βρίσκονται στα δεξιά.
Το 17% των ερωτηθέντων στη δημοσκόπηση, έχει θετική εντύπωση για την προσωρινή αρχηγό των Συντηρητικών Candice Bergen, ενώ τα αρνητικά ποσοστά της είναι στο 28% για καθαρή βαθμολογία -11%. Ο κ. Ο’Toole ως πρώην ηγέτης έχασε 25% από τον περασμένο μήνα.
Ο Jagmeet Singh απολαμβάνει θετική εντύπωση +41% ενώ έχει -25% αρνητικές εντυπώσεις για καθαρή βαθμολογία +16, παρόμοια με τα αποτελέσματα τού περασμένου μήνα.
Στο δε Κεμπέκ, ο ηγέτης της BQ κ. Blanchet απολαμβάνει 36% θετικές εντυπώσεις και 28% αρνητικές για καθαρή βαθμολογία +8. Ο κ. Trudeau είναι στο -14 στο Κεμπέκ, η κα Bergen είναι στο -27.

ΠΡΟΘΕΣΗ ΨΗΦΟΥ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
Εάν διεξάγονταν τώρα εκλογές, οι Φιλελεύθεροι θα κέρδιζαν το 33% των ψήφων (ακριβώς το ίδιο εκλογικό τους αποτέλεσμα στις εκλογές του 2021), οι Συντηρητικοί θα κέρδιζαν 30% (4 μονάδες χαμηλότερα από το ποσοστό τους στις προηγούμενες εκλογές και δύο χαμηλότερα από τις αρχές του μήνα) και το NDP 19% (1 μονάδα υψηλότερο από το αποτέλεσμα του 2021). Το BQ βρίσκεται στο 8% σε εθνικό επίπεδο, ενώ το Λαϊκό Κόμμα στο 6% και οι Πράσινοι στο 3% [Βλέπε Πίνακα 3].
Ας δούμε τι ισχύει και στις Επαρχίες:
• Βρετανική Κολομβία: Οι Φιλελεύθεροι είναι στο 36%, οι Συντηρητικοί στο 30% και το NDP στο 24%.
• Αλμπέρτα: Το 54% θα ψήφιζε Συντηρητικούς έναντι 20% για το NDP, 14% για το Φιλελεύθερο Κόμμα και 8% για το Λαϊκό Κόμμα.
• Μανιτόμπα και Σασκάτσουαν: Οι Συντηρητικοί προηγούνται με 39% και ακολουθούν οι Φιλελεύθεροι με 27%, το NDP με 21% και το Λαϊκό Κόμμα με 11%.
• Οντάριο: Οι Φιλελεύθεροι έχουν προβάδισμα 4 μονάδων έναντι των Συντηρητικών (36% έως 32%), με το NDP στην τρίτη θέση με 20%. Το Λαϊκό Κόμμα συγκεντρώνει ποσοστό 8% στο Οντάριο.
• Κεμπέκ: Βλέπουμε το BQ μπροστά από τους Φιλελεύθερους (37% έως 32%), με τους Συντηρητικούς στο 16% και το NDP στο 12%.
• Ατλαντικός: Οι Φιλελεύθεροι προηγούνται με 41% έναντι 23% για το NDP, 23% για τους Συντηρητικούς και 7% για το Λαϊκό Κόμμα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Σύμφωνα με τον Bruce Anderson της ABACUS DATA, τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά για τους Φιλελεύθερους: «Ο κόσμος είναι απογοητευμένος από την πανδημία και η αίσθηση ανησυχίας και τριβής στη χώρα θα δημιουργήσει φυσικά προσδοκίες από την κυβέρνηση να αμβλύνει τις εντάσεις και την απογοήτευση της κυβέρνησης όταν αυτό δε συμβαίνει.
Υπάρχουν δύο ξεχωριστά ζητήματα, κανένα από τα οποία δεν είναι θετικό για τους κατεστημένους αυτή τη στιγμή – οι άνθρωποι θέλουν ένα σχέδιο να επιστρέψουν στη ζωή κανονικά και αισθάνονται ότι το επίπεδο εμβολιασμού είναι αρκετά υψηλό και η απειλή Omicron αρκετά χαμηλή ώστε να είναι καιρός να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση».
Σύμφωνα με τον David Colleto επίσης της ABACUS DATA: «Καθώς η Φάλαγγα Ελευθερίας συνεχίζει να καταλαμβάνει την Οτάβα και να διαταράσσει το εμπόριο και την κυκλοφορία σε διάφορα συνοριακά περάσματα, οι Καναδοί παρακολουθούν και αντιδρούν στα γεγονότα. Βλέπουμε αρνητική πίεση στα προσωπικά νούμερα του Πρωθυπουργού, καθώς το αρνητικό του έφτασε σε υψηλό 12 μηνών. Η νέα Συντηρητική Ηγέτης, κα Μπέργκεν, είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, αλλά ξεκινά με καθαρή αρνητική εντύπωση – μια λιγότερο θετική εισαγωγή στους Καναδούς».

© ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ
Μην χάσετε καμία από τις έρευνες και αναλύσεις μας, εγγραφείτε στο εβδομαδιαίο ενημερωτικό μας δελτίο.
ΕΓΓΡΆΦΟΜΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΉΣ

Ο πληθυσμός του Κεμπέκ συνεχίζει να μειώνεται σε σχέση με τον Καναδά

0
Ο πληθυσμός του Κεμπέκ συνεχίζει να μειώνεται σε σχέση με τον Καναδά

Τα στοιχεία από την απογραφή του 2021 δείχνουν, ότι το μερίδιο του Κεμπέκ στον καναδικό πληθυσμό έχει μειωθεί για 11η συνεχόμενη απογραφή. Στο Κέντρο του Μόντρεαλ, το οποίο περιλαμβάνει το δήμο του Park Extension, ο πληθυσμός το 2021 αυξήθηκε σε 1.762.949 σε σύγκριση με 1.704.694 από την απογραφή του 2016. Το ποσοστό ήταν 3,4% και θεωρείται πολύ χαμηλότερο από τον καναδικό μέσο όρο.

Από το 1966, το δημογραφικό βάρος του Κεμπέκ μειώνεται με κάθε απογραφή, που πραγματοποιείται κάθε πέντε χρόνια. Το 1966, το Κεμπέκ αντιπροσώπευε το 28,9% του καναδικού πληθυσμού. Το ποσοστό αυτό μειώθηκε σε 23,2% το 2016 και στη συνέχεια σε 23% το 2021.

Από το 2016 έως το 2021, ο πληθυσμός του Κεμπέκ αυξήθηκε κατά 4,1%, που είναι χαμηλότερος από τον καναδικό μέσο όρο του 5,2%, σύμφωνα με τα στοιχεία απογραφής του 2021 της Στατιστικής Υπηρεσίας του Καναδά που δημοσιεύθηκαν την Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2022.

Μόνο μία επαρχία, το Newfoundland & Labrador, είδε τον πληθυσμό του να μειώνεται (-1,8%) μεταξύ 2016 και 2021. Το Κεμπέκ βλέπει το δημογραφικό του βάρος να μειώνεται με τα χρόνια, επειδή υποδέχεται λιγότερους μετανάστες από τον υπόλοιπο Καναδά.

Το Κεμπέκ και το Οντάριο βλέπουν τον πληθυσμό τους να αυξάνεται ουσιαστικά με τον ίδιο τρόπο (+0,2% ετησίως) μέσω του χάσματος μεταξύ γεννήσεων και θανάτων. Η διαφορά είναι ότι λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πράγματα, το Οντάριο υποδέχεται περισσότερους μετανάστες. Πριν από την πανδημία, η μετανάστευση επέτρεψε στο Οντάριο να αυξήσει τον πληθυσμό του κατά 1,4% το 2018-2019, σε σύγκριση με αύξηση 1,1% στο Κεμπέκ (+95.057 μετανάστες και μη μόνιμοι κάτοικοι).

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, η μετανάστευση στο Κεμπέκ μειώθηκε σε μόλις 18.748 άτομα το 2020-2021 (ποσοστό αύξησης πληθυσμού 0,2%). Το χάσμα μεταξύ γεννήσεων και θανάτων (φυσική αύξηση) ήταν 12.650 εκείνο το έτος, γεγονός που αύξησε τον πληθυσμό του Κεμπέκ κατά μόνο 0,1%.

Στον Καναδά, της και στο Κεμπέκ, περίπου το 85% της αύξησης του πληθυσμού συνδέεται με τη μετανάστευση.

Με τη σύσφιξη των συνόρων και τα αλλεπάλληλα περιοριστικά μέτρα, η πανδημία COVID-19 έβαλε τροχοπέδη στη μετανάστευση. Και με την ίδια λογική, η αύξηση του καναδικού πληθυσμού, ο οποίος το 2020 ήταν στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Καναδάς είναι όμως η χώρα της G7 της οποίας ο πληθυσμός έχει αυξηθεί περισσότερο (σε ποσοστό) από το 2016 έως το 2021. Ένα εντυπωσιακό παράδειγμα: ο πληθυσμός του Καναδά έχει αυξηθεί με τον ίδιο ρυθμό με αυτόν της Ινδίας. Και οι δύο χώρες κατατάσσονται στην έβδομη θέση μεταξύ των χωρών της G20.

Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ

Τα προάστια της μητροπολιτικής περιοχής συνέχισαν να είναι πιο ελκυστικά από το Μόντρεαλ. Τα προάστια του νησιού του Μόντρεαλ έχουν δει τον πληθυσμό τους να αυξάνεται κατά 5,8% μέσα σε πέντε χρόνια, έναντι 3,2% στο νησί.

Μεταξύ των 19 μεγαλύτερων πόλεων του Κεμπέκ, το Mirabel γνώρισε την πιο σημαντική αύξηση πληθυσμού τα τελευταία πέντε χρόνια. Η πόλη στη βόρεια ακτή του Μόντρεαλ έχει δει τον πληθυσμό της να αυξάνεται κατά ένα μεγάλο (21%) ποσοστό. Αυτό αντιπροσωπεύει περίπου 10.500 νέους κατοίκους, γεγονός που αύξησε τον πληθυσμό του Mirabel σε 61.108 κατοίκους. Για να υπάρξει ένα επαρκές μέτρο σύγκρισης, το Saint-Jérôme κατατάσσεται στη δεύτερη θέση με αύξηση του πληθυσμού του κατά 7,9% μέσα σε πέντε χρόνια.

ΦΕΥΓΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ

ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΜΟΝΤΡΕΑΛ

Στο Μόντρεαλ κατά τη διάρκεια της πανδημίας, πολλοί κάτοικοι αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το κέντρο του Μόντρεαλ.

Μεταξύ της 1ης Ιουλίου 2020 και της 1ης Ιουλίου 2021, το κέντρο της πόλης (όρια: οδός Atateken στα ανατολικά, Pine Avenue στα βόρεια, Atwater Avenue στα δυτικά και St. Lawrence River στα νότια) έχασε το 3,1 % του πληθυσμού του. Συγκριτικά, το κέντρο του Τορόντο είδε τον πληθυσμό του να αυξάνεται κατά 0,4% κατά τη διάρκεια αυτού του έτους πανδημίας.

Από το 2016 έως το 2021, ωστόσο, το κέντρο του Μόντρεαλ παρουσίασε αύξηση πληθυσμού 24,2%. Αυτό είναι περισσότερο από ό,τι στο Τορόντο (+16,2%).

Το πρόβλημα είναι ότι ο πληθυσμός αυξάνεται πολύ πιο αργά στις κεντρικές γειτονιές του Μόντρεαλ (+2,1% σε γειτονιές λιγότερο από 10 λεπτά με το αυτοκίνητο από το κέντρο, +3,4% σε γειτονιές 10-20 λεπτά με το αυτοκίνητο από το κέντρο της πόλης) από ό,τι στα προάστια πιο μακριά από το «450» ​​(+4% σε 20-30 λεπτά από το κέντρο της πόλης, +7% σε περισσότερα από 30 λεπτά από το κέντρο).

Ηλεκτρονικά βραχιόλια κατά των ανθρωποκτονιών από συζυγική βία

0
Ηλεκτρονικά βραχιόλια κατά των ανθρωποκτονιών από συζυγική βία

Το Κεμπέκ ελπίζει, ότι η ανάπτυξη ηλεκτρονικών βραχιολιών κατά της συζυγικής βίας θα μειώσει τον αριθμό των οικιακών ανθρωποκτονιών. Η κυβέρνηση Legault έκανε ένα περαιτέρω βήμα προς την ανάπτυξή τους την Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου, καταθέτοντας ένα σύντομο νομοσχέδιο που τροποποιεί το νόμο που σέβεται το σωφρονιστικό σύστημα του Κεμπέκ.
Μόλις εγκριθεί ο νόμος, η συσκευή θα μπορούσε να επιβληθεί στους εγκληματίες από δικαστές, αλλά και από την Επιτροπή Υπό όρων Απελευθέρωσης του Κεμπέκ ή τους διευθυντές των σωφρονιστικών ιδρυμάτων.
Για τη Μέλπα Καματερού, εκτελεστική διευθύντρια της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης για θύματα οικογενειακής βίας The Shield of Athena, οι τελευταίες εξελίξεις ήταν ανάσα ανακούφισης για όλους τους εργαζόμενους και εθελοντές στον οργανισμό. «Η οργάνωσή μας μαζί με άλλους 20 συνεργάζονται με την κυβέρνηση για την εξεύρεση λύσεων για την ενδοοικογενειακή βία. Η πανδημία χειροτέρεψε τα πράγματα και είχαμε 22 δολοφονίες γυναικών τα τελευταία 2 χρόνια στο Κεμπέκ καθώς και 2 νεαρά κορίτσια». Σύμφωνα με την κυρία Καματερού, τα βραχιόλια μεταφέρουν πλέον την ευθύνη της προστασίας από το θύμα στο θύτη. «Σώζουμε περισσότερες ζωές έτσι γιατί αποτρέπουμε και την αυτοκτονία του δράστη, που είναι ένα μοτίβο που βλέπουμε πολύ συχνά», πρόσθεσε η κ. Καματερού.
«Είναι ένα εργαλείο πρόληψης συζυγικών ανθρωποκτονιών. Όταν κοιτάζω τι συνέβη στις άλλες έξι χώρες [που χρησιμοποίησαν το βραχιόλι], υπάρχει σημαντική μείωση της βίας. Στην Ισπανία, από τότε που το χρησιμοποιούσαν, κανένας από τους ανθρώπους που χρησιμοποίησαν το βραχιόλι δε σκοτώθηκε, άρα καθαρή μείωση του αριθμού των οικιακών ανθρωποκτονιών», δήλωσε η υπουργός Δημόσιας Ασφάλειας, Geneviève Guilbault. «Στην Αυστραλία, 82% μείωση, επίσης, των συζυγικών περιστατικών. Άρα υπάρχουν πραγματικά καθαρά οφέλη. Αυτός είναι ο λόγος που ξεκινάμε αυτό το μέτρο», πρόσθεσε.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ 500 ΠΕΡΙΚΑΡΠΙΩΝ
Το νομοσχέδιο που κατατέθηκε από το Κεμπέκ, αποτελεί επέκταση της δέσμευσης του Υπουργού να παράσχει στην επαρχία ένα σύστημα ηλεκτρονικών βραχιολιών αυτή την άνοιξη. Η κυβέρνηση στοχεύει τελικά να αναπτύξει 500 βραχιόλια σε ολόκληρη τη χώρα.
«Στο pre-project θα έχουμε 16 βραχιόλια, το φθινόπωρο θα έχουμε 134 νέα και την επόμενη άνοιξη άλλα 350. Πιστεύουμε ότι 500 θα είναι αρκετά, αλλά είναι σημαντικό να πούμε ότι αν χρειαστούμε περισσότερα, μπορούμε να έχουμε περισσότερα», είπε η κ. Γκιλμπόλ.
Το βραχιόλι κατά της συμφιλίωσης λειτουργεί με γεωεντοπισμό. Αποτελείται από δύο μέρη, ένα βραχιόλι, που φοράει ο δράστης, και μια συσκευή που δίνεται στο θύμα. Σε κάθε περίπτωση, «θα απαιτηθεί η συναίνεση του θύματος, κάτι που είναι πολύ σημαντικό», κατέληξε η υπουργός.
Το Κεμπέκ έχει βιώσει ένα κύμα γυναικοκτονιών από τις αρχές του 2021, και η Guilbault είπε ότι οι δικαστές θα αποφασίσουν πόσο καιρό θα χρειαστεί να φορεθούν τα βραχιόλια.
Οι ηλεκτρονικές οθόνες για άτομα που καταδικάστηκαν για τη δολοφονία των συντρόφων τους ήταν μια βασική σύσταση της ιατροδικαστικής έκθεσης για το θάνατο της Marylène Levesque, η οποία δολοφονήθηκε σε δωμάτιο ξενοδοχείου στο Κεμπέκ τον Ιανουάριο του 2020 από έναν καταδικασθέντα δολοφόνο με περιοριστικούς όρους.
Η ιατροδικαστής Stephanie Gamache κατέληξε στο συμπέρασμα στην έκθεσή της το Νοέμβριο, ότι τα βραχιόλια ήταν ένα «πρόσθετο μέτρο υποστήριξης» που καθιστά δυνατή την «επικύρωση των δηλώσεων ενός δράστη που θα ήθελε να χρησιμοποιήσει υποκλοπές για να παραβεί τους όρους αποφυλάκισής του». Είπε ότι η παρουσία ενός βραχιολιού θα προστάτευε επίσης τα πιθανά θύματα του εγκληματικού παρελθόντος του δράστη.
Ο δολοφόνος της Levesque, Eustachio Gallese, εξέτιε ποινή για τη δολοφονία της συζύγου του το 2004, για την οποία καταδικάστηκε το 2006. Τη στιγμή της δολοφονίας της Levesque, διέμενε σε ένα ειδικό σπίτι υπό συνθήκες που του απαγορευόταν να πιεί και έπρεπε να αναφέρει στους αστυνομικούς όλες του τις αλληλεπιδράσεις με γυναίκες.
Η έκθεση διαπίστωσε ότι ο Gallese αψήφησε τους κανόνες που του επιβλήθηκαν συνεχίζοντας να βλέπει τη Levesque, η οποία ήταν ιερόδουλη, μετά την ανάκληση της άδειάς του να επισκέπτεται σαλόνια ερωτικού μασάζ. Η έρευνα διαπίστωσε ότι η Levesque δε γνώριζε για την καταδίκη του Gallese για φόνο ή τις συνθήκες υπό τις οποίες αφέθηκε ελεύθερος από τη φυλακή.

© The Canadian Press, Shiled of Athena

Η ολισθηρή πορεία των γλωσσικών μας πραγμάτων…

Στις 21 Φεβρουαρίου εορτάζεται η Διεθνής Ημέρα Μητρικής Γλώσσας που καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO στις 17 Νοεμβρίου 1999 και επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο από το Φεβρουάριο του 2000. Σκοπός της είναι η προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας και της πολύγλωσσης εκπαίδευσης, καθώς και η διάσωση των ολιγότερο ομιλούμενων γλωσσών.

Κίνητρο για την υιοθέτησή της στάθηκε η Σφαγή της Ντάκα στις 21 Φεβρουαρίου1952, όταν φοιτητές του Ανατολικού Πακιστάν (σημερινού Μπαγκλαντές) ξεσηκώθηκαν στα πλαίσια του «Γλωσσικού Κινήματος» για να εμποδίσουν την απαγόρευση της γλώσσας τους Μπενγκάλι και την υιοθέτηση της επίσημης γλώσσας του Πακιστάν, Ουρντού.

Η αστυνομία έπνιξε τη διαμαρτυρία τους στο αίμα με αποτέλεσμα τουλάχιστον τέσσερις νεκρούς. Η ημέρα ξεκίνησε να εορτάζεται στο Μπαγκλαντές για να αναγνωριστεί μετά από την UNESCO. Στο Μπαγκλαντές είναι επίσημη αργία.

Γεγονός είναι ότι οι γλώσσες, με τις σύνθετες επιπτώσεις τους στην ταυτότητα, την επικοινωνία, την κοινωνική ένταξη, την εκπαίδευση και την ανάπτυξη, έχουν στρατηγική σημασία για τους ανθρώπους και τον πλανήτη. Ωστόσο, εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης, βρίσκονται όλο και περισσότερο υπό απειλή ή εξαφανίζονται εντελώς. Όταν οι γλώσσες χάνονται, χάνεται και η πλούσια ιστορία της πολιτιστικής ποικιλομορφίας στον κόσμο.

Σύμφωνα με έρευνες, από τις περίπου 6.000 γλώσσες που μιλιούνται σήμερα στον κόσμο, οι μισές από αυτές απειλούνται με εξαφάνιση. Μία από αυτές, όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, είναι και η ελληνική!

Ένας από τους βασικούς λόγους που η γλώσσα μας απειλείται, είναι διότι δε διδάσκεται σωστά στα σχολεία, αφού η Ελλάδα ανέκαθεν διέθετε το μικρότερο ποσοστό του προϋπολογισμού της στην εκπαίδευση… Απειλείται ακόμη, διότι οι ανελλήνιστες και οι ημιμαθείς που λυμαίνονται τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, έχουν προ πολλού ξεπεράσει κάθε ανεκτό όριο. Και η λεξιπενία των Eλλήνων οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στην αποβλακωτική επίδραση της τηλεόρασης. Επίδραση που, ας όψεται η δορυφορική, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αισθητή και στις παροικίες μας…

Βάσει των στοιχείων, ενώ ο μέσος ευρωπαίος χρησιμοποιεί περίπου 2.500 λέξεις για να εκφραστεί, ο μέσος έλληνας τη «βολεύει» με 800, ενώ οι νέοι είναι ζήτημα να χρησιμοποιούν… 100!

Υπολογίζεται ότι εάν η σημερινή κατάσταση συνεχιστεί, με τα ελληνικά μας να γίνονται καθημερινά φτωχότερα και αθλιότερα, το μέλλον για τη μητρική μας γλώσσα θα έχει πλέον προδιαγραφεί αναπότρεπτα και αρνητικά. Και εάν η γλώσσα μας χαθεί, θα είναι σχεδόν αδύνατο να διατηρήσουμε την εθνική μας υπόσταση.

Τα ελληνικά μας σχολεία, τα μαθήματα νεοελληνικών σπουδών, η εκκλησία, ο προσκοπισμός, τα παροικιακά ΜΜΕ και βέβαια οι γονείς, εκείνοι που επιμένουν στην ελληνοπρεπή μόρφωση των παιδιών τους, μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της μητρικής γλώσσας και του πολιτισμού μας εδώ στον Καναδά. Αρκεί να υπάρχει θέληση, σύμπνοια, ενότητα, ηγεσία και διάθεση συνεργασίας.

Αξίες όντως, οι οποίες πάντως με μεγάλη λύπη και απογοήτευση διαπιστώνουμε ότι τείνουν να εξαφανιστούν…

Κεμπέκ: Πλήρης απόσυρση για το Διαβατήριο Εμβολιασμού έως τις 14 Μαρτίου 2022

0

Καθώς η γειτονική επαρχία του Οντάριο ανακοίνωσε ότι από την 1η Μαρτίου σταματά όλα τα περιοριστικά μέτρα, ήταν αναμενόμενο και το Κεμπέκ να ανακοινώσει τη σταδιακή ανάκληση του διαβατηρίου εμβολιασμού, μέχρι την πλήρη εξάλειψή του σε όλα τα μέρη και τις δραστηριότητες μέχρι τις 14 Μαρτίου. 

Ήδη στην Αλμπέρτα, το Σασκάτσουαν και τη Μανιτόμπα, δεν υπάρχουν πλέον διαβατήρια εμβολίων.

Ήδη από την Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου, οι πολίτες δεν παρουσιάζουν πλέον το διαβατήριο εμβολιασμού για να εισέλθουν σε καταστήματα άνω των 1.500 τετρ. μέτρων, καθώς και στα κυβερνητικά υποκαταστήματα πώλησης οινοπνευματωδών πότων SAQ και πώλησης μαριχουάνας SQDC.

Επίσης, από τις 21 Φεβρουαρίου, δε θα χρειάζεται να έχετε το διαβατήριο εμβολιασμού για να πάτε στην εκκλησία ή σε νεκροπομπείο.

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Ο προσωρινός διευθυντής δημόσιας υγείας του Κεμπέκ, Δρ Luc Boileau (φωτ.), δήλωσε ότι ένα διαβατήριο εμβολίου δύο δόσεων ήταν λιγότερο αποτελεσματικό ενόψει της παραλλαγής Omicron.

«Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με ένα τυποποιημένο διαβατήριο εμβολίου με τρεις δόσεις, επειδή πολλοί στο Κεμπέκ, τουλάχιστον δύο εκατομμύρια, ίσως 2,5 ή τρία εκατομμύρια, έχουν μολυνθεί πρόσφατα, και προτείνουμε να περιμένουν μέχρι οκτώ έως 12 εβδομάδες πριν λάβουν τις τρίτες δόσεις», ανέφερε.

Μέχρι τότε, εξήγησε ο Boileau, αυτό το κύμα της πανδημίας θα πρέπει να έχει τελειώσει και το διαβατήριο του εμβολίου θα έχει περιορισμένες χρήσεις.

Επιπλέον, ανέφερε ότι περίπου το 86% των Κεμπεκιωτών άνω των 60 ετών έχουν λάβει τρίτη δόση εμβολίου COVID-19, μετριάζοντας τον κίνδυνο σοβαρών αποτελεσμάτων.

Ο υπουργός Υγείας κ. Dubé δήλωσε ότι θεωρεί το διαβατήριο του εμβολίου επιτυχημένο, αναφέροντας ότι έκανε τη δουλειά του για να προστατεύσει τόσο το Κεμπέκ όσο και το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης κατά τη διάρκεια του κύματος Δέλτα του COVID-19.

Πάνω από 600.000 επιλέξιμοι στο Κεμπέκ που δεν είχαν εμβολιαστεί επέλεξαν να εμβολιαστούν, μετά την εφαρμογή του διαβατηρίου το περασμένο φθινόπωρο, ανέφερε.

Γιατί σήμερα είναι πιο εύκολο να διαβούν το πυρηνικό κατώφλι

0

Μια ανατριχιαστική διαπίστωση είναι, ότι στη δημόσια συζήτηση για την κρίση στην Ουκρανία και τις συνέπειες του εντεινόμενου ανταγωνισμού ΝΑΤΟ – Ρωσίας, το ζήτημα των πυρηνικών όπλων παραμένει πολύ χαμηλά. Γενικότερα, υπάρχει σήμερα μια τάση στη Δύση να θεωρείται ότι ο κίνδυνος πυρηνικού πολέμου εξαφανίστηκε με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και δεν πρόκειται να επανέλθει. Στην πραγματικότητα, όμως, σήμερα είναι πιο εύκολο οι δύο πλευρές να διαβούν το πυρηνικό κατώφλι.

Κώστας Γρίβας*
© slpress.gr

Ακόμη πιο εξωπραγματικές είναι οι απόψεις, σύμφωνα με τις οποίες παρόμοιος κίνδυνος δεν υπήρξε ποτέ και τα πάντα λειτουργούσαν σε μια καλορυθμισμένη «ισορροπία του τρόμου», η οποία καθιστούσε την ανταλλαγή πυρηνικών πληγμάτων αδύνατη. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Στην πραγματικότητα, περίπου κατά τύχη δεν οδηγηθήκαμε σε θερμοπυρηνικό ολοκαύτωμα στις δεκαετίες που μεσολάβησαν μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Σε αντίθεση με την τρέχουσα αντίληψη, σήμερα υπάρχουν πιθανότητες να διαμορφωθεί στην Ευρώπη μια γεωστρατηγική πραγματικότητα πιο επικίνδυνη σε σχέση με το κοντινό παρελθόν, όσον αφορά την πιθανότητα ξεσπάσματος πυρηνικής αντιπαράθεσης. Αυτό ισχύει φυσικά σε βάθος χρόνου, σε περίπτωση που η κρίση στην Ουκρανία, ανεξαρτήτως του άμεσου αποτελέσματός της, σηματοδοτήσει μια ξεκάθαρη και μη αναστρέψιμη αντιπαράθεση μεταξύ Δύσης και Ανατολής.

ΑΣΑΦΗ ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΔΟΓΜΑΤΑ

Κατά φαινομενικά παράδοξο τρόπο, ένας επιβαρυντικός παράγοντας είναι η ίδια η δραστική μείωση των πυρηνικών οπλοστασίων Ρωσίας και ΗΠΑ σε σχέση με τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου. Τα σημερινά πυρηνικά οπλοστάσια των δύο υπερδυνάμεων είναι κλάσμα αυτών που υπήρχαν στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου. Αυτό, ναι μεν εξαλείφει τις πιθανότητες ξεσπάσματος ενός πυρηνικού πολέμου διαστάσεων Αρμαγεδδών, που θα σήμαινε το τέλος της ανθρωπότητας, αλλά από την άλλη καθιστά πιο «λογική» την καταφυγή στα πυρηνικά όπλα, ακριβώς γιατί οι κίνδυνοι από τη χρήση τους μειώνονται.

Ένας άλλος παράγοντας είναι τα ασαφή πυρηνικά δόγματα που κυριαρχούν σήμερα και στη Ρωσία και στις ΗΠΑ. Ενώ η Σοβιετική Ένωση είχε ένα πυρηνικό δόγμα «μη πρώτης χρήσης» (no first use policy), δηλαδή προέβλεπε τη χρήση πυρηνικών όπλων, μόνο σε περίπτωση που θα δεχόταν επίθεση με πυρηνικά όπλα, η μετασοβιετική Ρωσία κατέφυγε σε ένα πολύ ασαφές πυρηνικό δόγμα, για να αντισταθμίσει εν μέρει την αποδόμηση της συμβατικής της ισχύος δια του πυρηνικού της οπλοστασίου.

Οι ΗΠΑ, για να αντιμετωπίσουν καινοφανείς απειλές, όπως θα ήταν μαζικά πλήγματα κυβερνοπολέμου που αναφέρονται με όρους όπως «cybergedon», «πληροφορικό Περλ Χάρμπορ» ή «πληροφορικό Βατερλό», έχουν δηλώσει ότι η απάντησή τους σε συντριπτική κυβερνοεπίθεση θα είναι «κινητική» (kinetic), δηλαδή δια σκληρής ισχύος, μην αποκλείοντας ακόμη και τη χρήση πυρηνικών.

ΤΟ ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΚΑΤΩΦΛΙ

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα δόγματα περί περιορισμένης χρήσης μικρών πυρηνικών όπλων στην αρχή μιας σύγκρουσης, έτσι ώστε να επιτευχθεί παραλυτικό ψυχολογικό αποτέλεσμα στον αντίπαλο και να ξεκινήσει η διαδικασία της αποκλιμάκωσης από εκείνο το σημείο. Αυτή η στρατηγική αποκαλείται «κλιμάκωση με σκοπό την αποκλιμάκωση» (escalate to deescalate) και υποτίθεται – όπως υποστηρίζουν οι ΗΠΑ – ότι αποτελεί κομμάτι της ρωσικής πυρηνικής στρατηγικής. Βέβαια, οι Ρώσοι το αρνούνται.

Όμως, οι ΗΠΑ επιμένουν, και για να αντιμετωπίσουν παρόμοιες απειλές (ή για να δικαιολογήσουν δικές τους στρατηγικές), αναπτύσσουν και οι ίδιες μικρά πυρηνικά όπλα για να χρησιμοποιηθούν σε παρόμοιες συγκρούσεις. Χαρακτηριστικά, έχουν τοποθετήσει σε μικρό αριθμό υποβρυχίων βαλλιστικούς πυραύλους (SLBM) Trident D5 με μικρές πυρηνικές κεφαλές ισχύος πέντε κιλοτόνων (περίπου το ένα τρίτο της ισχύος της βόμβας που έπεσε στη Χιροσίμα), για να αξιοποιηθούν σε παρόμοια σενάρια. Ανεξαρτήτως λοιπόν των προθέσεων της Μόσχας, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ώστε να υλοποιηθούν παρόμοιες στρατηγικές.

Στο κοντινό παρελθόν, η εποχή των ασύμμετρων απειλών έφερε τα πυρηνικά όπλα στο προσκήνιο ως «θεραπευτικούς» παράγοντες άλλων απειλών, όπως είναι τα βιολογικά όπλα. Έτσι, εξετάστηκε η χρήση πυρηνικών όπλων μικρής ισχύος και βαθιάς διείσδυσης, για την ασφαλή καταστροφή χώρων φύλαξης βιολογικών όπλων, οι οποίοι αν προσβάλλονταν με άλλα μέσα θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη διαφυγή του επικίνδυνου βιολογικού παράγοντα στο περιβάλλον. Πυρηνικά όπλα βαθιάς διείσδυσης (deep penetration) εξετάστηκαν και για τη χρήση εναντίον υπόγειων δομών υπερυψηλής προστασίας όπου αναπτύσσονται πυρηνικά όπλα, όπως είναι οι ιρανικές εγκαταστάσεις στη Νατάνζ.

Το σχετικό αμερικανικό πρόγραμμα RNEP (Robust Nuclear Earth Penetrator) επισήμως καταργήθηκε εδώ και χρόνια. Όμως, γεγονός παραμένει ότι τα πυρηνικά εδώ και χρόνια δεν εμφανίζονται πλέον ως τα απόλυτα όπλα καταστροφής, η καταφυγή στα οποία δεν πρέπει να γίνει ποτέ και ο μόνος λόγος που υπάρχουν είναι για να μην χρησιμοποιηθούν. Εμφανίζονται πλέον σαν «λογικές», εξετάσιμες ή ακόμη και επιθυμητές λύσεις, για την αντιμετώπιση ακόμη πιο επικίνδυνων απειλών. Άρα, αποδαιμονοποιούνται και η προοπτική της χρήσης τους από τη σφαίρα του αδιανόητου περνάει στη σφαίρα του «λογικού», ή ακόμη και του ευκταίου.

ΜΕΤΑΠΥΡΗΝΙΚΑ ΥΠΕΡΟΠΛΑ 

Ένας άλλος παράγοντας είναι η σύζευξη των πυρηνικών όπλων με τα λεγόμενα «μεταπυρηνικά υπερόπλα» (post nuclear super weapons), όπως είναι υπέρ-υπερηχητικά (hypersonic) βλήματα, τα οποία χάρη στην πολύ μεγάλη ακρίβεια πλήγματος, είναι σε θέση να ασκήσουν πλήγμα ανάλογο με αυτό ενός πυρηνικού όπλου των προηγούμενων δεκαετιών, που δεν επετύγχανε τόσο μεγάλη ακρίβεια. Έτσι, δημιουργείται μια γκρίζα ζώνη μεταξύ των «κανονικών» όπλων και των πυρηνικών που διευκολύνει τη μετάβαση του ενός στο άλλο.

Επίσης, προσπάθειες «εξανθρωπισμού» του πολέμου διά της απαγόρευσης «απάνθρωπων» όπλων και εν προκειμένω των όπλων διασποράς (cluster weapons) επίσης ενδέχεται να διευκολύνει τη μετάβαση στα πυρηνικά. Κι αυτό γιατί τα όπλα διασποράς, όπως ρουκέτες πυροβολικού διασποράς αντιαρματικών βομβιδίων ή ανάλογες αεροπορικές βόμβες, είχαν αναπτυχθεί για να ασκούν πλήγματα ανάλογα με αυτά τακτικών πυρηνικών εναντίον μεγάλων μηχανοκίνητων και τεθωρακισμένων σχηματισμών, έτσι ώστε να μη χρειαστεί να περάσουμε το «πυρηνικό κατώφλι» (nuclear threshold).

Επισημαίνεται ότι τα όπλα αυτά, αποτελούσαν κομβικό κομμάτι της στρατιωτικής στρατηγικής του ΝΑΤΟ και αναγκαίο στοιχείο εφαρμογής δογμάτων, όπως ήταν αυτό της Αεροεδαφικής Μάχης (Airland Battle) και του πρόγονού της (Follow On Forces Attack), έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί η μεγάλη αριθμητική υπεροχή των δυνάμεων του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Όμως, η εξάλειψη των όπλων διασποράς στο ευρωπαϊκό θέατρο επιχειρήσεων, αναπόφευκτα θα φέρει στο προσκήνιο τα πυρηνικά όπλα σε ένα μελλοντικό σενάριο αντιπαράθεσης.

Επισημαίνεται επίσης, ότι η σχεδόν ολοκληρωτική εξάλειψη των συμβατικών στρατιωτικών ικανοτήτων στη Δυτική Ευρώπη, έχει δημιουργήσει ένα στρατηγικό κενό. Αποτέλεσμα είναι πως αν προκύψει απότομα μια ακραία ένταση με τη Ρωσία αυτή ενδέχεται να οδηγήσει στην καταφυγή στην πυρηνική αποτροπή πολύ πιο γρήγορα, σε σχέση με τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, λόγω της πενιχρής συμβατικής ισχύος. Το γεγονός αυτό καθίσταται ακόμη πιο επικίνδυνο από τη δημιουργία τρωτών σημείων στην αρχιτεκτονική μάχης στην Ευρώπη, με χαρακτηριστικότερο σημείο τις Δημοκρατίες της Βαλτικής, τα μικροσκοπικά μεγέθη των οποίων και η μορφολογία του εδάφους τις καθιστά εξαιρετικά ευπρόσβλητες σε αποφασιστικές επιθέσεις χερσαίων δυνάμεων.

ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

Έτσι, ο συνδυασμός των πολύ αδύναμων συμβατικών δυνάμεων στην Ευρώπη με την εύθραυστη γεωγραφία ισχύος και την ύπαρξη αντιλήψεων για «λελογισμένη» χρήση «ήπιων» πυρηνικών όπλων από την αρχή της σύγκρουσης, δημιουργεί στο ευρωπαϊκό θέατρο επιχειρήσεων μια στρατηγική εξίσωση, πολύ πιο επικίνδυνη από αυτή που υπήρχε στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου. Τότε, η χρήση πυρηνικών θα αποτελούσε το απευκταίο αποτέλεσμα μιας διαδικασίας κλιμάκωσης και δε θα εξεταζόταν από την αρχή της αντιπαράθεσης.

Τέλος, έχουμε ήδη αναφερθεί, στην επικίνδυνη εγγύτητα των ρωσικών στρατηγικών στόχων με τα ΝΑΤΟϊκά εδάφη η οποία στο μέλλον μπορεί να δημιουργήσει μια πολύ πιο επικίνδυνη κατάσταση από αυτήν που είχε προκύψει με την εγκατάσταση στη Δυτική Ευρώπη των βαλλιστικών πυραύλων Pershing II και των επίγεια εκτοξευόμενων πυραύλων cruise (GLCM) ΒGM-109G Gryphon.

Εν κατακλείδι, η πυρηνική γεωγραφία που διαμορφώνεται στην Ευρώπη ενδέχεται να είναι πολύ πιο επικίνδυνη από αυτή που ζήσαμε ακόμη και στα πιο ζοφερά χρόνια του Ψυχρού Πολέμου. Αυτό σημαίνει, ότι πρέπει να γίνει κάθε προσπάθεια να μην οδηγηθούμε σε ένα νέο Ψυχρό Πόλεμο, γιατί δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι θα παραμείνει Ψυχρός σε βάθος χρόνου.

*Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, διευθυντής του Τομέα Θεωρίας και Ανάλυσης Πολέμου στην Στρατιωτική Σχολή Ευέλπιδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Τσαβούσογλου, αποστρατιωτικοποίηση και κυριαρχία στα νησιά

0
Τσαβούσογλου, αποστρατιωτικοποίηση και κυριαρχία στα νησιά

Είναι πάγια τακτική της Άγκυρας από το 1973, κάθε τόσο να προσθέτει μία μονομερή αξίωση στο καλάθι των επεκτατικών διεκδικήσεών της σε βάρος της Ελλάδας. Πάγια τακτική της είναι, επίσης, πριν μία διεκδίκηση καταστεί επίσημη θέση, να ακούγεται από ανεπίσημα χείλη με σκοπό να προλειάνει το έδαφος.

Σταύρος Λυγερός*
© slpress.gr

Για πρώτη φορά, λοιπόν, πριν από ένα περίπου χρόνο αρκετούς μήνες, δηλώθηκε από ανεπίσημα χείλη ότι εάν η Ελλάδα δεν προχωρήσει σε αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου θα έχει παραβιάσει τις συνθήκες, με τις οποίες της παραχωρήθηκαν και ως εκ τούτου η παραχώρηση θα πάψει να ισχύει!

Ο εν λόγω ισχυρισμός είναι εδώ και κάποιους μήνες τώρα επίσημη θέση. Την είχε εκφράσει ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου και την επανέλαβε προ ημερών. Από την πρώτη στιγμή είχα επισημάνει, πως η πρώτη ανεπίσημη δήλωση ήταν προάγγελος μίας κλιμάκωσης του τουρκικού επεκτατισμού. Από το 1973-74 η Άγκυρα ήγειρε επεκτατικές διεκδικήσεις αναφορικά με τον εναέριο χώρο, το FIR και την υφαλοκρηπίδα. Το 1996, η Άγκυρα κλιμάκωσε με τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών», διεκδικώντας ένα μεγάλο αριθμό νησίδων και βραχονησίδων, που δεν αναφέρονταν ονομαστικά στη Συνθήκη της Λοζάνης.

Πριν τέσσερις μήνες περίπου, με επιστολή που κατέθεσε στον ΟΗΕ ο εκεί μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας πρέσβης Σινιρλίογλου, η Άγκυρα έκανε το μεγάλο βήμα για να καταστήσει την ανεπίσημη θέση επίσημη πολιτική, ανοίγοντας το δρόμο για τις σχετικές δηλώσεις Τσαβούσογλου. Αυτό, άλλωστε, είχε συμβεί και με τη θεωρία περί «γκρίζων ζωνών». Τέσσερα χρόνια πριν προβληθεί ως επίσημη θέση της Άγκυρας, στις αρχές του 1996, την είχε προαναγγείλει ένας Τούρκος ναύαρχος, αλλά στην Αθήνα είχε περάσει «ντούκου».

Είναι εδώ και πολύ καιρό ξεκάθαρο, ότι η Άγκυρα έχει μετατρέψει την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών σε αιχμή του διπλωματικού της δόρατος. Πρόκειται για ζήτημα – κλειδί της ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής και κατ’ επέκταση της ελληνοτουρκικής διένεξης. Είναι κοινό μυστικό, μάλιστα, πως κατά καιρούς ασκούνται στην Αθήνα πιέσεις από το Βερολίνο και από την Ουάσιγκτον για να αποδεχθεί «μερική αποστρατιωτικοποίηση».

ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

Η Συνθήκη της Λοζάνης προβλέπει, ότι στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου μπορούν να υπάρχουν μόνο δυνάμεις από ντόπιους στρατεύσιμους. Η δε Συνθήκη των Παρισίων προβλέπει για τα Δωδεκάνησα, την ύπαρξη δυνάμεων εσωτερικής ασφαλείας, όχι στρατού. Οι δεσμεύσεις αυτές είχαν επιβληθεί, επειδή οι Τούρκοι είχαν υποστηρίξει ότι τα νησιά μπορεί να χρησιμοποιηθούν από την Ελλάδα ως βάση εισβολής στη Μικρά Ασία. Σήμερα ο ισχυρισμός αυτός προκαλεί μόνο γέλια.

Μέχρι το 1974, η Ελλάδα σεβόταν απολύτως τις συνθήκες. Μετά το 1974 η τουρκική απειλή κατέστη συγκεκριμένη, όχι μόνο λόγω της εισβολής στην Κύπρο, αλλά και λόγω του ότι το 1975 συστάθηκε η στρατιά του Αιγαίου με έδρα τη Σμύρνη και με στόχο τα ελληνικά νησιά. Η συγκρότηση μεγάλου αποβατικού στόλου στις μικρασιατικές ακτές, δεν άφηνε κανένα περιθώριο για αμφιβολίες.

Έτσι, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να τα οχυρώσει. Νομικά στηρίζεται στο άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, που υπερισχύει των συνθηκών και ο οποίος προβλέπει το δικαίωμα κάθε κράτους στην άμυνα. Επιπροσθέτως, η Αθήνα, όταν αναγνώρισε τη γενική δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου, όπως είχε δικαίωμα, εξαίρεσε τη δικαιοδοσία για θέματα άμυνας.

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ
ΚΑΙ «ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ ΟΠΛΑ»

Παλαιότερα, η Ουάσιγκτον είχε ασκήσει έντονες πιέσεις στην Ελλάδα για να εντάξει και την αποστρατιωτικοποίηση σε ένα πακέτο (μαζί με την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας) που να παραπεμφθεί ως τέτοιο στη Χάγη, αλλά εκείνη η αμερικανική προσπάθεια είχε ναυαγήσει. Μπορεί και σήμερα οι Τούρκοι να απαιτούν αποστρατιωτικοποίηση, αλλά γνωρίζουν ότι καμία ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αφοπλίσει τα νησιά.

Γιατί το θέτουν τότε; Το θέτουν, όχι τόσο για να πάρουν κάποιο αντάλλαγμα κάπου αλλού, όσο επειδή ελπίζουν ότι υπό το κράτος του φόβου η Αθήνα μπορεί να αποσύρει σιωπηλά από τα νησιά τα λεγόμενα «επιθετικά» όπλα, δηλαδή οπλικά συστήματα που μπορούν να πλήξουν στόχους στη ζώνη των μικρασιατικών ακτών. Με άλλα λόγια, δεν τους ενδιαφέρουν οι στρατιώτες, αλλά οι πύραυλοι.

Κυρίως, όμως, το θέτουν, για να αποτρέψουν τη μετατροπή των νησιών σ’ αυτό που μπορούν να μετατραπούν: σε μία αλυσίδα βάσεων πυραυλικών συστημάτων (εδάφους-εδάφους, εδάφους-αέρος και εδάφους-θαλάσσης), τα οποία θα αποτελούν την καλύτερη αποτροπή. Κι αυτό, επειδή θα μπορούν να ελέγξουν σε μεγάλο βαθμό το Αιγαίο σε αέρα και θάλασσα, αλλά και να πλήξουν με ακρίβεια ζωτικούς στόχους σε μεγάλο βάθος στη δυτική Τουρκία, αν όχι και ανατολικότερα.

Αυτός είναι ο δυνητικός εφιάλτης των Τούρκων στο στρατιωτικό επίπεδο. Ακόμα κι αν σε μία σύγκρουση κατάφερναν με απόβαση να καταλάβουν ένα ή και δύο ελληνικά νησιά, το στρατιωτικό και οικονομικό κόστος που θα πλήρωναν θα ήταν πολλαπλάσιο. Με άλλα λόγια, η ελληνική αποτρεπτική στρατηγική θα αποκτούσε πολύ πιο αξιόπιστη βάση από ό,τι σήμερα. Η Άγκυρα θα υποχρεωνόταν να εγκαταλείψει τα στρατιωτικά νταηλίκια, με τα οποία προωθεί τις μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις της σε βάρος της Ελλάδας.

ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΙΕΣΗ ΜΕ
ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

Για να αποτρέψουν μία τέτοια εξέλιξη, οι Τούρκοι κλιμάκωσαν την πίεσή τους προς την Αθήνα, εγείροντας αμφισβήτηση για την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Δεν αμφισβητούν πλέον μόνο τις νησίδες και βραχονησίδες, τις οποίες αμφισβητούν από το 1996 με τη θεωρία περί «γκρίζων ζωνών». Αμφισβητούν και τα μεγάλα νησιά που αναφέρονται ονομαστικά στη Συνθήκη της Λοζάνης και των Παρισίων. Κι αυτό, για να ανταλλάξουν σε ένα παζάρι την απόσυρση της αμφισβήτησης κυριαρχίας με την απόσυρση των «επιθετικών όπλων» από τα νησιά.

Εδώ ακριβώς «μπαίνουν στη σκηνή» η Ουάσιγκτον και το Βερολίνο. Ο Πάιατ, όπως και ο Γερμανός πρεσβευτής στην Αθήνα, δεν είπαν προ καιρού ψέματα, όταν δήλωναν πως οι κυβερνήσεις τους δεν πιέζουν την Ελλάδα να αποστρατιωτικοποιήσει τα νησιά. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, όμως, την πίεζαν να δεσμευτεί πως θα αποσύρει τα «επιθετικά» όπλα, ή τουλάχιστον πως δε θα εγκαταστήσει «έξυπνα» πυραυλικά συστήματα στα νησιά, όπως επιβάλει στοιχειώδης στρατιωτική και πολιτική λογική, προκειμένου η ελληνική αποτρεπτική στρατηγική να καταστεί συμπαγής, αξιόπιστη και αποτελεσματική.

Αυτό το νόημα είχε η δήλωση Πομπέο για το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης ότι «πρέπει να μειώσουμε το στρατιωτικό αποτύπωμα παντού και πρέπει να χρησιμοποιήσουμε διπλωματικά μέσα, όχι στρατιωτικά». Η δήλωση εκείνη, σε συνδυασμό με την κυβερνητική σιωπή, είχε τροφοδοτήσει σχετικά δημοσιεύματα, υποχρεώνοντας τον πρεσβευτή Πάιατ να προβεί σε διάψευση μέσω Twitter: «Η Αμερική δεν κάνει τέτοιες προτάσεις (για αποστρατιωτικοποίηση). Μια ασφαλής και ισχυρή Ελλάδα είναι προς το συμφέρον της Αμερικής».

Λόγω των παραπάνω πιέσεων, δεν αρκεί η δήλωση της κυβέρνησης ότι δεν τίθεται θέμα αποστρατιωτικοποίησης. Η Αθήνα οφείλει να καταστήσει πάγια εθνική θέση, ότι δεν πρόκειται να αναλάβει την οποιαδήποτε δέσμευση έναντι Τουρκίας, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ αναφορικά με την άμυνα και τον εξοπλισμό των νησιών. Αυτό ως πρώτο βήμα, γιατί το δεύτερο και σημαντικότερο είναι να μετατρέψει τα νησιά σε «αβύθιστα πυραυλοφόρα».

*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.

Με το… αριστερό μπήκε η ανεργία το νέο έτος!

0
Στο 6,5% στον Καναδά | Στο 5,4% στο Κεμπέκ | Στο NFL το μεγαλύτερο ποσοστό (12,8%)

Για πρώτη φορά μετά από εννέα μήνες το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε στον Καναδά, καταγράφοντας άνοδο 0,5% – στο 6,5% τον Ιανουάριο 2022, πρώτο μήνα του νέου έτους. Η απασχόληση μειώθηκε κατά 200.000 (-1%) τον Ιανουάριο, επηρεάζοντας τόσο την ημιαπασχόληση (-117.000 άτομα, -3,3%) όσο και την πλήρη απασχόληση (-83.000 άτομα, -0,5%). Εξάλλου, οι συνολικές ώρες εργασίας μειώθηκαν κατά 2,2%, ενώ αυξήθηκε ο αριθμός των απασχολουμένων που εργάζονταν λιγότερο από το ήμισυ του συνήθους ωραρίου τους, κατά 620.000 (+66,1%).
Άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία:
-Οι νέοι σημείωσαν μείωση τόσο στη μερική απασχόληση (-93.000, -7,1%) όσο και στην πλήρη απασχόληση
(-46.000 άτομα, -3,5%).
-Η απασχόληση μειώθηκε μεταξύ των γυναικών στις βασικές ηλικίες εργασίας από 25 έως 54 ετών, εξ ολοκλήρου σε μερική απασχόληση (-43.000 άτομα, -4,3%).
-Το σύνολο της μείωσης της απασχόλησης τον Ιανουάριο του 2022 ήταν μεταξύ των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα (-206.000, -1,6%).
-Τον Ιανουάριο, 1 στους 10 εργαζόμενους (10%) απουσίαζαν από την εργασία τους λόγω ασθένειας ή αναπηρίας. -Σχεδόν το ένα τέταρτο των εργαζομένων (24,3%) ανέφεραν ότι συνήθως εργάζονται αποκλειστικά από το σπίτι.
-Οι μέσοι ωριαίοι μισθοί αυξήθηκαν κατά 2,4% (+0,72 δολάρια) σε ετήσια βάση τον Ιανουάριο, από 2,7% το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 2021 (μείωση συγκριτικά -0,3%).
-Η απασχόληση στις βιομηχανίες παραγωγής υπηρεσιών μειώθηκε κατά 223.000 ανθρώπους. Οι υπηρεσίες στέγασης και τροφίμων (-113.000), η πληροφόρηση, ο πολιτισμός και η αναψυχή (-48.000) και το λιανικό εμπόριο (-26.000) σημείωσαν τη μεγαλύτερη πτώση.
-Η απασχόληση αυξήθηκε κατά 23.000 στον τομέα παραγωγής αγαθών.
-Η απασχόληση μειώθηκε στο Οντάριο, το Κεμπέκ, τη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ, το Νιου Μπράνσγουικ και το νησί Πρίγκιπα Εδουάρδου.
-Ο συνολικός αριθμός ανέργων αυξήθηκε κατά 106.000 (+8,6%).
-Ο αριθμός των ατόμων που απολύθηκαν προσωρινά ή είχαν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν εργασία στο εγγύς μέλλον αυξήθηκε κατά 120.000 (+130,5%).
-Το ποσοστό ανεργίας των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών αυξήθηκε κατά 2,5 ποσοστιαίες μονάδες στο 13,6%.
-Οι γυναίκες ηλικίας 25 έως 54 ετών σημείωσαν επίσης αύξηση του ποσοστού ανεργίας τους (+0,6 ποσοστιαίες μονάδες σε 5,3%).
-Το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό μεταξύ του πληθυσμού ηλικίας 15 ετών και άνω μειώθηκε κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες σε 65,0% τον Ιανουάριο.

ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΕΠΑΡΧΙΕΣ
Η απασχόληση μειώθηκε κατά 146.000 (-1,9%) στην επαρχία του Οντάριο τον Ιανουάριο. Μεταξύ όλων των άλλων επαρχιών, το νησί του Πρίγκιπα Εδουάρδου σημείωσε τη μεγαλύτερη αναλογική μείωση (-3,5%, -2.900 θέσεις εργασίας), ακολουθούμενη από τη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ (-1,7%, -3.900), το Κεμπέκ (-1,4%, -63.000) και το Νιου Μπράνσγουικ (-0,9%, -3.100). Αντίθετα, ο αριθμός των ατόμων που εργάζονται στο Saskatchewan (+0,7%, +3.900) αυξήθηκε. Υπήρξε μικρή αλλαγή στην Αλμπέρτα, τη Βρετανική Κολούμπια, τη Νέα Σκωτία και τη Μανιτόμπα.
Ειδικότερα:
Η μείωση της απασχόλησης στο Οντάριο (-146.000 θέσεις εργασίας, -1,9%) ήρθε μετά από επτά συνεχόμενα μηνιαία κέρδη, που έφτασαν τις +433.000 θέσεις )ποσοστό +6,1%). Οι απώλειες τον Ιανουάριο ήταν κυρίως στη μερική απασχόληση και μεταξύ των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών και των γυναικών ηλικίας 25 έως 54 ετών. Οι βιομηχανίες που επλήγησαν περισσότερο ήταν η στέγαση και οι υπηρεσίες τροφίμων, ακολουθούμενη από πληροφορίες, πολιτισμό και αναψυχή. Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 1,2 ποσοστιαίες μονάδες στο 7,3%.
Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΣΤΟ CMA ΤΟΥ ΤΟΡΟΝΤΟ μειώθηκε κατά 108.000 (-3%). Το ποσοστό ανεργίας στο CMA αυξήθηκε σε 8,8% (+1,9 ποσοστιαίες μονάδες) τον Ιανουάριο του 2022.
ΣΤΟ ΝΗΣΙ PRINCE EDWARD, η απασχόληση μειώθηκε κατά 2.900 (-3,5%). Το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία αυξήθηκε 1,9 ποσοστιαίες μονάδες στο 9,6%.
Η ΝΕΑ ΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΜΠΡΑΝΤΟΡ, με μειωμένη χωρητικότητα σε εστιατόρια και γυμναστήρια και κλείσιμο μπαρ, κινηματογράφων και χώρων παραστάσεων, είδαν την απασχόληση να μειώνεται κατά 3.900 (-1,7%). Η μείωση ήταν κυρίως στη μερική απασχόληση. Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε 0,9 ποσοστιαίες μονάδες στο 12,8%.
Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΣΤΟ ΚΕΜΠΕΚ μειώθηκε κατά 63.000 (-1,4%). Εκτός από τους περιορισμούς χωρητικότητας και το κλείσιμο σε πολλούς χώρους εξυπηρέτησης, η επαρχία βρισκόταν υπό απαγόρευση κυκλοφορίας στα τέλη Δεκεμβρίου του 2021. Οι απώλειες απασχόλησης τον Ιανουάριο του 2022 ήταν κυρίως μεταξύ των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών και των ανδρών και γυναικών ηλικίας 25 έως 54 ετών. Οι μεγαλύτερες μειώσεις σημειώθηκαν στις υπηρεσίες στέγασης και τροφίμων, με μικρότερες απώλειες στις επιχειρηματικές, οικοδομικές και άλλες υπηρεσίες υποστήριξης και στις επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές υπηρεσίες. Εν τω μεταξύ, περισσότεροι άνθρωποι εργάζονταν στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και της κοινωνικής πρόνοιας. Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,7 ποσοστιαίες μονάδες στο 5,4%.
ΣΤΟ CMA ΤΟΥ ΜΟΝΤΡΕΑΛ, η απασχόληση μειώθηκε κατά 43.000 (-1,8%) τον Ιανουάριο, η πρώτη αξιοσημείωτη μείωση από τον Αύγουστο του 2021 και το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε στο 5,8% (+0,8 ποσοστιαίες μονάδες). Τα ποσοστά ανεργίας στις CMA του Sherbrooke (2,8%) και του Québec (3%) ήταν από τα χαμηλότερα στη χώρα (κινητοί μέσοι όροι τριών μηνών).
Μετά από μικρή αλλαγή τους προηγούμενους τρεις μήνες, Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΣΤΟ ΝΙΟΥ ΜΠΡΑΝΣΓΟΥΙΚ μειώθηκε κατά 3.100 τον Ιανουάριο (-0,9%), ενώ το ποσοστό ανεργίας ελάχιστα άλλαξε στο 8,5%. Το New Brunswick εισήγαγε όρια χωρητικότητας σε εστιατόρια, καταστήματα λιανικής πώλησης, εμπορικά κέντρα και γυμναστήρια στα τέλη Δεκεμβρίου 2021 και έκλεισε εστιατόρια, κέντρα ψυχαγωγίας, γυμναστήρια και κομμωτήρια.
ΣΤΟ SASKATCHEWAN, όπου κατά τη διάρκεια της εβδομάδας αναφοράς υπήρχαν απαιτήσεις για χρήση μάσκας σε εσωτερικούς χώρους, απόδειξη εμβολιασμού και φυσικής απόστασης, η απασχόληση αυξήθηκε (+3.900, +0,7%) Το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε στο 5,5%. Οι κλάδοι όπου η απασχόληση έχει αυξηθεί περισσότερο τους τελευταίους τρεις μήνες περιλαμβάνουν τις επιχειρήσεις, τις οικοδομικές και άλλες υπηρεσίες υποστήριξης και τις κατασκευές.
Τα ποσοστά ανεργίας των 10 επαρχιών τον Ιανουάριο 2022 έχουν ως εξής (σε παρένθεση ο Δεκέμβριος 2021):
Newfoundland & Labrador 12,8% (11,9%)
Prince Edward Island 9,6% (7,7%)
Nova Scotia 7% (8,1%)
New Brunswick 8,5% (8,2%)
Quebec 5,4% (4,7%)
Ontario 7,3% (6,1%)
Manitoba 5,1% (5,3%)
Saskatchewan 5,5% (5,5%)
Alberta 7,2% (7,5%)
British Columbia 5,1% (5,4%)

ΤΟ Ε.Σ.Υ. «ΚΑΙΓΕΤΑΙ» ΑΛΛΑ
Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΛΕΥΡΗΣ ΡΙΧΝΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ…Λάδι στη φωτιά!

0

Ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης εμμένει στην απόφαση για οριστική απομάκρυνση 5.000 ανεμβολίαστων υγειονομικών

Έχει την πολυτέλεια μια χώρα που θρηνεί σε καθημερινή βάση πάνω από 100 απώλειες να δείχνει την έξοδο από τα δημόσια νοσοκομεία σε 5.000 υγειονομικούς και να βάζει λουκέτο στα ιατρεία τουλάχιστον 7.000 ιατρών του ιδιωτικού τομέα; Η απάντηση για κάθε λογικό άνθρωπο θα ήταν αρνητική.

Μπροστά στην είδηση πως η Ελλάδα ξεπέρασε σε θανάτους ανά εκατομμύριο πολιτών τη Βρετανία της «ανοσίας της αγέλης» και πλησιάζει το Μπέργκαμο του πρώτου κύματος, κάθε λογικός άνθρωπος θα έθετε την ενίσχυση του ΕΣΥ ως πρώτιστη προτεραιότητα. Ωστόσο, αυτό φαίνεται πως δεν ισχύει για την κυβέρνηση και τον υπουργό Υγείας Θάνο Πλεύρη. «Η εισήγησή μου είναι οι ανεμβολίαστοι υγειονομικοί μετά την 31η Μαρτίου να τεθούν οριστικά εκτός του Εθνικού Συστήματος Υγείας» είχε πει με νόημα ο υπουργός, συμπληρώνοντας όμως πως η κυβέρνηση θα πάρει σύντομα τις οριστικές αποφάσεις της.

Κοινώς, ο υπουργός Υγείας εμφανίζεται αποφασισμένος να… ολοκληρώσει ένα από τα πιο σκοτεινά και επαίσχυντα σχέδια που έχουν εφαρμοστεί στη μεταπολιτευτική Ιστορία της χώρας, δηλαδή την απόλυση γιατρών και νοσηλευτών εν μέσω πανδημίας.

Το εντυπωσιακότερο όλων είναι, πως αυτή η απόφαση λαμβάνει χώρα σε μια χρονική στιγμή που πολλοί επιστήμονες, μεταξύ αυτών η κυρία Λινού, εκφράζουν δυσπιστία για το κατά πόσο τα εμβόλια παρέχουν προστασία έναντι της Όμικρον, αλλά και μια σειρά υγειονομικών του πεδίου βγάζουν κραυγή αγωνίας, κάνοντας λόγο για θανάτους που θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί αν υπήρχε ένα επαρκώς στελεχωμένο ΕΣΥ.

Η έλευση του 2022 επιβεβαίωσε, πως η δημόσια υγεία στη χώρα έχει καταρρεύσει. Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: Πάνω από 3.800 θάνατοι σε κάτι παραπάνω από 40 ήμερες και ενώ το ποσοστό εμβολιασμού ξεπερνά το 70%. Μπροστά σε αυτή τη συνθήκη, την ειδική… συνθήκη, το υπουργείο Υγείας λειτουργεί ως επιταχυντής της κρίσης και ως κομμάτι του προβλήματος παρά ως λύση. Η εμμονή της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην απόλυση έμπειρων υγειονομικών, οι οποίοι λείπουν (σε χρόνο ενεστώτα) από τα νοσοκομεία, ισοδυναμεί με… αυτοκτονική επιλογή, με ένα αδιανόητο και ακατανόητο καπρίτσιο!

Τι είναι άραγε αυτό που κάνει έναν υπουργό Υγείας, που στη θητεία του έχει πάνω από 10.000 θανάτους και ακούει καθημερινά τους υγειονομικούς να μιλούν για την τραγική κατάσταση του ΕΣΥ, να μην κάνει βήμα πίσω από την επαναφορά των υγειονομικών στο σύστημα;

Το ερώτημα αυτό μοιάζει περισσότερο με ρητορικό και αυτό διότι ο Θάνος Πλεύρης, ποτέ δεν έχει εξηγήσει την αναγκαιότητα απόλυσης των ανεμβολίαστων υγειονομικών από άποψη δημόσιας υγείας. Αντίθετα, με ύφος που περισσότερο προσιδιάζει σε δικτάτορα της Υποσαχάριας Αφρικής, τονίζει πως δεν πρόκειται να κάνει βήμα πίσω από αυτή του την απόφαση. Μονάχα που η χώρα, και δη η δημόσια υγεία, σε καιρό πανδημίας δεν μπορεί και δεν πρέπει να θυσιαστεί για το «καπρίτσιο» του πρωθυπουργού ή για το μένος του υπουργού Υγείας απέναντι στους ανεμβολίαστους υγειονομικούς.

Ο υπουργός Υγείας θα μπορούσε να κάνει ένα βήμα πίσω και οι ανεμβολίαστοι υγειονομικοί να στελεχώνουν θέσεις που δεν απαιτούν άμεση επαφή με ασθενείς ή θα μπορούσαν να στελεχώνουν τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, όπου νοσηλεύονται ασθενείς που έχουν ήδη έρθει σε επαφή με κορωνοϊό.

ΚΑΝΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ Ε.Ε. ΔΕΝ «ΠΕΤΑΞΕ»
ΤΟΥΣ ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΥΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥΣ

Λύσεις θα μπορούσαν να βρεθούν, αφού λύσεις πάντοτε υπάρχουν. Το αποδεικνύει αυτό άλλωστε όλη η υπόλοιπη Ευρώπη, η οποία, με τους όποιους ενδοιασμούς και τα όποια μέτρα πίεσης, συνεχίζει να αξιοποιεί τους ανεμβολίαστους υγειονομικούς στη μάχη κατά της πανδημίας, με διαφορετικούς τρόπους. Αυτά είναι ορισμένα παραδείγματα ευρωπαϊκών χωρών και του τρόπου που χειρίζονται το ανεμβολίαστο υγειονομικό προσωπικό:

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Είχε ψηφιστεί ο νόμος περί υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού με καταληκτική ημερομηνία την 1η Απριλίου. Ωστόσο, μέσα στο μήνα αναμένεται να εφαρμοστεί νέος νόμος, ο οποίος ξεκαθαρίζει πως ο εμβολιασμός δεν είναι απαραίτητη συνθήκη για εργασία στο βρετανικό σύστημα υγείας.

ΙΡΛΑΝΔΙΑ: Οι ανεμβολίαστοι υγειονομικοί βγήκαν από την πρώτη γραμμή και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε διαφορετικές θέσεις, στα μετόπισθεν. Το αίτημα για κυρώσεις κατά των ανεμβολίαστων υγειονομικών τέθηκε, αλλά απορρίφθηκε από την κυβέρνηση.

ΟΛΛΑΝΔΙΑ: Δεν έχει καν τεθεί ζήτημα αναστολής σύμβασης εργασίας, πόσο μάλλον απόλυσης, για τους ανεμβολίαστους υγειονομικούς.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ψήφισε προ μηνών την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού για τους υγειονομικούς, η οποία αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή στα μέσα Μαρτίου. Ωστόσο, ακόμα και σήμερα οι συνέπειες για όσους υγειονομικούς δεν έχουν εμβολιαστεί δεν έχουν ξεκαθαριστεί.

ΣΟΥΗΔΙΑ: Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για αναστολή σύμβασης εργασίας ή απόλυσης ανεμβολίαστων υγειονομικών. «Η διατήρηση του εθελοντικού εμβολιασμού, η δημιουργία σχέσης εμπιστοσύνης με τον κόσμο και η προσπάθεια να τους πείσουμε να πάρουν τις σωστές αποφάσεις, έχει αποδειχθεί το πιο σωστό μέτρο στην αύξηση του ποσοστού εμβολιασμού στη Σουηδία» ανέφερε σε μια πρόσφατη συνέντευξη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της χώρας.

ΔΑΝΙΑ: Ο εμβολιασμός δεν είναι προϋπόθεση για την εργασία στο σύστημα δημόσιας υγείας της χώρας.

ΠΟΛΩΝΙΑ: Η κυβέρνηση της Πολωνίας εξετάζει την επιβολή υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού στους υγειονομικούς, ωστόσο ακόμα και σήμερα δεν έχουν ληφθεί συγκεκριμένες αποφάσεις.

ΕΛΒΕΤΙΑ: Το κράτος οφείλει να παρέχει ασφαλείς πληροφορίες για να οδηγήσει τους πολίτες στον εμβολιασμό, αλλά δεν έχει το δικαίωμα να τους υποχρεώσει.

ΒΕΛΓΙΟ: Ο νόμος για την υποχρεωτικότητα έχει ψηφιστεί. Οι υγειονομικοί έχουν ευκαιρία να εμβολιαστούν έως την 1η Απριλίου, ειδάλλως το κράτος διατηρεί το δικαίωμα να λήξει τα συμβόλαιά τους. Ωστόσο, εδώ και πολλούς μήνες, οι ανεμβολίαστοι υγειονομικοί προσφέρουν κανονικά τις υπηρεσίες τους. |   © Newsbreak.gr