Στο προηγούμενο άρθρο, αναφερθήκαμε στη στρατηγική που ακολουθεί η Άγκυρα για να αποφύγει τις κυρώσεις στη Σύνοδο Κορυφής της 10-11 Δεκεμβρίου, και τονίσαμε ότι «ο κεντρικός στόχος της στρατηγικής της είναι «να παρουσιάσει την Κύπρο και την Ελλάδα ως προβληματικές χώρες, που εκμεταλλεύονται την Ευρωπαϊκή Ένωση και θέλουν να επιβάλουν τις μαξιμαλιστικές τους θέσεις απέναντι στην Τουρκία που αδικείται από αυτές».

Σάββας Καλεντερίδης*

Ενώ η Τουρκία προβαίνει σε κινήσεις «καλής θέλησης» απέναντι στην ΕΕ για να δώσει άλλοθι στους υποστηρικτές της να την υπερασπιστούν στη Σύνοδο Κορυφής, απέναντι στην Κύπρο και την Ελλάδα συνεχίζει τη σκληρή γραμμή, ακριβώς για να δείξει προς όλες τις κατευθύνσεις –και κυρίως στις Βρυξέλλες– ότι δεν είναι διατεθειμένη να υποχωρήσει από τις διακηρυγμένες θέσεις της για τα «δικαιώματά» της στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο. Αυτός είναι και ο λόγος που εξέδωσε νέα NAVTEX για ασκήσεις με πραγματικά πυρά, η οποία μάλιστα θα πραγματοποιηθεί στις 9 και 10 Δεκεμβρίου στα διεθνή ύδατα στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου!
Να σημειώσουμε, ότι η ενέργεια αυτή δεν παραβιάζει κάποιον κανόνα του διεθνούς δικαίου, όμως έχει συμβολική σημασία και στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα και προς την ΕΕ αλλά και προς την Ελλάδα.
Επίσης, να σημειώσουμε τη θριαμβευτική είσοδο του Ερντογάν στην Αγία Σοφία στην προσευχή της Παρασκευής· κι αυτή είναι κίνηση με υψηλό συμβολισμό για τους Τούρκους πολίτες αλλά και τους Ευρωπαίους ηγέτες και τους απλούς πολίτες, που θέλουν να συνειδητοποιήσουν το «πρόβλημα Τουρκία».
Και λέω «όσοι θέλουν να συνειδητοποιήσουν», γιατί είναι προφανές ότι δεν είναι λίγοι εκείνοι (με πρώτη την κυρία Μέρκελ) που δε θέλουν να δουν το πρόβλημα «Τουρκία του Ερντογάν», με τον Τούρκο πρόεδρο να ξεπερνά τον εαυτό του την ίδια ημέρα που εισέβαλε στην Αγιά Σοφία. Μιλώντας στους δημοσιογράφους, επιτέθηκε με θρασύτατο και απαράδεκτο τρόπο στον πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, με τις εξής ανήκουστες φράσεις: «Ο Μακρόν είναι βάρος στις πλάτες της Γαλλίας. Ο Μακρόν και η Γαλλία περνούν μια πολύ επικίνδυνη περίοδο αυτό το διάστημα. Ελπίδα μου είναι η Γαλλία να ξεφορτωθεί το πρόβλημα Μακρόν το συντομότερο δυνατό».
Να ξεφορτωθεί τον Μακρόν η Γαλλία, για να συνεχίσει ο Ερντογάν να εισβάλει σε ξένες χώρες, να καταλαμβάνει περιοχές, να εγκαθιστά σ’ αυτές μισθοφόρους τζιχαντιστές, να προβαίνει σε δημογραφική αλλοίωση διαπράττοντας εθνοκάθαρση σε βάρος των Κούρδων και των Αρμενίων.
Να ξεφορτωθεί τον Μακρόν η Γαλλία, για να συνεχίσει να ασκεί κρατική τρομοκρατία στους Κούρδους μέσα στην τουρκική επικράτεια, ακάθεκτος την πολιτική γενοκτονία, με 1.000 συλλήψεις πολιτικών στελεχών του Κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών (HDP) την τελευταία εβδομάδα.
Γιατί η Γαλλία, μία χώρα που υπήρξε παραδοσιακά φίλος και υποστηρικτής των Κούρδων, με πρωτεργάτρια την Ντανιέλ Μιτεράν, και σήμερα είναι ο πιο ξεκάθαρος υποστηρικτής των δίκαιων αιτημάτων τους.
Δυστυχώς, οι ηγέτες της υπόλοιπης Ευρώπης, καρικατούρες των μεγάλων μορφών και προσωπικοτήτων του παρελθόντος, που υπήρξαν υποστηρικτές της δημοκρατίας, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των λαών, δεν έχουν ηθικό ανάστημα να καταγγείλουν την Τουρκία για τα εγκλήματα που διαπράττει καθημερινά σε βάρος όλων των γειτονικών λαών, σε βάρος των Κούρδων και εν τέλει σε βάρος του ίδιου του τουρκικού λαού.
Η Ευρώπη των δημοκρατικών αρχών και των αξιών, κατάντησε μια ένωση άνομων συμφερόντων, η οποία δεν έχει τη δύναμη να υψώσει το ανάστημά της απέναντι σε μια ισλαμοφασιστική Τουρκία, όπου ο Ερντογάν συγκυβερνά με τους Γκρίζους Λύκους και τη μαφία.
Μάλιστα την Παρασκευή 4/12 ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, κατήγγειλε τον Ερντογάν ότι θέλει να δημιουργήσει ένα δεύτερο κουρδικό κόμμα για να διασπάσει το HDP, ενώ μία μέρα νωρίτερα είδαν το φως της δημοσιότητας πληροφορίες για σχέδιο δολοφονίας του δημάρχου Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου, ο οποίος με τη βοήθεια των Κούρδων «προσέφερε» στον Ερντογάν την πρώτη στρατηγική του ήττα, προάγγελο της τελικής ήττας στις επόμενες γενικές εκλογές.
Μια τέτοια χώρα δε μπορεί να είναι μέλος του ΝΑΤΟ, στο καταστατικό του οποίου αναφέρεται ότι οι χώρες-μέλη πρέπει να έχουν δημοκρατικό καθεστώς. Μια τέτοια χώρα δε μπορεί να είναι υποψήφια για την ΕΕ.
Ελλείψει άλλων ψυχωμένων ηγετών, ας ελπίσουμε ο Εμανουέλ Μακρόν στη Σύνοδο Κορυφής να βγάλει την προβιά από τον γκρίζο λύκο Ερντογάν, να πρωταγωνιστήσει στην επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία και εμπνεόμενος από την Ντανιέλ Μιτεράν να καταγγείλει τις θηριωδίες εναντίον των Κούρδων και των Αρμενίων.
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να διδάσκεται στους φοιτητές της Ιστορίας και των Πολιτικών Επιστημών, ως παράδειγμα προς αποφυγήν. Αντί να λύσει ένα πρόβλημα, το περιέπλεξε και αναζωπύρωσε όλες τις εθνικιστικές τάσεις και φιλοδοξίες στην περιοχή μας.

Κωνσταντίνος Χολέβας
[Πολιτικός επιστήμων]

Μία σύντομη καταγραφή των πρόσφατων γεγονότων δίνει τα ακόλουθα αποτελέσματα:

1. Αναζωπύρωση του εθνικισμού του τεχνητού «μακεδονικού έθνους». Στα Σκόπια ο Πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ απολαμβάνει τα δώρα που πήρε από την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα και δηλώνει ότι η χώρα του θα ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση «ως μακεδονικός λαός με μακεδονική γλώσσα»! Το Βόρειος-α-ο δεν υπάρχει μπροστά από τον όρο Μακεδονία ούτε στις αναρτήσεις του Ζάεφ. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναγγέλλει τη μελλοντική ένταξη ως Makedonska idnina e Evropa και τη διοργάνωση Διάσκεψης με τίτλο: Macedonia 2025 Summit. Από την πλευρά της, η αντιπολίτευση του κ. Μίτσκοσκι (VMRO) υπερακοντίζει σε εθνικισμό, καταγγέλλοντας τον Ζάεφ για υποχωρήσεις έναντι της Βουλγαρίας. Κάποιοι το είχαμε προβλέψει: Το ατυχές όνομα «Βόρεια Μακεδονία», για το οποίο πανηγύρισε ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει αρχίσει ήδη να μένει απλώς «Μακεδονία» χωρίς το γεωγραφικό προσδιορισμό. Όπως και η Υπεριορδανία των σχολικών βιβλίων μας έμεινε απλώς: Ιορδανία.
2. Έντονη εμφάνιση του βουλγαρικού εθνικισμού με αποκορύφωμα το Βέτο της Σόφιας στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας που αναζητεί όνομα και ταυτότητα. Με τη δήλωση της 17.11.2020 η βουλγαρική κυβέρνηση αξιώνει να προστεθεί στη συμφωνία φιλίας και καλής γειτονίας, την οποία οι δύο πλευρές υπέγραψαν την 1.8.2017, παράρτημα με το οποίο τα Σκόπια θα δηλώνουν ότι οι σλαβικοί πληθυσμοί στο κράτος τους έχουν βουλγαρικές ρίζες, η γλώσσα που ομιλούν είναι κλάδος της βουλγαρικής και ότι το όνομα «Βόρεια Μακεδονία» είναι όχημα αλυτρωτισμού! Οι Βούλγαροι ιστορικοί διαφωνούν με τους Σκοπιανούς ομολόγους τους για την καταγωγή των κομιτατζήδων του Μακεδονικού Αγώνα, όπως ο Γκότσε Ντέλτσεφ, αλλά και Ελλήνων ιεραποστόλων και συγκεκριμένα των Θεσσαλονικέων Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου. Η Συμφωνία των Πρεσπών αφήνει ακάλυπτη τη Χριστιανική, Βυζαντινή και Νεότερη περίοδο της Μακεδονίας και έτσι δύο σπουδαίοι Έλληνες του 9ου μ.Χ. αιώνος διεκδικούνται από δύο άλλες χώρες, ερήμην των Ελλήνων!
3. Οι αλβανικές εθνικές φιλοδοξίες πάντα έστρεφαν το ενδιαφέρον τους στην προσπάθεια ελέγχου της πολιτικής ζωής στο κράτος των Σκοπίων. Ο Πρόεδρος της Βουλής και ο Υπουργός Εξωτερικών σήμερα προέρχονται από την αλβανική εθνική μειονότητα του 25% – 30%, ενώ στις δυτικές επαρχίες η αλβανική σημαία επικρατεί. Προ ολίγων ημερών, ο Πρόεδρος του αλβανικού κόμματος «Συμμαχία για τους Αλβανούς» Ζιγιαντίν Σέλα, διαμαρτυρήθηκε για τα σχολικά βιβλία που παρουσιάζουν τους Αλβανούς ως προσωρινό λαό στη χώρα, ενώ ο συγκυβερνών Αλβανός πολιτικός Αλί Αχμέτι αναμένει σύντομα να δει τον Αλβανό Πρωθυπουργό στα Σκόπια.
4. Οι Σέρβοι δε μένουν αμέτοχοι στη συζήτηση. Ο Πρόεδρος του σερβικού Κοινοβουλίου, Ίβιτσα Ντάτσιτς, δήλωσε προσφάτως ότι κακώς η Σερβία αναγνώρισε στη δεκαετία του 1990 τα Σκόπια με το όνομα «Μακεδονία» και ότι σήμερα προτιμότερο θα ήταν το όνομα FYROM. Και αυτός, όπως και άλλοι Σέρβοι πολιτικοί, θεωρούν ότι οι Σκοπιανοί υπήρξαν αγνώμονες έναντι του Βελιγραδίου, διότι αναγνώρισαν το Κόσσοβο ως ανεξάρτητο κράτος. Ας μη λησμονούμε και την εκκλησιαστική διαμάχη μεταξύ του Ορθοδόξου Πατριαρχείου της Σερβίας και της σχισματικής καταστάσεως, η οποία αυτοαποκαλείται «Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία» και η οποία δεν αναγνωρίζεται από την Οικουμενική Ορθοδοξία. Ένας άθεος, ο κομμουνιστής Τίτο, κατασκεύασε «Εκκλησία»!
5. Και η Ρουμανία δραστηριοποιείται στο πολυεθνικό κράτος που βρίσκεται στα βόρεια σύνορά μας. Με νόμο, ο οποίος εγκρίθηκε από τη Ρουμανική Γερουσία στις αρχές Νοεμβρίου, απλουστεύεται η διαδικασία για την απόδοση ρουμανικής υπηκοότητας και διαβατηρίου (κράτους-μέλους της Ε.Ε.) στους βλαχόφωνους πληθυσμούς του κράτους των Σκοπίων, της Αλβανίας και άλλων χωρών. Η Ρουμανία επανέρχεται στην ανακίνηση μειονοτικών ζητημάτων, τα οποία πρέπει η Ελλάδα να αντιμετωπίσει με προσοχή και με επίγνωση των ιστορικών δεδομένων. Οι Βλαχόφωνοι είναι κομμάτι του Ελληνισμού και ανέδειξαν μεγάλους Εθνικούς Ευεργέτες. Μπορεί αρκετοί από αυτούς να έμειναν εκτός των συνόρων της Ελλάδος, αλλά δεν πρέπει να τους εγκαταλείψουμε. Η Ρουμανία τους «διεκδικεί», επειδή η βλαχική διάλεκτος έχει λατινικές ρίζες, όπως και η ρουμανική γλώσσα, αλλά οι Βλαχόφωνοι του Μοναστηρίου (Μπίτολα) και των γύρω περιοχών δηλώνουν «Γκρεκ Βλαχ», δηλαδή Ελληνόβλαχοι. Το 1992-1993 το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών προσπάθησε να τους προσεγγίσει και στην αποστολή μετείχε ο μετέπειτα Υπουργός Αμύνης της Κύπρου, ο αείμνηστος Τάσος Μητσόπουλος. Οι συγκινητικές εμπειρίες του από τη γνωριμία με τους Βλαχόφωνους Έλληνες του σκοπιανού κράτους έχουν καταγραφεί στην αρθρογραφία του. Μήπως τελικά η μόνη ζημιωμένη από τη Συμφωνία των Πρεσπών είναι η πατρίδα μας;

«Καμπανάκι» για το ελληνικό χρέος και τις χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας «χτυπά» το ΔΝΤ, την ώρα που το Ταμείο ωθεί διακριτικά τη χώρα μας στην προληπτική πιστωτική γραμμή του ESM. Μάλιστα, το ευρωπαϊκό ταμείο απέκτησε πλέον υπερεξουσίες και δημιούργησε έναν ανανεωμένο μηχανισμό, που αποτελεί το έσχατο «προπύργιο» διάσωσης.
Φυσικά ο ESM διαθέτει και ένα μηχανισμό για την Covid, με μια σειρά δανείων που μπορεί να διαθέσει στις ευρωπαϊκές χώρες. Ωστόσο, οι όροι και οι προϋποθέσεις ωχριούν, μπροστά στα Μνημόνια που πέρασε η Ελλάδα.
Το ΔΝΤ, όμως, βλέπει πως το ελληνικό χρέος εκτοξεύεται σε ιστορικά επίπεδα, λίγο προτού η χώρα μας αποπληρώσει το Ταμείο. Μάλιστα, ζητά από την Ελλάδα να ολοκληρώσει σύντομα τις διαδικασίες πρόωρης αποπληρωμής, αφού, όπως τονίζει, διαθέτει ένα μεγάλο ταμειακό «μαξιλάρι». Είναι σα να βλέπει μπροστά εξελίξεις για το ελληνικό χρέος και να επιχειρεί να αποστασιοποιηθεί από τις ευθύνες της τελευταίας δεκαετίας.
Όπως αναφέρεται στην έκθεση του Ταμείου, «το δημόσιο χρέος της Ελλάδας παραμένει βιώσιμο μεσοπρόθεσμα, με την αύξηση της ευπάθειας του χρέους που προκαλείται από την πανδημία να μετριάζεται σε μεγάλο βαθμό από το αρκετά μεγάλο χρηματικό αποθεματικό που διαθέτει η Ελλάδα και τα κεφάλαια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης, που θα συμβάλουν στην επαρκή ικανότητα αποπληρωμής του χρέους».
Τα νέα δεδομένα της πανδημίας δεν έχουν οδηγήσει το Ταμείο σε αλλαγή προβλέψεων και εκτιμήσεων για τη βιωσιμότητα του χρέους, το γνωστό ως DSA. Ωστόσο, προανήγγειλε αναθεώρηση της βιωσιμότητας στο πρώτο εξάμηνο του 2021. Το ΔΝΤ σκιαγραφεί τους κινδύνους της ελληνικής οικονομίας με μια σειρά από σενάρια και σοκ, με γνώμονα την εξέλιξη της πανδημίας.

ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ
-Βασικό σοκ. Ένα χαμηλότερο πρωτογενές αποτέλεσμα κατά 2% του ΑΕΠ (κατά μέσο όρο) το 2021-2022 θα αυξήσει το χρέος προς το ΑΕΠ κατά περίπου 6,5% έως το 2023. Οι ταμειακές ανάγκες της χώρας θα ήταν κατά μέσο όρο 1,5% μεγαλύτερες το διάστημα 2020-2029 (περίοδος που είναι βιώσιμο το χρέος). Αυτό όμως θα σήμαινε, ότι οι χρηματοδοτικές ανάγκες θα ήταν πάνω από το όριο του 15%.
-Πραγματικό σοκ. Μία μείωση της ανάπτυξης κατά 4% το 2021. Αυτό θα φέρει νέα εκτόξευση του χρέους έως το 2023 πολύ πάνω από το βασικό σενάριο. Σε αυτή την περίπτωση, οι χρηματοδοτικές ανάγκες θα αυξηθούν κατά 3,5% του ΑΕΠ. Και σε αυτό το σενάριο θα ήταν πάνω από το όριο του 15% την περίοδο 2021-2022.
-Επίμονο σοκ. Πρόκειται για το μεγαλύτερο κίνδυνο για την ελληνική οικονομία, σύμφωνα με το ΔΝΤ. Αν τα πραγματικά επιτόκια αυξηθούν κατά 400 μονάδες βάσης σε ένα έτος μέσα στην περίοδο 2021-29, το χρέος θα αυξηθεί κατά 7% έως το τέλος της δεκαετίας. Το κόστος χρηματοδότησης της χώρας θα ήταν υψηλότερο και οι ανάγκες κατά 1% υψηλότερα.
-Όλα τα σοκ μαζί. Το ΔΝΤ κάνει ένα ακόμα σενάριο. Να έρθουν όλα τα προηγούμενα σοκ ταυτόχρονα. Αυτό σημαίνει, ότι το χρέος θα παραμείνει πάνω από το 200% του ΑΕΠ μέχρι το 2024. Μια τέτοια εξέλιξη θα παραβίαζε το μεσοπρόθεσμο όριο του 15% το 2021-2022 και θα έφτανε κοντά στο 20% στο τέλος της 10ετίας.

ΣΕΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟ 2021
Με φόντο το νέο Προϋπολογισμό, το ΔΝΤ προβάλλει το δικό του αρνητικό σενάριο με βάση τις επιπτώσεις της πανδημίας. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, παρατεταμένα μέτρα για την Covid-19 θα έφερνε πιο αργή ανάπτυξη από αυτή που υπολογίζει η κυβέρνηση, αφού δε θα λειτουργούσε η αγορά και θα απαιτούνταν νέα μέτρα στήριξης με κρατικό χρήμα.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, το χρέος θα αυξηθεί στο 216% του ΑΕΠ το 2021 και θα παραμείνει πάνω από το 200% του ΑΕΠ έως το 2026, προτού αρχίσει να αποκλιμακώνεται σταδιακά. Έτσι οι χρηματοδοτικές ανάγκες θα μπορούσαν να αυξηθούν στο 22,2% το 2021, πολύ πάνω από το μακροπρόθεσμο ετήσιο όριο του 15%.
Όλα αυτά θα μπορούσαν να αντισταθμιστούν από τα ευρωπαϊκά κονδύλια μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, τα οποία όμως δεν περιλαμβάνονται -προς το παρόν- στο βασικό σενάριο του ΔΝΤ.

ΠΟΛΥ ΚΡΙΣΙΜΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ
Η ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
Το ΔΝΤ υπολογίζει μια βουτιά της οικονομίας το 2020 και στη συνέχεια μια σταδιακή ανάκαμψη, η οποία αποδίδεται:

-στις επενδύσεις που συνδέονται με τις ιδιωτικοποιήσεις
-στις πρώτες δόσεις επιχορηγήσεων από το πρόγραμμα ανάκαμψης της Ε.Ε.
-στις υψηλότερες εξαγωγές αγαθών
-στην άνοδο της ιδιωτικής κατανάλωσης

Ωστόσο, κρίσιμος παράγοντας -πέραν από το εμβόλιο- είναι και ο τουρισμός. Σε περίπτωση που το 2021 δεν ανακάμψει σημαντικά, θα προκαλέσει νέους «πονοκεφάλους» στα κρατικά ταμεία της χώρας. Η ελληνική οικονομία στηρίζεται στη «βαριά βιομηχανία», που συνεισφέρει στο ΑΕΠ με έσοδα ύψους 18 δισ. ευρώ το χρόνο. Για το 2021 αποτελεί ίσως και το Νο 1 παράγοντα για την επιστροφή της χώρας σε ρυθμούς ανάπτυξης.

Ο όρος «κουτόφραγκος» είναι ελληνικός και αφορά τη στάση των «εξυπνάκηδων» μικροελλαδιτών απέναντι στους Ευρωπαίους, τους οποίους θεωρούσαν κουτούς επειδή δεν είχαν την πονηριά τους. Φυσικά αυτή η έννοια έχει ξεπεραστεί από τα πράγματα και από τις εξελίξεις, αφού η ίδια η ιστορία έδειξε ποιος είναι ο έξυπνος και ποιος ο κουτός.

Σάββας Καλεντερίδης*

Στην προκειμένη περίπτωση, οι εξυπνάκηδες μικροέλληνες κατέστησαν την Ελλάδα κυριολεκτικά μια αποικία χρέους στους… κουτόφραγκους, σε βαθμό που αυτοί οι κουτοί Ευρωπαίοι να κρατούν τις τύχες της χώρας και του ελληνικού λαού στα χέρια τους.
Το σύνδρομο του πονηρού επαρχιώτη απέναντι στους Ευρωπαίους διακρίνει τη σύγχρονη Τουρκία, η οποία τους αντιμετωπίζει σχεδόν κατά τον ίδιο τρόπο, συν το ότι οι Τούρκοι διακατέχονται από ένα σύμπλεγμα ανωτερότητας επειδή είναι μουσουλμάνοι!
Και πάνω σ’ αυτήν την άποψη που έχουν για τους Ευρωπαίους έχουν χαράξει τη στρατηγική τους, για να αποφύγουν τις κυρώσεις στη Σύνοδο Κορυφής στις 10-11 Δεκεμβρίου 2020.
Ο κεντρικός στόχος της στρατηγικής της Τουρκίας είναι να παρουσιάσει την Κύπρο και την Ελλάδα ως προβληματικές χώρες, που εκμεταλλεύονται την Ευρωπαϊκή Ένωση και θέλουν να επιβάλουν τις μαξιμαλιστικές τους θέσεις απέναντι στην Τουρκία, που αδικείται από αυτές.
Για να το πετύχει αυτό η Τουρκία, επί τη βάσει σχεδίου, προέβη στα εξής:
OΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Πρώτα επεξέτεινε τη NAVTEX για το «Oruç Reis» μέχρι τις 29 Νοεμβρίου, για να δείξει αφενός ότι έχει δίκιο και αφετέρου ότι είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί τα «δίκαια και νόμιμα κυριαρχικά της δικαιώματα στην Αν. Μεσόγειο».
Την επόμενη μέρα ο υπουργός Ενέργειας δήλωσε ότι στις 29 Νοεμβρίου το «Oruç Reis» περατώνει τις έρευνές του στην περιοχή, δείχνοντας έτσι καλή θέληση απέναντι στους Ευρωπαίους. Την ίδια μέρα, ο υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι η Τουρκία είναι έτοιμη για διάλογο άνευ όρων με την Ελλάδα, τον οποίο αρνείται η κυβέρνηση της Αθήνας. Με τον τρόπο αυτό ο Τσαβούσογλου θέλησε να επιρρίψει τις ευθύνες της όποιας έντασης ανάμεσα στις δύο χώρες στην Ελλάδα, η οποία αρνείται το διάλογο, μέσω του οποίου θα μπορούσαν να λυθούν όλα τα ελληνοτουρκικά προβλήματα.
Ο Ερντογάν μερικές εβδομάδες πριν εξαπέλυε μύδρους εναντίον των Ευρωπαίων, κατηγορώντας τους για ισλαμοφοβία, ενώ αποκαλούσε τους Γερμανούς «ναζί».
Στις 29 Οκτωβρίου δήλωνε: «Η πολιτική της εισβολής στην Ευρώπη, η οποία συνεχίζεται με ύπουλο τρόπο εδώ και αιώνες, εκδηλώθηκε πάντα με τον πιο ασυνείδητο τρόπο στα εδάφη της Τουρκίας. Η Ευρώπη τελικά βρήκε αφορμή για να στείλει το στρατό της για να εισβάλει. Είναι τόσο άσχημες και άθλιες οι αμαρτίες εκείνων που λένε τους Τούρκους τυράννους και αμαρτωλούς και που στήνουν δικαστήρια, που οι απέραντες θάλασσες δε θα μπορέσουν να ξεπλύνουν τους λεκέδες τους. Ορκίζομαι στους αδελφούς μουσουλμάνους εκ μέρους σας. Η υπόθεσή μας είναι αυτή: Δεν εξαντλείται στα δικαιώματα και την ανεξαρτησία της Τουρκίας. Οι Τούρκοι και η Τουρκία δε θα προδώσουν τους προγόνους τους, τις σημαίες τους και τα αιώνια και ιερά δικαιώματα».
Ο ίδιος Ερντογάν τις 21 Νοεμβρίου δήλωνε: «Βλέπουμε τους εαυτούς μας ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης… Εντούτοις, αυτό δε σημαίνει ότι θα λυγίσουμε σε απροκάλυπτες επιθέσεις εναντίον της χώρας και του έθνους μας, συγκεκαλυμμένες αδικίες και δύο μέτρα και δύο σταθμά. Καλούμε την Ευρώπη να τηρήσει τις υποσχέσεις της προς τη χώρα μας, που περιλαμβάνουν από πλήρη ένταξη μέχρι το μεταναστευτικό, έτσι ώστε να χτίσουμε μια στενότερη και αποτελεσματική συνεργασία».
Για να τονώσει δε το ευρωπαϊκό του προφίλ, ο Ερντογάν φρόντισε, πριν στείλει τον Καλίν στην Ευρώπη για να πείσει τους… κουτόφραγκους, να τον βάλει να συναντηθεί με τους θρησκευτικούς ηγέτες μη μουσουλμανικών κοινοτήτων στην Τουρκία, ό,τι απέμεινε δηλαδή από αυτές, μετά τη Γενοκτονία και την εθνοκάθαρση που διέπραξε εναντίον Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων.
Εκτός των παραπάνω, ο Ερντογάν τις τελευταίες εβδομάδες έκοψε σχεδόν με το μαχαίρι την εισβολή μουσουλμάνων αλλοδαπών από τον Έβρο, για να αφαιρέσει από την Ελλάδα αλλά και από άλλες πληττόμενες χώρες το επιχείρημα, που λέει ότι η Τουρκία οργανώνει τη λαθρομετανάστευση προς την Ευρώπη, για να δημιουργήσει στρατηγικές μουσουλμανικές κοινότητες και να αλώσει τη Γηραιά Ήπειρο με όπλο το Ισλάμ. Αυτά ενδεικτικά όσον αφορά την Ελλάδα.
Χωρίς ερευνητικά πλοία, χωρίς ιδιαίτερες προκλήσεις απέναντι στην Ελλάδα, χωρίς κύματα αλλοδαπών να εισβάλλουν στο ευρωπαϊκό έδαφος υπό την εποπτεία και οργάνωση του τουρκικού κράτους, με ενεργό την πρόταση για διάλογο άνευ όρων με την Ελλάδα και με «θερμό εναγκαλισμό» των θρησκευτικών ηγετών ομήρων της τουρκικής βαρβαρότητας, ο Ερντογάν θεωρεί ότι είναι σε θέση να πείσει τη Γερμανία να στηρίξει για άλλη μια φορά τη φίλη Τουρκία.
OΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, εκεί τα πράγματα είναι πιο εύκολα για την Τουρκία, γιατί έχει στρατηγικό σύμμαχο την Αγγλία. Εκεί δεν έχει καν την ανάγκη να υποκριθεί, με απόσυρση του «Barbaros» και του «Yavuz» από την υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ της Κύπρου, που σημειωτέων, είναι πλήρες μέλος της ΕΕ.
Τουναντίον, ο Ερντογάν νιώθει τόσο ισχυρός που έχει τη συμπαράσταση του Λονδίνου, που δεν έχει κανένα πρόβλημα να κάνει μέχρι και πικ-νικ αγκαλιά με το νέο-τουρκο-ναζί Μπαχτσελί στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου. Ούτε έχει κανένα πρόβλημα να διαλαλεί ότι επίκειται η αναγνώριση του ψευδοκράτους από αδελφές μουσουλμανικές χώρες.
Η μαγική συνταγή που απενοχοποιεί τον Ερντογάν στην Κύπρο, είναι η λεγόμενη «Πενταμερής». Μάλιστα, δεν είναι τυχαίο που η Ειδική Απεσταλμένη του ΟΗΕ επισκέφθηκε τις προηγούμενες ημέρες την Κύπρο.
Στήνοντας το σκηνικό της Πενταμερούς, δεν είναι δυνατόν η Ευρώπη να επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία για τις ενέργειές της εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, γιατί κάτι τέτοιο θα τορπίλιζε την Πενταμερή, η οποία είναι διπλή παγίδα για την Κύπρο.
Αφενός μεν της αφαιρεί επιχειρήματα ενόψει της Συνόδου Κορυφής, αφετέρου την οδηγεί σε «λύση» που δε θα είναι τίποτε άλλο, από μια νεκρανάσταση του καταστροφικού Σχεδίου Ανάν.
Αυτή είναι η στρατηγική της Τουρκίας, και το κακό είναι ότι οι Τούρκοι στους κουτόφραγκους συμπεριλαμβάνουν κι εμάς τους Έλληνες.

*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής