Οι δημοσκόποι στις ΗΠΑ, όπως και η συντριπτική πλειονότητα των αμερικανικών και των διεθνών μέσων ενημέρωσης, προσδοκούσαν με αγωνία το αποτέλεσμα των εκλογών στις ΗΠΑ για να επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις τους για τη συντριβή του «λαομίσητου» Ντόναλντ Τραμπ και την εμφάνιση ενός γιγαντιαίου «γαλάζιου κύματος» (το χρώμα των Δημοκρατικών) που θα πλημμύριζε την Αμερική. Το κύμα ακόμη αναμένεται.

Ανδρέας Ανδριανόπουλος*

Στον προεδρικό θώκο φαίνεται να σκαρφαλώνει ταλαιπωρημένος ο Τζο Μπάιντεν, ενώ στη Βουλή οι Δημοκρατικοί φαίνεται να υπέστησαν πανωλεθρία. Οι Ρεπουμπλικάνοι του Τραμπ δεν έχασαν καμία έδρα, ενώ κέρδισαν μάλλον 12 από τους Δημοκρατικούς. Η κυρία Νάνσι Πελόζι, Δημοκρατική Πρόεδρος της Βουλής, θα έχει πλέον πολύ μικρότερη πλειοψηφία. Ενώ στη Γερουσία το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα θα εξακολουθεί φαίνεται να διατηρεί την πλειοψηφία που είχε και προηγουμένως.
Εκεί που τα πράγματα δε δείχνουν καθόλου καλά, είναι στην εικόνα της αμερικανικής Δημοκρατίας και στη λειτουργία των θεσμών. Πάνω από τρεις ημέρες κάνουν να βγουν αποτελέσματα εκλογών σε χώρες όπως η Τουρκία, το Τατζικιστάν, το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν, η Μπουρκίνα Φάσο και η Άνω Βόλτα!
Είναι αδιανόητο στις ΗΠΑ η εκλογή να θεωρείται σχεδόν ανοιχτή 5 ημέρες μετά την 3η Νοεμβρίου! Ακόμα και με την επιστολική ψήφο λόγω κορωνοϊού. Εξίσου παράδοξο είναι, η νομοθεσία των Πολιτειών να εφαρμόζεται κατά το δοκούν, ανάλογα με τις διαθέσεις των κυβερνήσεων τους. Να καταμετρώνται, σύμφωνα με το Νόμο, μόνο ψηφοδέλτια που ταχυδρομήθηκαν προ της ημέρας των εκλογών και που φθάνουν μέχρι την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου. Και εν τούτοις, να διαπιστώνονται καταμετρήσεις σε ψηφοδέλτια που έφτασαν μέχρι και τις 12/11, και μάλιστα, πολλά από αυτά, δίχως σφραγίδα ημερομηνίας αποστολής. Τι ακριβώς συνέβη;
Πολλά ερωτήματα επίσης υπάρχουν για την άρνηση των Αρχών να δεχθούν παρατηρητές εκ μέρους των Ρεπουμπλικάνων, για να έχουν κάποια εποπτεία στη διαλογή των ψήφων – στην Πενσυλβανία λ.χ. – μη αποδεχόμενοι ακόμη και δικαστική εντολή! Και είναι εκπληκτικό, πως τα μεγάλα αμερικανικά τηλεοπτικά κανάλια έκοψαν στον αέρα τον πράγματι πικρόχολο πρόεδρο Τραμπ όταν έκανε τη σχετική καταγγελία. Δεν είναι αυτό προάγγελος ομαλών εξελίξεων για όσους διατείνονται πως θέλουν να επαναφέρουν τη Δημοκρατία στο σωστό της δρόμο – από τον οποίο την ξεστράτισε κάπως ο σημερινός κάτοικος του Λευκού Οίκου.
Μια γενική παρατήρηση για την εκλογική αναμέτρηση. Ο Τραμπ μίλησε σε πολύ κόσμο που πίστεψε και σε αυτά που έκανε και σε αυτά που σκόπευε ακόμη να κάνει. Κυρίως στη μείωση των φόρων στους λιγότερο εύπορους και στην αύξηση της απασχόλησης. Αύξησε τις ψήφους του ανάμεσα στους μαύρους, ενώ στηρίχθηκε και από τους Λατίνους εκλογείς (κουβανικής ή προέλευσης Βενεζουέλας και Περού, κυρίως). Έχασε κρίσιμες Πολιτείες από την ψήφο των μεγάλων αστικών κέντρων. Ενώ παντού αλλού κυριάρχησε. Στη Νεβάδα έχασε το Ρίνο και το Λας Βέγκας. Ενώ κέρδισε παντού αλλού. Το ίδιο στην Πενσυλβανία με τη Φιλαδέλφεια, στην Αριζόνα με το Φοίνιξ, στη Γεωργία με την Ατλάντα και στο Γουισκόνσιν με το Μιλγουόκι. Χάνει στις πόλεις που έχουν εισρεύσει μειονότητες και κερδίζει την αμερικανική επαρχία, τις μικρές πόλεις και την ύπαιθρο. Θέλει τεράστια προσπάθεια από τους Δημοκρατικούς για να ξεφύγουν από αυτή την πολιτική πραγματικότητα. Πλησιάζοντας τη μάζα των παραδοσιακών τους ψηφοφόρων και αφήνοντας στην άκρη τις υπερβολές του δικαιωματισμού (identity politics).

*Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος είναι πανεπιστημιακός (Πολιτικές Επιστήμες – Συγκριτική Πολιτειολογία, Ανάπτυξη και Διεθνείς Σχέσεις – Οικονομικές Επιστήμες) και πρώην πολιτικός με τη Νέα Δημοκρατία (Επτά φορές εκλεγμένος βουλευτής Πειραιά και Νήσων, 4 φορές Υπουργός και 2 φορές Υφυπουργός. Εξελέγη Δήμαρχος Πειραιά το 1986 έως το 1989).

«Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη / να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος, / γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις…» απήγγειλε Κ.Π. Καβάφη (στα αγγλικά), πάνω σε μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου. Του διεθνούς Vangelis. Το 2004. Με εκείνα τα βαριά Rrrr, τα σκωτσέζικα.

Παύλος Ηλ. Αγιαννίδης

Το κοινό σχέδιό τους, από το 2001, να οργανωθεί μια διεθνής κινηματογραφική παραγωγή, με θέμα τη ζωή του αρχαίου φιλόσοφου Σωκράτη, είχε ήδη ναυαγήσει. Κι ας το ανακοίνωνε στη γαλλική Le Monde, μετά φανών και λαμπάδων, ο Σον Κόνερι.

Το δικό του ταξίδι προς την Ιθάκη του ήταν μακρύ. Ενενήντα καλοκαίρια και ενενήντα χειμώνες. Ταξίδι πολυκύμαντο. Με αφετηρία μια φτωχογειτονιά της «Αθήνας του Βορρά», του Εδιμβούργου. Που το όνομά της το έδωσε αργότερα στη δική του κινηματογραφική εταιρεία παραγωγής, Fountainbridge Films.

Στο –τριχωτό– δεξί μπράτσο του, ο Σον Κόνερι, είχε χαράξει δύο μικρά τατουάζ. «Scotland forever» (Σκωτία για πάντα) και «Mum and Dad» (Μαμά και Μπαμπάς). Από τα 16 του ακόμη, όταν είχε καταταγεί στο Βασιλικό Ναυτικό. Κι έπειτα στο Εμπορικό Ναυτικό, το οποίο άφησε λόγω προβλημάτων με το έλκος στομάχου του.

Μπορεί στις ταινίες του, αργότερα, να τα κάλυπταν με μέικ απ, για χάρη του φακού. Όμως, σε όσους εμπιστευόταν τα έδειχνε με περηφάνια. Όπως σε Έλληνες φίλους, το 2001, στο χώρο πολιτισμού «Αθηναΐς» στο Βοτανικό, όπου ήρθε μαζί με τη μικρόσωμη σύζυγό του, Μισελίν Ρόκμπριν, η οποία εξέθετε εκεί τα έργα της.

Τα έδειχνε τα τατουάζ του, διότι αυτά τα δύο ήταν και οι δύο άξονες της ζωής του: Από τη μια, η μεγάλη αγάπη του για την πατρίδα του, τη Σκωτία. Ήταν περίφημος και δεδηλωμένος σεπαρατιστής, ένθερμος υπέρ της αυτονομίας της Σκωτίας. Και ενίσχυε, επίμονα, οικονομικά το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας (Scottish National Party ή SNP).

Από την άλλη, η αγάπη του για την οικογένεια. Για τις ρίζες που τον κράτησαν ακόμη και στα δύσκολα παιδικά και εφηβικά χρόνια. Όταν δούλευε σαν λουστραδόρος σε γραφεία τελετών. Ή σαν γαλατάς. Παραδίδοντας γάλα και στη Fettes School, στο Εδιμβούργο. Στην οποία, σύμφωνα με τα βιβλία του δημιουργού του 007 Ίαν Φλέμινγκ, είχε φοιτήσει ο Τζέιμς Μποντ.

Αλλά και η αγάπη του για τη λατρεμένη του μικρή το δέμας Μισελίν, την οποία πολλοί φθονούσαν και σχεδόν κορόιδευαν, όταν εκείνος ψηφίστηκε το 1989 ως ο «Πιο Σέξι Άνδρας» και το 1999 ως «Πιο Σέξι Άνδρας στον 20ό αιώνα» από το People. Συν το 2002 ως «ο σταρ με την πιο σέξι φωνή».

Και τα αγόρια του. Όπως ο Τζέισον Κόνερι, με τον οποίο έπαιξαν τον ίδιο ρόλο: «Ρομπέν των Δασών». Ο Σον, μαζί με την Όντρεϊ Χέπμπορν στο «Ρομπέν και Μαριάν», το 1976, και ο Τζέισον σε μια τηλεοπτική σειρά, οκτώ χρόνια μετά.

Όταν είδα τον σερ Τόμας Σον Κόνερι από κοντά σε μια συνέντευξη Τύπου στο Εδιμβούργο και, το 2001, κάπου 15 χρόνια μετά, στην «Αθηναΐδα», δε μπόρεσα να μην το παρατηρήσω. Αυτό το «κάτι», που αντίστοιχο έσπερνε στο διάβα της και η αξέχαστη Μελίνα Μερκούρη.  

Ο μύθος του προηγούνταν της φυσικής παρουσίας του. Και τον τύλιγε, σα φωτεινή αχλής. Δεν το έχουν πολλοί σταρ αυτό. Διότι δεν είχε σημασία αν ο Σον Κόνερι ήταν καλός, μέτριος ή κακός ηθοποιός. Ούτε αν ήταν ο καλύτερος Τζέιμς Μποντ της μεγάλης οθόνης. Ήταν σταρ με μύθο. Με σεξ απίλ και αρρενωπότητα απαράμιλλη.

Παράξενο, αλλά αυτό για το οποίο του έκαναν καζούρα οι συμμαθητές του στο σχολείο, ήταν σύμμαχός του σε αυτό που τον τύλιγε σαν αχλή. Η τρίχα, πολλή και δασειά, που τον χαρακτήριζε ως έφηβο, αντίθετα με τους συμμαθητές του, ήταν ένα στοιχείο.

Ακόμη και το ότι έχανε τα μαλλιά του από τα 17 του. Μπορεί να του φόρεσαν περουκίνι ως Μποντ, στο «Χρυσοδάκτυλο» το 1964, αλλά έκτοτε το πέταξε και δεν το ξαναφόρεσε ποτέ.

Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στον άλλο σούπερ σέξι – κατ’ ανακήρυξιν – σταρ, Μπαρτ Ρέινολντς. Που τον είχαν για «Σύμβολο του Σεξ». Όπως και τον Σον Κόνερι. Μόνον που ο τελευταίος δε φωτογραφήθηκε ολόγυμνος για περιοδικά, ως sex symbol, όπως ο επίσης δασύτριχος Ρέινολντς.

Η πιο… γυμνή του φωτογράφιση ήταν όταν κέρδισε την τρίτη θέση στο διαγωνισμό για τον (μυώδη) Mr. Universe, το 1953. Στην κατηγορία, μάλιστα, των «ψηλών».

Ήταν κι αυτή η υποβλητική, βαθιά φωνή του. Τόσο χαρακτηριστική και τόσο «σέξι» (όπως ψηφίστηκε). Κάτι που δυσκολεύονταν πολύ να μιμηθούν όσοι ηθοποιοί αναλάμβαναν τη μεταγλώττιση των ρόλων του, σε κάποιες χώρες. Πιο πετυχημένη «φωνή Κόνερι» ήταν του Γερμανού Μάνφρεντ Βάγκνερ.

Βέβαια, η προφορά του Σον Κόνερι στους «Αδιάφθορους» (1987), που του χάρισαν και το Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου, ψηφίστηκε ως «η χειρότερη όλων των εποχών στο σινεμά» από αναγνώστες του περιοδικού Empire!

Όταν τον ξαναείδα από κοντά, 74χρονο πλέον, μετά τη συνάντησή του με την Επιτροπή του «Αθήνα 2004», ο μύθος του τον τύλιγε ακόμη σαν αχλής. Η φωνή του, βαθιά και υποβλητική, μπορούσε ακόμη να ψηφιστεί ως η «πιο σέξι».

Καθώς μιλούσε για την προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας («I was impressed by the presentation of the preparation»), εκείνα τα βαριά σκωτσέζικα Rrrr του, τού έδιναν ακόμη μεγαλύτερη γοητεία.

Όπως στον αγαπημένο του Καβάφη, που ηχογράφησε αμέσως μετά και μας άφησε παρακαταθήκη, πάνω στη μουσική του Vangelis. Σα να τόνιζε τα Rrrr της δικής του Ιθάκης. 

Στην οποία, όπως και στο καβαφικό ποίημα, σημασία δεν είχε ο τελικός στόχος. Αλλά το ίδιο το ταξίδι ως εκεί.

Ο Σον Κόνερι το 2001 στην «Αθηναΐδα»

Σον Κόνερι, Βαγγέλης Παπαθανασίου, Ζιλ Ντασέν στην Ακρόπολη το 2001

Μετά τη γνωστή διαδικτυακή συνάντηση αντιπροσώπων της παροικίας με τον υπουργό Εξωτερικών του Καναδά François-Philippe Champagne στις 28 Σεπτεμβρίου 2020, η οποία έπαιξε ουσιαστικό ρόλο για να προβεί σε εμπάργκο καναδικής τεχνολογίας προς το οπλοστάσιο της Τουρκίας, ο καναδός υπουργός μετέβη στην Ελλάδα όπου συναντήθηκε με τον ομόλογο του Νίκο Δένδια.

Του Γιώργου Στυλ. Γκιούσμα

Οι δύο υπουργοί συμφώνησαν για ανάπτυξη διμερών συμφωνιών, όπως μας διαβεβαίωσε σε αποκλειστική πρόσφατη συνέντευξη στα ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ ο κ. Champagne.
Αφού εν πρώτης του απευθύναμε τις θερμές ευχαριστίες της παροικίας μας που κράτησε το λόγο του, εφόσον διερεύνησε και προέβη στο εμπάργκο κατά της Τουρκίας, του ζητήσαμε να μας δώσει λεπτομέρειες για τη συνάντηση του με τον Έλληνα ομόλογο του. Πριν απαντήσει, ο καναδός υπουργός ανέφερε ότι δέχθηκε συγχαρητήρια από τον πρωθυπουργό της Αρμενίας για το εμπάργκο που έκανε. «Από τη στιγμή που διαπιστώθηκαν οι κατηγορίες, ήταν αναπόφευκτο να προβούμε σε εμπάργκο για να διατηρήσουμε την ακεραιότητα της χώρας μας», εξήγησε.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Στις 13 Οκτωβρίου, ο καναδός υπουργός συνάντησε επί μια ώρα στο μέγαρο Μαξίμου τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κυριάκο Μητσοτάκη. «Για μένα ήταν μεγάλη τιμή που αντί για 15 λεπτά η συνομιλία μας κράτησε μια ολόκληρη ώρα», είπε.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, τονίστηκαν οι ισχυροί δεσμοί φιλίας μεταξύ των δύο χωρών, στον πολιτικό, οικονομικό και αμυντικό τομέα, που ενισχύονται από την παρουσία της δυναμικής ελληνικής παροικίας στον Καναδά. «Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας μου ανέφερε τη συνεχιζόμενη παραβατικότητα της Τουρκίας, -επίσης χώρα μέλος του ΝΑΤΟ- τόσο έναντι της Ελλάδας όσο και έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας», είπε.
Στη συνάντηση, οι δυο πολιτικοί συμφώνησαν να στηρίξουν την επιχειρηματική δραστηριότητα μεταξύ των δύο χωρών. Είναι γνωστό ότι μεγάλες καναδικές επιχειρήσεις έχουν επενδύσει και συνεχίζουν να επενδύουν στην Ελλάδα.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ
ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Στη συνέχεια, ο καναδός υπουργός συναντήθηκε ξεχωριστά με τον Έλληνα ομόλογο του κ. Δένδια. Ο κ. Champagne, είπε ότι έχει πάρα πολύ καλές σχέσεις μαζί του. «Νιώθω ότι έχει δημιουργηθεί μια στενή φιλία ανάμεσα μας. Γι’ αυτό και διάλεξα να τον επισκεφτώ το συντομότερο στην Ελλάδα», μας είπε. «Ήθελα να του αποδείξω την αλληλεγγύη μου, συνάμα να καταλάβω από κοντά την όλη υπόθεση, και να του προτείνω τη βοήθεια της καναδικής κυβέρνησης», πρόσθεσε.
Την επιθυμία του Καναδά να διαδραματίσει θετικό ρόλο στην αποκλιμάκωση με την Τουρκία εξέφρασε στον ομόλογο του ο Καναδός υπουργός. «Είμαι απ’ αυτούς που πιστεύουν ότι μόνο ο διάλογος μπορεί να βοηθήσει», επισήμανε.
«Μιλήσαμε για όλα αυτά στα οποία ο Καναδάς μπορεί να διαδραματίσει ρόλο. Είμαστε ένας έντιμος εταίρος, που μπορεί να λειτουργήσει ως διαμεσολαβητής για την αποκλιμάκωση», τόνισε.
Στην ερώτηση μας, τι τον κάνει και πιστεύει ότι ο Καναδάς μπορεί να γίνει ο πυλώνας της αποκλιμάκωσης, όχι μόνο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας αλλά και μεταξύ Αζερίας (υποστηριζόμενη από την Τουρκία) και Αρμενίας, ο κ. Champagne απάντησε:
«Ο Καναδάς και εγώ προσωπικά έχουμε καλές σχέσεις με τις χώρες. Έχω ήδη μιλήσει στους υπουργούς εξωτερικών της Τουρκίας και της Ελλάδας, δυο χώρες μέλη του ΝΑΤΟ. Επίσης, βλέπουμε τις προσπάθειες αποκλιμάκωσης που έκανε και κάνει ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ κ. Γενς Στόλτενμπεργκ», μας είπε.
Όπως τόνισε, ήδη ο Καναδάς έχει αναλάβει πρωτοβουλία στο θέμα αυτό. Ο Καναδάς έχει υποβάλει προτάσεις στο γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, τις οποίες μετέφερε και στον κ. Δένδια, και παράλληλα μετέφερε τα μηνύματα του Έλληνα πρωθυπουργού και του υπουργού Εξωτερικών στο γενικό γραμματέα.
Σημείωσε πως πρέπει να μεταφερθεί σωστά το μήνυμα στην Τουρκία, να είναι σαφές ότι θέλουμε να παραμείνει στη Βορειοατλαντική συμμαχία. «Είναι προς το συμφέρον όλων να υπάρξει αποκλιμάκωση, σταθερότητα και αυτό μπορούμε να το πράξουμε στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ», προσέθεσε.
Εκτός από τα διεθνή θέματα, και τις εμπορικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, οι δύο πολιτικοί μιλήσαν για την αντιμετώπιση του ιού. Επίσης, μέρος της συνομιλίας τους ήταν και οι ανθρώπινες σχέσεις που δημιουργήθηκαν και επεκτάθηκαν όλα αυτά τα χρόνια μεταξύ των δυο λαών.
«Του εξέφρασα την επιθυμία οι σχέσεις αυτές να καλυτερέψουν στο μέλλον, κάνοντας τον Καναδά τον καλύτερο υπερατλαντικό εταίρο της Ελλάδας» είπε.
Σημειώνουμε ότι ο Καναδάς είναι ήδη ο μεγαλύτερος επενδυτής (εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης) στην Ελλάδα, όπου υπάρχουν καναδικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο μεταλλευτικό τομέα. Τώρα εξετάζονται περαιτέρω συνεργασίες, στην πράσινη οικονομία και στην ηλεκτροκίνηση.
Για τον καναδό υπουργό, το μέλλον της Ελλάδας ως δημοκρατικό και δίκαιο κράτος είναι λαμπρό, διότι όλο και περισσότερες χώρες θέλουν να έχουν διμερείς σχέσεις, προπαντός στον οικονομικό τομέα.
Στην ερώτηση μας, σε ποιο στάδιο βρίσκονται οι συνομιλίες, για να αναλάβει ο Καναδάς το Διεθνές Εκπαιδευτικό Κέντρο Πιλότων στην Καλαμάτα*, μέσω της καναδικής εταιρείας CAE, ο υπουργός απάντησε: «Όπως σας ανέφερα, συζητήσαμε για την ανάπτυξη των εμπορικών μας σχέσεων, είτε αυτή είναι στα πλαίσια της συνεργασίας ως χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ ή στα πλαίσια της νέας εμπορικής συμφωνίας –Εμπορικής συμφωνίας ΕΕ-Καναδά, γνωστή ως CETA– μεταξύ του Καναδά και ευρωπαϊκών χωρών, που φυσικά συμπεριλαμβάνει την Ελλάδα. Απώτερος στόχος μας όπως είπα, είναι η αύξηση των συναλλαγών μεταξύ των δύο χωρών μας και τη δημιουργία νέων διμερών συμφωνιών για την ανάπτυξη των οικονομιών μας, καθώς και των επιχειρήσεων των δυο κρατών μας που κάνουν εμπορικές συναλλαγές», ανέφερε.
Ο Καναδός υπουργός πιστεύει, ότι η Ελληνική αγορά είναι πολύ ελκυστική για τις καναδικές επιχειρήσεις και θα πρέπει να δημιουργηθούν ευκαιρίες συνάντησης, για περισσότερη σύσφιξη των σχέσεων των επιχειρήσεων των δύο χωρών. «Γνωρίζουμε ότι οι καναδικές επιχειρήσεις που έχουν τοπικά γραφεία στην Ελλάδα, έχουν αναπτύξει εμπορικές σχέσεις σε άλλες χώρες της Μεσογείου και της Ευρώπης».
Ο κ. Champagne πρόσθεσε το γεγονός ότι ο Καναδάς είναι μέλος της Εμπορικής Συμφωνίας με την Αμερική και το Μεξικό, και είναι η μόνη χώρα μεταξύ των χωρών του G7, που έχει διμερείς εμπορικές σχέσεις με όλες τις χώρες-μέλη. «Η γεωγραφική του θέση και η πολιτική σταθερότητα του Καναδά, παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο για ανάπτυξη εμπορικών συμφωνιών με όλες τις χώρες», τόνισε.
Αυτό που ιδιαίτερα τόνισε ο καναδός υπουργός Εξωτερικών, είναι ότι ποτέ όσο άλλοτε οι σχέσεις μεταξύ Καναδά και Ελλάδας δεν ήταν τόσο στενές και αλληλέγγυες.

ΟΙ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Είναι γνωστό, ότι τα τελευταία χρόνια οι εμπορικές σχέσεις με την Αμερική δεν ήταν από τις καλύτερες. Αν και επιτεύχθηκε η ανανέωση της συμφωνίας ελευθέρου εμπορίου με τις ΗΠΑ και το Μεξικό, η αύξηση δασμών σε πολλές από τις καναδικές εξαγωγές, όπως το αλουμίνιο, δημιούργησε μια ένταση στις εμπορικές σχέσεις. Σημειώνουμε ότι ο Καναδάς εξαγάγει 86% των προϊόντων του στις ΗΠΑ.
Ρωτήσαμε τον αρμόδιο υπουργό για το μέλλον των εμπορικών σχέσεων με την Αμερική: «Οι σχέσεις μας δεν είναι προβληματικές αλλά είναι πολύ καλές. Και οι δυο χώρες μοιραζόμαστε την ίδια γεωγραφία, αυτή της Βορείου Αμερικής. Πριν τον κορωνοϊό, είχαμε καθημερινώς μερικές εκατοντάδες χιλιάδες να διασχίζουν τα σύνορα μας, ενώ κάθε μέρα οι εμπορικές μας συναλλαγές σε προϊόντα και υπηρεσίες ξεπερνούν τα 2 δις», απάντησε. Πρόσθεσε δε, ότι οι σχέσεις των δυο λαών είναι πολύ δυνατές.
Υπενθύμισε επίσης ότι η αλυσίδα προμηθειών των δύο χωρών είναι πολύ ενσωματωμένες. «Η Καναδική κυβέρνηση δούλευε και θα δουλεύει σε πλήρη συνεργασία με την Αμερική και την εκάστοτε διοίκηση της στην προεδρία», τόνισε. «Έχουμε λοιπόν πολλά κοινά στη γεωγραφία, στρατηγική, οικονομία, και στις ανθρώπινες σχέσεις. Ιδιαίτερα στον τομέα της στρατιωτικής άμυνας, που μας καθιστά ως αμοιβαίους συνέταιρους», πρόσθεσε.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ
ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Εκτός από την εμπορική συμφωνία που έχει ο Καναδάς με την Αμερική και το Μεξικό, καθώς και την εμπορική συμφωνία που έχει με την ευρωπαϊκή ένωση, στον ορίζοντα έχει υπογράψει και άλλες εμπορικές συμφωνίες και πιο συγκεκριμένα με Ασιατικές χώρες. Αυτό το έκανε με την εμπορική συμφωνία CPTPP (Ολοκληρωμένη και Προοδευτική Συμφωνία για τη Σύμπραξη χωρών του Ειρηνικού).
«Ήταν πολύ σωστό να υπογράψει αυτή τη συμφωνία ο Καναδάς», είπε, τονίζοντας ότι η οικονομία του Καναδά έρχεται δεύτερη σε όγκο μεταξύ των κρατών που έχουν υπογράψει τη CPTPP. «Αυτό δίνει την ευκαιρία στον Καναδά να ανοίξει την αγορά του στις χώρες του Ινδο-ειρηνικού κόσμου και σε αυτές τις χώρες να επεκταθούν στον Καναδά, που είναι η μοναδική χώρα που έχει εμπορικές συμφωνίες με την Ευρώπη, Αμερική και τις χώρες του G7», πρόσθεσε.
«Οι εμπορικές συμφωνίες που έχει υπογράψει ο Καναδάς, μας καθιστούν ως προνομιούχα χώρα στον τομέα εμπορικών συναλλαγών και φυσικά οικονομικής ανάπτυξης. Γι’ αυτό πιστεύω ότι η Ελλάδα μπορεί να επωφεληθεί χάρις στις εμπορικές σχέσεις που έχει με τον Καναδά και να αναπτύξει εμπορικές σχέσεις με την Αμερική και τις Ασιατικές χώρες του Ειρηνικού», υπογράμμισε ο υπουργός Champagne.

…συνέχεια από το προηγούμενο φύλλο

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ
ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ
Η επίτευξη ενός αξιοπρεπούς επιπέδου ανάπτυξης των καναδικών κατά κεφαλήν εισοδημάτων τα επόμενα χρόνια, εξαρτάται καθοριστικά από την αύξηση του αριθμού των ωρών εργασίας σε σχέση με το μέγεθος του πληθυσμού μας – και ακόμη πιο σημαντικό από την ποιότητα παραγωγικότητας από κάθε μία από αυτές τις ώρες.
Το ποσοστό συμμετοχής του εργατικού δυναμικού του Καναδά μειώθηκε, σχεδόν απαρατήρητο, κατά 0,2% ετησίως για το μεγαλύτερο μέρος μιας δεκαετίας. Οι θετικές επιπτώσεις της μετανάστευσης και οι βελτιώσεις στη συμμετοχή των περισσότερων ηλικιακών ομάδων (αλλά ιδίως των 60+ εργαζομένων) αντισταθμίζουν εν μέρει μόνο τις επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού. Ο αναπόφευκτος στόχος της πολιτικής σε μια τέτοια στιγμή, είναι να διασφαλίσει ότι όχι μόνο όσοι θέλουν να συμμετάσχουν μπορούν να βρουν δουλειά, αλλά το πιο σημαντικό είναι να έχουν πρόσβαση στα εργαλεία (εξοπλισμός) να είναι πλήρως παραγωγικά και να τους δοθεί η ευκαιρία (εκπαίδευση) για να αποκτήσουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες για να παράγουν υψηλότερη αξία της παραγωγής.
Από τη σκοπιά της διατήρησης της προσφοράς εργασίας, ξεχωρίζει η συμμετοχή δύο βασικών ομάδων: οι εργαζόμενοι μεγαλύτερης ηλικίας (μεταξύ 60 και 74 ετών) και οι εργαζόμενοι με ευθύνες φροντίδας (για παιδιά, ηλικιωμένους, άτομα με ειδικές ανάγκες). Επομένως, πρέπει να είναι ο πρωταρχικός στόχος της πολιτικής.
Για τους ηλικιωμένους εργαζόμενους, το κλειδί είναι να αφαιρέσουμε τα αντικίνητρα που περιέχονται στο OAS, το CPP και το φορολογικό μας σύστημα, με τη μορφή των πολύ υψηλών αποτελεσματικών συντελεστών φορολογίας επί του εισοδήματος εργασίας και να παρέχουμε ευκαιρίες για μετάβαση σε άλλους τύπους απασχόλησης, ειδικά σε επαγγέλματα φροντίδας. Για όσους έχουν παιδιά, η πρόσβαση σε παιδική μέριμνα είναι ζωτικής σημασίας. Για όσους έχουν άλλες οικογενειακές ευθύνες, η πρόσθετη άδεια έχει αποδειχθεί απαραίτητο στοιχείο για την ενίσχυση της συμμετοχής.
Ένα από τα πιο απλά μαθήματα από την εμπειρία COVID είναι το πώς η εργασία από το σπίτι, όταν είναι εφικτή η εικονική εργασία, μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να αυξήσει την παραγωγικότητα και να μειώσει το μη παραγωγικό χρόνο μετακίνησης. Παρόλο που δεν υπάρχει πάντα η χρυσή τομή, τα μέτρα για τη διευκόλυνση της εικονικής εργασίας μπορούν να επεκτείνουν αποτελεσματικά την προσφορά παραγωγικών ωρών εργασίας. Μαζί με τις μεταρρυθμίσεις για την αύξηση της συμμετοχής των ηλικιωμένων εργαζομένων, των μεταναστών και εκείνων με ευθύνες φροντίδας, η εικονική εργασία μπορεί να συμβάλει στην αντιστάθμιση της φυσικής μείωσης της αύξησης των ωρών εργασίας, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού.
Ακόμη πιο σημαντικό από την ανοικοδόμηση της ποσότητας του διαθέσιμου εργατικού δυναμικού, είναι να διασφαλιστεί ότι ο συνδυασμός δεξιοτήτων των εργαζομένων προσαρμόζεται γρήγορα, για να ανταποκριθεί στις εξελισσόμενες απαιτήσεις μιας μεταβαλλόμενης οικονομίας. Αυτό συνεπάγεται αυξημένη εστίαση στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, για την επέκταση της βάσης των γνώσεων STEM, καθώς και των ανθρώπινων δεξιοτήτων που διευκολύνουν την προσαρμογή και τη μάθηση καθ’ όλη τη διάρκεια της εργασίας. Απαιτείται εστίαση από εργοδότες και μεμονωμένους εργαζόμενους, στη συνεχή απόκτηση νέων και αναβαθμισμένων δεξιοτήτων. Απαιτείται ανοικοδόμηση του συστήματος ασφάλισης εργασίας, για την υποστήριξη και την ενθάρρυνση της απόκτησης δεξιοτήτων κατά τη διάρκεια και πριν από περιόδους ανεργίας. Και, τέλος, περιλαμβάνει την εστίαση στην παροχή υποστήριξης στους ηλικιωμένους εργαζόμενους, σε μετάβαση σε λιγότερο απαιτητικά σωματικά επαγγέλματα και στην απόκτηση των απαραίτητων δεξιοτήτων, για την κάλυψη των αυξημένων απαιτήσεων για υπηρεσίες για το γηράσκοντα πληθυσμό μας. Εστιάζοντας σε αυτούς τους κρίσιμους τομείς, η κυβερνητική πολιτική μπορεί να μειώσει την ανεργία και να ταιριάξει καλύτερα τις δεξιότητες, να βελτιώσει την ποιότητα των ωρών εργασίας και να αυξήσει την παραγωγικότητα. Το θετικό αποτέλεσμα: περισσότερη συμμετοχή από μια καλύτερα προετοιμασμένη και πιο περιεκτική αγορά εργασίας θα αυξήσει τους μισθούς, θα μειώσει τις εισοδηματικές ανισότητες και θα οδηγήσει σε μια πιο παγκόσμια ανταγωνιστική καναδική οικονομία.
Φυσικά, σε μια εποχή τεχνολογικής αλλαγής σημαντικού βαθμού, ακόμη και με επενδύσεις σε αυτές τις πολιτικές για τη βελτίωση της ποσότητας, της ποιότητας και της ευελιξίας της εργασίας, μπορεί κανείς να αναμένει ότι θα συνεχίσουν να συμβαίνουν σοκ στην αγορά εργασίας, με αποτέλεσμα απρόβλεπτες περιόδους ανεργίας.
Το COVID απέδειξε δυναμικά ότι το τρέχον σύστημά μας ασφάλισης ανεργίας δεν είναι προσαρμοσμένο, ώστε να παρέχει προσωρινή υποστήριξη στο αυξανόμενο ποσοστό εργαζομένων που είναι αυτοαπασχολούμενοι ή που δεν απολαμβάνουν μια μακροχρόνια συνεχή μόνιμη σχέση με ένα μόνο εργοδότη. Το CERB εφευρέθηκε για να αντιμετωπίσει αυτό το μειονέκτημα, αλλά είναι δομικά ακατάλληλο ως μόνιμο χαρακτηριστικό για τη στήριξη των εργαζομένων κατά τη διάρκεια της οικονομικής ύφεσης. Αναδημιουργεί μια έκδοση του λεγόμενου τείχους πρόνοιας, που χρειάστηκε δεκαετίες για να διαλυθεί.
Μια βασική πρόκληση για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση κατά την περίοδο μετά το COVID, είναι να ανοικοδομήσει το σύστημα ασφάλισης εργασίας για να συμπεριλάβει αυτοαπασχολούμενους και ενδεχόμενους εργαζόμενους, που μπορούν στη συνέχεια να πληρώσουν ασφάλιστρα και να αποκτήσουν πρόσβαση στις παροχές και τις παροχές κατάρτισης του συστήματος. Πρέπει να διατηρήσουμε την υποκείμενη φιλοσοφία του ευέλικτου συστήματος της Βόρειας Αμερικής, το οποίο αναγνωρίζει ότι η εξέλιξη της αγοράς εργασίας που περιλαμβάνει περιόδους ανεργίας διευκολύνει την προσαρμογή, την ανάπτυξη και τη βελτιωμένη παραγωγικότητα, σε αντίθεση με τα ευρωπαϊκά συστήματα πρόληψης των απολύσεων (απαγόρευση απολύσεων σε συνδυασμό με επιδοτήσεις μισθών), τα οποία τελικά επιβάλλουν σοβαρές δυσμενείς επιπτώσεις στην πρόσληψη – ειδικά από μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
Τέλος, πρέπει να βελτιώσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι κυβερνητικές υπηρεσίες μεγιστοποιούν τη συμβολή τους στην ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη και στην καλύτερη διακυβέρνηση. Οι κυβερνήσεις αντιπροσωπεύουν το 25% του Καναδικού ακαθάριστου εθνικού προϊόντος (προ-COVID) και είναι άμεσα υπεύθυνες για την παροχή πολλών κρίσιμων υπηρεσιών (υγεία, εκπαίδευση, μεταφορές, δικαιοσύνη και κανονισμοί). Παρεχόμενα με οικονομικά αποδοτικό τρόπο, αυτά θα ενισχύσουν την παγκόσμια ανταγωνιστικότητα της καναδικής οικονομίας.
Ιστορικά, ο δημόσιος τομέας ήταν πιο αργός για να προσαρμοστεί στις τεχνολογικές αλλαγές από τον ιδιωτικό τομέα. Το μοτίβο εκεί διατηρείται κατά τη διάρκεια της ψηφιακής επανάστασης. Όμως, η κρίση COVID ανάγκασε την αλλαγή στους δημόσιους θεσμούς, οι οποίοι γενικά ανταποκρίθηκαν θετικά. Η ανάπτυξη αυτής της δυναμικής προσφέρει μια μεγάλη ευκαιρία για την καθιέρωση αποτελεσματικότερων υπηρεσιών και δικαιότερης πρόσβασης σε αυτές και για την εξοικονόμηση χρημάτων.