ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ Η ΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΥ ΣΤΗΝ ΚΗΦΙΣΙΑ
Η εγκαταλελειμμένη οικία του Παύλου Μελά στην Κηφισιά ανακαινίστηκε και ανοίγει τις πύλες της! Τελετή για την αποκατάσταση της ιστορικής οικίας του Μακεδονομάχου ήρωα διοργάνωσε το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας την Τρίτη 13 Οκτωβρίου, στις 8.30’ το βράδυ, ανήμερα της συμπληρώσεως 116 ετών από το θάνατο του εθνικού ήρωα. Η οικία έχει μεταβιβαστεί στην κυριότητα του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης ύστερα από δωρεά που έκανε η κ. Ναταλία Ιωαννίδου.
Την τελετή τίμησαν με την παρουσία τους η Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου και ο πρόεδρος της Βουλής κ. Κωνσταντίνος Τασούλας, υπουργοί, βουλευτές και εκπρόσωποι της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, λαμβάνοντας υπόψιν τις προβλέψεις του ΕΟΔΥ στο πλαίσιο της υγειονομικής προστασίας.
Οι πρώτες ενέργειες για την αποκατάσταση της οικίας, σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια, έγιναν τον Αύγουστο του 2019, ολοκληρώθηκαν οι σχετικές διαδικασίες και από το Φεβρουάριο άρχισαν οι εργασίες αποκατάστασης της έπαυλης.
Για την ολοκλήρωση του έργου υπήρξε συνεργασία μεταξύ των υπουργείων Εθνικής Άμυνας, Οικονομικών και Πολιτισμού & Αθλητισμού, ώστε να τεθεί σε εφαρμογή η επικαιροποιημένη μελέτη αποκαταστάσεως από την ομάδα της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας Δράμας «Κύκλωψ», που κάλυψε με χορηγία της το κόστος των εργασιών αποκαταστάσεως του μνημείου.
Η Οικία Μελά θα λειτουργήσει ως ένα μνημείο ζωντανής ιστορίας, ώστε οι νεότερες γενιές να γνωρίσουν τον άνθρωπο, τον οικογενειάρχη, τον Εύελπι, τον Έλληνα αξιωματικό, το μάρτυρα του Μακεδονικού Αγώνα, Παύλο Μελά, μέσα από τα προσωπικά του αντικείμενα, τα οποία δωρίστηκαν από τους συγγενείς του.
The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 14-38 published October 16th 2020. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Greek Canadian News: Ta NEA October 16th, 2020. Volume 14 Number 38
Τι σημαίνει η επένδυση της Microsoft στην Ελλάδα, τι είναι τα data centers και ποια τα οφέλη
«Η ίδρυση, σε μία χώρα, ενός Κέντρου Δεδομένων από μία εταιρεία όπως η Microsoft, την αναβαθμίζει ως επενδυτικό προορισμό» δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τη διάρκεια της ανακοίνωσης της επένδυσης από την εταιρεία. Η συμφωνία όπου προβλέπει τη δημιουργία του πρώτου συμπλέγματος datacenter στη χώρα μας (data center region), βάζει την Ελλάδα στο επίκεντρο των ψηφιακών εξελίξεων και την καθιστά πόλο έλξης σημαντικών τεχνολογικών επενδύσεων.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ DATA CENTERS Τα data centers είναι οι εγκαταστάσεις όπου αποθηκεύεται τεράστιος όγκος δεδομένων και υποστηρίζουν την τεχνολογία του cloud, αυτό που στα ελληνικά έχει μεταφραστεί υπολογιστικό νέφος. Η τεχνολογία αυτή εξυπηρετεί τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, που αντί να αποθηκεύουν τα δεδομένα τους στον υπολογιστή τους ή σε κάποιον server, θα χρησιμοποιούν την εφαρμογή του cloud, η οποία υποστηρίζεται και λειτουργεί χάρη στα data centers. H χώρα μας είναι η πρώτη στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης που αποκτά data center region (πρόκειται για ένα σύμπλεγμα τριών εγκαταστάσεων datacenter). Μέχρι τώρα η Microsoft διατηρεί σε λειτουργία datacenters σε 4 χώρες της Ε.Ε. – τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ολλανδία και την Ιρλανδία. Ακόμη, υπό κατασκευή βρίσκονται σε άλλες 3, την Πολωνία, την Ιταλία και την Ισπανία. Η Ελλάδα γίνεται συνεπώς, μόλις η 8η χώρα της Ε.Ε. που επιλέγεται από τη Microsoft για να μεταφέρονται και αποθηκεύονται τα δεδομένα του Cloud και μόλις η 27η σε όλο τον κόσμο.
ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗ MICROSOFT Μπορεί η συμφωνία μεταξύ της Microsoft και της Κυβέρνησης, για τη δημιουργία του πρώτου datacenter region στα Βαλκάνια να κρατήθηκε μέχρι το τέλος ως επτασφράγιστο μυστικό, αλλά η προετοιμασία ήταν πυρετώδης και διήρκεσε μήνες. Για την ακρίβεια, όλα ξεκίνησαν πριν 9 μήνες, όταν ο Πρωθυπουργός, επισκεπτόμενος το ετήσιο συνέδριο του Νταβός, συνάντησε για πρώτη φορά τον Πρόεδρο της Microsoft, Brad Smith. Σε αυτή τη συνάντηση, ο Πρωθυπουργός του κατέθεσε ως πρόταση να κατασκευάσει η Microsoft data center στην Ελλάδα. Αν και η χώρα μας δε βρίσκονταν στον αρχικό σχεδιασμό που είχε κάνει η Microsoft για την επέκταση του δικτύου των data centers της, αυτό άλλαξε στην πορεία. Τη συνάντηση στο Davos διαδέχθηκε η επίσκεψη του Brad Smith στην Αθήνα στα τέλη Φεβρουαρίου, στο τελευταίο ταξίδι που έκανε ο Πρόεδρος της Microsoft πριν το πρώτο κύμα της πανδημίας. Ακολούθησαν αρκετές τηλεδιασκέψεις για να φτάσουμε τελικά στη συμφωνία, η οποία επισφραγίστηκε με την από κοινού παρουσίαση της από τον Πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Microsoft, στο πρώτο του ταξίδι μετά την πρώτη φάση της πανδημίας.
ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ Πολλοί συντέλεσαν στο σημαντικό αυτό αποτέλεσμα: Από το Μαξίμου, κεντρικό συντονιστικό ρόλο είχε ο Προϊστάμενος του Οικονομικού Γραφείου, Αλέξης Πατέλης, ο οποίος ήταν και στην αρχική συνάντηση στο Νταβός αλλά και σε όλες τις επόμενες. Καίριος ήταν ακόμη ο ρόλος του Διευθυντή του Πρωθυπουργικού Γραφείου, Γρηγόρη Δημητριάδη, στις εμπιστευτικές επαφές. Από την πλευρά της Microsoft, κλειδί στην υποστήριξη της χώρας μας στον πολυεθνικό κολοσσό είχε ο CEO της Microsoft Ελλάδος, Θεοδόσης Μιχαλόπουλος και η ομάδα πέριξ του, που στήριξαν με κάθε τρόπο την προσπάθεια να έρθει η επένδυση στην Ελλάδα. Ενώ ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκος Πιερρακάκης και ο αναπληρωτής Υπουργός Ανάπτυξης, Νίκος Παπαθανάσης, ανέλαβαν διαπραγματεύσεις με τις ομάδες της Microsoft ανά τον κόσμο, οι οποίες έπρεπε να πειστούν και για την τεχνολογική και επιχειρησιακή ετοιμότητα της χώρας.
O ΟΔΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ Η data center region, όπως ονομάζονται τα συμπλέγματα data center της Microsoft, θα χωροθετηθεί στην Αττική. Η κατασκευή τριών διακριτών μονάδων επιλέγεται ως λύση για να τηρηθούν οι πολύ αυστηρές προδιαγραφές ασφαλείας και να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία τους, ακόμη και σε περίπτωση βλάβης σε ένα εξ αυτών, λόγω φυσικής καταστροφής (π.χ. σεισμός) ή άλλον λόγο. Παράλληλα, λόγω και της πολιτικής του «αρνητικού αποτυπώματος» CO2 (carbon negative) της εταιρείας, θα αξιοποιηθεί στο έπακρο η πράσινη ενέργεια για τη λειτουργία τους.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ 4η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ Αν και το ύψος της επένδυσης δε μπορεί ακόμη να προσδιοριστεί με ακρίβεια, εκτιμάται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την κατασκευή των data centers και σε δεκάδες για τη λειτουργία τους. Το οικονομικό αποτύπωμα τέτοιας επένδυσης υπολογίστηκε στο 1 δισ. στην Πολωνία και 1,5 δισ. στην Ιταλία. Αρκετές θα είναι και οι καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν. Να σκεφτούμε μόνο, ότι η ίδια η εταιρεία θα εκπαιδεύσει 100.000 άτομα, όχι για να προσληφθούν προφανώς από τη Microsoft, αλλά είναι ενδεικτικό της ζήτησης που δημιουργεί η 4η βιομηχανική επανάσταση, πόσο μάλλον για όλες τις έμμεσες θέσεις εργασίας. Μάλιστα, επενδύσεις όπως αυτή της Microsoft ή της Pfizer στη Θεσσαλονίκη, οι οποίες προϋποθέτουν την πρόσληψη επιστημόνων υψηλής εξειδίκευσης, ενισχύουν τις προσπάθειες της κυβέρνησης για αναστροφή του brain drain και την επιστροφή των νέων επιστημόνων που έφυγαν από την Ελλάδα την περίοδο της κρίσης.
ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΛΕΟΝ ΘΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Το Cloud (ή υπολογιστικό νέφος στα ελληνικά) επιτρέπει σε πολλές επιχειρήσεις να εκσυγχρονιστούν και να ενισχύσουν σημαντικά την ανταγωνιστικότητα τους. Δεν είναι τυχαίο, ότι τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα, πολλές μικρομεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις επιλέγουν, αντί των «παραδοσιακών» servers, να αποθηκεύσουν τα ψηφιακά δεδομένα τους στο Cloud. Μέχρι τώρα, τα δεδομένα του Cloud που προέρχονταν από την Ελλάδα κατέληγαν σε χώρες όπως ή Ολλανδία ή η Ιρλανδία. Πλέον, θα αποθηκεύονται στα datacenters που θα δημιουργηθούν στη χώρα μας. Η εξέλιξη αυτή έχει αρκετά πλεονεκτήματα, με κυριότερα τα εξής δύο: ΠΡΩΤΟΝ αυξάνεται ο βαθμός ασφάλειας καθώς και αυτό που θα μεταφράζαμε κάπως αδόκιμα στα ελληνικά ως ανθεκτικότητα (από το αγγλικό resilience). Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το ότι τα ψηφιακά αρχεία του cloud θα βρίσκονται επί ελληνικού εδάφους αλλά και με την εξάλειψη τεχνικών προβλημάτων που είχαν να κάνουν με το «ταξίδι» που έκαναν τα δεδομένα στο εξωτερικό. Και φυσικά, οι πληροφορίες που θα αποθηκεύονται στο cloud θωρακίζονται, τόσο από τους πολύ αυστηρούς κανόνες που θέτει η ίδια η Microsoft όσο και από το θεσμικό πλαίσιο του GDPR που διασφαλίζει την ιδιωτικότητα στη διακίνηση προσωπικών δεδομένων. ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ σημαντικό πλεονέκτημα είναι η αύξηση της ταχύτητας μετάδοσης των δεδομένων, που επιτρέπει την ανάπτυξη νέων τεχνολογικών εφαρμογών και την αύξηση της παραγωγικότητας συνολικά για την ελληνική οικονομία. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, ότι η διεύρυνση της χρήσης του Cloud θεωρείται προϋπόθεση για την ανάπτυξη κλάδων που έχουν ταυτιστεί με την 4η βιομηχανική επανάσταση, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η ρομποτική, το machine learning και τα «μεγάλα δεδομένα» (big data). Σε κάθε περίπτωση, πολλές ελληνικές επιχειρήσεις που διερευνούσαν το ενδεχόμενο υιοθέτησης του cloud αλλά δίσταζαν λόγω της αποθήκευσης των αρχείων τους σε data centers στο εξωτερικό, θα έχουν πλέον ένα πολύ σημαντικό κίνητρο να κάνουν τη μετάβαση στη νέα εποχή. Πέρα από το θετικό αντίκτυπο που έχει η επένδυση στην ελληνική οικονομία, είναι βέβαιο πως η επιλογή της Ελλάδος από τη Microsoft έχει πολλαπλά θετικά οφέλη. Αν και η απόφαση για τη χωροθέτηση των data centers στην Αττική υπαγορεύθηκε από αμιγώς οικονομικούς λόγους, είναι βέβαιο πως η αποθήκευση δεδομένων του Cloud στην Ελλάδα, συμβάλλει στην ενίσχυση του γεωστρατηγικού ρόλου της χώρας μας στην ευρύτερη περιοχή.
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ DATACENTERS Η εγκατάσταση του συμπλέγματος των data centers εντάσσεται στη στρατηγική συμφωνία #GrforGrowth η οποία περιλαμβάνει πολλές ακόμη δράσεις. Η πιο σημαντική είναι η κατάρτιση και πιστοποίηση δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα, όπως επίσης φοιτητών και ανέργων. Συγκεκριμένα, η εταιρεία σχεδιάζει να εκπαιδεύσει πάνω από 20 χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους και 20 χιλιάδες από ιδιωτικές επιχειρήσεις. Στόχος είναι να καταρτιστούν συνολικά 100 χιλιάδες εργαζόμενοι. Ακόμη, υπό εξέλιξη βρίσκεται συνεργασία μεταξύ της Microsoft και του Υπουργείου Πολιτισμού, με στόχο την ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς μέσω ψηφιακών εφαρμογών, που αξιοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη και την επαυξημένη πραγματικότητα (augmented reality) στην Αρχαία Ολυμπία.
Οι δύο Έλληνες στην πειραματική θεραπεία που παίρνει ο Τραμπ
Στον Τραμπ χορηγούνται έτοιμα αντισώματα που παρήχθησαν σε εργαστήριο και μιμούνται τα αντισώματα που παράγει ο ανθρώπινος οργανισμός όταν προσβάλλεται από την Covid. Έχει μάλιστα το θετικό, ότι δεν ενέχει τους κινδύνους της θεραπείας με πλάσμα ασθενών, γιατί δε μεταφέρει τυχόν προβληματικά γονίδια από τους ήδη ασθενείς.
Γράφει η Όλγα Μαύρου
Η εταιρεία που παράγει τα αντισώματα, έχει ιδρυθεί από Ελληνοαμερικανό, που κρατάει από την Καστοριά. Επικεφαλής της έρευνας είναι ένας 36χρονος από την Κοζάνη. Όπως είπε σε συνέντευξή του ο ιδρυτής της εταιρείας Regeneron και τώρα πρόεδρός της, ο Γιώργος Γιανκόπουλος, στον Τραμπ δόθηκε η υψηλή δόση του σκευάσματος με τα αντισώματα. Ενώ η θεραπεία πλάσματος ασθενών με έτοιμα φυσικά αντισώματα χορηγείται και στην Ελλάδα πειραματικά, η θεραπεία της Regeneron (αυτή του Τραμπ) δε δοκιμάζεται στη χώρα μας. Η «θεραπεία του Τραμπ» έχει δοκιμαστεί σε μόλις 275 άτομα στις ΗΠΑ και τώρα θα αρχίσει να δοκιμάζεται σε 2.000 εθελοντές. Μια αντίστοιχη στη Γερμανία (από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται ο Ναβάλνι) θα χορηγηθεί σε ανθρώπους το 2021.
ΕΤΟΙΜΑ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ Η πρωτοποριακή έρευνα οδηγεί όπως φαίνεται σε πολλά υποσχόμενη θεραπεία ή και εμβόλιο, με τη διαφορά ότι χρησιμοποιεί έτοιμα αντισώματα. Το κοκτέιλ αντισωμάτων των Γερμανών έδειξε ότι προστατεύει απόλυτα τα πειραματόζωα ως εμβόλιο (προτού προσβληθούν), και ότι επισπεύδει πολύ σημαντικά την ανάρρωση σε άρρωστα ζώα. Χρησιμοποιεί 6 αντισώματα από τα συνολικά 600 που έχουν ανιχνευθεί σε νοσούντες και τα αναπαράγει στο εργαστήριο. Τα αντισώματα της Regeneron (που χορηγούνται στον Τραμπ) έχει δείξει μέχρι στιγμής αποτελεσματικό σε μέτρια νοσούντες – σίγουρα δηλαδή βοηθάει όσους βρίσκονται στα πρώτα στάδια της νόσου, αλλά δε γνωρίζει κανείς ακόμα αν βοηθά βαριά νοσούντες. Στη δημιουργία των αντισωμάτων αυτών μάλιστα, συμπρωταγωνιστούν δύο Έλληνες, ένας από την Κοζάνη και ένας γιος Ελλήνων μεταναστών που ζει στη Νέα Υόρκη.
ΟΙ ΔΥΟ ΕΛΛΗΝΕΣ Ο Χρήστος Κυρατσούς, από την Κοζάνη, δόκτωρ φαρμακολογίας, διαπρέπει στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι αντιπρόεδρος στο τμήμα Ερευνών επί των μολυσματικών ασθενειών και των τεχνολογικών ιικών φορέων στην εταιρία Regeneron της οποίας ιδρυτής, πρόεδρος και συνιδιοκτήτης, υπεύθυνος επιστημονικού, είναι ο Ελληνοαμερικανός ανοσολόγος Γιώργος Γιανκόπουλος. Ο Γιώργος Γιανκόπουλος, με καταγωγή από την Καστοριά, μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη και σπούδασε στο Γυμνάσιο των Επιστημών του Μπρονξ. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια και το τμήμα Γιατρών και Χειρουργών και συνέχισε τις σπουδές του στη μοριακή ανοσολογία, όπου έλαβε και τιμητική διάκριση, το βραβείο Lucille P. Markey. Ο Χρήστος Κυρατσούς, δήλωσε σχετικά ότι «δοκιμάζουμε τη θεραπεία σε δύο διαφορετικούς πληθυσμούς. Σε αυτούς που μόλις έχουν μολυνθεί και δεν έχουν ακόμη νόσο, δεν έχουν ακόμα σοβαρά συμπτώματα της νόσου και σε αυτούς που έχουν ήδη σοβαρά συμπτώματα, αν θα μπορέσουν να βελτιώσουν τα συμπτώματα και να αποφύγουν είτε το θάνατο είτε να βγουν νωρίτερα από το νοσοκομείο». «Όταν τα αντισώματα δίνονται πριν κάποιος νοσήσει, τότε όντως είναι πρόληψη. Είναι αντίστοιχο με ένα εμβόλιο, αλλά είναι παθητική ανοσία, δηλαδή δε βοηθά κάποιον να αναπτύξει δικά του αντισώματα, του τα δίνουμε έτοιμα στα πρώτα στάδια ή προτού καν κολλήσει», είπε.
ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ Τα αισιόδοξα νέα, ταξίδεψαν γρήγορα από την Αμερική, στην ιδιαίτερη πατρίδα του Έλληνα ερευνητή, την Κοζάνη. «Νιώθω υπερηφάνεια και συγκίνηση. Όλοι νιώθουμε υπερήφανοι για τον Χρήστο κι αυτά που κάνει. Να συγχαρώ τους γονείς του» είπε στην ΕΡΤ που πρόβαλε ιδιαίτερα το θέμα, ο καθηγητής Μαθηματικών Χρήστος Πατιάς. Ο 39χρονος Χρήστος Κυρατσούς, από τις πρώτες τάξεις του γυμνασίου έδειξε την κλίση του στις θετικές επιστήμες και οι καθηγητές του είδαν σε εκείνον το φως και το λαμπρό μέλλον που διαγραφόταν για την επαγγελματική του σταδιοδρομία. Συνιδρυτής, πρόεδρος και επιστημονικός διευθυντής της φαρμακοβιομηχανίας Regeneron, ο Κυρατσούς ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο τμήμα Φαρμακευτικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια μετοίκησε στις ΗΠΑ, όπου και έλαβε το διδακτορικό του από το πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης. Το 2009 τιμήθηκε για τις ακαδημαϊκές επιδόσεις του με το βραβείο του Κοσμήτορα της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Columbia, ενώ το περιοδικό Business Insider τον κατέταξε μεταξύ των 30 ατόμων ηλικίας κάτω των σαράντα ετών, που αναμένεται να μεταμορφώσουν το μέλλον των υπηρεσιών υγείας.
ΑΔΕΙΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ; Τα αντισώματα που παράγει η εταιρεία, με δύο Έλληνες στην κορυφή της ιεραρχίας, ενδέχεται να λάβει άδεια κυκλοφορίας από τον Αμερικανικό Οργανισμό Φαρμάκων με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Ήδη, η αμερικανική κυβέρνηση έχει υπογράψει συμβόλαιο με τη Regeneron για την προμήθεια έως 300.000 δόσεων του «κοκτέιλ». Όσον αφορά στη θεραπεία του Τραμπ, ο 60χρονος Γιώργος Γιανκόπουλος (που σημειωτέων, είναι ήδη δισεκατομμυριούχος) δήλωσε στο κανάλι CNBC τα εξής: «Του χορηγήθηκε η υψηλή δόση των 8 mg», είπε. «Εμείς δοκιμάσαμε μέχρι στιγμής σε 275 άτομα μια υψηλή και μια χαμηλή δόση. Προτού του χορηγηθεί στο νοσοκομείο, με το που παρουσίασε συμπτώματα ο πρόεδρος Τραμπ, επικοινώνησε με την εταιρεία ο προσωπικός γιατρός του που ζήτησε να δοθεί η θεραπεία στον πρόεδρο άμεσα. Δεν ξέρουμε ακόμα πόσο αποδίδει σε άτομα με έντονα συμπτώματα αλλά οι ενδείξεις είναι ελπιδοφόρες. Άπαξ και μολυνθεί κάποιος, αρχίζει ένας αγώνας δρόμου μεταξύ του ιού και του ανοσοποιητικού, εμείς προσπαθούμε να βοηθήσουμε να νικήσει το ανοσοποιητικό και το σχήμα που δοκιμάζουμε είναι σίγουρα πολύ σημαντικό, ειδικά για εκείνους που δεν αναπτύσσουν αντισώματα ή αναπτύσσουν πολύ λίγα. Επίσης είναι πιο ασφαλές από άποψη παρενεργειών από ένα εμβόλιο και ίσως χρησιμοποιηθεί όχι μόνον για θεραπεία αλλά και προληπτικά».
Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ Ο παππούς του, Γιώργος-Δάνης Γιανκόπουλος, γεννήθηκε στην Καστοριά, πριν την απελευθέρωσή της από τους Τούρκους. Κατάφερε να δραπετεύσει στην Αυστρία, όπου μάλιστα έμαθε μόνος του τη γερμανική γλώσσα και πήρε πτυχίο Ηλεκτρολόγου Μηχανικού. Η οικογένεια της μητέρας του ασχολούνταν επαγγελματικά με τις γούνες. Η εκπαίδευσή της διακόπηκε αναγκαστικά, όμως επέστρεψε στο σχολείο στα 60 της! Μάλιστα, αποφοίτησε πρώτη στην τάξη της. Ο ίδιος αποφοίτησε έχοντας αριστεύσει τόσο στη Σχολή Επιστημών του Μπρονξ, όσο και στο Πανεπιστήμιο Columbia, και ύστερα απέκτησε το πτυχίο του και το διδακτορικό του.
ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΦΑΡΜΑΚΑ Ο Γιανκόπουλος ξεκίνησε από μια start-up εταιρία που είχε στόχο να βρει νέους τρόπους να αναγεννά νευρώνες για να θεραπεύει πιθανές ανωμαλίες στο νευρικό σύστημα, όπως το Αλτσχάιμερ ή το Πάρκινσον. Η εταιρεία αυτή μετέπειτα έγινε γνωστή σαν Regeneron. Πρόσφατα μάλιστα έκανε ένα σημαντικότατο βήμα στη θεραπεία του καρκίνου των πνευμόνων η ίδια εταιρεία, αλλά παρότι το είπε σε συνέντευξή του, πέρασε στο «ντούκου», με τους δημοσιογράφους να επιμένουν στο ζήτημα του κορωνοϊού. Είναι κι αυτό μια ένδειξη του γεγονότος, ότι πολλές άλλες και μάλιστα σοβαρές ασθένειες έχουν μπει ερευνητικά στη σιωπηρή παύση, λόγω του κορωνοϊού, που έχει ήδη στο παθητικό του πολλές παράπλευρες απώλειες, δηλαδή ασθενείς που έχασαν τη δυνατότητα να ιανθούν. Επίσης, οι περισσότερες εταιρείες εγκατέλειψαν άλλες έρευνες για σοβαρά νοσήματα και αυτό σημαίνει ότι ακόμα κι όταν παρέλθει η πανδημία (Θεού θέλοντος), οι παράπλευρες απώλειες θα συνεχίσουν σιωπηλά να σημειώνονται και να μην καταγράφονται ως θύματα της Covid.
*Η Όλγα Μαύρου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1958 και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (γαλλική φιλολογία). Δημοσιογραφεί από το 1978 σε «Καθημερινή», «Βήμα», «Έθνος», ΑΝΤ1, STAR, MEGA και ΕΡΤ. Ασχολήθηκε με το ελεύθερο, ναυτιλιακό, δικαστικό, κοινωνικό ρεπορτάζ, με τα διεθνή και τέλος με το ιατρικό ρεπορτάζ. Έχει καλύψει ως απεσταλμένη τον πόλεμο Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας για τον «Ταχυδρόμο» και τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία για την «Ελευθεροτυπία».
Μετά την COVID-19, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις –όχι μόνο οι κυβερνήσεις– θα έχουν πολύ μεγαλύτερο χρέος το 2022 από ό,τι είχαν το 2019 —με λίγη επιπλέον παραγωγική ικανότητα– που σημαίνει μικρή αύξηση των εισοδημάτων – για να τους επιτρέψουν να το πράξουν.
Μετά την COVID-19, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις –όχι μόνο οι κυβερνήσεις– θα έχουν πολύ μεγαλύτερο χρέος το 2022 από ό,τι είχαν το 2019 —με λίγη επιπλέον παραγωγική ικανότητα– που σημαίνει μικρή αύξηση των εισοδημάτων – για να τους επιτρέψουν να το πράξουν. Παρά τα χαμηλά επιτόκια, το κόστος εξυπηρέτησης χρεογράφων που κατέχουν μη Καναδοί, ανήλθε σε 47,3 δισεκατομμύρια δολάρια το 2019. Με το απόθεμα δημόσιου χρέους του Καναδά να αυξάνεται σε ομοσπονδιακό επίπεδο κατά περίπου 500 δισεκατομμύρια δολάρια φέτος (και σχεδόν 100 δισεκατομμύρια δολάρια για επαρχίες) και το πετρέλαιο που προορίζεται να φέρει λιγότερα έσοδα, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών θα βρίσκεται υπό περαιτέρω πίεση. Είναι σημαντικό να σημειωθεί, ότι η δανειοδότησή μας δεν είναι όλη εγχώρια, όπως υποστηρίζεται μερικές φορές. Οι ξένοι επενδυτές απέκτησαν ένα ρεκόρ όλων των εποχών ύψους 54 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε καναδικά χρεόγραφα, τον Απρίλιο μόνο. Το ακολούθησαν με άλλα 32,4 δισεκατομμύρια δολάρια το Μάιο, το δεύτερο υψηλότερο σύνολο από τότε που τα μηνιαία στοιχεία άρχισαν να συλλέγονται το 1988, ακολουθούμενα από καθαρές πωλήσεις 7,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων τον Ιούνιο. Εάν αυτοί οι αγοραστές του χρέους μας κάποια στιγμή ανησυχούν για τις οικονομικές μας προοπτικές, η ιστορία δείχνει ότι θα μπορούσαν να απαιτήσουν την πρόσθετη προστασία των δανείων σε ξένο νόμισμα ή υψηλότερες πληρωμές τόκων. Αυτό θα ασκήσει πτωτική πίεση στο δολάριο του Καναδά, θα αυξήσει το κόστος των εισαγωγών για τους Καναδούς καταναλωτές, συμπεριλαμβανομένων των αγορών κεφαλαιουχικού εξοπλισμού που βελτιώνει την παραγωγή για τις επιχειρήσεις. Σημαντικά ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και η τάση των καθαρών εκροών εγχώριων επενδύσεων, δε μπορούν να συνεχιστούν επ’ αόριστον, χωρίς να εξαχθεί κόστος. Ο υπόλοιπος κόσμος δε θα συνεχίσει να επενδύει στον Καναδά, εκτός εάν οι αποδόσεις προσαρμοσμένες στον κίνδυνο εδώ, είναι τόσο υψηλές ή υψηλότερες όσο και αλλού. Ούτε οι αλλοδαποί θα συνεχίσουν να απορροφούν το εταιρικό και κυβερνητικό χρέος του Καναδά – ειδικά το χρέος που εκδίδεται σε δολάρια Καναδά – εάν η αποδυνάμωση των ομοσπονδιακών, επαρχιακών και εταιρικών ισολογισμών, παραμένει. Εάν οι καναδικές κυβερνήσεις συνεχίσουν να δανείζονται από τον κόσμο για τη χρηματοδότηση της κατανάλωσης, θα αντιμετωπίσουν τελικά αυξημένη αντίσταση από τους δανειστές. Βλέπουμε ήδη να ξεσπά μια συζήτηση, με τη μορφή αντικρουόμενων αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας για το καναδικό χρέος. Αυτό μπορεί να ακολουθηθεί σε κάποια απότομη μελλοντική στιγμή από αιτήματα για ασφάλιστρα επιτοκίου, μειωμένη ικανότητα δανεισμού σε δολάρια Καναδά και αποκλεισμό ασθενέστερων εταιρικών και επαρχιακών πιστωτών από την αγορά. Εάν οι κυβερνήσεις δεν υιοθετήσουν αξιόπιστα σχέδια για τον περιορισμό του δανεισμού (είτε μέσω περικοπών δαπανών, αυξήσεων φόρων ή πειστικού αναπτυξιακού σχεδίου), οι δανειστές θα μπορούσαν τελικά να αναγκάσουν την αναδιάρθρωση των χρεών μας, όπως είδαμε στην Ασία και τη Ρωσία το 1997-98, στην περιφερειακή Ευρώπη το 2014-15 και τώρα στην Αργεντινή. Ο Καναδάς βέβαια είναι σε σχετικά καλύτερη δημοσιονομική κατάσταση από πολλές από τις άλλες χώρες. Ωστόσο, η ασθενέστερη θέση τρεχουσών συναλλαγών μετά το 2006 αντικατοπτρίζει, εν μέρει, μακροχρόνιες προκλήσεις ανταγωνιστικότητας για την καναδική βιομηχανία, που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν επιθετικά στον κόσμο μετά την COVID, ενώ πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουν την ασθενέστερη παγκόσμια ζήτηση. Σε μια εποχή που η κρίση COVID θα απαιτούσε τη δημιουργία πρόσθετου πλούτου, προκειμένου να καλυφθεί το βάρος του νέου δημόσιου χρέους, δεν έχουμε την πολυτέλεια να παραδώσουμε οποιοδήποτε επίπεδο επένδυσης παραγωγικής ικανότητας. Πρέπει να αναδιαρθρώσουμε την οικονομία μας και, μέσα από τις επιλογές εσωτερικής πολιτικής, να επεκτείνουμε την ικανότητά μας να παρέχουμε τα είδη αγαθών και υπηρεσιών που ο κόσμος αναζητά και είναι έτοιμος να αγοράσει από εμάς.
ΜΕΡΟΣ II: Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ Τίποτα σχετικά με την κρίση της τωρινής κατάστασης της οικονομίας μας δεν πρέπει να μειώνει την κρίσιμη σημασία της επαναφοράς του δημοσιονομικού μας ισοζυγίου. Η αναγκαιότητα ανάκτησης μιας βιώσιμης δημοσιονομικής θέσης, βασίζεται σε ζητήματα οικονομικής ευημερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Η αύξηση του χρέους και το κόστος εξυπηρέτησής του, με την πάροδο του χρόνου, θα εξαντλήσουν τις δαπάνες για πιο οικονομικές και κοινωνικά παραγωγικές χρήσεις. Μεταξύ των ομοσπονδιακών προϋπολογισμών 1994 και 1995, το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους αυξήθηκε περισσότερο από 5 δισεκατομμύρια δολάρια, περίπου τα μισά από την αύξηση των επιτοκίων και τα μισά από ένα αυξημένο απόθεμα χρέους. Αυτό κόστισε ένα CBC, μία Via Rail και όλες τις μεταγενέστερες δαπάνες της Οτάβας και τα επιδόματα βετεράνων. Εάν δεν είμαστε προσεκτικοί, κάτι παρόμοιο θα μπορούσε να συμβεί ξανά. Η διατήρηση της χρηματοδότησης της τρέχουσας κατανάλωσης σε μελλοντικές επενδύσεις, εγείρει επίσης ζητήματα μετοχικού κεφαλαίου μεταξύ των γενεών, επιβάλλοντας το χρέος στους νεότερους Καναδούς. Και κινδυνεύει τελικά να οδηγήσει σε υψηλότερα επιτόκια, ένα τεράστιο πιθανό φορτίο για υπερχρεωμένες κυβερνήσεις, εταιρείες και νοικοκυριά. Οι Καναδοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τον τρόπο με τον οποίο θα διανείμουν αυτά τα βάρη με την πάροδο του χρόνου και σε διαφορετικά τμήματα του πληθυσμού. Με άλλα λόγια, ποιος πληρώνει το τίμημα, πόσο μεγάλο θα είναι και πότε. Το ακόμα πιο σημαντικό ζήτημα τώρα είναι πώς χρησιμοποιούμε το δανεισμό μας. Οι προκλήσεις της κατανομής του χρέους θα είναι πολύ πιο εύχρηστες, εάν υπάρχει λιγότερη επιβάρυνση. Και αυτό θα απαιτήσει την καθοδήγηση των δαπανών για τη δημιουργία μεγαλύτερης παραγωγικότητας και ανάπτυξης για τη δημιουργία υψηλότερων εσόδων στις κυβερνήσεις (καθώς και στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις), διατηρώντας έτσι το δείκτη χρέους προς ΑΕΠ. Στο τέλος του 2019, προέβλεψα ότι η ανάπτυξη του Καναδά θα συνέχιζε να επιδεινώνεται από τη σχετικά καλή απόδοση του 2018. Παρέχοντας ένα βραχυπρόθεσμο ερέθισμα, η μείωση φόρου Trump 2017-18 έδωσε επίσης ώθηση στις εξαγωγές μας. Όμως τα αποτελέσματα είχαν ξεθωριάσει μέχρι πέρυσι. Προβλέπω ότι, στην καλύτερη περίπτωση, τα κέρδη παραγωγικότητας θα ανέρχονταν σε 1% ετησίως. Η πραγματική παραγωγή θα είχε αυξηθεί μόνο 1,7-1,8% ετησίως το 2020 έως το 2022 και η δυνητική ανάπτυξη θα είχε μειωθεί ελαφρώς στη συνέχεια, ως αποτέλεσμα της μείωσης των ποσοστών απασχόλησης / πληθυσμού. Ήμουν απαισιόδοξος για την ικανότητα των καναδικών εταιρειών και των κυβερνήσεων να εισάγουν μέτρα ψηφιοποίησης που βελτιώνουν την παραγωγικότητα, ειδικά στον τομέα των υπηρεσιών. Η πρόοδος της σταθερής μείωσης του δείκτη ομοσπονδιακού χρέους προς ΑΕΠ είχε σταματήσει αποτελεσματικά έως το 2019, επειδή ο δανεισμός της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για σκοπούς κατανάλωσης είχε αρχίσει να αυξάνεται, αλλά ακόμη πιο σημαντικό, επειδή ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ είχε επιβραδυνθεί ξανά. Αυτή ήταν η κατάσταση όταν ξέσπασε η COVID. Η προσδοκία για δείκτη ανάπτυξης 1,8% το 2020 ήταν αρκετά απογοητευτική πριν από την κρίση. Τώρα, μόλις υπάρξει μια συνεχής ανάκαμψη, θα ήταν απλά πολύ μικρή και θα έπρεπε να αντιμετωπίσει τις αντιξοότητες μιας αποσταθεροποιημένης οικονομίας, τις εξαγωγικές αγορές που είναι λιγότερο ανοιχτές, τις διακοπές μετανάστευσης, τις αλυσίδες εφοδιασμού που χρειάζονται επανασχεδιασμό και, φυσικά, την αύξηση του δημόσιου χρέους. Η ομοαξονική αύξηση της οικονομίας έχει περάσει από μια μεγάλη πρόκληση πολιτικής, σε απόλυτη ανάγκη. | Η συνέχεια στο επόμενο…
*Ο David Allison Dodge είναι διακεκριμένος Καναδός οικονομολόγος και Μέλος του Τάγματος του Καναδά – Έχει διατελέσει για επτά (7) χρόνια Κυβερνήτης της Τράπεζας του Καναδά (1-2-2001 έως 31-12-2008)
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΟΥ ΚΑΝΑΔΑ FRANCOIS-PHILIPPE CHAMPAGNE ΤΟ’ ΠΕ ΚΑΙ ΤΟ’ ΚΑΝΕ
Απ’ ότι φαίνεται, οι ανησυχίες των εκπροσώπων της Ελληνικής Παροικίας, τις οποίες εξέφρασαν τη Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου στον Καναδό υπουργό Εξωτερικών, απέφεραν καρπούς!
Του Γιώργου Στυλ. Γκιούσμα
Να θυμίσουμε, ότι οι εκπρόσωποι της Ελληνικής παροικίας που συμμετείχαν στη διαδικτυακή συζήτηση που είχαν με τον François-Philippe Champagne τόνισαν ότι τα τουρκικά drones, που επιτίθονται κατά των Αρμενίων στη νέα σύρραξη στο Nagorno-Karabakh, φέρουν ηλεκτρo-οπτικά εξαρτήματα καναδικής προέλευσης. Σύμφωνα με τη βουλευτή Εμμανουέλα Λαμπροπούλου, μετά τη διαδικτυακή συνάντηση με τηn παροικία μας, ο καναδός υπουργός επικοινώνησε την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου με τον ομόλογο του στην Ελλάδα κ. Δένδια όπου συζήτησαν το όλο θέμα. «Λίγες μέρες μετά, ήτοι στις 5 Οκτωβρίου, ο υπουργός Champagne διέκοψε τις καναδικές εξαγωγές στρατιωτικής τεχνολογίας προς την Τουρκία», μας ενημέρωσε η βουλευτής Λαμπροπούλου. Η απόφαση του υπουργού χαροποίησε τους καναδούς της Ελληνικής και Αρμένικης παροικίας, με αποτέλεσμα να πέσουν βροχή τα τηλέφωνα και τα μηνύματα στο γραφείο της κας Λαμπροπούλου. «Αλλά το θέμα δε σταμάτησε εκεί» μας είπε η βουλευτής. Ο πρωθυπουργός κ. Trudeau, ζήτησε όπως ο κ. Champagne ταξιδέψει στην Ευρώπη, για να συνομιλήσει με τους ομολόγους του, όπως τον υπουργό εξωτερικών της Ελλάδας κ. Δένδια, για την εύφλεκτη κατάσταση που υπάρχει στην Ανατολική Ευρώπη και στον Καύκασο. «Είμαι πολύ υπερήφανη για την Ελληνική μας παροικία που κατάφερε ενωμένη να μεταφέρει με μια φωνή ένα μήνυμα στον υπουργό και στην Καναδική μας κυβέρνηση» τόνισε η κα Λαμπροπούλου.
Ο υπουργός Παιδείας του Κεμπέκ, Jean-François Roberge, ανακοίνωσε τις αλλαγές κατά τη διάρκεια μιας διαδικτυακής μετάδοσης το απόγευμα της Δευτέρας 5/10
Η κυβέρνηση του Κεμπέκ ανακοίνωσε τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου πρόσθετα προστατευτικά μέτρα για σχολεία, αθλητικές εγκαταστάσεις και ομάδες στις «κόκκινες» ζώνες της επαρχίας – συμπεριλαμβανομένου του Laval – που θα τεθούν σε ισχύ έως τουλάχιστον τις 28 Οκτωβρίου.
Του Martin C. Barry
Την περίοδο αυτή, η χρήση μάσκας προσώπου καθίσταται υποχρεωτική ανά πάσα στιγμή για μαθητές που φοιτούν σε γυμνάσια που βρίσκονται στις κόκκινες ζώνες, μέσα και έξω από την τάξη.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΕΣ «Ανακοινώνουμε μια σημαντική ενίσχυση των υφιστάμενων υγειονομικών μέτρων, καθώς και την εφαρμογή πρόσθετων μέτρων, για σχολικά ιδρύματα που βρίσκονται σε κόκκινες ζώνες», δήλωσε ο υπουργός Παιδείας, Ζαν-Φρανσουά Ρόμπερτζ. «Όλα αυτά τα μέτρα είναι ένας τρόπος προστασίας των μαθητών και του προσωπικού μας από το COVID. Δεν είμαστε χαρούμενοι που πρέπει να ανακοινώσουμε αυτούς τους νέους περιορισμούς που μας προτείνουν οι αρχές δημόσιας υγείας. Ωστόσο, είναι μια θυσία που πρέπει να κάνουμε, για να διατηρήσουμε τα σχολεία μας ανοιχτά», είπε. Η κυβέρνηση προτρέπει τους πολίτες στις εν λόγω «κόκκινες ζώνες» και σε όλο το Κεμπέκ, να ακολουθήσουν τις οδηγίες και να περιορίσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τις κοινωνικές τους επαφές.
ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ Μέχρι τώρα, οι μαθητές έπρεπε να φορούν μάσκα όταν περπατούσαν σε εσωτερικούς κοινόχρηστους χώρους, όπως στους διαδρόμους, και ενώ βρίσκονταν σε σχολικά λεωφορεία. Όμως, από την έναρξη της σχολικής περιόδου, οι αξιωματούχοι της υγείας είχαν παρατηρήσει ότι ήταν πιο δύσκολο για τους μαθητές να σεβαστούν τις «φυσαλίδες της τάξης» όταν βρισκόταν έξω στην αυλή του σχολείου. Τους τελευταίους μήνες, η κυβέρνηση είχε επικριθεί για το ότι δεν καθιστούσε υποχρεωτικές τις μάσκες μέσα στις τάξεις. Σύμφωνα με τους νέους κανόνες, η απόσταση των δύο μέτρων και η μάσκα προσώπου θα πρέπει να τηρούνται κατά τη διάρκεια προαιρετικών μαθημάτων, διαφορετικά τα μαθήματα θα προσφέρονται εξ αποστάσεως, εάν οι μαθητές δεν είναι όλοι από την ίδια ομάδα τάξης. Η χρήση μάσκας προσώπου καθίσταται επίσης υποχρεωτική για το προσωπικό του σχολείου στους κοινόχρηστους χώρους, στις αίθουσες ανάπαυσης των δασκάλων και στους εξωτερικούς χώρους, εάν δε μπορεί να διατηρηθεί η απόσταση των δύο μέτρων. Σύμφωνα με δήλωση που εξέδωσε, η κυβέρνηση θα αναλάβει όλο το κόστος για τις προστατευτικές μάσκες. Εξάλλου, προκειμένου να περιοριστούν οι μαθητές που σχηματίζουν ομάδες που είναι πολύ μεγάλες, τα σχολεία στις «κόκκινες ζώνες» θα πρέπει να διατηρούν μία ομάδα τάξης ανά πάσα στιγμή. Οι εξωσχολικές και ενδοσχολικές δραστηριότητες, καθώς και όλες οι εκδρομές, ακυρώνονται μέχρι νεωτέρας.
ΝΕΑ «ΥΒΡΙΔΙΚΗ» ΜΑΘΗΣΗ Δεν επιτρέπονται οργανωμένες αθλητικές ή ψυχαγωγικές δραστηριότητες. Τα μαθήματα που πραγματοποιούνται σε ομάδες και οργανωμένες αθλητικές πρακτικές, ακυρώνονται. Ωστόσο, επιτρέπονται μεμονωμένες δραστηριότητες, προσωπική καθοδήγηση και δραστηριότητες που ασκούνται με μέλη μιας οικογένειας. Όσοι ασκούν ένα άθλημα ένα προς ένα ή ως ντουέτο θα πρέπει να διατηρήσουν το πρωτόκολλο αποστάσεων δύο μέτρων. Εκείνοι που εμπλέκονται σε προγράμματα αθλητικών σπουδών ή καλλιτεχνικών σπουδών, θα έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν, λέει η κυβέρνηση. Για να περιορίσουν τις κοινωνικές επαφές στα σχολεία, μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης 4ης και 5ης γυμνασίου, θα φοιτήσουν στο σχολείο χρησιμοποιώντας μια «υβριδική» μέθοδο: μερικές μέρες θα παρακολουθούν μαθήματα, ενώ άλλες μέρες θα κάνουν τα μαθήματά τους στο σπίτι τους μέσω υπολογιστή. Η κυβέρνηση λέει ότι κατά μέσο όρο, οι μαθητές θα είναι στην τάξη στο σχολείο μία μέρα στις δύο.
ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΜΕΤΡΑ Σύμφωνα με τις συστάσεις των επαρχιακών υπαλλήλων δημόσιας υγείας, τα ακόλουθα συμπληρωματικά μέτρα θα ισχύουν επίσης στις «κόκκινες ζώνες»: -Στις σχολικές μεταφορές, θα υπάρχει μόνο ένας μαθητής ανά πάγκο. -Αύξηση προστατευτικών μέτρων και αποστάσεις στις αίθουσες του σχολικού προσωπικού. -Τα μεσημεριανά γεύματα θα γίνονται στην τάξη ή στην καφετέρια, στη μονάδα ομάδας κατηγορίας που ανήκουν οι μαθητές και με απόσταση δύο μέτρων μεταξύ των ομάδων. -Αύξηση της απολύμανσης με επιπλέον υπηρεσίες καθαρισμού.
Όπως είναι πλέον γνωστό, η επιτυχημένη διαδικτυακή συνάντηση που είχε στις 28 Σεπτεμβρίου, ο υπουργός εξωτερικών κ. Champagne με εκπρόσωπους της παροικίας μας, έφερε ουσιώδες αποτέλεσμα, με τη διακοπή εξαγωγών καναδικής στρατιωτικής τεχνολογίας στην Τουρκία. Αυτό το κατάφερε η παροικία μας, διότι από τις λίγες φορές έπραξε «Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ!». Κι όμως, από την επομένη της απόφασης του υπουργού, η παροικία μας μπήκε πάλι στην παλιά της… αλαζονεία, ή αν θέλετε στη «μαλλιαρή» το… «ΔΟΞΑΣΤΕ ΜΕ!». Έπεσαν λοιπόν ορισμένοι από τους συμμετέχοντες της συνάντησης, να κοκορεύονται ότι χάρις στις ενέργειες που έκαναν, έγινε ό,τι έγινε. Πιο συγκεκριμένα, η ανακοίνωση του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου αναφέρεται ως ο μοναδικός εκπρόσωπος της παροικίας που είχε συνάντηση με τον υπουργό και «εισακούστηκε» από την Καναδική Κυβέρνηση με τις επιστολές που έστειλε και τις προσπάθειες που έκανε. Δεν αμφιβάλει κανείς για τις ενέργειες του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου που έκανε, κάνει και που θα κάνει, για τα Εθνικά μας θέματα. Εξάλλου, όλοι θυμόμαστε τα επιτυχή συλλαλητήρια που διοργανώθηκαν στο παρελθόν υπέρ της ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. Αλλά δε μπορεί να «καπελώνει» τη συνάντηση και τα αποτελέσματά της, αγνοώντας τις τοποθετήσεις όλων των συμμετεχόντων στη συνάντηση. Για να κερδίσεις έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, πρέπει να έχεις την πλήρη συμμετοχή και την αρμονία όλων των παικτών της ομάδας. Ποτέ δεν κερδίζεται αγώνας με τις προσπάθειες ενός παίκτη. Κι εμείς σαν παροικία για να επιτύχουμε, πρέπει όλοι οι «παίκτες» μας να παίζουν αρμονικά. Αυτό όμως που λείπει από την ομάδα μας, είναι ο προπονητής. Οι άλλες παροικίες έχουν σαν προπονητή τούς διπλωμάτες τους, που χαράζουν κατευθυντήριες γραμμές. Αυτό το ξέρω από πρώτο χέρι… Εμείς δυστυχώς, χρόνια τώρα παίζουμε χωρίς προπονητή. Κι έτσι ο κάθε παίκτης συχνά παίζει το δικό του… παιχνίδι με τη δικιά του μπάλα και προσπαθεί λαχανιασμένος να φέρει μόνος του το ποθητό αποτέλεσμα, που είναι αδύνατον, μια και οι αντίπαλοι «παίκτες» παίζουν ομαδικά υπό τις διαταγές του προπονητή τους (βλέπε επίσημο κράτος μέσω των διπλωματών). Θα μπορούσαμε επίσης να είχαμε ως προπονητή (ξέρω ότι πολλοί θα ξινίσουν), την ηγεσία της Εκκλησίας μας, ήτοι την Αρχιεπισκοπή Καναδά. Εξάλλου, ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Σωτήριος πέρασε το μήνυμα του στη συμμετοχή που είχε στη συνάντηση εκπροσώπων της παροικίας με τον υπουργό Εξωτερικών του Καναδά κ. Champagne. Και δεν είναι η πρώτη και ούτε θα είναι η τελευταία φορά, που η εκάστοτε Καναδική κυβέρνηση δέχεται τη γνώμη της Εκκλησιαστικής μας Ηγεσίας. Χρειαζόμαστε προπονητή και αυτό επείγει, προπαντός στις μέρες που ζούμε. Αλλά αυτό είναι ένα πολύ πιο πολύπλοκο θέμα. Ήταν πράγματι τυχαίο, που οι τοποθετήσεις που έκαναν οι εκπρόσωποι της παροικίας στον υπουργό Champagne είχαν την ίδια γραμμή, λες και είχε γίνει πρόβα πριν τι θα πει ο καθένας. Τέλος, η επίτευξη της διαδικτυακής συνάντησης έγινε, διότι εδώ και καιρό τώρα, πολλοί ομοσπονδιακοί βουλευτές της φιλελεύθερης κυβέρνησης, καθώς και εκπρόσωποι της Ελληνικής παροικίας του Καναδά, είχαν διοχετεύσει τις ανησυχίες τους για τα γεγονότα στην Ανατολική Μεσόγειο στο γραφείο του Υπουργού.
Το αίνιγμα «ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ»
Αν και δε συμφωνώ με την ονομασία, την οποία θεωρώ «ιερή» ως ο μοχλός της εκκίνησης της Ελληνικής Επανάστασης, η δικιά μας παροικιακή «ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», δημιούργημα του πρώην βουλευτή και υπουργού Χρήστου Σύρρου, δυναμώνει κάθε μέρα, με τη συμμετοχή πολλών γνωστών και άγνωστων συμπάροικων. Βλέποντας ορισμένα ονόματα, ξέρω πολύ καλά ότι η οικονομική τους οντότητα μπορεί να ξεχρεώσει την Κοινότητα και να κτίσει καινούργια σχολεία και κοινοτικά κέντρα. Θέλοντας να παίξει ρόλο επιτήρησης της κατάστασης που επικρατεί στην Κοινότητα και προπαντός στο θέμα των οικονομικών, η «ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» προτρέπει τώρα την εγγραφή μελών στην Κοινότητα μέσω των εκπροσώπων της. Με άλλα λόγια, ετοιμάζει το έδαφος για τις επόμενες εκλογές της Κοινότητας, που προβλέπεται να γίνουν τον Ιούνιο του 2022. Λέω προβλέπεται, διότι έχει συμβεί στο παρελθόν μια κοινοτική διοίκηση να τα παρατήσει όλα και να έρθει ο «από μηχανής Θεός», μια άλλη κοινοτική ομάδα για να παραλάβει. Τίποτα δε μας εγγυάται ότι η σημερινή κοινοτική διοίκηση θα αντέξει ως τον Ιούνιο 2022, όταν ξέρουμε ότι η οικονομική κατάσταση της κοινότητας δεν είναι και τόσο καλή και επιδεινώθηκε με την εμφάνιση της πανδημίας. Άραγε, το να γράφονται μέλη μέσω της «ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ», συγκεντρώνονται δυνάμεις που θα την ψηφίσουν για να αναλάβει τη διοίκηση της κοινότητας όταν γίνουν εκλογές; Το παράδοξο είναι, ότι η «ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» συνέχεια διατυμπανίζει ότι δεν είναι κίνημα, δεν είναι πολιτική ομάδα, δεν είναι, δεν είναι… Τότε τι είναι; Ιστοσελίδα έχει. Σελίδες στα κοινωνικά δίκτυα έχει. Οι υποστηρικτές της, και προπαντός ο κ. Χρήστος Σύρρος ως πυρήνας της «ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ», παραχωρούν στα ραδιόφωνα, τηλεοράσεις και εφημερίδες, συνεχώς συνεντεύξεις. Κι όμως, αν τους ρωτήσετε, έχουν το όνομα αλλά δεν είναι παρά μια κίνηση για το καλό της Κοινότητας Ιστορικώς, έχει αποδειχτεί ότι όλες οι κινήσεις καταλήγουν στο ίδιο. Να αναλάβουν κάποτε τη διοίκηση. Είτε είναι η ηγεσία της χώρας (βλέπε ΠΑΚ / Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα που έγινε ΠΑΣΟΚ), είτε την επαρχία (βλέπε το κίνημα του PARTI QUEBECOIS), είτε το δήμο, όπως το κίνημα MOUVEMENT LAVALLOIS που διοικεί το Λαβάλ από το 2013. Κάπως έτσι, θα μεταμορφωθεί στην πορεία η «ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» από κίνηση σε κοινοτική διοίκηση. Βάση με όσα έχει κάνει ως τώρα, είναι καιρός να αναγνωρίσει τη θεσμική ύπαρξη της και να περάσει από αίνιγμα ύπαρξης, σε ολοκληρωμένη δημιουργία κοινοτικής ομάδας. Μόνο έτσι, με τη διαφάνεια της ύπαρξης, η παροικία θα δώσει την εμπιστοσύνη της. Τέλος, είναι η έλλειψη διαφάνειας της σημερινής κοινοτικής διοίκησης με τα πολλά αναπάντητα ερωτήματα και τον αποκλεισμό των ενημερωτικών μέσων και των μελών της από τις συνεδριάσεις, που οδήγησε στη δημιουργία της αινιγματικής «ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ». Η διαφάνεια όμως, πρέπει να ισχύει και για την ύπαρξη της «ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ». Αλλιώς θα πάμε στο ρητό «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα»…
Οι οικονομικές επιπτώσεις από την πανδημία του κορωνοϊού άρχισαν να χτυπούν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ολόκληρη την παγκόσμια κοινότητα. Παρά ταύτα, η υγειονομική κρίση αποδείχτηκε πραγματικό «χρυσορυχείο» για ορισμένες επιχειρήσεις που κατέστησαν απαραίτητες σε αυτή τη συγκυρία. Ο Jeff Bezos π.χ. που επινόησε το ηλεκτρονικό εμπόριο Amazon, θεωρείται αυτή τη στιγμή ο πλουσιότερος άνθρωπος του πλανήτη. Ακολουθούν ο Reed Hastings, ιδρυτής του Netflix, ο Eric Yuan, σχεδιαστής της πλατφόρμας Zoom, o John Foley, επικεφαλής της εταιρίας εξοπλισμού γυμναστικής Peloton, ο Mark Zuckerberg, εμπνευστής της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης Facebook, ο Alex Gorsky, CEO της φαρμακευτικής Johnson & Johnson, κ.ά. Όμως και οι Έλληνες δεν πηγαίνουν πίσω. Πέντε ελληνικά ονόματα φιγουράρουν στη λίστα του περιοδικού Forbes ανάμεσα στους δισεκατομμυριούχους. Οι πλουσιότεροι Έλληνες στον κατάλογο είναι οι Σπύρος Λάτσης, Φίλιππος Νιάρχος, Αριστοτέλης Μυστακίδης, Βαρδής Βαρδινογιάννης και Ιβάν Σαββίδης. Όπως διαβάζουμε, οι Έλληνες κροίσοι «έχτισαν» τις περιουσίες τους με την επαγγελματική τους ενασχόληση με το χρηματοοικονομικό τομέα, τα ακίνητα, τα πετρέλαια, τη ναυτιλία, τη μεταλλουργία, τη βιομηχανία, τις εκδόσεις, τον αθλητισμό, τον τουρισμό και την τέχνη. Η πανδημία ωστόσο, διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στην κατακόρυφη αύξηση των κερδών τους. Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, ο πλουσιότερος Έλληνας κι ένας από τους πλουσιότερους του πλανήτη είναι ο τραπεζίτης, εφοπλιστής και μεγιστάνας της πετρελαιαγοράς, Σπύρος Λάτσης. Ο 73χρονος κροίσος, με προσωπική περιουσία 3 δισεκατομμύρια δολάρια, κατέκτησε την 848η θέση της παγκόσμιας λίστας των πάμπλουτων. Μετά το θάνατο του πατέρα του, μεγαλοεφοπλιστή Γιάννη Λάτση το 2003, ο Σπύρος Λάτσης διαχειρίζεται την περιουσία της οικογένειας τους με επενδύσεις στη ναυτιλία, μέσα από την επιχείρηση Latsco, τα ακίνητα μέσω της Lamda Development, τα πετρέλαια με την Hellenic Petroleum και τον τραπεζικό τομέα με την Alpha-Eurobank, καθώς η οικογένεια κατέχει μετοχές στην EFG International, έναν ιδιωτικό τραπεζικό όμιλο με έδρα τη Ζυρίχη. Τη δεύτερη θέση μεταξύ των Ελλήνων κατέχει ο Φίλιππος Νιάρχος με περιουσία 2,8 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο μεγαλύτερος γιος του Σταύρου Νιάρχου που κληρονόμησε το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής έργων τέχνης του πατέρα του, βρίσκεται στη θέση 912 της λίστας του Forbes. Τη συλλογή είχε αποκτήσει το 1957 από τον ηθοποιό Edward G. Robinson, έναντι 3 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο Έλληνας μεγιστάνας κατέχει τη μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή έργων του Van Gogh, στην οποία περιλαμβάνεται και η περίφημη αυτοπροσωπογραφία του μεγάλου ζωγράφου με κομμένο το αυτί. Τρίτος πλουσιότερος Έλληνας αναδείχθηκε ο Αριστοτέλης Μυστακίδης (γνωστός ως Telis) με περιουσία, που σύμφωνα με το ίδιο περιοδικό, ανέρχεται στα 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια και η οποία αποκτήθηκε από τη δραστηριότητά του στον κλάδο των μετάλλων και εμπορευμάτων. Την πεντάδα των πλουσιότερων Ελλήνων συμπληρώνουν ο Βαρδής Βαρδινογιάννης και ο Ιβάν Σαββίδης, με περιουσία 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια ο καθένας απ’ αυτούς. Ας όψονται οι «βολικές» συγκυρίες και βέβαια ο… κορωνοϊός!
ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανήγγειλε το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη ένα έκτακτο εξοπλιστικό πρόγραμμα.
Μετά από 15 χρόνια ουσιαστικής απραξίας στην ενίσχυση των Ενόπλων μας Δυνάμεων (ΕΔ) με νέα οπλικά συστήματα, εκσυγχρονισμό μέσης ζωής των παλαιών και κυρίως με συντήρηση και αξιοποίηση των υπαρχόντων, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανήγγειλε το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη ένα έκτακτο εξοπλιστικό πρόγραμμα. Σκοπός του προγράμματος, είναι να αυξήσει τα επόμενα χρόνια τις επιχειρησιακές δυνατότητες των τριών Κλάδων των ΕΔ για να αποκατασταθεί η αποτρεπτική τους ισχύς.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Λουκόπουλος
Στην παρούσα Κυβέρνηση «έπεσε ο κλήρος» να διαχειριστεί άκρως οξυμένο πλέον, το λόγω λανθασμένων πολιτικών προηγουμένων κυβερνήσεων, διαρκώς διογκούμενο πρόβλημα της τουρκικής απειλής. Για να πούμε όμως την αλήθεια, και η ίδια για αρκετούς μήνες της διακυβέρνησης της, υποτίμησε αυτόν τον σοβαρό κίνδυνο ασφαλείας και δυστυχώς έχασε πολύτιμο χρόνο. Τώρα πλέον τρέχουμε και δε… φθάνουμε! Σε καμία όμως περίπτωση, από μόνη της η αναγγελία του εξοπλιστικού προγράμματος που αφορά 3-4 τουλάχιστον χρόνια μετά, συνιστά… αποτροπή, όπως κάποιοι «υπεραισιόδοξοι» νομίζουν! Φθάσαμε να αντιμετωπίζουμε την επιθετική Τουρκία με γερασμένες φρεγάτες και χαμηλές επιχειρησιακές διαθεσιμότητες των κυρίων μέσων των ΕΔ και γι αυτό υπάρχουν σημαντικές διαχρονικές ευθύνες. Δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία, ότι οι διοικήσεις και το προσωπικό των ΕΔ θα εκτελέσουν με επαγγελματισμό και αυταπάρνηση το καθήκον τους προς την Πατρίδα με ότι διαθέτουν και το απέδειξαν περίτρανα όλους αυτούς τους μήνες της κρίσης. Ο εξοπλισμός των Ενόπλων Δυνάμεων με οπλικά συστήματα και η ομαλή τεχνική υποστήριξη τους για διατήρηση τους σε υψηλή επιχειρησιακή διαθεσιμότητα, στηρίζεται πάνω σε μακροχρόνιες διαδικασίες, που καθορίζονται από τον Εθνικό Αμυντικό Σχεδιασμό και το Σύστημα Προμηθειών των Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτός λοιπόν ο μακροπρόθεσμος, από πλευράς θεσμικών διαδικασιών, μηχανισμός για τη διατήρηση των ΕΔ σε υψηλή επιχειρησιακή κατάσταση, διακόπηκε στην κυριολεξία. Σε όλα αυτά, είχαμε και ένα «δύσκολο» νόμο περί προμηθειών (Ν3978 – Νόμος Βενιζέλου) που μπορεί να στόχευε στη διαφάνεια αλλά εξελίχθηκε σε ένα νόμο περί… μη προμηθειών. Ευτυχώς, επιτέλους, είναι υπό αναθεώρηση. Τα Μνημόνια και η δημοσιονομική προσαρμογή δε μπορεί να είναι η αποκλειστική δικαιολογία για την εγκληματική παραμέληση της Εθνικής Άμυνας. Στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, δημιουργήθηκε μία εικονική πραγματικότητα με εκείνο το απίθανο αλλά… βολικό που διακήρυτταν συχνά – πυκνά πολιτικοί και δυστυχώς και ανώτατοι στρατιωτικοί, ότι «η κρίση δεν επηρεάζει την επιχειρησιακή ικανότητα των ΕΔ». Πως μπορούσε όμως να γίνει αυτό, όταν οι μειώσεις στις αμυντικές δαπάνες έφθασαν το 48%, διπλάσιου μεγέθους δηλαδή της συνολικής απώλειας του ΑΕΠ (25%). Οι ελάχιστες πιστώσεις που διατέθηκαν χρησιμοποιήθηκαν αποσπασματικά και σε κάποια περίπτωση σε αμφιλεγόμενο κατά πολλούς από πλευράς κόστους / αποτελεσματικότητας πρόγραμμα, με αποτέλεσμα να «στεγνώσει το ταμείο» και να μη διατίθενται πιστώσεις ακόμα και για τη συντήρηση. Στους εξοπλισμούς δεν πατάς το κουμπί και διά μαγείας τούς αποκτάς, ούτε υπάρχει «σούπερ μάρκετ εξοπλισμών» για να πας και να ψωνίσεις ότι χρειάζεται. Ας μη γελιόμαστε, ακόμα και σε άμεση προμήθεια όπως αυτή των 18 Rafale, απαιτείται χρόνος για την πλήρη επιχειρησιακή αξιοποίηση τους (τακτική εκπαίδευση, εκπαίδευση τεχνικού προσωπικού, δημιουργία υποδομής συντηρήσεως κ.λπ.) πριν βγουν για πολεμική αποστολή. Επίσης, το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των 85 από τα 154 F16, που… ταλανιζόταν για 5-6 χρόνια και υπεγράφη με δραματική καθυστέρηση το 2018 επί Κυβερνήσεως Τσίπρα-Καμμένου, θα ολοκληρωθεί το 2027. Η Αμυντική Σχεδίαση και το Σύστημα Προμηθειών των ΕΔ είναι ένα κλειστό σύστημα, στο οποίο κανείς δε μπορεί και δεν πρέπει να κάνει ότι αυτός… νομίζει. Οι όποιες παρεκκλίσεις από τις προβλέψεις του μπορεί να στοιχειοθετήσουν και το αδίκημα της απιστίας. Εύλογο είναι το ερώτημα, πως αποφασίζουμε για το τι χρειαζόμαστε! Σε πολύ γενικές γραμμές, με βάση θεσμικά κείμενα που έχουν εγκριθεί από το ΚΥΣΕΑ ως κυβερνητικό συλλογικό όργανο, διεξάγεται μία πολυδιάστατη και πολυεπίπεδη διαδικασία με επιτροπές εμπειρογνωμόνων. Μέσω αυτής της διαδικασίας, τα Γενικά Επιτελεία των Κλάδων των ΕΔ καταλήγουν στα οπλικά συστήματα και στις δυνατότητες που απαιτούνται, προκειμένου να υλοποιούνται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα επιχειρησιακά σχέδια που εξουδετερώνουν την απειλή και υποστηρίζουν τα εθνικά συμφέροντα και τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής. Η υλοποίηση της προμήθειας των οπλικών συστημάτων γίνεται από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και όχι από τα Γενικά Επιτελεία, με τη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Επενδύσεων και Εξοπλισμών (ΓΔΑΕΕ). Αυτή διεξάγει τις αξιολογήσεις σε τεχνικό, επιχειρησιακό, τεχνικό και οικονομικό επίπεδο και κατόπιν γίνονται οι τελικές εισηγήσεις στον Υπουργό, ο οποίος θα είναι ο εισηγητής στο ΚΥΣΕΑ που έχει την ευθύνη απόφασης. Ευνόητο είναι ότι τα μείζονα εξοπλιστικά προγράμματα υψηλού κόστους, αποτελούν ταυτόχρονα και ένα καλό εργαλείο εξωτερικής πολιτικής και προωθήσεως εθνικών συμφερόντων και γι αυτό δικαιολογούνται και οι αποφάσεις σε Πρωθυπουργικό επίπεδο, που όμως πάντα πρέπει να καλύπτονται θεσμικά. Πέρα όμως από την 15ετή απραξία, και στην ανυπαρξία στην ουσία Στρατηγικής και στους εξοπλισμούς, τα Γενικά Επιτελεία γνωρίζοντας πλήρως τις επιχειρησιακές ανάγκες των Κλάδων είχαν και φυσικά έχουν έτοιμες τις σχετικές μελέτες, με ποια οπλικά συστήματα καλύπτονται αυτές. Και γι αυτό, σε πολύ σύντομο χρόνο ο Α/ΓΕΕΘΑ έδωσε στην Κυβέρνηση το πλαίσιο των «δυνατοτήτων» που πρέπει να αποκτηθούν. Αυτή όμως που δεν είναι έτοιμη, είναι η Κρατική Αμυντική Βιομηχανία, καθ’ όσον όχι μόνο δεν υπήρξε μία συνεκτική στρατηγική για να αναπτυχθεί σωστά και να μπορέσει να ζήσει αλλά δυστυχώς αντιμετωπίστηκε από όλα τα κόμματα εξουσίας μυωπικά, χωρίς ενόραση και για μικροπολιτικά οφέλη. Είναι όντως μία ευκαιρία για την επανεκκίνηση της. Η βασική προϋπόθεση, για να μπορέσει η χώρα μας να εξασφαλίζει πέρα από μία συμφέρουσα τιμή πρόσκτησης και όρους επωφελούς συμμετοχής της Αμυντικής μας Βιομηχανίας, είναι η υλοποίηση της προμήθειας να γίνεται με διεθνή διαγωνισμό και όχι με διακυβερνητικές συμφωνίες. Κανένα εξοπλιστικό πρόγραμμα στον κόσμο από μόνο του δε συνιστά αποτροπή στην περίοδο που αναγγέλλεται. Συμπερασματικά, θα λέγαμε ότι το αναγγελθέν πολύ γενικό (πλην των 18 Α/Φ Rafal) εξοπλιστικό πρόγραμμα, είναι το ελάχιστα απαραίτητο στο πλαίσιο των οικονομικών δυνατοτήτων της πατρίδας μας αλλά υψίστης προτεραιότητας είναι η αύξηση της επιχειρησιακή διαθεσιμότητας αυτών που έχουμε. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι όλα θα λειτουργήσουν εξαιρετικά και χωρίς έξωθεν παρεμβάσεις και με απόλυτη τήρηση των προβλεπόμενων θεσμικών διαδικασιών, ώστε να καταλήξουμε σε βέλτιστες και συμφέρουσες λύσεις από πλευράς κόστους / αποτελεσματικότητας, και στις οποίες να περιλαμβάνεται υποχρεωτικά μία αποτελεσματική ακολουθούσα υποστήριξη (follow on support). Το υστέρημα του ελληνικού λαού πρέπει «να πιάσει τόπο»!
