Η επιλογή της Καμάλα Χάρις ως υποψήφιας για την αντιπροεδρία των ΗΠΑ είναι ταυτόχρονα ιστορική και συμβατική. Ιστορική, επειδή η Χάρις είναι η πρώτη μαύρη και η πρώτη Αμερικανοασιάτισσα που λαμβάνει μέρος σε συνδυασμό ενός μεγάλου κόμματος. Συμβατική, επειδή ήταν τελικά η ασφαλέστερη επιλογή.

Γράφει ο Dan Balz*

Η πολιτική και η ιστορία συνωμότησαν για να οδηγήσουν τον Μπάιντεν στη Χάρις. Είχε δεσμευτεί ότι θα επέλεγε μια γυναίκα για την αντιπροεδρία, ένδειξη της σημασίας των γυναικών ψηφοφόρων για την επιτυχία των Δημοκρατικών. Και μετά το φόνο του Τζορτζ Φλόιντ από την αστυνομία στη Μινεάπολη, δεχόταν πιέσεις η γυναίκα που θα επιλέξει να είναι μαύρη.
Αν και συμβατική, η επιλογή της Χάρις δεν ήταν και εύκολη. Οι επιθέσεις της εναντίον του Μπάιντεν στη διάρκεια του πρώτου ντιμπέιτ των Δημοκρατικών είχαν εξοργίσει πολλούς υποστηρικτές του. Παρά το γεγονός αυτό, όμως, υπήρξε η ασφαλέστερη επιλογή, με βάση τον πρώτο κανόνα που ισχύει σε αυτές τις περιπτώσεις για τους αντιπροέδρους: να μη βλάπτουν τους προέδρους.
Όπως το έθεσε ένας Δημοκρατικός, επιλέγοντας τη Χάρις ο Μπάιντεν απέδειξε πως θα κάνει ό,τι νομίζει πως πρέπει να κάνει για να κερδίσει τις εκλογές. Αυτό δεν αφαιρεί τίποτα από τα πλεονεκτήματα της ίδιας της Χάρις ή των άλλων προσωπικοτήτων που ήταν υποψήφιες για την αντιπροεδρία. Η γερουσιαστής είναι ένα πρόσωπο εθνικής εμβέλειας, με το επιπλέον πλεονέκτημα ότι έζησε την πολιτική μάχη για το ανώτατο αξίωμα της χώρας. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι εκπληρώνει το πρώτο κριτήριο του Μπάιντεν, ότι θα είναι δηλαδή μια αντιπρόεδρος έτοιμη να γίνει πρόεδρος.
Πριν ακόμη από τις ταραχές που ξέσπασαν για το φόνο του Φλόιντ, ο Μπάιντεν αισθανόταν υποχρεωμένος απέναντι στους μαύρους ψηφοφόρους. Εκείνοι τον «ανέστησαν» στη Νότια Καρολίνα, ύστερα από τις κακές του εμφανίσεις στην Αϊόβα, στο Νιου Χάμσαϊρ και στη Νεβάδα.
Ο Μπάιντεν έχει χαρακτηρίσει τον εαυτό του μεταβατικό πρόσωπο στο Δημοκρατικό Κόμμα, που θα βοηθήσει να αναδυθεί μια νέα γενιά ηγετών. Η Χάρις ταιριάζει με δύο τρόπους σε αυτό το καλούπι. Πρώτον, είναι στα 55 της, αρκετά νεότερη από τον Μπάιντεν, που θα είναι 78 αν ορκιστεί τον Ιανουάριο. Δεύτερον, αντιπροσωπεύει την πιο πιστή κατηγορία ψηφοφόρων του Δημοκρατικού Κόμματος, δηλαδή τους μαύρους, που δεν είχαν τύχει ως τώρα της αναγνώρισης που τους αξίζει.
Στην απόφαση του Μπάιντεν, όπως δήλωσε ο ίδιος αναγγέλλοντας την Καμάλα Χάρις, μέτρησε και ο σεβασμός που είχε γι’ αυτήν ο γιος του, ο Μπο Μπάιντεν, που πέθανε από καρκίνο του εγκεφάλου το 2015. «Η γνώμη του μετρούσε για μένα περισσότερο από οποιουδήποτε άλλου και είμαι υπερήφανος που θα δώσουμε τη μάχη μαζί με την Καμάλα», τόνισε.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας υποψήφιος για την προεδρία επιλέγει για την αντιπροεδρία κάποιον που είχε κρατήσει σκληρή στάση απέναντί του. Ο Ρόναλντ Ρέιγκαν επέλεξε τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο το 1980, παρόλο που ο τελευταίος είχε χαρακτηρίσει το οικονομικό του πρόγραμμα «οικονομικά βουντού».
O Μπάιντεν βρίσκεται σε πολύ καλή θέση, καθώς οδεύει προς την εθνική συνδιάσκεψη του κόμματος. Προηγείται τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και στις σημαντικότερες κρίσιμες πολιτείες. Μπορούσε να ρισκάρει λοιπόν στην επιλογή του προσώπου για την αντιπροεδρία, αλλά τελικά δε χρειάστηκε.

*Ο Νταν Μπαλτς είναι αρθρογράφος της Washington Post

Για όσους δε θέλουν να κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους, είναι οφθαλμοφανές πως η Ελλάδα έχει εκτός από την Τουρκία ένα ακόμα σκληρό γεωπολιτικό αντίπαλο εδώ και 150 χρόνια, τη Γερμανία. Οι δήθεν καλές της υπηρεσίες στη διένεξη Τουρκίας-Ελλάδας δεν είναι απλώς ετεροβαρείς υπέρ της Άγκυρας, όπως ξεκάθαρα φάνηκε στο Συμβούλιο υπουργών Εξωτερικών της Παρασκευής. Αποτελούν και παγίδα.

Γράφει ο Μάκης Ανδρονόπουλος*

Ο πολιτικός κόσμος έχει χώσει το κεφάλι του στην άμμο, από την κυβέρνηση, από τους δήθεν σκληρούς σαμαρικούς υπερπατριώτες που ποιούν τη νήσσα, τους συριζαίους κάθε απόχρωσης, τους κιναλιστές κ.ο.κ. Συμφέροντα, ολιγωρία και υποταγή! Είναι προφανές ότι χρησιμοποιούν τον τρόμο του κορωνοϊού για να κάνουν τους συμβιβασμούς και τις δουλειές τους. Όμως, σύμφωνα με το web-social listening-analytics tool PaloPro η κοινή γνώμη, όπως εκφράζεται στα κοινωνικά δίκτυα (και όχι στις καθοδηγούμενες δημοσκοπήσεις), άλλα φρονεί για τις γεωπολιτικές απειλές που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.
Η σχέση της Γερμανίας με την Ελλάδα είναι κυρίως ψυχαναλυτική και διανοητική και τεκμηριώθηκε περίφημα στο βιβλίο «The Tyranny of Greece over Germany» (1935) της Eliza Marian Butler, όπου η ελληνολατρεία καταγράφτηκε στη γερμανική τέχνη, την ποίηση και τη λογοτεχνία (γερμανικός ιδεαλισμός-εθνικισμός). Η σχέση αυτή έχει ήδη τρεις αιώνες ιστορία.
Εκφράστηκε κατά τη Βαυαροκρατία (μεταφορά πρωτεύουσας στην Αθήνα, νέο νόμισμα κ.ά.) και κακοφόρμισε άσχημα με τη διαταγή εισβολής της Βέρμαχτ στην Ελλάδα: «Σύμμαχος των Άγγλων, φυλετικά εκφυλισμένος, ο ελληνικός λαός ασφαλώς δεν αξίζει να χαίρεται μια χώρα, μια κληρονομιά και μια κουλτούρα, των οποίων υπήρξε επικαρπωτής για 2.000 χρόνια, αλλά που τώρα του τα στερεί ο φυλετικός και πολιτικός ξεπεσμός του. Τα γερμανικά στρατεύματα απλώς αποδίδουν μια γη και τον πολιτισμό της στους νόμιμους Ινδογερμανούς κατόχους τους».

ΒΑΘΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ
Πρόκειται για ένα βαθύ ιστορικό σύμπλεγμα που μεταλλάσσεται κατά εποχές, ανάλογα με τις συνθήκες και τις συγκυρίες, όπως διαπιστώσαμε κατά τη διάρκεια της κρίσης του ευρώ (Μέρκελ-Σόιμπλε) και τις γερμανικές προσπάθειες να μετατρέψει την Ελλάδα σε «αποικία χρέους».
Σε άρθρο μου (22 Φεβρουαρίου 2017) υπενθύμιζα πως η Γερμανία δεν έχει Σύνταγμα (Verfassung), αλλά Θεμελιώδη Νόμο (Grundgesetz), ενώ παραμένουν σε ισχύ τα άρθρα 53 και 107 του ΟΗΕ, που αφορούν την Ιαπωνία και τη Γερμανία, η οποία εξακολουθεί και χαρακτηρίζεται «εχθρικό κράτος», αφού τυπικά δεν έχουν υπογραφεί συνθήκες ειρήνης. Γι’ αυτό και οι προσπάθειές της να καταλάβει μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας δεν αποδίδουν.
Πολλοί μάλιστα υποστηρίζουν ότι η Γερμανία αποφεύγει τη συνταγματική της ολοκλήρωση, παρά την ενοποίησή της, διότι εάν αποκτήσει Σύνταγμα θα πρέπει να εξοφλήσει τα χρέη της, πράγμα που αποφεύγει συστηματικά. Ανεξάρτητα από αυτό και με δεδομένη την εύνοια του Βερολίνου προς την από αιώνων σύμμαχό της Τουρκία (πολέμησαν μαζί στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο), η κυβέρνηση είναι καιρός να ζητήσει από τη Γερμανία την υπογραφή συμφώνου ειρήνης, ίσως και μέσω του ΝΑΤΟ.
Να ζητήσει, επίσης, την εξόφληση του κατοχικού δανείου και των πολεμικών αποζημιώσεων που αθροιστικά είναι της τάξεως άνω των 300 δισ. ευρώ κατά ορισμένους υπολογισμούς. Υπάρχουν και τα διεθνή δικαστήρια… Ο ελληνικός πολιτικός κόσμος πρέπει επιτέλους να βγάλει το κεφάλι του από την άμμο. Οι καιροί είναι δύσκολοι και επικίνδυνοι. Αν όχι τώρα, πότε;

*Ο Μάκης Ανδρονόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Διετέλεσε διευθυντής σύνταξης στη «Ναυτεμπορική», στον «Κόσμο του Επενδυτή», στην «Απογευματινή της Κυριακής» και αρχισυντάκτης στο «Κέρδος». Εργάστηκε ως οικονομικός συντάκτης στην «Καθημερινή», το «Έθνος», το «Ποντίκι» και παρουσίασε οικονομικές εκπομπές στα κανάλια ΜΕGA, TEMPO, SevenX. Εργάστηκε, επίσης, στο χώρο της πολιτικής επικοινωνίας.

Όλοι ομνύουν στην αναγκαιότητα του διαλόγου για την αποκλιμάκωση της έντασης και την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών. Διάλογο θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση υπό την καθοδήγηση της ηγεμονεύουσας τουρκόφιλης Γερμανίας. Διάλογο ζητάνε, μετά από συνομιλία τους, οι πρόεδροι Ντόναλντ Τραμπ και Εμμανουέλ Μακρόν. Διάλογο μεταξύ συμμάχων ζητάει το ΝΑΤΟ. Διάλογο για τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων ζητάει η Τουρκία. Αλλά διάλογο, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου, αποδέχεται και η ελληνική κυβέρνηση.

Γράφει ο Νίκος Ιγγλέσης*

Επειδή δε φαίνεται να αποφεύγουμε αυτήν την παγίδα, ας καταγράψουμε την εν δυνάμει ελληνική ατζέντα διαλόγου:

1. Αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία και άρση της αναγνώρισης της παράνομης αυτοαποκαλούμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου».
2. Αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο.
3. Αναθεώρηση των Συνθηκών Ζυρίχης – Λονδίνου με κατάργηση των εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων άλλων χωρών στην Κυπριακή Δημοκρατία.
4. Αποχώρηση όλων των εποίκων από την κατεχόμενη ζώνη της Βόρειας Κύπρου.
5. Άμεση παύση των παραβιάσεων, με ερευνητικά και γεωτρύπανα, της κυπριακής ΑΟΖ.
6. Άμεση παύση των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου των 10 ν.μ. και των υπέρ-πτήσεων πάνω από κατοικημένα νησιά.
7. Άρση του casus belli, από την τουρκική Εθνοσυνέλευση, σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ.
8. Οριοθέτηση της ελληνοτουρκικής ΑΟΖ με βάση τη μέση γραμμή και με πλήρη επήρεια όλων των ελληνικών νησιών, του Συμπλέγματος της Μεγίστης συμπεριλαμβανομένου. Μέχρι τότε, άμεση παύση των πειρατικών ερευνών στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.
9. Κατάργηση του τουρκολιβυκού μνημονίου οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών.
10. Αναγνώριση από την Τουρκία της αδιαμφισβήτητης ελληνικής κυριαρχίας επί όλων των νησιών και βραχονησίδων του Αιγαίου Πελάγους.
11. Σφράγισμα, ως προς τη διέλευση λαθρομεταναστών, των τουρκικών συνόρων προς την Ελλάδα, με ευθύνη των δυνάμεων ασφαλείας της γειτονικής χώρας.
12. Αναγνώριση από την Τουρκία ότι η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης δεν είναι τουρκική και η ίδια δεν έχει κανένα δικαίωμα επέμβασης στα εσωτερικά της.
13. Υποχρέωση της Τουρκίας να αποκαταστήσει και να προστατεύει τις ελληνικές μειονότητες στην Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λοζάνης, καθώς και την επαναφορά της Αγίας Σοφίας σε μουσείο.

Αυτά τα 13 σημεία πρέπει να αποτελέσουν τις βασικές ελληνικές θέσεις και να κοινοποιηθούν όχι μόνο στην Άγκυρα αλλά και σε όλες τις δυνάμεις που προτρέπουν για ελληνοτουρκικό διάλογο. Ατζέντα σημαίνει ότι όλα είναι διεκδικούμενα και κάθε φορά παίρνουμε αυτό που οι συσχετισμοί μάς επιτρέπουν να πάρουμε. Τότε θα δούμε ποιοι θα εξακολουθήσουν να είναι υπέρ του διαλόγου.
Οι εγχώριοι φοβικοί, ενδοτικοί και υποτιθέμενοι ρεαλιστές, από τη Δεξιά και την Αριστερά, θα χαρακτηρίσουν αυτά τα 13 σημεία ως μαξιμαλιστικά – εθνικιστικά και θα πουν ότι η Τουρκία αποκλείεται να αποδεχτεί οποιαδήποτε συζήτηση επ’ αυτών.

Για απάντηση, θα τούς υπενθυμίσουμε μερικές μόνο από τις θέσεις της τουρκικής ατζέντας, σ’ ένα διάλογο με την Ελλάδα:
α) Η Κύπρος είναι συνιδιοκτησία των Τουρκοκυπρίων και τα στρατεύματα κατοχής υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους και αυτά της μητέρας πατρίδας.
β) Τα ελληνικά νησιά στο σύνολό τους δε δικαιούνται ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, γιατί κάθονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας.
γ) Το Αιγαίο Πέλαγος πρέπει να διαμοιραστεί και η μέση γραμμή να χαραχθεί σε ίση απόσταση από τις τουρκικές και ελληνικές ηπειρωτικές ακτές (25ος Μεσημβρινός).
δ) Η Ελλάδα κατέχει παράνομα από 18 έως 150 νησιά και βραχονησίδες στο Αιγαίο.
ε) Τα νησιά του Α. Αιγαίου πρέπει να αποστρατιωτικοποιηθούν. Δεν έχουν το δικαίωμα της προληπτικής άμυνας, λόγω επικείμενης απειλής, όπως προβλέπει το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ.
στ) Η ελληνική οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο είναι μη νόμιμη και άρα ανύπαρκτη.
ζ) Το τουρκολιβυκό μνημόνιο ισχύει.
η) Η «Γαλάζια Πατρίδα», που διαμοιράζει την Α. Μεσόγειο μεταξύ Τουρκίας, Αιγύπτου και Λιβύης, είναι αδιαπραγμάτευτη.
θ) Η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη είναι στο σύνολό της τουρκική, κ.ά.

Αυτές είναι μερικές μόνο από τις «μη μαξιμαλιστικές» και «μη εθνικιστικές» θέσεις της Τουρκίας. Είναι φανερό ότι ο διάλογος μόνο για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, που προτείνει η ελληνική πλευρά, αποτελεί επικίνδυνη ουτοπία.
Οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μπορεί να υπάρξει, μόνο αν μια από τις δύο χώρες υποστεί στρατηγική ήττα.
Απ’ όλα τα ανωτέρω συνάγεται το συμπέρασμα, ότι κανένας διάλογος δε μπορεί να επιλύσει τις αγεφύρωτες ελληνοτουρκικές διαφορές. Εκείνο που μπορεί να επιτύχει είναι η συνεχής διολίσθηση των ελληνικών γραμμών αντίστασης και η νομιμοποίηση των τουρκικών διεκδικήσεων. Ό,τι ακριβώς γίνεται επί 46 χρόνια στην Κύπρο, μετά την εισβολή του «Αττίλα».
Δυστυχώς, το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα σε Αθήνα και Λευκωσία φαντασιώνεται ότι διαλεγόμενο – διαπραγματευόμενο, μπορεί να εξασφαλίσει μια μικρή περίοδο ειρηνικής συμβίωσης με τη νέο-οθωμανική Τουρκία. Αν όμως αυτό πιστεύουν οι πολιτικές ηγεσίες του Ελληνισμού, γιατί να μην το υιοθετήσουν και όλοι οι άλλοι δρώντες, φίλοι, σύμμαχοι και αντίπαλοι;
Επειδή η εν δυνάμει αυτή ελληνική ατζέντα των 13 σημείων αποτελεί όχι απλά ένα πλέγμα «κόκκινων γραμμών» αλλά προϋπόθεση επιβίωσης του έθνους, η Αθήνα σε συνεργασία με τη Λευκωσία οφείλουν, με κάθε θυσία και κάθε κόστος, να ενισχύσουν τις ένοπλες δυνάμεις.
Η ισχύς τους θα καθορίσει μελλοντικά την ατζέντα του όποιου διαλόγου και όχι το Διεθνές Δίκαιο που ερμηνεύεται με βάση το γεωστρατηγικό συσχετισμό.
Η ισχύς των ενόπλων δυνάμεων και η πολιτική αποφασιστικότητα θα καθορίσουν και τη στάση όλων των εν δυνάμει συμμάχων του Ελληνισμού. Γιατί: «Οι σύμμαχοι αξίζουν όσο αξίζουμε εμείς για τους συμμάχους».

*Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Γαλλία και Δημοσιογραφία στην Αθήνα. Μεταξύ άλλων, έχει εργαστεί και στην ΕΤ1 ως οικονομικός συντάκτης. Συγγραφέας 4 βιβλίων (3 έντυπα και 1 ηλεκτρονικό).

Όταν στις 7 Ιανουαρίου του 2020 κινέζοι επιστήμονες ανακοίνωναν για πρώτη φορά την ταυτοποίηση ενός νέου, άγνωστου, κορωνοϊού που ευθυνόταν για μια «μυστηριώδη» μορφή θανατηφόρας πνευμονίας, μια περιπέτεια με απρόβλεπτες συνέπειες είχε μόλις ξεκινήσει. Επτά μήνες από την ημέρα εκείνη, η νόσος Covid-19 που συνδέεται με το νέο κορωνοϊό αποτελεί πλέον βασικό παρονομαστή της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του κόσμου.

Γράφει η Κατερίνα Ροββά

Σχεδόν 22 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν νοσήσει επιβεβαιωμένα και περισσότεροι από 770.000 έχουν χάσει τη ζωή τους. Η πανδημία έχει παραλύσει βασικούς πυλώνες της κοινωνίας, οι επιστημονικές εξελίξεις τρέχουν με ρυθμούς πρωτόγνωρους για τα παγκόσμια δεδομένα, ενώ νέοι όροι, άγνωστοι μέχρι πρότινος για τους περισσότερους, έχουν εισαχθεί στην καθημερινότητά μας.
Ακολουθεί ένα «αλφαβητάρι» με όλα όσα γνωρίζουμε πλέον για την επιδημία που άλλαξε τη ζωή της ανθρωπότητας.

ΓΙΑΤΙ ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ Η ΝΕΑ ΝΟΣΟΣ COVID-19;
Στις αρχές Φεβρουαρίου ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε ότι η νέα θανατηφόρα νόσος που είχε ενσκήψει στον πλανήτη θα ονομάζεται Covid-19. H λέξη αποτελεί αρκτικόλεξο των λέξεων Cοronavirus Disease, που μεταφράζεται ως η ασθένεια που προκαλείται από τον κορωνοϊό. Η λέξη κορωνοϊός προέρχεται από την ελληνική «κορώνη» γιατί ο ιός στο μικροσκόπιο προσομοιάζει με κορώνα, ενώ το -19 σηματοδοτεί το 2019, το έτος που πρωτοεμφανίστηκε ο ιός στη Γη. Ο ιός που προκαλεί τη νόσο Covid-19 λέγεται SARS-CoV-2, καθώς εντάσσεται από τους επιστήμονες στην ίδια οικογένεια με το φονικό SARS-CoV που είχε προκαλέσει επιδημία το 2003 αρχικά στην Ασία και στη συνέχεια σε αρκετές χώρες του κόσμου.

ΠΟΙΑ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΤΗΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ;
Οι γνώσεις των επιστημόνων διαρκώς διευρύνονται σε σχέση με αυτό. Συνήθη συμπτώματα θεωρούνται πλέον o πυρετός, ο δυνατός βήχας και η έντονη κόπωση, ενώ στα σοβαρά συμπτώματα συγκαταλέγονται η δυσκολία στην αναπνοή, ο πόνος ή η αίσθηση βάρους στο στήθος και η απώλεια της κίνησης ή του λόγου. Λιγότερο συνήθη συμπτώματα είναι η απώλεια γεύσης ή/και όσφρησης, ο πονοκέφαλος, οι εντερικές διαταραχές, ο αποχρωματισμός του δέρματος στα άκρα, ο πονόλαιμος και το «κάψιμο» στα βλέφαρα.

ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Ο SARS-COV-2;
Ο ιός προκαλεί ήπια ή μέτρια λοίμωξη του αναπνευστικού σε ελαφρές περιπτώσεις. Σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας ή νέους με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, μπορεί να προκαλέσει πολύ σοβαρότερη λοίμωξη στο κατώτερο αναπνευστικό, όπως βρογχίτιδα ή πνευμονία, νεφρική ανεπάρκεια και θάνατο.

ΠΟΣΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΝΟΣΟΣ;
Είναι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, πέντε φορές πιο θανατηφόρα από την εποχική γρίπη.

ΕΧΕΙ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ;
Έχει πλέον αποδειχθεί ότι ο ιός επιτίθεται σε ολόκληρο το σώμα και όχι μόνο στους πνεύμονες. Γερμανική έρευνα έδειξε ότι 7 στους 10 ασθενείς μέσης ηλικίας 45 ετών που είχαν ξεπεράσει την Covid-19 χωρίς να χρειαστούν νοσηλεία, έξι μήνες μετά την ανάρρωσή τους είχαν βλάβη στο μυοκάρδιο. Επίσης, μπορεί να προκαλέσει αιματολογικές διαταραχές, απώλεια της όσφρησης, προσβολή του εγκεφάλου, σοβαρές αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος, θρομβώσεις οργάνων.

ΠΟΙΟΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ;
Όλοι κινδυνεύουν εξίσου να αρρωστήσουν από τον ιό. Η πρόγνωση είναι χειρότερη για τους ηλικιωμένους και για άτομα που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, όμως τα τελευταία στοιχεία δείχνουν αύξηση του αριθμού νοσηλευόμενων από νεότερες ηλικιακές κατηγορίες. Αυτό συνιστά και το μεγάλο φόβο των επιστημόνων. Η ισπανική γρίπη του 1918-19 στο πρώτο της κύμα έπληξε κυρίως ηλικιωμένους και ασθενείς, ενώ στο δεύτερο κύμα της ο ιός είχε μεταλλαχθεί και αφαίρεσε τη ζωή εκατομμυρίων νεότερων ανθρώπων.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΕΡΜΕΤΑΔΟΤΕΣ;
Σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές μελέτες και όπως προκύπτει από την ιχνηλάτηση επαφών διεθνώς, κάποια άτομα μεταδίδουν τον ιό πολύ περισσότερο από ό,τι άλλα. Έρευνες δείχνουν πως το 10%-20% των ασθενών μπορεί να ευθύνεται για το 80% όλων των περιπτώσεων.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΜΕΤΑΔΟΤΕΣ;
Είναι οι ασυμπτωματικοί φορείς της νόσου. Μπορούν να διασπείρουν τον ιό στην κοινότητα, χωρίς οι ίδιοι να εμφανίζουν απολύτως κανένα σύμπτωμα. Συμβαίνει συχνά με νέους ανθρώπους και η ύπαρξή τους επιβάλλει την αδιάκοπη εφαρμογή των μέτρων προστασίας. Σημειώνεται ότι και οι ασυμπτωματικοί μπορεί να είναι υπερμεταδότες.

ΠΟΣΟ ΚΟΝΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΝΑ ΑΣΦΑΛΕΣ ΕΜΒΟΛΙΟ;
Οι επιστήμονες είναι σήμερα αισιόδοξοι ότι ένα ασφαλές και αποτελεσματικό εμβόλιο θα καταστεί δυνατό. Πριν από λίγες ημέρες η Ρωσία ανακοίνωσε ότι ξεκινά την παρασκευή του πρώτου εμβολίου κατά του SARS-CoV-2 με το όνομα Sputnik V. Επιστήμονες άλλων χωρών αμφισβήτησαν το εμβόλιο λέγοντας πως το Sputnik V έχει περάσει τις κλινικές δοκιμές φάσης Ι και ΙΙ που αποδεικνύουν την ασφάλειά του, όμως η αποτελεσματικότητά του θα μπορούσε να κριθεί με κλινικές δοκιμές φάσης ΙΙΙ, δηλαδή σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό ατόμων.
Μέχρι στιγμής άλλοι τέσσερις κατασκευαστές εμβολίων έχουν ανακοινώσει αποτελέσματα για κλινικές δοκιμές φάσης Ι και ΙΙ δηλώνοντας ότι τα εμβόλιά τους προκαλούν κάποιο είδος ανοσολογικής απόκρισης: μια ερευνητική ομάδα στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης η οποία, σε συνεργασία με τη φαρμακευτική εταιρεία AstraZeneca, αξιοποιεί έναν ιό που προκαλεί κρυολόγημα στους χιμπατζήδες και ο οποίος έχει τροποποιηθεί γενετικά ώστε να μη μπορεί να αναπτυχθεί στους ανθρώπους, η ερευνητική ομάδα της CanSino Biologics στην Tianjin της Κίνας που επίσης χρησιμοποιεί έναν παρόμοιο τροποποιημένο ανθρώπινο ιό, η ομάδα BioNTech στο Mainz της Γερμανίας που συνεργάζεται με την εταιρεία Pfizer και η εταιρεία βιοτεχνολογίας Moderna στο Cambridge της Μασαχουσέτης, οι οποίες αναπτύσσουν εμβόλια με βάση το RNΑ.

ΘΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ Ο ΙΟΣ;
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο ιός δε θα εξαφανιστεί ποτέ. Η φάση εξάπλωσής του έχει πλέον υπερβεί το σημείο στο οποίο θα μπορούσε να αναχαιτιστεί για πάντα.