Σε μια ακόμη από τις συνηθισμένες πλέον παρεμβάσεις του, το Βερολίνο προσέφερε προστασία και ατιμωρησία στην Τουρκία, κρατώντας τη χώρα εκτός της «μαύρης λίστας» των φορολογικών παραδείσων, κι έτσι δεν έγινε δυνατή η λήψη απόφασης για την περίπτωση της Τουρκίας στο τελευταίο Ecofin.

Νίκος Μελέτης*

Η Ε.Ε. έχει συντάξει τη «μαύρη λίστα» των φορολογικών παραδείσων, που ήδη περιλαμβάνονται 12 χώρες που έχουν χαμηλούς ή μηδενικούς εταιρικούς φόρους και δε συνεργάζονται με τις ευρωπαϊκές Αρχές, με αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών, για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.
Η λίστα αυτή ανανεώνεται ανά εξάμηνο αλλά στη συνεδρίαση του Coreper η Γερμανία εμπόδισε την επίτευξη συναίνεσης για την παραπομπή του θέματος στη συνεδρίαση της 16ης Φεβρουαρίου 2021 των Υπουργών Οικονομικών, όπου θα αποφάσιζαν την ένταξη της Τουρκίας στη… μαύρη λίστα. Και παραμένει έτσι στην «γκρίζα λίστα» χωρών, στις οποίες η Ε.Ε. προσφέρει χρόνο, για να επιδείξουν καλύτερη συνεργασία σε φορολογικά θέματα.
Μια τέτοια απόφαση θα είχε δυσμενέστατες επιπτώσεις για την τουρκική οικονομία, η οποία είναι σε οριακό σημείο, και θα δημιουργούσε τεράστια προβλήματα στην κυβέρνηση Ερντογάν, καθώς το σήμα στις αγορές θα ήταν απολύτως αρνητικό και θα ανέκοπτε τυχόν ευρωπαϊκές επενδύσεις στη χώρα.
Δεν είναι άσχετη η γερμανική στάση, με την αντίληψη η οποία κυριαρχεί στο Βερολίνο, ότι θα πρέπει να «χρυσωθεί» η Τουρκία προκειμένου να ανανεωθεί η Συμφωνία για το μεταναστευτικό και της λανθασμένης προσέγγισης, ότι πρέπει να ενισχυθεί οικονομικά η κυβέρνηση Ερντογάν, με την κίβδηλη προσδοκία ότι έτσι ο τούρκος ηγέτης θα γίνει πιο συναινετικός και πιο συνεργάσιμος.
Η Ε.Ε. δέχεται κριτική ότι η μάχη της κατά της φοροδιαφυγής είναι αναποτελεσματική και μάλιστα ο γνωστός οργανισμός Oxfam, όπως ανέφερε το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ζητά να συμπεριλαμβάνονται αυτόματα κατά τη μεταρρύθμιση της «μαύρης λίστας» οι χώρες, χωρίς και με πολύ χαμηλούς εταιρικούς φόρους. Και επίσης, συστήνει τα υψηλά ποσοστά άμεσων επενδύσεων και παθητικού εισοδήματος ορισμένων χωρών να αναγνωρίζονται ως προειδοποιητικά κριτήρια.
Η μαύρη λίστα ανανεώνεται κάθε έξι μήνες και σε αυτήν τώρα έχουν συμπεριληφθεί δώδεκα χώρες ή περιοχές: Αμερικανική Σαμόα, Ανγκουίλα, Μπαρμπάντος, Φίτζι, Γκουάμ, Παλάου, Παναμάς, Σαμόα, Τρινιντάντ και Τομπάγκο, Παρθένοι Νήσοι των ΗΠΑ, Βανουάτου και Σεϋχέλλες.
Η Τουρκία είχε ενταχθεί στην γκρίζα λίστα και πριν ένα χρόνο, το Φεβρουάριο του 2020, τής είχε δοθεί προθεσμία για να συνεργασθεί με την Ε.Ε. μέχρι το τέλος του 2020 ώστε να υπάρξει πρόοδος, δέσμευση η οποία βεβαίως αθετήθηκε από την Τουρκία. Η Άγκυρα δεν εφαρμόζει ούτε τα διεθνή στάνταρτ για την αυτόματη ανταλλαγή φορολογικών πληροφοριών και υποστηρίζει ότι υπάρχουν τεχνικά προβλήματα, που σχετίζονται με την αδυναμία επαλήθευσης της φορολογικής ιθαγένειας 7 εκατομμυρίων Τούρκων που κατοικούν στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 5 εκατομμυρίων στη Γερμανία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Αυστρία και την Ολλανδία.
Σύμφωνα με ευρωπαϊκή πηγή, καταβλήθηκαν κάποιες προσπάθειες αλλά δεν υπήρξε καμία ουσιαστική ανταλλαγή πληροφοριών με τις τουρκικές Αρχές. Σύμφωνα με πληροφορίες, μια ομάδα χωρών, η Γαλλία, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Αυστρία και η Δανία, ζήτησαν να υιοθετηθεί πιο σκληρή γραμμή, αλλά η προσπάθεια προσέκρουσε στη Γερμανία, που φρόντισε να εμποδίσει την απόφαση, επικαλουμένη μάλιστα ότι δεν πρέπει να διαταραχθεί το κλίμα με την Τουρκία!
Σύμφωνα με πληροφορίες, το θέμα επρόκειτο να επανέλθει στο Coreper την Τετάρτη 17/2 και κατόπιν στους Υπουργούς Εξωτερικών τη Δευτέρα 22/2 που πιθανότατα θα δοθεί μία νέα προθεσμία στην Τουρκία να συμμορφωθεί μέχρι την επομένη ανανέωση της λίστας.
Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ένας ευρωπαίος διπλωμάτης έκανε λόγο για «πολύ σκληρή» προθεσμία μέχρι τον Ιούνιο, καθώς εάν η Τουρκία δεν ανταποκριθεί μέχρι τότε στις προϋποθέσεις που έχουν τεθεί, τότε θα μπει στη «μαύρη λίστα» των φορολογικών παραδείσων, στην επόμενη ανανέωση της λίστας τον Οκτώβριο. Βεβαίως, η συμπερίληψη της στη «μαύρη λίστα» δε γίνεται αυτόματα και θα χρειασθεί νέα συζήτηση και ομόφωνη απόφαση. Και τότε θα φανεί εάν πράγματι η Γερμανία έχει ως στρατηγική επιλογή πλέον την προστασία της Τουρκίας, την οποία θα διατηρεί συνεχώς στο απυρόβλητο.
Την ώρα που η Γερμανία απλώνει μια ακόμη φορά δίκτυ προστασίας για την Άγκυρα, ο Υπουργός Οικονομικών της χώρας Όλαφ Σολτζ σχεδιάζει νέο νόμο για την αντιμετώπιση των φορολογικών παραδείσων. Ένας ομοσπονδιακός νόμος που θα αποτρέπει άτομα και επιχειρήσεις από το να συναλλάσσονται με χώρες που δε συμμορφώνονται με τα διεθνή φορολογικά πρότυπα. Και ο νόμος αυτός θα έχει σημείο αναφοράς τη «μαύρη λίστα» της Ε.Ε. Η συμπερίληψη της Τουρκίας στη «μαύρη λίστα» των φορολογικών παραδείσων, θα προκαλέσει έτσι σοβαρά προβλήματα για τις δεκάδες γερμανικές εταιρίες που επενδύουν στην Τουρκία αλλά και στη διακίνηση κεφαλαίων, ακόμη και από ιδιώτες από τη Γερμανία προς την Τουρκία και αντίστροφα.

*Ο Νίκος Μελέτης γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1962. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος το 1987. Από το 1990 καλύπτει το διπλωματικό ρεπορτάζ, αρχικά στην ΕΡΤ και κατόπιν και στην εφημερίδα «Έθνος». Αρθρογραφεί στο liberal.gr και στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος».

Οι δημοσκοπήσεις στην Ελλάδα, εξακολουθούν να δίνουν σαφέστατο προβάδισμα στη Νέα Δημοκρατία και στον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά υπάρχουν κάποια στοιχεία που υπάρχουν στις μετρήσεις της κοινής γνώμης, που έχουν προβληματίσει το πρωθυπουργικό επιτελείο. Και όπως λένε πηγές από το πρωθυπουργικό μέγαρο, «εάν αυτά τα στοιχεία λάβουν τροχιά συνεχόμενης επιδείνωσης, τότε θα μπορούν να μεταμορφωθούν σε πολιτικό κόστος».

Η κοινωνία είναι κουρασμένη από την καραντίνα ενός χρόνου. Ακόμη και οι επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας τονίζουν πως «το κόστος ήταν τεράστιο, οι θυσίες μάς εξάντλησαν όλους, όπου κι αν ζούμε, ό,τι κι αν κάνουμε. Είναι φυσικό να αισθάνεται κανείς απαθής και χωρίς κίνητρο». Και η εξάντληση προκαλεί πολλά προβλήματα, και αυτό είναι που σε μεγάλο βαθμό θα οδηγήσει τις κινήσεις της κυβέρνησης. Ο συνδυασμός των επιπλέον περιοριστικών μέτρων για τη συγκράτηση της πανδημίας στους επικίνδυνους κατά τους επιστήμονες μήνες (Φεβρουάριος και Μάρτιος) με την ελπίδα των εμβολίων για την επόμενη ημέρα, είναι το ζητούμενο.

Στο Μαξίμου ανησυχούν ότι δίνονται αντιφατικά μηνύματα προς τους πολίτες. Η πολυφωνία, που πολλές φορές θυμίζει φλυαρία, εκ μέρους κυβερνητικών στελεχών για όσα συμβαίνουν στην οικονομία, ή στους εμβολιασμούς, προκαλούν δυσφορία στο Μαξίμου. Οι πληροφορίες λένε, ότι στο μικροσκόπιο του πρωθυπουργικού επιτελείου δε βρίσκονται μόνο υπουργοί της πρώτης γραμμής, αλλά και γενικοί γραμματείς της κυβέρνησης και δεν αξιολογούνται μόνο για την ακρίβεια όσων λένε δημοσίως αλλά και για το πόσα λένε.

Είναι ενδεικτικό ότι, λίγες ημέρες μετά τον ανασχηματισμό, ο πρωθυπουργός και οι εξ απορρήτων του έκριναν αναγκαίο ένα νέο επικοινωνιακό μοντέλο ως προς τη διαχείριση της κρίσης, με στόχο να ελεγχθούν οι αντικρουόμενες διατυπώσεις, που έχουν δώσει κατά καιρούς μία εικόνα κυβερνητικού αποσυντονισμού, προκαλώντας σύγχυση στους πολίτες. Σε αυτό το πλαίσιο πυκνώνουν τα ενημερωτικά σημειώματα προς τα υπουργικά γραφεία, ώστε η κυβερνητική στρατηγική να περνά προς τα έξω, χωρίς ανακρίβειες που δίνουν πατήματα σφοδρής κριτικής από την αντιπολίτευση.

Αυτό που ανησυχεί περισσότερο το Μαξίμου είναι, ότι εισηγήσεις κάποιων υπουργών προς τον πρωθυπουργό συγκρούονται μεταξύ τους και δείχνουν και οι ίδιοι ότι βρίσκονται σε κόπωση από τη 12μηνη πίεση της πανδημίας. Έτσι, δε δείχνουν τις ίδιες αντοχές στις πιέσεις διαφόρων κλάδων. Κάτι που σημαίνει ότι ασχολούνται περισσότερο με τις δικές τους μικρές μάχες και χάνουν το δάσος. Εκ μέρους του πρωθυπουργικού γραφείου εκπέμπεται η ανάγκη για διαρκή διαβούλευση, προετοιμασία και κυρίως για ενιαία γραμμή και προσήλωση, στις προτάσεις των ειδικών ανεξαρτήτως των προσωπικών απόψεων κάθε στελέχους.

Στις προτεραιότητες της κυβέρνησης, όπως δείχνουν και οι τελευταίες παρεμβάσεις του πρωθυπουργού, είναι επίσης η καλλιέργεια θετικού κλίματος στην κοινωνία, την ώρα που οι εξελίξεις στη χώρα και στην υπόλοιπη Ευρώπη επιβαρύνουν το αίσθημα αβεβαιότητας, ιδίως από τη στιγμή που η κυβέρνηση οδηγείται σε αποφάσεις που δεν ήθελε, όπως είναι το σύστημα ακορντεόν για την οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα. Ήδη το κυβερνητικό επιτελείο επιστρέφει στο μήνυμά του για «οικονομική στήριξη για όσο χρειαστεί» στους πληττόμενους, παράλληλα με τη δημιουργία μιας θετικής εικόνας για την πορεία της εμβολιαστικής επιχείρησης «Ελευθερία», παρά τις καθυστερήσεις και τα προβλήματα στις παραδόσεις των εμβολίων. Είναι εμφανές, ότι το βάρος της επόμενης μέρας θα πέσει ακόμα περισσότερο στην κοινωνική ατζέντα και σε ζητήματα καθημερινότητας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, με κυρίαρχη εκτίμηση στην κυβέρνηση ότι δεν έχει χαθεί ο στόχος της ανάκαμψης.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΩΝ

Βέβαια, αυτά τα ενδοκυβερνητικά ζητήματα δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, οπότε δεν υπάρχει και ο αρνητικός αντίκτυπος στις δημοσκοπήσεις. Αυτό δε σημαίνει ότι στο Μαξίμου περιμένουν τις μηνιαίες δημοσκοπήσεις. Τουναντίον, οι λεγόμενες κυλιόμενες μελετώνται με ιδιαίτερη προσοχή, ειδικά σε ό,τι αφορά επιμέρους κατηγορίες με συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, που είναι ιδιαιτέρως κρίσιμες για μια πολιτική δύναμη που δε θέλει να έχει φθορά. Πολλές μάλιστα από τις κοινωνικές ομάδες που μελετά το Μαξίμου, αποτελούσαν ήδη από την περίοδο των εκλογών επικίνδυνες ζώνες, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε είχε επικρατήσει, είτε ακολουθούσε κατά πόδας τη Ν.Δ.

Ήδη η ΝΔ, στο target group των ηλικιών 17 έως 34, είχε μειώσει την απόσταση, όπως φάνηκε και στις εθνικές εκλογές του Ιουλίου του 2019. Στο Μαξίμου είναι ικανοποιημένοι που και σε αυτό το δύσκολο target group πέρασαν μπροστά. Στις εκλογές είχε πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ 38,6% και η ΝΔ 30,6%. Τώρα αυτό το ποσοστό έχει ανατραπεί, με τη ΝΔ να προηγείται στις δημοσκοπήσεις, και στο Μαξίμου υπάρχει ικανοποίηση, αλλά και εγρήγορση.

Το βασικό πρόβλημα της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας είναι η απασχόληση. Η ανεργία είναι ο μόνιμος βραχνάς, και γι’ αυτό ο κ. Μητσοτάκης συχνά-πυκνά αναφέρεται στο συγκεκριμένο πρόβλημα. Οι άνεργοι είναι ακόμη μία κατηγορία που μελετά το Μαξίμου και σε μεγάλο βαθμό τέμνει την προηγούμενη κατηγορία, τις νέες ηλικίες, καθώς εκεί εντοπίζονται τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας. Πρόκειται για ένα ειδικό ακροατήριο, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές του 2019 είχε σχεδόν 13 μονάδες διαφορά υπέρ του από τη ΝΔ, καθώς απέσπασε το 42,1% έναντι 29%. Σήμερα, 18 μήνες μετά τις εκλογές, η διαφορά έχει εκμηδενιστεί, αλλά εξακολουθεί να είναι ένας πολύ κρίσιμος τομέας που θέλει επισταμένη δουλειά.

Η υγειονομική περιπέτεια έχει φέρει τους ελεύθερους επαγγελματίες σε δεινή θέση. Δεν είναι τυχαίες οι συνεχείς αναφορές του πρωθυπουργού στο συγκεκριμένο κλάδο και κυρίως οι απτές πρωτοβουλίες που έχουν ληφθεί για τη στήριξη των επιχειρήσεων. Στο διά ταύτα, η ΝΔ στις εκλογές του 2019 κέρδισε με 20 μονάδες διαφορά τον ΣΥΡΙΖΑ στους ελεύθερους επαγγελματίες, αλλά σήμερα η ψαλίδα έχει κλείσει, καθώς ο κλάδος έχει υποστεί το μεγαλύτερο κόστος από την πανδημία. Η τελευταία προσωπική συνάντηση του πρωθυπουργού με τους εστιάτορες, μαρτυρά το ενδιαφέρον του.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι αποτελεί άλλη μία κοινωνική ομάδα που παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις αποτελεί ένα βασικό κριτήριο. Αυτή την εποχή στους υπαλλήλους του Δημοσίου, υπάρχει μία ικανοποιητική διαφορά για το κυβερνών κόμμα.

Ζητά ακόμα την αποκαθήλωση χριστιανικών συμβόλων από όλες τις δημόσιες αρχές και ουδετεροθρησκεία | Οι θέσεις του στον προσυνεδριακό διάλογο

Υπέρ του δικαιώματος των μελών της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης στο συλλογικό εθνοτικό αυτοπροσδιορισμό, με τρόπο ώστε αυτή στο μέλλον να δύναται να χαρακτηρισθεί ως «τουρκική», τάσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ, με το κείμενο των θέσεων του που δόθηκαν στη δημοσιότητα, στο πλαίσιο του προσυνεδριακού του διαλόγου.
Με το ίδιο κείμενο «κλείνει», ενόψει και της έντονης φημολογίας περί πρόωρων εκλογών, πονηρά το μάτι στη μειονότητα, υποστηρίζοντας την καθιέρωση της τουρκικής γλώσσας ως γλώσσας επιλογής στα σχολεία της περιοχής της Θράκης, δίνοντας της προτεραιότητα έναντι της γλώσσας των Ρωμανί και της Πομακικής γλώσσας.
Συγκεκριμένα, όπως γράφει η εφημερίδα «Εστία», η αναφορά στο ζήτημα του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού και όχι του ατομικού, όπως αναγνωρίζει έως σήμερα η Πολιτεία, είναι η εξής: «Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού όπως ορίζεται από το ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο στη βάση και των εν εξελίξει δικαστικών αποφάσεων».
Στην ουσία, η αξιωματική αντιπολίτευση επιχειρεί να παρέμβει υπέρ της αναγνώρισης «τουρκικών συλλόγων» όπως η αυτοαποκαλούμενη «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» στην κρίση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η αίτηση αναίρεσης του σωματείου αυτού.
Και παρεμβαίνει πρώτον εναντίον της ίδιας της νομοθεσίας που ψήφισε υπό την πίεση πολιτειακών παραγόντων, αλλά και της ΝΔ, ο ίδιος ως κυβέρνηση επί Υπουργίας Σταύρου Κοντονή με την οποία δεν επιτρέπεται η λειτουργία τέτοιων συλλόγων όταν προκύπτουν θέματα ασφάλειας και δημοσίας τάξεως και δεύτερον (παρεμβαίνει) όταν μόλις λίγες ημέρες πριν, το μειονοτικό κόμμα της Θράκης ΚΙΕΦ παρενέβη υπέρ του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού ως «Μακεδόνων» ενός δήθεν πολιτιστικού συλλόγου από τις Σέρρες («Αδελφότητα γηγενών ντόπιων νομού Σερρών Κύριλλος και Μεθόδιος») το καταστατικό του οποίου απερρίφθη από το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης.
Το Κόμμα Ισότητας Ειρήνης Φιλίας (ΚΙΕΦ) έθεσε το ίδιο ακριβώς θέμα, του εθνοτικού αυτοπροσδιορισμού αυτή τη φορά με σκοπό την αναγνώριση «μακεδονικής μειονότητας». Εναρμονιζόμενο με τις πρόσφατες δηλώσεις του Σκοπιανού Προέδρου Πενταρόφκσι υπέρ «Μακεδόνων» Ελλάδας.
Συσχέτισε μάλιστα την υπόθεση του πολιτιστικού συλλόγου με τις εκκρεμείς δικαστικές αποφάσεις για τη μουσουλμανική μειονότητα ως εξής: «Η απόφαση αυτή ενάντια στη μακεδονική μειονότητα, είναι ένα παράδειγμα όλων των αποφάσεων που έχουν δοθεί ενάντια στη μουσουλμανική τουρκική μειονότητα της Θράκης παρά τις αποφάσεις της ΕΔΑΔ, που δικαιώνουν τη μειονότητα μας». Τέτοια υπευθυνότητα από τον ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν. Απόλυτη ταύτιση με το μειονοτικό κόμμα ΚΙΕΦ!

ΑΠΟΚΑΘΗΚΩΣΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ
Ταυτόχρονα όμως, συμβαίνει κάτι εξοργιστικό. Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζει ότι πρέπει να γίνονται από την Πολιτεία «θετικές διακρίσεις» υπέρ των μουσουλμάνων της Θράκης με βάση το θρήσκευμα, την ίδια αυτή ώρα επιτίθεται εκ νέου κατά της Εκκλησίας της Ελλάδας, ζητώντας από την Πολιτεία την αποκαθήλωση των θρησκευτικών συμβόλων από τις δημόσιες αρχές, την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου και την καθιέρωση του πολιτικού, ως του μόνου όρκου. Και όχι μόνο αυτό: Ζητά από την Πολιτεία έναρξη διαλόγου με το Οικουμενικό Πατριαρχείο για νέο καταστατικό χάρτη της Εκκλησίας. Δε θα αναλύσουμε τι υποκρύπτεται, τι κρύβεται πίσω από αυτή την πρόταση, απλώς λέμε ντροπή!
Αναλυτικά οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τα θέματα αυτά, όπως αποτυπώνονται στο κείμενο του προσυνεδριακού διαλόγου είναι οι εξής:

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ
ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
«Ο ΣΥΡΙΖΑ θέτει ως προτεραιότητα την προώθηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στη Θράκη που θα ενισχύσουν τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας και την κοινωνική συνοχή στην περιοχή, διορθώνοντας σοβαρά λάθη του παρελθόντος και ακυρώνοντας, παράλληλα, τις παρεμβάσεις τρίτων σε ζητήματα που αφορούν Έλληνες πολίτες.
Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, άλλωστε, προώθησε την ιστορικής σημασίας νομοθετική ρύθμιση για την προαιρετικότητα της Σαρίας και εκσυγχρονισμό των μουφτειών, διόρισε Τοποτηρητές και άνοιξε τη συζήτηση για κατάργησηη της Σαρίας σε διαβούλευση με τη μειονότητα. Στο πλαίσιο αυτό, στηρίζει την ανάδειξη μουφτήδων με διαδικασίες που θα αποφασιστούν σε διαβούλευση με τη μειονότητα και θα εξασφαλίζουν τη μεγαλύτερη δυνατή αποδοχή τους. Παράλληλα, στηρίζει τη διενέργεια εκλογών στις διαχειριστικές επιτροπές δήμων Κομοτηνής, Ξάνθης και Διδυμοτείχου, και τη διενέργεια εκλογών στις βακουφικές επιτροπές το συντομότερο δυνατόν.
Στηρίζει τη σύγχρονη και συμπεριληπτική εκπαίδευση στη Θράκη, με ενίσχυση της δημόσιας εκπαίδευσης και δημιουργία νέων σχολείων με εισαγωγή των τουρκικών ως γλώσσας επιλογής. (…) Στηρίζει παράλληλα, τη συνέχιση του προγράμματος που εισήγαγε ο ΣΥΡΙΖΑ (και εφαρμόστηκε το 2017-2019) σε αμιγώς μειονοτικούς οικισμούς και προέβλεπε την ταυτόχρονη παρουσία στην τάξη της νηπιαγωγού και συνεργάτριας/η από τη μειονότητα, πτυχιούχο παιδαγωγικών ελληνικού πανεπιστημίου, προκειμένου να αξιοποιηθεί στην εκπαιδευτική διαδικασία η μητρική γλώσσα των παιδιών και να διευκολυνθεί η κοινωνικοποίησή τους. Στηρίζει την ίδρυση ιδιωτικών νηπιαγωγείων στη βάση σαφούς κανονιστικού πλαισίου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στηρίζει επίσης το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού, όπως ορίζεται από το ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο, στη βάση και των εν εξελίξει δικαστικών διαδικασιών».

ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
«Ο ΣΥΡΙΖΑ σέβεται το θρησκευτικό αίσθημα του ελληνικού λαού και τιμά τις παραδόσεις του. Οι θέσεις μας για μια νέα, σύγχρονη ρύθμιση των σχέσεων Κράτους – Εκκλησίας εντάσσονται στην προοπτική της βαθμιαίας και αμοιβαίας απεξάρτησης, στο πλαίσιο ενός καθεστώτος διακριτών ρόλων. Με αυτό τον τρόπο, κατοχυρώνεται η ανεξαρτησία της Εκκλησίας από την Πολιτεία και αντιστρόφως (…) Στο πλαίσιο αυτό, και λαμβάνοντας υπόψιν τη Συμφωνία Πολιτείας – Εκκλησίας του 2018 και το σχέδιο υλοποίησής της, ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει στην επίλυση των θεμάτων μέσω διαλόγου.
Στη βάση ενός σαφούς οδικού χάρτη, ο ΣΥΡΙΖΑ αποσκοπεί στην έναρξη ενός ευρύτατου διαλόγου της Πολιτείας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ελλάδας, με στόχο την αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου για τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας, που επιτρέπει την επέμβαση της Πολιτείας στη λειτουργία της Εκκλησίας της Ελλάδας. Με τον τρόπο αυτό, θα κατοχυρωθεί το αυτοδιοίκητο της Εκκλησίας και θα θωρακιστεί από τις πολιτικές παρεμβάσεις.
Πέρα όμως, από τη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ Κράτους και Εκκλησίας, είναι απαραίτητη και η ίδια η ενίσχυση των διαδικασιών εκκοσμίκευσης του ελληνικού κράτους, ώστε να προσφέρει εχέγγυα ισονομίας σε όλους τους πολίτες του ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Στο πλαίσιο της εκκοσμίκευσης, προκρίνει την απόλυτη πρωτοκαθεδρία του πολιτικού όρκου, ως πίστη στους νόμους και το σύνταγμα της χώρας, την άρση της υποχρεωτικής προσευχής στα σχολεία και τη μη ανάρτηση θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιες υπηρεσίες.
Ωστόσο, η ολοκλήρωση του θεσμικού πλαισίου επέρχεται με την αναθεώρηση των γνωστών συνταγματικών διατάξεων, οι οποίες αποτελούν προϋπόθεση περαιτέρω αναγκαίων νομοθετικών αλλαγών. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει την αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος με κατάργηση της διάταξης περί επικρατούσας θρησκείας, ώστε να διασφαλίζεται ουσιαστικά η ουδετεροθρησκεία και η προστασία της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης που τελεί υπό την εγγύηση της αρχής της ανεξιθρησκίας. Επίσης, την αναθεώρηση του άρθρου 16, παρ. 2 με κατάργηση της διάταξης που ορίζει ότι αποστολή της παιδείας είναι η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης. Τέλος, υποστηρίζεται η τροποποίηση του προοιμίου του Συντάγματος στην κατεύθυνση της ευρύτερης εκκοσμίκευσης του κράτους, ακολουθώντας το παράδειγμα των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών».
Τέλος, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει την κατάργηση του θρησκευτικού γάμου και τη θεσμοθέτηση του υποχρεωτικού πολιτικού γάμου για όλους!

Πιέσεις δέχονται οι κάτοικοι στην κοινότητα Φυλάκιο του Έβρου για να πουλήσουν τα αγροτεμάχια τους, ώστε να γίνουν εγκαταστάσεις φιλοξενίας παράνομων μεταναστών, αυτό υποστήριξε ο πρόεδρος της κοινότητας Χρήστος Τυρμπάκης. 

Σύμφωνα με τον κ. Τυρμπάκη οι κάτοικοι είναι «ανάστατοι και αγριεμένοι», ενώ είναι κάθετα αντίθετοι στην επέκταση των δομών φιλοξενίας μεταναστών στο Κέντρο Ταυτοποίησης και Υποδοχής (ΚΥΤ) στο Φυλάκιο Ορεστιάδας, στα ελληνοτουρκικά σύνορα.

Η επέκταση της υφιστάμενης δομής (ΚΥΤ και ΠΡΟΚΕΚΑ) σε έκταση 72 στρεμμάτων με δυνατότητα φιλοξενίας 1.500 ατόμων, έχει προκαλέσει σωρεία αντιδράσεων στην κοινωνία της Ορεστιάδας, αλλά και ευρύτερα του Έβρου, ενώ σύσσωμες οι τοπικές οργανώσεις της περιοχής έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους σε αυτό το ενδεχόμενο.

Εξάλλου, κάτοικοι είχαν αποδοκιμάσει τον υπουργό Ασύλου και Μεταναστευτικής Πολιτικής Νότη Μηταράκη όταν είχε επισκεφτεί το Δημαρχείο και το ΚΥΤ στις 8 Φεβρουαρίου πετώντας μπουκάλια με νερό, αβγά και κροτίδες, ενώ φώναζαν συνθήματα κατά της δημιουργίας δομής.

Κατά την επίσκεψη του κ. Μηταράκη στο ΚΥΤ Φυλακίου όπως περιγράφει στο πρακτορείο Sputnik ο πρόεδρος της κοινότητας Φυλακίου Χρήστος Τυρμπάκης, φορείς και κάτοικοι είχαν αναπτύξει τα επιχειρήματά τους προκειμένου να μη γίνει νέα δομή ή επέκταση της υφιστάμενης, ώστε να μην αυξηθεί ο αριθμός των φιλοξενούντων αλλοδαπών.

«Ο κ. υπουργός φάσκει κι αντιφάσκει. Μία το λέει “νέα δομή”, μία “υφιστάμενη δομή”. Παίζει με τις λέξεις. Στην τελευταία ενημέρωση που είχαμε, γράφει ότι δε θα γίνει νέα δομή, αλλά αναβάθμιση της υφιστάμενης. Η αναβάθμιση όμως κρύβει πολλά. Πώς να την ερμηνεύσουμε; Μπορεί να υπάρχει επέκταση, μπορεί να υπάρχει πληθυσμιακή αύξηση (σ.σ. των φιλοξενούντων μεταναστών). Εμείς δεν εφησυχάζουμε. Παρακολουθούμε τα γεγονότα. Ο κόσμος είναι ανάστατος, είναι αγριεμένος. Ο κ. Μηταράκης βγήκε εκτός εαυτού όταν επισκέφτηκε το ΚΥΤ στο Φυλάκιο γιατί του καταρρίψαμε όλα τα επιχειρήματα του και δεν μπόρεσε να ανατρέψει ούτε ένα επιχείρημα από αυτά που του λέγαμε. “Θα το κάνω κι άμα θέλω θα φέρω και 10.000 άτομα” μου είπε ο κ. υπουργός, και αυτό που είπε, το επιβεβαιώνει πολύς κόσμος που ήταν εκεί και τον άκουσε, όπως και ο βουλευτής Σταύρος Κελέτσης που ήταν δίπλα του» υποστήριξε ο κ. Τυρμπάκης.

Όπως περιγράφει ο πρόεδρος Φυλακίου, στην κοινότητα λειτουργούν δύο δομές: Το ΚΥΤ και το Προαναχωρησιακό Κέντρο (ΠΡΟΚΕΚΑ) το οποίο είναι χώρος κράτησης που, όπως εξηγεί, «έχει καεί έξι φορές και τώρα γίνεται ανακατασκευή του».

ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ 

Ο κ. Τυρμπάκης υπογράμμισε, ότι εκτός από τους κατοίκους της περιοχής, «όλος ο Έβρος» είναι αντίθετος στη νέα δομή, ενώ επισήμανε πως «ήταν δέσμευση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης να μη γίνει καμία νέα δομή πέρα από αυτή του Νέστου (σ.σ. στην περιοχή της Καβάλας)».

Οι κάτοικοι στο Φυλάκιο, όπως εξηγεί ο κ. Τυρμπάκης, έχουν αποφασίσει να μην πουλήσουν τα χωράφια τους προκειμένου να μη γίνει η επέκταση της υπάρχουσας δομής.

«Κάποιοι κάτοικοι είχαν οχλήσεις από το υπουργείο. Δηλαδή τηλεφώνησαν σε κατόχους που έχουν αγροτεμάχια και έλεγαν “ο τάδε το πούλησε, έχεις μείνει μόνο εσύ” κ.ο.κ. Ο κόσμος όμως δεν τα δίνει τα χωράφια. Τους έχουν τηλεφωνήσει και τους λένε ότι θα γίνει επίταξη, απαλλοτρίωση και τους ενοχλούν συνέχεια. Εμείς έχουμε ενημερώσει τον κόσμο και δε θα επιτρέψουμε να γίνει ούτε απαλλοτρίωση ούτε επίταξη. Επιπλέον, δε συντρέχουν και λόγοι για επίταξη» διαμηνύει ο κ. Τυρμπάκης και προσθέτει ότι το επιχείρημα του κ. Μηταράκη βασίζεται σε δύο υποθετικά σενάρια.«Όλο το επιχείρημα του κ. Μηταράκη βασίζεται σε δύο “αν”: Αν υπάρξει έκτακτο γεγονός και αν κάνουν “ντου” (σ.σ. εισβολή) οι μετανάστες το οποίο είναι και προσβλητικό για εμάς. Ποιοι θα μας κάνουν ντου; Έχουμε το στρατό, την αστυνομία, την εθνοφυλακή. Γιατί είμαστε εμείς εδώ; Πέρσι (σ.σ. στα επεισόδια στις Καστανιές στον Έβρο) δεν αφήσαμε να περάσει κανένας. Δεν αφήσαμε με το “Σισμίκ” (σ.σ. τουρκικό ερευνητικό πλοίο που είχε προκαλέσει θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο το 1987). Θα αφήσουμε τώρα να κάνουν ντου μετανάστες και Τούρκοι;» κατέληξε ο κ. Τυρμπάκης

«Δε γίνεται να συζητάμε για τη διχοτόμηση του Κυπριακού κράτους»

Την πεποίθηση πως υπάρχει ένα διακομματικό λόμπι που προωθεί το έγκλημα της επαναπροσέγγισης με την Τουρκία, εξέφρασε ο Καθηγητής Γεωπολιτικής στη Σχολή Ευέλπιδων και Διδάσκων Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Κωνσταντίνος Γρίβας, επισημαίνοντας μάλιστα, μεταξύ άλλων, πως η Ελλάδα έχει «πουλήσει» την Κύπρο. 

Όπως εξηγεί ο κ. Γρίβας: «Υπάρχει ένα λόμπι, μια πέμπτη φάλαγγα, που προωθεί αλλότρια συμφέροντα μέσω fake news, σε ότι αφορά το διεθνές δίκαιο, που προωθεί μια πολωτική κατάσταση τύπου πόλεμος ή ειρήνη και που καλλιεργεί μια ηττοπάθεια ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι εναντίον της Τουρκίας, καθώς είναι πολύ πιο ισχυρή από εμάς. Αυτό θα πρέπει επιτέλους να σταματήσει!».

Μεταξύ άλλων, ο κ. Γρίβας υποστήριξε πως η Ελλάδα έχει «πουλήσει» την Κύπρο, τονίζοντας πως: «Έχουμε ξεχάσει τη στενή συμμαχική θέση που έχουμε με την Κύπρο, γι αυτό και πρέπει να αντιληφθούμε πως χωρίς την Κύπρο η Ελλάδα είναι κουτσή. Η χώρα μας πρέπει να ηγηθεί, μιας συνολικής συμμαχίας που θα έρθει να βάλει τέλος στις απειλές των Τούρκων και θα περιλαμβάνει κράτη που ενοχλούνται από την Τουρκική πολιτική, όπως τη Γαλλία, τη Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο, την Κύπρο μέχρι και την Ινδία. Πρέπει όμως όλα αυτά να γίνουν όντας ενωμένη με την Κύπρο. Δε γίνεται να συζητάμε για τη διχοτόμηση του Κυπριακού κράτους».

Ο κ. Γρίβας, αναφέρθηκε και στις διερευνητικές επαφές της Τουρκίας με την Ελλάδα, υποστηρίζοντας πως: «Το γειτονικό μας κράτος, φαίνεται να επανέρχεται σε μια ακραία επιθετική ρητορική, καθώς δεν έχει διάθεση για διάλογο. Προσέφυγε εξ ανάγκης στις διερευνητικές επαφές, απλά για να κερδίσει χρόνο, προκειμένου να μην εκθέσει τις συμμάχους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να μην τις αναγκάσει να επιβάλλουν κυρώσεις που προσπαθούσαν να αποφύγουν με κάθε τρόπο. Η Τουρκία επιθυμεί μια συζήτηση με όλα τα θέματα, προσπαθώντας ακόμα και να μας εμποδίσει να προστατεύσουμε τα ελληνικά μας νησιά, ζητώντας αποστρατικοποιήσεις. Δεν μπορούμε να μιλάμε για οποιαδήποτε συζήτηση με τέτοιους όρους».

Στο προηγούμενο άρθρο του, ο γράφων αναφέρθηκε στο μηχανισμό του υβριδικού πολέμου που εφαρμόζει η Τουρκία εναντίον της Ελλάδας. Ωστόσο, ο πιο σωστός όρος για να χαρακτηρίσουμε τη στρατηγική της Άγκυρας θα ήταν μάλλον το δόγμα των «τριών πολέμων» που εφαρμόζει από το 2003 και η Κίνα.

Κώστας Γρίβας*

Εδώ και καιρό η Τουρκία αντιγράφει, σχεδόν κατά γράμμα, τις μεθόδους της Κίνας στη Νότιο Σινική Θάλασσα και προσπαθεί να της επιβάλλει στο Αιγαίο. Εξόν και το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», το οποίο βασίζεται στις κινεζικές αντιλήψεις περί «γαλάζιου εδάφους». Η μόνη διαφορά, όπως πρώτος έχει επισημάνει ο στρατηγικός αναλυτής Ζαχαρίας Μίχας, είναι ότι ενώ η Κίνα προσπαθεί να δημιουργήσει νησιά εκεί που δεν υπάρχουν και εν συνεχεία να επιβάλει με βάση αυτά την κυριαρχία της στη Νότιο Σινική Θάλασσα, η Τουρκία, αντιθέτως, επιχειρεί να «βυθίσει» τα ελληνικά νησιά.
Τί σημαίνει αυτό; Θέλει να μειώσει έως και να εξαλείψει τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, έτσι ώστε μετά να διεκδικήσει το μισό(;) Αιγαίο ως δικό της «γαλάζιο έδαφος». Μέσα σε αυτό το τουρκικό «γαλάζιο έδαφος» θα βρεθούν ως θύλακοι μειωμένης εθνικής κυριαρχίας τα ελληνικά νησιά, έχοντας κάνει το πρώτο και αποφασιστικό βήμα για να απορροφηθούν στην κατάλληλη στιγμή στο μέλλον, τυπικά ή άτυπα, από την Τουρκία.
Οι «τρεις πόλεμοι» λοιπόν, με τους οποίους η Κίνα και η Τουρκία προσπαθούν να επιβάλλουν την κυριαρχία τους χωρίζονται σε:
• «Νομικό πόλεμο» (legal warfare), δηλαδή, επιβολή των δικών τους αντιλήψεων περί διεθνούς δικαίου, έστω κι αν δεν έχουν καμιά νομική βάση. Χαρακτηριστική περίπτωση, αλλά όχι μοναδική, είναι αυτή ενός υφάλου, του James Shoal, ο οποίος αντιμετωπίζεται από την Κίνα σα να ήταν κινεζικό έδαφος, αν και βρίσκεται περισσότερα από είκοσι μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει μόλις 45 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Μαλαισίας. Αντίστοιχου επιπέδου είναι οι περισσότερες τουρκικές αξιώσεις κατά της Ελλάδας.
• Ψυχολογικό πόλεμο, ο οποίος περιλαμβάνει απειλή πολεμικής βίας και τρομοκράτηση του αντιπάλου. Επίσης, περιλαμβάνει και αλλοίωση της πραγματικότητας, έτσι ώστε να δημιουργηθούν «αφηγήσεις» (narratives), οι οποίες «εκλογικεύουν» και «νομιμοποιούν» τις θέσεις του επιτιθέμενου.
• «Πόλεμο κοινής γνώμης» (public opinion warfare), που περιλαμβάνει την πλύση εγκεφάλου και των πολιτών του κράτους-στόχου, έτσι ώστε να επιβληθούν οι βολικές «αφηγήσεις». Δηλαδή, να δεχθούν οι πολίτες του κράτους-στόχου σαν «αναντίρρητη αλήθεια», ή έστω σαν αναγκαίο κακό, τις αυθαίρετες-παράνομες αξιώσεις των επιτιθέμενων.

Ο ΕΓΧΩΡΙΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ
Αυτήν ακριβώς τη μεθοδολογία ακολουθεί εναντίον της Ελλάδας η Τουρκία σήμερα στο Αιγαίο, όπως ο γράφων περιέγραψε στο προηγούμενο άρθρο του. Δηλαδή, έχουμε:
-Αυθαίρετη ανάγνωση του διεθνούς δικαίου, ώστε να υποστηρίζεται «η αλήθεια της Τουρκίας»,
-Ψυχολογικό πόλεμο που στηρίζεται στην απειλή πολέμου και σε ψευδή ανάγνωση των στρατιωτικών ικανοτήτων των δύο χωρών.
-Χειραγώγηση της ελληνικής κοινής γνώμης, έτσι ώστε να αποδεχθεί την απώλεια εθνικής κυριαρχίας και την αυτοκατάργηση της Ελλάδας σα «λογικό συμβιβασμό για την εξασφάλιση της ειρήνης».
-Τέλος, δαιμονοποίηση των αντίθετων απόψεων σαν «υπερεθνικιστικών», «ακροδεξιών», «παραληρημάτων» και τα συναφή, με σκοπό να καμφθούν οι εθνικές αντιστάσεις στην επιχείρηση κυριαρχίας των τουρκικών «αφηγήσεων».
Σε αντίθεση δε με την Κίνα και τους αντιπάλους της, η Τουρκία υποστηρίζεται αντικειμενικά από ένα εγχώριο μηχανισμό άσκησης επιρροής στην ελληνική κοινή γνώμη, ο οποίος έχει στην πράξη ταυτιστεί με τις τουρκικές επεκτατικές «αφηγήσεις» και ως εκ τούτου αντικειμενικά λειτουργεί σαν Δούρειος Ίππος. Ουσιαστικά προσπαθεί να τις επιβάλλει στους Έλληνες και στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, μέσω της αυθαίρετης ανάγνωσης της πραγματικότητας, της ψυχολογικής βίας και της δαιμονοποίησης όσων αντιστέκονται.
Σε αυτόν το μηχανισμό συμμετέχουν διανοούμενοι, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι και πάσης φύσεως διαμορφωτές της κοινής γνώμης και φυσικά πολιτικοί, από όλο σχεδόν το εύρος του πολιτικού φάσματος. Και ενώ ο μηχανισμός αυτός έχει να επιδείξει εντυπωσιακές επιτυχίες επιρροής στο επίπεδο του πολιτικού συστήματος και των επιμέρους ελίτ, παραμένει ακραία μειοψηφικός στην κοινωνία. Αυτή η αποτυχία του, ωστόσο, δεν τον εμποδίζει να είναι συμπαγής, φανατισμένος, με μεγάλους πόρους και με πολύ ισχυρές προσβάσεις στους εγχώριους μηχανισμούς εξουσίας, αλλά και σε κέντρα του εξωτερικού.

Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ
Αν μέχρι σήμερα μπορούσαμε να δικαιολογούμε κάποια πράγματα λόγω αφέλειας, άγνοιας ή ιδεοληψιών, πλέον ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι και ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του ενώπιον της πραγματικότητας. Και η πραγματικότητα είναι, πως η Τουρκία ασκεί εναντίον μας μια πολυσχιδή επίθεση ολοκληρωτικού χαρακτήρα, η οποία αν στεφθεί με επιτυχία, η Ελλάδα θα πάψει να υφίσταται ως κανονική χώρα στο διεθνές σύστημα.
Δεν πρόκειται για υπερβολή. Όλες αυτές οι «συμβιβαστικές», «μετριοπαθείς» και «ρεαλιστικές» φωνές, μας καλούν να θέσουμε εαυτόν εκτός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου και να υποταχθούμε στο δίκαιο του (υποτιθέμενου) ισχυρότερου, δηλαδή της Τουρκίας. Φυσικά, όποια χώρα αποδεχθεί κάτι τέτοιο, παύει να υπάρχει στο διεθνή χάρτη ως ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος. Μετατρέπεται αυτομάτως σε προτεκτοράτο.
Είναι φυσικά δικαίωμα του καθενός να έχει όποιες απόψεις θέλει, ακόμα και αν οι απόψεις του αντικειμενικά βλάπτουν τη χώρα του. Όμως, οι πολιτικές ηγεσίες, η εκάστοτε κυβέρνηση και τα εκάστοτε κόμματα της αντιπολίτευσης βρίσκονται στη Βουλή, με αποστολή να υπερασπίζονται τα εθνικά συμφέροντα.
Οφείλουν, λοιπόν, να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους ενώπιον των πολιτών. Αν αποδέχονται ή έστω αν διαπραγματεύονται μεθοδεύσεις που καταφανώς πλήττουν την εθνική κυριαρχία, όπως προπαγανδίζει ο προαναφερθείς εγχώριος μηχανισμός, ο ελληνικός λαός δικαιούται να το γνωρίζει.

*Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευέλπιδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.