Η ετήσια έρευνα, η οποία βαθμολογεί την κατάσταση της Δημοκρατίας σε 167 χώρες βάσει πέντε παραγόντων -εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός, λειτουργία της κυβέρνησης, πολιτική συμμετοχή, πολιτική κουλτούρα και πολιτικές ελευθερίες- διαπιστώνει ότι μόλις το 8,4% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε πλήρη Δημοκρατία
Η ετήσια έρευνα, η οποία βαθμολογεί την κατάσταση της Δημοκρατίας σε 167 χώρες βάσει πέντε παραγόντων -εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός, λειτουργία της κυβέρνησης, πολιτική συμμετοχή, πολιτική κουλτούρα και πολιτικές ελευθερίες- διαπιστώνει ότι μόλις το 8,4% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε πλήρη Δημοκρατία
Το σκληρό της πρόσωπο απέναντι (και) στους δημοκρατικούς θεσμούς, δοκιμάζοντας τα όριά τους, φαίνεται πως άφησε η πανδημία του κορωνοϊού, όπως προκύπτει από τη φετινή έκθεση του Economist Intelligence Unit για την ποιότητα της Δημοκρατίας ανά τον κόσμο. Η ετήσια έρευνα, η οποία βαθμολογεί την κατάσταση της Δημοκρατίας σε 167 χώρες βάσει πέντε παραγόντων – εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός, λειτουργία της κυβέρνησης, πολιτική συμμετοχή, πολιτική κουλτούρα και πολιτικές ελευθερίες – διαπιστώνει ότι μόλις το 8,4% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε πλήρη Δημοκρατία, ενώ περισσότερο από το ένα τρίτο ζει κάτω από αυταρχικούς κανόνες. Η παγκόσμια βαθμολογία 5,37 στα 10 μάλιστα, είναι η χαμηλότερη που καταγράφεται από τότε που ξεκίνησε να διεξάγεται η έρευνα, το 2006.
ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑ 70% Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, οι δημοκρατικές ελευθερίες περιορίστηκαν κατά σχεδόν 70% σε παγκόσμιο επίπεδο το 2020 λόγω των περιορισμών που επιβλήθηκαν στο πλαίσιο της μάχης κατά της πανδημίας του κορωνοϊού. Η πανδημία οδήγησε σε μεγάλη υποχώρηση των δημοκρατικών ελευθερίων, τονίζεται. Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο, παρότι ιδιαίτερα οξυμένο σε χώρες της Αφρικής ή της Μέσης Ανατολής με αυταρχικά καθεστώτα, όμως η έρευνα υπογραμμίζει ότι «το πιο αξιοσημείωτο το 2020 ήταν ο περιορισμός των ατομικών ελευθεριών στις προηγμένες Δημοκρατίες». Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Γαλλία και η Πορτογαλία, οι οποίες υποβιβάστηκαν στην κατηγορία των «προβληματικών Δημοκρατιών». «Η εθελοντική εγκατάλειψη θεμελιωδών ελευθεριών από εκατομμύρια ανθρώπους ίσως να είναι ένα από τα πιο αξιοσημείωτα γεγονότα αυτής της πρωτόγνωρης χρονιάς, όμως δε μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το υψηλό ποσοστό αποδοχής των περιοριστικών μέτρων σημαίνει ότι οι πολίτες εκτιμούν λιγότερο την ελευθερία» σχολίασε η Τζόαν Χόεϊ, υπεύθυνη της έρευνας. «Απλώς εκτίμησαν, με βάση τα στοιχεία, ότι η αποφυγή θανάτων δικαιολογούσε την προσωρινή απώλεια της ελευθερίας» πρόσθεσε.
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΥΡΑΓΟΙ – Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Στις πρώτες θέσεις του καταλόγου, με τις χώρες με τις περισσότερες δημοκρατικές ελευθερίες, βρίσκονται η Νορβηγία, η Ισλανδία, η Σουηδία, η Νέα Ζηλανδία και ο Καναδάς. Στον αντίποδα, στην τελευταία θέση της κατάταξης είναι η Βόρεια Κορέα, μετά τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, τη Συρία και το Τσαντ. Η Ελλάδα κατατάσσεται 37η μεταξύ 167 ανεξάρτητων κρατών και περιοχών με βαθμολογία 7,39 στα 10. Την καλύτερη επίδοση αποσπά στην εκλογική διαδικασία και τον πλουραλισμό με 9,58. Στην πολιτική κουλτούρα βαθμολογείται με 7,5 και στις ελευθερίες των πολιτών με 8,53. Ωστόσο, στη λειτουργία της κυβέρνησης λαμβάνει μόλις 5,21 και στην πολιτική συμμετοχή 6,11.
SKYROS-21: Τι είδαν από ψηλά οι Γάλλοι πιλότοι των Rafale
«Από που βγαίνει το όνομα «SKYROS» της διεθνούς αποστολής σας;». «Μα…, από το δικό σας νησί φυσικά, τη Σκύρο!», είναι η απάντηση της Γαλλίδας αξιωματικού, που παρακολουθεί δίπλα μας τις εκδηλώσεις στην 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα (σ.σ. στις 4/2/2021). Είναι το στρατιωτικό αεροδρόμιο, όπου εδώ και δεκαετίες διαβιούν τα… «Γαλλάκια», όλα τα μαχητικά, δηλαδή, που από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 έχει αγοράσει η Ελλάδα από την αεροδιαστημική αυτή δύναμη και απαντούν αστραπιαία, όπως όλη η ελληνική Πολεμική Αεροπορία σε κάθε παραβίαση του εναέριου χώρου. Τη συζήτηση του συντάκτη του ΑΠΕ-ΜΠΕ Σωτήρη Κυριακίδη με τους Γάλλους πιλότους διακόπτουν μαζικές διελεύσεις μαχητικών Rafale και Mirage 2000-5, που άφησαν τους πολίτες άφωνους στην εκκίνηση της ημέρας, η οποία σχεδιάστηκε από ΥΕΘΑ, Α/ΓΕΕΘΑ και ΓΕΑ. Αμέσως μετά, απόλυτη ησυχία. Σε λίγα λεπτά θα έχουν προσγειωθεί στην ηλιόλουστη Τανάγρα όλα τα γαλλικά μαχητικά Rafale και ο καταγάλανος ουρανός θα γαληνέψει, ώστε να «ξεκουραστούν» λίγο τα συγκεκριμένα μαχητικά αεροσκάφη, που βρέθηκαν στη χώρα μας αφού είχαν ταξιδέψει από τη μια άκρη της Ευρασίας μέχρι την άλλη. Μία τιτάνια προσπάθεια που δε φαίνεται όμως να έχει ταράξει την ήρεμη φιγούρα της Γαλλίδας στρατιωτικού, η οποία θα συνεχίσει να εξηγεί, πώς μαζί με άλλους 169 συναδέλφους της από τις 20 Ιανουαρίου είχε βρεθεί, πριν την Ελλάδα, στην Ινδία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αίγυπτο. Οι Έλληνες, αλλά και οι Γάλλοι, είναι αεροπόροι μάχιμοι. Και αυτό ισχύει για πολύ λίγες αεροπορίες του πλανήτη. Για τους Έλληνες, πεδίο δραστηριότητας είναι κατά κανόνα οι ελληνικοί ουρανοί, για τους Γάλλους από την άλλη, είναι ο κόσμος όλος. Αυτό το μαρτυρά το πολυμελές κλιμάκιο της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας που ξεχώριζε εύκολα γύρω μας φορώντας στολές με στοιχεία παραλλαγής ερήμου. Οι χειριστές των μαχητικών μάλιστα κάπως… «ξένιζαν» ως εικόνα όταν έβγαιναν από το κόκπιτ με ένα ιδιότυπο για τα ελληνικά δεδομένα ανοιχτό καφέ χρώμα στολής, που παρέπεμπε θα έλεγε κανείς, στις ατελείωτες ερήμους του γαλλόφωνου Μαγκρέμπ. Άλλο ένα στοιχείο της νοοτροπίας μάχιμης δύναμης είναι το εξής: οι Γάλλοι πιλότοι, φέρουν εμφανώς στη στολή τους, μόνο το υπηρεσιακό τους «παρατσούκλι». Ένα επιπλέον μέτρο για την προστασία τους σε περίπτωση που, σε μία άτυχη στιγμή, βρεθούν στο έδαφος σε μία εχθρική περιοχή. Ευγενέστατοι και έτοιμοι να απαντήσουν, μέχρι εκεί που τούς επιτρέπεται, σε ερωτήσεις. Μετρούν τα λόγια τους, όπως μετρούν και τις κινήσεις τους, όταν βρίσκονται σε αποστολή, είναι όμως εδώ σε μια σπάνια ευκαιρία ανοιχτοί σε μια σύντομη συζήτηση.
Η ΕΥΡΑΣΙΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ Ο «Greg», ο Γάλλος πιλότος με ηρεμία, και βαθύ συναίσθημα ευγνωμοσύνης για τη φιλοξενία της Ελλάδας, στέκεται μπροστά στο γαλλικό μαχητικό αεροσκάφος των 95 εκατομμυρίων ευρώ και απαντά στις ερωτήσεις για την αποστολή «SKYROS» και την ολιγοήμερη παραμονή του στην Τανάγρα, έχοντας ήδη τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες πετάξει και σε άλλες τρεις χώρες. «Πόσο διαφορετικά ήταν από κει ψηλά να παρατηρείτε τη μορφολογία του εδάφους στις χώρες όπου βρισκόσασταν;», είναι η πρώτη ερώτηση μετά τις απαραίτητες συστάσεις. «Είναι πολύ διαφορετικές, συγκλονιστικές, οι τόσες εικόνες που αντικρίζουμε σε όλες αυτές τις χώρες», απαντά και αρχίζει να «ζωγραφίζει» με λόγια τα τοπία που αντίκρισε μέσα στο ιπτάμενο… γραφείο του. «Στην Ελλάδα κυριαρχεί το γαλάζιο. Το γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού, που συνδυάζεται όμως με πολύ ιδιαίτερο τρόπο με τα νησιά και τη μορφολογία του εδάφους στην ηπειρωτική χώρα. Είναι εντυπωσιακό, ξεχωριστό και πολύ όμορφο αυτό», θα τονίσει με έναν έτερο συνάδελφο του που συμμετέχει στη συζήτηση να προσθέτει σχολιάζοντας την πλούσια γεωμορφολογία της Ελλάδας, πως οι Γάλλοι ιπτάμενοι της Armée de l’Air et de l’Espace ενθουσιάστηκαν όταν είδαν «…ακόμη και βουνά με χιόνι!», κάτι που βίωσαν τις στιγμές που πετούσαν πάνω από τον Παρνασσό. Και οι δύο ιπτάμενοι θα συμφωνήσουν, πως μια ξεχωριστή στιγμή ήταν η πτήση τους πάνω από ελληνικό νησί της Σκύρου, από όπου πήρε και το όνομα η γιγαντιαία αυτή γαλλική διεθνής αποστολή. Και οι εικόνες από την Ινδία, την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τους αμέσως προηγούμενους σταθμούς; «Μεγάλες εκτάσεις ερήμου, μαγευτικό τοπίο και λίγα σημεία αναφοράς» στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, έρημος «αλλά και μία μοναδική εικόνα από πράσινο, φύση, νερό και ζωή από όπου περνούσε ο ποταμός Νείλος!» στην Αίγυπτο.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΜΕ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ «Την ελληνική φιλοξενία, εκτός δουλειάς, στο… έδαφος φαντάζομαι πως δεν καταφέρατε να την απολαύσετε όσο θα θέλατε», είναι το σχόλιο, το οποίο φέρνει κάποια απογοήτευση στο βλέμμα των χειριστών των Rafale, αφού και το 2021 είναι χρονιά περιορισμών στις μετακινήσεις και για τη γαλλική Πολεμική Αεροπορία, λόγω της πανδημίας. «Ναι, είναι αλήθεια πως δυστυχώς και στην Ελλάδα, όπως και στις υπόλοιπες χώρες όπου βρεθήκαμε, δεν καταφέραμε να δούμε τίποτα πέρα από τις βάσεις και τα ξενοδοχεία μας, εξαιτίας της Covid-19, παρόλα αυτά η φιλοξενία από τους συναδέλφους μας ήταν κάτι παραπάνω από εξαιρετική κατά τη διάρκεια της παρουσίας μας στην Ελλάδα», σχολιάζει ο «Greg». Διακόπτουμε απότομα τη συζήτηση, αφού στα αυτιά μας κυριαρχεί ένα εκκωφαντικό βουητό κινητήρων. Πίσω μας ο έτερος συνάδελφός του «Greg» ενεργοποιεί τους κινητήρες ενός γαλλικού μαχητικού που είχε προσγειωθεί κάπως μακριά μας. Ακολουθεί μια σύντομη τροχοδρόμηση και σιγά-σιγά ένα ακόμη θηριώδες διθέσιο Rafale ακινητοποιείται δίπλα μας. Κινητήρες σβήνουν και ακολουθεί ο επίλογος μιας επιτυχημένης αποστολής που παρακολουθούμε για λίγο μαζί με τον «Greg» και το συνάδελφο του: ανοίγει η καλύπτρα, ο πιλότος με πολλή προσοχή κατεβαίνει και το προσωπικό σε μία «χορογραφία» που γνωρίζει άριστα, ξεκινά τον έλεγχο κάθε χιλιοστού του μαχητικού. Είναι κρίσιμες στιγμές. Το περίπλοκο αυτό τεχνολογικό εργαλείο πολεμικών επιχειρήσεων έχει κόστος 90 εκατομμύρια ευρώ και για να συλλειτουργεί με ένα ανθρώπινο σώμα πρέπει να ελέγχεται σχολαστικά μετά από κάθε λεπτό πτήσης. Πίσω στη συζήτηση, η κουβέντα γυρνά στη Σκύρο και σε μια… αναπάντεχη γνώση: «Ξέρετε γνωρίζουμε γι’ αυτό το νησί σας, τη Σκύρο, γνωρίζουμε και για αυτά τα πολύ ενδιαφέροντα μικρά αλλά με τόση δύναμη αλογάκια που έχει το νησί…» προσθέτει ο συνομιλητής μας που αναφέρεται στο, διάσημο όπως φαίνεται, σκυριανό αλογάκι.
ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΣΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ «Ελλάδα-Γαλλία-Συμμαχία» είχε πει πριν λίγη ώρα ο πρέσβης μιας από τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης, Πατρίκ Μεζονάβ, στους παρευρισκόμενους στην Τανάγρα και όλα δείχνουν πως έπεται συνέχεια στη συνεργασία των κορυφαίων μετά από τις τόσες πρόσφατες διακρίσεις σε ασκήσεις του ΝΑΤΟ Ελλήνων πιλότων με Γάλλους συναδέρφους τους. «Ενδεχομένως δε θα είμαι ο ίδιος εδώ αλλά ως Αεροπορία θα επιστρέψουμε σύντομα, στα τέλη Απριλίου καλώς εχόντων των πραγμάτων» προσθέτει ο «Greg» που επαναλαμβάνει την επίσημη πληροφόρηση των ανωτέρων του όταν θα ερωτηθεί εάν θα ήθελε να πετάξει ξανά μαζί με τους συναδέρφους του της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στην Ελλάδα. Το τέλος της κουβέντας ξεφεύγει από τις πτήσεις και προσγειώνεται σε δύο τροχούς, αφού έχει και λίγο από… Ποδηλατικό Γύρο Γαλλίας (!) το αθλητικό event που οι Γάλλοι λατρεύουν όσο τίποτα. «Θα κερδίσει ο πρωταθλητής σας φέτος στο «Tour de France»;!» Στην τελευταία ερώτηση το βλέμμα του «Greg» φωτίζει και χαμογελά: «Μακάρι! Ελπίζω πως φέτος θα τα καταφέρει…» απαντά με ενθουσιασμό. Η συνεκπαίδευση στο πλαίσιο της διεθνούς γαλλικής αποστολής «SKYROS 2021» τελείωσε την Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου και εμείς με ένα au revoir ευχαριστήσαμε τον «Greg» για τη συζήτηση κοιτώντας ψηλά, αφού ένα ακόμη μαχητικό μόλις έχει απογειωθεί.
Μια εθνική μελέτη επιπολασμού, που κοστίζει όσο μια δημοσκόπηση, θα έδινε, σύμφωνα με τον καθηγητή, μια ξεκάθαρη εικόνα της πορείας του Covid-19 στη χώρα
Τις εγκληματικές παραλείψεις και αστοχίες της κυβερνητικής πολιτικής στην Ελλάδα, που απειλούν να τινάξουν στον αέρα το ασθμαίνον σύστημα υγείας και να δώσουν παράλληλα τη χαριστική βολή σε εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά, επεσήμανε ο καθηγητής Παθολογίας, Έρευνας και Πολιτικής Υγείας, Επιστημών Δεδομένων και Στατιστικής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, Ιωάννης Π.Α. Ιωαννίδης, κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο Κρήτη TV.
Σύμφωνα με τον ομογενή επιστήμονα, η Ελλάδα έχει ένα από τα σκληρότερα και πλέον αναποτελεσματικά lockdown ανά την υφήλιο, το οποίο όχι μόνο δεν αναχαιτίζει την πανδημία, αλλά αντιθέτως τη χειροτερεύει, παρά το γεγονός ότι βαθμολογείται με 80 στο δείκτη της Οξφόρδης (επιπέδου… Γουχάν!) αναφορικά με την αυστηρότητα των μέτρων.
«Έχουμε πάρει τη λάθος στράτα αν θεωρούμε ότι το lockdown είναι η συνταγή που θα μας λύσει τα προβλήματα. Είναι σα να λέμε ότι ξεκινάμε στην Ελλάδα έναν πόλεμο με την Τουρκία και αντί να υπερασπιστούμε το πέλαγος, τα νησιά και τους ανοιχτούς μας χώρους, κλειδωνόμαστε όλοι στην Ακρόπολη και περιμένουμε να λυθεί το πρόβλημα», σημείωσε εύστοχα και μέσα στο… πνεύμα των ελληνοτουρκικών.
«ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ «ΠΑΚΕΤΑΡΟΝΤΑΙ» ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ; ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ;»
Στη συνέχεια στηλίτευσε όλους εκείνους που βγαίνουν καθημερινά στα τηλεπαράθυρα και κουνούν το δάχτυλο στους απλούς πολίτες, επιρρίπτοντάς τους ευθύνες για την πορεία της πανδημίας στη χώρα μας: «Φταίνε οι απλοί άνθρωποι επειδή το κράτος δεν τους έχει δώσει τα στοιχειώδη για να τους προστατεύσει; Φταίνε αυτοί, επειδή ‘πακετάρονται’ στα μέσα μαζικής μεταφοράς; Φταίνε αυτοί επειδή δεν υπάρχουν υποδομές στα σχολεία; Φταίνε επειδή δεν υπάρχει τηλεργασία; Φταίνε αυτοί επειδή το κράτος τούς κλειδώνει μέσα από τις 6 για να κυκλοφορούν οι αστυνομικοί μόνο;» διερωτήθηκε, τονίζοντας πως η απαγόρευση κυκλοφορίας από το απόγευμα, με παράλληλη αύξηση περιπολιών αντί για αύξηση των τεστ, είναι μια αυτοκτονική κίνηση, που ουδεμία σχέση έχει με την επιστήμη.
Μια εθνική μελέτη επιπολασμού, που κοστίζει όσο μια δημοσκόπηση, θα έδινε, σύμφωνα με τον καθηγητή, μια ξεκάθαρη εικόνα της πορείας του Covid-19 στη χώρα. Όπως είπε, κατά τη διάρκεια του 2020 πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα συνολικά 65 δημοσκοπήσεις, όλες με θέμα ποια πολιτική παράταξη προτιμούν οι πολίτες.
«Χρειάζεται, λοιπόν, να γίνει κάτι αντίστοιχο και για κάτι που στοιχίζει χιλιάδες ανθρώπινες ζωές. Μας ενδιαφέρει μόνο ποιο κόμμα θα ψηφίσουν οι Έλληνες; Νομίζω, μας ενδιαφέρουν και οι ανθρώπινες ζωές…», υπογράμμισε, τονίζοντας πως η χώρα μας διαθέτει εξαιρετικούς επιστήμονες που θα μπορούσαν να συμβάλουν σε αυτή την προσπάθεια.
ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΑΚΕΙΑ
Αναφορικά με τα εμβόλια, ο δρ Ιωαννίδης τόνισε πως πρόκειται για σπουδαία όπλα στη φαρέτρα της ανθρωπότητας, τα οποία, ωστόσο, θα φτάσουν μετά τη… λήξη της μάχης. Τη δεδομένη χρονική στιγμή, λιγότερο από το 1% του πληθυσμού στην Ελλάδα έχει λάβει και τις δύο δόσεις του εμβολίου, ενώ το ποσοστό του μολυσμένου πληθυσμού κυμαίνεται από 6% έως 39%.
«Τα εμβόλια είναι χρήσιμα, δεν είναι πανάκεια. Πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε με σύνεση, προσεκτικά, γνωρίζοντας πού πηγαίνουμε. Αν δεν έχουμε σοβαρή επιδημιολογική επιτήρηση, δε μπορούμε να ξέρουμε πού πηγαίνουμε. Σας μιλώ ως επιδημιολόγος – χωρίς δεδομένα, είναι σα να βλέπετε έναν τενίστα χωρίς… ρακέτα του τένις».
Ολοκληρώνοντας τη συνέντευξη, ο διακεκριμένος γιατρός επεσήμανε για πολλοστή φορά πως η πανδημία του κορωνοϊού είναι μια πανδημία ανισοτήτων και τα μέτρα για την αντιμετώπισή της δημιουργούν πολλούς φτωχούς, εξαθλιωμένους, εξαγριωμένους και εκμαυλισμένους πολίτες.
Στις πρώτες θέσεις σε δημοσιεύσεις και διεθνή αναγνώριση επιστήμονες από τη χώρα μας που κάνουν καριέρα στο εξωτερικό | Η σύγκριση με όσους επέλεξαν να μείνουν στην Ελλάδα
Στις πρώτες θέσεις σε δημοσιεύσεις και διεθνή αναγνώριση επιστήμονες από τη χώρα μας που κάνουν καριέρα στο εξωτερικό | Η σύγκριση με όσους επέλεξαν να μείνουν στην Ελλάδα
Aν το άλφα της δημιουργικότητας ενός επιστήμονα βρίσκεται στα γονίδια του, το ωμέγα αναμφισβήτητα θα πρέπει να αναζητηθεί στο περιβάλλον εντός του οποίου λειτουργεί. Αν το περιβάλλον είναι καταπιεστικό και στερητικό, η θετική γονιδιακή προδιάθεση μπορεί ποτέ να μην εκφρασθεί.
Στην Ελλάδα, το πανεπιστημιακό περιβάλλον τα τελευταία χρόνια δεν ήταν ιδιαίτερα δημιουργικό, κυρίως λόγω των περικοπών στα κονδύλια για έρευνα, την οποία επέβαλλαν οι καθοδηγούμενες από τις Βρυξέλλες καταστροφικές «μνημονιακές» πολιτικές των κυβερνήσεων που ασκούσαν την εξουσία.
Από την άλλη, δε βοηθούσε το κλίμα και η οξεία πολιτικοποίηση θεμάτων, όπως η αστυνομική φρούρηση των σχολών, η δυνατότητα λειτουργίας ιδιωτικών πανεπιστημίων κ.λπ. – δηλαδή θέματα που προ καιρού έχουν λυθεί σε άλλες χώρες.
Όλοι αυτοί οι λόγοι προκάλεσαν τα τελευταία χρόνια μια σημαντική φυγή εγκεφάλων από την Ελλάδα -το λεγόμενο «brain drain»- προς μέρη όπου το μαθησιακό και ερευνητικό περιβάλλον είναι πιο δημιουργικό. Και τα αποτελέσματα ήταν τα αναμενόμενα. Στο νέο περιβάλλον η δημιουργικότητα άνθισε.
Σε μια επιστημονική τους μελέτη (Comprehensive mapping of local and diaspora scientists: a database and analysis of 63951 Greek scientists) που δημοσιεύτηκε στο bioRxiv (καταxωρητής επιστημονικών προδημοσιεύσεων και εκδίδεται από το Cold Spring Harbor Laboratories) οι ερευνητές John P.A. Ioannidis, Chara Koutsioumpa, Angeliki Vakka, Georgios Agoranos, Chrysanthi Mantsiou, Maria Kyriaki Drekolia, Nikos Avramidis, Despina G. Contopoulos-Ioannidis, Konstantinos Drosatos, Jeroen Baas μελέτησαν τις συγκριτικές επιστημονικές επιδόσεις 63.951 Ελλήνων επιστημόνων, εκ των οποίων 35.116 δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και οι υπόλοιποι στο εξωτερικό (προϋπόθεση συμμετοχής ο κάθε επιστήμονας του δείγματος να έχει δημοσιεύσει 5 τουλάχιστον πλήρη επιστημονικά άρθρα).
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ενώ ο αριθμός των δημοσιεύσεων των επιστημόνων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα ήταν περίπου ο ίδιος με αυτό των Ελλήνων του εξωτερικού, η ποιότητα ήταν διαφορετική. Οι δημοσιεύσεις των Ελλήνων του εξωτερικού προκαλούσαν περισσότερες αναφορές σε διεθνή επιστημονικά έντυπα και αξιολογούντο κατά μέσο όρο ως «υψηλότερου επιπέδου» σε σχέση με τα δημοσιεύματα των Ελλήνων του εσωτερικού.
Μεταξύ των Ελλήνων επιστημόνων που βρίσκονται μεταξύ του κορυφαίου 0,1% του επιστημονικού τους πεδίου διεθνώς (διαιρώντας την επιστήμη σε 174 πεδία), το 86% αποτελείται από Έλληνες του εξωτερικού (96 Έλληνες εξωτερικού έναντι 15 Ελλήνων του εσωτερικού). Μεταξύ του κορυφαίου 0,5% είναι 348 έναντι 89, μεταξύ του κορυφαίου 1% είναι 648 έναντι 250 και μεταξύ του κορυφαίου 5% είναι 2.438 έναντι 1.724.
Σύμφωνα με την έρευνα, 32 Έλληνες επιστήμονες είναι μέσα στους κορυφαίους 15 στον κόσμο σε απήχηση στο επιστημονικό τους πεδίο, αλλά 30 από αυτούς (94%) είναι στο εξωτερικό. Έξι είναι πρώτοι ή δεύτεροι στον κόσμο στο πεδίο τους, αλλά και οι 6 βρίσκονται στο εξωτερικό. Οι Έλληνες που είναι στη χώρα μας, έχουν ισχυρή παρουσία στο κορυφαίο 20% των επιστημόνων ως προς απήχηση, αλλά σε πολύ υψηλές θέσεις βρίσκονται σχεδόν αποκλειστικά Έλληνες που είναι στο εξωτερικό.
Στη συνολική κατάταξη που στηρίζεται σε δεδομένα από τη βάση Scopus που περιλαμβάνει περίπου 8 εκατομμύρια επιστήμονες από όλα τα επιστημονικά πεδία, οι κορυφαίοι 8 μεταξύ των Ελλήνων επιστημόνων είναι όλοι σχεδόν Έλληνες του εξωτερικού. Αυτοί είναι:
Ο επιδημιολόγος Ιωάννης Ιωαννίδης στo Stanford (θέση 33), Παύλος Αλιβιζάτος στο Berkeley (θέση 42), Νικόλαος Πέππας στο University of Texas Austin (θέση 177), Γεώργιος Χρούσος ομότιμος στο ΕΚΠΑ (θέση 202), Φαίδων Αβούρης στην IBM (θέση 362), Κυριάκος Νικολάου στο Rice (θέση 380), Μερκούρης Κανατζίδης στο Northwestern (θέση 401), Κύπρος Νικολαΐδης στο King’s College (θέση 415).
Έρευνες όπως αυτή, αποκαλύπτουν το τεράστιο «ευκαιριακό κόστος» που είχε η μνημονιακή πολιτική λιτότητας που ακολούθησαν τα δύο μεγάλα κόμματα, όσον αφορά την ανυπολόγιστη απώλεια σε ανθρώπινο επιστημονικό «software» που προκάλεσε στη χώρα η φυγή των εγκεφάλων.
Το οποίο η κυβέρνηση -όπως και η προηγούμενη- ελπίζει να αναπληρώσει, πουλώντας άδειες παραμονής στους διεθνείς λουμπενολιγάρχες!
Η χρήση αυτοματοποιημένων εργαλείων που επιτρέπουν τη μαζική παρακολούθηση των χρηστών των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
Η χρήση αυτοματοποιημένων εργαλείων που επιτρέπουν τη μαζική παρακολούθηση των χρηστών των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει έκθεση της οργάνωσης Freedom on the Net (Ελευθερία στο Διαδίκτυο) η οποία προειδοποιεί ότι εννέα στους δέκα χρήστες των κοινωνικών μέσων είναι υπό παρακολούθηση στο διαδίκτυο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΛΑΝΗΣ
Σύμφωνα με την έκθεση, η παρακολούθηση αυτή στο παρελθόν απαιτούσε τη χρήση εκατοντάδων αναλυτών, αλλά στις μέρες μας είναι πλέον αυτοματοποιημένη. Η χρήση αυτών των αυτοματοποιημένων μεθόδων επιτρέπει την παρακολούθηση δισεκατομμυρίων λογαριασμών σε πραγματικό χρόνο. Η έκθεση αναφέρει, ότι η παρακολούθηση των χρηστών του Διαδικτύου είναι πιο διαδεδομένη στην Κίνα, τη Ρωσία, τις χώρες της Μέσης Ανατολής, την Αφρική και τη Νοτιοανατολική Ασία, αλλά αναφέρει επίσης παραδείγματα παρακολούθησης στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, καθώς και την ανάπτυξη εργαλείων με κονδύλια των δυτικών κυβερνήσεων, που στη συνέχεια καταλήγουν στα χέρια ολοκληρωτικών καθεστώτων. Τον τελευταίο καιρό έχει ασκηθεί μεγάλη πίεση σε πλατφόρμες, όπως το Facebook και το Twitter, ώστε να παρακολουθούν και να αφαιρούν περιεχόμενο που σχετίζεται με τη διασπορά ψευδών ειδήσεων και μηνύματα που προωθούν τη βία και το μίσος. Όμως αυτή η παθητική παρακολούθηση – λογοκρισία καταλήγει πολύ συχνά στο να γίνεται ενεργή με χιλιάδες χρήστες να στοχοποιούνται και τα μηνύματα τους να καταγράφονται σε ειδικές βάσεις δεδομένων. Πολύ συχνά, κυβερνητικές υπηρεσίες δικαιολογούν την παρακολούθηση των χρηστών, με το επιχείρημα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας και τη δίωξη του λαθρεμπορίου ναρκωτικών, της παιδικής κακοποίησης, της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, καταπατώντας σε πολλές περιπτώσεις το δικαίωμα των χρηστών για το απόρρητο της ιδιωτικής τους ζωής. Τα επιχειρήματα αυτά σε αρκετές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται σαν παραπέτασμα καπνού, ώστε να παρακολουθούνται οι δραστηριότητες των χρηστών που παίρνουν μέρος σε αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Σύμφωνα με την έκθεση, το σκάνδαλο με την Cambridge Analytica έφερε στο φως την ωμή αλήθεια για την απόλυτη ανυπαρξία ασφαλείας, όσον αφορά στα προσωπικά δεδομένα των χρηστών των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Πολλά από τα νέα εργαλεία χρησιμοποιούνται για να «χαρτογραφήσουν» τις σχέσεις μεταξύ των χρηστών και να συλλέξουν πληροφορίες για τις ιδέες τους, τις πολιτικές τους τοποθετήσεις, αλλά και τις μετακινήσεις τους. Η έκθεση υποστηρίζει ότι το 89% των παγκόσμιων χρηστών του διαδικτύου παρακολουθείται ενεργά – περίπου 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Σχετικά με την παρακολούθηση των πολιτών, η Κίνα κατέχει τα πρωτεία. Ωστόσο, από τις 65 χώρες που καλύπτει η έκθεση, υπάρχουν άλλες 39 εκτός από την Κίνα που έχουν θέσει σε εφαρμογή προηγμένα προγράμματα παρακολούθησης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Όπως αναφέρεται στην έκθεση, οι χρήστες των κοινωνικών μέσων θα πρέπει να γνωρίζουν ότι πιθανόν οι λογαριασμοί τους να παρακολουθούνται από κυβερνητικές υπηρεσίες.
The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 15-05 published February 12th 2021. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Greek Canadian News: Ta NEA February 12th, 2021. Volume 15 Number 05
«Φως» στις ποινικές αδικίες στον Καναδά
Απαλλάχθηκε από όλες τις κατηγορίες ο Mamadi Fara Camara για επίθεση κατά αστυνομικού
Η πρόσφατη αθώωση του κατοίκου της περιοχής Παρκ-Εξτένσιον, Mamadi Fara Camara, από την κατηγορία ότι έδειρε με λοστό αστυνομικό, άρπαξε το όπλο του και πυροβόλησε προς το μέρος του, φέρνουν φως στοιχεία ατόμων που δικάστηκαν αδίκως για ποινικά αδικήματα που δεν έκαναν.
«ΑΘΩΟΣ Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ» ΛΟΓΩ ΒΙΝΤΕΟ
Σε μια απροσδόκητη σειρά γεγονότων, ο Camara, που ήταν ύποπτος για αφοπλισμό και χτύπημα αστυνομικού την περασμένη εβδομάδα, απελευθερώθηκε από όλες τις κατηγορίες στο δικαστήριο του Μόντρεαλ.
Το απόγευμα της Τετάρτης 3 Φεβρουαρίου, κατά την ακρόαση της υπόθεσής του, η εισαγγελία ανακοίνωσε ότι είχε λάβει νέα αποδεικτικά στοιχεία, ένα βίντεο που θα μπορούσε «να επηρεάσει» κατά τη διάρκεια της ακρόασης, χωρίς να αποκαλύψει περισσότερα. Αυτά τα νέα στοιχεία άλλαξαν εντελώς την κατάσταση, προκαλώντας την άμεση απελευθέρωσή του από τη δικαστή Karine Giguère.
Το βίντεο που έλαβε το δικαστήριο και που προσκόμισαν επιθεωρητές της αστυνομίας, προερχόταν από κάμερα του υπουργείου Μεταφορών που επιβλέπει την κυκλοφορία στην περιοχή. Στο βίντεο φαινόταν αρκετά καθαρά ότι δεν ήταν ο Camara ο δράστης αλλά κάποιος άλλος.
Ο 31χρονος Camara είχε κατηγορηθεί για απόπειρα δολοφονίας του αστυνομικού. Η σύλληψή του προφανώς έγινε, όταν εντοπίστηκε ότι ήταν αυτός που ειδοποίησε το κέντρο 911 για το συμβάν. Η αστυνομία πίστευε ότι το έκανε για να… παραπλανήσει τις αρχές και να καλύψει την ενοχή του!
ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ
Το περιστατικό συνέβη περίπου στις 16:00 το απόγευμα της Πέμπτης 28 Ιανουαρίου. Ο αστυνομικός – ειδικός στις παραβιάσεις της κυκλοφορίας – σταμάτησε ένα αυτοκίνητο στο 900 Crémazie όπου ο οδηγός μιλούσε στο κινητό του. Σύμφωνα με τις πρώτες αναφορές, ο οδηγός επιτέθηκε στον αστυνομικό με κάποιο είδος μεταλλικού αντικειμένου, τον αφόπλισε με κάποιο τρόπο, πήρε το όπλο του και τον πυροβόλησε, καθώς ο αστυνομικός γεμάτος αίματα έτρεχε για να δραπετεύσει.
ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ
Η κυβέρνηση του Κεμπέκ σκοπεύει να ξεκινήσει μια ανεξάρτητη έρευνα, για τη σύλληψη και στη συνέχεια την κράτηση για έξι ημέρες του Mamadi Fara Camara. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Simon Jolin-Barrette, συνεχάρη στην ομιλία του στη βουλή τους εισαγγελείς της Διεύθυνσης Ποινικών και Ποινικών Εισαγγελέων για την έγκαιρη δουλειά που έκαναν για την υπόθεση.
«ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ»
Πολλές οργανώσεις που μάχονται για τα δικαιώματα και την προστασία των ατόμων κάθε φυλής, πιστεύουν ότι η σύλληψη του Camara είναι απλώς «συστημικός ρατσισμός».
«Αναρωτιόμαστε: αν ήταν ένας λευκός, όλα αυτά θα είχαν συμβεί;» δήλωσε ο Max Stanley Bazin πρόεδρος του Οργανισμού Μαύρων του Κεμπέκ. «Χρησίμευσε ως ο ιδανικός ένοχος, μόνο και μόνο επειδή είναι μαύρος και ήταν εκεί», τόνισε ο κ. Stanley Bazin.
Το ίδιο πιστεύει και η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ελευθεριών του Κεμπέκ.
«Όποιος πιστεύει ότι έχει υποστεί διακρίσεις βάσει ενός από τους 14 λόγους που προβλέπονται στο Χάρτη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ελευθεριών, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας για να υποβάλει καταγγελία», δήλωσε ο εκπρόσωπος Meissoon Azzaria.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΔΡΑΣΤΗ
Το μεσημέρι της Πέμπτης 4 Φεβρουαρίου, ο διοικητής της Αστυνομίας του Μόντρεαλ, Sylvain Caron, έστειλε δελτίου Τύπου όσον αφορά την υπόθεση, αναφέροντας ότι «το γεγονός που έλαβε χώρα στις 28 Ιανουαρίου είναι εξαιρετικά περίπλοκο και ανακριτές της αστυνομίας εργάζονται για να διευκρινίσουν τι συνέβη».
Ο διοικητής της αστυνομίας τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι «οι υπό εξέταση εικόνες βίντεο δεν είναι από μόνες τους απαλλακτικές. Επί του παρόντος, ο συνδυασμός όλων των αποδεικτικών στοιχείων μας επιτρέπει να εξετάσουμε την παρουσία ενός επιπλέον ατόμου στη σκηνή του συμβάντος τη νύχτα του εγκλήματος».
ΟΥΤΕ Ο ΠΡΩΤΟΣ, ΟΥΤΕ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ
Η άδικη ενοχή και φυλάκιση του Camara, δεν είναι φαινόμενο. Σε όλες τις χώρες, χιλιάδες είναι τα περιστατικά όπου στη φυλακή μπαίνουν αθώοι για ποινικά αδικήματα που δεν έκαναν αλλά και που δε μπορούν να αποδείξουν την αθωότητα τους. Σε ορισμένες χώρες δε, αν το ίδιο περιστατικό συνέβαινε, σίγουρα τώρα ο 31χρονος Camara θα βρισκόταν νεκρός, με το σώμα του γεμάτο… τρύπες από σφαίρες αστυνομικών. Αυτό θα γινόταν ακόμα και στις Ηνωμένες Πολιτείες, που πολύ εύκολα πυροβολούν κάθε ύποπτο.
Όμως υποθέσεις σαν αυτή, δεν είναι και λίγες που διαδραματίζονται ετησίως στον Καναδά.
Σύμφωνα με στοιχεία των δικαστικών αρχών, περίπου 872 άτομα δικάζονται αδίκως κάθε χρόνο για ποινικά αδικήματα στον Καναδά. Στην επαρχία του Οντάριο δικάζονται και φυλακίζονται 118 αθώοι και στο Κεμπέκ 62. Από αυτά τα άτομα, 163 δικαιούνται χρηματική αποζημίωση από τις αστυνομικές αρχές που προέβησαν σε εσφαλμένες κατηγορίες. Μελέτη από ειδικούς και ποινικολόγους προσθέτει, ότι είναι άγνωστο πόσα άτομα βρίσκονται άδικα στη φυλακή, διότι δεν κατάφεραν να αποδείξουν την αθωότητά τους.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 0,5% έως το 1% όλων των φυλακισμένων, έχουν καταδικαστεί κατά λάθος.
Σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας Καναδά, το 2010 υπήρχαν 403.340 ποινικές υποθέσεις που αποφασίστηκαν από τα καναδικά δικαστήρια. Από αυτές τις περιπτώσεις, 262.616 κατέληξαν σε πορίσματα ενοχής, 122.807 περιλάμβαναν υποθέσεις που αποσύρθηκαν, απορρίφθηκαν ή απαλλάχτηκαν κατά την προκαταρκτική έρευνα και 13.059 υποθέσεις ήταν αθωώσεις στη δίκη.
Πέρσι την άνοιξη, ο υπουργός Δικαιοσύνης του Καναδά, David Lametti, ανέφερε τη μελλοντική δημιουργία ειδικής επιτροπής, που θα εξετάζει ποινικές υποθέσεις με προοπτικές αθώωσης. Παρόμοιες επιτροπές υπάρχουν και σε άλλα κράτη. Η ομάδα εργασίας περιλαμβάνει τον David Milgaard, ο οποίος πέρασε 23 χρόνια στη φυλακή για δολοφονία που δεν διέπραξε.
Ενώ ο υπουργός Lametti είχε υπηρετήσει ως νομικός υπάλληλος στον πρώην δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου Peter Cory, ο οποίος πριν από δύο δεκαετίες οδήγησε δημόσια έρευνα στη Μανιτόμπα για την υπόθεση Thomas Sophonow. Ο Sophonow δικάστηκε τρεις φορές και καταδικάστηκε κατά λάθος δύο φορές για τη δολοφονία ενός εφήβου. Επίσης, ο Lametti είχε χειριστεί την υπόθεση τού Glen Assoun, στη Νέα Σκοτία, που πέρασε 17 χρόνια στη φυλακή, αφού καταδικάστηκε εσφαλμένα για δολοφονία.
Μορφή χιονοστιβάδας παίρνουν πλέον οι καταγγελίες για σωματική, σεξουαλική και λεκτική κακοποίηση στο χώρο του αθλητισμού και του θεάματος στην Ελλάδα.
Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε η αποκάλυψη της χρυσής Ολυμπιονίκη, Σοφίας Μπεκατώρου, για σεξουαλική βία που υπέστη από τον προπονητή της Αριστείδη Αδαμόπουλο πριν 20 χρόνια.
Δεν άργησαν να έρθουν στο φως της δημοσιότητας σκανδαλιστικές μαρτυρίες επώνυμων καλλιτεχνών, για τον ηθοποιό – σκηνοθέτη, Γιώργο Κιμούλη, για εξευτελιστική μεταχείριση, τον επίσης ηθοποιό – σκηνοθέτη, Κώστα Σπυρόπουλο, για ανάρμοστη σεξουαλική συμπεριφορά, τον παραγωγό Κώστα Ζάπα, για σεξουαλική παρενόχληση και έπεται συνέχεια…
Οι εν λόγω καταγγελίες φέρνουν ξανά στην επικαιρότητα ένα θέμα, που επί χρόνια απασχολεί ένα μεγάλο μέρος του γυναικείου κυρίως πληθυσμού.
Πρόσφατη έρευνα της ActionAid έδειξε ότι οι ελληνίδες σε ποσοστό 85% πέφτουν θύματα κακοποίησης, ενώ παγκοσμίως μία στις τρεις γυναίκες υποβάλλεται σε σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία. Στον Καναδά, μία στις τρείς γυναίκες βιώνουν κάποια μορφή βίας ή ανάρμοστης σεξουαλικής συμπεριφοράς.
Το πρόβλημα ωστόσο δεν περιορίζεται αποκλειστικά στο φύλο. Ευρήματα πανευρωπαϊκής έρευνας αποκαλύπτουν, ότι τρείς στους δέκα έλληνες κακοποιούνται σωματικά από τη γυναίκα τους, ενώ επτά στους δέκα πέφτουν θύματα ψυχολογικής βίας. Συγκεκριμένα, η οργάνωση Domestic Violence in Europe διεξήγαγε έρευνα σε Ελλάδα, Βρετανία, Βέλγιο, Ουγγαρία, Σουηδία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ισπανία, και από αυτή προκύπτει πως πάνω από 7 στους 10 έλληνες έχουν πέσει θύματα κάποιας μορφής κακοποίησης. Στον Καναδά, το 35% των ανδρών δηλώνουν θύματα σεξουαλικής ή άλλου είδους επιθετικότητας. Η παρενόχληση των ανδρών στον εργασιακό χώρο άλλωστε είναι σύνηθες φαινόμενο.
Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Canadian Press, ποσοστό 59% ανάμεσα στους ομοφυλόφιλους δηλώνουν θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης ή κακοποίησης.
Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι τα πορίσματα των συγκεκριμένων ερευνών δε διαφέρουν από φύλο σε φύλο. Στο δυτικό κόσμο μάλιστα, το ποσοστό των παρενοχλημένων ανδρών και ομοφυλόφιλων είναι κατά τι υψηλότερο από εκείνο του λεγόμενου ασθενούς φύλου. Ωστόσο, δυσκολεύονται να μιλήσουν για την εμπειρία τους από φόβο επικριτικότητας από τους άλλους, κυρίως τους άντρες, και ακόμη φοβούνται ότι δε θα τους πιστέψουν, ότι θα τους στιγματίσουν ως ανώμαλους, ότι θα τους κατηγορήσουν ότι το προκάλεσαν επειδή ενδεχομένως είναι γκέι και ότι θα τους δουν ως αδύναμους.
Ειδικά ένας ομοφυλόφιλος, που κακοποιήθηκε σεξουαλικά ως παιδί, μπορεί να βλέπει την κακοποίηση ως «τιμωρία» για τον ομόφυλο προσανατολισμό του, το χειρότερο μάλιστα να ταυτίζει τον ομόφυλο προσανατολισμό με το τραύμα, όπως και τη σεξουαλικότητά του με τη βία, την απαξίωση.
Δεν είναι τέλος, λίγες οι γυναίκες που κακοποιούν σεξουαλικά νεαρά αγόρια, φαινόμενο ακόμη πιο αποσιωπημένο και παρεξηγημένο, αφού τότε το αγόρι θα θεωρηθεί «προνομιούχο» που το «μύησαν νωρίς στο σεξ». Όμως, η κακοποίηση παραμένει πάντα κακοποίηση και είναι ιδιαίτερα τραυματική για όλους.
Στο πλευρό της Σοφίας Μπεκατώρου και εμείς λοιπόν. Της κάθε γυναίκας και του κάθε άνδρα. Καμία μόνη της, κανένας μόνος του…
Αν υπάρχει ένα ακαταμάχητο τεκμήριο της παρακμής μας των σημερινών Ελλήνων, δεν είναι η ολοκληρωτική οικονομική χρεοκοπία του κωμικού μας κρατιδίου, ούτε η ανίατη, μικροπρεπέστατη συμφεροντολαγνεία όσων διαχειρίζονται την εξουσία και όσων τη διεκδικούν.
Χρήστος Γιανναράς*
Δεν είναι η κατακόρυφη πτώση επιπέδου τής κατά κεφαλήν καλλιέργειας, μέσα σε ελάχιστα χρόνια, ο εξωφρενικός πρωτογονισμός της δημόσιας «πληροφόρησης» και «ψυχαγωγίας», η ανυποληψία του σχολείου, ο ιλιγγιώδης εκπεσμός των πανεπιστημίων. Δεν είναι ο αδίστακτος σε αναισχυντία αμοραλισμός, η διαστροφή ως «δικαίωμα», η αρνησιπατρία ως κορδακισμός, η ατιμία ως προϊόν. Ούτε είναι το ξέφρενο ξεπούλημα κάθε στοιχείου κοινωνικής περιουσίας – οδικών δικτύων, λιμανιών, αεροδρομίων, σιδηροδρόμων, ηλεκτροδότησης, τηλεπικοινωνιών, υποδομών τουρισμού – δεν απομένει τίποτε από αυτά και από ανάλογα απειράριθμα «τζιβαϊρικά πολυτίμητα». Το εφιαλτικότερο τεκμήριο παραίτησής μας των Ελλήνων από τη μετοχή στην Ιστορία είναι ότι παρακάμψαμε απεγνωσμένες προειδοποιήσεις για τον επερχόμενο εφιάλτη του ιστορικού μας τέλους. Ποιος από τους επαγγελματίες της εξουσίας έδειξε ποτέ ότι γνωρίζει και παίρνει στα σοβαρά τις εκκλήσεις για πολιτική εντιμότητα, ανιδιοτέλεια και σωφροσύνη, που κατέθεταν οι Νέστορες του δημόσιου βίου; Σύμβολα ελληνοπρέπειας και χαρισματικής ωριμότητας, ο Σεφέρης, ο Ελύτης, ο Πικιώνης, ο Θεοτοκάς, ο Λορεντζάτος, ο Τσαρούχης, ο Μάνος Χατζιδάκις και όσοι ανάλογοι. Δεν έχει ακουστεί ένας πολιτικός (ένας, για δείγμα) να δείξει ότι τους πρόσεξε ή, τουλάχιστον, ότι έχει διαβάσει τον μάλλον κορυφαίο της διαγνωστικής οξυδέρκειας που γνώρισε στις μέρες μας η ελληνική κοινωνία: τον Παναγιώτη Κονδύλη. Θα περίμενε κανείς, όσοι φιλοδοξούν σήμερα να ασκήσουν πολιτική στην Ελλάδα, να κυκλοφορούν έχοντας παραμάσχαλα τη «Θεωρία πολέμου» του Κονδύλη και έχοντας αποστηθίσει, τουλάχιστον, το «Επίμετρο: Γεωπολιτικές και στρατηγικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου». Το 1997 εκδεδομένο το βιβλίο, και μέσα σε δεκαπέντε μόλις χρόνια, οι προβλέψεις του επαληθεύονται με απίστευτη ακρίβεια.
Έγραφε: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση (και πάντως τα ισχυρότερα μέλη της), μη μπορώντας να δώσει στην Τουρκία όλα όσα επιθυμεί, θα επιδιώκει να την κατευνάσει με ελληνικά έξοδα, πιέζοντας δηλαδή την Ελλάδα να δεχθεί τις τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο και στην Κύπρο… Θα δούμε μια ακόμη από τις τραγικές ειρωνείες, τις οποίες τόσο συνηθίζει η Ιστορία: Ενώ δηλαδή η Ελλάδα προσανατολίστηκε ψυχή τε και σώματι στην Ευρώπη για να διασφαλισθεί από τον τουρκικό κίνδυνο, ακριβώς ο ευρωπαϊκός της προσανατολισμός θα μεταβληθεί σε όργανο de facto μετατροπής της σε δορυφόρο της Τουρκίας».ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΠΡΩΤΗ, επαληθευμένη εκπληκτικά. «Δεν αποκλείεται η ελληνική πλευρά… να αρχίσει κάποτε να θεωρεί και η ίδια τις υποχωρήσεις έναντι της Τουρκίας ως αυτονόητο μέρος και καθήκον του “εξευρωπαϊσμού” της – αφού μάλιστα οι “πολιτισμένοι άνθρωποι” που έχουν ξεπεράσει τους “εθνικιστικούς αταβισμούς”, δεν ξεκινούν πολέμους… για κυριαρχικά δικαιώματα»!ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ, ψηλαφητά επαληθευμένη. «Η ελληνική πλευρά πρέπει να κατανοήσει έμπρακτα ότι… οι σύμμαχοι αξίζουν για σένα τόσο, όσο αξίζεις εσύ γι’ αυτούς. Καμιά συμμαχία και καμιά προστασία δεν κατασφαλίζει, όποιον βρίσκεται μαζί της σε σχέση μονομερούς εξάρτησης. Τα “δίκαια” της Ελλάδας δεν εντυπωσιάζουν κανέναν, όσο πίσω τους βρίσκεται ένας παρίας με διαρκώς απλωμένο το χέρι, κάποιος που ζει από δάνεια, επιδοτήσεις και “προγράμματα στήριξης”».ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ – ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΤΡΙΤΗ, ανατριχιαστικά ρεαλιστική. «Σε ορισμένους κρίσιμους τομείς, όπως ο δημογραφικός, το παιχνίδι, ξέρουμε από τώρα ότι είναι χαμένο… Η Ελλάδα μεταβάλλεται σταθερά σε χώρα με περιορισμένα κυριαρχικά δικαιώματα… αποδεικνύοντας πόσο είναι πιθανό να μετατραπεί σε δορυφόρο της Τουρκίας, ακριβώς μέσω του “ευρωπαϊκού δρόμου”… Στο βαθμό όπου η Ελλάδα θα καθίσταται, ανεπαίσθητα, γεωπολιτικός δορυφόρος της Τουρκίας, ο κίνδυνος πολέμου θα απομακρύνεται, οι ψευδαισθήσεις θα αβγατίζουν και η παράλυση θα γίνεται ακόμα ηδονικότερη, εφόσον η υποχωρητικότητα θα αμείβεται με αμερικανικούς και ευρωπαϊκούς επαίνους, που τους χρειάζεται κατεπειγόντως ο εκσυγχρονιζόμενος Βαλκάνιος – αρκεί να χρηματοδοτείται ο παρασιτικός καταναλωτισμός».ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ, επαληθευμένη χειροπιαστά. «Την κάμψη της ελληνικής αντίστασης κάτω από την πίεση του υπέρτερου τουρκικού δυναμικού, οι Έλληνες θα συνηθίσουν σιγά-σιγά να την ονομάζουν “πολιτισμένη συμπεριφορά”, “υπέρβαση του εθνικισμού”, “εξευρωπαϊσμό”… Το σημερινό δίλημμα είναι αντικειμενικά τρομακτικό και ψυχολογικά αφόρητο: η ειρήνη σημαίνει για την Ελλάδα δορυφοριοποίηση και ο πόλεμος σημαίνει συντριβή. Η υπέρβαση του διλήμματος αυτού… απαιτεί την επιτέλεση ηράκλειου άθλου, για τον οποίο η ελληνική κοινωνία, έτσι όπως είναι, δε διαθέτει τα κότσια. Οι μετριότητες, υπομετριότητες και ανθυπομετριότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους… Βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας». ΠΕΜΠΤΗ ΠΡΟΓΝΩΣΗ αυτή, και τελεσίγραφο. Τι μπορεί να προσφέρει οποιοσδήποτε δημόσιος λόγος, όταν δεκαπέντε χρόνια μετά από ένα τέτοιο κείμενο, οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα εξακολουθούν να στελεχώνονται με τη λογική της συλλογικής ευφραντικής ασχετοσύνης;
