Του Δημήτρη Ηλία

Μια νέα έρευνα από τον οργανισμό Restaurants Canada αποκάλυψε ότι τα περισσότερα εστιατόρια στο Κεμπέκ ενδέχεται να μην έχουν αρκετή ταμειακή ροή για να ανοίξουν ξανά επιτυχώς τις πόρτες τους.
Τα νέα είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά για την παροικία μας, καθώς ένας μεγάλος αριθμός ιδιοκτητών είναι Ελληνικής καταγωγής και η βιομηχανία της εστίασης στενά συνδεδεμένη με το Ελληνικό στοιχείο.
Καθώς η επαρχία προχωρά με την άρση μέτρων έκτακτης ανάγκης, τα εστιατόρια θα χρειαστούν περισσότερη υποστήριξη, ώστε να παραμείνουν βιώσιμα μέχρι να ανακάμψουν πλήρως.

Η ΕΡΕΥΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΟΤΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ ΘΑ ΔΥΣΚΟΛΕΥΤΟΥΝ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ
Περίπου επτά στους δέκα ερωτηθέντες δήλωσαν ότι ανησυχούν πολύ ότι η επιχείρησή τους δε θα έχει αρκετή ρευστότητα για να πληρώσει την τροφοδοσία, τα ενοίκια και άλλα έξοδα τους επόμενους τρεις μήνες.
Παρόλο που το πρόγραμμα έκτακτης βοήθειας για ενοικίαση έκτακτης ανάγκης του Καναδά (CECRA) μπορεί να προσφέρει ανακούφιση σε ορισμένα εστιατόρια, οι υποχρεώσεις ενοικίου εξακολουθούν να αποτελούν πρόκληση για πολλούς:
-Τουλάχιστον ένας στους πέντε ανεξάρτητους φορείς εκμετάλλευσης εστιατορίων ασχολείται με έναν ιδιοκτήτη που δεν είναι πρόθυμος να παρέχει ανακούφιση από ενοίκια. Είτε μέσω του προγράμματος CECRA είτε μέσω άλλης ρύθμισης.
-Το 14% των ανεξάρτητων εστιατορίων δε μπόρεσε να πληρώσει ενοίκιο για τον Απρίλιο και σχεδόν το 20% δε μπόρεσε να πληρώσει ενοίκιο για το Μάιο, παρά το γεγονός ότι δεν είχε συμφωνία από τον ιδιοκτήτη τους για αναβολή αυτών των πληρωμών.

Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΝΑΔΑ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΖΕΙ
ΕΝΕΡΓΟ ΡΟΛΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΕΠΑΝΕΝΑΡΞΗΣ
«Η ανθεκτικότητα της βιομηχανίας μας δε θα είναι αρκετή για να εμποδίσει τα εστιατόρια να αντιμετωπίσουν οικονομικές δυσκολίες τους επόμενους μήνες. Καθώς σταδιακά ανοίγουν, θα υπάρχει ανάγκη για συνεχή υποστήριξη», δήλωσε ο David Lefebvre, Αντιπρόεδρος της Restaurants Canada, Federal and Quebec.
«Αυτή την εβδομάδα η κυβέρνηση του Κεμπέκ υπαινίχθηκε ότι τα εστιατόρια θα λάβουν υποστήριξη για να τα βοηθήσουν να ανοίξουν ξανά. Αυτή ήταν μια ευπρόσδεκτη είδηση».
Πριν από την έναρξη της πανδημίας COVID-19, η βιομηχανία τροφίμων της Quebec σχεδόν 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων αντιπροσώπευε το 4% του ΑΕΠ της επαρχίας και ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος εργοδότης του ιδιωτικού τομέα της επαρχίας. Εάν οι συνθήκες δε βελτιωθούν, τα έσοδα θα μπορούσαν να μειωθούν έως και 3,3 δισεκατομμύρια δολάρια για το δεύτερο τρίμηνο του 2020 και η βιομηχανία ενδέχεται να μην είναι σε θέση να ανακτήσει τις περισσότερες από 175.000 θέσεις εργασίας που χάθηκαν λόγω του COVID-19.
Τα εστιατόρια του Καναδά ζητούν περαιτέρω δράση στους ακόλουθους τομείς, όπου οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών τροφίμων συνεχίζουν να χρειάζονται υποστήριξη για να έχουν πιθανότητες επιβίωσης:
-Εμπορική προστασία ενοικιαστών και ανακούφιση από ενοίκια. Ενώ το πρόγραμμα CECRA ανταποκρίνεται σε μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τα εστιατόρια, πολλά δε θα είναι σε θέση να εξασφαλίσουν οποιαδήποτε προστασία ή ανακούφιση μέσω αυτού του μηχανισμού, χωρίς δικό τους σφάλμα. Απαιτείται ένα ευρύτερο πρόγραμμα ανακούφισης από τα ενοίκια για να προσελκύσουν επιχειρήσεις που έχουν σημειώσει σημαντική μείωση των πωλήσεων, αλλά δεν πληρούν το ισχύον κατώτατο όριο. Η εμπορική προστασία μισθωτών εξακολουθεί να απαιτείται για όσους δεν επωφελούνται από αυτό το πρόγραμμα για την ανακούφιση της πίεσης.
-Βοήθεια με τις ταμειακές ροές και τα αυξανόμενα επίπεδα χρέους. Τα περισσότερα εστιατόρια είναι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που λειτουργούσαν ήδη με μικρά περιθώρια κέρδους πριν από την COVID-19. Με σημαντικά μειωμένα έσοδα που εισέρχονται στις περισσότερες επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών τροφίμων, πολλοί έχουν ήδη εξαντλήσει τα αποθεματικά τους, ή σύντομα θα το κάνουν. Ίσως χρειαστεί να επεκταθούν τα υφιστάμενα μέτρα και να συνεχίσουν να βρίσκονται νέες λύσεις για να διασφαλιστεί ότι τα εστιατόρια θα έχουν αρκετό κεφάλαιο κίνησης για να ανοίξουν ξανά τις πόρτες τους.
-Βοήθεια με το κόστος εργασίας. Ενώ η επιδότηση μισθού 75% της ομοσπονδιακής κυβέρνησης βοηθά ορισμένα εστιατόρια να διατηρήσουν το προσωπικό στη μισθοδοσία, αυτά που τώρα προετοιμάζονται να ανοίξουν ξανά ανησυχούν ότι δε θα έχουν πρόσβαση σε αυτήν την υποστήριξη τους επόμενους μήνες. Περαιτέρω βοήθεια από την κυβέρνηση του Κεμπέκ σε αυτόν τον τομέα θα ήταν ευπρόσδεκτη, μαζί με την επέκταση του προγράμματος Καναδική Επείγουσα Μισθολογική Επιδότηση (CEWS) κατά μερικούς μήνες.

ΤΟ QUEBEC SOLIDAIRE ΖΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ CAQ
ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ
Ο βουλευτής του Québec Solidaire για το Rosemont, Vincent Marissal, ο οποίος είναι εκπρόσωπος του κόμματος για φορολογικά ζητήματα και οικονομική δικαιοσύνη, καλεί την κυβέρνηση CAQ να δώσει στους ανεξάρτητους ιδιοκτήτες εστιατορίων της επαρχίας λίγο χώρο αναπνοής με την απόφαση ενός παγώματος ενός έτους για τα ενοίκια και μορατόριουμ για τις εξώσεις.
«Ο περιορισμός που διήρκεσε σχεδόν δύο μήνες έπληξε σκληρά τον τομέα των εστιατορίων», είπε σε δήλωση. «Πολλοί δυσκολεύονται να ανταποκριθούν κατά τη διάρκεια του Μαΐου και αναρωτιούνται ήδη εάν θα είναι σε θέση να πληρώσουν το ενοίκιο τους τον Ιούνιο. Κάθε μέρα που περνά καταδικάζει περισσότερα εστιατόρια σε πτώχευση», συνέχισε.

ΕΠΗΡΕΑΣΜΕΝΑ ΑΠΟ
ΤΗΝ COVID-19
Ο Marissal δήλωσε ότι τα μέτρα που προτείνει το Québec Solidaire θα επιτρέψουν στους ιδιοκτήτες εστιατορίων να παραμείνουν στις τοποθεσίες τους και θα αποτελέσουν επίσης μέρος της επερχόμενης οικονομικής αναζωογόνησης, βοηθώντας στην αποτροπή των απωλειών εσόδων πού ήταν 13,6 δισεκατομμύρια δολάρια στο Κεμπέκ το 2018.
«Ο τομέας των εστιατορίων αντιπροσώπευε περισσότερες από 230.000 θέσεις εργασίας το 2018 στο Κεμπέκ», δήλωσε ο Marissal. «Δε μπορούμε να αφήσουμε όλες αυτές τις θέσεις εργασίας να εξαφανιστούν. Τα εστιατόρια είναι επίσης ένα κεντρικό στοιχείο της κοινότητας μας. Οι άνθρωποι το μικρό εστιατόριο γειτονιάς τους».

Πολλές γενοκτονίες γνώρισε ο εικοστός αιώνας και η Μικρασιατική γη τις χειρότερες από αυτές. Ας θυμηθούμε τούτες τις μέρες την ιστορική πλέον τοποθέτηση του σφαγέα Μπεχαεντίν Σακίρ το 1915: «Τα έθνη που απόμειναν στην αυτοκρατορία μας μοιάζουν με ξένα και βλαβερά χόρτα που πρέπει να ξεριζωθούν. Η Τουρκία πρέπει να γίνει μωαμεθανική χώρα, όπου η μωαμεθανική δύναμη και οι μωαμεθανικές αντιλήψεις θα κυριαρχούν και κάθε άλλη θρησκευτική προπαγάνδα θα καταπνίγεται. Και αυτό δε μπορεί να γίνει με την πειθώ. Άρα πρέπει να χρησιμοποιηθεί βία…».
Η αρχή έγινε με τους Αρμένιους. Η συστηματική προσπάθεια της εξόντωσής τους έχει μείνει στην ιστορία ως η πρώτη προσπάθεια αναζήτησης μιας τεχνικής της γενοκτονίας, το πλέον αξιοσημείωτο εξαγώγιμο προϊόν του Κεμαλισμού.
Την εφάρμοσαν οι Γερμανοί επί των Εβραίων, οι Κεμαλιστές στον Πόντο, στη Μικρά Ασία, στην Πόλη, στην Κύπρο, στο Κουρδιστάν…
Η ανάγκη για τη διεθνή αναγνώριση τής Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού είναι επιτακτική και αποτελεί ουσιαστικά μια προοδευτική πολιτική πράξη που αποσκοπεί στη διασφάλιση των εθνικών μας συμφερόντων, ενώ ταυτόχρονα συνεισφέρει ενεργά στην ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή. Διότι αν είχαμε εγκαίρως διεκδικήσει πολιτικά την καταδίκη της Γενοκτονίας, όπως σωστά έπραξαν οι Εβραίοι, είναι σίγουρο ότι δε θα είχαμε τα τραγικά γεγονότα του Σεπτεμβρίου του1955, τις απελάσεις του 1964, την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο το 1974…
Δε θα είχαμε τις συνεχιζόμενες, σε κάθε επίπεδο, απαράδεκτες προκλήσεις και διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και τη Θράκη.
Θα πρέπει επιτέλους να κατατεθούν συγκεκριμένες προτάσεις, για τον τρόπο προώθησης της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού και θα πρέπει να ενταθούν οι προσπάθειες που γίνονται προς αυτό το σκοπό.
Σχεδόν σε όλο τον πλανήτη οι άνθρωποι διώκονται, αποβάλλονται ή σκοτώνονται λόγω της φυλής, της θρησκείας, του φύλου ή της πολιτικής τους ένταξης.
Η διεθνής κοινότητα δυστυχώς, κλείνει τα μάτια της ή δεν πράττει τίποτα. Με τη διεθνή αναγνώριση μπορούμε να μην επιτρέψουμε άλλες γενοκτονίες, άλλες κτηνωδίες…
Στον Καναδά, χάρη στις εντατικές προσπάθειες του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου, δεκατρείς Καναδικές πολιτείες και διαμερίσματα έχουν προχωρήσει στην αναγνώριση, με την πόλη του Λαβάλ τελευταία στη σειρά. Είχαν προηγηθεί η Οτάβα, το Τορόντο, η Οσάβα, το Λασάλ, η Σαιντ Μισέλ- Βίλερεϊ, η Κοτ Σαιν Λίκ, το Μόντρεαλ, η Βάγκν, το Βανκούβερ, η Ρετζίνα, το Έντμοντον και το Κάλγκαρι.
Διά στόματος του Γερουσιαστή Λεωνίδα Χουσάκου, κατάπληκτοι πληροφορηθήκαμε για την αχαρακτήριστη αρνητική παρέμβαση της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ στον πρόεδρο της Καναδικής Γερουσίας, ενόσω η εισήγηση Merchant – Χουσάκου περί αναγνώρισης βρισκόταν υπό μελέτη.
Η ακατανόμαστη αυτή ενέργεια, αναμφίβολα συνέβαλε στην απόρριψη του αιτήματος από το ανώτατο νομοθετικό σώμα. Τέτοιου είδους ανθελληνικές συμπεριφορές, μας παραπέμπουν σε κάποιες σκοτεινές εποχές διχόνοιας και προδοτικών πράξεων.
Πιστεύω ότι παρ’ όλες τις όποιες μικρότητες και αντιξοότητες, οι προσπάθειες δε θα πρέπει να εγκαταλειφτούν…

Πιστεύει ότι το άνοιγμα της οικονομίας πολύ νωρίς θα ήταν αντιπαραγωγικό

Του Martin C. Barry

Με τον COVID-19 να εξαπλώνεται και να είναι αβέβαιο αν θα υπάρξει και δεύτερο κύμα του ιού το επόμενο φθινόπωρο, τίθενται ερωτήματα σχετικά με την προσέγγιση που πρέπει να ακολουθηθεί – με την οικονομική ανάκαμψη να έχει ύψιστη σημασία στο μυαλό πολλών ανθρώπων.
Σύμφωνα με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, υπάρχουν περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια επιβεβαιωμένες περιπτώσεις COVID-19 σε 185 χώρες και εδάφη. Και χωρίς αμφιβολία, η πανδημία του κορωνοϊού έχει καταστροφικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία.

Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ
Πολλές επιχειρήσεις έκλεισαν για σχεδόν δύο μήνες, γεγονός που προκάλεσε απολύσεις. Οι χώρες δημιουργούν σχέδια οικονομικής ανάκαμψης και οδηγίες για το άνοιγμα των επιχειρήσεων σε φάσεις με κατάλληλες προφυλάξεις.
Αλλά πόσο καιρό μπορεί μια οικονομία να παραμείνει κλειστή; Πρέπει οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι να υποχωρήσουν στην αυξανόμενη ανυπομονησία του κοινού και να αρχίσουν να επιτρέπουν τη ζωή να επανέλθει στο φυσιολογικό; Ή θα πρέπει να συνεχίσουν, τουλάχιστον προς το παρόν, με το κλείσιμο;
Πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να υιοθετήσουν μια συστηματική προσέγγιση – αναγνωρίζοντας ότι θα υπάρξει εκτιμώμενο μέγεθος «ασφάλειας» – όπως μετριέται έναντι ζημιών στην οικονομία από τη συνεχιζόμενη διακοπή λειτουργίας; Ή συνεχίζουμε να εφαρμόζουμε προστατευτικά μέτρα COVID-19 έως ότου τα ποσοστά μόλυνσης και θνησιμότητας φτάσουν σε ασφαλή και ικανοποιητικά επίπεδα – ανεξάρτητα από το πόσο καιρό διαρκεί, αν αυτό αποδειχθεί απαραίτητο;

Ο ΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ
ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕΙ
«Ακούμε πολλούς ανθρώπους και πολιτικούς που βλέπουν την οικονομική ζημιά, η οποία είναι μεγάλη, και λέμε “Ωχ, πρέπει να ανοίξουμε ξανά για να σώσουμε την οικονομία”, λέει ο ειδικός της μακροοικονομικής Δρ. Άλαν Γκριν, πρόεδρος τμήματος και αναπληρωτής καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Stetson της Κεντρικής Φλόριντα.
«Αλλά αυτό που λέω, και αυτό που νομίζω ότι κάθε οικονομολόγος που έχω δει να μιλάει δημόσια λέει, είναι ότι τα μέτρα γίνονται ανάποδα. Ακόμα κι αν επιτρέψετε νόμιμα τα πάντα να ανοίξουν ξανά, η οικονομία δεν πρόκειται να ανακάμψει μέχρι να περιοριστεί ο ιός».
Από τη μία πλευρά, υποστηρίζει, η κατάργηση των αναγκαστικών προστατευτικών μέτρων δε θα βοηθήσει απαραίτητα στην επανεκκίνηση της οικονομίας. Καθώς οι άνθρωποι αρχίζουν να κυκλοφορούν ανοιχτά για άλλη μια φορά, τα απομεινάρια του εξαιρετικά μεταδοτικού ιού SARS-CoV-2 θα αρχίσουν να εξαπλώνονται ξανά, να αρρωσταίνουν περισσότερους ανθρώπους, ενώ αυξάνουν το επίπεδο του φόβου και της ανησυχίας του κόσμου για αναζωπύρωση της πανδημίας.

ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
«Μέρος αυτού του ενστίκτου να προσπαθήσουμε και να κινηθούμε γρήγορα για να ανοίξουμε εκ νέου, προκειμένου η οικονομία να ξανακινήσει, στην πραγματικότητα πιθανότατα να αποτύχει», είπε ο Green.
«Αυτό που θα πρέπει να είναι η προτεραιότητα, είναι η επένδυση στη δημόσια υγεία, των περισσότερων τεστ για τον ιό, γνωρίζοντας πού βρίσκεται ο ιός, περιμένοντας να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία, σε σημείο όπου μπορεί κανείς πραγματικά να συνεχίσει τις δοκιμές για τον εντοπισμό. Έτσι, όταν ανοίξουμε ξανά, εάν υπάρχουν εστίες, να μπορούμε να τις εξαλείψουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια».
Όσον αφορά το εναλλακτικό επιχείρημα, ότι πρέπει να εξισορροπήσουμε δυνητικά κλιμακωτές απώλειες από τις μεγαλύτερες οικονομικές απώλειες, από το να μην προχωρήσουμε γρηγορότερα, ο Green είπε ότι έχει πρόβλημα με αυτή τη σκέψη.

Η ΥΓΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ
ΕΧΕΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ
«Λένε ότι ο συνολικός αριθμός των θανάτων από τον ιό είναι σταθερός και αναπόφευκτος», είπε. «Αυτό σημαίνει ότι πολλοί άνθρωποι θα πεθάνουν ούτως η άλλως, γι’ αυτό πρέπει να ανοίξουμε την οικονομία. Αλλά ο συνολικός αριθμός των θανάτων δεν είναι καθόλου καθορισμένος. Εξαρτάται πλήρως από τη δημόσια υγεία».
«Και πάλι, το σημείο που προσπαθώ να επισημάνω ως οικονομολόγος, είναι ότι αν προχωρήσουμε, και υπάρξουν κάποιοι θάνατοι, να προσπαθήσουμε να ανοίξουμε την οικονομία, οι άνθρωποι θα φοβούνται και δεν πρόκειται να συμμετάσχουν στην οικονομία και θα συνεχίσουμε να είμαστε σε μεγάλη ύφεση. Και θα δικαιολογούνται να φοβούνται, επειδή οι άνθρωποι δε θέλουν να πεθάνουν και οι άνθρωποι δε θέλουν να αρρωστήσουν τα μέλη της οικογένειάς τους. Επομένως, εάν ο ιός δεν έχει περιοριστεί, τότε δεν υπάρχει τρόπος να επιστρέψουν τα πράγματα στο φυσιολογικό».

ΔΙΑΤΗΡΗΣΤΕ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Η συμβουλή του; «Κρατήστε την οικονομία κλειστή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, κάτι που μπορούμε να κάνουμε, αυξάνοντας δραματικά τα τεστ, ώστε να μπορούμε να γνωρίζουμε πού βρίσκεται ο ιός και, στη συνέχεια, να εντοπίσουμε ανθρώπους που τον έχουν», δήλωσε ο Green. «Και παρόλο που είναι λίγο νωρίς, αυτό φαίνεται να λειτουργεί, τουλάχιστον σε κάποια άλλα μέρη».
Υποστηρίζει ότι, υπογραμμίζοντας τη σημασία των ανθρώπινων απωλειών, μακροπρόθεσμα αυτό θα ευνοήσει ένα καλύτερο οικονομικό αποτέλεσμα. «Επειδή εάν περιορίσουμε δραματικά τον ιό, τότε μπορούμε πραγματικά να ανοίξουμε ξανά με λιγότερο φόβο, επειδή θα έχουμε πιο ακριβείς πληροφορίες, περισσότερα άτομα θα επιστρέψουν και θα συμμετάσχουν. Θα έχουμε λοιπόν μια πολύ καλύτερη οικονομική ανάκαμψη με τα σωστά μέτρα για τη δημόσια υγεία».

Σε δεινή θέση βρίσκεται ο Καναδάς, όσον αφορά την ανεργία στη χώρα. Η Πανδημία έχει επιφέρει σοβαρό πλήγμα σε όλες τις Επαρχίες, με αποτέλεσμα, μέσα σε δύο μήνες, το ποσοστό ανεργίας να έχει «σκαρφαλώσει» στο 13% τον Απρίλιο, από το 5,6% του Φεβρουαρίου και το 7,8% του Μαρτίου.
Μάλιστα, σε ορίζοντα 44 ετών, από το 1976 δηλαδή που υπάρχουν συγκρίσιμα στοιχεία για την αγορά εργασίας και τη μέτρηση της ανεργίας, αυτό είναι το 2ο χειρότερο ποσοστό στον Καναδά, μετά το 13,1% του Δεκεμβρίου 1982, όταν η χώρα είχε βρεθεί τότε σε οικονομική ύφεση!
Ειδικότερα το Κεμπέκ, είναι η επαρχία που επλήγη περισσότερο, εφόσον το ποσοστό ανεργίας «εκτινάχθηκε» σε πρωτόγνωρα… ύψη, ήτοι στο 17%(!) μετά το 8,1% του Μαρτίου αλλά και το (για πρώτη φορά στην ιστορία της επαρχίας) χαμηλό του Φεβρουαρίου 4,5%!
Ο αντίκτυπος στην οικονομία του Καναδά ήταν ιδιαίτερα έντονος, εφόσον οι επιχειρήσεις –λόγω του lockdown– αναγκάστηκαν να απολύσουν προσωπικό, με τις θέσεις εργασίας που χάθηκαν έως και τον Απρίλιο να πλησιάζουν τα 2 εκ. (1.472.000 άτομα πλήρους απασχόλησης και 521.900 άτομα μερικής απασχόλησης).
Από τα 2 εκ. που έχασαν τη δουλειά τους στον Καναδά από τον Φεβρουάριο, περίπου 821.000 άτομα ήταν στο Κεμπέκ (-18,7% το χειρότερο ποσοστό ανάμεσα στις επαρχίες).
Επίσης, το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό της χώρας «έπεσε» ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ κάτω από το 60% (58,9%) από 63,5% που ήταν, το οποίο είναι το χαμηλότερο που έχει καταγραφεί…
Για να δούμε ακόμα πιο… καθαρά το μέγεθος του προβλήματος, αρκεί να αναφερθεί ότι το μέγεθος της μείωσης της απασχόλησης είναι τέτοιο, που ξεπερνάει κατά πολύ και την περίοδο της ύφεσης 1981-1982, που είχε τότε ως αποτέλεσμα τη συνολική μείωση της απασχόλησης κατά 612.000 θέσεις εργασίας (-5,4%) για περίπου 17 μήνες!

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΑΡΧΙΕΣ
Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε σημαντικά σε όλες τις επαρχίες τον Απρίλιο. Στο Κεμπέκ, το ποσοστό αυξήθηκε σε 17%, το υψηλότερο ποσοστό στην επαρχία από τότε που έγιναν διαθέσιμα συγκρίσιμα στοιχεία το 1976, και το υψηλότερο μεταξύ όλων των επαρχιών. Ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε με ταχύτερο ρυθμό στο Κεμπέκ (+101% ή +367.000 σε διάστημα ενός μήνα) σε σχέση με άλλες επαρχίες. Τον Απρίλιο, η αύξηση του αριθμού των ατόμων που απολύθηκαν προσωρινά, ήταν αναλογικά υψηλότερη στο Κεμπέκ από ό,τι σε άλλες επαρχίες, ενώ η αύξηση του αριθμού των ατόμων που προέρχονται από το εργατικό δυναμικό ήταν αναλογικά χαμηλότερη.
Ιδού και ο πίνακας με τα ποσοστά ανεργίας των 10 επαρχιών (με φθίνουσα σειρά τον Απρίλιο):

ΜΑΡΤΙΟΣ 2020 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2020
Quebec 8,1% 17%
Newfoundland and Labrador 11,7% 16%
Alberta 8,7% 13,4%
New Brunswick 8,8% 13,2%
Nova Scotia 9% 12%
British Columbia 7,2% 11,5%
Manitoba 6,4% 11,4%
Saskatchewan 7,3% 11,3%
Ontario 7,6% 11,3%
Prince Edward Island 8,6% 10,8%

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ
Η απασχόληση μειώθηκε απότομα από το Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο σε κάθε μία από τις τρεις μεγαλύτερες μητροπολιτικές περιοχές του Καναδά (CMAs). Στην CMA του Μόντρεαλ (περιλαμβάνει εκτός του Μόντρεαλ και τις περιοχές Laval, North Shore, South Shore), το ποσοστό ανεργίας ήταν 18,2% τον Απρίλιο, μια αύξηση 13,4 ποσοστιαίων μονάδων από το Φεβρουάριο. Συγκριτικά, το ποσοστό ανεργίας στο Μόντρεαλ είχε φτάσει στο 10,2% κατά τη διάρκεια της ύφεσης του 2008-2009.
Επίσης, στο Τορόντο, το ποσοστό ανεργίας ήταν 11,1% τον Απρίλιο (αύξηση 5,6 ποσοστιαίες μονάδες από το Φεβρουάριο) και στο Βανκούβερ ήταν 10,8% (αύξηση 6,2 ποσοστιαίες μονάδες).

ΜΕΓΑΛΗ ΠΤΩΣΗ ΣΤΙΣ ΩΡΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Ο αριθμός των αυτοαπασχολούμενων (περίπου 2 εκατομμύρια) ελάχιστα άλλαξε το τελευταίο δίμηνο της κρίσης της Πανδημίας. Όμως για αυτή την ομάδα εργαζόμενων, ο αντίκτυπος της διακοπής λειτουργίας λόγω της COVID-19 έγινε αισθητός λόγω σημαντικής απώλειας ωρών εργασίας.
Ειδικότερα, τον Απρίλιο, το 59,4% των αυτοαπασχολούμενων εργάστηκαν λιγότερο από το ήμισυ των συνήθων ωρών εργασίας τους κατά τη διάρκεια της εβδομάδας της 12ης Απριλίου, συμπεριλαμβανομένου του 38,4% που δεν εργάζονταν ως ωρομίσθιοι.
Κατά την έναρξη ενός ξαφνικού σοκ στην αγορά εργασίας, οι αυτοαπασχολούμενοι είναι πιθανό να συνεχίσουν να αναφέρουν ότι απασχολούνται, με βάση την προσκόλληση στην επιχείρησή τους, ακόμη και όταν οι επιχειρηματικές συνθήκες επιδεινώνονται. Τα ομοσπονδιακά μέτρα που ανακοινώθηκαν το Μάρτιο και τον Απρίλιο με στόχο την παροχή προσωρινής οικονομικής στήριξης στους αυτοαπασχολούμενους μπορεί να συνέβαλαν στην ενίσχυση αυτής της κατάσχεσης.

ΕΠΙΠΛΕΟΝ 3,3 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΑΝΑΔΟΙ
ΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ
Για να κατανοήσουμε καλύτερα το βαθμό στον οποίο οι καναδοί εργοδότες και εργαζόμενοι έχουν ήδη προσαρμοστεί στο οικονομικό lockdown λόγω του covid-19 και να ρίξει «φως» στη δυνατότητα περαιτέρω προσαρμογών, η Έκθεση της Στατιστικής Υπηρεσίας για τον Απρίλιο περιλάμβανε συμπληρωματικές ερωτήσεις σχετικά με την εργασία από το σπίτι.
Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας της 12ης Απριλίου, 12 εκατομμύρια Καναδοί απασχολούνται και εργάστηκαν περισσότερο από το 50% των συνήθων ωρών τους. Περίπου 5 εκατομμύρια από αυτούς εργάστηκαν τις περισσότερες ώρες τους από το σπίτι. Αυτό περιλάμβανε 3,3 εκατομμύρια εργαζόμενους που συνήθως εργάζονταν σε άλλη τοποθεσία εκτός από το σπίτι. Μπορεί εύλογα να υποτεθεί ότι αυτοί οι εργαζόμενοι άλλαξαν το χώρο εργασίας τους ως «απάντηση» στο οικονομικό κλείσιμο λόγω της covid-19.
Ωστόσο, αυτή η ικανότητα προσαρμογής βραχυπρόθεσμα δεν εξισορροπήθηκε σε ολόκληρη την οικονομία. Η εργασία από το σπίτι διέφερε σημαντικά από τη βιομηχανία τον Απρίλιο, αντανακλώντας μια σειρά παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων που σχετίζονται με το επάγγελμα, ώστε να έρθουν σε στενή φυσική επαφή με άλλους, όπως οι συνάδελφοι, οι πελάτες και το κοινό.
Στις περισσότερες βιομηχανίες όπου απαιτείται τόσο στενή επαφή, ένα σχετικά χαμηλό ποσοστό εργαζομένων που εργάζονταν τουλάχιστον μία ώρα, έκαναν τη δουλειά τους από το σπίτι. Αυτό περιλάμβανε υπηρεσίες στέγασης και τροφίμων (8,4%), κατασκευές (19,0%) και υπηρεσίες χονδρικού και λιανικού εμπορίου (20,8%).
Καθώς οι οδηγίες φυσικής αποστασιοποίησης προσαρμόζονται και η οικονομική δραστηριότητα ξαναρχίζει σταδιακά ανά τομέα, θα είναι κρίσιμο να μετρηθεί ο βαθμός στον οποίο μπορούν να εφαρμοστούν προσαρμογές στο χώρο εργασίας, εκτός από την εργασία από το σπίτι, σε αυτούς τους κλάδους.
Αντίθετα, σε βιομηχανίες όπου η στενή επαφή με άλλους είναι λιγότερο απαραίτητη, περισσότεροι εργαζόμενοι έτειναν να κάνουν τη δουλειά τους από το σπίτι τον Απρίλιο. Πρόκειται για εργαζόμενους σε επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές υπηρεσίες (75,5%), χρηματοδότηση, ασφάλιση και ακίνητη περιουσία (67,4%), και δημόσια διοίκηση (62,6%).
Οι ίδιες αυτές βιομηχανίες έχουν υποστεί σχετικά λιγότερες απώλειες απασχόλησης από το Φεβρουάριο και ενδέχεται να διευκολύνουν την επανάληψη της πλήρους δραστηριότητας, είτε μέσω της συνέχισης της εργασίας από το σπίτι, είτε –ενδεχομένως– μέσω επενδύσεων σε προσαρμογές στο χώρο εργασίας.

Του Γιώργου Στυλ. Γκιούσμα

Για όσους δε γνωρίζουν, οι απόδημοι οργανισμοί των Κινέζων, ελέγχονται και χρηματοδοτούνται από το «Ενωμένο Μέτωπο» – ένα κυβερνητικό όργανο που ιδρύθηκε το 1940 από τον Μάο Τσε Τουνγκ (Mao Zedong), αφιερωμένο στη διάδοση της ατζέντας του καθεστώτος εντός και εκτός Κίνας.
Στη Δύση, οι οργανώσεις του «Ενωμένου Μετώπου» είναι συνήθως κινεζικές φοιτητικές ενώσεις σε κολλέγια και πανεπιστήμια, κινεζικά εμπορικά επιμελητήρια και κινέζικοι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί. Τα «πλοκάμια» του «Ενωμένου Μετώπου» ελέγχουν και χρηματοδοτούν και τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης των απόδημων Κινέζων.

ΔΙΑΤΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΚΙΝΟ
Μόλις άρχισε η πανδημία, σημειώνοντας συνεχόμενη άνοδο θυμάτων, η κυβέρνηση της Κίνας ενεργοποίησε τις δυνάμεις της που βρίσκονται στο εξωτερικό για την εντόπιση και εισαγωγή του προστατευτικού εμπορεύματος όπως: μάσκες N-95, ιατρικές προστατευτικές στολές, γυαλιά, χειρουργικά γάντια, απολυμαντικά, μηχανές οξυγόνωσης εξωσωματικής μεμβράνης (ECMO) και ιατρικοί αναπνευστήρες. Δηλαδή, όλα τα βασικά εργαλεία για τη βοήθεια ασθενών ή την προστασία των γιατρών από το να εκτεθούν στον ιό.
Συγκεκριμένα, οι αρχές του Πεκίνου, κινητοποίησαν την κινεζική διασπορά μέσω του «Ενωμένου Μετώπου» για να βοηθήσει στην αγορά αγαθών. «Συνεχίστε να αγοράζετε, ενώ στέλνετε στην Κίνα [ιατρικά εφόδια] και προσπαθήστε να αγοράσετε όσο το δυνατόν περισσότερα», λέει ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του «Ενωμένου Μετώπου Εργατών» του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ), ενθαρρύνοντας όλους τους Κινέζους στο εξωτερικό να ακολουθήσουν τα βήματά του, δηλαδή να αγοράσουν όλο το διαθέσιμο σε αυτούς ιατρικό υλικό και να το στείλουν πίσω στην Κίνα.
Το άρθρο εξήγησε, ότι οι Κινέζοι ομογενείς στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αργεντινή, την Αυστραλία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τις Σεϋχέλλες, έχουν ήδη αγοράσει τόνους προϊόντων.
Οι κινεζικές αρχές κατάφεραν, χάρις στις κινεζικές εταιρείες καθώς και τις ξένες κινεζικές οργανώσεις, την πραγμάτωση της παγκόσμιας συλλογής προμηθειών, αγοράζοντας αποθέματα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη, την Αυστραλία, τον Καναδά και άλλες χώρες.
Έχουν αγοράσει δισεκατομμύρια μάσκες, καθώς και εκατοντάδες τόνους άλλων κρίσιμων ιατρικών ειδών παγκοσμίως. Εν τω μεταξύ, η Κίνα, η οποία είναι η ίδια ο μεγαλύτερος κατασκευαστής τέτοιων ιατρικών προμηθειών, είχε σταματήσει να εξάγει από τον Ιανουάριο – όταν η επιδημία στην Κίνα έγινε σοβαρή.
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές έρευνες, μεταξύ άλλων της εφημερίδας Daily Mail της Αυστραλίας, δυο δισεκατομμύρια μάσκες και 25 εκατομμύρια προστατευτικά εγχειρίδια εκτελωνίστηκαν στην Κίνα από τις 24 Ιανουαρίου 2020 μέχρι τις 9 Φεβρουαρίου 2020.
Από την άλλη μεριά, πολλές χώρες που αντιμετωπίζουν κλιμάκωση των κρουσμάτων, έχουν έλλειψη του αναγκαίου ιατρικού εξοπλισμού.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ
Ορισμένες κινεζικές οργανώσεις σε άλλες χώρες, αγοράζουν απευθείας από τους τοπικούς κατασκευαστές και τους μεγάλους χονδρεμπόρους, όπως η DuPont. Άλλοι αγοράζουν λιανικά από όσους εμπόρους μπορούν να βρουν.
Στη συνέχεια, οι ομάδες [Κινέζων] μίσθωσαν κινεζικές και διεθνείς ναυτιλιακές εταιρείες για τη μεταφορά των αγαθών, όπως οι FedEx και SF Express. Το «Ενωμένο Μέτωπο» ενθάρρυνε επίσης τους Κινέζους υπηκόους να αγοράζουν αγαθά και να τα μεταφέρουν στις προσωπικές αποσκευές τους όταν ταξιδεύουν στην Κίνα.
Το Υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας, έδωσε επίσης ξεκάθαρα οδηγία στους πολίτες να αγοράσουν ιατρικά εφόδια. Το κινεζικό γενικό προξενείο στο Λος Άντζελες, εξέδωσε μια ανακοίνωση που ενθάρρυνε τις δωρεές, στην επίσημη ιστοσελίδα του στις 26 Ιανουαρίου, αναφέροντας τις προμήθειες που χρειαζόταν επειγόντως η Κίνα, συμπεριλαμβανομένων: ιατρικών προστατευτικών μασκών – ακόμη και προσδιορίζοντας τον αύξοντα αριθμό κατασκευής, προστατευτικών στολών, προστατευτικών γυαλιών, απολυμαντικών χεριών, ένα αντί-ϊκό φάρμακο που χρησιμοποιείται συνήθως για τη θεραπεία της κοινής γρίπης, και άλλων τύπων φαρμάκων, υπέρυθρων θερμόμετρων, και πολλών άλλων.

Στις 27 Φεβρουαρίου, το γενικό προξενείο πρόσθεσε στο αίτημά του, το ότι οι κινεζικές κοινότητες στην περιοχή του Λος Άντζελες είχαν δωρίσει περισσότερους από 60 τόνους ιατρικών προμηθειών μετά την έξαρση της επιδημίας στην Κίνα. Οι κινεζικές πρεσβείες και τα προξενεία άλλων χωρών πραγματοποίησαν παρόμοιες ανακοινώσεις. Το αποτέλεσμα ήταν, ότι από το Τορόντο έφυγαν για Κίνα 60 τόνοι εμπόρευμα και από το Μόντρεαλ 30 τόνοι.

ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΣΤΟ ΚΟΛΠΟ
Είναι κάπως παράδοξο, όταν μια οικοδομική μεσιτική εταιρεία που κτίζει υπέρ-λουξ ουρανοξύστες, να προβαίνει στην αγορά και στην εξαγωγή ιατρικού προστατευτικού υλικού από ανάλογα εργοστάσια της Αυστραλίας. Πρόκειται για την Global property giant Greenland η οποία συμμετείχε στην αγορά και εξαγωγή του ιατρικού εξοπλισμού στην Κίνα.
Η διοίκηση της εταιρείας είχε δώσει εντολή στο προσωπικό της να βγει «παγανιά» και να εντοπίσει προς αγορά μάσκες, θερμόμετρα, γάντια, μπλούζες, αντιβακτηριδιακά πανιά και υγρά, κ.λπ.… για να σταλθούν στη γνωστή πλέον περιοχή Wuhan της Κίνας. Η Greenland είχε αγοράσει ιατρικά είδη και από τη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή.
Οι αγορές αυτές, μείωσαν κατά πολύ το απόθεμα ιατρικού εξοπλισμού που ήταν αναγκαίος στα νοσοκομεία αυτών των χωρών για την καταπολέμηση του Κορωνοϊού.
Παρόμοιες αγορές για εξαγωγή έκανε και η υπό κινέζικης ιδιοκτησίας εταιρεία κατασκευής μονοκατοικιών, Risland Australia, η οποία έστειλε 90 τόνους εξοπλισμού μέσω φορτηγού αεροπλάνου.
Η διοίκηση της Risland, δικαιολογήθηκε ότι το ίδρυμα Guangdong, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση κινέζων με παραρτήματα σε 131 χώρες, ζήτησε να τους βοηθήσει στον εντοπισμό, αγορά και εξαγωγή του εν λόγου υλικού. «Τότε η Κίνα είχε πληγεί από τον ιό και τρέξαμε να τη βοηθήσουμε», εξηγεί ο διευθύνων διοικητής GT Hu σε ανακοίνωση Τύπου της εταιρίας…
Φυσικό ήταν, οι αρχές της Αυστραλίας να κινήσουν έλεγχο, πως εξηγείται οικοδομικές εταιρίες ξαφνικά να αγοράζουν και να εξαγάγουν ιατρικό εξοπλισμό; Ήδη ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας εξήγγειλε ότι θα απαγορευτεί από εδώ κα πέρα οποιαδήποτε εξαγωγή ιατρικού εξοπλισμού.

ΑΚΡΙΒΟ ΚΑΙ ΣΚΑΡΤΟ
ΤΟ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΑΠΟ ΚΙΝΑ
Το κινεζικό καθεστώς, επιδιώκοντας να προωθήσει τον εαυτό του ως παγκόσμιο ηγέτη στην καταπολέμηση της πανδημίας, έχει στείλει πρόσφατα ειδικούς γιατρούς και αναγκαίες προμήθειες, όπως μάσκες και αναπνευστήρες, σε ευρωπαϊκές χώρες, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά. Αλλά οι προμήθειες της Κίνας ως επί το πλείστων βρέθηκαν… ελαττωματικές.
Με άλλα λόγια, αγόρασαν όλο το καλό εμπόρευμα από το εξωτερικό και μας πουλούν τώρα σε «χρυσάφι» το σκάρτο! Οι «νέες» τιμές του ιατρικού εξοπλισμού, είναι πλέον 20 με 30 φορές πιο ακριβές, από τις τιμές που είχε αγοράσει η Κίνα τον Ιανουάριο. Μια από τις αιτίες, που οι καναδικές αρχές διεξάγουν έρευνα…