The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 14-45 published December 4th 2020.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)


Τα προβλήματα στην τουρκική οικονομία είναι πολλαπλά. Όμως τρία είναι πρωταρχικής σημασίας: ο περιορισμός (επομένως και η ύπαρξη πόρων για τη χρηματοδότηση) των ελλειμμάτων του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, η αναχρηματοδότηση του βραχυχρόνιου εξωτερικού χρέους και ο περιορισμός του ύψους του πληθωρισμού. Και τα τρία συνδέονται με την εξέλιξη της ισοτιμίας του νομίσματος σε σχέση με τα αποθεματικά νομίσματα.
Κώστας Μελάς*
Οι σχηματιζόμενες αρνητικές προσδοκίες για την εξέλιξη της ισοτιμίας του νομίσματος –σε αυτό συμβάλλουν παράγοντες που συνδέονται με τη γενικότερη οικονομική, πολιτική και γεωπολιτική συμπεριφορά του Ερντογάν– αποτρέπουν την εισροή ξένων κεφαλαίων (αυτόνομων ή δάνειων). Αυτό δυσκολεύει αφάνταστα τη χρηματοδότηση των εξωτερικών ελλειμμάτων και την αναχρηματοδότηση του εξωτερικού χρέους.
Αυτό επιφέρει πιέσεις στην αγορά συναλλάγματος, με αποτέλεσμα η ισοτιμία του τουρκικού νομίσματος να αυξάνεται έναντι των αποθεματικών νομισμάτων και όχι μόνο. Η συνεχής ισχυρή διολίσθηση του νομίσματος πυροδοτεί τον εισαγόμενο πληθωρισμό, συμβάλλοντας στην αύξηση του συνολικού δείκτη τιμών καταναλωτή.
Η τελευταία αύξηση των επιτοκίων από την Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας αποτελεί μόνο ένα πρώτο βήμα προκειμένου να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση. Μπορεί βραχυχρόνια να κατάφερε να σταματήσει τη διολίσθηση του τουρκικού νομίσματος (και να μειώσει ελάχιστα την ισοτιμία) αλλά για να έχει μονιμότερη αποτελεσματικότητα θα πρέπει να επιδράσει θετικά στους παράγοντες που δημιουργούν το πρόβλημα.
Δηλαδή, να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών, έτσι ώστε να αρχίσει πάλι η ροή κεφαλαίων προς τη χώρα. Αυτό όμως δεν είναι συνάρτηση μόνο των επιτοκίων. Απαιτεί μεγαλύτερη προσαρμογή της οικονομικής πολιτικής στο διεθνές πλαίσιο λειτουργίας της οικονομίας και αναγνώριση των υφιστάμενων περιορισμών.
ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Παράλληλα, θα πρέπει το νέο οικονομικό επιτελείο να αποκτήσει την εμπιστοσύνη των Tούρκων καταθετών ως προς το νόμισμα της χώρας. Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας, το 56% των καταθέσεων στο τουρκικό τραπεζικό σύστημα είναι τοποθετημένα σε ξένο νόμισμα, κυρίως σε δολάρια ΗΠΑ, έναντι 50% την αντίστοιχη περίοδο του 2019. Πρόκειται για ποσό που το ύψος του ανέρχεται σε 225,8 δισ. δολάρια (13 Νοεμβρίου 2020). Το φαινόμενο αυτό έχει ονομαστεί «δολαριοποίηση» και δείχνει την έλλειψη εμπιστοσύνης των Τούρκων καταθετών προς το νόμισμα της χώρας τους.
Επομένως, προκειμένου να σταθεροποιηθεί η ισοτιμία του νομίσματος, θα πρέπει πρωταρχικά η προσπάθεια να ξεκινήσει από την αποκατάσταση εμπιστοσύνης των Τούρκων καταθετών. Κάτι αρκετά δύσκολο, με δεδομένη την ιστορική εξέλιξη της ισοτιμίας του τουρκικού νομίσματος. Αξίζει να σημειωθεί, ότι από την 1η Ιανουαρίου 2005 που εισήχθη η νέα τουρκική λίρα με ισοτιμία έναντι του δολαρίου ίση με 1,325,7 – καθ’ όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησης Ερντογάν το τουρκικό νόμισμα συνεχώς διολίσθαινε.
Μια καλή αρχή θα ήταν η μείωση του ποσοστού πληθωρισμού, γεγονός που θα αντέστρεφε τη συνεχώς μειούμενη αγοραστική δύναμη των Τούρκων πολιτών. Η μέχρι τώρα ακολουθούμενη πολιτική αύξησης των μισθών στα όρια του πληθωρισμού, καθώς και η μέσω δανείων συγκράτηση ή και αύξηση της καταναλωτικής δαπάνης των νοικοκυριών, δύσκολα μπορεί να συνεχιστεί σε καθεστώς αύξησης των επιτοκίων και προσπάθειας μείωσης της ισοτιμίας του νομίσματος, σε σχέση με τα αποθεματικά νομίσματα. Εν κατακλείδι, η κατάσταση στην τουρκική οικονομία είναι δύσκολη και συνεχίζει να κινείται σε καθεστώς μεγάλης μακροοικονομικής ανισορροπίας.
ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΙ ΤΡΑΓΟΙ
Η παρουσία του προέδρου Ερντογάν, δε μπορεί εύκολα να δημιουργήσει περιβάλλον μείωσης της υπάρχουσας αβεβαιότητας. Ο πρόεδρος Ερντογάν, κατ’ εξοχήν πολιτικός παίκτης, δύσκολα θα αποδεχθεί τους περιορισμούς που προέρχονται από το παγκοσμιοποιημένο σύστημα.
Η ματιά του Ερντογάν είναι συνεχώς προσανατολισμένη στον πολιτικό και εκλογικό κύκλο της χώρας του, αλλά και στις γεωπολιτικές επιδιώξεις του. Αυτό δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας. Παράλληλα, ως γνήσιος ανατολίτης, είναι έτοιμος να παζαρέψει τα πάντα και να υποχωρήσει τακτικά μπροστά στις ανυπέρβλητες δυσκολίες, για να επανέλθει πάλι όταν κρίνει ότι το περιβάλλον τού το επιτρέπει.
Ήδη, οι αλλαγές του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας αλλά και του υπουργού Οικονομικών, κατά την άποψή μου, θέλουν να δείξουν ότι οι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση της τουρκικής οικονομίας είναι άλλοι, οι συγκεκριμένοι δύο, που λειτουργούν ως αποδιοπομπαίοι τράγοι, προκειμένου να παραμείνει αλώβητος ο Ερντογάν. Αυτό κυρίως απευθύνεται στο εσωτερικό της χώρας.
Σε δεύτερο σημείο, φαίνεται ότι με δεδομένο το σημερινό αδιέξοδο ακόμη και ο Ερντογάν φαίνεται να έχει δεχθεί (προσωρινά) ότι χρειάζεται κάποια μεγαλύτερη προσαρμογή της οικονομίας (πριν από όλα αύξηση των επιτοκίων). Όμως, φοβούμαι, ότι η προσαρμογή δε θα είναι μακροχρόνια ώστε να είναι και αποδοτική. Με την πρώτη καλυτέρευση της ισοτιμίας, αλλά λαμβάνοντας υπόψη όλα τα αρνητικά που συνεπάγεται η αύξηση των επιτοκίων, και ειδικά οι επιπτώσεις στη μεγέθυνση του ΑΕΠ, στις επενδύσεις και στους μισθούς των εργαζομένων, πιστεύω ότι ο Ερντογάν θα επανέλθει στις γνωστές απόψεις του για τον τρόπο άσκησης της οικονομικής πολιτικής.
Κλείνοντας, παρατηρούμε ότι από τη στιγμή που έχει βελτιωθεί η ισοτιμία του νομίσματος, όλοι οι αναλυτές που διαβάζουν τις οικονομικές εξελίξεις στη γείτονα χώρα με χρηματιστηριακούς όρους, έχουν προσωρινά σιγήσει. Όλες οι αναλύσεις, περί επικείμενης κατάρρευσης της τουρκικής οικονομίας, έχουν αποσυρθεί από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης. Θα επανέλθουν, είμαι βέβαιος, με την πρώτη ευκαιρία, έχοντας πάντα ως βάση τα «οικονομικά του αεροδρομίου».
© Ο Κώστας Μελάς διδάσκει oικονομικά στο Πάντειο πανεπιστήμιο

Το τι θα συμβεί στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής, που έχει ως κεντρικό θέμα τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας, θα εξαρτηθεί σε σημαντικό βαθμό από τη στάση που θα τηρήσει η Ελλάδα. Κι αυτό, επειδή το καθοδηγούμενο από τη Γερμανία δίδυμο Μισέλ-Μπορέλ έχει ήδη καθορίσει το πλαίσιο, εντός του οποίου θα προσπαθήσει να περιορίσει την απόφαση για την Τουρκία.
Σταύρος Λυγερός*
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, το γραφείο του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ήδη πραγματοποιεί «εκστρατεία», περνώντας γραμμή σε έναν προς έναν τους Μονίμους Αντιπροσώπους των κρατών-μελών. Ποια είναι η γραμμή; Ζητούμενο είναι η Τουρκία να παραμείνει στη Δύση και να μην πέσει στην «αγκαλιά» της Ρωσίας.
Κι αυτό –σύμφωνα με το Βερολίνο και όσους καθοδηγεί– μπορεί να επιτευχθεί μόνο με «θετική ατζέντα»! Οι ίδιοι, μάλιστα, ισχυρίζονται ότι αυτή είναι και η γραμμή της κυβέρνησης Μπάιντεν που θα αναλάβει καθήκοντα τον Ιανουάριο. Γι’ αυτό και δεν κρύβουν, ότι στο σχέδιο Συμπερασμάτων που ήδη ετοιμάζουν, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα χαιρετίσει την επιστροφή του «Oruc Reis» στην Αττάλεια.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η ελληνική πλευρά, που έχει ενημερωθεί για τις παραπάνω προθέσεις, έθεσε στο συνεργάτη του Μισέλ που πραγματοποιεί τις σχετικές επαφές, ερώτημα για την «αρνητική ατζέντα», η οποία προβλέπεται στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Οκτώβριο. Πήρε, λοιπόν, την εξής απάντηση: Εάν αποφασισθεί να ενεργοποιηθεί η «αρνητική ατζέντα», θα πρέπει ο αρμόδιος για την εξωτερική πολιτική Μπορέλ να την εξειδικεύσει από κοινού με την Κομισιόν, ώστε να υπολογισθεί το κόστος που θα προκύψει για τα κράτη-μέλη από την εφαρμογή τού οποιουδήποτε μέτρου κατά της Τουρκίας. Κι αυτό θα πάρει χρόνο!
ΜΟΝΟ ΑΝ ΚΑΝΕΙ ΓΕΩΤΡΗΣΗ!
Ο ίδιος, πάντως, πρόσθεσε ότι κύρωση θα επιβληθεί, μόνο εάν η Τουρκία πραγματοποιήσει γεώτρηση στη δυνάμει ελληνική ΑΟΖ. Διευκρίνισε, μάλιστα, ότι η κύρωση θα είναι κατά 2-3 εμπλεκομένων στη γεώτρηση ατόμων, όπως είχε συμβεί και με την τουρκική γεώτρηση στην κυπριακή ΑΟΖ. Με άλλα λόγια, θα πρόκειται για κύρωση-κοροϊδία, η οποία μόνο ειρωνικά χαμόγελα θα προκαλέσει στην Άγκυρα, όπως και στην περίπτωση της Κύπρου.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, όταν ο Έλληνας διπλωμάτης διαμαρτυρήθηκε, ο συνεργάτης του Μισέλ τον αποστόμωσε, λέγοντάς του: «Γιατί πρέπει στην περίπτωση της Ελλάδας να αντιδράσουμε διαφορετικά από ό,τι στην περίπτωση της Κύπρου; Για λόγους ισότητας πρέπει να εφαρμόσουμε το ίδιο μέτρο»!
Με άλλα λόγια, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στέλνει το μήνυμα (στην Ελλάδα και στα άλλα κράτη-μέλη) ότι έχει δημιουργηθεί προηγούμενο, το οποίο δεν είναι σωστό να παραβιασθεί! Αυτά ας τα σκεφθούν στην Αθήνα, που τότε ουσιαστικά είχαν αφήσει την Κύπρο μόνη της, απλά με τη γνωστή τυπική διπλωματική συμπαράσταση.
Η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ
Αξίζει να υπογραμμισθεί ότι το Βερολίνο σπρώχνει όσο μπορεί, μέσω του διδύμου Μισέλ-Μπορέλ, την ιδέα της πολυμερούς Διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο. Το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης στη Σύνοδο Κορυφής του Οκτωβρίου είχε συμφωνήσει, τους επέτρεψε να καλλιεργήσουν – προωθήσουν την ιδέα, στις κυβερνήσεις των άλλων κρατών-μελών.
Τις προηγούμενες ημέρες, πάντως, η Αθήνα ξεκαθάρισε ότι διαφωνεί με αυτή τη Διάσκεψη. Επικαλέστηκε ως επιχείρημα ότι ο Μητσοτάκης είχε τότε συμφωνήσει, υπό την προϋπόθεση ότι η Τουρκία θα σταματούσε τις έρευνες του «Oruc Reis» και την επιθετικότητα. Αντ’ αυτού, όμως, έπραξε το αντίθετο. Αξίζει στο σημείο αυτό να σημειώσουμε ότι –σύμφωνα με διπλωματικές πηγές– το Μαξίμου άλλαξε γραμμή κατόπιν της επιμονής του υπουργείου Εξωτερικών.
Το ευρω-ιερατείο δεν έκρυψε την ενόχλησή του από την αλλαγή στάσης της Ελλάδας και έφθασε στο σημείο –σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες– οι Μισέλ και Μπορέλ να διαμηνύσουν στην ελληνική πλευρά ότι δεν έχει καμία άλλη λύση. Άφησαν, μάλιστα, σαφώς να εννοηθεί, ότι εάν η Αθήνα αρνηθεί την πολυμερή Διάσκεψη η ελληνοτουρκική κρίση θα οδηγηθεί σε θερμή σύγκρουση, κάτι που έχει καταστεί σαφές –όπως είπαν– ότι ο Μητσοτάκης θα κάνει τα πάντα για να την αποφύγει.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ
Αντιμέτωπο με αυτή τη σκοτεινή προοπτική, το υπουργείο Εξωτερικών έχει αναλάβει μία διπλωματική εκστρατεία. Οι Έλληνες πρεσβευτές στα κράτη-μέλη έχουν λάβει εντολή να ενημερώσουν τις κυβερνήσεις για τις ελληνικές θέσεις. Για την ακρίβεια, στις επαφές που έχουν ζητούν την αναστολή της χρηματοδότησης της Τουρκίας, την επανεκτίμηση της τελωνειακής ένωσης ΕΕ-Τουρκίας, το πάγωμα των συναλλαγών τουρκικών επιχειρήσεων και τραπεζών με την ΕΕ και την απαγόρευση πώλησης στην Τουρκία ευρωπαϊκών οπλικών συστημάτων, καθώς και τεχνολογίας που χρησιμοποιείται στην πολεμική βιομηχανία.
Επίσης, οι Έλληνες πρεσβευτές έχουν λάβει εντολή να ξεκαθαρίσουν, πως κυρώσεις θεωρούν αυτές που αφορούν σε τομείς της τουρκικής οικονομίας και θα «πονέσουν» την Τουρκία κι όχι σε πρόσωπα. Τέλος, έχουν εντολή και να εξηγήσουν γιατί η Αθήνα απορρίπτει τώρα τη Διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, ο πρώτος απολογισμός από τις επαφές των Ελλήνων πρεσβευτών στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι μάλλον απογοητευτικός, κι όλα δείχνουν ότι η εικόνα δε θα αλλάξει.
Η Γαλλία ζητάει την επιβολή κυρώσεων, οι οποίες, μάλιστα, να είναι εξειδικευμένες και να εφαρμόζονται αυτομάτως στη βάση χρονοδιαγράμματος. Επίσης, ζητάει την απαγόρευση παράδοσης όπλων στην Τουρκία. Αλλά και το Παρίσι επικαλείται ως λόγο τις τουρκικές επεμβάσεις στη Συρία, στη Λιβύη και στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, όχι τις επιθετικές ενέργειές της στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Προφανώς, ο Μακρόν δεν έχει συγχωρέσει τον Μητσοτάκη για τις υπαναχωρήσεις του.
ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΒΕΤΟ
ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ
Η δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα έχει οξύνει τις ενδοκυβερνητικές αντιθέσεις, με πρώτη αυτή μεταξύ του Μαξίμου και του υπουργού Εξωτερικών, ο οποίος έχει υψώσει δημοσίως τους τόνους δημιουργώντας διπλωματικό τετελεσμένο, το οποίο εκ των πραγμάτων υψώνει τον πήχη για τον Μητσοτάκη.
Είναι ενδεικτικό ότι στην Αθήνα συζητείται ακόμα και το ενδεχόμενο άσκησης βέτο στα Συμπεράσματα της επικείμενης Συνόδου Κορυφής, εάν δεν προκύψει μία στοιχειωδώς ανεκτή φόρμουλα. Τουλάχιστον μέχρι αυτές τις ημέρες, το Μαξίμου δεν το συζητούσε, αλλά τα πράγματα δυσκολεύουν, φέρνοντας υποχρεωτικά όλα τα σενάρια στο τραπέζι.
Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, Έλληνες διπλωμάτες βολιδοσκόπησαν ατύπως συνεργάτες των Μισέλ και Μπορέλ για το ενδεχόμενο άσκησης ελληνικού βέτο, υπενθυμίζοντας το παράδειγμα της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εισέπραξαν, λοιπόν, την απάντηση, ότι όποιος είναι αποφασισμένος για βέτο, όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία, το ασκεί και μετά συζητάει, αφήνοντας να εννοηθεί πως δε θεωρούν ότι η Ελλάδα έχει τα κότσια να ασκήσει βέτο. Με άλλα λόγια, είναι το προφίλ της Ελλάδας στην ΕΕ που επιτρέπει στο Βερολίνο και στο δίδυμο Μισέλ-Μπορέλ να της συμπεριφέρονται κατ’ αυτόν τον τρόπο.
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.

Τρία μεγάλα ερωτήματα θέτει για τα νέας τεχνολογίας εμβόλια, όπως της Pfizer και της Moderna, ο καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ, Δημήτρης Κούβελας, ενώ θεωρεί ότι το ρωσικό Sputnik V που είναι παλαιάς τεχνολογίας, θεωρείται ασφαλές και δε δημιουργεί σοβαρές παρενέργειες.
Φανή Χαρίση
Με την πανδημία του κορωνοϊού να δείχνει τα «δόντια» της, η παγκόσμια κοινότητα αναμένει εναγωνίως το εμβόλιο που θα την απαλλάξει από την COVID-19. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο νοσούν και χιλιάδες έχουν πεθάνει, ενώ χώρες όπως η Ρωσία είναι έτοιμες να διαθέσουν το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού.
Η επιστημονική κοινότητα μελετά τα δύο τύπου εμβόλια που είναι έτοιμα προς χρήση, όπως το ρωσικό Sputnik V που δημιούργησε το διεθνούς κύρους Ινστιτούτο Γκαμαλέγια και το οποίο χαρακτηρίζεται «συμβατικού τύπου» και το εμβόλιο της Pfizer, αλλά και της Moderna, που χαρακτηρίζονται «γενετικού τύπου» εμβόλια.
Ο καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ, Δημήτρης Κούβελας, μιλώντας στο Sputnik, εξήγησε ότι το ρωσικό εμβόλιο είναι παλαιάς τεχνολογίας «από αυτά που περιμέναμε ότι θα έχουμε» κι ότι το πλεονέκτημά του είναι ότι «δεν περιμένουμε καμία σοβαρή παρενέργεια» ενώ την ίδια ώρα, όλοι αισθάνονται περισσότερη ασφάλεια για να το κάνουν.
«Το Sputnik V είναι ένα εμβόλιο παλαιάς τεχνολογίας, δηλαδή από αυτά που κάναμε πάντα. Έχουν χρησιμοποιήσει δύο διαφορετικούς τύπους, ακίνδυνων για τον άνθρωπο ιών, οι οποίοι όμως όταν τους βάλεις μαζί, έχουν ως αποτέλεσμα να δίνουν αυτό που λέμε “χιμαιρικά προϊόντα”, δηλαδή σαν τη χίμαιρα που γίνεται από κομμάτια διαφορετικών οργανισμών, και να δίνουν μία αντιγονικότητα. Ένα ερέθισμα, δηλαδή, στο δικό μας σώμα, σα να έχει προσβληθεί από τον κορωνοϊό. Οπότε φτιάχνουν αντισώματα που πιάνουν και στον SAR-CοV-2. Αυτή είναι η γνώση που έχουμε σε σχέση με το εμβόλιο Sputnik V» εξήγησε ο κ. Κούβελας.
Ο καθηγητής του ΑΠΘ τόνισε ότι οι επιστήμονες ανέμεναν τέτοιου τύπου εμβόλια – δηλαδή που έχουν «είτε έναν είτε δύο ιούς είτε κομμάτια του ιού που θα τα συνθέταμε και τα οποία θα τα βάζαμε στο τελικό παρασκεύασμα χωρίς το γονιδιακό υλικό του ιού» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Κούβελας για το εμβόλιο Sputnik V.
ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΟΥ SPUTNIK V
«Το πλεονέκτημα του εμβολίου είναι ότι ξέρουμε τι είναι, άρα νιώθουμε περισσότερη ασφάλεια με ένα τέτοιο εμβόλιο όλοι μας. Από αυτά τα εμβόλια δεν περιμένουμε καμία σοβαρή παρενέργεια. Δεν έχουν παρενέργειες τα εμβόλια που χρησιμοποιούμε εδώ και χρόνια, γιατί είναι υψηλής καθαρότητας, είναι πολύ καλά φτιαγμένα, απλώς κάποιοι μπορεί να μην ανταποκριθούν όπως αναμένεται. Αυτοί είναι οι πιο ευπαθείς, όπως ένας άνθρωπος που παίρνει κορτιζόνη γιατί έχει αυτοάνοσο νόσημα (η κορτιζόνη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα). Αν λοιπόν του δώσουμε ένα εμβόλιο, αυτό δε θα διεγερθεί, γιατί τον κρατάμε σε ανοσοκαταστολή. Αυτός όμως ο άνθρωπος έχει περισσότερη πιθανότητα να νοσήσει. Ή οι ηλικιωμένοι. Άρα λοιπόν τι κάνουμε; Γι’ αυτούς λοιπόν θέλουμε την ανοσία της αγέλης, να εμβολιαστούμε οι υπόλοιποι για να προστατευθούν οι άνθρωποι που δε θα μπορέσουν να κάνουν εμβόλιο. Αυτή είναι η προσέγγισή μας στα κλασικά εμβόλια» τόνισε. Ο κ. Κούβελας ανέφερε ότι τέτοιας τεχνολογίας εμβόλιο είναι και αυτό της AstraZeneca.
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΤΗΣ PFIZER
Από την άλλη πλευρά, το εμβόλιο της Pfizer είναι διαφορετικής τεχνολογίας, με τον ίδιο τον κ. Κούβελα να λέει ότι είναι ένα προϊόν που ο ίδιος δε μπορεί να το χαρακτηρίσει «εμβόλιο» με την κλασική έννοια του όρου.
«Η Pfizer έχει φτιάξει ένα προϊόν, δε μπορώ να το χαρακτηρίσω πραγματικά, γιατί δεν είναι καν εμβόλιο με την κλασική έννοια του όρου, είναι κάτι τελείως καινούριο. Αυτό το προϊόν είναι ουσιαστικά συνθετικό, τεχνητό RNA του κορωνοϊού, μια αλληλουχία βάσεων του RNA, το οποίο όταν θα το δώσουν στον οργανισμό, αυτό θα μπει και θα ενσωματωθεί στα δικά μας κύτταρα. Θα αρχίσει να δουλεύει σαν RNA αγγελιοφόρος και θα κάνει πρωτεϊνοσύνθεση στα δικά μας κύτταρα και θα παραχθούν δικές μας πρωτεΐνες, σε αντιγονική όμως πληροφορία, η οποία θα μπορεί να διεγείρει την παραγωγή αντισωμάτων στο δικό μας οργανισμό. Ουσιαστικά θα είναι σα να μας δημιουργεί ένα αυτοάνοσο πολύ-πολύ περιορισμένο και για τη συγκεκριμένη χρήση. Τα αντισώματα που θα δημιουργηθούν δε θα προσβάλλουν κάποιο όργανο δικό μας, αλλά θα είναι εκεί και θα περιμένουν την πιθανή εισβολή του κορωνοϊού και θα έχουν τη δυνατότητα να τον καταστρέφουν» περιέγραψε ο κ. Κούβελας.
Ο καθηγητής προσθέτει ότι το μεγάλο πλεονέκτημα με αυτή τη μέθοδο είναι ότι δε χρησιμοποιούν ξένες πρωτεΐνες και κατά συνέπεια δεν προκαλούν αλλεργίες ή άλλες παρενέργειες. «Θεωρητικά είναι ιδανικό» λέει ο κ. Κούβελας, που όμως επισημαίνει ότι όλα αυτά τα χρόνια οι επιστήμονες είχαν σημαντικά εμπόδια να μεταφέρουν RNA χωρίς κάποιο «όχημα» μέσα στο ανθρώπινο σώμα.
«Ξαφνικά, δηλαδή, πολύ γρήγορα και χωρίς προηγούμενη γνώση, έρχονται οι δύο εταιρείες (σ.σ. Pfizer και Μoderna) και λένε “λύσαμε τα προβλήματα που είχαμε”» επισημαίνει ο κ. Κούβελας, προσθέτοντας ότι μέχρι τώρα «αν θέλαμε να μεταφέρουμε RNA για πειραματικούς λόγους, χρησιμοποιούσαμε ιούς που τους αλλοιώναμε για το γονιδίωμα που εμείς χρειαζόμασταν ή κάποιους φάγους (ιοί για τα μικρόβια) και βάζαμε το μικρόβιο να συνθέτει την πρωτεΐνη που χρειαζόμασταν».
«Τώρα λένε ότι “εμείς βρήκαμε πώς θα το βάζουμε στα κύτταρα χωρίς φορέα, χωρίς να υπάρχει ένας ιός, κάτι βλαπτικό, το οποίο δεν ξέρουμε τι ακριβώς το κάνει αυτό”. Δηλαδή δε μας έχουν δώσει τις πληροφορίες, την επιστημονική βιβλιογραφία, πώς το κάνανε» τόνισε ο καθηγητής.
ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ
Σύμφωνα με τον κ. Κούβελα, το πρώτο μεγάλο θέμα είναι η αστάθεια. Το δεύτερο θέμα είναι ότι πέρασαν το τεχνητό RNA που εν συνεχεία θα περάσει τη μεμβράνη, ενώ το τρίτο έχει να κάνει με τα κύτταρα.
«Η πρώτη δυσκολία είναι η αστάθεια. Είπαν ότι το συντηρούν στους -70 βαθμούς, αλλά όταν αυτό γίνει ένεση στο αίμα μας, πώς καταστρέφεται; Γιατί δεν το “τρώνε” τα λευκά αιμοσφαίρια; Τι γίνεται; Λένε ότι το κατάφεραν. Το δεύτερο “ντουβάρι” που είχαμε να ξεπεράσουμε είναι, πώς αυτό το RNA θα περάσει την κυτταροπλασματική μεμβράνη. Γιατί το RNA δεν περνούσε τη μεμβράνη και χρειαζόμασταν έναν ιό, τώρα δε χρησιμοποιούν και μάλιστα καταφέρνουν να το περάσουν μέσα. Αυτό επίσης δεν ξέρουμε πώς το κάνουν. Και το τρίτο τεράστιο πρόβλημα είναι, πώς στοχεύω τα κύτταρα που πρέπει να “μιλήσουν”. Πώς αυτό που έφτιαξαν είναι σταθερό, μπαίνει στα συγκεκριμένα κύτταρα – όχι σε όποια βρίσκει μπροστά του, αλλά εκεί που χρειάζεται. Αυτά είναι τα τρία μεγάλα ερωτηματικά που οι εταιρείες λένε ότι τα ξεπέρασαν» υπογράμμισε ο κ. Κούβελας.
Όσον αφορά την πρόθεση του κράτους να στηθούν εμβολιαστικά κέντρα, ο κ. Κούβελας δηλώνει αντίθετος και θεωρεί ότι ο εμβολιασμός πρέπει να γίνει από τον προσωπικό γιατρό ή τους επισκέπτες υγείας.

Την επέτειο των 73 ετών του γάμου τους είχαν την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου η βασίλισσα Ελισάβετ και ο πρίγκιπας Φίλιππος, που βρίσκονται απομονωμένοι στο κάστρο του Ουίνδσορ με ελάχιστο υπηρετικό προσωπικό, εξαιτίας της πανδημίας.
Η μακροβιότερη βασίλισσα στον πλανήτη και το γηραιότερο μέλος της βασιλικής οικογένειας της Γηραιάς Αλβιόνας είχαν κάθε λόγο να χαμογελούν, καθώς ανάμεσα στα δώρα και τις ευχετήριες κάρτες που έλαβαν, ξεχώρισαν την πολύχρωμη κάρτα που έφτιαξαν για εκείνους τα τρία παιδιά του πρίγκιπα Ουίλιαμ και της Κέιτ Μίντλετον.
Ο 7χρονος πρίγκιπας Γεώργιος, τρίτος στη διαδοχή του θρόνου, η 5χρονη πριγκίπισσα Σάρλοτ και ο «βενιαμίν» της οικογένειας, ο μόλις 2 ετών, πρίγκιπας Λούις, σχεδίασαν μια μεγάλη κάρτα με ευχές για το «αειθαλές» βασιλικό ζευγάρι και στο μπροστινό μέρος της κάρτας έβαλαν τον αριθμό 73.
Το παλάτι για την επέτειο γάμου της βασίλισσας και του βασιλικού συζύγου έδωσε στη δημοσιότητα μια επίσημη φωτογραφία, με το ζευγάρι να κοιτάζει με προσοχή την κάρτα που έλαβε από τα τρία πριγκιπόπουλα.
Επίσης, το παλάτι δημοσίευσε για την ξεχωριστή μέρα και μια δεύτερη φωτογραφία από το μήνα του μέλιτος της βασίλισσας και του πρίγκιπα Φίλιππου. Εντύπωση προκαλεί πως και στις δύο φωτογραφίες η μονάρχης φορά την ίδια καρφίτσα με χρυσάνθεμα από διαμάντια και ζαφείρια.
Ο δούκας και η δούκισσα του Κέιμπριτζ ευχήθηκαν για την επέτειο γάμου του βασιλικού ζεύγους μέσω Twitter αναρτώντας την κάρτα που έφτιαξαν τα τρία παιδιά τους.
Η ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ,
Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΓΑΜΟΣ
Η βασίλισσα Ελισάβετ και ο πρίγκιπας Φίλιππος ένωσαν τις ζωές τους στις 20 Νοεμβρίου του 1947 στο αββαείο του Ουεστμίνστερ, εκείνη ήταν 21 ετών και ο Φίλιππος 26. Το ζευγάρι είχε αρραβωνιαστεί στις 9 Ιουλίου του ίδιου έτους.
Η βασίλισσα και ο πρίγκιπας Φίλιππος έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά, τον 72χρονο πρίγκιπα Κάρολο, την 70χρονη πριγκίπισσα Άννα, τον 60χρονο πρίγκιπα Άντριου και τον 56χρονο πρίγκιπα Έντουαρντ. Έχουν, επίσης, οκτώ εγγόνια και οκτώ δισέγγονα με μικρότερο τον μόλις ενός έτους Άρτσι, γιο του πρίγκιπα Χάρι και της Μέγκαν Μαρκλ.
Το ζευγάρι συναντήθηκε για πρώτη φορά το 1934 στο γάμο της πριγκίπισσας Μαρίνας της Ελλάδος και της Δανίας με τον πρίγκιπα Γεώργιο, δούκα του Κεντ. Ο έρωτας ήρθε πέντε χρόνια αργότερα, όταν η νεαρή τότε Ελισάβετ επισκέφθηκε μαζί με τους γονείς της και την αδελφή της Μαργαρίτα, το Βασιλικό Ναυτικό Κολέγιο στο Ντάρμουθ, όπου τους ξενάγησε ο γοητευτικός Φίλιππος, ο οποίος είχε καταταγεί στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό. Ο Φίλιππος έχει γεννηθεί στην Κέρκυρα και γονείς του ήταν ο πρίγκιπας Ανδρέας της Ελλάδος και της Δανίας και η πριγκίπισσα Αλίκη του Μπάτενμπεργκ.
Ο πρίγκιπας Φίλιππος έλαβε τον τίτλο «δούκας του Εδιμβούργου» πριν το γάμο με την τότε πριγκίπισσα Ελισάβετ. Το 1952 η Ελισάβετ ανέβηκε στο θρόνο, μετά το θάνατο του πατέρα της, βασιλιά Γεωργίου ΣΤ’.

Ο Donald Trump έκανε τη Σαουδική Αραβία τον πρώτο προορισμό του στο εξωτερικό ως προέδρου των ΗΠΑ. Τον είχε πείσει ο γαμπρός του, Jared Kushner, πως ο Mohammed bin Salman, ο νεαρός διάδοχος του Σαουδαραβικού θρόνου, είναι «κλειδί» για την πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και για την εκστρατεία «μέγιστης πίεσης» του κ. Trump κατά του Ιράν.
David Gardner [Financial Times]
Ο Joe Biden, που έγινε πρόσφατα ο εκλεγμένος πρόεδρος, έχει πολλά περισσότερα να σκεφτεί από τη Μέση Ανατολή. Θα κληρονομήσει μια φορτισμένη εσωτερική ατζέντα που περιλαμβάνει την τσαπατσούλικη αντίδραση στην πανδημία της Covid-19 και την καταστροφή που επέφερε στην αμερικανική οικονομία, καθώς και τον αναβρασμό στον οποίον βρίσκεται η χώρα, λόγω των φυλετικών και μετεκλογικών εντάσεων.
Αλλά το ίδιο συνέβη και με τη νέο-εισερχόμενη τότε κυβέρνηση του κ. Barack Obama, στην οποία ο κ. Biden υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος από το 2008. Και πέρασε τρία τέταρτα της διαχείρισης κρίσης της στην περιοχή.
Ηγέτες σε όλη την περιοχή περιμένουν πως μια κυβέρνηση Biden προμηνύεται μετάβαση από την αλλοπρόσαλλη και συναλλακτική εποχή Trump σε έναν πιο πολιτισμένο και πολυμερή τρόπο διπλωματίας. Ο εισερχόμενος πρόεδρος θα είναι προσεκτικός απέναντι στις «περιπέτειες» των ΗΠΑ που απαιτούν πόρους και δυνάμεις. Ο κ. Biden στήριξε την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003, αλλά τάχθηκε εναντίον της επέμβασης στη Λιβύη το 2011. Μπορεί επίσης να θελήσει να αποφύγει την εμβάθυνση του κενού εξουσίας που έχει αφήσει ο κ. Trump σε προβληματικές περιοχές της Μέσης Ανατολής, στις οποίες με ενθουσιασμό «πάτησαν» Ρωσία, Ιράν και Τουρκία για να καλύψουν το κενό.
Υπάρχουν αρκετά σημεία στα οποία θα πρέπει να δοθεί προσοχή. Ο κ. Biden έχει δεσμευτεί να επανεντάξει τις ΗΠΑ στην πυρηνική συμφωνία του 2015 με το Ιράν, την οποία υπέγραψαν οι ΗΠΑ με πέντε παγκόσμιες δυνάμεις, υπό την προϋπόθεση πως η Τεχεράνη θα συμμορφωθεί και πάλι σε ό,τι αφορά τα όρια εμπλουτισμού ουρανίου.
Ο κ. Trump απέσυρε μονομερώς τις ΗΠΑ από τη συμφωνία το 2018, αλλά ο κ. Biden περιστοιχίζεται από ανθρώπους που τον είχαν βοηθήσει να διαπραγματευτεί την ανακωχή και οι οποίοι έχουν προσωπικό συμφέρον να την αναβιώσουν. Ο απερχόμενος κ. Trump μπορεί και πάλι να προσπαθήσει να «δηλητηριάσει» το κλίμα, επιβάλλοντας ακόμα περισσότερες κυρώσεις στο Ιράν και τους συμμάχους του.
Αν και ο κ. Biden είναι ένας παραδοσιακά φιλοϊσραηλινός Δημοκρατικός, θα θελήσει να αποθαρρύνει την προσάρτηση οικισμών της Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ, την οποία ενθάρρυνε ο κ. Trump. Αν στηρίξει μια τέτοια προσάρτηση, τότε θα νομιμοποιήσει την αρπαγή γης ή εξουσίας σε άλλα σημεία του κόσμου: από τη Ρωσία (στην Κριμαία και στην ανατολική Ουκρανία), από την Τουρκία (στη βόρεια Συρία και στη βόρεια Κύπρο), από την Κίνα (στο Χονγκ Κονγκ) ή από την Ινδία (στο Κασμίρ).
Ο κ. Biden και οι περισσότεροι στο κόμμα του χαιρετίζουν την «ομαλοποίηση» των σχέσεων μεταξύ του Ισραήλ και των αραβικών κρατών, με πρώτα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οπωσδήποτε θα ήθελαν να την επεκτείνουν, αλλά όχι ως «πράσινο φως» για μονομερή προσάρτηση των κατεχόμενων Παλαιστινιακών εδαφών.
Ο κ. Biden έχει επίσης πει πως θα επανεκτιμήσει την αμερικανική πολιτική έναντι της Σαουδικής Αραβίας, που πέρυσι αποκάλεσε «παρία» για τη δολοφονία του δημοσιογράφου Jamal Khashoggi στο προξενείο της Σ. Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη το 2018. Οι πωλήσεις όπλων και τα ανθρωπιστικά ζητήματα, καθώς και η στήριξη του καταστροφικού πολέμου του Πρίγκηπα Mohammed στην Υεμένη, θα μπουν το μικροσκόπιο. Ο κ. Trump στήριξε τον πρίγκηπα διάδοχο το 2018, αλλά έκτοτε ο ριψοκίνδυνος και επιθετικός τρόπος διακυβέρνησης του πρίγκηπα έχει σχεδόν ενώσει το Κογκρέσο των ΗΠΑ εναντίον του. Οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει βαριά τα τελευταία 75 χρόνια στο βασίλειο, όχι όμως το ίδιο με το διάδοχο του θρόνου.
Ένας άλλος περιφερειακός ηγέτης που διαθέτει τη σπάνια ικανότητα να ενώνει τους Αμερικάνους εναντίον του, είναι ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan. Η κατ’ εξακολούθηση ανάπτυξη των στρατιωτική δυνάμεών του από τη Λιβύη και την ανατολική Μεσόγειο, μέχρι τη Συρία, το Ιράκ και το Κατάρ, συγκρούεται με τα αμερικανικά συμφέρονται και συμμάχους. Η ανοχή που έδειξε ο κ. Trump έχει πιθανότατα λήξει.
Και πάλι, σε αντίθεση με τον κ. Trump, ο κ. Biden είναι απίθανο να αναφερθεί στον Abdul Fattah al-Sisi, τον στρατηγό που ήρθε στην εξουσία της Αιγύπτου με το πραξικόπημα του 2013, ως «τον αγαπημένο του δικτάτορα». Η πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Αιγύπτου είχε διάφορες διακυμάνσεις κατά την περίοδο διακυβέρνησης του Obama, που συναίνεσε στην πτώση του προέδρου Hosni Mubarak το 2011 και τη σύντομη άνοδο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Η μακροπρόθεσμη άποψη της Ουάσιγκτον είναι πως τα 1,3 δισ. δολάρια που δίνουν οι ΗΠΑ για το στρατό της Αιγύπτου αξίζουν σε όρους διασφάλισης της Διώρυγας του Σουέζ. Αυτό δε θα αλλάξει, αλλά μπορεί να αλλάξει η στάση έναντι του ανεξέλεγκτου αυταρχισμού.
Τέλος, μια κυβέρνηση Biden είναι πιθανό να ακολουθήσει μια πιο νηφάλια στάση ως προς την αποχώρηση από τη Συρία και το Ιράκ. Η απόσυρση των ΗΠΑ από τη βορειοανατολική Συρία τον περασμένο Οκτώβριο, δεν αποτέλεσε μόνο προδοσία έναντι των Κούρδων συμμάχων, που πολεμούσαν κατά του Ισλαμικού Κράτους και έναυσμα για εισβολή της Τουρκίας. Θα ήταν επικίνδυνο για οποιαδήποτε κυβέρνηση να αγνοήσει τον τεράστιο κίνδυνο να δημιουργηθεί κενό, σε μια αλυσίδα αποτυχημένων και προβληματικών κρατών στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, για τα οποία βρίσκονται σε διαμάχη οι Σουνίτες τζιχαντιστές και οι στηριζόμενοι από το Ιράν Σιίτες ένοπλοι μαχητές.

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 60 ετών, ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές –αν όχι ο μεγαλύτερος– που έχουμε δει ποτέ. Αλλά ο Αργεντίνος ήταν κάτι παραπάνω από ποδοσφαιριστής. Ήταν ένα παγκόσμιο είδωλο, ένας ήρωας επικών διαστάσεων γεμάτος απίστευτες αρετές και τρομακτικές αμαρτίες. Έζησε πολλές ζωές λένε. Κι όμως ήταν μία…
Είχε γλιτώσει πολλές φορές από το θάνατο. Οι θρίαμβοι και οι τραυματισμοί στα γήπεδα, οι καταχρήσεις έξω από αυτά, μια άνιση ζωή και ένα όμορφο παιχνίδι διαρκώς στα όρια, με τα πόδια, με τα χέρια, με τις λέξεις, χωρίς κανόνες: όλα στοιχεία ενός μοναδικού θρύλου του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και όχι μόνο, ενός παγκόσμιου φαινομένου.
Αλλά αυτή τη φορά το θάνατο δεν τον ντρίμπλαρε. Σε ηλικία 60 ετών, ο μέγας Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα έφυγε από τη ζωή, όπως ανέφερε πρώτη η Clarin κηρύσσοντας εθνικό πένθος στην Αργεντινή.
Στις 30 Οκτωβρίου είχε γιορτάσει τα 60 του χρόνια, αλλά στις αρχές Νοεμβρίου είχε υποβληθεί σε επιτυχημένη εγχείρηση αφαίρεσης αιματώματος στον εγκέφαλο. Σύμφωνα με τα αργεντίνικα ΜΜΕ, ο Ντιέγκο έσβησε από ανακοπή καρδιάς στο σπίτι του.
Το να γράψεις για τον Μαραντόνα είναι σα να κάθεσαι πάνω σε ένα βουνό από δημοσιεύματα, από ύμνους και από κατάρες και να υποκρίνεσαι ότι αυτό το βουνό δεν υπάρχει. Το υπέροχο γκολ στον προημιτελικό του Μουντιάλ του Μεξικού με την Αγγλία, η κραυγαλέα απατεωνιά με το περιβόητο «χέρι του Θεού» που είχε προηγηθεί στο ίδιο ματς, ο θρίαμβος του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986, το κλάμα στον τελικό του Μοντιάλε ’90, οι εφεδρίνες στο Μουντιάλ του ’94. Η ποδοσφαιρική επανάσταση με τη φτωχή Νάπολη στην Ιταλία. Οι σχέσεις του με την Καμόρα που του έφερνε την κοκαΐνη σε ασημένιο πιάτο και με τον Φιντέλ Κάστρο που τον βοήθησε να απεξαρτηθεί – τραγική σύμπτωση, ο Φιντέλ πέθανε και αυτός μια μέρα σαν κι αυτή, 25 Νοεμβρίου του 2016.
Ο Ντιέγκο Μαραντόνα υπήρξε κάτι μοναδικό για το ποδόσφαιρο. Ακόμα και οι επικριτές του, αυτοί που διαμαρτύρονταν για την παροιμιώδη απαξίωσή του στους κανόνες του αθλήματος, αποδέχονταν ότι είναι ένας ποδοσφαιριστής που δε χωράει σε κανόνες. Ότι ήταν μεγαλύτερος από το ίδιο το άθλημα. Και σαν ήρωας της μυθολογίας ήταν τόσο απερίγραπτα τέλειος, όσο και βασανιστικά φθαρτός, θεϊκά προικισμένος αλλά και μιαρός. Μπορούσε να κάνει τα πάντα με τη μπάλα, αλλά και να πυροβολήσει εν ψυχρώ δημοσιογράφους που θεωρούσε ότι τον ενοχλούσαν. Μπορούσε να ανυψώσει μόνος του ένα ολόκληρο έθνος, να πάρει εκδίκηση μέσα στο γήπεδο για ήττες στο πεδίο της μάχης, αλλά και να αφεθεί τόσο πολύ στις αμαρτίες του, να παχύνει τόσο, που να μη μπορεί να μιλήσει. Μεγαλοφυής αλλά την ίδια ώρα στα όρια της παράνοιας. Ένας Τσε Γκεβάρα της μπάλας. Αλλά και ένας Καλιγούλας μαζί.
Όλα άρχισαν στην ταπεινή συνοικία Βίλα Φιορίτο, στις παρυφές του Μπουένος Άιρες. Εκεί ανακάλυψαν το μικρό Ντιέγκο οι κυνηγοί ταλέντων της Αργεντίνος Τζούνιορς. Λένε ότι εκείνη την εποχή, δωδεκαετής, ο Ντιέγκο έκανε στο ημίχρονο τέτοια κόλπα με τη μπάλα, που η κερκίδα πήγαινε περισσότερο γι’ αυτόν παρά για την ομάδα. Λένε. Προσχέδια ενός μύθου.
Στη συνέχεια όλα έγιναν πολύ γρήγορα: στα 15 του ο Μαραντόνα άρχισε να παίζει στην πρώτη ομάδα, στα 16 έκανε ντεμπούτο με την Εθνική Αργεντινής, στα 17 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και στα 19, για πρώτη φορά, «ποδοσφαιριστής της χρονιάς» στη Λατινική Αμερική. Οι δημοσιογράφοι τον ρωτούσαν αν θέλει να γίνει ο νέος Πελέ —ο οποίος προ λίγων ετών μόλις είχε εγκαταλείψει τη μπάλα— αλλά εκείνος, θρασύτατα απαντούσε: «Είμαι ο Μαραντόνα, δεν είμαι ο νέος οτιδήποτε, θέλω απλά να είμαι ο Μαραντόνα». Ήξερε.
Η συνέχεια ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή. Το 1982 ο «Ντιεγκίτο» παίρνει μεταγραφή στη Μπαρτσελόνα, εισπράττοντας ένα ποσό-ρεκόρ. Τα δύο χρόνια στην Ισπανία είναι μια περιπέτεια, ίσως μια προ-οικονομία των όσων θα ακολουθούσαν. Πρώτα προσβάλλεται από ηπατίτιδα και μετά, τo Σεπτέμβριο του 1983, σε ένα ματς με την Ατλέτικ στο «Καμπ Νου», τού σπάει το πόδι ο Άντονι Γκοϊκοετσέα, ο «χασάπης του Μπιλμπάο». Επιστρέφει, αλλά η Βαρκελώνη είναι πολύ σνομπ και αθεράπευτα γοητευμένη από την αύρα του Κρόιφ για να αντέξει τον Αργεντίνο και να την αντέξει και αυτός.
Νέα μεταγραφή και νέο ρεκόρ, με τον Μαραντόνα να μετακομίζει στην Ιταλία, όχι όμως στις μεγάλες ομάδες του Βορρά —η Γιουβέντους των Ανιέλι είχε ήδη τον Μισέλ Πλατινί για 10άρι—, αλλά στην περιφρονημένη Νάπολη, όπου η τοπική ομάδα παλεύει με τον υποβιβασμό. «Απόπατο της Ιταλίας» την αποκαλούν οι αφιονισμένοι οπαδοί της Γιουβέντους και της Μίλαν, αλλά ο Μαραντόνα αλλάζει και πάλι τους κανόνες του παιχνιδιού.
Το 1987 και το 1990 οδηγεί τη Νάπολη στην κατάκτηση του Καμπιονάτο. Είναι τα μοναδικά πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει αυτή η ομάδα μέχρι σήμερα. Οι Ναπολιτάνοι τον τιμούν σαν άγιο. Ο Μαραντόνα ανταποκρίνεται στην αποθέωση του πλήθους, γίνεται όλο και καλύτερος.
Το 1986 αναδεικνύεται πρωταθλητής κόσμου με την Εθνική Αργεντινής. Τρία χρόνια αργότερα κερδίζει το κύπελλο UEFA με τη Νάπολη. «Στο γήπεδο ξεχνάς τα προβλήματα της ζωής, σου φαίνονται ασήμαντα» έλεγε ο ίδιος ο Μαραντόνα σε ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του, μία παραγωγή της Amazon. Και πράγματι, τα προβλήματα ήταν πολλά εκτός γηπέδου.
Το είδωλο των Ναπολιτάνων άρχισε να εθίζεται στην κοκαΐνη σε μια πόλη που το οργανωμένο έγκλημα αγκαλιάζει το λαϊκό ήρωα. Πολλές φορές ξενυχτούσε από Δευτέρα μέχρι Τετάρτη, για να επιστρέψει στις προπονήσεις ενόψει του παιχνιδιού της Κυριακής.
Το 1994 η καριέρα του στην Εθνική Αργεντινής τερματίστηκε άδοξα, όταν βρέθηκε ντοπαρισμένος μετά το παιχνίδι με τη Νιγηρία για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 και τιμωρήθηκε με αποκλεισμό από τη FIFA. Στο αμέσως προηγούμενο παιχνίδι ο Μαραντόνα είχε οδηγήσει την Αργεντινή σε νίκη επί της Ελλάδας με 4-0.
«Ο Ντιέγκο έζησε μια ζωή σαν όνειρο, αλλά και σαν εφιάλτη», έλεγε ο γυμναστής του Φερνάντο Σινιορίνι. Αξέχαστο θα μείνει το «χέρι του Θεού» που έγραψε το 1-0 απέναντι στην Αγγλία στο Μουντιάλ του 1986, αλλά και το 2-0 στο ίδιο παιχνίδι, όταν ο Μαραντόνα ντρίμπλαρε τη μισή Εθνική Αγγλίας και σχεδόν μπήκε μαζί με τη μπάλα στα δίχτυα του Πίτερ Σίλτον, πετυχαίνοντας το «γκολ του αιώνα».
Αξέχαστες παραμένουν όμως και οι εικόνες του υπέρβαρου Μαραντόνα με βαμμένα, πλατινέ μαλλιά, ή ενός Μαραντόνα να θεατρινίζει στις εξέδρες των γηπέδων, μια καρικατούρα ενός ένδοξου παρελθόντος.
Ο El Pibe de Oro («το χρυσό παιδί») δεν κατάφερε να σταδιοδρομήσει ούτε ως τηλεοπτικός παρουσιαστής, ούτε ως προπονητής στην Εθνική Αργεντινής. Για πολλούς μήνες μπαινόβγαινε στα νοσοκομεία, έκανε εγχείρηση στομάχου, κοίταξε στα μάτια το θάνατο αλλά κατάφερε να επιζήσει.
«Μάλλον νομίζει ότι είναι Θεός και αυτός είναι ένας από τους λόγους για όλα αυτά τα προβλήματα», έλεγε το 2007 ο Έκτορ Πετσέλα, διευθυντής της κλινικής Γκιέμες στο Μπουένος Άιρες. Ο γιατρός δεν είχε τόσο άδικο.
Στην Αρχαία Ρώμη οι αυτοκράτορες είχαν συνεχώς ένα σκλάβο δίπλα τους για να τους υπενθυμίζει: «Δεν είσαι θεός, δεν είσαι θεός». Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, ο άνθρωπος που γεννήθηκε σε μια λαϊκή γειτονιά του Μπουένος Άιρες, είχε συνεχώς ένα πλήθος δίπλα του που του έλεγε: «Είσαι θεός, είσαι θεός»…

Ο Ντιέγκο δε μένει πια εδώ…
«Έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 60 ετών ο Ντιέγκο Μαραντόνα από ανακοπή καρδιάς
Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, ένας από τους σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, για ορισμένους ο μεγαλύτερος, πέθανε την Τετάρτη (25/11) σε ηλικία 60 ετών, ύστερα από ανακοπή.
Στις αρχές Νοεμβρίου ο θρύλος του ποδοσφαίρου της Αργεντινής είχε κάνει επέμβαση στον εγκέφαλο, ενώ οκτώ μέρες μετά την εγχείρηση, είχε πάρει εξιτήριο από την κλινική στην οποία νοσηλευόταν για να συνέχιζε σπίτι την ανάρρωσή του.
Γεννημένος στις 30 Οκτωβρίου 1960 στο Μπουένος Άιρες, όχι μόνο άφησε το στίγμα του στην ιστορία του ποδοσφαίρου αλλά συναγωνίστηκε με τον Πελέ για τον τίτλο του κορυφαίου όλων των εποχών, στο «βασιλιά των σπορ» και είχε αμέτρητους θαυμαστές σε κάθε γωνιά του πλανήτη, προκαλώντας απέραντη θλίψη με τον αδόκητο χαμό του.
Την είδηση της απώλειας του «Ντιεγκίτο» ή αλλιώς του αγαπημένου όλων «Πίμπε Ντ’ Όρο» (Χρυσού Παιδιού) την έδωσε πρώτη η εφημερίδα της πατρίδας του «Clarin» το απόγευμα της Τετάρτης (25/11) και την αναδημοσίευσαν όλα σχεδόν τα αθλητικά μέσα του πλανήτη.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά «ο Μαραντόνα, ενώ ήταν στο σπίτι του στο προάστιο Σαν Αντρές του Μπουένος Άιρες», είχε πρόβλημα αναπνευστικό. Έξι ασθενοφόρα έσπευσαν στην κατοικία του για να του προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες. Με τον Μαραντόνα ήταν μαζί η κόρη του Ντάλμα».
Όπως σημειώνει η εφημερίδα, μετά από την εγχείρηση στον εγκέφαλό του, υπήρχε ιατρικό προσωπικό που παρέμεινε στο σπίτι του Μαραντόνα για να επιβλέπει την κατάσταση της υγείας του, χωρίς ωστόσο να καταφέρουν να τον κρατήσουν στη ζωή όταν υπέστη καρδιακή ανακοπή.
«Εις το επανιδείν Ντιέγκο. Θα είσαι αθάνατος σε κάθε καρδιά του ποδοσφαιρικού πλανήτη», ανέφερε χαρακτηριστικά το Τweet της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Αργεντινής λίγο μετά την επιβεβαίωση του θανάτου του 60χρονου θρύλου της μπάλας.
Ο διεθνής Τύπος θρηνεί την απώλεια του Ντιέγκο Μαραντόνα. Η κορυφαία γαλλική εφημερίδα έγραψε χαρακτηριστικά στον τίτλο: Ο θάνατος ενός Θεού.
Οι πρώην του ομάδες, η Μπόκα, η Μπαρτσελόνα και η Νάπολι. Οι μεγάλοι του αντίπαλοι Πελέ, Ρεάλ και Ρίβερ, όλοι είπαν το ύστατο χαίρε στον Ντιέγκο.
Η παγκόσμια ποδοσφαιρική (και όχι μόνο) κοινότητα παραμένει συγκλονισμένη, από την απώλεια ενός μεγάλου του αθλήματος που λατρεύτηκε όσο κανείς.
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο και ο Λιονέλ Μέσι τον αποχαιρέτησαν από τους επίσημους λογαριασμούς τους στα social media. Ο Πορτογάλος έγραψε χαρακτηριστικά ότι το κενό που αφήνει δε θα αναπληρωθεί, ενώ ο συμπατριώτης του ανέφερε -μεταξύ άλλων- στη λεζάντα με την οποία συνόδευσε την κοινή τους φωτογραφία ότι «μας αφήνει, αλλά δε φεύγει γιατί είναι αιώνιος». Και όχι μόνον αυτοί. Ο Πελέ σε ανάρτησή του στο Twitter υποστήριξε ότι «μια μέρα θα παίξουμε μπάλα στον ουρανό».
Ναπολιτάνοι έσπευσαν στο σημείο της πόλης κάτω από το γιγαντιαίο γκράφιτι και άναψαν καπνογόνα και εκρηκτικά στο άκουσμα της θλιβερής είδησης. Η ομάδα με την οποία συνδέθηκε σε συλλογικό επίπεδο στην Ευρώπη ήταν από τις πρώτες που εξέφρασε τα συλλυπητήριά της. Άλλωστε έγινε γνωστό ότι σκέφτεται να μετονομάσει το Σαν Πάολο σε γήπεδο «Ντιέγκο Μαραντόνα».
Ο Ντιέγκο Μαραντόνα γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1960 στο Μπουένος Άιρες.
Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην Αρχεντίνος και το 1981 φόρεσε τη φανέλα της Μπόκα. Το 1982 έκανε για πρώτη φορά το βήμα για την Ευρώπη. Υπέγραψε στην Μπαρτσελόνα και από το 1984 έως το 1991 φόρεσε τη φανέλα της Νάπολι. Επέστρεψε στην Ισπανία για σύντομη θητεία στη Σεβίλλη, όπως εξίσου σύντομη ήταν η θητεία του στη Νιούελς. Έκλεισε την καριέρα του στη Μπόκα Τζούνιορς. Με την Μπόκα κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1981, με την Μπαρτσελόνα ένα κύπελλο, ένα Λιγκ καπ και ένα σούπερ-καπ Ισπανίας. Με τη Νάπολι δύο πρωταθλήματα, ένα κύπελλο και ένα σούπερ-καπ Ιταλίας, καθώς και το κύπελλο UEFA.
Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτέλεσε η εθνική Αργεντινής. Με την αλμπισελέστε κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986.
Δημήτρης Σαμόλης


Έχουν, άραγε, περισσότερα κότσια οι Βούλγαροι από εμάς, που εναντιώνονται στα «θέλω» π.χ. της Γερμανίας για τα δυτικά Βαλκάνια;
Το μαύρο σύννεφο της τεράστιας αβεβαιότητας που έχει στρογγυλοκαθίσει πάνω από τα κεφάλια μας εξαιτίας του δεύτερου μεγάλου κύματος του κορωνοϊού, αλλά και οι καπνοί των δακρυγόνων που έριξε η ΕΛ.ΑΣ. ανήμερα της 17ης Νοεμβρίου για να διαλύσει την επαναστατική αταξία των «συντρόφων» του ΚΚΕ, έκρυψαν πίσω από τη θολούρα τους μία είδηση που πέρασε σαν όλες τις άλλες στη λήθη της επικαιρότητας που αλλάζει.
Εκείνο, λοιπόν, το απόγευμα της Τρίτης, έφτανε στα δημοσιογραφικά γραφεία το «μαντάτο» ότι η βουλγαρική κυβέρνηση άσκησε «βέτο» στην έναρξη των διαπραγματεύσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Βόρεια Μακεδονία, σχετικά με την ένταξη της τελευταίας στην Ε.Ε. Ο λόγος;
Οι Βούλγαροι αρνούνται να αποδεχτούν τον όρο «μακεδονική γλώσσα» που επικαλούνται οι Σκοπιανοί, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη γλώσσα αποτελεί βουλγαρική διάλεκτο.
Μάλιστα, διά στόματος της υπουργού Εξωτερικών της Βουλγαρίας, Εκατερίνα Ζαχάριεβα, η Σόφια είναι κάθετη: είτε τα Σκόπια θα αναγνωρίσουν τη βουλγαρική προέλευση της γλώσσας τους, είτε δε θα χρησιμοποιούν στα ευρωπαϊκά έγγραφα τον όρο «μακεδονική» γλώσσα. Αλλιώς, Ευρώπη γιοκ!!!
Το τι απαντάει η φρεσκοεκλεγείσα κυβέρνηση του καρδιακού φίλου του Αλέξη Τσίπρα, Ζόραν Ζάεφ, είναι για να χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο. Εκτός από το στύλωμα των ποδιών, ότι η «ταυτότητα» και η «γλώσσα» αποτελούν κόκκινη γραμμή, επομένως αδιαπραγμάτευτο ζήτημα για τη χώρα του, ο Ζάεφ επιχειρηματολόγησε ότι η Ελλάδα ήδη έχει αναγνωρίσει το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των «Μακεδόνων» και ότι αναμένει από την κυβέρνηση της Βουλγαρίας να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα σχετικά με τη «μακεδονική» γλώσσα και το «μακεδονικό» έθνος.
Αυτή η διελκυστίνδα μάς φέρνει σε αυτό που πολλές φορές έχει στηλιτεύσει η «A», αναφορικά με την υπερβολική –παρεξηγήσιμη κάποιες φορές– διπλωματική αβρότητα, με την οποία η Αθήνα αντιμετωπίζει τα Σκόπια. Τις συνέπειες που παρήγαγε η Συμφωνία των Πρεσπών τις ξέρουμε. Όπως ξέρουμε και ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε εντίμως παραδεχτεί πριν γίνει πρωθυπουργός, ότι άπαξ και του κληροδοτηθούν οι Πρέσπες θα είναι εξαιρετικά δύσκολο (αν όχι παντελώς αδύνατο) να αλλάξει κάτι.
Προεκλογικά, όμως, δεν έλεγε μόνο αυτό. Επέμενε σε όλους τους τόνους και από το βήμα της Βουλής, ότι θα επιβλέπει την ορθή τήρηση των όρων της συμφωνίας και δε θα απεμπολήσει το δικαίωμα τού βέτο.
Κι αναρωτιέται ακόμη και ο πιο καλοπροαίρετος: έχουν, άραγε, περισσότερα κότσια οι Βούλγαροι από εμάς, που εναντιώνονται στα «θέλω» π.χ. της Γερμανίας για τα δυτικά Βαλκάνια; Ή μήπως πιστεύει κάποιος ότι το βουλγαρικό ΥΠΕΞ θα υποδεχόταν τον επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας και αντί για διακρατικά θέματα θα μιλούσαν για τα Σκόπια, χαρακτηρίζοντας «ιστορική» τη Συμφωνία των Πρεσπών, όπως έγινε στην επίσκεψη Πομπέο στην Ελλάδα το Σεπτέμβριο;
Το έχουμε ξαναγράψει και θα το επαναλάβουμε: τις εκλογές του Ιουλίου του 2019 η Νέα Δημοκρατία τις κέρδισε με το σπαθί της, με το πρόγραμμά της, αλλά και με την κρυστάλλινη στάση της για το Μακεδονικό ζήτημα. Αυτό καλό είναι να μην το λησμονούν οι παρεπιδημούντες στη «γαλάζια» διακυβέρνηση…
«Καλό παιδί ο Ζάεφ, θα τσακωθείτε για μία γλώσσα;»

Αν και με περιορισμούς λόγω του κορωνοϊού, τελέστηκαν το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2020 οι εορτασμοί της Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων που συμπίπτει με τα Εισόδια της Θεοτόκου (Προστάτιδας των Ενόπλων Δυνάμεων).
Οι εορτασμοί άρχισαν στις 8 η ώρα το πρωί με την Έπαρση της Ελληνικής Σημαίας, στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Αργότερα, στις 10:30, έγινε η κατάθεση στεφάνου από την Α.Ε. Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, στο Μνημείο Άγνωστου Στρατιώτη. Το απόγευμα στις 17:09 έγινε η επίσημη Υποστολή της Ελληνικής Σημαίας, στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.
Επιπρόσθετα, και για πρώτη φορά, και κατόπιν συνεργασίας με τους συναρμόδιους φορείς και έγκρισης της Βουλής των Ελλήνων, το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2020 και από ώρα 18:00 έως 21:00 προβλήθηκε στην εξωτερική πρόσοψη του κτιρίου της Βουλής οπτικό αφιέρωμα στις Ένοπλες Δυνάμεις. Να σημειωθεί, ότι η προβολή αυτή θα μεταδοθεί όλη την εβδομάδα στο τηλεοπτικό πρόγραμμα «ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΑΤΡΙΔΑ» (λεπτομέρειες στη σελίδα 26).
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΓΕΕΘΑ
ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
«Αξιωματικοί, Ανθυπασπιστές, Υπαξιωματικοί, Στρατιώτες, Ναύτες, Σμηνίτες, Εθνοφύλακες και Πολιτικό Προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων,
Στις 21 Νοεμβρίου, ημέρα που η Ορθοδοξία γιορτάζει τα Εισόδια της Θεοτόκου, της Υπερμάχου Στρατηγού και της Μεγάλης Προστάτιδος όλων μας, το Έθνος τιμά τις Ένοπλες Δυνάμεις για την προσφορά τους στην απόκτηση και διατήρηση της Ελευθερίας, της Ασφάλειας και της Αξιοπρέπειάς του.
Είναι η μέρα της δικής μας γιορτής, η μέρα που με υπερηφάνεια, συγκίνηση και υπέρτατο σεβασμό θυμόμαστε όλους εκείνους τους υπέροχους Έλληνες, επώνυμους και ανώνυμους, που πολέμησαν στα πεδία των μαχών για την Ελευθερία της Πατρίδας μας και για τα Ιερά και τα Όσια της Φυλής μας.
Σήμερα παρελαύνουν μπροστά μας νοερώς Μαραθωνομάχοι και Σαλαμινομάχοι, πρόμαχοι των Θερμοπυλών και των Πλαταιών, Ιεροί Λόχοι και Μακεδονικές Φάλαγγες, Ακρίτες του Βυζαντίου, Οπλαρχηγοί και Ναυμάχοι της Επανάστασης, Μακεδονομάχοι και υπερασπιστές των Ηπειρώτικων υψιπέδων, Ιερολοχίτες Καταδρομείς της Μέσης Ανατολής και μαχητές της Μαρτυρικής Μεγαλονήσου. Το δέντρο της ελληνικής Γενεαλογίας είναι γεμάτο από ευκλεείς πολεμιστές και οι σελίδες της ελληνικής Ιστορίας είναι γραμμένες με αναρίθμητες πράξεις ανδρείας.
Από τα αρχαία χρόνια του Μιλτιάδη, του Λεωνίδα και του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως τα νεότερα χρόνια του Κατσάνη, του Κατούντα και του Σταυριανάκου, η ελληνική γη δε σταμάτησε ποτέ να βγάζει ήρωες. Είναι εκείνοι που διαμόρφωσαν το ιδεατό πρότυπο του Έλληνα μαχητή, ένα πρότυπο που διατηρήθηκε αναλλοίωτο στο πέρασμα των αιώνων, απόδειξη τρανότατη κι αυτή της αδιάλειπτης ιστορικής μας συνέχειας.
Ο Έλληνας μαχητής είναι στολισμένος με όλες τις αρετές της ελληνικής φυλής κι έχει καλά φυλαγμένες στην ψυχή του τις νουθεσίες των προγόνων του. Στο μυαλό του στριφογυρνά διαρκώς η πατρική συμβουλή «ΑΙΕΝ ΑΡΙΣΤΕΥΕΙΝ» του ομηρικού Πηλέα προς το γιο του Αχιλλέα όταν ξεκινούσε για την Τροία. Την καρδιά του δονεί η σκληρή απαίτηση «Ἢ ΤΑΝ Ἢ ΕΠΙ ΤΑ͂Σ» της Σπαρτιάτισσας μάνας, την ώρα που παρέδιδε την ασπίδα στο γιο της, ξεπροβοδίζοντάς τον για τον πόλεμο.
Γαλουχημένος με τέτοιες νουθεσίες, ο Έλληνας μαχητής έμαθε να στέκεται αγέρωχος απέναντι σε αριθμητικά υπέρτερους αντιπάλους, υπό τις επιταγές του «ΟΥ̓ ΠΟΣΟΙ ΑΛΛΑ ΠΟΥ͂». Έμαθε να επιλέγει αυτονόητα το δύσκολο δρόμο της Τιμής και του Χρέους, το δρόμο του «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ» και του «ΟΧΙ» αντί της ατιμωτικής αμαχητί παράδοσης. Ολόκληρος ο πολιτισμένος κόσμος τον θαύμασε να πολεμά με σθένος στα πεδία των μαχών κατά της βαρβαρότητας και να τα καταφέρνει, ανατρέποντας πλήρως τις εναντίον του πιθανότητες… Αλλά και να παραμένει πρόθυμος για την ύστατη θυσία, «ΤΟΙ͂Σ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΣ».
Άνδρες και γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων,
Από την ιερή εκείνη στιγμή που δώσαμε όλοι μας το στρατιωτικό όρκο, υπογράψαμε ένα απόλυτα δεσμευτικό και απαράβατο συμβόλαιο με την Πατρίδα. Ένα συμβόλαιο το οποίο αξίζει και πρέπει να τιμήσουμε με κάθε κόπο, με κάθε προσπάθεια και με κάθε αναγκαία θυσία, αλλά πάνω από όλα με το μυαλό μας επικεντρωμένο στην επίτευξη της νίκης ως το «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» της ύπαρξής μας.
Εμπνεόμενοι από το αξεπέραστο διαχρονικό πρότυπο του Έλληνα μαχητή, καλούμαστε για μία ακόμα φορά στη μακραίωνη και ένδοξη Ιστορία μας να υπερασπίσουμε την ελληνική γη, την ποτισμένη με το αίμα των προγόνων μας… Καλούμαστε να προασπίσουμε τα ελληνικά νερά και τους γαλάζιους αιθέρες της Πατρίδας μας… Καλούμαστε για μία ακόμα φορά, να διαψεύσουμε τα όνειρα και τις ιταμές βλέψεις κάθε επίδοξου επιβουλέα και να το πράττουμε με περισσή αυταπάρνηση, ψυχραιμία και αποτελεσματικότητα είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, 365 ημέρες το χρόνο.
Μην ακούσετε ποτέ τις Σειρήνες της ευκολίας… Μη δώσετε ποτέ σημασία σε γλώσσες που στάζουν χολή… Προπαντός, μη φοβηθείτε ποτέ τις γεμάτες από κομπορρημοσύνη απειλές οποιουδήποτε επιβουλέα… Αν κάνει το μοιραίο λάθος, έχουμε τη δύναμη να τον ξαφνιάσουμε δυσάρεστα, έχουμε την ικανότητα να τον κάνουμε να το πληρώσει πολύ ακριβά… Έχουμε την ισχύ και τη θέληση να τον κάνουμε να νιώσει αμέσως στο πετσί του το τεράστιο σφάλμα του… Η ψυχή του Έλληνα μαχητή και η τρομακτική δύναμη πυρός των μέσων μας, είναι σε θέση να φέρουν, την ώρα που θα χρειαστεί, το νικηφόρο αποτέλεσμα.
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίσαμε και συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε όλο αυτό το διάστημα ήταν και παραμένουν πολλές. Δε μας πτοούν όμως… Είμαστε φτιαγμένοι για τα δύσκολα. Η παρατεταμένη κρίση με τη γείτονα έγινε εξάλλου η αφορμή για να γεννηθούν νέες ευκαιρίες για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τη Χώρα. Ευκαιρίες για τον εκσυγχρονισμό του οπλοστασίου μας, για την αναβάθμιση των υποδομών μας αλλά και για την απόκτηση νέων μέσων που μπορούν να κάνουν τη διαφορά, αυξάνοντας την αποτρεπτική ισχύ μας στο μέγιστο. Ευκαιρίες, επίσης, και για την ενίσχυση και την ανανέωση του πολύτιμου στελεχιακού μας δυναμικού που θα αποτελέσει την κινητήριο δύναμη των νέων μέσων, με την αύξηση του αριθμού των εισακτέων στις Παραγωγικές Σχολές στα προ της κρίσης επίπεδα αλλά και με την πρόσληψη Οπλιτών Βραχείας Ανακατάταξης, καθώς και Επαγγελματιών Οπλιτών, έπειτα από πάρα πολλά χρόνια.
Στις απαιτητικές όμως ημέρες που διανύουμε, είναι και η πρωτοφανής υγειονομική κρίση του κορωνοϊού που απειλεί όλον τον πλανήτη και μας αναγκάζει να είμαστε ακόμα πιο προσεκτικοί. Μας υποχρεώνει να τηρούμε τα μέτρα που συνιστούν οι ειδικοί, ώστε να μην επηρεαστεί ούτε κατ’ ελάχιστον η επιχειρησιακή μας ικανότητα. Μπορούμε και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα τα καταφέρουμε! Είμαστε άλλωστε το πλέον πειθαρχημένο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.
Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για τη σκληρή σας προσπάθεια, τις θυσίες σας και την αφοσίωσή σας. Συνεχίστε να υπηρετείτε την Πατρίδα με υπερηφάνεια και αποφασιστικότητα, με πίστη στη στρατιωτική αρετή της ενσυνείδητης πειθαρχίας, αλλά και με αμέριστο ενδιαφέρον για το συνάδελφο και αυριανό συμπολεμιστή σας! Είστε ο οπλισμένος βραχίων του Έθνους, ο μείζων και αδιαμφισβήτητος παράγοντας προβολής της Εθνικής Ισχύος, η πρώτιστη πηγή υπερηφάνειας όλων των Ελλήνων!»
Χρόνια πολλά σε όλους σας!!!
Ζήτω το Έθνος!!!
Ζήτω οι Ένοπλες Δυνάμεις!!!
Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος
Αρχηγός ΓΕΕΘΑ
Caption: Η πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, καταθέτει στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη (φωτ.: Προεδρία της Δημοκρατίας

Γνωρίζουν τι συνέβη μέχρι και με την τελευταία ψήφο στην πολιτεία του Ουισκόνσιν στις πρόσφατες αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Αν ήταν του Τραμπ ή του Μπάιντεν. Είναι έτοιμοι να σου αναλύσουν ανά πάσα στιγμή τα αίτια των διακυμάνσεων του Dow Jones με ακρίβεια σεντ. Φωνάζουν -και ορθώς- «είμαστε όλοι Γάλλοι» με αφορμή τις τρομοκρατικές επιθέσεις.
Μανώλης Κοττάκης
© Newsbreak.gr
Συγκινούνται -και ορθώς- όταν ένας εμβληματικός ναός, όπως η Παναγία των Παρισίων, παραδίδεται στην πυρά. Χαιρετίζουν τη φωταγώγηση της Βουλής στα χρώματα της σημαίας της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητος (2019). Καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια, όταν οι κίονες του περιστυλίου της Βουλής ντύνονται (2016) στα κόκκινα για τις ανάγκες εκδήλωσης της Αριστεράς για το Σύνταγμα.
Όταν όμως έρχεται η άγια ώρα να τιμήσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις, αυτοί που δηλώνουν «όλοι Γάλλοι», «όλοι Σύροι», «όλοι Βενεζουελάνοι», «όλοι Αργεντινοί», «όλοι διεθνιστές», «όλοι πολίτες του κόσμου» αδυνατούν να δηλώσουν το αυτονόητο: «Είμαστε όλοι Έλληνες», «Είμαστε όλοι πατριώτες», «Εκτός από όλα τα έθνη του κόσμου, αγαπάμε και το δικό μας έθνος».
Όταν υψώνεται η γαλανόλευκη με βίντεο στην πρόσοψη του Κοινοβουλίου, στο σημείο όπου οι Έλληνες κραδαίνοντας σημαίες απαίτησαν κάποτε Σύνταγμα από τον Όθωνα, τους είναι αδύνατον να συγκινηθούν – το θεωρούν «κιτς». Όταν παίζει για τέσσερα μετρημένα δευτερόλεπτα στο Κοινοβούλιο η εικόνα της δικής μας Παναγίας, ως Υπερμάχου Στρατηγού, όχι των Παρισίων, ξινίζει το ροδαλό, βουτυράτο κόκκινο πρόσωπό τους. Διαμαρτύρονται «για τη μείξη πολιτικής, Ιστορίας και θρησκείας». Και, όταν πρόκειται να πουν «ευχαριστώ» στις Ένοπλες Δυνάμεις που φυλάσσουν Θερμοπύλες, για να ξιφουλκούν αυτοί ελευθέρως από τους «προμαχώνες» του υπολογιστή τους, αποστρέφουν το πρόσωπό τους και τις ταυτίζουν με τη χούντα. Τα πολιτικά γαϊδούρια!
Αυτά, δυστυχώς, συμβαίνουν από το Σάββατο 21/11, αγαπητοί αναγνώστες, ημέρα κατά την οποία Βουλή και ΓΕΕΘΑ, Τασούλας και Φλώρος, αποφάσισαν την προβολή ενός ιστορικού βίντεο στην πρόσοψη του Κοινοβουλίου. Δέχονται από τότε επίθεση από ανιστόρητους, οι οποίοι θεωρούν ότι η ζωή του έθνους σε αυτή τη χώρα παίζεται μόνο στα νοσοκομεία. Όχι στα σύνορα και στις μάχες του Ελληνισμού. Ότι νεκροί είναι μόνο οι νεκροί της εποχής και εχθρός μόνο ο κορωνοϊός, άλλος δεν υπάρχει.
Καλούνται από τότε οι ταγοί μας σε απολογία για να εξηγήσουν στο «φιλελευθεράτο» της Αριστεράς και του Κέντρου (λίγο πριν εορτάσουμε τα 200 χρόνια από την ανεξαρτησία μας) το αυτονόητο: Τι δουλειά έχουν η σημαία, η Παναγία και τα άρματα στην πρόσοψη της Βουλής. Προτείνω στον πρόεδρο της Βουλής, ειδικώς για όλους όσοι είναι και μέλη της, να οργανώσει ένα ιστορικό φροντιστήριο. Διότι τα πολιτικά αυτά νήπια είναι ανεπίδεκτα μαθήσεως.
Δεν τους άρεσε ούτε το σποτ της Γιάννας για το 2021 – κιτς το αποκάλεσαν και αυτό (επειδή ακούγεται ο στίχος του Νιόνιου ότι «πότε με τις αρχαιότητες, πότε με Ορθοδοξία, των Ελλήνων οι κοινότητες φτιάχνουν άλλο γαλαξία»). Του προτείνω του κυρίου Τασούλα να διδάσκονται σε αυτό το φροντιστήριο, μεταξύ άλλων, οι θεματικές «Στρατός και Δημοκρατία», «Εκκλησία και Ελληνική Πολιτεία», «Θρησκεία και ελληνική Ιστορία».
Για να μάθουν οι ανιστόρητοι, ότι στη νεότερη Ιστορία μας (με εξαίρεση τη μαύρη σελίδα της δικτατορίας) οι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων υπήρξαν καταλύτες για την εμπέδωση της δημοκρατίας: Με το κίνημα του 1909 του Συνδέσμου «Νικόλαος Ζορμπάς» κατέλαβαν μεταβατικώς την εξουσία για να την παραδώσουν στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Για να πληροφορηθούν ότι από τις τάξεις τους ξεπήδησαν δύο δημοκρατικοί πρωθυπουργοί – ο Παπάγος και ο Πλαστήρας. Και ένας ο οποίος είπε το «ΟΧΙ» στους κατακτητές, ο Μεταξάς.
Ξεπήδησαν ανώτεροι αξιωματικοί, όπως ο συνταγματάρχης Δαβάκης και ο Παύλος Μελάς, που έγραψαν ιστορία στη Βόρεια Ήπειρο και τη Μακεδονία. Νεότεροι αξιωματικοί, όπως οι Βλαχάκος, Καραθανάσης και Γιαλοψός, οι οποίοι προτίμησαν να πέσουν στη θάλασσα των Ιμίων και να χαθούν, από το να προσγειωθούν (και να εξευτελιστούν) πάνω σε τουρκική φρεγάτα. Για να καταλάβουν ότι δεν εορτάζουμε μουντά χακί χρώματα στις 21 Νοεμβρίου, αλλά πρόσωπα. Για να μάθουν ότι η Ελλάς δεν είναι κοσμικό κράτος (όπως το εννοούν αυτοί) από ιδρύσεώς της και ότι η Ιστορία μας είναι ταυτισμένη με τη θρησκεία και την Εκκλησία μας, που τόσο μισούν.
Για να διαβάσουν τα πρακτικά της πρώτης Βουλής της περιόδου 1827-1829, ώστε να διαπιστώσουν πόσες δεκάδες ιερείς ήταν μέλη των Εθνοσυνελεύσεων, σε ποιον Θεό, σε ποιο λάβαρο και σε ποιου Χριστού την πίστη την αγία ορκίστηκαν κυβερνήτες, αντικυβερνητικές επιτροπές, βουλευτές, κατά την ίδρυση του νεότερου ελληνικού κράτους.
Για να πληροφορηθούν, σε ποιους ιερείς και σε ποιες εικόνες της Παναγίας όρκιζε ο Παύλος Μελάς τούς άνδρες του για να απελευθερώσουν τη Μακεδονία. Και για να ανακαλύψουν οι άθλιοι, πως η Εκκλησία μας έβγαλε δύο φορές, το 1822 και το 1940, στο σφυρί τα ασημικά της μέχρι και το τελευταίο μανουάλι, για να μετατραπούν σε νόμισμα που να αγοράζει όπλα και τροφή για το εξαθλιωμένο έθνος.
Θερμή παράκληση, προς όλους όσοι εξεγέρθηκαν για το περιεχόμενο του βίντεο του ΓΕΕΘΑ: Μάθετε σε ποια χώρα ζείτε. Μπείτε βαθιά στην ψυχή της. Κατανοήστε το DNA του λαού της. Εκτός από το σώμα σας, ας βρίσκεται και το μυαλό σας εδώ. Και, επ’ αυτών των θεμάτων, έκκλησις: Σιωπήστε για πάντα. Silence, «Αμερικανάκια». Η Ελλάς βρέχεται από το Αιγαίο. Όχι από τον Ατλαντικό. Και τα απώτατα σύνορά της με την Τουρκία καλούνται Έβρος και Καστελόριζο – όχι Χαβάη και Αλάσκα.