Κλήρος, Αρχές, πολίτες τίμησαν στα Ανώγεια την ιστορική επέτειο του Ολοκαυτώματος
Στα διαχρονικά μηνύματα των αγωνιστών της Αντίστασης για Ενότητα, Αλληλεγγύη, Ελευθερία, Δημοκρατία, πρόοδο, αναφέρθηκε σε δήλωση του ο Περιφερειάρχης Κρήτης, Σταύρος Αρναουτάκης, ευρισκόμενος στις 13 Αυγούστου 2020 στα Ανώγεια, στις εκδηλώσεις – τιμής και μνήμης – της Ιστορικής επετείου του Ολοκαυτώματος των Ανωγείων από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής. Η Περιφέρεια Κρήτης, όπως ανέφερε ο κ. Αρναουτάκης, τιμά τη μνήμη των Πατριωτών Αγωνιστών, οι οποίοι άφησαν πολυσήμαντες παρακαταθήκες στους νεότερους. Η 76η επέτειος τιμήθηκε από τον κλήρο, τις Αρχές, με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου, ενώ την Κυβέρνηση εκπροσώπησε ο Υφυπουργός Γιάννης Κεφαλογιάννης, και τον Πρόεδρο της Βουλής ο Βουλευτής Μάξιμος Σενετάκης. Νωρίτερα τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση από το Μητροπολίτη κ.κ. Ευγένιο, έγινε ομιλία από τον π. Ανδρέα Κεφαλογιάννη, ακολούθησαν καταθέσεις στεφάνων από εκπροσώπους Αρχών, κομμάτων, οργανώσεων, και αποδόθηκαν ύμνοι από τοπικούς μουσικούς και χορωδίες. Η ηρωική επέτειος στα Ανώγεια τιμήθηκε με την τήρηση των υγειονομικών μέτρων προστασίας λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Ειδικότερα, ο Περιφερειάρχης για την Επέτειο του Ολοκαυτώματος των Ανωγείων δήλωσε: «Αποτίνουμε φόρο τιμής στη μνήμη των Ηρώων που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την Ελευθερία, την Πατρίδα μας. Τα μηνύματα τους είναι διαχρονικά και πάντα επίκαιρα για Ενότητα, Αλληλεγγύη, Δημοκρατία, πρόοδο, και αποτελούν πολυσήμαντες παρακαταθήκες στους νεότερους. Η Περιφέρεια Κρήτης τιμά τη μνήμη όλων των Ανωγειανών που θυσιάστηκαν για την Πατρίδα, γράφοντας τα Μαρτυρικά Ανώγεια με χρυσά γράμματα στις σελίδες της ιστορίας. Παράλληλα κρίνουμε δίκαιο και υποστηρίζουμε το αίτημα διεκδίκησης των Γερμανικών αποζημιώσεων για το οποίο θα πρέπει να υπάρξουν οι κατάλληλες ενέργειες ώστε να δοθεί δίκαιη λύση στο όλο ζήτημα».
Η επιλογή της Καμάλα Χάρις ως υποψήφιας για την αντιπροεδρία των ΗΠΑ είναι ταυτόχρονα ιστορική και συμβατική. Ιστορική, επειδή η Χάρις είναι η πρώτη μαύρη και η πρώτη Αμερικανοασιάτισσα που λαμβάνει μέρος σε συνδυασμό ενός μεγάλου κόμματος. Συμβατική, επειδή ήταν τελικά η ασφαλέστερη επιλογή.
Γράφει ο Dan Balz*
Η πολιτική και η ιστορία συνωμότησαν για να οδηγήσουν τον Μπάιντεν στη Χάρις. Είχε δεσμευτεί ότι θα επέλεγε μια γυναίκα για την αντιπροεδρία, ένδειξη της σημασίας των γυναικών ψηφοφόρων για την επιτυχία των Δημοκρατικών. Και μετά το φόνο του Τζορτζ Φλόιντ από την αστυνομία στη Μινεάπολη, δεχόταν πιέσεις η γυναίκα που θα επιλέξει να είναι μαύρη. Αν και συμβατική, η επιλογή της Χάρις δεν ήταν και εύκολη. Οι επιθέσεις της εναντίον του Μπάιντεν στη διάρκεια του πρώτου ντιμπέιτ των Δημοκρατικών είχαν εξοργίσει πολλούς υποστηρικτές του. Παρά το γεγονός αυτό, όμως, υπήρξε η ασφαλέστερη επιλογή, με βάση τον πρώτο κανόνα που ισχύει σε αυτές τις περιπτώσεις για τους αντιπροέδρους: να μη βλάπτουν τους προέδρους. Όπως το έθεσε ένας Δημοκρατικός, επιλέγοντας τη Χάρις ο Μπάιντεν απέδειξε πως θα κάνει ό,τι νομίζει πως πρέπει να κάνει για να κερδίσει τις εκλογές. Αυτό δεν αφαιρεί τίποτα από τα πλεονεκτήματα της ίδιας της Χάρις ή των άλλων προσωπικοτήτων που ήταν υποψήφιες για την αντιπροεδρία. Η γερουσιαστής είναι ένα πρόσωπο εθνικής εμβέλειας, με το επιπλέον πλεονέκτημα ότι έζησε την πολιτική μάχη για το ανώτατο αξίωμα της χώρας. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι εκπληρώνει το πρώτο κριτήριο του Μπάιντεν, ότι θα είναι δηλαδή μια αντιπρόεδρος έτοιμη να γίνει πρόεδρος. Πριν ακόμη από τις ταραχές που ξέσπασαν για το φόνο του Φλόιντ, ο Μπάιντεν αισθανόταν υποχρεωμένος απέναντι στους μαύρους ψηφοφόρους. Εκείνοι τον «ανέστησαν» στη Νότια Καρολίνα, ύστερα από τις κακές του εμφανίσεις στην Αϊόβα, στο Νιου Χάμσαϊρ και στη Νεβάδα. Ο Μπάιντεν έχει χαρακτηρίσει τον εαυτό του μεταβατικό πρόσωπο στο Δημοκρατικό Κόμμα, που θα βοηθήσει να αναδυθεί μια νέα γενιά ηγετών. Η Χάρις ταιριάζει με δύο τρόπους σε αυτό το καλούπι. Πρώτον, είναι στα 55 της, αρκετά νεότερη από τον Μπάιντεν, που θα είναι 78 αν ορκιστεί τον Ιανουάριο. Δεύτερον, αντιπροσωπεύει την πιο πιστή κατηγορία ψηφοφόρων του Δημοκρατικού Κόμματος, δηλαδή τους μαύρους, που δεν είχαν τύχει ως τώρα της αναγνώρισης που τους αξίζει. Στην απόφαση του Μπάιντεν, όπως δήλωσε ο ίδιος αναγγέλλοντας την Καμάλα Χάρις, μέτρησε και ο σεβασμός που είχε γι’ αυτήν ο γιος του, ο Μπο Μπάιντεν, που πέθανε από καρκίνο του εγκεφάλου το 2015. «Η γνώμη του μετρούσε για μένα περισσότερο από οποιουδήποτε άλλου και είμαι υπερήφανος που θα δώσουμε τη μάχη μαζί με την Καμάλα», τόνισε. Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας υποψήφιος για την προεδρία επιλέγει για την αντιπροεδρία κάποιον που είχε κρατήσει σκληρή στάση απέναντί του. Ο Ρόναλντ Ρέιγκαν επέλεξε τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο το 1980, παρόλο που ο τελευταίος είχε χαρακτηρίσει το οικονομικό του πρόγραμμα «οικονομικά βουντού». O Μπάιντεν βρίσκεται σε πολύ καλή θέση, καθώς οδεύει προς την εθνική συνδιάσκεψη του κόμματος. Προηγείται τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και στις σημαντικότερες κρίσιμες πολιτείες. Μπορούσε να ρισκάρει λοιπόν στην επιλογή του προσώπου για την αντιπροεδρία, αλλά τελικά δε χρειάστηκε.
*Ο Νταν Μπαλτς είναι αρθρογράφος της Washington Post
Ο ΑΣΣΟΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΧΡΕΩΝ
Το Βερολίνο παγιδεύει την Ελλάδα
Για όσους δε θέλουν να κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους, είναι οφθαλμοφανές πως η Ελλάδα έχει εκτός από την Τουρκία ένα ακόμα σκληρό γεωπολιτικό αντίπαλο εδώ και 150 χρόνια, τη Γερμανία. Οι δήθεν καλές της υπηρεσίες στη διένεξη Τουρκίας-Ελλάδας δεν είναι απλώς ετεροβαρείς υπέρ της Άγκυρας, όπως ξεκάθαρα φάνηκε στο Συμβούλιο υπουργών Εξωτερικών της Παρασκευής. Αποτελούν και παγίδα.
Γράφει ο Μάκης Ανδρονόπουλος*
Ο πολιτικός κόσμος έχει χώσει το κεφάλι του στην άμμο, από την κυβέρνηση, από τους δήθεν σκληρούς σαμαρικούς υπερπατριώτες που ποιούν τη νήσσα, τους συριζαίους κάθε απόχρωσης, τους κιναλιστές κ.ο.κ. Συμφέροντα, ολιγωρία και υποταγή! Είναι προφανές ότι χρησιμοποιούν τον τρόμο του κορωνοϊού για να κάνουν τους συμβιβασμούς και τις δουλειές τους. Όμως, σύμφωνα με το web-social listening-analytics tool PaloPro η κοινή γνώμη, όπως εκφράζεται στα κοινωνικά δίκτυα (και όχι στις καθοδηγούμενες δημοσκοπήσεις), άλλα φρονεί για τις γεωπολιτικές απειλές που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Η σχέση της Γερμανίας με την Ελλάδα είναι κυρίως ψυχαναλυτική και διανοητική και τεκμηριώθηκε περίφημα στο βιβλίο «The Tyranny of Greece over Germany» (1935) της Eliza Marian Butler, όπου η ελληνολατρεία καταγράφτηκε στη γερμανική τέχνη, την ποίηση και τη λογοτεχνία (γερμανικός ιδεαλισμός-εθνικισμός). Η σχέση αυτή έχει ήδη τρεις αιώνες ιστορία. Εκφράστηκε κατά τη Βαυαροκρατία (μεταφορά πρωτεύουσας στην Αθήνα, νέο νόμισμα κ.ά.) και κακοφόρμισε άσχημα με τη διαταγή εισβολής της Βέρμαχτ στην Ελλάδα: «Σύμμαχος των Άγγλων, φυλετικά εκφυλισμένος, ο ελληνικός λαός ασφαλώς δεν αξίζει να χαίρεται μια χώρα, μια κληρονομιά και μια κουλτούρα, των οποίων υπήρξε επικαρπωτής για 2.000 χρόνια, αλλά που τώρα του τα στερεί ο φυλετικός και πολιτικός ξεπεσμός του. Τα γερμανικά στρατεύματα απλώς αποδίδουν μια γη και τον πολιτισμό της στους νόμιμους Ινδογερμανούς κατόχους τους».
ΒΑΘΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ Πρόκειται για ένα βαθύ ιστορικό σύμπλεγμα που μεταλλάσσεται κατά εποχές, ανάλογα με τις συνθήκες και τις συγκυρίες, όπως διαπιστώσαμε κατά τη διάρκεια της κρίσης του ευρώ (Μέρκελ-Σόιμπλε) και τις γερμανικές προσπάθειες να μετατρέψει την Ελλάδα σε «αποικία χρέους». Σε άρθρο μου (22 Φεβρουαρίου 2017) υπενθύμιζα πως η Γερμανία δεν έχει Σύνταγμα (Verfassung), αλλά Θεμελιώδη Νόμο (Grundgesetz), ενώ παραμένουν σε ισχύ τα άρθρα 53 και 107 του ΟΗΕ, που αφορούν την Ιαπωνία και τη Γερμανία, η οποία εξακολουθεί και χαρακτηρίζεται «εχθρικό κράτος», αφού τυπικά δεν έχουν υπογραφεί συνθήκες ειρήνης. Γι’ αυτό και οι προσπάθειές της να καταλάβει μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας δεν αποδίδουν. Πολλοί μάλιστα υποστηρίζουν ότι η Γερμανία αποφεύγει τη συνταγματική της ολοκλήρωση, παρά την ενοποίησή της, διότι εάν αποκτήσει Σύνταγμα θα πρέπει να εξοφλήσει τα χρέη της, πράγμα που αποφεύγει συστηματικά. Ανεξάρτητα από αυτό και με δεδομένη την εύνοια του Βερολίνου προς την από αιώνων σύμμαχό της Τουρκία (πολέμησαν μαζί στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο), η κυβέρνηση είναι καιρός να ζητήσει από τη Γερμανία την υπογραφή συμφώνου ειρήνης, ίσως και μέσω του ΝΑΤΟ. Να ζητήσει, επίσης, την εξόφληση του κατοχικού δανείου και των πολεμικών αποζημιώσεων που αθροιστικά είναι της τάξεως άνω των 300 δισ. ευρώ κατά ορισμένους υπολογισμούς. Υπάρχουν και τα διεθνή δικαστήρια… Ο ελληνικός πολιτικός κόσμος πρέπει επιτέλους να βγάλει το κεφάλι του από την άμμο. Οι καιροί είναι δύσκολοι και επικίνδυνοι. Αν όχι τώρα, πότε;
*Ο Μάκης Ανδρονόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Διετέλεσε διευθυντής σύνταξης στη «Ναυτεμπορική», στον «Κόσμο του Επενδυτή», στην «Απογευματινή της Κυριακής» και αρχισυντάκτης στο «Κέρδος». Εργάστηκε ως οικονομικός συντάκτης στην «Καθημερινή», το «Έθνος», το «Ποντίκι» και παρουσίασε οικονομικές εκπομπές στα κανάλια ΜΕGA, TEMPO, SevenX. Εργάστηκε, επίσης, στο χώρο της πολιτικής επικοινωνίας.
Όλοι ομνύουν στην αναγκαιότητα του διαλόγου για την αποκλιμάκωση της έντασης και την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών. Διάλογο θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση υπό την καθοδήγηση της ηγεμονεύουσας τουρκόφιλης Γερμανίας. Διάλογο ζητάνε, μετά από συνομιλία τους, οι πρόεδροι Ντόναλντ Τραμπ και Εμμανουέλ Μακρόν. Διάλογο μεταξύ συμμάχων ζητάει το ΝΑΤΟ. Διάλογο για τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων ζητάει η Τουρκία. Αλλά διάλογο, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου, αποδέχεται και η ελληνική κυβέρνηση.
Γράφει ο Νίκος Ιγγλέσης*
Επειδή δε φαίνεται να αποφεύγουμε αυτήν την παγίδα, ας καταγράψουμε την εν δυνάμει ελληνική ατζέντα διαλόγου:
Αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία και άρση της αναγνώρισης της παράνομης αυτοαποκαλούμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου».
Αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο.
Αναθεώρηση των Συνθηκών Ζυρίχης – Λονδίνου με κατάργηση των εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων άλλων χωρών στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Αποχώρηση όλων των εποίκων από την κατεχόμενη ζώνη της Βόρειας Κύπρου.
Άμεση παύση των παραβιάσεων, με ερευνητικά και γεωτρύπανα, της κυπριακής ΑΟΖ.
Άμεση παύση των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου των 10 ν.μ. και των υπέρ-πτήσεων πάνω από κατοικημένα νησιά.
Άρση του casus belli, από την τουρκική Εθνοσυνέλευση, σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ.
Οριοθέτηση της ελληνοτουρκικής ΑΟΖ με βάση τη μέση γραμμή και με πλήρη επήρεια όλων των ελληνικών νησιών, του Συμπλέγματος της Μεγίστης συμπεριλαμβανομένου. Μέχρι τότε, άμεση παύση των πειρατικών ερευνών στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.
Κατάργηση του τουρκολιβυκού μνημονίου οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών.
Αναγνώριση από την Τουρκία της αδιαμφισβήτητης ελληνικής κυριαρχίας επί όλων των νησιών και βραχονησίδων του Αιγαίου Πελάγους.
Σφράγισμα, ως προς τη διέλευση λαθρομεταναστών, των τουρκικών συνόρων προς την Ελλάδα, με ευθύνη των δυνάμεων ασφαλείας της γειτονικής χώρας.
Αναγνώριση από την Τουρκία ότι η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης δεν είναι τουρκική και η ίδια δεν έχει κανένα δικαίωμα επέμβασης στα εσωτερικά της.
Υποχρέωση της Τουρκίας να αποκαταστήσει και να προστατεύει τις ελληνικές μειονότητες στην Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λοζάνης, καθώς και την επαναφορά της Αγίας Σοφίας σε μουσείο.
Αυτά τα 13 σημεία πρέπει να αποτελέσουν τις βασικές ελληνικές θέσεις και να κοινοποιηθούν όχι μόνο στην Άγκυρα αλλά και σε όλες τις δυνάμεις που προτρέπουν για ελληνοτουρκικό διάλογο. Ατζέντα σημαίνει ότι όλα είναι διεκδικούμενα και κάθε φορά παίρνουμε αυτό που οι συσχετισμοί μάς επιτρέπουν να πάρουμε. Τότε θα δούμε ποιοι θα εξακολουθήσουν να είναι υπέρ του διαλόγου. Οι εγχώριοι φοβικοί, ενδοτικοί και υποτιθέμενοι ρεαλιστές, από τη Δεξιά και την Αριστερά, θα χαρακτηρίσουν αυτά τα 13 σημεία ως μαξιμαλιστικά – εθνικιστικά και θα πουν ότι η Τουρκία αποκλείεται να αποδεχτεί οποιαδήποτε συζήτηση επ’ αυτών.
Για απάντηση, θα τούς υπενθυμίσουμε μερικές μόνο από τις θέσεις της τουρκικής ατζέντας, σ’ ένα διάλογο με την Ελλάδα: α) Η Κύπρος είναι συνιδιοκτησία των Τουρκοκυπρίων και τα στρατεύματα κατοχής υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους και αυτά της μητέρας πατρίδας. β) Τα ελληνικά νησιά στο σύνολό τους δε δικαιούνται ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, γιατί κάθονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας. γ) Το Αιγαίο Πέλαγος πρέπει να διαμοιραστεί και η μέση γραμμή να χαραχθεί σε ίση απόσταση από τις τουρκικές και ελληνικές ηπειρωτικές ακτές (25ος Μεσημβρινός). δ) Η Ελλάδα κατέχει παράνομα από 18 έως 150 νησιά και βραχονησίδες στο Αιγαίο. ε) Τα νησιά του Α. Αιγαίου πρέπει να αποστρατιωτικοποιηθούν. Δεν έχουν το δικαίωμα της προληπτικής άμυνας, λόγω επικείμενης απειλής, όπως προβλέπει το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. στ) Η ελληνική οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο είναι μη νόμιμη και άρα ανύπαρκτη. ζ) Το τουρκολιβυκό μνημόνιο ισχύει. η) Η «Γαλάζια Πατρίδα», που διαμοιράζει την Α. Μεσόγειο μεταξύ Τουρκίας, Αιγύπτου και Λιβύης, είναι αδιαπραγμάτευτη. θ) Η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη είναι στο σύνολό της τουρκική, κ.ά.
Αυτές είναι μερικές μόνο από τις «μη μαξιμαλιστικές» και «μη εθνικιστικές» θέσεις της Τουρκίας. Είναι φανερό ότι ο διάλογος μόνο για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, που προτείνει η ελληνική πλευρά, αποτελεί επικίνδυνη ουτοπία. Οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μπορεί να υπάρξει, μόνο αν μια από τις δύο χώρες υποστεί στρατηγική ήττα. Απ’ όλα τα ανωτέρω συνάγεται το συμπέρασμα, ότι κανένας διάλογος δε μπορεί να επιλύσει τις αγεφύρωτες ελληνοτουρκικές διαφορές. Εκείνο που μπορεί να επιτύχει είναι η συνεχής διολίσθηση των ελληνικών γραμμών αντίστασης και η νομιμοποίηση των τουρκικών διεκδικήσεων. Ό,τι ακριβώς γίνεται επί 46 χρόνια στην Κύπρο, μετά την εισβολή του «Αττίλα». Δυστυχώς, το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα σε Αθήνα και Λευκωσία φαντασιώνεται ότι διαλεγόμενο – διαπραγματευόμενο, μπορεί να εξασφαλίσει μια μικρή περίοδο ειρηνικής συμβίωσης με τη νέο-οθωμανική Τουρκία. Αν όμως αυτό πιστεύουν οι πολιτικές ηγεσίες του Ελληνισμού, γιατί να μην το υιοθετήσουν και όλοι οι άλλοι δρώντες, φίλοι, σύμμαχοι και αντίπαλοι; Επειδή η εν δυνάμει αυτή ελληνική ατζέντα των 13 σημείων αποτελεί όχι απλά ένα πλέγμα «κόκκινων γραμμών» αλλά προϋπόθεση επιβίωσης του έθνους, η Αθήνα σε συνεργασία με τη Λευκωσία οφείλουν, με κάθε θυσία και κάθε κόστος, να ενισχύσουν τις ένοπλες δυνάμεις. Η ισχύς τους θα καθορίσει μελλοντικά την ατζέντα του όποιου διαλόγου και όχι το Διεθνές Δίκαιο που ερμηνεύεται με βάση το γεωστρατηγικό συσχετισμό. Η ισχύς των ενόπλων δυνάμεων και η πολιτική αποφασιστικότητα θα καθορίσουν και τη στάση όλων των εν δυνάμει συμμάχων του Ελληνισμού. Γιατί: «Οι σύμμαχοι αξίζουν όσο αξίζουμε εμείς για τους συμμάχους».
*Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Γαλλία και Δημοσιογραφία στην Αθήνα. Μεταξύ άλλων, έχει εργαστεί και στην ΕΤ1 ως οικονομικός συντάκτης. Συγγραφέας 4 βιβλίων (3 έντυπα και 1 ηλεκτρονικό).
Κορωνοϊός: Όλα όσα γνωρίζουμε για τον «αόρατο εχθρό»
Όταν στις 7 Ιανουαρίου του 2020 κινέζοι επιστήμονες ανακοίνωναν για πρώτη φορά την ταυτοποίηση ενός νέου, άγνωστου, κορωνοϊού που ευθυνόταν για μια «μυστηριώδη» μορφή θανατηφόρας πνευμονίας, μια περιπέτεια με απρόβλεπτες συνέπειες είχε μόλις ξεκινήσει. Επτά μήνες από την ημέρα εκείνη, η νόσος Covid-19 που συνδέεται με το νέο κορωνοϊό αποτελεί πλέον βασικό παρονομαστή της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του κόσμου.
Γράφει η Κατερίνα Ροββά
Σχεδόν 22 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν νοσήσει επιβεβαιωμένα και περισσότεροι από 770.000 έχουν χάσει τη ζωή τους. Η πανδημία έχει παραλύσει βασικούς πυλώνες της κοινωνίας, οι επιστημονικές εξελίξεις τρέχουν με ρυθμούς πρωτόγνωρους για τα παγκόσμια δεδομένα, ενώ νέοι όροι, άγνωστοι μέχρι πρότινος για τους περισσότερους, έχουν εισαχθεί στην καθημερινότητά μας. Ακολουθεί ένα «αλφαβητάρι» με όλα όσα γνωρίζουμε πλέον για την επιδημία που άλλαξε τη ζωή της ανθρωπότητας.
ΓΙΑΤΙ ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ Η ΝΕΑ ΝΟΣΟΣ COVID-19; Στις αρχές Φεβρουαρίου ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε ότι η νέα θανατηφόρα νόσος που είχε ενσκήψει στον πλανήτη θα ονομάζεται Covid-19. H λέξη αποτελεί αρκτικόλεξο των λέξεων Cοronavirus Disease, που μεταφράζεται ως η ασθένεια που προκαλείται από τον κορωνοϊό. Η λέξη κορωνοϊός προέρχεται από την ελληνική «κορώνη» γιατί ο ιός στο μικροσκόπιο προσομοιάζει με κορώνα, ενώ το -19 σηματοδοτεί το 2019, το έτος που πρωτοεμφανίστηκε ο ιός στη Γη. Ο ιός που προκαλεί τη νόσο Covid-19 λέγεται SARS-CoV-2, καθώς εντάσσεται από τους επιστήμονες στην ίδια οικογένεια με το φονικό SARS-CoV που είχε προκαλέσει επιδημία το 2003 αρχικά στην Ασία και στη συνέχεια σε αρκετές χώρες του κόσμου.
ΠΟΙΑ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΤΗΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ; Οι γνώσεις των επιστημόνων διαρκώς διευρύνονται σε σχέση με αυτό. Συνήθη συμπτώματα θεωρούνται πλέον o πυρετός, ο δυνατός βήχας και η έντονη κόπωση, ενώ στα σοβαρά συμπτώματα συγκαταλέγονται η δυσκολία στην αναπνοή, ο πόνος ή η αίσθηση βάρους στο στήθος και η απώλεια της κίνησης ή του λόγου. Λιγότερο συνήθη συμπτώματα είναι η απώλεια γεύσης ή/και όσφρησης, ο πονοκέφαλος, οι εντερικές διαταραχές, ο αποχρωματισμός του δέρματος στα άκρα, ο πονόλαιμος και το «κάψιμο» στα βλέφαρα.
ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Ο SARS-COV-2; Ο ιός προκαλεί ήπια ή μέτρια λοίμωξη του αναπνευστικού σε ελαφρές περιπτώσεις. Σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας ή νέους με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, μπορεί να προκαλέσει πολύ σοβαρότερη λοίμωξη στο κατώτερο αναπνευστικό, όπως βρογχίτιδα ή πνευμονία, νεφρική ανεπάρκεια και θάνατο.
ΠΟΣΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΝΟΣΟΣ; Είναι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, πέντε φορές πιο θανατηφόρα από την εποχική γρίπη.
ΕΧΕΙ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ; Έχει πλέον αποδειχθεί ότι ο ιός επιτίθεται σε ολόκληρο το σώμα και όχι μόνο στους πνεύμονες. Γερμανική έρευνα έδειξε ότι 7 στους 10 ασθενείς μέσης ηλικίας 45 ετών που είχαν ξεπεράσει την Covid-19 χωρίς να χρειαστούν νοσηλεία, έξι μήνες μετά την ανάρρωσή τους είχαν βλάβη στο μυοκάρδιο. Επίσης, μπορεί να προκαλέσει αιματολογικές διαταραχές, απώλεια της όσφρησης, προσβολή του εγκεφάλου, σοβαρές αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος, θρομβώσεις οργάνων.
ΠΟΙΟΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ; Όλοι κινδυνεύουν εξίσου να αρρωστήσουν από τον ιό. Η πρόγνωση είναι χειρότερη για τους ηλικιωμένους και για άτομα που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, όμως τα τελευταία στοιχεία δείχνουν αύξηση του αριθμού νοσηλευόμενων από νεότερες ηλικιακές κατηγορίες. Αυτό συνιστά και το μεγάλο φόβο των επιστημόνων. Η ισπανική γρίπη του 1918-19 στο πρώτο της κύμα έπληξε κυρίως ηλικιωμένους και ασθενείς, ενώ στο δεύτερο κύμα της ο ιός είχε μεταλλαχθεί και αφαίρεσε τη ζωή εκατομμυρίων νεότερων ανθρώπων.
ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΕΡΜΕΤΑΔΟΤΕΣ; Σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές μελέτες και όπως προκύπτει από την ιχνηλάτηση επαφών διεθνώς, κάποια άτομα μεταδίδουν τον ιό πολύ περισσότερο από ό,τι άλλα. Έρευνες δείχνουν πως το 10%-20% των ασθενών μπορεί να ευθύνεται για το 80% όλων των περιπτώσεων.
ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΜΕΤΑΔΟΤΕΣ; Είναι οι ασυμπτωματικοί φορείς της νόσου. Μπορούν να διασπείρουν τον ιό στην κοινότητα, χωρίς οι ίδιοι να εμφανίζουν απολύτως κανένα σύμπτωμα. Συμβαίνει συχνά με νέους ανθρώπους και η ύπαρξή τους επιβάλλει την αδιάκοπη εφαρμογή των μέτρων προστασίας. Σημειώνεται ότι και οι ασυμπτωματικοί μπορεί να είναι υπερμεταδότες.
ΠΟΣΟ ΚΟΝΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΝΑ ΑΣΦΑΛΕΣ ΕΜΒΟΛΙΟ; Οι επιστήμονες είναι σήμερα αισιόδοξοι ότι ένα ασφαλές και αποτελεσματικό εμβόλιο θα καταστεί δυνατό. Πριν από λίγες ημέρες η Ρωσία ανακοίνωσε ότι ξεκινά την παρασκευή του πρώτου εμβολίου κατά του SARS-CoV-2 με το όνομα Sputnik V. Επιστήμονες άλλων χωρών αμφισβήτησαν το εμβόλιο λέγοντας πως το Sputnik V έχει περάσει τις κλινικές δοκιμές φάσης Ι και ΙΙ που αποδεικνύουν την ασφάλειά του, όμως η αποτελεσματικότητά του θα μπορούσε να κριθεί με κλινικές δοκιμές φάσης ΙΙΙ, δηλαδή σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό ατόμων. Μέχρι στιγμής άλλοι τέσσερις κατασκευαστές εμβολίων έχουν ανακοινώσει αποτελέσματα για κλινικές δοκιμές φάσης Ι και ΙΙ δηλώνοντας ότι τα εμβόλιά τους προκαλούν κάποιο είδος ανοσολογικής απόκρισης: μια ερευνητική ομάδα στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης η οποία, σε συνεργασία με τη φαρμακευτική εταιρεία AstraZeneca, αξιοποιεί έναν ιό που προκαλεί κρυολόγημα στους χιμπατζήδες και ο οποίος έχει τροποποιηθεί γενετικά ώστε να μη μπορεί να αναπτυχθεί στους ανθρώπους, η ερευνητική ομάδα της CanSino Biologics στην Tianjin της Κίνας που επίσης χρησιμοποιεί έναν παρόμοιο τροποποιημένο ανθρώπινο ιό, η ομάδα BioNTech στο Mainz της Γερμανίας που συνεργάζεται με την εταιρεία Pfizer και η εταιρεία βιοτεχνολογίας Moderna στο Cambridge της Μασαχουσέτης, οι οποίες αναπτύσσουν εμβόλια με βάση το RNΑ.
ΘΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ Ο ΙΟΣ; Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο ιός δε θα εξαφανιστεί ποτέ. Η φάση εξάπλωσής του έχει πλέον υπερβεί το σημείο στο οποίο θα μπορούσε να αναχαιτιστεί για πάντα.
Covid-19: Από το Δεκέμβριο το εμβόλιο στην Ελλάδα!
Σε επτά τμηματικές δόσεις αρχής γενομένης από τον επόμενο Δεκέμβριο, θα εισαχθεί το εμβόλιο κατά του Covid-19 στην Ελλάδα. Η πρώτη μεγάλη εισαγωγή θα αφορά 3 εκατομμύρια δόσεις εμβολίου του γνωστού πανεπιστημιακού ινστιτούτου της Οξφόρδης που συνεργάζεται με τη γνωστή φαρμακευτική εταιρεία κολοσσό AstraZeneca. Όλα τα παραπάνω θα ισχύσουν εάν και εφόσον όλα εξελιχθούν ομαλά και η παρασκευή του εμβολίου περάσει στην τελική φάση 4, δηλαδή της μαζικής παραγωγής, αφού θα έχουν ολοκληρωθεί όλα τα πειραματικά στάδια σε ζώα και ανθρώπους και έχουν εκδοθεί όλα τα πρωτόκολλα, οι άδειες και θα έχουν διατυπωθεί τα πορίσματα και οι οδηγίες. Προφανώς, οι πρώτες δόσεις του εμβολίου θα διοχετευθούν στις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού βάσει των διεθνών πρωτοκόλλων και στη συνέχεια θα καλυφθεί όλος ο πληθυσμός. Αυτά δήλωσε την Τρίτη 18 Αυγούστου, ο Υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάϊ. Ήδη εδώ και μερικά εικοσιτετράωρα είχε γίνει γνωστό πώς η εταιρεία AstraZeneca συμφώνησε για παραγωγή του εμβολίου στην Κεντρική και Νότιο Αμερική με επιχειρηματικούς εταίρους στο Μεξικό και την Αργεντινή. Δεν υπήρξε ωστόσο καμία αναφορά για την παρασκευή του εμβολίου από επιχειρηματικό εταίρο στη βάναυσα πληττόμενη Βραζιλία.
ΤΙ ΔΗΛΩΣΕ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ Συγκεκριμένα «η Ελλάδα θα λάβει τμηματικά 3 εκατ. δόσεις του εμβολίου που αναπτύσσει το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης σε συνεργασία με την AstraZeneca, σε περίπτωση που περάσει και τη φάση 4», ανακοίνωσε στον ΣΚΑΪ ο υπουργός Υγείας, Βασίλης Κικίλιας. «Η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον Λάιεν, «ανέβασε» στο Twitter τη συμφωνία με την AstraZeneca για 400 εκατ. δόσεις του εμβολίου που έχει φτάσει ήδη στη φάση 3 και αναμένεται μέσα στο Νοέμβριο να ολοκληρωθεί και η φάση 4 και να πάρει αδειοδότηση. Τέλος Δεκεμβρίου, Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου, Μαρτίου, Μαΐου και Ιουνίου, αν όλα πάνε καλά, η Ελλάδα θα πάρει σε επτά τμηματικές παραδόσεις αυτό που της αναλογεί, από το συμφωνηθέν εμβόλιο. Θα ξεκινήσουμε με 700.000 δόσεις το Δεκέμβριο που θα είναι μονή ή διπλή δόση, και γύρω στις 3 εκατ. δόσεις συνολικά» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Κικίλιας. Σε ό,τι αφορά το εμβόλιο της γρίπης, το υπουργείο Υγείας έχει εξασφαλίσει 4,2 εκατ. δόσεις. Ο υπουργός Υγείας εξήγησε ότι οι εμβολιασμοί θα αρχίσουν αρχές Οκτωβρίου, θα ολοκληρωθούν μέσα στο Δεκέμβρη, και θα εμβολιαστούν πρώτα οι ευπαθείς ομάδες. «Πήραμε 1 εκατ. παραπάνω εμβόλια από πέρυσι και πέρυσι πήραμε 1 εκατ. παραπάνω από πρόπερσι» τόνισε ο υπουργός. «Δεν είναι ατέρμονη προσπάθεια… Υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ, υπάρχει ελπίδα, συνεχίζουμε την προσπάθειά μας» ήταν μεταξύ άλλων το μήνυμα του υπουργού Υγείας. «Ενισχύσαμε το ΕΣΥ με πάνω από 6.500 γιατρούς, νοσηλευτές, λοιπό προσωπικό, είμαστε σε διαδικασία διπλασιασμού των ΜΕΘ μέχρι τέλος του έτους. Είναι αδύνατο να κρατήσουμε για πάντα στα σπίτια τους κλειδωμένους τους συμπολίτες μας. Πρέπει να εξηγήσουμε στους νέους ότι πρέπει να προστατέψουν και τους γονείς τους, τους παππούδες και τις γιαγιάδες, δεν τους έχουμε απέναντι» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Βασίλης Κικίλιας. «Σε ποια άλλη χώρα του κόσμου εμφανίστηκε στρατηγική καλύτερη από την Ελλάδα, να την αντιγράψουμε και εμείς. Ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε ότι οι Βαλκανικές χώρες τα έχουν καταφέρει εξίσου καλά με εμάς στον κορωνοϊό και είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση. Είναι σε καλύτερη κατάσταση στις πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες; Στη φάση που βρισκόμαστε τα πράγματα στη χώρα μας είναι καλύτερα απ’ όλες τις άλλες χώρες» σημείωσε. Όπως τόνισε, «δεν είναι εποχικός ο ιός. Αυτό που πίστευαν οι επιστήμονες δε βγήκε, δηλαδή ότι θα μαζευτεί λόγω ζεστής και υγρασίας. Επειδή ξέρουμε ότι επωάζεται σε δύο εβδομάδες ο ιός, θα μετρήσουμε σε δύο εβδομάδες αν θα μαζευτεί το πράγμα και θα προχωρήσουμε και σε άλλα μέτρα αν χρειαστεί». «Εμείς φτιάξαμε σύστημα διακομιδών, πολλαπλό τέστινγκ με 700 παραπάνω υγειονομικούς το καλοκαίρι, για να στηρίξουμε τη νησιωτικότητα και να μπορέσουν να δουλέψουν τα νησιά μας, όταν όμως υπάρχει λόγος για τοπικά lockdown ή να εφαρμόσουμε τοπικά μέτρα θα το κάνουμε αυτό, είναι προτιμότερο από τα οριζόντια μέτρα» είπε.
Είναι πολύ εύκολο αυτή η σειρά που άρχισα να καταλήξει σε σήριαλ. Αλλά μην ανησυχείτε, τελειώνει εδώ. Έλεγα λοιπόν, ότι με τη πάροδο του κόσμου ο άνθρωπος θα χάσει πολλές από τις ικανότητες που απόκτησε όλους αυτούς τους αιώνες. Από το να οδηγεί αυτοκίνητο ως ακόμα και το να σκέφτεται, διότι κάτι άλλο θα σκέφτεται γι αυτόν, αλλά όχι πάντα για το καλό του. Και μια που θα χάσει σχεδόν όλες τις ικανότητες του και την ελευθερία σκέψης, θα είναι πολύ πιο εύκολα να ακολουθεί τις εντολές αυτών που θα τον διοικούν. Τέρμα τα συλλαλητήρια, οι διαμαρτυρίες στο μέλλον, όχι επειδή θα απαγορεύονται αλλά επειδή θα φτάσει ο άνθρωπος να αδιαφορεί για ουσιώδεις ελευθερίες. Θα έχει χάσει όλη τη θέληση αντίδρασης σε οτιδήποτε και θα αποδέχεται τα πάντα που του επιβάλουν να κάνει.
Δημοκρατία είπατε; Όταν φτάσει λοιπόν σε αυτό το στάδιο, θα πάψει να ενδιαφέρεται ποιοι τον κυβερνούν και τι συμφέροντα έχουν. Αν νομίζεται ότι τώρα υπάρχει αποχή στις κάλπες, σκεφτείτε το ποσοστό αποχής που θα υπάρχει στο μέλλον. Και όταν φτάσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα, τότε θα μας δώσουν τη δικαιολογία ότι δε θα γίνονται πια εκλογές αλλά θα μπει ένα σύστημα -μπορεί ηλεκτρονικής λαχειοφόρου- που θα διαλέγει τα άτομα της νέας κυβέρνησης σύμφωνα με τα προσόντα -θέλω να πιστεύω- που θα διαθέτουν ή μάλλον σύμφωνα με την αποδοχή της ατζέντας των διοικούντων. Η Κυβέρνηση που σχεδόν ήδη ξέρει, θα «επιβλέπει» που και πως ξοδεύεται τα χρήματα σας. Και δε θα εκπλαγώ. αν μόνο οι προσηλωμένοι στις κυβερνητικές εντολές θα έχουν δικαίωμα αγοράς και κατανάλωσης αγαθών και υπηρεσιών. Οι αντιδραστικοί και αναρχικοί δε χωρούν στη «Νέα Τάξη Πραγμάτων», η οποία θα βρει τον τρόπο να τους εξολοθρεύσει ή τουλάχιστον να τους απομονώσει. Όσο για τους κριτικούς –και όχι τους… Κρητικούς, που τη φιλοξενία γνώρισα πέρσι στην Αμμουδάρα και στο Ηράκλειο– δε θα υπάρχουν, διότι ότι θα πράττουν οι κυβερνήσεις της «Νέας Τάξης Πραγμάτων» δε χρειάζεται ή μάλλον δε θα επιτρέπεται κριτική, που σημαίνει μια είδους δικτατορία.
Σύνορα; Ήθη και έθιμα; Θρησκεία; Όλα αυτά θα είναι απλώς μνήμες του παρελθόντος. Τα σύνορα όλο και πιο πολύ θα εξαφανίζονται γίνοντας εύκολη λεία στις πολυεθνικές εταιρείες που διοικούν τους πλανητάρχες. Τα ήθη και έθιμα μας, λόγω των περιοριστικών μέτρων, έχουν σχεδόν χαθεί, διότι δε μπορούν να τα μάθουν όπως πριν τα μικρά παιδιά, μαζί τους όλες οι ομαδικές διασκεδάσεις και εκδηλώσεις που ζούσαμε πριν την εποχή της πανδημίας. Από χορούς συλλόγων, πανηγύρια, ακόμα και τα προγράμματα που μας έφερναν οι Κουρεμπανάς, Παπαδάκος και Βαλσάμης. Η δε θρησκεία μας, διατρέχει και αυτή κίνδυνο. Τα περιοριστικά μέτρα μας απαγόρευσαν να πηγαίνουμε στις εκκλησίες, τον ασπασμό Ιερών Εικόνων, και πιο πολύ τη σχεδόν απαγόρευση της Θείας Κοινωνίας. Σε λίγο μια και δε μπορούμε να ασκήσουμε τα θρησκευτικά μας καθήκοντα όπως κάναμε πριν, με την πάροδο του χρόνου θα τα ξεχάσουμε και αυτά. Εύχομαι όχι…
Επίλογος Θέλω όμως ακόμα να πιστεύω στη θέληση του ανθρώπου να μείνει ελεύθερος και απαγκιστρωμένος απ’ όλα αυτά που προανέφερα. Εύχομαι η σημερινή νεολαία να δει που την οδηγούν και μόνη της να βάλει φράγμα στα μεγαλεπήβολα σχέδια αυτών που θέλουν τη «Νέα Τάξη Πραγμάτων». Ας Ελπίσουμε…
Προδοσία το ανάγνωσμα Μεγάλος ντόρος έγινε με το δημοσίευμα στην ιστοσελίδα γαλλικής δικτυακής εφημερίδας -μια και δεν υπάρχει άλλο σαν εφημερίδα-, όταν δημοσιογράφος της εντόπισε παραβίαση του νόμου, καθώς οι πιστοί έπαιρναν τη Θεία Κοινωνία από ένα μοναδικό κουτάλι στον Τίμιο Σταυρό. Ξέρω ότι αυτό θεωρητικά είναι απαράδεκτο, μια και υπάρχει φόβος μετάδοσης αρρώστιας. Νομίζω το έχω ξαναγράψει και το έχω αναφέρει και στην εκπομπή μου στο ραδιόφωνο. Η Θεία Κοινωνία έχει μια «υπέρ-μυστικότητα» που κανένας δε μπορεί να εξηγήσει. Αλήθεια, αν υπήρχε φόβος μετάδοσης ασθενειών και ιών, στις εκκλησίες μας δε θα είχαμε παπάδες, διότι όλοι θα ήταν άρρωστοι στο κρεβάτι με διάφορες αρρώστιες μια και κάνουν κατάλυση, δηλαδή καταναλώνουν ότι έχει μείνει στο Άγιο Δισκοπότηρο της Θείας Κοινωνίας. Αλλά αυτά τα γνωρίζουν μόνο οι πιστοί, όσοι υπάρχουν ακόμη. Πάμε πίσω στη λεγόμενη δημοσιογράφο. Την αποκαλώ λεγόμενη, διότι η ειδικότητα της είναι συνταγές και άλλα παρεμφερή που δεν έχουν καμία σχέση με τη δημοσιογραφική έρευνα που έκανε και δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της διαδικτυακής εφημερίδας. Παράξενο λοιπόν μου φαίνεται. Ποια… μύγα την τσίμπησε και έγραψε αυτά που έγραψε; Μήπως αλλού είναι η αλήθεια; Μήπως τη λεγόμενη τάση που έχουν δυστυχώς κάποιοι «Έλληνες» να ρουφιανεύουν και να προδίδουν, όπως γινόταν με τους κουκουλοφόρους της κατοχής, συνέβη κι εδώ; Ας μην ξεχάσουμε ότι η μείωση χρημάτων επιχορήγησης των ημερήσιων σχολείων μας οφείλεται σε παρόμοιους προδότες – ρουφιάνους που κάλεσαν σε συνέλευση των γονέων τα Καναδικά Κανάλια. Και τα αποτελέσματα τα ξέρετε… Βάση αυτών και μια το άρθρο δεν ήταν από γνωστές δημοσιογράφους, σίγουρα έπεσε «Ελληνική Ρουφιανιά». Το λάθος της κοινοτικής διοίκησης ήταν που ευθύς απάντησε χωρίς να εξετάσει περεταίρω. Το πολύ αν δεν απαντούσε -που συχνά συνηθίζεται- στο τέλος του άρθρου θα έγραφε: «δεν απάντησε ακόμη η Ελληνική Κοινότητα Μόντρεαλ». Έτσι το δημοσίευμα θα παγίωνε και δε θα γίνονταν πρώτο σχόλιο ακροατών στις ραδιοφωνικές εκπομπές. Αν η διοίκηση δεν έχει απαντήσει σε ορισμένα ερωτήματα των μέσων ενημέρωσης της παροικίας, τότε καταλαβαίνω γιατί βιάστηκε να απαντήσει στη λεγόμενη δημοσιογράφο. Μη νομίζεται που άλλα δόγματα δε συνεχίζουν να ασκούν τα δικά τους θρησκευτικά καθήκοντα, αγνοώντας τα περιοριστικά μέτρα. Αλλά αυτά δεν έχουν προδότες ανάμεσα τους όπως εμείς!
ΤΑΣΟΣ ΙΣΑΑΚ – ΣΟΛΩΜΟΣ ΣΟΛΩΜΟΥ-Αυτοί που αψήφησαν το θάνατο…
Σύμφωνα με ένα ρητό, «Λαός που θυμάται και τιμά τούς ήρωες του είναι ζωντανός και προορισμένος να σηκωθεί και να μεγαλουργήσει, ακόμη και αν ζει βυθισμένος σε σκότος ζοφερό. Λαός που δε θυμάται εκείνους που χύσανε το αίμα για τη λευτεριά του και ζει μέσα στην κραιπάλη, αυτός είναι καταδικασμένος να μείνει αιώνια στο σκότος τού θανάτου…». Αυτές τις μέρες, που το έθνος και η χώρα μας διέρχεται δύσκολες στιγμές, ας θυμηθούμε δύο ήρωες που αψήφησαν το θάνατο για την ελευθερία μας. Τους Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού, που πριν από 25 σχεδόν χρόνια ακολούθησαν ο έναν τον άλλο στο ταξίδι προς την αθανασία. Δε λάτρεψαν τη σκλαβιά τής δήθεν ανεξαρτησίας και το σκοτάδι τού καθημερινού θανάτου. Πόθησαν σα γνήσια τέκνα της την Ένωση με τη Μάνα Ελλάδα και το Φως της Αιώνιας Ζωής. Δε ξεχνούμε εκείνο το μαρτυρικό 1996 που είχε άλλωστε δείξει νωρίς τις διαθέσεις του από την τραγική νύκτα των Ιμίων. Η προδοσία και ο ραγιαδισμός λοιπόν πλακώνανε Αθήνα και Λευκωσία και κάθε σκυμμένη και θλιμμένη Ελληνίδα Γη. Και τότε ακριβώς, στο σωστό χρόνο, ξεπρόβαλε ο Τάσος Ισαάκ μαζί με τους συντρόφους του επάνω στις μηχανές τους, εκεί στο μεγάλο σύμβολο τού αγώνα για λευτεριά να διαδηλώσει την επιθυμία του να πέσει το τείχος των Τούρκων και των ψευτοσυμμάχων. Και το έπραξε εναντίον όλων αυτών των τυράννων, εισερχόμενος μάλιστα εντός της διακεκαυμένης περιοχής με περισσό θάρρος κάτι που εν τέλει υπέγραψε με το ίδιο του το αίμα. Πρόθεσή του ήταν να δει τον πόθο του πράξη και όχι να περιμένει άλλες χαμένες γενιές και άλλους ψευτοσωτήρες… Ο Σολωμός Σολομού ήταν το ίδιο ανυπόμονος και ανυπότακτος Έλληνας. Δε δέχτηκε ποτέ του το τουρκικό ρόπαλο που έπεσε στο σύντροφό του στον καλό αγώνα. Ο Σολωμός δε δέχτηκε το βάρβαρο θάνατο τού Τάσου. Δε δέχτηκε σε καμία περίπτωση πως το αίμα το ελληνικό θα χυνόταν άδικα. Δε δέχτηκε πάνω από όλα να εγκαταλείψει τον αγώνα, γιατί ο Έλληνας που το πράττει αυτό είναι μονάχα ο δειλός και ο νεκρός. Ο Ισαάκ και ο Σολωμός ήξεραν και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό. Πως η μεγαλύτερη Τιμή προς εκείνους που θυσιάστηκαν για εμάς και τα παιδιά μας είναι να τούς θυμόμαστε κάθε μέρα της ζωής μας με την προοπτική να κάνουμε τον Όρκο Πίστης Νίκη στο Πεδίο της Τιμής. Η Μεγαλύτερη Τιμή στους Γενναίους Έλληνες είναι να φτάσουμε στον Ιερό Σκοπό, να σπάσουμε συρματοπλέγματα και δεσμά και να απλώσουμε την Ελληνική Σημαία. Αυτό ακριβώς έπραξαν τα δύο αθάνατα αδέρφια μας και αυτό ακριβώς πρέπει να πράξουμε κι εμείς. Κλίνουμε το γόνυ ευλαβικά μπροστά σας αδέρφια Τάσο και Σολωμέ και ετοιμαζόμαστε να στείλουμε τον Τουρκομογγόλο στον αγύριστο. Ζήτω η Ελλάς, Ζήτω οι Αθάνατοι Ήρωες…
The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 14-30 published August 21st 2020. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Greek Canadian News: Ta NEA August 21st, 2020. Volume 14 Number 30
Με μεγάλες τιμές εορτάζεται η Κοίμηση της Θεοτόκου σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, αλλά και στο εξωτερικό, σε χώρες με συμπαγή παρουσία Ελλήνων Ορθοδόξων. Πάσχα του καλοκαιριού ονομάζει ο λαός το Δεκαπενταύγουστο, καθώς η Παρθένος Μαρία θεωρείται το ιερότερο πρόσωπο της Ορθοδοξίας. Στην Τήνο, στην Παναγία Σουμελά, στο Άγιον Όρος, στα νησιά μας και σε κάθε άλλη γωνιά της χώρας, πλήθος κόσμου προσέρχεται στις Εκκλησίες για να ακολουθήσει τις περιφορές της εικόνας της Μεγαλόχαρης. Αυτή είναι και η πιο γνωστή ονομασία της Παναγιάς – προς τιμήν των θαυμάτων – αλλά και Φανερωμένη, χάρη στις εικόνες οι οποίες φανερώθηκαν στους πιστούς στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, κυρίως σε βράχους ή σπήλαια. Τόσο μεγάλη ήταν η χαρά όταν βρισκόταν μια εικόνα, ώστε χτιζόταν αμέσως ένα εξωκλήσι στο όνομα της Παναγίας και από τότε, κάθε χρόνο, τελούσαν σειρά εκδηλώσεων στη μνήμη της, την ίδια πάντα μέρα. Λόγω της τοποθεσίας που βρέθηκε η εικόνα της ή όπου υπάρχει ο ναός της, της δίδονται επίθετα όπως, Παναγία η Σουμελά (στο όρος Μελά), Παναγία η Μελικαρού (στη Σκύρο), Παναγία η Φοδελιώτισσα (στο Φόδελε Ηρακλείου), Παναγία η Θαλασσινή (στην Άνδρο, σε βράχο μέσα στη θάλασσα), Παναγία η Ανέμη (στη Σαμοθράκη, επειδή φυσά δυνατός άνεμος στο ξωκλήσι της) κ.ά. Πάνω από χίλιες είναι οι ονομασίες που έχει η Παναγία. Εκατοντάδες είναι οι παραδόσεις και οι θρύλοι που ο λαός με τη βαθιά και αταλάντευτη πίστη του τής έχει αποδώσει. Η Κοίμηση της Θεοτόκου ισοδυναμεί με τη μεγαλύτερη γιορτή του καλοκαιριού στην Ελλάδα, μιας και κάθε νομός ή μικρή επαρχία έχει τη δική της θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Ανάλογα με τα τοπικά έθιμα και τα παραδοσιακά προϊόντα τής κάθε περιοχής, τα πανηγύρια ποικίλουν ως προς τον πλούτο και το είδος των εκδηλώσεων.
Η ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ Στην Τήνο, η Μεγαλόχαρη αποτελεί κάθε χρόνο πανελλήνιο προσκύνημα, καθώς χιλιάδες προσκυνητές κατακλύζουν το νησί αυτή την περίοδο και ανηφορίζουν με κατάνυξη προς την εκκλησία της Θεοτόκου, προκειμένου να εκπληρώσουν το τάμα τους. Δεν είναι λίγοι αυτοί που διανύουν ολόκληρη την απόσταση από το λιμάνι μέχρι την είσοδο της εκκλησίας γονατιστοί, περνώντας κάτω από τον επιτάφιο με την εικόνα της Μεγαλόχαρης. Το αποκορύφωμα της γιορτής είναι η λιτάνευση της εικόνας της Θεοτόκου σε όλη την πόλη αμέσως μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας. Στην Τήνο το Δεκαπενταύγουστο τιμώνται και τα θύματα του υποβρύχιου Έλλη που τορπιλίστηκε από ιταλικές δυνάμεις ανήμερα της εορτής, μέσα στο λιμάνι.
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ Στις πλαγιές του Βερμίου, κοντά στο χωριό Καστανιά, βρίσκεται το πνευματικό κέντρο του Ποντιακού Ελληνισμού, η Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά. Η παράδοση αναφέρει ότι ο Ευαγγελιστής Λουκάς ήταν αυτός που χάραξε τη μορφή της Παναγίας πάνω σε ξύλο. Στο τέλος του 4ου αιώνα (380-386) ιδρύθηκε στο όρος Μελά της Τραπεζούντας, το μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά, από τους μοναχούς Βαρνάβα και Σωφρόνιο, με μοναδικά εφόδια την πίστη, την επιμονή και την εργατικότητα. Μέχρι το 1922, υπήρξε ο οδηγός, ο παρηγορητής, ο συμπαραστάτης, το καταφύγιο και ο εμψυχωτής των Ελληνοποντίων. Υπήρξε επίσης ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες διατήρησης της ελληνικής γλώσσας και ταυτότητας, καθώς και της αναζωπύρωσης της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των πιστών. Ο αναπάντεχος ξεριζωμός, ερήμωσε μαζί με τον αλησμόνητο Πόντο και τη Βίγλα της Σουμελιώτισσας. Με την ανταλλαγή, τα ιερά κειμήλια παραχωρήθηκαν και το 1931 τα ξέθαψε και τα έφερε στην Ελλάδα ο Αμβρόσιος ο Σουμελιώτης, ύστερα από ενέργειες του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου προς την τουρκική κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού. Από το 1952, αρχίζει η ελλαδική ιστορία της Παναγίας Σουμελά. Το 1951-1952 η εικόνα παραχωρείται στο σωματείο «Παναγία Σουμελά» Θεσσαλονίκης, το οποίο και άρχισε την ανέγερση της Μονής, σε ένα επίπεδο του Βερμίου, πάνω από το χωριό Καστανιά, που είχε παραχωρήσει δωρεάν 500 στρέμματα για την ανέγερση του Προσκυνήματος. Από τότε μέχρι σήμερα κάθε χρόνο, το τριήμερο του 15Αύγουστου, είναι πρωτοφανής η συρροή χιλιάδων προσκυνητών απ’ όλα τα διαμερίσματα της χώρας και το εξωτερικό. Η περιφορά της Εικόνας, μέσα στο χώρο του ιερού προσκυνήματος, γίνεται με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και σύμφωνα με την Ορθόδοξη παράδοση, είναι μια από τις πιο συγκινητικές και κατανυκτικές ακολουθίες.
ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Οι καλόγεροι της μοναχικής πολιτείας του Άθω ονομάζουν το Άγιον Όρος «κλήρον ίδιον της Θεοτόκου» και «περιβόλι της Παναγίας». Σύμφωνα με τις μοναχικές παραδόσεις, η Θεοτόκος επισκέφθηκε το Όρος, όταν, πλέοντας για την Κύπρο μαζί με τον Ιωάννη τον Ευαγγελιστή για να επισκεφθούν τον Λάζαρο, αναγκάστηκαν εξαιτίας μιας μεγάλης τρικυμίας, από τις συνηθισμένες στη βορειοανατολική πλευρά του Άθω, να προσορμιστούν στη θέση όπου αργότερα ιδρύθηκε η Μονή των Ιβήρων. Στην περιοχή τότε δεν υπήρχαν άλλοι οικισμοί παρά τα ερείπια ενός ναού του Απόλλωνος. Η Παναγία, κατά την παράδοση, ενθουσιάστηκε με το μοναδικό τοπίο του Άθω και ζήτησε από το Γιο της να της δωρίσει τη χερσόνησο. Τότε, σύμφωνα με την παράδοση, ακούστηκε η φωνή του Χριστού, που αφιέρωνε αιώνια τον Άθω στην Παναγία: «Έστω ο τόπος ούτος κλήρος σος και περιβόλαιον σον και παράδεισος, έτι δε και λιμήν σωτήριος των θελόντων σωθήναι». Από τότε αφιερώθηκε το Όρος ως «κλήρος και περιβόλι της Παναγίας».
ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΟΣΜΟΣΩΤΕΙΡΑ Στο νοτιοανατολικό άκρο του Νομού Έβρου, δίπλα στον ομώνυμο ποταμό και το Δέλτα του, δεσπόζει η σημερινή πόλη των Φερών με το ναό της Παναγίας Κοσμοσώτειρας, σύμβολο της τέχνης και του πολιτισμού της Βυζαντινής Θράκης. Ο ναός έχει ανακηρυχθεί προστάτιδα των απανταχού Θρακιωτών και προσκυνηματικό τους κέντρο. Το μοναστήρι της Παναγίας Κοσμοσώτειρας χτίστηκε το 1151-52 από τον Σεβαστοκράτορα Ισαάκιο Κομνηνό, γιο του αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού. Ο αρχιτεκτονικός ρυθμός του ναού είναι σταυροειδής με τρούλο, σε μια – σπανιότατη – παραλλαγή του δικιονίου.
ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΙΚΟΣΙΦΟΙΝΙΣΣΑΣ Κτισμένη στις βόρειες παρυφές του όρους Παγγαίου (Δράμας) σε υψόμετρο 753μ., η μονή ιδρύθηκε από τον Άγιο Γερμανό το 518 μ.Χ. σε απόσταση 50μ. από το μοναστικό οικισμό που είχε ιδρύσει στη θέση Βίγλα γύρω στο 451 μ.Χ. ο επίσκοπος Φιλίππων Σώζων. Το όνομά της εικάζεται ότι προήλθε από παραφθορά της έκφρασης «εικών φοινίσσουσα», διότι η αχειροποίητος εικόνα της Παναγίας λέγεται ότι εξέπεμπε ερυθρωπό φως (φοινικούν χρώμα). Η ιστορία της μονής παραμένει άγνωστη μέχρι τον 11ο αι., οπότε ανακηρύχθηκε σταυροπηγιακή και κτίστηκε νέος καθολικός ναός. Από το 1472 η μονή γνώρισε περίοδο ακμής μέχρι το 1507. Η δράση των μοναχών στην ευρύτερη περιοχή προκάλεσε την οργή των Τούρκων, οι οποίοι τους θανάτωσαν, χωρίς όμως να καταστρέψουν το κτιριακό συγκρότημα της μονής. Έπειτα από παρέμβαση του Πατριαρχείου στη σουλτανική αυλή, η μονή επανακατοικήθηκε από μοναχούς του Αγίου Όρους γύρω στο 1510-1520 και με τα χρόνια μετατράπηκε σε σημαντικό πνευματικό κέντρο. Μετά την πυρκαγιά του 1854 που αποτέφρωσε τη δυτική πλευρά της, την επιδημία χολέρας το 1864 που αποδεκάτισε τους μοναχούς και τις λεηλασίες των Βουλγάρων το 1917 και το 1943, η Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας άρχισε να επαναλειτουργεί το 1965 με αδελφές-μοναχές. Σήμερα μέσα στον περίβολο της μονής βρίσκονται η επιβλητική εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τα κελιά των μοναχών, το ηγουμενείο, το αρχονταρίκι, παρεκκλήσι αφιερωμένο στην αγία Παρασκευή, όπου αναβλύζει το αγίασμα, καθώς και μουσείο.
ΤΟ «ΠΑΣΧΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ» ΣΤΑ ΓΡΕΒΕΝΑ Λαμπρές είναι οι γιορτές του Δεκαπενταύγουστου στην περιοχή των Γρεβενών, όπου ξενιτεμένοι από κάθε γωνιά της γης μαζεύονται και ξεκινούν ένα ατελείωτο γλέντι που κάνει τους αγαπημένους συγγενείς να ξανασμίξουν. Χωριά που το χειμώνα κατοικούνται από 100 το πολύ 200 κατοίκους, την εποχή του Δεκαπενταύγουστου φτάνουν να φιλοξενούν έως και δυο και τρεις χιλιάδες πιστούς. Το επίκεντρο της γιορτής φυσικά είναι συγκεντρωμένο στο ψηλότερο χωριό της Ελλάδας, τη δοξασμένη και πολυτραγουδισμένη Σαμαρίνα, αφού χιλιάδες προσκυνητές καταφθάνουν στη Μεγάλη Παναγιά για να πανηγυρίσουν σε ένα γλέντι που κρατάει τρεις ολόκληρες ημέρες.
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΕΚΑΤΟΝΤΑΠΥΛΙΑΝΗ Στην Πάρο γιορτάζει η Παναγία η Εκατονταπυλιανή, ένα από τα σπουδαιότερα βυζαντινά μνημεία της Ελλάδας, που έχει συμπληρώσει 17 αιώνες ζωής. Οι εορταστικές εκδηλώσεις κορυφώνονται το βράδυ του Δεκαπενταύγουστου με παραδοσιακούς παριανούς χορούς και καύση πυροτεχνημάτων.
Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ Σε ορισμένα νησιά της Ελλάδας, όπως για παράδειγμα στην Κασσιόπη της Κέρκυρας ή την Πάτμο και την Ικαρία, οι πιστοί ακολουθούν τα πρότυπα της νεκρώσιμης πομπής που συναντάμε και τη Μεγάλη Παρασκευή. Στην Κασσιόπη της Κέρκυρας στολίζουν τον επιτάφιο της Παναγίας και ακολουθούν τη λιτανεία με αναμμένα κεριά. Στην Ικαρία μάλιστα, και πιο συγκεκριμένα στον Καμαρόκαμπο στο ξωκλήσι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, υπάρχει ένας μικρός σε μέγεθος επιτάφιος και κάθε χρόνο την παραμονή του Δεκαπενταύγουστου ο ψάλτης τον παίρνει στους ώμους του, για να τον μεταφέρει στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Εκεί ξεκινούν να χτυπούν οι καμπάνες και γυναίκες κάθε ηλικίας τον στολίζουν με λεβάντες και γαρύφαλλα ψάλλοντας προσευχές, μέχρι τα ξημερώματα. Μόλις χαράξει, οι καμπάνες χτυπούν καλώντας τους πιστούς να προσέλθουν με αναμμένα κεριά, όπου ξεκινά μια μεγάλη πομπή με προορισμό και πάλι τον Καμαρόκαμπο.
ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ Στα Δωδεκάνησα πιο γνωστή είναι η Παναγία η Καβουριανή στη Λέρο. Βρίσκεται κοντά στον οικισμό Ξηρόκαμπος. Το γραφικό εκκλησάκι ονομάζεται και της Καβουράδαινας, διότι στη θέση που είναι, κατά την παράδοση, ένας ψαράς που έψαχνε για καβούρια βρήκε μέσα σε σχισμή την εικόνα της Παναγίας. Για τη μοναδικότητά της ξεχωρίζει η Παναγία του Χάρου στους Λειψούς. Είναι η μοναδική εικόνα της Παναγίας που δεν κρατά το Θείο Βρέφος, αλλά τον Εσταυρωμένο Χριστό. Όσο και αν ακούγεται παράξενο το όνομά της, εδώ και εκατοντάδες χρόνια, ευλογεί το πεντάμορφο νησί. Η Παναγία του Χάρου πήρε το όνομά της, από το γεγονός ότι ο νεκρός Χριστός στο σταυρό του μαρτυρίου και ο Χάρος σχετίζονται μεταξύ τους εννοιολογικά. Το μοναστήρι της Παναγίας βρίσκεται ένα χιλιόμετρο έξω από το βασικό οικισμό των Λειψών. Τόσο το εξωμονάστηρο, όσο και η εικόνα, χρονολογούνται από το 1600 μ.Χ., όταν έφτασαν στο νησί δύο μοναχοί από την Πάτμο. Η Παναγία του Χάρου γιορτάζει στις 23 Αυγούστου (εννιάμερα της Παναγίας) και στους Λειψούς στήνεται μεγάλο πανηγύρι. Από το 1943 μέχρι σήμερα τη θαυματουργή εικόνα κοσμούν τα περιώνυμα «κρινάκια της Παναγίας». Τα λουλούδια τοποθετούνται στην εικόνα την άνοιξη, στη συνέχεια ξεραίνονται και στη γιορτή της, κατακαλόκαιρο, ανθίζουν βγάζοντας μοσχομυριστά μπουμπούκια.
Η «ΑΓΙΑ ΣΙΩΝ» ΣΤΗΝ ΑΓΙΑΣΟ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ Στην Αγιάσο της Λέσβου, που είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας του νησιού, έχει βρεθεί η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας με την ονομασία «Αγία Σιών», την οποία σύμφωνα με μια παλιά παράδοση, κουβάλησε μαζί του από την Ιερουσαλήμ ο ιερέας Αγάθων ο Εφέσιος, τον 9ο μ.Χ. αιώνα. Το πανηγύρι της Παναγίας ξεκινά από τις αρχές του Αυγούστου όπου οι πιστοί νηστεύουν από λάδι και κρέας και προσέρχονται για να προσευχηθούν.
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΥΣΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ Η Ιερά Μονή της Παναγίας στον Προυσό της Ευρυτανίας, είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου και πανηγυρίζει με κάθε θρησκευτική και εκκλησιαστική λαμπρότητα, στις 23 Αυγούστου, στην Απόδοση της προαναφερθείσης Θεομητορικής εορτής. Η εικόνα της Παναγίας έχει πολύ μεγάλη ιστορία, λόγω της καταγωγής της από την Προύσα της Μικράς Ασίας, αλλά και πολύ μεγάλη χάρη. Εξάλλου εικάζεται ότι είναι έργο του Αγίου Ευαγγελιστού Λουκά, ο οποίος, όπως μας παραδίδεται από την ιερά παράδοση, ζωγράφισε εικόνες της Παναγίας, του Ιησού Χριστού αλλά και των Αγίων Αποστόλων. Βέβαια, ακόμα και αν δεν είναι έργο του Αγίου Λουκά, εν τούτοις επιτελεί πολλά θαύματα, όπως γίνεται με πολλές άλλες εικόνες. Συγκεκριμένα, η Ιερά Μονή Προυσού ή Πυρσού, βρίσκεται περίπου τριάντα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού Ευρυτανίας, το Καρπενήσι, μέσα σε μία κατάφυτη από έλατα περιοχή. Η ιστορία της Εικόνας, και κατ’ επέκταση και της μονής, ανάγεται στην περίοδο της βασιλείας του εικονομάχου Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Θεοφίλου (829-842). Η εικόνα της Παναγίας βρισκόταν στον πιο περικαλλή ναό της Προύσας, όπου με τη χάρη του Θεού και την πίστη των χριστιανών επιτελούσε πολλά θαύματα.
ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ Πάνω από χίλιες είναι οι ονομασίες που έχει η Παναγία. Εκατοντάδες είναι οι παραδόσεις και οι θρύλοι που ο λαός με τη βαθιά και αταλάντευτη πίστη του τής έχει αποδώσει. Η Κοίμηση της Θεοτόκου ισοδυναμεί με τη μεγαλύτερη γιορτή του καλοκαιριού στην Ελλάδα, μιας και κάθε νομός ή μικρή επαρχία έχει τη δική της θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Ανάλογα με τα τοπικά έθιμα και τα παραδοσιακά προϊόντα τής κάθε περιοχής, τα πανηγύρια ποικίλουν ως προς τον πλούτο και το είδος των εκδηλώσεων.
