Ένας από τους σπουδαιότερους τερματοφύλακες στην ιστορία των Canadiens, αλλά και του χόκεϊ, απεβίωσε στις 5 Σεπτεμβρίου. Ο Ken Dryden υπέκυψε στα 78 του χρόνια στον καρκίνο, που λίγοι γνώριζαν ότι είχε. Ο Dryden γεννήθηκε στο Χάμιλτον του Οντάριο και ξεκίνησε την αθλητική του πορεία στο πανεπιστήμιο Cornell, όπου οδήγησε την ομάδα του στην κατάκτηση του NCAA το 1967.
Το 1971 ο τερματοφύλακας των Montreal Canadiens, Rogatien Vachon, τραυματίστηκε σοβαρά. Τότε η διοίκηση της ομάδας διάλεξε το νεαρό Dryden να πάρει προσωρινά τη θέση του. Ο νεαρός 23χρονος ήταν αήττητος στα τελευταία έξι παιχνίδια της κανονικής σεζόν. Τότε προς έκπληξη όλων, ο προπονητής Αλ ΜακΝίλ τον διάλεξε να παίξει για τα πλέι οφ, μπροστά από τους βετεράνους τερματοφύλακες Rogatien Vachon και Phil Muir.
Πόνταρε σωστά. Ο Dryden βοήθησε τους Canadiens να αποκλείσουν τους Boston Bruins, τους Minnesota North Stars και το Chicago Blackhawks διαδοχικά, οδηγώντας την ομάδα στο Κύπελλο Στάνλεϊ. Ανακηρύχθηκε ο καλύτερος παίκτης των πλέι οφ κερδίζοντας το Conn Smyth Trophy, και ένα χρόνο αργότερα έλαβε το Calder Trophy, που απονέμεται στον πρωτοεμφανιζόμενο παίκτη της χρονιάς.
To 1972 ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας χόκει στο Summit Series εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Έπαιξε στον τελευταίο αγώνα, τον όγδοο της σειράς, που διεξήχθη στη Μόσχα, όπου κέρδισε ο Καναδάς με 6-5 χάρη σε ένα γκολ του Paul Henderson.
Το συγκεκριμένο αγώνα είδα ως μαθητής τρίτης δημοτικού του δημοτικού σχολείου Sinclair Laird στο Parc Extension, στο γυμναστήριο του σχολείου σε μια ασπρόμαυρη οθόνη. Συναρπάστηκα και ο Dryden έγινε το είδωλο μου, με αποτέλεσμα να παίζω τερματοφύλακας σε όλα τα ομαδικά αθλήματα στα σχολικά μου χρόνια.
Κατά τη διάρκεια της οκταετούς καριέρας του (1971–1979), ο Dryden κατέκτησε έξι Stanley Cups, πέντε Vezina Trophies και το Calder Trophy ως καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος παίκτης. Ήταν γνωστός για το εμβληματικό του ύφος – όρθιος, ήρεμος, με τα χέρια ακουμπισμένα στο μπαστούνι του – μια εικόνα που έγινε σύμβολο της ψυχραιμίας και της αυτοπεποίθησης.
ΦΕΥΓΕΙ… ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ
Το Σεπτέμβριο του 1973, καθώς είχε διαμάχη για το μισθό του με τους Canadiens, ανακοίνωσε ότι εγκατέλειπε το χόκεϊ για να εργαστεί σε δικηγορική εταιρεία στο Τορόντο, μια και είχε σπουδάσει νομική στο McGill. «Ήθελα να πληρώνομαι σύμφωνα με τις συνθήκες της αγοράς», δήλωσε στους New York Times στις 15 Σεπτεμβρίου 1973. Επέστρεψε το Μάιο του 1974, υπογράφοντας νέο συμβόλαιο για 150.000 δολάρια ανά σεζόν, καθιστώντας τον πιο ακριβοπληρωμένο τερματοφύλακα στο χόκεϊ.
Αυτή η σπουδαία επιστροφή συνέπεσε με την έναρξη της δεύτερης μεγάλης δυναστείας των Canadiens. Ξεκινώντας από τη σεζόν 1975-76, ο Dryden και οι ταλαντούχοι συμπαίκτες του, συμπεριλαμβανομένων των Guy Lafleur, Larry Robinson, Jacques Lemaire και Yvan Cournoyer, θα κέρδιζαν το Stanley Cup τέσσερις συνεχόμενες σεζόν.
Αλλά τίποτα δε διαρκεί για πάντα, και μετά το τέταρτο συνεχόμενο Κύπελλο, παρά την επιτυχία του, αποσύρθηκε πρόωρα στα 31 του, επιλέγοντας να ακολουθήσει άλλες διαδρομές, αποδεικνύοντας ότι η αριστεία δεν περιορίζεται στο γήπεδο.
Ο ψηλός τερματοφύλακας με την τρίχρωμη μάσκα θα κατέχει πάντα μια πολύ σημαντική θέση στα βιβλία της ιστορίας των Canadiens. Το μεγάλο του ανάστημα, η στάση ηρεμίας του, αλλά και η θρυλική του μάσκα, τον έκαναν έναν παίκτη του οποίου η επιρροή ξεπερνούσε τα απλά αθλητικά γεγονότα.
Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΒΑΘΟΣ ΣΤΟ ΧΟΚΕΪ
Το 1983, ο Dryden δημοσίευσε το «The Game», ένα βιβλίο που θεωρείται από πολλούς ως το καλύτερο αθλητικό βιβλίο όλων των εποχών. Μέσα από προσωπικές αναμνήσεις και φιλοσοφικές σκέψεις, ανέλυσε το χόκεϊ όχι μόνο ως άθλημα αλλά ως κοινωνικό φαινόμενο. Το έργο του επηρέασε συγγραφείς και δημοσιογράφους, αποδεικνύοντας ότι ο αθλητισμός μπορεί να αποτελέσει πλατφόρμα για βαθύτερο στοχασμό.
Ακολούθησαν και άλλα βιβλία, όπως το «Home Game: Hockey and Life in Canada» (1990), το «Game Change» (2017) για τις εγκεφαλικές κακώσεις στο χόκεϊ και το «Scotty» (2019), βιογραφία του θρυλικού προπονητή Scotty Bowman. Η γραφή του Dryden συνδύαζε την ακρίβεια του αθλητή με την ευαισθησία του στοχαστή, προσφέροντας στους αναγνώστες μια σπάνια ματιά στην ανθρώπινη πλευρά του επαγγελματικού αθλητισμού.
Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΕ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΑ
Το 2004 ο Dryden εξελέγη βουλευτής με το Φιλελεύθερο Κόμμα στον Καναδά και διορίστηκε Υπουργός Κοινωνικής Ανάπτυξης στην κυβέρνηση του Paul Martin. Στο πολιτικό του έργο ξεχώρισε για την προώθηση εθνικού προγράμματος παιδικής φροντίδας, με έμφαση στη μακροπρόθεσμη στρατηγική και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Ως συνεργάτης του Dryden, η τότε βουλευτής και υφυπουργός Ελένη Μπακοπάνου μας είπε: «Είχα το προνόμιο και την τιμή να συνεργαστώ με τον θρυλικό Ken Dryden, ως Κοινοβουλευτικός Γραμματέας του, όταν ήταν Υπουργός Κοινωνικής Ανάπτυξης. Μαζί παραδώσαμε ένα νέο ομοσπονδιακό πρόγραμμα, την Κοινωνική Οικονομία και συμβάλαμε καθοριστικά στην παροχή κεφαλαίων στο πλαίσιο αυτού του νέου προγράμματος. Υποστήριξε το πρόγραμμα, το οποίο ήταν ευθύνη μου ως Κοινοβουλευτικός Γραμματέας του, επειδή πίστευε στην κοινωνική δικαιοσύνη. Ήταν ευγενικός, φιλικός και προσιτός ως Υπουργός. Πίστευε επίσης στη δημόσια υπηρεσία και στη συμβολή στη βελτίωση των συμπολιτών του».
Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΕΝΟΣ ΚΑΝΑΔΟΥ ΓΙΓΑΝΤΑ
Ο Ken Dryden δεν ήταν απλώς ένας μεγάλος τερματοφύλακας. Ήταν ένας στοχαστής, συγγραφέας, πολιτικός και άνθρωπος, που ενσάρκωσε τις αξίες του Καναδά: ακεραιότητα, προσφορά και πνευματική καλλιέργεια.
Ο Πρωθυπουργός Mark Carney τον χαρακτήρισε «Big Canada» και «Best Canada». Η φράση αυτή συνοψίζει την ουσία του Dryden: ένας άνθρωπος που έζησε με σκοπό, προσέφερε με σεβασμό και ενέπνευσε με το παράδειγμά του. Η απώλειά του αφήνει ένα κενό, αλλά η κληρονομιά του θα συνεχίσει να εμπνέει αθλητές, συγγραφείς, πολιτικούς και πολίτες για τις επόμενες γενιές.
