Διαφάνεια. Μια λέξη που πολλοί τη χρησιμοποιούν σαν καραμέλα, αλλά σπάνια την κάνουν πράξη. Η νέα κοινοτική διοίκηση, υπό την αιγίδα του Βασίλη Αγγελόπουλου, είχε στο προεκλογικό της πρόγραμμα αυτή την περιβόητη λέξη, αλλά πολλοί αμφέβαλλαν για την υλοποίηση της, εν λόγω προηγούμενων παραδειγμάτων που είχαν από προηγούμενες κοινοτικές διοικήσεις τα τελευταία 50 χρόνια από ότι θυμάμαι εγώ.
Όμως να που οι πράξεις της διοίκησης Αγγελόπουλου -ως τώρα- αποδεικνύουν ότι η διαφάνεια μπορεί τελικά να γίνει πράξη.
Και εξηγώ:
Οι δύο πρώτες συνεδριάσεις είχαν το «άρωμα» της διαφάνειας. Όλοι οι υπεύθυνοι σύμβουλοι, των διαφόρων χαρτοφυλακίων των τομέων της Κοινότητας -οι λεγόμενοι γραμματείς- είχαν στείλει στα Αγγλικά και Ελληνικά -να που μπορεί να γίνει εφικτό οι απόδοση των κειμένων στις δύο γλώσσες- τις εκθέσεις τους σε όλα τα μέλη του κοινοτικού συμβουλίου και στα ενημερωτικά μέσα, την Παρασκευή, για τη συνεδρίαση της Τρίτης.
Αυτό απαίτησε ο πρόεδρος Αγγελόπουλος και αυτό παρέδωσαν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου.
Οι δε εκθέσεις ήταν λεπτομερέστατες και δε χρειαζόταν συζήτηση πολυλογίας επί των θεμάτων.
Το ποιο σημαντικό προπαντός που σημειώθηκε και που θα γραφτεί στα ιστορικά της Κοινότητας, ήταν η απευθείας μετάδοση της συνεδρίασης χάρις στη νέα τεχνολογία.
Προηγούμενες διοικήσεις είχαν όχι μόνο απαγορεύσει οποιαδήποτε εγγραφή ήχου ή εικόνας, που ήθελαν να κάνουν εκπρόσωποι των παροικιακών μέσων ενημέρωσης, αλλά πολύ συχνά οι συνεδριάσεις γινόντουσαν ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ!
Αν και είχε ορισμένα τεχνικά προβλήματα, μπόρεσα και την παρακολούθησα από το εξωτερικό.
Ο Αλφόνσο που ανέλαβε τη μετάδοση αξίζει συγχαρητήρια.
Εδώ πρέπει να τονίσω, ότι λίγο ή πολύ οι τρεις ομάδες στις εκλογές του 2022, είχαν υποσχεθεί κάτι παρόμοιο.
Πιστεύω ότι ο κώδικας σύνδεσης για την απευθείας μετάδοση των συνεδριάσεων και συνελεύσεων της Κοινότητας, θα πρέπει να δημοσιεύεται από την Πέμπτη στη σελίδα που παραχωρούμε ΤΑ ΝΕΑ και ΤΟ ΒΗΜΑ, καθώς και στις σελίδες κοινοτικών δικτύων της Κοινότητας. Με αυτό τον τρόπο, όποιος θέλει θα μπορεί να δει τις συνεδριάσεις και να δει τη δουλειά που γίνεται στην Κοινότητα.
Με αυτόν τον τρόπο, υπάρχει πιθανότητα να δελεαστεί και να ανανεώσει κάποιος τη συνδρομή του ή να γραφτεί για πρώτη φορά μέλος στην Κοινότητα.
Το Λαβάλ στα 60 του: Ένα όραμα μιας πόλης τού αύριο
Η πόλη του Λαβάλ ήταν σύγχρονη και προσανατολισμένη προς το μέλλον από την αρχή και συνέχισε να ακολουθεί αυτό το μονοπάτι τις τελευταίες έξι δεκαετίες.
Το καλοκαίρι του 1965, όταν η κυβέρνηση του Κεμπέκ τραβούσε τους νομοθετικούς μοχλούς που θα ενοποιούσαν όλες τις πόλεις και τα χωριά στο Ile-Jésus στην πόλη του Λαβάλ, λίγοι άνθρωποι θα μπορούσαν να φανταστούν ότι 60 χρόνια αργότερα η νέα δημοτική οντότητα θα ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος δήμος της Επαρχίας.
Με τους αυτοκινητόδρομους υψηλής ταχύτητας και το φουτουριστικό δημαρχείο, η πόλη του Λαβάλ γεννήθηκε σε μια κρίσιμη ιστορική στιγμή – κατά τη διάρκεια της «Ήσυχης Επανάστασης» του Κεμπέκ – θέτοντας τον τόνο για μια συνεχή ατζέντα καινοτομιών από την αρχή.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ωστόσο, ότι πριν από αυτό, το μεγαλύτερο μέρος του νησιού ήταν εξαιρετικά αγροτικό και ότι οι περισσότερες από τις πόλεις και τα χωριά του θα μπορούσαν ίσως να περιγραφούν καλύτερα ως γραφικά.
Σε κάθε έναν από τους μικρούς δήμους, ο πολεοδομικός σχεδιασμός ήταν άνισος και ανεπαρκής, και κάποια απομεινάρια των παλιών τρόπων θα μπορούσαν ακόμα να παρατηρηθούν σε μέρη όπως το Saint-François, όπου υποδομές όπως οι υπόνομοι εξακολουθούσαν να λείπουν μόλις πριν από λίγα χρόνια σε απομονωμένες περιοχές, όπου οι σηπτικές δεξαμενές παρέμειναν κληρονομιά του παρελθόντος.
Τα σημάδια της εγγενούς επιθυμίας της πόλης Laval από την αρχή να αγκαλιάσει το μοντερνισμό που ξεπερνούσε το Κεμπέκ στα μέσα της δεκαετίας του εξήντα, μπορούν να φανούν στο εντυπωσιακά «κτηνώδες» δημαρχείο της στη Souvenir Blvd (τώρα υποβάλλεται σε εκτεταμένη ανακαίνιση).
Είναι επίσης ορατό στους ουρανοξύστες γραφείων κατά μήκος της λεωφόρου Daniel Johnson κοντά στο εμπορικό κέντρο Carrefour Laval και, φυσικά, στον αναπτυσσόμενο τομέα του κέντρου της πόλης, συμπεριλαμβανομένων των Place Bell, Espace Montmorency και άλλων μεγάλων έργων.
Αυτό που στοχεύουν οι στρατηγικοί σχεδιαστές είναι ένα μείγμα των αγροτικών στοιχείων που χαρακτήριζαν το Λαβάλ στην αρχή, μαζί με τις αστικές ιδιότητες, για να επιτύχουν αυτό που είναι πιθανό να γίνει πραγματικά μια υποδειγματική πόλη του αύριο που έχει τη δυνατότητα να ξεχωρίσει στο τοπίο της Βόρειας Αμερικής.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Laval μπορεί να ειπωθεί ότι είναι μια επιτυχία που υπερβαίνει κατά πολύ ακόμη και τις προσπάθειες της πόλης του Μόντρεαλ να αναπτυχθεί, καθώς η εμφάνιση του Laval μετά τη συγχώνευση των πόλεων και των χωριών που το απαρτίζουν λειτούργησε από την αρχή, ενώ οι προσπάθειες του Μόντρεαλ, παρεμποδισμένες από τη διάσπαση πολλών δήμων πριν από σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα, απέτυχαν σε μεγάλο βαθμό να επιτύχουν τους στόχους.
Η συγχώνευση των 16 μικρών δήμων που βρίσκονταν στο νησί Λαβάλ στις αρχές της δεκαετίας του 1960, σε μια μεγάλη πόλη το 1965, πέτυχε κυρίως λόγω της αποφασιστικότητας της επαρχιακής κυβέρνησης, όχι μόνο να την πραγματοποιήσει, αλλά και να διασφαλίσει ότι θα διαρκέσει πολύ μετά την ολοκλήρωσή της.
Ήταν το όραμα του πρώτου δημάρχου Jean Noël Lavoie, το οποίο και πέτυχε. (Βλέπε σχετικά σελίδες 16-17)
Martin C. Barry
