«Δεν πρόκειται να πάρουμε μαθήματα από τον Mark Carney», τονίζει ο συντηρητικός γερουσιαστής Λεωνίδας Χουσάκος

Του Martin C. Barry

Ο βουλευτής της πόλης του Κεμπέκ, Gérard Deltell, ανέφερε ένα χιουμοριστικό ανέκδοτο σε ένα μεγάλο ακροατήριο Συντηρητικών στο Λαβάλ, απευθυνόμενος σε μια συγκέντρωση για τους τέσσερις Συντηρητικούς υποψήφιους των εκλογικών περιφερειών στο Laval.
Ένας πολύ ζωηρός ομιλητής, αν υπήρξε ποτέ, ο Deltell αστειεύτηκε στα γαλλικά, ότι ο πρώην πρωθυπουργός Justin Trudeau δήλωσε κάποτε στην Καναδική Βουλή, ότι οι Καναδοί δε θέλουν να επιστρέψουν στο «l’âge de Pierre», ένα λογοπαίγνιο με λέξεις που αναφέρονται στη λίθινη εποχή, ενώ υπαινίσσονται τον ηγέτη των Συντηρητικών Pierre Poilièvre.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΙΘΙΝΗ ΕΠΟΧΗ
Ο Deltell, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη του Κεμπέκ, αλλά του οποίου οι οικογενειακές ρίζες ήταν στη γαλλική Αλγερία, είπε ότι απάντησε στο θάψιμο του Trudeau για τον ηγέτη των Συντηρητικών με μια έξυπνη δική του φράση. Απευθυνόμενος στον πρόεδρο της Βουλής, όπως απαιτείται από τους κοινοβουλευτικούς κανόνες, είπε: «Ειλικρινά, κύριε πρόεδρε, οι Καναδοί δε θέλουν να επιστρέψουν στην εποχή του Pierre Trudeau. Αυτό είναι σίγουρο».
Ήταν μια έξυπνη περιστροφή που καθόρισε τον τόνο μιας συγκέντρωσης, που κατάφερε να προσελκύσει περισσότερους από 400 αφοσιωμένους Συντηρητικούς, που δεν ήταν μόνο από το Laval, αλλά από όλη την ευρύτερη περιοχή του Μόντρεαλ.
Μετά από σχεδόν μια ολόκληρη δεκαετία αδιάλειπτης κυβέρνησης των Φιλελευθέρων υπό τον Justin Trudeau, οι Συντηρητικοί σε όλη τη χώρα ελπίζουν ότι οι εκλογές του 2025 θα είναι αυτές που θα διαταράξουν την πορεία και θα εμποδίσουν το νέο ηγέτη των Φιλελευθέρων, Mark Carney, να συνεχίσει το τρέχον σερί κυριαρχίας των Φιλελευθέρων.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΛΑΒΑΛ
Οι Συντηρητικοί έχουν μια πλήρη λίστα υποψηφίων για τις τέσσερις έδρες της Βουλής στο Laval.
◘ Ο Κωνσταντίνος Μεράκος, ο οποίος είναι υποψήφιος στο Laval-Les Îles, έχει σημαντική υποστήριξη από μέλη της τοπικής ελληνικής παροικίας – ένας μεγάλος αριθμός από τους οποίους προσήλθε στη συγκέντρωση των Συντηρητικών.
◘ Η Grace Daou, επιστήμονας και επιχειρηματίας, που έχει εργαστεί ως εκπαιδευτικός και τα τελευταία χρόνια ως διαχειριστής ακινήτων, τρέχει στο Vimy. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης στο συνεδριακό κέντρο του Palace, εξέφρασε τις απόψεις της σχετικά με την αυξανόμενη ανάγκη για ισχυρότερη επιβολή του νόμου.
◘ Η Janina Moran, η οποία λέει στα έντυπα της εκστρατείας της ότι είναι υποψήφια για κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά είναι επίσης αποφασισμένη να νομοθετήσει μέτρα για την προστασία των παιδιών και να αυξήσει το επίπεδο δημόσιας ασφάλειας, είναι υποψήφια στο Marc-Aurèle-Fortin. Η Moran έχει επίσης καταστήσει σαφές, ότι θέλει να υπερασπιστεί τη γαλλική γλώσσα εάν κερδίσει.
◘ Και ο Louis Lalenti, δικηγόρος, επιχειρηματίας και εκπαιδευτικός, που έχει ζήσει σε τρεις χώρες και είναι τρίγλωσσος, τρέχει στο Alfred-Pellan. Και οι τέσσερις έδρες κατέχονται επί του παρόντος από το Φιλελεύθερο Κόμμα.

«Η ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ», ΕΙΠΕ Ο ΧΟΥΣΑΚΟΣ
«Η ώρα είναι τώρα – η στιγμή είναι τώρα – να φέρουμε ελπίδα στους νέους Καναδούς», δήλωσε ο συντηρητικός γερουσιαστής Λεωνίδας Χουσάκος.
Ο Χουσάκος σημείωσε ότι ήταν οι Συντηρητικοί, υπό τον πρώην συντηρητικό πρωθυπουργό Brian Mulroney στα τέλη της δεκαετίας του 1980, που καθοδήγησαν το κίνημα προς το παγκόσμιο ελεύθερο εμπόριο και στη συνέχεια διαπραγματεύτηκαν επιτυχώς διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, που ώθησαν την καναδική οικονομία για δεκαετίες.
«Έτσι, δεν πρόκειται να πάρουμε μαθήματα από τον Mark Carney», είπε αναφερόμενος στον ηγέτη των Φιλελευθέρων και πρώην διοικητή της Τράπεζας του Καναδά και της Τράπεζας της Αγγλίας. «Όταν υπογράφαμε συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου, το Φιλελεύθερο κόμμα ήταν στις κερκίδες και παρακολουθούσε το τρένο να περνάει».
Οι Συντηρητικοί τρέχουν σε μια πλατφόρμα που μπορεί να συνοψιστεί σε τέσσερα σημεία: Θέλουν [1] να «τσεκουρέψουν τους φόρους», [2] να χτίσουν νέα σπίτια, [3] να διορθώσουν τον προϋπολογισμό και [4] να σταματήσουν την εγκληματικότητα.

ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ
Εκτός από ορισμένα ιδιαίτερα αυστηρά μέτρα επιβολής του νόμου και δίωξης, που πρότεινε ο ηγέτης των Συντηρητικών Poilièvre για την αντιμετώπιση των επαναλαμβανόμενων βίαιων παραβατών, το κόμμα ανακοίνωσε επίσης σχέδια για την προστασία των Καναδών ηλικιωμένων, με την πάταξη των οικονομικών απατεώνων που τους στοχεύουν.
«Μια νέα κυβέρνηση των Συντηρητικών θα διασφαλίσει ότι οι καναδικές τράπεζες και οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας θα κάνουν καλύτερη δουλειά εντοπίζοντας απάτες, ειδοποιώντας τα θύματα πριν εξαπατηθούν και αναφέροντας και μπλοκάροντας ύποπτες απάτες σε πραγματικό χρόνο», αναφέρουν οι Συντηρητικοί στον ιστότοπο της προεκλογικής τους εκστρατείας.
«Θα αυξήσουμε επίσης τα πρόστιμα και τις ποινές φυλάκισης για τους ανάλγητους εγκληματίες που εξαπατούν ευάλωτους Καναδούς», λένε οι Συντηρητικοί. Μεταξύ των προτεινόμενων μέτρων κατά της απάτης, θα είναι υποχρεωτική ελάχιστη ποινή φυλάκισης ενός έτους για απάτη άνω των 5.000 δολαρίων, τρία χρόνια για απάτη άνω των 100.000 δολαρίων, πέντε χρόνια για απάτη άνω του 1 εκατομμυρίου δολαρίων και ελάχιστα πρόστιμα δεκαπλάσια του ποσού που εξαπατήθηκε.

Εμπρηστικός βανδαλισμός στο Ινστιτούτο Ισραηλινών Σπουδών του Concordia

Η βία και ο φανατισμός επανέρχονται στο προσκήνιο των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων του Μόντρεαλ, καθώς το Ινστιτούτο Ισραηλινών Σπουδών Azrieli του Πανεπιστημίου Concordia, έγινε στόχος βανδαλισμού από φιλοπαλαιστίνιους διαδηλωτές.
Το περιστατικό σημειώθηκε το βράδυ της Πέμπτης 11 Απριλίου, λίγες μόλις ημέρες πριν την έναρξη του εβραϊκού Πάσχα, σε μια περίοδο ιδιαίτερης σημασίας για την εβραϊκή κοινότητα. Σύμφωνα με την αστυνομία του Μόντρεαλ, στις 3:20 τα ξημερώματα της Παρασκευής ελήφθη κλήση στο 911, ειδοποιώντας για φθορές στις εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου στο κέντρο της πόλης. Φτάνοντας στο σημείο, οι αστυνομικοί διαπίστωσαν ότι τα παράθυρα του κτιρίου είχαν θρυμματιστεί, ενώ οι τοίχοι ήταν καλυμμένοι με σπρέι και μηνύματα όπως «ινστιτούτο γενοκτονίας». Οι Αρχές εκτιμούν ότι ο βανδαλισμός έγινε γύρω στις 9 το βράδυ της Πέμπτης από μικρή ομάδα ατόμων και τον συνδέουν ευθέως με τη συνεχιζόμενη σύρραξη μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς.
Αξιοσημείωτο είναι ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν πραγματοποιηθεί συλλήψεις, ενώ η αστυνομία διεξάγει έρευνα για τον εντοπισμό των δραστών. Το γεγονός έχει προκαλέσει την έντονη ανησυχία της πανεπιστημιακής και ευρύτερης κοινότητας, ενώ οι εβραϊκοί οργανισμοί στον Καναδά μιλούν για αντισημιτισμό που κλιμακώνεται με ανησυχητικό ρυθμό.
Το περιστατικό στο Concordia δεν είναι μεμονωμένο. Μόλις λίγες ημέρες πριν, ανάλογες ενέργειες έλαβαν χώρα και στο Πανεπιστήμιο McGill, όπου κατά τη διάρκεια τριήμερης φοιτητικής κινητοποίησης υπέρ της Παλαιστίνης, σημειώθηκαν μπλοκαρίσματα μαθημάτων, καταστροφές υποδομών και επιθέσεις με κόκκινη μπογιά, ακόμη και σε γραφεία όπου υπήρχε προσωπικό. Η πρυτανεία του McGill, υπό τον Deep Saini, αντέδρασε έντονα, καταθέτοντας αίτημα ασφαλιστικών μέτρων κατά της ομάδας «Students for Palestinian Honour and Resistance» (SPHR).
Η αίτηση ζητεί την απαγόρευση οποιασδήποτε πράξης παρενόχλησης, εκφοβισμού ή παρεμπόδισης πρόσβασης σε πανεπιστημιακά κτίρια και δραστηριότητες. Παράλληλα, απαιτεί από τους διαδηλωτές να διατηρούν απόσταση τουλάχιστον πέντε μέτρων από τις πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις, προστατεύοντας έτσι τη δυνατότητα των φοιτητών να συνεχίσουν τις σπουδές τους χωρίς εκφοβισμό ή παρενόχληση.
Παρά τη σαφή καταδίκη των βανδαλισμών, ο πρύτανης Saini ξεκαθάρισε ότι το πανεπιστήμιο παραμένει υπέρμαχος της ελευθερίας της έκφρασης και της ειρηνικής διαμαρτυρίας, αρκεί να μην υπερβαίνει τα όρια της νομιμότητας και να μη θίγει δικαιώματα τρίτων.
Ωστόσο, η σύγκρουση εντός του McGill κλιμακώθηκε ακόμη περισσότερο, με την απόφαση της διοίκησης να διακόψει τις σχέσεις με το φοιτητικό συνδικάτο SSMU (Students’ Society of McGill University). Το πανεπιστήμιο προανήγγειλε ότι η διαδικασία διαμεσολάβησης ανάμεσα στις δύο πλευρές θα ξεκινήσει εντός των επόμενων δύο εβδομάδων, υπό την εποπτεία της Αναπληρώτριας Αντιπροέδρου Angela Campbell.
Οι συνεχείς εντάσεις και οι πράξεις βίας δημιουργούν ένα εκρηκτικό περιβάλλον στα πανεπιστήμια του Μόντρεαλ, μετατρέποντας χώρους που προορίζονται για διάλογο, ακαδημαϊκή ελευθερία και ειρηνική συνύπαρξη σε πεδία αντιπαράθεσης και ιδεολογικής πόλωσης. Το γεγονός ότι οι βανδαλισμοί συνδέονται με διεθνείς γεωπολιτικές συγκρούσεις, υπογραμμίζει την ανάγκη για αυξημένη επαγρύπνηση των πανεπιστημιακών αρχών και των δυνάμεων ασφαλείας.
Την ίδια στιγμή, αυξάνονται και οι φωνές που προειδοποιούν ότι τέτοιες ενέργειες δεν υπηρετούν ούτε την παλαιστινιακή υπόθεση, ούτε το διάλογο περί ειρήνης στη Μέση Ανατολή. Αντιθέτως, τροφοδοτούν το μίσος, εντείνουν το διχασμό και υπονομεύουν τη δυνατότητα των πανεπιστημίων να λειτουργούν ως χώροι ανοχής, πολυφωνίας και συνύπαρξης.
Σε αυτό το εύθραυστο κλίμα, η ισορροπία ανάμεσα στην ελευθερία έκφρασης και την ανάγκη για ασφάλεια και σεβασμό αναδεικνύεται σε κορυφαίο διακύβευμα. Και καθώς ο Καναδάς καμαρώνει για την πολυπολιτισμικότητά του, περιστατικά όπως ο βανδαλισμός στο Concordia λειτουργούν ως υπενθύμιση ότι αυτή η πολυπολιτισμικότητα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη, αλλά απαιτεί συνεχή φροντίδα, πολιτική ωριμότητα και αποφασιστικότητα.

Παρά την αύξηση του ποσοστού ανεργίας και τη μείωση των κενών θέσεων εργασίας, οι επιχειρήσεις στον τομέα της μεταποίησης στο Κεμπέκ εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην εξεύρεση εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού.
Το παράδοξο αυτό, όπου χιλιάδες άνθρωποι λαμβάνουν κοινωνικά επιδόματα, ενώ ταυτόχρονα οι εργοδότες αδυνατούν να στελεχώσουν βασικές θέσεις εργασίας, προκαλεί προβληματισμό αλλά και έντονη ανησυχία στον οικονομικό και πολιτικό κόσμο της επαρχίας.
Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, στο Κεμπέκ υπάρχουν αυτή τη στιγμή 248.770 άτομα που λαμβάνουν ασφάλιση ανεργίας και 123.868 που συμμετέχουν σε προγράμματα κοινωνικής βοήθειας, χωρίς σοβαρές σωματικές ή ψυχολογικές δυσκολίες, δηλαδή θεωρούνται ικανά για εργασία. Παρά ταύτα, οι κενές θέσεις εργασίας εξακολουθούν να μην καλύπτονται, ειδικά σε ειδικότητες όπως συγκολλητές, μηχανικοί έργων, τεχνολόγοι στη βιομηχανική μηχανική και ειδικοί στην παραγωγή.
Η Julie White, πρόεδρος του οργανισμού Manufacturiers & Exportateurs du Québec, υπογραμμίζει την οξύτητα του προβλήματος: «Δε γνωρίζω σχεδόν καμία επιχείρηση που να μη μου έχει αναφέρει ότι έχει επείγουσα ανάγκη από συγκολλητές». Οι μαρτυρίες από τον επιχειρηματικό κόσμο είναι πανομοιότυπες: ο καταρτισμένος εργαζόμενος έχει γίνει είδος προς εξαφάνιση.
Ο οικονομολόγος Simon Savard, υποδιευθυντής του Institut du Québec, εξηγεί ότι παρόλο που η γενικευμένη έλλειψη εργατικού δυναμικού – ειδικά στο Μόντρεαλ – φαίνεται να μειώνεται μετά την κορύφωσή της το 2022, η πρόσβαση σε εξειδικευμένο προσωπικό παραμένει εξαιρετικά δύσκολη. «Το πρόβλημα δεν είναι πλέον τόσο η συνολική έλλειψη ανθρώπων, αλλά η έλλειψη ανθρώπων με τις κατάλληλες δεξιότητες για τις θέσεις που είναι διαθέσιμες», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Η κραυγή αγωνίας των εργοδοτών έχει ενισχύσει την εξάρτηση της επαρχίας από τους Travailleurs Étrangers Temporaires (TET), δηλαδή τους προσωρινούς ξένους εργαζόμενους. Παρά το γεγονός ότι το Σεπτέμβριο του 2024 αυστηροποιήθηκαν οι κανόνες για την αποδοχή τέτοιων εργαζομένων, η πολιτεία δείχνει πλέον μια πιο πραγματιστική προσέγγιση. Ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ, François Legault, άφησε πρόσφατα να εννοηθεί, ότι είναι πρόθυμος να κρατήσει 2.000 από αυτούς τους εργαζομένους σε αγροτικές και περιφερειακές περιοχές της επαρχίας.
Η Julie White τονίζει, πως η διαδικασία για να καταφέρει ένας εργαζόμενος από τις Φιλιππίνες, τη Νιγηρία ή το Κονγκό να φτάσει και να γίνει λειτουργικός σε ένα εργοστάσιο στο Κεμπέκ είναι επίπονη, χρονοβόρα και δαπανηρή. Εκτός από τα γραφειοκρατικά εμπόδια, οι επιχειρήσεις αναγκάζονται να καλύψουν τα έξοδα εκπαίδευσης, διαμονής και ενσωμάτωσης των TET. «Καμία επιχείρηση δε θα επέλεγε έναν ξένο εργαζόμενο, αν υπήρχε διαθέσιμος και καταρτισμένος Κεμπεκουά στη γεωγραφική της ακτίνα», δηλώνει χωρίς περιστροφές.
Ένα άλλο βαθύτερο πρόβλημα είναι η μειωμένη γεωγραφική κινητικότητα των πολιτών του Κεμπέκ. Σύμφωνα με τον Savard, πολύ λίγοι εργαζόμενοι είναι διατεθειμένοι να μετακινηθούν σε άλλες περιοχές για εργασία, γεγονός που εντείνει την ανισότητα μεταξύ των κέντρων και της περιφέρειας. Αυτό σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις στην περιοχή Chaudière-Appalaches, για παράδειγμα, αδυνατούν να προσελκύσουν εργατικό δυναμικό, ακόμα και αν προσφέρουν ανταγωνιστικές αμοιβές και οφέλη.
Πέρα από την κινητικότητα, καταγράφεται και μια εμφανής απροθυμία από πλευράς πολλών ντόπιων εργαζομένων να εργαστούν σε συγκεκριμένα ωράρια, όπως βραδινές και νυχτερινές βάρδιες. Όπως αναφέρει η White, ένα μεγάλο μέρος των TET καλύπτει αυτές ακριβώς τις βάρδιες, που οι Κεμπεκουά απορρίπτουν μαζικά.
Οι μαρτυρίες από επιχειρηματίες σε τοπικές περιοδείες επιβεβαιώνουν την ίδια πραγματικότητα.
Στη Bellechasse, ο Patrick Bolduc, πρόεδρος του Groupe P. Bolduc, δήλωσε ότι δημοσιεύει αγγελίες για θέσεις εργασίας συνεχώς αλλά λαμβάνει ελάχιστα ή καθόλου βιογραφικά. «Οι νέοι δεν ασχολούνται πλέον με τα τεχνικά επαγγέλματα», παρατηρεί.
Η κατάσταση, αν και δεν είναι καινούργια, επιδεινώνεται από το συνδυασμό τεχνολογικών μεταβολών, ανεπαρκούς επαγγελματικής κατάρτισης, γήρανσης του πληθυσμού και ενίοτε υπερβολικών απαιτήσεων από πλευράς υποψηφίων εργαζομένων. Η μεταποιητική βιομηχανία βρίσκεται έτσι παγιδευμένη: έχει ανάγκη από προσωπικό αλλά δυσκολεύεται να βρει το κατάλληλο υπόβαθρο, τόσο τεχνικά όσο και κοινωνικά.
Η Statistique Canada επιβεβαιώνει το φαινόμενο αυτό με την έκδοση στατιστικών για τις άδειες TET, οι οποίες αφορούν πλέον σε μεγάλο ποσοστό επαγγέλματα όπως συγκολλητές, μηχανικοί, τεχνικοί και άλλους κρίσιμους ρόλους στον κλάδο της παραγωγής και των υπηρεσιών.
Το ζήτημα έχει φτάσει σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν σοβαρές πολιτικές και κοινωνικές επιφυλάξεις για την αύξηση των ποσοστών μετανάστευσης – ιδίως σε μια περίοδο που η επαρχία επαναξιολογεί τις σχέσεις της με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και τη δική της ταυτότητα. Από την άλλη, η οικονομική ανάγκη είναι αμείλικτη: χωρίς εργατικό δυναμικό, πολλές επιχειρήσεις απλώς δεν μπορούν να λειτουργήσουν.
Αναπόφευκτα, το Κεμπέκ θα πρέπει να απαντήσει σε ένα δύσκολο δίλημμα: θα επενδύσει σοβαρά σε μακροπρόθεσμες λύσεις επαγγελματικής εκπαίδευσης και εσωτερικής κινητικότητας, ή θα συνεχίσει να εξαρτάται από ξένους εργαζόμενους για να κρατήσει την παραγωγική του μηχανή ενεργή;
Όποια και αν είναι η απάντηση, η επόμενη πενταετία θα είναι καθοριστική. Η επιβίωση πολλών βιομηχανιών του Κεμπέκ κρέμεται από την ικανότητα της επαρχίας να συντονίσει μια ολιστική στρατηγική ενίσχυσης του ανθρώπινου δυναμικού της. Αν όχι, η οικονομία θα συνεχίσει να στηρίζεται σε πρόχειρες λύσεις, που δεν απαντούν στα βαθύτερα προβλήματα του εργασιακού τοπίου.