Home Blog Page 58

Γλυπτά του Παρθενώνα: Θέμα χρόνου η επιστροφή τους στην Ελλάδα;

Ta NEA
-
0
Γλυπτά του Παρθενώνα: Θέμα χρόνου η επιστροφή τους στην Ελλάδα;

Ο νόμος που ίσως ανοίγει το δρόμο ◘ Ο πρόεδρος του Βρετανικού Μουσείου έχει συμφωνήσει στην παραχώρηση των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα

Το βρετανικό περιοδικό «The Critic» δημοσίευσε ένα αποκλειστικό άρθρο, στο οποίο αναφέρεται ότι ο Τζορτζ Όσμπορν, πρόεδρος του Βρετανικού Μουσείου, έχει συμφωνήσει στην παραχώρηση των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με το περιοδικό, η εν λόγω πρωτοβουλία είναι απίθανο να παρεμποδιστεί από τη βρετανική κυβέρνηση, καθώς ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου έχει δηλώσει επανειλημμένα πως δε θα σταθεί εμπόδιο σε μια ενδεχόμενη συμφωνία μεταξύ του Βρετανικού Μουσείου και της ελληνικής κυβέρνησης.

Η μόνιμη επιστροφή των Γλυπτών θα απαιτούσε αλλαγή στη νομοθεσία – συγκεκριμένα στο Νόμο του 1963 για τα Βρετανικά Μουσεία, ο οποίος απαγορεύει την αφαίρεση αντικειμένων από τις συλλογές. Ωστόσο, όπως σημειώνεται, το σχέδιο του Όσμπορν αφορά ένα μακροχρόνιο δανεισμό των Γλυπτών στην Ελλάδα.

Ο ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΩΦΕΛΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στο δημοσίευμα του «The Critic» τονίζεται πως, δεδομένης της επίσημης διεκδίκησης κυριότητας από την ελληνική πλευρά, είναι εξαιρετικά απίθανο τα Γλυπτά να επιστρέψουν στο Λονδίνο σε περίπτωση μεταφοράς τους στην Αθήνα. Επιπλέον, το νομικό πλαίσιο έχει διαφοροποιηθεί μετά το 2022, όταν τέθηκε σε ισχύ ο Νόμος περί Φιλανθρωπικών Οργανώσεων (Charities Act), ο οποίος επιτρέπει σε μουσεία να αποχωρίζονται αντικείμενα από τις συλλογές τους σε περιπτώσεις «ηθικής υποχρέωσης» – κάτι που ενδεχομένως προσφέρει νέα νομική βάση για την επιστροφή των Γλυπτών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Βρετανικού Μουσείου δήλωσε στο περιοδικό, ότι η επίσημη θέση του ιδρύματος παραμένει αμετάβλητη: «Οι συζητήσεις με την ελληνική πλευρά συνεχίζονται σε θετικό κλίμα. Πιστεύουμε ότι μια μακροχρόνια συνεργασία μπορεί να εξισορροπήσει την παγκόσμια προβολή των σημαντικότερων εκθεμάτων μας με τη διατήρηση της ακεραιότητας της συλλογής του Μουσείου».

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ «ΒΛΕΠΕΙ» ΕΠΙΣΗΣ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ

Ωστόσο, ο καθηγητής σύγχρονης αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Νταν Χικς, χαρακτηρίζει το δημοσίευμα «μπερδεμένο», επισημαίνοντας ότι εσφαλμένα υποστηρίζει πως ο Charities Act υπερισχύει των νόμων περί Βρετανικών Μουσείων ή Εθνικής Κληρονομιάς για τα εθνικά μουσεία.

Ο ίδιος εκτιμά ότι η συμφωνία επιστροφής είναι θέμα χρόνου: «Έχω προβλέψει ότι τα Γλυπτά θα επιστρέψουν στην Αθήνα μέχρι το τέλος της δεκαετίας, και φαίνεται πως βρισκόμαστε στο σωστό δρόμο».

Καταλήγοντας, ο Χικς τονίζει την ανάγκη για νομοθετική αλλαγή από κάποιον υπεύθυνο των μουσείων, και καλεί σε μεγαλύτερη διαφάνεια και δημόσια λογοδοσία για τις συλλογές που διατηρούνται με κρατικά μέσα. «Πρέπει να αποτιμήσουμε και να επενδύσουμε στο θεμελιώδες επιμελητικό έργο των βρετανικών μουσείων», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Γιορτή στο Παγκρήτιο με διπλά… ντόρτια

Ta NEA
-
0
Γιορτή στο Παγκρήτιο με διπλά… ντόρτια

για την «αρμάδα» του Γιοβάνοβιτς!

Πιάνοντας και στα δύο της φιλικά παιχνίδια, με Σλοβενία και Βουλγαρία στο Παγκρήτιο Στάδιο, εξαιρετική απόδοση, η εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου σημείωσε δύο εντυπωσιακές νίκες με αντίστοιχες… τεσσάρες, ικανοποιώντας πλήρως τους φιλάθλους που παρακολούθησαν τα παιχνίδια της – είτε στο γήπεδο, είτε τηλεοπτικά.

Για να τα πάρουμε με τη σειρά, στο πρώτο της χρονικά φιλικό (Σάββατο 7 Ιουνίου), σε γιορτινή ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι φίλαθλοι και ομόρφυνε ακόμη περισσότερο από το ωραίο πρόγραμμα με παραδοσιακή μουσική και χορούς της Κρήτης, η Εθνική Ομάδα νίκησε 4-1 τη Σλοβακία στο μεταξύ τους φιλικό, στην επιστροφή της στο Παγκρήτιο Στάδιο ύστερα από 13 χρόνια.

Ο ρυθμός του αγώνα στο πρώτο ημίχρονο ήταν καταιγιστικός. Οι Σλοβάκοι έχασαν πρώτοι την ευκαιρία να προηγηθούν, εφόσον το πέναλτι του Ντούντα απέκρουσε ο γκολκίπερ Μανδάς (11’) και 5 λεπτά αργότερα η εθνική μας πήρε προβάδισμα με τον Κωνσταντέλια (16’).  Παρόλα αυτά, οι Σλοβάκοι κατάφεραν να ισοφαρίσουν με τον Χάντσκο στο 34’ για το 1-1 του ημιχρόνου.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο ρυθμός έπεσε, όμως η Εθνική δεν απειλήθηκε σε κανένα χρονικό σημείο, είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων και κατάφερε τελικά να φτάσει σε άνετη, σημειώνοντας μέχρι το τέλος του αγώνα τρία τέρματα, με τους Παυλίδη (66’), Δουβίκα (88’) και αυτογκόλ του Χράντσαρ (92’).
Ελλάδα (Ιβάν Γιοβάνοβιτς): Μανδάς, Βαγιαννίδης, Κουλιεράκης, Ρέτσος, Γιαννούλης, Κουρμπέλης (83′ Μουζακίτης), Ζαφείρης (64′ Σιώπης), Καρέτσας (64′ Μασούρας), Κωνσταντέλιας (64′ Μπακασέτας), Τζόλης (70′ Πέλκας), Παυλίδης (71′ Δουβίκας)
Σλοβακία (Φραντσέσκο Καλτσόνα): Ντουμπράφκα, Μεσίκ (76′ Σάτκα), Βάβρο, Σκρίνιαρ, Χάντσκο, Μπέρο (89′ Χαγιόφκσι), Ντούντα (76′ Μπένες), Χροσόφσκι, Τούπτα (67′ Ντούριτς), Στρέλετς (67′ Πρέκοπ), Σκράντζ (76′ Χράντσαρ)

ΕΛΛΑΔΑ – ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 4-0

Με 11 στις 11 αλλαγές σε σχέση με την ενδεκάδα του αγώνα με τη Σλοβακία, αλλά σταθερή στην επίτευξη τερμάτων, η Εθνική νίκησε 4-0 τη Βουλγαρία στο Παγκρήτιο Στάδιο (Τρίτη 10 Ιουνίου) και έδειξε για ακόμη μια φορά ότι διαθέτει ποιότητα και βάθος, ολοκληρώνοντας με δύο νίκες και 8-1 τέρματα συνολικά, την επιστροφή της στο Παγκρήτιο ύστερα από 13 χρόνια.

Στο πρώτο ημίχρονο δεν υπήρξαν πολλές φάσεις, με την Εθνική Ομάδα να έχει την κυριαρχία και τον έλεγχο της μπάλας και να προσπαθεί να διασπάσει την πολυπρόσωπη άμυνα της Βουλγαρίας. Οι φιλοξενούμενοι είχαν μόνο μία καλή στιγμή (12’ μακρινό σουτ του Κράεφ, μπλόκαρε ο Τζολάκης), ενώ η ελληνική ομάδα είχε δύο σημαντικές ευκαιρίες (33’ πλασέ Πέλκα, λίγο άουτ από το οριζόντιο δοκάρι και 45’ κοντινή κεφαλιά Ιωαννίδη απόκρουση Μίτοφ), με το 0-0 να είναι το αποτέλεσμα του πρώτου ημιχρόνου.

Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου οι ποδοσφαιριστές του Ιβάν Γιοβάνοβιτς πίεσαν για να προηγηθούν στο σκορ και όχι μόνο το κατάφεραν γρήγορα με το τέρμα του Πέλκα στο 51’ αλλά σημείωσαν ακόμα τρία τέρματα, με τους Ιωαννίδη (66’), Τζόλη (74’) και Κωνσταντέλια (89’), φτάνοντας σε έναν ακόμα θρίαμβο (4-0)!
Ελλάδα (Ιβάν Γιοβάνοβιτς): Τζολάκης, Ρότα, Μαυροπάνος, Χατζηδιάκος, Τσιμίκας, Σιώπης (72′ Κουρμπέλης), Μουζακίτης (72′ Ζαφείρης), Πέλκας (87′ Κωνσταντέλιας), Μασούρας (72′ Τζόλης), Μπακασέτας (81′ Αλεξανδρόπουλος), Ιωαννίδης (75′ Παυλίδης)
Βουλγαρία (Ίλιαν Ίλιεφ): Μίτοφ, Μινκόφ (79′ Ποπόφ), Σ. Πετρόφ, Η. Πετρόφ, Νεντιάλκοφ, Γκρούεφ (87′ Μιλάνοφ), Κράεφ (79′ Σόποφ), Λ. Πετκόφ (79′ Ίλιεφ), Μ. Πετκόφ (66′ Μίντσεφ), Νούερνμπέργκερ, Νικόλοφ (66′ Κόλεφ)


ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΣΕ ΟΛΑ τα διπλωματικά μέτωπα

Ta NEA
-
0
ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΣΕ ΟΛΑ τα διπλωματικά μέτωπα

Γράφει ο Χρήστος Καπούτσης*
© slpress.gr

Η νοτιοανατολική Ευρώπη, η Ανατολική Μεσόγειος και η ευρύτερη Μέση Ανατολή συγκροτούν, σήμερα, ένα ενιαίο γεωπολιτικό σύστημα μεταβλητής γεωμετρίας, που κυριαρχείται από στρατηγική ρευστότητα, θεσμική αστάθεια και σκληρές ανταγωνιστικές ισορροπίες. Μια περιοχή, που φέρει βαρέως την ιστορική της μνήμη και το πολιτισμικό της βάθος, αλλά κινδυνεύει να καταστεί το νέο «μαλακό υπογάστριο» της Ευρασίας, πεδίο σύγκρουσης μεγάλων και μεσαίων δυνάμεων, ζώνη σύγκλισης, κρίσεων και ανταγωνισμών.

Η νέα διεθνοπολιτική πραγματικότητα, όπως αυτή διαμορφώνεται, κυρίως, υπό την επιρροή της αμερικανικής διπλωματίας επί διοικήσεως Τραμπ, μεταβάλλει τις παραδοσιακές σταθερές του δυτικού κόσμου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν να εγκαταλείπουν την αρχή της «ισοτιμίας μεταξύ συμμάχων», μετατρέποντας τη διαχείριση των διμερών σχέσεων σε ψυχρή εξίσωση κόστους–οφέλους.
Η Ελλάδα, αν και επιδιώκει να διατηρήσει τη φήμη του αξιόπιστου συμμάχου, δεν απολαμβάνει πάντοτε το ανάλογο γεωπολιτικό μέρισμα και την προσδοκώμενη διπλωματική υποστήριξη.

Παράδειγμα αποτελεί η ένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Βιομηχανίας (EDA/PESCO) και γενικά στις δομές της ευρωπαϊκής άμυνας, με αφετηρία την απόφαση για το άμεσο χρηματοδοτικό πρόγραμμα SAFΕ (Security Action for Europe), παρά το γεγονός ότι συνεχίζει να διατηρεί το casus belli εναντίον της Ελλάδας και δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Οι ελληνικές αιτιάσεις έναντι της συγκεκριμένης εξέλιξης, με πιο ηχηρή εκείνη του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, που χαρακτήρισε την απόφαση του SAFE ως την «κερκόπορτα για την άλωση της Ευρώπης από την Τουρκία», φαίνεται πως δεν ανέκοψαν την πρόοδο της τουρκικής συμμετοχής στην ευρωάμυνα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΣΤΙΣ ΓΑΛΛΙΚΕΣ

ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ

Αντιστοίχως, οι σχέσεις με την Αίγυπτο, αν και στρατηγικές, δοκιμάζονται, με τελευταίο επεισόδιο τις διαφωνίες περί του καθεστώτος ιδιοκτησίας της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά. Η ελληνική διπλωματία, παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες, οφείλει να προστατεύσει τόσο τα ιστορικά, όσο και τα πνευματικά της ερείσματα στην Ανατολή, που αποτελούν μέρος του άυλου εθνικού κεφαλαίου.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των γαλλικών εξοπλιστικών συμφωνιών. Η πρόσφατη ανακοίνωση παραγγελίας και τέταρτης φρεγάτας Belh@rra καταγράφεται ως μια ακόμα ένδειξη εμπιστοσύνης προς τη Γαλλία, την ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία και τον γαλλικό αμυντικό σχεδιασμό. Εντούτοις, η καθυστέρηση στην παράδοση των πυραύλων Meteor για τα ελληνικά Rafale, παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις, και η ταυτόχρονη πρόθεση της Γαλλίας να συναινέσει σε εξαγωγή των ίδιων πυραύλων προς την Τουρκία, μέσω της κοινοπραξίας MBDA-Eurofighter (Γερμανία–Ιταλία–Γαλλία), αλλοιώνει το στρατηγικό ισοζύγιο.

Εφόσον η Τουρκία αποκτήσει πρόσβαση στο βεληνεκές και την ακρίβεια των πυραύλων αέρος-αέρος Meteor, θα υπονομευθεί το θεωρούμενο έως πρότινος αεροπορικό πλεονέκτημα της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι δε γαλλικές διαβεβαιώσεις περί «αποκλειστικής χρήσης» των Meteor από τα ελληνικά Rafale, αποδεικνύονται στην πράξη κενές περιεχομένου.

ΑΠΟ ΤΗ ΛΙΒΥΗ ΣΤΟ

ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Στην περίπτωση της Λιβύης, η Αθήνα επένδυσε στρατιωτικά, διπλωματικά και οικονομικά στην κυβέρνηση της Βεγγάζης, υπό τον στρατάρχη Χαφτάρ, χωρίς όμως να διασφαλίσει στοιχειώδεις ανταποδοτικές ρήτρες.

Η πρόσφατη πρόθεση του Χαφτάρ να αποδεχθεί τη «νομιμοποίηση» του παράνομου τουρκο–λιβυκού μνημονίου του 2019, συνιστά στρατηγικό ράπισμα για την ελληνική πολιτική στην περιοχή, η οποία δεν κατάφερε να εδραιώσει διαρκή επιρροή ούτε στον λιβυκό ανατολικό πόλο, σε αντίθεση με την Τουρκία, που κατόρθωσε και με τη βοήθεια της Ρωσίας, να προσεταιριστεί το καθεστώς Χαφτάρ.

Τέλος, στο ουκρανικό μέτωπο, η αταλάντευτη στοίχιση της Ελλάδας με τη σκληρή γραμμή της ΕΕ κατά της Ρωσίας, αν και εναρμονίζεται με το ευρωατλαντικό πλαίσιο, δεν παράγει πολιτικό κεφάλαιο εντός του ΝΑΤΟ και εντός της ΕΕ. Οι ΗΠΑ, υπό τον Τραμπ, έχουν διαφορετική προσέγγιση στο ρωσο-ουκρανικό, που καθιστά τις σχέσεις ΗΠΑ με ΕΕ μάλλον προβληματικές. Πιθανόν και εξαιτίας αυτού, η Ελλάδα, δεν έχει κατορθώσει να αποκτήσει ερείσματα στην αμερικανική διπλωματία. Αντιθέτως, οι ΗΠΑ μοιάζουν να αναθέτουν αυξημένους ρόλους στην Τουρκία, ρωσο-ουκρανική κρίση, Μαύρη Θάλασσα, Συρία, αναγνωρίζοντας την ευρύτερη στρατηγική της χρησιμότητα ως «χώρας ταλάντωσης» (swing state) στον παγκόσμιο ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων.

Η Ελλάδα, λοιπόν, δε βρίσκεται απλώς σε κρίσιμο σταυροδρόμι, είναι σε μεθοριακή γραμμή ανάμεσα στη ρεαλιστική αυτονομία και τη συμβολική εξάρτηση.

Για να μη μετατραπεί σε προβλέψιμο, αλλά αδρανές προτεκτοράτο, απαιτείται εθνική στρατηγική: Με επαναπροσδιορισμό των συμμαχιών, με ρήτρες αμοιβαιότητας, με ενεργή διπλωματία και, κυρίως, με την κατανόηση ότι η γεωπολιτική δεν ανταμείβει την υπακοή, αλλά τη χρησιμότητα και την αποφασιστικότητα.

*Ο Χρήστος Α. Καπούτσης είναι απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευέλπιδων και της Σχολής Αλεξιπτωτιστών. Πτυχιούχος του Μαθηματικού τμήματος του Πανεπιστημίου Πατρών. Από το 1989 εργάζεται ως δημοσιογράφος, διαπιστευμένος στρατιωτικός και διπλωματικός συντάκτης σε εφημερίδες, περιοδικά, τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Σε υψηλό 9 ετών το ποσοστό ανεργίας το Μάιο στο 7%

Ta NEA
-
0
Σε υψηλό 9 ετών το ποσοστό ανεργίας το Μάιο στο 7%

Σε μηδενικά επίπεδα η απασχόληση από τον Ιανουάριο ◙ Στο 5,8% το ποσοστό ανεργίας στο Κεμπέκ

Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,1 ποσοστιαίες μονάδες στο 7% το Μάιο, το υψηλότερο ποσοστό από το Σεπτέμβριο του 2016 (εξαιρουμένων των ετών 2020 και 2021, κατά τη διάρκεια της πανδημίας). Η άνοδος το Μάιο ήταν η τρίτη συνεχόμενη μηνιαία αύξηση από το Φεβρουάριο – το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε συνολικά κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες.

Υπήρχαν 1,6 εκατομμύρια άνεργοι το Μάιο, αύξηση 13,8% (+191.000) από 12 μήνες νωρίτερα. Μικρότερο ποσοστό ανέργων τον Απρίλιο μεταπήδησε στην απασχόληση το Μάιο (22,6%), σε σύγκριση με ένα έτος νωρίτερα (24%) και σε σύγκριση με το μέσο όρο πριν από την πανδημία για τους ίδιους μήνες το 2017, το 2018 και το 2019 (31,5%). Αυτό δείχνει ότι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες στην εξεύρεση εργασίας στην τρέχουσα αγορά εργασίας.

Η μέση διάρκεια της ανεργίας αυξάνεται επίσης. Οι άνεργοι είχαν περάσει κατά μέσο όρο 21,8 εβδομάδες αναζητώντας εργασία το Μάιο φέτος, από 18,4 εβδομάδες το Μάιο του 2024. Επιπλέον, σχεδόν οι μισοί (46,5%) άνεργοι το Μάιο του 2025 δεν είχαν εργαστεί τους προηγούμενους 12 μήνες ή δεν είχαν εργαστεί ποτέ, από 40,7% το Μάιο του 2024. Το Μάιο εξάλλου, το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες μεταξύ των ανδρών βασικής ηλικίας για να φτάσει το 6,2%. Υπήρξε μικρή αλλαγή στο ποσοστό ανεργίας των γυναικών βασικής ηλικίας (5,7%), των νέων (14,2%) ή των ατόμων ηλικίας 55 ετών και άνω (5,3%).

Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ

ΣΤΑΘΕΡΗ ΤΟ ΜΑΙΟ

Η απασχόληση παρέμεινε σταθερή για δεύτερο συνεχόμενο μήνα το Μάιο (+8.800, +0,0%). Η αύξηση της πλήρους απασχόλησης (+58.000, +0,3%) αντισταθμίστηκε από τη μείωση της μερικής απασχόλησης (-49.000, -1,3%). Συνολικά, δεν υπήρξε σχεδόν καμία αύξηση της απασχόλησης από τον Ιανουάριο, μετά από ισχυρά κέρδη από τον Οκτώβριο του 2024 έως τον Ιανουάριο του 2025 (+211.000, +1%).

Το ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας 15 ετών και άνω που απασχολείται, παρέμεινε αμετάβλητο στο 60,8% το Μάιο, αντίστοιχο με το πρόσφατο χαμηλό που παρατηρήθηκε τον Οκτώβριο του 2024. Το ποσοστό απασχόλησης είχε προηγουμένως μειωθεί για δύο συνεχόμενους μήνες το Μάρτιο (-0,2 ποσοστιαίες μονάδες) και τον Απρίλιο του 2025 (-0,1 ποσοστιαίες μονάδες).

Ο αριθμός των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα αυξήθηκε κατά 61.000 (+0,4%) το Μάιο, η πρώτη αύξηση από τον Ιανουάριο. Η απασχόληση στο δημόσιο τομέα μειώθηκε κατά 21.000 (-0,5%) το μήνα, μετά από αύξηση τον Απρίλιο, που αποδόθηκε εν μέρει στην πρόσληψη προσωρινών εργαζομένων για τις ομοσπονδιακές εκλογές. Η αυτοαπασχόληση μειώθηκε επίσης (-30.000, -1,1%) το Μάιο, η πρώτη σημαντική μείωση από το Μάιο του 2023.

ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ, ΜΕΙΩΣΗ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Μεταξύ των γυναικών βασικής ηλικίας (25 έως 54 ετών), η απασχόληση αυξήθηκε κατά 42.000 (+0,6%) το Μάιο και το ποσοστό απασχόλησης αυξήθηκε κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες στο 80,1%. Η αύξηση σε μηνιαία βάση αντιστάθμισε εν μέρει την έντονη μείωση της απασχόλησης που καταγράφηκε τον προηγούμενο μήνα (-6.000, -0,9%), γεγονός που είχε οδηγήσει το ποσοστό απασχόλησης σε μείωση κατά 0,9 ποσοστιαίες μονάδες.

Μεταξύ των ανδρών βασικής ηλικίας, η απασχόληση μειώθηκε κατά 31.000 (-0,4%) το Μάιο. Αυτό ακολούθησε αύξηση 24.000 (+0,3%) τον Απρίλιο. Το ποσοστό απασχόλησης μεταξύ των ανδρών βασικής ηλικίας μειώθηκε κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες στο 86% το Μάιο, το χαμηλότερο ποσοστό από τον Αύγουστο του 2018 (εκτός από το 2020 και το 2021, κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19).

Η απασχόληση άλλαξε ελάχιστα για τέταρτο συνεχόμενο μήνα μεταξύ των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών το Μάιο. Το ποσοστό απασχόλησης των νέων ήταν 54,1% το Μάιο, αμετάβλητο το μήνα, αλλά μειωμένο κατά 1,1 ποσοστιαίες μονάδες σε ετήσια βάση.

Για τα άτομα ηλικίας 55 ετών και άνω, η απασχόληση άλλαξε ελάχιστα, τόσο κατά τη διάρκεια του μήνα όσο και σε ετήσια βάση.

ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ
ΚΟΛΟΜΒΙΑ – ΜΕΙΩΣΗ ΣΤΟ ΚΕΜΠΕΚ

Η απασχόληση στη Βρετανική Κολομβία αυξήθηκε κατά 13.000 (+0,4%) το Μάιο, μετά από μικρή μεταβολή τους προηγούμενους τρεις μήνες. Το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία άλλαξε ελάχιστα στο 6,4%. Στη Βικτώρια, το ποσοστό ανεργίας (3,7%) ήταν το χαμηλότερο μεταξύ των 20 μεγαλύτερων μητροπολιτικών περιοχών του Καναδά (CMAs) το Μάιο. Το ποσοστό ανεργίας στο Βανκούβερ (6,4%) ήταν παρόμοιο με τον επαρχιακό μέσο όρο.

Η απασχόληση αυξήθηκε επίσης στη Νέα Σκωτία (+11.000, +2,1%) και στο New Brunswick (+7.600, +1,9%) το Μάιο και το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε και στις δύο επαρχίες (μείωση 0,7 ποσοστιαίων μονάδων στο 6,5% στη Νέα Σκωτία και μείωση 0,6 ποσοστιαίων μονάδων στο 6,3% στο New Brunswick).

Η απασχόληση μειώθηκε στο Κεμπέκ (-17.000, -0,4%) το Μάιο, αντισταθμίζοντας μια παρόμοια αύξηση τον Απρίλιο. Πριν από τον Απρίλιο, η απασχόληση στο Κεμπέκ είχε παραμείνει σταθερή για τέσσερις συνεχόμενους μήνες. Το ποσοστό ανεργίας στο Κεμπέκ άλλαξε ελάχιστα στο 5,8% το Μάιο.

Η απασχόληση στο Οντάριο παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη το Μάιο, μετά από μειώσεις που ανήλθαν συνολικά σε 62.000 (-0,8%) τους προηγούμενους δύο μήνες. Το ποσοστό ανεργίας στο Οντάριο ανήλθε στο 7,9% το Μάιο, ελάχιστα άλλαξε από τον Απρίλιο.

Οι περιοχές του Νότιου Οντάριο αντιμετώπισαν ένα αβέβαιο οικονομικό κλίμα, που προκλήθηκε από την απειλή ή την επιβολή δασμών στις εξαγωγές μηχανοκίνητων οχημάτων και ανταλλακτικών. Τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στις 20 μεγαλύτερες CMA του Καναδά το Μάιο ήταν στο Windsor (10,8%), στην Oshawa (9,1%) και στο Τορόντο (8,8%). Το ποσοστό ανεργίας έχει αυξηθεί απότομα από τον Ιανουάριο τόσο στο Windsor (+1,7 ποσοστιαίες μονάδες) όσο και στην Oshawa (+0,9 ποσοστιαίες μονάδες).

Ο άτυπος εμφύλιος στις ΗΠΑ καλά κρατεί…

Ta NEA
-
0
Ο άτυπος εμφύλιος στις ΗΠΑ καλά κρατεί…

Γράφει ο Δημήτρης Χατζηδημητρίου*
Πηγή: slpress.gr

Εάν ο 20ος αιώνας υπήρξε ο αιώνας της ανάδειξης και καθιέρωσης των Ηνωμένων Πολιτειών, ως της κυρίαρχης δύναμης με ασυναγώνιστες δυνατότητες διάδοσης και επιβολής των απόψεών της παγκοσμίως, οι πρώτες δεκαετίες του 21ου δοκιμάζουν σκληρά, όλες τις βεβαιότητες επί των οποίων στηρίχθηκε η αμερικανική ισχύς.

Αυτό δείχνει ο άτυπος αμερικανικός εμφύλιος που μαίνεται τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ, τελευταίο επεισόδιο τού οποίου αποτελεί η αποστολή δυνάμεων της Εθνοφρουράς και Πεζοναυτών στο φλεγόμενο Λος Άντζελες, αλλά και η εκτός ορίων σύγκρουση του Τραμπ με τις τοπικές αρχές – υποστηρικτές των Δημοκρατικών.

Οι απαρχές του είναι στην 11η Σεπτεμβρίου του 2001, όταν μια ολιγομελής ομάδα αποφασισμένων τζιχαντιστών, οδηγώντας τα αεροπλάνα που είχε καταλάβει στους Δίδυμους Πύργους και στο Πεντάγωνο, διέλυσε τη βεβαιότητα των Αμερικανών ότι είναι απρόσβλητοι από εξωτερικούς εχθρούς. Ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα πλήγμα ισχυρού συμβολισμού, στην καρδιά του αμερικανικού καπιταλισμού.

Στα ερείπια του Grand Zero της αμερικανικής οικονομικής πρωτεύουσας, ετάφη ένα πάγιο και σταθερό δόγμα όλων των Αμερικανών προέδρων, ως εκείνη την ημέρα, ότι η χώρα τους ευρισκόμενη μεταξύ δύο μεγάλων ωκεανών, αποτελεί νησίδα ασφαλείας, προστατευμένη από κάθε εξωτερική απειλή.

Οι συνέπειες εκείνης της επίθεσης είναι λίγο πολύ γνωστές. Στο εσωτερικό των ΗΠΑ οδήγησε, υπό ένα πνεύμα πρωτοφανούς πολιτικής και κοινωνικής συναίνεσης, στην ψήφιση στις 26 Οκτωβρίου 2001 του αποκληθέντος Patriot Act και μέσω αυτού στην καθιέρωση καθημερινών πρακτικών, που ουσιαστικά οδήγησαν στη δραματική περιστολή των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων των πολιτών. Στο όνομα πάντα της ενίσχυσης της εθνικής ασφάλειας.

Οι ευάριθμοι διανοούμενοι στις δύο ακτές της χώρας, περιόρισαν τις αντιδράσεις τους στην υπενθύμιση μιας αποστροφής του 3ου προέδρου των ΗΠΑ, Τόμας Τζέφερσον, το 1786, «an elective despotism was not the government we fought for». [ Ένας εκλεκτικός δεσποτισμός δεν ήταν η κυβέρνηση για την οποία πολεμήσαμε ].

Στο εξωτερικό, η ένοπλη εκδήλωση της αμερικανικής οργής, υπό τις επιδοκιμασίες ή την ανοχή της διεθνούς κοινότητας, μετέτρεψε δύο χώρες (Αφγανιστάν και Ιράκ) σε ερειπιώνες. Ταυτοχρόνως, οι νέο-συντηρητικοί σύμβουλοι του Μπους του νεότερου, σχεδιάζοντας το «Νέο Αμερικανικό Αιώνα», με το… αφελές σκεπτικό της διάδοσης των αρχών της φιλελεύθερης δημοκρατίας στον πλανήτη, άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου στο μουσουλμανικό κόσμο. Βύθισαν όλη την περιοχή, από τον ανατολικό Ατλαντικό έως τον Ινδικό Ωκεανό, σε μια πρωτοφανή ρευστότητα και στην ανάδυση στο προσκήνιο εξτρεμιστικών ομάδων, που υπό το πρόσχημα της αντίστασης στους «νέους σταυροφόρους» και στην ταυτοτική ισοπέδωση, επιβάλλουν την τυραννία τους σε εκατομμύρια απελπισμένων ανθρώπων.

ΜΙΑ ΠΛΗΓΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΛΕΙΣΕΙ

Όπως και την 11η Σεπτεμβρίου 2001, έτσι και η εισβολή στο Καπιτώλιο, σχεδόν είκοσι έτη μετά (6 Ιανουαρίου 2021), τραυμάτισε ανεπανόρθωτα την εικόνα της αμερικανικής υπερδύναμης. Η εισβολή των οπαδών του Ντόναλντ Τραμπ στο Καπιτώλιο, σηματοδότησε με έναν απολύτως συμβολικό τρόπο το οριστικό τέλος του περίφημου Manifest Destiny. Μιας αντίληψης, που από σύμβολο – πρόταγμα του αμερικανικού ρομαντικού εθνικισμού στη γραφίδα και το λόγο του δημοσιογράφου John O’ Sullivan το 1845, έγινε έννοια ταυτόσημη του αμερικανικού εξαιρετισμού και πηγή διαρκούς άρδευσης ενός «ηθικού πλεονεκτήματος». Επέτρεπε στις ΗΠΑ να εμφανίζονται στην παγκόσμια σκηνή ως η μεγάλη ελπίδα κάθε κατατρεγμένου τούτης της Γης.

Η (με έντονα οπερετικά στοιχεία) απόπειρα αμφισβήτησης και ανατροπής της λαϊκής βούλησης στο Καπιτώλιο, όπως αυτή είχε αναδυθεί από τις κάλπες της 3ης Νοεμβρίου 2020, άφησε μία ανοιχτή πληγή στην εικόνα της Αμερικανικής Δημοκρατίας. Μία πληγή που δεν κατάφερε να επουλώσει η προεδρία Μπάιντεν, παρά τις προσδοκίες επί αυτού.

Στον αντίποδα, αντί της επούλωσης των πληγών, είχαμε το ξέσπασμα ενός άτυπου εμφυλίου, με πολλά επεισόδια… Η ζημία αφορά πρωτίστως στους ίδιους τους Αμερικανούς, αλλά και σε όσους αναγνωρίζουν κι αποδέχονται ως αναγκαία την ενεργό παρουσία και δέσμευση μιας στιβαρής Αμερικής στο παγκόσμιο παίγνιο.

Ο «ΛΑΘΡΕΠΙΒΑΤΗΣ» ΤΡΑΜΠ

Τελικώς, οι εικόνες από το πολιορκημένο, κατειλημμένο και για λίγες ώρες καταργημένο Καπιτώλιο, αποδείχτηκε πως δεν ήταν η δραματική κορύφωση της αμερικανικής περιπέτειας… Περιπέτειας που είχε αρχίσει μερικά χρόνια πριν, με την εγκατάσταση στο Λευκό Οίκο ενός «λαθρεπιβάτη» της πολιτικής. Έτσι θεωρούσαν τον Τραμπ, ο οποίος αναδείχθηκε σε εν δυνάμει απρόβλεπτο παράγοντα ανατροπής και κατάλυσης των αρμών, που συγκρατούν το οικοδόμημα της αστικής φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Ο δε Τραμπ, κάθε άλλο παρά «παρένθεση» αποδείχτηκε. Παρά την ιστορική καταδίκη του σε ποινική υπόθεση, την εμπλοκή του σε άλλες δυσώδεις υποθέσεις και τις αδιαφανείς οικονομικές του δραστηριότητες, κατάφερε να επανεκλεγεί, σημειώνοντας μία ιστορική νίκη, με τους Ρεπουμπλικάνους να ελέγχουν τη Βουλή, τη Γερουσία και με τη νέα κυβέρνηση να αποτελείται αποκλειστικά από άτομα απολύτως έμπιστα στον Τραμπ.

ΚΛΙΜΑ ΕΜΦΥΛΙΟΥ

Πολύ πριν φτάσουμε στα όσα πρωτοφανή εξελίσσονται στο Λος Άντζελες, να υπενθυμίσουμε ότι προηγήθηκαν δύο δολοφονικές απόπειρες κατά του Τραμπ, η ανταρσία του Τέξας επί Μπάιντεν (με σημείο αιχμής και πάλι το μεταναστευτικό) και βεβαίως η ανησυχία του αμερικανικού, του διεθνούς Τύπου, αλλά και σε έρευνες της κοινής γνώμης, στο ενδεχόμενο να βρεθούν οι ΗΠΑ ενώπιον ενός νέου εμφυλίου!

Για να κατανοήσουμε την κατάσταση στο εσωτερικό των ΗΠΑ, πρέπει να αποπειραθούμε να δώσουμε απαντήσεις σε μια σειρά ερωτήματα:

► Τί σημαίνει δημοκρατία, σε συνθήκες ακραίου κοινωνικού πολυκερματισμού και διχαστικής πόλωσης;

► Ποιος είναι ο ρόλος της ηγεσίας και οι επιπτώσεις στο δημοκρατικό παίγνιο της αδιαμεσολάβητης σχέσης ηγέτη-πολίτη σε ένα περιβάλλον επικοινωνιακής αναρχίας;

► Πώς μπορεί σε ένα τέτοιο περιβάλλον να επιβληθεί και να διασφαλισθεί, δίχως φαλκιδεύσεις, η αξίωση για διαρκή έλεγχο των πράξεων του πολιτικού προσωπικού και η απαίτηση για λογοδοσία όσων χειρίζονται δημόσιες υποθέσεις;

► Πώς απαντά η δημοκρατία στις ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις μιας άφρονος, εγωϊστικής ολιγαρχίας του πλούτου, παντελώς αδιάφορης για το γενικό καλό;

► Η αξίωση για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, είναι δημοκρατική απαίτηση ή συγκεκαλυμμένος λαϊκισμός, όπως διατείνονται οι ευαγγελιστές ενός ούλτρα φιλελευθερισμού;

► Η εμμονική, μονοσήμαντη προσκόλληση στα προστάγματα της «πολιτικής ορθότητας», η μετατόπιση της πολιτικής δράσης που αφορά και ασκείται για τους πολλούς και ο περιορισμός της σε υπόθεση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για ευδιάκριτες ομάδες ιδιαίτερων πολιτισμικών – ταυτοτικών χαρακτηριστικών, ενισχύει την κοινωνική συνοχή ή την αποδυναμώνει;

► Πώς θα προστατευθούν οι πολίτες και η δημοκρατία από ένα πολιτικό προσωπικό, που επαναπαύεται στα προνόμια που του εξασφαλίζουν οι «αιμομικτικές» σχέσεις του με την ολιγαρχία του πλούτου και ενδιαφέρεται ελάχιστα για την τύχη όσων οδηγούνται στο πολιτικό – οικονομικό και κοινωνικό περιθώριο;

► Πώς θα αποφευχθεί ο κίνδυνος να κάνει μετάσταση στα παραδοσιακά ΜΜΕ η κυρίαρχη τάση στα social media να μην αποδέχονται τα γεγονότα ως αντικειμενικά στοιχεία που συγκροτούν την πραγματικότητα; Και πώς τα πρώτα θα ξανακερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στην αποστολή τους;

Τελικώς αποδείχτηκε, πως ούτε η Αμερικανική Δημοκρατία ήταν άτρωτη και αλώβητη… Κι αυτό δεν είναι καθόλου καλό μήνυμα για τον υπόλοιπο κόσμο. Πολύ περισσότερο, που οι ΗΠΑ παραμένουν κολλημένες στη λάσπη της Ιστορίας, «ασκώντας εξουσία σε έναν αναρχικό χομπσιανό κόσμο», όπως είχε αποφανθεί ο Ρόμπερτ Κέιγκαν, δύο χρόνια μετά την επιδρομή στους Δίδυμους Πύργους…

*Ο Δημήτρης Χατζηδημητρίου είναι δημοσιογράφος, πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης από το 1981. Έχει εργαστεί σε εφημερίδες και επίσης έχει διατελέσει διευθυντής Ειδήσεων και διευθυντής Υπηρεσιών Προέδρου & Διευθύνοντος Συμβούλου στην ΕΡΤ.

Μαξίμου: Με 149 η κυβερνητική πλειοψηφία μετά την απόφαση για τους Σπαρτιάτες

Ta NEA
-
0
Μαξίμου: Με 149 η κυβερνητική πλειοψηφία μετά την απόφαση για τους Σπαρτιάτες

Αντιδράσεις από την αντιπολίτευση

Αλλαγές στη σύνθεση της Βουλής προκαλεί η απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου για τις προσφυγές κατά της εκλογής βουλευτών των Σπαρτιατών, αφού με απόφασή του, το δικαστήριο ακυρώνει την εκλογή τριών βουλευτών.

Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο «η πλειοψηφία θα είναι 149 τώρα. Θα σας πω κάποια δεδομένα με την επιφύλαξη να διαβάσουμε την απόφαση… που κάνει δεκτές τις ενστάσεις κατά τριών βουλευτών των “Σπαρτιατών”. Άρα, στο πρώτο εύλογο ερώτημα “γιατί μόνο γι’ αυτούς τους τρεις;” η απάντηση είναι, διότι γι’ αυτούς τους τρεις είχε γίνει ένσταση. Αν είχε γίνει ένσταση και για τους υπόλοιπους είναι προφανές ότι θα είχε γίνει δεκτή και για τις υπόλοιπες έδρες. Το δεύτερο το οποίο πρέπει να πούμε, είναι ότι θα έχουμε για πρώτη φορά μια Βουλή 297 βουλευτών. Ο λόγος που δεν αναπληρώνονται από τους επιλαχόντες είναι γιατί οι επιλαχόντες ανήκουν στο ίδιο κόμμα και, προφανώς, η απόφαση έχει να κάνει συνολικά με τη λειτουργία του κόμματος, συμπεριλαμβανομένου και του αρχηγού και των υπόλοιπων βουλευτών. Αν είχε γίνει ένσταση για τους άλλους δύο θα είχαν χάσει τις έδρες τους. Η λογική λέει, με βάση τις κοινοβουλευτικές ισορροπίες και τον ελάχιστο αριθμό βουλευτών, ότι δε θα υπάρχει πλέον, δε θα υφίσταται και η κοινοβουλευτική ομάδα. Αυτές είναι οι άμεσες συνέπειες. Η πλειοψηφία, έπειτα, του συνόλου των βουλευτών, έτσι λέει ο νόμος, από 151 πηγαίνει 149. Έχει υπάρξει στο παρελθόν απόφαση εκλογοδικείου».

Σε ερώτηση για το αν ο αριθμός των 151 βουλευτών παραμένει ενόψει προανακριτικής για τα Τέμπη, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε πως «χρειάζεται 149 για να γίνει δεκτή. Όπου ο νόμος λέει, ο κανονισμός, οι ψηφοφορίες δεν είναι πλειοψηφία επί των παρόντων βουλευτών, αλλά πλειοψηφία επί του συνόλου των βουλευτών, η λογική λέει ότι το 151 γίνεται 149. Εδώ, επειδή οι αποφάσεις των δικαστηρίων δεν είναι αντικείμενο, κατά τη γνώμη μου και κατά τη γνώμη της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού, σχολιασμού των κομμάτων και του πολιτικού συστήματος, αυτό που μπορούμε να πούμε, όμως, ότι η δική μας κοινοβουλευτική ομάδα και η δική μας Κυβέρνηση δια της εκπροσώπησης της κυβερνητικής πλειοψηφίας, ήταν αυτή που με μια σειρά από τροπολογίες έδωσε τα “όπλα”, τα νομικά εργαλεία στη Δικαιοσύνη για να λάβει μια τέτοια απόφαση. Δηλαδή, τι έκανε; Έβαλε και το θέμα του εν τοις πράγμασι αρχηγού ενός κόμματος και αυτό που λέμε, δηλαδή, αυτό που “βγαίνει μπροστά” και αυτό που είναι στην πραγματικότητα. Η απόφαση είναι απόφαση της Δικαιοσύνης, δεν είναι της Κυβέρνησης».

Για το αν υπάρξουν πολιτικές αντιδράσεις για την Αρχή της Δεδηλωμένης, ο κ. Μαρινάκης είπε: «Αυτή τη στιγμή η Κυβέρνηση έχει μια δεδηλωμένη εμπιστοσύνη βουλευτών πολύ παραπάνω από το 151 και θα συνεχίσει να την έχει. Έχει την πιο συμπαγή κοινοβουλευτική ομάδα που μπορώ εγώ να θυμηθώ σε Κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας, κάτι το οποίο αντανακλάται και σε επίπεδο δημοσκοπήσεων με τη φθορά που υπάρχει και την ανάγκη να κάνουμε πράγματα για να ανεβούμε ξανά, σε σχέση όμως με τα υπόλοιπα κόμματα, άρα θέλει να είμαστε προσγειωμένοι στην πραγματικότητα. Άρα, δεν πρόκειται η ίδια η ζωή να ανοίξει τέτοια θέματα. Η νομική πραγματικότητα είναι δεδομένη. Προκύπτει από τις αποφάσεις των δικαστηρίων θέλω να πω. Τα δικαστήρια βγάζουν αυτές τις αποφάσεις, δεν τις βγάλαμε εμείς, αλλά, η σύνθεση της κοινοβουλευτικής μας ομάδας, με βάση και την πρόσφατη ψηφοφορία που έγιναν μετά την πρόταση δυσπιστίας του ΠΑΣΟΚ και των υπόλοιπων κομμάτων που συνέπραξαν με το ΠΑΣΟΚ, όλα αυτά τα απάντησαν οι βουλευτές».

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟ

ΠΑΣΟΚ-ΒΕΝΙΖΕΛΟ

Ο συνταγματολόγος-βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, Παναγιώτης Δουδωνής, χαρακτήρισε, με ανάρτησή του στο Facebook, αντισυνταγματική και αντιεπιστημονική την κυβερνητική θέση, προσθέτοντας ότι υποκρύπτει σκοπιμότητες.

«Η αναφορά του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι πλέον «η πλειοψηφία, του συνόλου των βουλευτών, έτσι λέει ο νόμος, από 151 πηγαίνει 149» είναι εντελώς αντισυνταγματική, αντιεπιστημονική και εγείρει ερωτηματικά ως προς τη σκοπιμότητά της, ιδίως σε σχέση με εκκρεμούσες υποθέσεις. Η κατά το Σύνταγμα «απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών» που ο όλος αριθμός ορίζεται με νόμο, δε μεταβάλλεται μετά τη σημερινή δικαστική απόφαση του ΑΕΔ, καθώς δεν εξαρτάται από το ενδεχόμενο μη πληρώσεως ή κενώσεως της έδρας, βλέπε σχετικά και το άρθρο 74 Παρ 2 του Κανονισμού της Βουλής» σημείωσε.

Τη διαφωνία του με την κυβερνητική θέση περί πλειοψηφίας με 149 βουλευτές μετά την απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου εξέφρασε και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, συνταγματολόγος, μιλώντας στο Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών για τα 50 χρόνια από την ψήφιση του Συντάγματος του 1975, σημείωσε: «Πάντως ο όλος αριθμός των βουλευτών είναι 300, δε σας καταλαμβάνω εξαπίνης. Παρότι η Βουλή μένει με 297 βουλευτές, ο όλος αριθμός των βουλευτών είναι 300. Επειδή βλέπω tacitus consensus omnium, ας καταγραφεί ότι είπαμε πως είναι 300».

Πηγές της Βουλής επεσήμαναν, πως η πρώτη ανάγνωση της απόφασης «βόμβα» αλλάζει τα έως τώρα δεδομένα με την πλειοψηφία των 151 να διαμορφώνεται πλέον σε 149, εκτός όμως εκείνων των περιπτώσεων που ορίζεται ρητά ότι απαιτούνται 151 ψήφοι. Παραδέχονται ωστόσο, ότι υπάρχουν αντικρουόμενα άρθρα στον Κανονισμό της Βουλής, όπως για παράδειγμα το άρθρο 74 που αναφέρει πως «όπoυ τo Σύνταγμα ή o Kανoνισμός απαιτεί την απόλυτη πλειoψηφία τoύ όλoυ αριθμoύ των βoυλευτών για τη λήψη απόφασης, η πλειoψηφία αυτή υπoλoγίζεται με βάση τo συνoλικό αριθμό των εδρών της Boυλής». Η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη και γι’ αυτό αναμένουν τη δημοσίευση της απόφασης ανώτατου δικαστηρίου.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

Για πρώτη φορά η Βουλή θα λειτουργήσει σύμφωνα με την απόφαση του Εκλογοδικείου, με 297 βουλευτές, αφού εκπίπτουν από το αξίωμα οι Βασίλης Στίγκας, Πέτρος Δημητριάδης και Αλέξανδρος Ζερβέας, κατά των οποίων είχαν ασκηθεί προσφυγές ακύρωσης της εκλογής τους. Το Εκλογοδικείο έκρινε ότι υπήρξε εξαπάτηση των εκλογέων, καθώς υποκρυπτόμενος αρχηγός των Σπαρτιατών ήταν ο Ηλίας Κασιδιάρης.

Ειδικότερα, το Εκλογοδικείο, με πρόεδρο τον πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας Μιχάλη Πικραμένο, ομόφωνα έκανε δεκτές ενστάσεις κατά των τριών εν λόγω πρώην βουλευτών και έκρινε, μεταξύ των άλλων, ότι υπήρξε εξαπάτηση των εκλογέων, καθώς υποκρυπτόμενος αρχηγός των «Σπαρτιατών» ήταν ο Ηλίας Κασιδιάρης.

Αναλυτικότερα, το Εκλογοδικείο, μεταξύ των άλλων, έκρινε τα εξής:

Ένσταση περί ακύρωσης απόφασης ανακήρυξης βουλευτών και αναπληρωματικής βουλευτή σε συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια λόγω εκλογικής παράβασης, που συνίσταται σε εξαπάτηση των εκλογέων, υπό την έννοια ότι αυτοί συμμετείχαν σε πολιτικό κόμμα με υποκρυπτόμενο αρχηγό, ο οποίος έχει ήδη καταδικαστεί για την κακουργηματική πράξη της ένταξης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης. Η περίπτωση της εξαπάτησης των εκλογέων από τους εκλογικούς συνδυασμούς πολιτικού κόμματος με υποκρυπτόμενο αρχηγό, αφορά το σύνολο της επικράτειας και ειδικότερα τις εκλογικές περιφέρειες στις οποίες ανακηρύχθηκαν βουλευτές του εν λόγω πολιτικού κόμματος. Αν όμως με την ένσταση αμφισβητούνται τα αποτελέσματα μόνο ορισμένης ή ορισμένων εκλογικών περιφερειών, για τις λοιπές εκλογικές περιφέρειες για τις οποίες δεν ασκήθηκαν ενστάσεις, οι εκλογές έχουν καταστεί οριστικές και αμετάκλητες. Συνεπώς, το δικαστήριο κρίνει ότι ενόψει της φύσης της συγκεκριμένης εκλογικής παράβασης που συνίσταται σε εξαπάτηση των εκλογέων, με συμμετοχή στις εκλογές πολιτικού κόμματος με υποκρυπτόμενο αρχηγό σε όλη την επικράτεια, η επανάληψη της ψηφοφορίας στις συγκεκριμένες εκλογικές περιφέρειες καθίσταται περιττή. Η ανακήρυξη της αναπληρωματικής βουλευτή του ιδίου κόμματος στην εκλογική περιφέρεια της Β’ Θεσσαλονίκης δεν είναι επιτρεπτή ενόψει της ιδιαιτερότητας της συγκεκριμένης εκλογικής παράβασης που αφορά συνολικά το πολιτικό κόμμα στο οποίο συμμετείχε ο βουλευτής, η εκλογή του οποίου ακυρώνεται, όπως επίσης και της αναπληρωματικής βουλευτή. Περαιτέρω, οι διατάξεις του νόμου 345/1976 δεν προβλέπουν σε περίπτωση ακύρωσης ανακήρυξης βουλευτή, λόγω συμμετοχής του σε πολιτικό κόμμα με υποκρυπτόμενο αρχηγό, που συνιστά την εκλογική παράβαση της εξαπάτησης του εκλογικού σώματος, την ανακατανομή της βουλευτικής έδρας σε υποψήφιους βουλευτές άλλων πολιτικών κομμάτων. Οι επίμαχες έδρες των τριών βουλευτών παραμένουν κενές.

Η νεολαία, ελπίδα του μέλλοντος

Michael Tellides
-
0
Η νεολαία, ελπίδα του μέλλοντος

Η επιβίωση των ελληνικών κοινοτήτων στο εξωτερικό είναι μια πρόκληση διαχρονική, αλλά ταυτόχρονα και ζωτικής σημασίας για το μέλλον του παγκόσμιου ελληνισμού. Καθώς οι κοινότητες αυτές αναπτύσσονται και μεταλλάσσονται μέσα σε πολυπολιτισμικά περιβάλλοντα, η ανάγκη για διατήρηση της γλώσσας, της παράδοσης και της εθνικής ταυτότητας γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ. Στην καρδιά αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η νέα γενιά, η ελληνική νεολαία της διασποράς.

Οι νέοι αποτελούν το ζωντανό σύνδεσμο μεταξύ του παρελθόντος και του μέλλοντος. Είναι οι φορείς της συνέχειας, αυτοί που θα κληθούν να μεταδώσουν την ελληνικότητα στις επόμενες γενιές. Αν καταφέρουν να διατηρήσουν τη γλώσσα, την ιστορική μνήμη και τις πολιτισμικές αξίες που τους κληροδοτήθηκαν, τότε η ταυτότητα των κοινοτήτων μπορεί να επιβιώσει και να ανθίσει. Αν όχι, η πολιτιστική κληρονομιά κινδυνεύει να αποδυναμωθεί ή να εξαφανιστεί.

Οι νέοι μπορούν να λειτουργήσουν ως ανανεωτές του πολιτισμού, ενσωματώνοντας την ελληνική ταυτότητα σε σύγχρονες μορφές έκφρασης, όπως η μουσική, η τέχνη ή ακόμα και ο ακτιβισμός. Μέσα από πολιτιστικά εγχειρήματα, δημιουργούν ένα νέο αφήγημα ελληνικότητας, προσαρμοσμένο στις προκλήσεις της εποχής.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ελληνική νεολαία του Καναδά. Στο Μόντρεαλ, το Τορόντο και άλλες πόλεις με ισχυρή ελληνική παρουσία, δραστηριοποιούνται δεκάδες ελληνικοί σύλλογοι νέων ελληνικής καταγωγής στα πανεπιστήμια McGill, Concordia, Toronto, York κ.ά. Μέσα από πολιτιστικά φεστιβάλ, παραδοσιακούς χορούς, θεατρικές παραστάσεις και ημερίδες για την ιστορία και τη γλώσσα, τα ελληνόπουλα του Καναδά διατηρούν ζωντανή την πολιτιστική τους ταυτότητα.

Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ρόλος των Ελληνικών Ημερήσιων και Σαββατιανών Σχολείων, που λειτουργούν σε συνεργασία με τις ενορίες και τις κοινότητες, όπως οι Ελληνικές Κοινότητες Μόντρεαλ και Τορόντο. Εκεί, παιδιά δεύτερης και τρίτης γενιάς μαθαίνουν ελληνικά, ιστορία και λαογραφία, καλλιεργώντας δεσμούς με την Ελλάδα που υπερβαίνουν τη γεωγραφική απόσταση.

Επιπλέον, η τεχνολογία επιτρέπει στους νέους της διασποράς να παραμένουν συνδεδεμένοι με την Ελλάδα. Online μαθήματα, ειδικές εκπαιδευτικές πλατφόρμες και θερινά προγράμματα σπουδών, ενισχύουν την επαφή τους με τη γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό. Ταυτόχρονα, λειτουργούν και ως ψηφιακοί πρεσβευτές του ελληνισμού στο εξωτερικό, κάνοντας γνωστή τη χώρα τους και τις αξίες της σε διεθνές επίπεδο.

Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή χρειάζεται αμέριστη υποστήριξη από την ελληνική πολιτεία, τις κοινότητες και τις οικογένειες. Η εκπαίδευση στην ελληνική γλώσσα, η ύπαρξη ελληνορθόδοξων εκκλησιών, πολιτιστικών συλλόγων και προγραμμάτων ενίσχυσης τής ταυτότητας πρέπει να ενισχυθούν, ώστε να παρέχουν στέρεες βάσεις στις νέες γενιές.

Συνοψίζοντας, η νεολαία της διασποράς και ειδικά στον Καναδά, είναι ο καθοριστικός παράγοντας για τη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας στο εξωτερικό. Δεν πρόκειται μόνο για φορείς παράδοσης, αλλά για δημιουργούς πολιτισμού σε νέες συνθήκες.

Η επένδυση σε αυτούς τους νέους δεν είναι απλώς χρήσιμη, είναι αναγκαία. Γιατί μόνο μέσα από αυτούς μπορεί ο ελληνισμός να συνεχίσει να έχει φωνή, παρόν και μέλλον, πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας…

Καναδάς: Η Γενική Ελεγκτής επικρίνει την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση

George Guzmas
-
0
Καναδάς: Η Γενική Ελεγκτής επικρίνει την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση

45% το κόστος των F-35 και παράνομα συμβόλαια

Του Γιώργου Στυλ. Γκιούσμα

Το κόστος του νέου στόλου μαχητικών αεροσκαφών F-35 έχει ήδη αυξηθεί 45% από τότε που η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υπέγραψε νέα συμφωνία για την απόκτησή τους το 2022. Το κόστος έχει αυξηθεί από 19 δισεκατομμύρια δολάρια σε 27,7 δισεκατομμύρια δολάρια, σημείωσε η Γενική Ελεγκτής, Κάρεν Χόγκαν [φωτ.] – σε μία από τις τέσσερις εκθέσεις της που κατατέθηκαν την Τρίτη 10 Ιουνίου. «Απαιτείται καλύτερη διαχείριση και καλύτερη παρακολούθηση από την Εθνική Άμυνα», δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου.

Πρώτον, η πρώτη εκτίμηση που δημοσίευσε η κυβέρνηση το 2023 βασίστηκε σε τιμές που ήταν ήδη ξεπερασμένες. Δεύτερον, ο πληθωρισμός, οι διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών και η αυξανόμενη ζήτηση για πυρομαχικά, είχαν επίσης αντίκτυπο. Και ο λογαριασμός είναι πιθανό να είναι ακόμη πιο υψηλός, καθώς αυτή η πρόβλεψη δεν περιλαμβάνει τις απαιτούμενες αναβαθμίσεις υποδομών και τον προηγμένο οπλισμό που θα προστεθεί στο αεροσκάφος, ο οποίος θα κόστιζε τουλάχιστον 5,5 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η κατασκευή αυτών των υποδομών στο Μπαγκοτβίλ του Κεμπέκ και στο Κολντ Λέικ της Αλμπέρτα, «έχει καθυστερήσει περισσότερο από τρία χρόνια σε σχέση με το χρονοδιάγραμμα» και δεν αναμένεται να ολοκληρωθεί πριν από το 2031. Εν τω μεταξύ, θα πρέπει να δημιουργηθούν προσωρινές εγκαταστάσεις για τα νέα αεροσκάφη, το κόστος των οποίων «δεν έχει ακόμη συμπεριληφθεί στις εκτιμήσεις», σημειώνει η Γενική Ελεγκτής.

ΜΑΚΡΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η απόκτηση των F-35 είναι μια ιστορία 15 ετών. Η διαδικασία ξεκίνησε από τους Συντηρητικούς, υπό τον Στίβεν Χάρπερ, και στη συνέχεια ακυρώθηκε από τον Φιλελεύθερο πρωθυπουργό Τζάστιν Τρουντό μετά την εκλογή του το 2015. Η κυβέρνηση Τρουντό το 2023, ανακοίνωσε την αγορά 88 αεροσκαφών stealth F-35 για την αντικατάσταση του παλαιού στόλου CF-18.

Ωστόσο, λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του στα μέσα Μαρτίου, ο πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ ξεκίνησε μια αναθεώρηση της συμφωνίας με την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τους κατασκευαστές Lockheed Martin/Pratt & Whitney λόγω εντάσεων με την κυβέρνηση Τραμπ. Έχουν ήδη καταβληθεί χρήματα για 16 αεροσκάφη, αλλά η Οτάβα θα μπορούσε στη συνέχεια να στραφεί σε Ευρωπαίους κατασκευαστές.

Επιπλέον, η έλλειψη ειδικευμένων πιλότων παραμένει κρίσιμη, έξι χρόνια μετά την τελευταία έκθεση του Γενικού Ελεγκτή για την πολεμική αεροπορία του Καναδά. Σύμφωνα με την Κάρεν Χόγκαν, πρόκειται για «μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Εθνική Άμυνα».

Το υπουργείο «δε θα έχει αρκετούς εκπαιδευμένους πιλότους όταν όλα τα F-35 φτάσουν στον Καναδά», είπε χωρίς να αποκαλύψει τον αριθμό, ο οποίος είναι εμπιστευτικός.

ΑΓΝΟΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ

ΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ GC STRATEGIES

Εξάλλου, σε ένα άλλο σοβαρό θέμα που έχει προκύψει, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση κατέβαλε περισσότερα από 64 εκατομμύρια δολάρια στην GC Strategies, την εταιρεία συμβούλων που βρίσκεται στο επίκεντρο του σκανδάλου ArriveCAN, χωρίς να διασφαλίσει ότι το έργο είχε πραγματικά ολοκληρωθεί. Οι υπηρεσίες της χρησιμοποιήθηκαν από τουλάχιστον 31 ομοσπονδιακούς οργανισμούς και τμήματα για πάνω από 10 χρόνια, συχνά παραβιάζοντας τους κανόνες προμηθειών.

Η μέγιστη αξία αυτών των συμβάσεων που έχουν ανατεθεί από την ίδρυση της εταιρείας το 2015 έως το 2024 φτάνει τα 92,7 εκατομμύρια.

Κεμπέκ: Μια απόφαση με αμφιλεγόμενες προεκτάσεις

Dimitris Ilias
-
0
Κεμπέκ: Μια απόφαση με αμφιλεγόμενες προεκτάσεις

Το Εφετείο ανατρέπει την απόφαση του δικαστή Γαλιατσάτου για τη μετάφραση δικαστικών αποφάσεων

Σε μια ιδιαίτερα πολυσυζητημένη απόφαση, το Εφετείο του Κεμπέκ ανέτρεψε το σκεπτικό του δικαστή Ντένις Γαλιατσάτου (Dennis Galiatsatos) αναφορικά με την υποχρεωτική μετάφραση δικαστικών αποφάσεων από τα αγγλικά στα γαλλικά. Η υπόθεση αυτή αγγίζει τον πυρήνα της συζήτησης για τα γλωσσικά δικαιώματα, τη συνταγματική τάξη και την πρακτική λειτουργία των ποινικών δικαστηρίων στο Κεμπέκ.

Η διαφωνία ξεκίνησε με την εφαρμογή του νέου άρθρου 10 της Χάρτας της Γαλλικής Γλώσσας (νόμος 101), που από την 1η Ιουνίου 2024 απαιτεί κάθε γραπτή απόφαση δικαστηρίου που εκδίδεται στα αγγλικά και κλείνει μια υπόθεση ή έχει δημόσιο ενδιαφέρον, να συνοδεύεται άμεσα από μετάφραση στα γαλλικά. Δύο εβδομάδες πριν τεθεί σε ισχύ, ο δικαστής Γαλιατσάτος αποφάνθηκε ότι η διάταξη αυτή είναι «ανενεργή» στο πλαίσιο του ποινικού δικαίου.

Η υπόθεση που εκδίκαζε αφορούσε σοβαρές ποινικές κατηγορίες: οδήγηση υπό την επήρεια και αμέλεια με αποτέλεσμα το θάνατο. Ο δικαστής Γαλιατσάτος έκρινε, πως οι καθυστερήσεις που συνεπάγεται η άμεση μετάφραση της απόφασης στα γαλλικά, θα μπορούσαν να παραβιάσουν το δικαίωμα της κατηγορουμένης σε δίκαιη δίκη εντός εύλογου χρόνου, σύμφωνα με τη νομολογία Jordan του Ανώτατου Δικαστηρίου του Καναδά. Τόνισε επιπλέον, ότι η ποινική δικαιοσύνη υπάγεται αποκλειστικά στην ομοσπονδιακή αρμοδιότητα.

Η αντίδραση του Γενικού Εισαγγελέα του Κεμπέκ ήταν άμεση, καταθέτοντας έφεση. Αν και η αίτηση αναστολής απορρίφθηκε, το Εφετείο εξέτασε την υπόθεση επί της ουσίας και πρόσφατα αποφάνθηκε ότι ο δικαστής Γαλιατσάτος υπερέβη τις αρμοδιότητές του, όταν έκρινε την επαρχιακή διάταξη ως ανενεργή.

Η απόφαση εκδόθηκε προφορικά από τους δικαστές Yves-Marie Morissette, Patrick Healy και Lori Renée Weitzman, χωρίς να έχει ακόμη δημοσιευτεί το πλήρες κείμενο. Ωστόσο, από τις ηχογραφήσεις της διαδικασίας προκύπτει, ότι το Εφετείο στήριξε τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα, απορρίπτοντας την αρμοδιότητα του Γαλιατσάτου να ακυρώνει διάταξη νόμου του Κεμπέκ, ανεξαρτήτως των επιπτώσεων στη δικαστική πρακτική.

Το ερώτημα που τίθεται, όμως, είναι βαθύτερο: μπορεί ένας δικαστής να θέσει υπό αμφισβήτηση μια επαρχιακή νομοθεσία όταν αυτή συγκρούεται με τα συνταγματικά δικαιώματα του κατηγορούμενου ή με την ομοσπονδιακή αρμοδιότητα;

Πολλοί νομικοί αναλυτές αναγνωρίζουν, πως ο Γαλιατσάτος έθεσε ένα εύλογο ερώτημα για την πρακτικότητα και συνταγματικότητα της διάταξης. Η υποχρεωτική μετάφραση κάθε τελικής απόφασης μπορεί να δημιουργεί σημαντικές καθυστερήσεις, κάτι που στις ποινικές υποθέσεις δεν είναι απλώς γραφειοκρατικό ζήτημα αλλά αφορά την ελευθερία του ατόμου και τα όρια της κράτησης χωρίς καταδίκη.

Παρά την προειδοποίηση του, η εφαρμογή του άρθρου 10 ξεκίνησε όπως είχε προγραμματιστεί, αν και με δυσκολίες. Η νομική κοινότητα του Κεμπέκ δεν είχε επαρκώς προετοιμαστεί, παρά το γεγονός ότι η διάταξη είχε ψηφιστεί δύο χρόνια νωρίτερα. Σύμφωνα με έρευνα του Radio-Canada, δεκάδες αποφάσεις εκδόθηκαν στα αγγλικά χωρίς την απαιτούμενη άμεση μετάφραση στα γαλλικά, ενώ ορισμένες ακόμη δεν έχουν μεταφραστεί μέχρι σήμερα.

Ο Γαλιατσάτος, που έχει υπηρετήσει με συνέπεια στην ποινική δικαιοσύνη και διατηρεί εκτίμηση στους νομικούς κύκλους του Μόντρεαλ, φάνηκε να ακολουθεί την πρακτική αρκετών συναδέλφων του, οι οποίοι συχνά συντάσσουν τις αποφάσεις τους μόνο στη γλώσσα της δίκης. Σημείωσε μάλιστα, ότι η μετάφραση θα προστεθεί όταν το κείμενο εγγραφεί επίσημα στο φάκελο της υπόθεσης.

Το Παρτί Québécois, με τη σειρά του, επέκρινε κάθε απόκλιση από την υποχρεωτική μετάφραση, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο «δικαστικού ακτιβισμού». Παράλληλα, η ευρύτερη συζήτηση για τη συνταγματικότητα του νόμου 96, που τροποποίησε τη Χάρτα της Γαλλικής Γλώσσας, παραμένει ζωντανή. Ήδη πέντε προσφυγές βρίσκονται σε εξέλιξη, με προσφεύγοντες αγγλόφωνες σχολικές επιτροπές και ομάδες νομικών, ανάμεσά τους και ο γνωστός δικηγόρος Julius Grey.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης του Κεμπέκ χαρακτήρισε την απόφαση του Εφετείου ως σημαντική νίκη και δήλωσε πως θα συνεχίσει να υπερασπίζεται την πρόσβαση στη δικαιοσύνη στα γαλλικά. Ωστόσο, για όσους, όπως ο δικαστής Γαλιατσάτος, βλέπουν πέρα από το γράμμα του νόμου και εξετάζουν τις άμεσες συνέπειες για τους κατηγορούμενους και το σύστημα, η υπόθεση αυτή ίσως αποτελεί υπενθύμιση ότι η νομική πραγματικότητα δεν είναι ποτέ μονοδιάστατη.

Καναδάς: Όταν οι Λακκούβες Καταπίνουν Δισεκατομμύρια

Dimitris Ilias
-
0
Καναδάς: Όταν οι Λακκούβες Καταπίνουν Δισεκατομμύρια

Μπορεί η Τεχνολογία να Σώσει τους Δρόμους μας;

Οι λακκούβες στους δρόμους του Καναδά αποτελούν μια χρόνια και διαρκώς επιδεινούμενη πρόκληση, που στοιχίζει δισεκατομμύρια δολάρια στους πολίτες και τους δήμους. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που δεν αφορά απλώς την ποιότητα ζωής των οδηγών ή την αισθητική των δρόμων, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της οδικής ασφάλειας και της οικονομικής επιβάρυνσης των νοικοκυριών. Ωστόσο, νέες τεχνολογίες και καινοτομίες προσφέρουν ελπίδα, για μια πιο ανθεκτική και έξυπνη προσέγγιση στη συντήρηση και την κατασκευή των οδοστρωμάτων.

Η βασική αιτία για το σχηματισμό λακκούβων στον Καναδά, είναι οι ακραίες και συχνές εναλλαγές θερμοκρασίας, κυρίως κατά τους χειμερινούς και ανοιξιάτικους μήνες. Η υγρασία από τη βροχή και το λιώσιμο του χιονιού διεισδύει κάτω από την επιφάνεια του δρόμου και παγώνει, προκαλώντας διαστολή του υπεδάφους. Όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει, η επιφάνεια συρρικνώνεται απότομα, δημιουργώντας εξογκώματα και, με την πίεση της κυκλοφορίας, ρωγμές που εξελίσσονται σε λακκούβες. Η κλιματική αλλαγή έχει επιδεινώσει αυτόν τον κύκλο, φέρνοντας πιο έντονες βροχοπτώσεις και περισσότερα επεισόδια ταχείας ψύξης και απόψυξης.

Η αύξηση των οχημάτων στους καναδικούς δρόμους – περίπου ένα εκατομμύριο περισσότερα σε σχέση με πριν από έξι χρόνια – επιβαρύνει περαιτέρω την ήδη καταπονημένη υποδομή. Παράλληλα, οι επενδύσεις και η καινοτομία στη συντήρηση των δρόμων δεν έχουν συμβαδίσει με την αυξανόμενη πίεση, αφήνοντας τις τοπικές αρχές να κυνηγούν διαρκώς τη ζημιά.

Οικονομικά, το πρόβλημα είναι τεράστιο. Σύμφωνα με έρευνα της Καναδικής Ένωσης Αυτοκινητιστών (CAA), οι οδηγοί πληρώνουν κατά μέσο όρο επιπλέον 126 δολάρια το χρόνο ανά όχημα, λόγω κακής κατάστασης των δρόμων – ποσό που συνολικά ανέρχεται στα 3 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Οι δήμοι, από την πλευρά τους, επιβαρύνονται με υπέρογκα κόστη για επιδιορθώσεις. Η πόλη του Έντμοντον, για παράδειγμα, αύξησε τον προϋπολογισμό για τη συντήρηση λακκούβων από 5,9 εκατομμύρια δολάρια το 2015 στα 11 εκατομμύρια το 2025 – το μεγαλύτερο ποσό από οποιαδήποτε μεγάλη καναδική πόλη. Μόνο το 2024, συνεργεία επιδιόρθωσαν πάνω από 537.000 λακκούβες.

Η κατάσταση είναι αντίστοιχη και σε άλλες πόλεις, όπως το Σασκατούν, όπου το 2024 καταγράφηκε αύξηση κατά 52% στις επιδιορθώσεις σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Ωστόσο, η αύξηση του κόστους δεν αποδίδεται μόνο στον αριθμό των λακκούβων, αλλά και στην άνοδο των τιμών των υλικών και των μισθών για το προσωπικό συντήρησης.

Οι λακκούβες, όμως, δεν αποτελούν μόνο οικονομική πληγή, αλλά και σοβαρό ζήτημα δημόσιας ασφάλειας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να οδηγήσουν σε απώλεια ελέγχου του οχήματος και τροχαία ατυχήματα. Γι’ αυτό, η έγκαιρη ανίχνευση και επισκευή είναι κρίσιμη.

Στον αγώνα για την αντιμετώπιση του φαινομένου, νέες τεχνολογίες έρχονται στο προσκήνιο. Στο Ντάραμ του Οντάριο, χρησιμοποιείται ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που ονομάζεται CityRover. Τοποθετείται σε smartphone και εντοπίζει αυτόματα λακκούβες, καθώς το όχημα της συντήρησης κινείται στους δρόμους, επιτρέποντας ταχύτερη απόκριση και μειώνοντας το μακροπρόθεσμο κόστος.

Εκτός από την πρόληψη και την ταχεία παρέμβαση, προτείνονται και πιο μακροπρόθεσμες λύσεις. Ένας από τους πρωτοπόρους στον τομέα της καινοτόμου οδοποιίας, ο καθηγητής πολιτικών μηχανικών Nemy Banthia από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας, υποστηρίζει πως απαιτούνται νέες προσεγγίσεις στην ίδια τη δομή του δρόμου. Προτείνει τη χρήση πιο εύκαμπτων υλικών και σκυροδέματος ενισχυμένου με ίνες, τα οποία έχουν την ικανότητα να «αυτο-επιδιορθώνονται» όταν παρουσιάζονται ρωγμές.

Η τεχνολογία αυτή έχει ήδη εφαρμοστεί πιλοτικά σε διάφορες περιοχές, όπως στο Surrey της Βρετανικής Κολομβίας και στο Thondebhavi της Ινδίας, με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ο δρόμος στο Thondebhavi, που κατασκευάστηκε το 2015, παραμένει έως σήμερα χωρίς καμία εμφανή ρωγμή ή λακκούβα.

Το ερώτημα, φυσικά, παραμένει, κατά πόσο οι καναδικοί δήμοι είναι διατεθειμένοι να επενδύσουν σε τέτοιες καινοτόμες λύσεις, οι οποίες ενδέχεται να έχουν υψηλότερο αρχικό κόστος, αλλά υπόσχονται σημαντική εξοικονόμηση πόρων σε βάθος χρόνου. Ο σχεδιασμός πιο ανθεκτικών και οικολογικών δρόμων είναι όχι μόνο ζήτημα κόστους, αλλά και στρατηγική επιλογή για τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη του Καναδά.

Σε μια χώρα με τόσο ακραίες κλιματικές συνθήκες και εκτεταμένο οδικό δίκτυο, οι λακκούβες δεν πρόκειται να εξαφανιστούν σύντομα. Όμως, με την αξιοποίηση της τεχνολογίας και την επένδυση στην καινοτομία, μπορούμε να ελπίζουμε σε ασφαλέστερους και πιο αξιόπιστους δρόμους για όλους.

1...575859...414Page 58 of 414