Home Blog Page 64

Ενοχή της Κομισιόν για τα εμβόλια Covid

0

Η Κομισιόν έχασε δικαστική υπόθεση σχετικά με τα sms της φον ντερ Λάιεν για τα εμβόλια της Pfizer ◙ Αναμένεται νέα πιο διευκρινιστική απόφαση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Το δεύτερο κορυφαίο δικαστήριο της Ευρώπης ακύρωσε την Τετάρτη 14/5 την απόρριψη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή του αιτήματος των New York Times για πρόσβαση σε μηνύματα μεταξύ της προέδρου της Oύρσουλα φον ντερ Λάιεν και του διευθύνοντος συμβούλου της Pfizer, Αλμπερτ Μπουρλά, σχετικά με την αγορά εμβολίων Cοvid-19 αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ.

Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης τάχθηκε υπέρ των New York Times, λέγοντας ότι η Επιτροπή «απέτυχε να εξηγήσει με εύλογο τρόπο γιατί θεώρησε ότι τα μηνύματα που ανταλλάχθηκαν στο πλαίσιο της προμήθειας των εμβολίων Covid-19 δεν περιείχαν σημαντικές πληροφορίες».

Οι New York Times ανέφεραν, ότι τα μηνύματα μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2021 και της 11ης Μαΐου 2022, θα μπορούσαν να ρίξουν φως στις συμφωνίες δισεκατομμυρίων ευρώ για τα εμβόλια. Η Επιτροπή είχε απορρίψει το αίτημα της εφημερίδας, λέγοντας ότι η φον ντερ Λάιεν δεν είχε κρατήσει τα μηνύματα. Αυτό προκάλεσε τη μήνυση της εφημερίδας κατά του εκτελεστικού οργάνου της ΕΕ.

ΝΕΑ ΑΠΟΦΑΣΗ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΜΙΣΙΟΝ

«Η διαφάνεια ήταν πάντα ύψιστης σημασίας για την Επιτροπή και την Πρόεδρο, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν», τονίζει με δήλωσή της η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μετά την απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ που ακυρώνει την απόφασή της να μη δώσει στη δημοσιότητα τα μηνύματα SMS που ανταλλάχθηκαν μεταξύ της Προέδρου της Επιτροπής και του διευθύνοντος συμβούλου της Pfizer στο πλαίσιο της αγοράς εμβολίων κατά της νόσου COVID-19.

Στη δήλωσή της η Επιτροπή τονίζει ότι «θα μελετήσει προσεκτικά την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και θα αποφασίσει για τα επόμενα βήματα», ενώ προσθέτει ότι «θα εκδώσει νέα απόφαση που θα παρέχει μια πιο λεπτομερή εξήγηση» για τους λόγους για τους οποίους δεν έδωσε στη δημοσιότητα τα ζητηθέντα γραπτά μηνύματα.

Ολόκληρη η δήλωση της Επιτροπής μετά την απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ έχει ως εξής: «Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τη σημερινή απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου σχετικά με αίτημα πρόσβασης σε έγγραφα.Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε παράσχει μια πιο λεπτομερή εξήγηση στην απόφασή της ότι δεν κατέχει έγγραφα του αιτούμενου τύπου.Το Γενικό Δικαστήριο δεν αμφισβητεί την πολιτική καταχώρισης της Επιτροπής σχετικά με την πρόσβαση σε έγγραφα. Αυτοί οι κανόνες στοχεύουν στη διασφάλιση της ακεραιότητας των αρχείων της Επιτροπής και της πλήρους διαφάνειας, διασφαλίζοντας ότι τα σημαντικά έγγραφα που συντάσσονται ή παραλαμβάνονται από την Επιτροπή καθίστανται εύκολα προσβάσιμα στους ενδιαφερόμενους πολίτες της ΕΕ.Η Επιτροπή θα μελετήσει τώρα προσεκτικά την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και θα αποφασίσει για τα επόμενα βήματα. Προς τούτο, η Επιτροπή θα εκδώσει νέα απόφαση που θα παρέχει μια πιο λεπτομερή εξήγηση.Η διαφάνεια ήταν πάντα ύψιστης σημασίας για την Επιτροπή και την Πρόεδρο, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Θα συνεχίσουμε να τηρούμε αυστηρά το ισχυρό νομικό πλαίσιο που ισχύει για την επιβολή των υποχρεώσεών μας. Παραμένουμε πλήρως προσηλωμένοι στη διατήρηση της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της σαφούς επικοινωνίας με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, της κοινωνίας των πολιτών και των εκπροσώπων συμφερόντων».

ΠΗΓΕΣ: ΑFP, REUTERS, ΑΠΕΜΠΕ

Αύξηση κατά 134% στις ροές από Λιβύη

0

Βασίλης Κικίλιας: «Να μαζευτούν οι χαρτογιακάδες της Ευρώπης, που θεωρούν ότι είναι παιχνιδάκι η φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων μας»

«Μέχρι σήμερα τα στοιχεία δείχνουν 17% μείωση στις μεταναστατευτικές ροές σε σύγκριση με το 2024. Πρέπει, όμως, να πω, ότι καταγράφεται 134% αύξηση στις αφίξεις από το Λιβυκό Πέλαγος προς τη Γαύδο, την Κρήτη την Κάσο, τη Ρόδο κ.λπ., λόγω της αποσταθεροποίησης στο Σουδάν και του εμφύλιου σπαραγμού στη Λιβύη και στις γύρω περιοχές. Δυστυχώς, το 1/3 των ροών είναι πλέον νότια, σε μια ανοιχτή, βαθιά θάλασσα» δήλωσε ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλης Κικίλιας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN.

Σχετικά με το έργο του Λιμενικού Σώματος στη διαφύλαξη των συνόρων και στη διάσωση ανθρώπινων ζωών, καθώς και για το ρόλο της ΕΕ και ορισμένων ΜΚΟ για το μεταναστευτικό, τόνισε: «Οι άνδρες και οι γυναίκες του Λιμενικού Σώματος δέχονται πραγματικά πυρά για 1.000 ευρώ που πληρώνεται ένας νέος αξιωματικός. Αλλά δέχονται και άλλου είδους “πυρά” από αυτούς τους χαρτογιακάδες που κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου στις Βρυξέλλες και θεωρούν ότι εμείς κάνουμε “βόλτα στο πάρκο” όταν φυλάσσουμε τα θαλάσσια σύνορα της Ευρώπης, που είναι και τα ελληνικά, και ότι είναι παιχνιδάκι όταν βγαίνουν τα στελέχη του Λιμενικού με 7 και 8 και 9 Μποφόρ και ρισκάρουν τις ζωές τους για να σώσουν αυτόν τον κόσμο αλλά και για να φυλάξουν τα σύνορά μας. Λέω, λοιπόν, για μία ακόμη φορά, ας μαζευτούνε… Και ξανά μήνυμα προς τις ΜΚΟ, αυτές οι οποίες εμπλέκονται σε περίεργες δικογραφίες και προς τους δήθεν ανθρωπιστές που είναι βολεμένοι στα σαλέ τους, βόρεια της Ελβετίας, της Αυστρίας και της Γερμανίας κ.ο.κ. Να μαζευτούν και να μαζέψουν και αυτά τα οποία λένε για τη χώρα μας, για το Λιμενικό μας και την υπεράνθρωπη προσπάθεια που κάνουν τα σώματα ασφαλείας και οι Ένοπλες Δυνάμεις. Δε θα δεχτούμε από κανένα να μας κουνάει το δάχτυλο, όταν οι πολιτικές τους έχουν αποτύχει παταγωδώς, όταν τους “κράζουν” πολιτικά οι αγρότες για την πρωτογενή παραγωγή, τους κυνηγάνε όλοι από τη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα, όταν δεν υπάρχει ανάπτυξη στην Ευρώπη σε σχέση με το ρυθμό που τρέχει η Κίνα και η Αμερική, και δεν είναι ικανοί να χωρίσουν δύο γαϊδάρων άχυρα και να βοηθήσουν τους λαούς της Ευρώπης».

Αναφορικά με τη συγκράτηση των τιμών στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια που επιτεύχθηκε μετά την κυβερνητική παρέμβαση για μείωση των λιμενικών τελών κατά 50%, ο υπουργός δήλωσε ότι μετά τη συμφωνία με τον Εμανουέλε Γκριμάλντι, μπήκε και το τελευταίο κομμάτι του παζλ, υπογράμμισε πως «σε ό,τι έχει να κάνει με τα ταχύπλοα, πιστεύω ότι στις επόμενες μέρες πλοιοκτήτες και εταιρείες θα κάνουν ανακοινώσεις που θα αφορούν σε μειώσεις και οικονομικά εκπτωτικά πακέτα για την ελληνική οικογένεια, για να στηρίξουμε τη μεσαία τάξη και τους πολλούς. Αυτούς που έχουμε υποχρέωση να τους στηρίζουμε και να τους βοηθούμε» και πρόσθεσε: «Εγώ δεν ενεργώ μόνος μου. Πρωθυπουργός είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αντιπρόεδρος, υπεύθυνος για τα οικονομικά, είναι ο Κωστής Χατζηδάκης. Βρήκε τρόπο μέσα από το ισοδύναμο από το Πράσινο Ταμείο να δώσει το 50% που παίρνουμε από τα λιμενικά τέλη. Αυτό είναι πραγματική πολιτική για το λαό και για τη μεγάλη πλειοψηφία, που είναι οι μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις, η μεσαία τάξη, οι άνθρωποι που είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Και θα συνεχίσω να λέω, ότι δεν υπηρετούμε τους τρεις, τέσσερις ή σαράντα τέσσερις μεγάλους επιχειρηματίες οι οποίοι, αν θέλετε, επενδύουν και στο εξωτερικό, τις πολυεθνικές εταιρείες. Και αυτούς, ναι, κυρίως όμως την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, τους ανθρώπους αυτούς που μοχθούν και περπάτησαν μαζί μας βήμα-βήμα».

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η πλειοψηφία των Καναδών νιώθει ασφάλεια στη δουλειά του

0

Μεγαλώνει η ανασφάλεια σε κλάδους που έχουν εξάρτηση από τις ΗΠΑ

Σε ένα αβέβαιο οικονομικό πλαίσιο, οι αντιλήψεις των εργαζομένων για την ασφάλεια της εργασίας μπορούν να παρέχουν πληροφορίες, σχετικά με πιθανές αλλαγές στις επιχειρηματικές συνθήκες σε όλους τους κλάδους. Επιπλέον, οι αντιλήψεις για την ασφάλεια της εργασίας και το αίσθημα της πιθανής απώλειας της εργασίας και του εισοδήματός τους στο εγγύς μέλλον, επηρεάζουν αρνητικά την ψυχική υγεία και την ευημερία των εργαζομένων.

Τον Απρίλιο του 2025, η ΕΕΔ (Έρευνα Εργατικού Δυναμικού) ρώτησε τους εργαζόμενους, εάν αναμένουν ότι ο αριθμός των εργαζομένων στο χώρο εργασίας τους θα αυξηθεί, θα παραμείνει ο ίδιος ή θα μειωθεί τους επόμενους έξι μήνες. Η ΕΕΔ ρώτησε επίσης τους ίδιους υπαλλήλους, σχετικά με την πιθανότητα να χάσουν προσωπικά τη δουλειά τους κατά την ίδια περίοδο.

Μεταξύ των εργαζομένων ηλικίας 15 έως 69 ετών, το 13,2% αναμένει ότι ο αριθμός των εργαζομένων στο χώρο εργασίας τους θα μειωθεί τους επόμενους έξι μήνες. Το ποσοστό ήταν υψηλότερο (18,6%) μεταξύ των εργαζομένων σε βιομηχανίες που εξαρτώνται από τη ζήτηση των ΗΠΑ για καναδικές εξαγωγές (που ορίζονται ως εκείνες όπου το 35% ή περισσότερες θέσεις εργασίας εξαρτώνται από τη ζήτηση των ΗΠΑ για εξαγωγές από τον Καναδά).

Σε όλους τους κλάδους, το ποσοστό των εργαζομένων που ανέμεναν ότι ο αριθμός των εργαζομένων στο χώρο εργασίας τους θα μειωνόταν τους επόμενους έξι μήνες, ήταν υψηλότερο στη δημόσια διοίκηση (25,4%) και στις εκπαιδευτικές υπηρεσίες (19,5%).

Από την άλλη, πάνω από 1 στους 5 (21%) εργαζόμενους ηλικίας 15 έως 69 ετών αναμένει, ότι ο αριθμός των εργαζομένων στο χώρο εργασίας τους θα αυξηθεί λίγο ή πολύ τους επόμενους έξι μήνες. Το μερίδιο μεταξύ των εργαζομένων σε βιομηχανίες που εξαρτώνται από τη ζήτηση των ΗΠΑ για καναδικές εξαγωγές ήταν ελαφρώς χαμηλότερο (18,1%).

Παρά την οικονομική αβεβαιότητα και τις προσδοκίες για μείωση του εργατικού δυναμικού μεταξύ ορισμένων εργαζομένων, οι περισσότεροι εργαζόμενοι αισθάνθηκαν σχετικά ασφαλείς στις θέσεις εργασίας τους. Τον Απρίλιο του 2025, σχεδόν τρεις στους τέσσερις (73,9%) εργαζόμενους ηλικίας 15 έως 69 ετών διαφώνησαν ή διαφώνησαν έντονα ότι ενδέχεται να χάσουν την κύρια δουλειά τους τους επόμενους έξι μήνες.

Αντίθετα, το 7,7% των εργαζομένων συμφώνησε ή συμφώνησε απόλυτα ότι μπορεί να χάσει την κύρια δουλειά του τους επόμενους έξι μήνες. Μεταξύ των εργαζομένων σε βιομηχανίες που εξαρτώνταν από τη ζήτηση των ΗΠΑ για καναδικές εξαγωγές, το ποσοστό ήταν ελαφρώς υψηλότερο (8,9%).

Οι νέοι ηλικίας 15 έως 24 ετών ήταν πιο πιθανό να συμφωνήσουν ή να συμφωνήσουν απόλυτα (9,6%) ότι ενδέχεται να χάσουν τη δουλειά τους τους επόμενους έξι μήνες, σε σύγκριση με τους εργαζόμενους ηλικίας 25 έως 54 ετών (7,3%) και τους εργαζόμενους ηλικίας 55 ετών και άνω (7,7%).

Δανία: Η σκληρή μεταναστευτική πολιτική φέρνει αποτέλεσμα

0

Πώς η Κοπεγχάγη μείωσε κατά 90% τη μετανάστευση μέσα σε μια δεκαετία ◘ Τα μέτρα της Μέτε Φρεντέρικσεν έχουν αποτελέσει σημείο αναφοράς για αρκετές ευρωπαϊκές χώρες ◘ Οι συνέπειες για τους αιτούντες άσυλο που παραμένουν στη σκανδιναβική χώρα

Δύο τρύπες από σφαίρες κοσμούν ακόμη τη μεταλλική πόρτα του μικρού καταστήματος του Ισμαΐλ Σμπαϊτά στην Κοπεγχάγη – απομεινάρια μιας εποχής που η συνοικία Νερέμπρο βυθιζόταν στην εγκληματικότητα και την ανεξέλεγκτη δράση μεταναστευτικών συμμοριών. Ο άνδρας που είχε ανοίξει πυρ κατά τη διάρκεια «πολέμου» μεταξύ εμπόρων ναρκωτικών έχει προ πολλού απελαθεί, καθώς η Δανία γύρισε σελίδα.
Μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα πέρασε από το σοκ της μαζικής εισροής μεταναστών, στην επιβολή μιας από τις πιο αυστηρές μεταναστευτικές πολιτικές στη Δύση. Με κεντροαριστερή κυβέρνηση από το 2019, η Δανία δεσμεύτηκε να «προστατεύσει τη δανικότητα» και, όπως υποστηρίζουν οι αρχές και πολλοί πολίτες, το κατάφερε.

ΑΠΟ «ΓΚΕΤΟ» ΣΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ HIPSTER
Στο πρώην «γκέτο μη δυτικών» Μιόλνερπαρκεν, οι ένοικοι αναδιανεμήθηκαν στην υπόλοιπη επικράτεια, οι εγκληματίες απελάθηκαν, και σήμερα η περιοχή έχει μετατραπεί σε προορισμό για νεαρούς επαγγελματίες και επιχειρήσεις. «Το μέρος είναι 99% ασφαλέστερο», λέει ο Παλαιστίνιος Σμπαϊτά, 62 ετών. «Η Δανία έκανε αυτό που μας υποσχέθηκε».

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΗΔΕΝΙΚΗΣ ΑΝΟΧΗΣ

Η κυβέρνηση της 47χρονης Μέτε Φρεντέρικσεν (φωτ.) υλοποίησε σκληρές πολιτικές, όπως την απαγόρευση της μπούρκας, τα υποχρεωτικά μαθήματα δανικής γλώσσας για μετανάστες και τα παιδιά τους, την αφαίρεση επιδομάτων σε μη συμμορφούμενους αιτούντες άσυλο, τη δημοσίευση στατιστικών εγκληματικότητας ανά εθνικότητα και τις κατασχέσεις τιμαλφών από αφιχθέντες μετανάστες. Η εφαρμογή του λεγόμενου «νόμου για τα γκέτο» συνοδεύτηκε από αναπλάσεις, δημιουργία δομών απέλασης, όπως το κέντρο Σέλσμαρκ, και καμπάνιες αποτροπής σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ
Η στατιστική για την αποτελεσματικότητα των μέτρων δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης: οι αιτήσεις ασύλου έχουν μειωθεί κατά σχεδόν 90% σε δέκα χρόνια. Από 21.316 το 2015, μόλις 2.333 υποβλήθηκαν πέρυσι, σε αντίθεση με τις 108.138 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ωστόσο, πίσω από την «επιτυχία» κρύβονται προσωπικές «τραγωδίες».
Στο κέντρο Σέλσμαρκ, μετανάστες όπως μια 28χρονη Ιρανή που δε μιλά δανικά ή αγγλικά, παραμένουν εγκλωβισμένοι, καθώς δεν μπορούν να απελαθούν αλλά ούτε και να ενταχθούν. Ένας 23χρονος Κούρδος που έφτασε παιδί στη Δανία το 2015 περιμένει να μάθει ποιο θα είναι το μέλλον του, με ψυχικά τραύματα και αγωγές.
Και ο 48χρονος Καμερουνέζος δικηγόρος Νταμ Κάρλσον, που έδωσε νομική υποστήριξη σε αντικαθεστωτικούς, ζει εδώ και μήνα με την αποσκευή του έτοιμη δίπλα στο σιδερένιο κρεβάτι του, μπροστά σε προειδοποιητική ταμπέλα για ποντίκια. «Ζω με την αγωνία», λέει. «Δεν μπορώ να επιστρέψω στο Καμερούν. Θα με φυλακίσουν. Δεν πίστευα ποτέ ότι η φιλελεύθερη Δανία δε βοηθά πια ανθρώπους σαν εμένα».

ΤΟ ΔΑΝΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΣΤΟ

ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Η πολιτική της Φρεντέρικσεν κερδίζει, πάντως, πολιτικούς πόντους: οι ακροδεξιοί έχουν αποδυναμωθεί, ενώ η Αριστερά έχει υιοθετήσει ρητορική αποτροπής. Το Φεβρουάριο, ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ συνάντησε την ομόλογό του για να μελετήσει την προσέγγισή της. Ο υπουργός Μετανάστευσης της Δανίας, Κάαρε Ντιμπβάντ Μπεκ, έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα στους μετανάστες: «Αν απορριφθεί το αίτημά σου για άσυλο, έχεις ελάχιστες πιθανότητες να μείνεις».
Η περίπτωση της Δανίας αναδεικνύεται σε σημείο αναφοράς για πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα εκείνες που βιώνουν κοινωνικές εντάσεις λόγω της μετανάστευσης. Η χώρα βιώνει μια αξιοσημείωτη επιτυχία, στην οποία η κυβέρνηση πιστεύει ότι τα σύνορα έχουν σημασία και ότι οι Δανοί πρέπει να επιλέγουν ποιος θα έρθει να ζήσει εκεί.
Είναι ένα σύστημα που αρκετές ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν τα δικά τους προβλήματα μετανάστευσης, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, κοιτάζουν με θαυμασμό ή ακόμα… και με ζήλια.

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ (ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗ DAILY MAIL)

Ινδός ποταμός: Το νερό ως όπλο στη σύγκρουση Ινδίας – Πακιστάν

0

Σε μια περιοχή όπου η ένταση είναι διαρκής και η εμπιστοσύνη είδος εν ανεπάρκεια, τα νερά του Ινδού ποταμού δεν αποτελούν απλώς φυσικό πόρο αλλά και γεωπολιτικό διακύβευμα. Ο Ινδός, ποταμός ζωτικής σημασίας για εκατομμύρια ανθρώπους στο Πακιστάν και την Ινδία, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας από τις πιο μακροχρόνιες διακρατικές αντιπαραθέσεις της Ασίας, που σήμερα ξανάρχεται στην επικαιρότητα εξαιτίας της κλιμάκωσης των Ινδό-πακιστανικών συγκρούσεων στην περιοχή του Κασμίρ.

ΕΝΑΣ ΠΟΤΑΜΟΣ, ΔΥΟ ΧΩΡΕΣ

Ο Ινδός ποταμός πηγάζει στο Θιβέτ, διασχίζει την Ινδία και καταλήγει στο Πακιστάν, αποτελώντας την κύρια αρτηρία του πακιστανικού υδρολογικού συστήματος. Περισσότερο από το 90% της πακιστανικής γεωργίας εξαρτάται άμεσα ή έμμεσα από τα ύδατα του. Στην Ινδία, το ποτάμι διατρέχει το διαφιλονικούμενο Κασμίρ, την περιοχή που από την εποχή της ανεξαρτησίας από τη Βρετανία το 1947 αποτελεί την πηγή πολλών στρατιωτικών και πολιτικών συγκρούσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Τα νερά του ποταμού, εκτός από αδιαμφισβήτητη πηγή ζωής για εκατομμύρια ανθρώπους, έχει εξελιχθεί τις τελευταίες δεκαετίες σε ισχυρό μέσο πολιτικών και διπλωματικών πιέσεων.

Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΙΝΔΟΥ: ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ

Το 1960, με τη διαμεσολάβηση της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Ινδία και το Πακιστάν υπέγραψαν τη Συνθήκη για τα Ύδατα του Ινδού (Indus Waters Treaty – IWT). Η συνθήκη διαχώρισε τους έξι βασικούς ποταμούς της λεκάνης του Ινδού και παραχώρησε στην Ινδία την αποκλειστική χρήση των ανατολικών ποταμών (Ravi, Beas, Sutlej), ενώ στο Πακιστάν τον έλεγχο στους δυτικούς ποταμούς (Indus, Jhelum, Chenab), με την Ινδία να έχει περιορισμένα δικαιώματα μη καταναλωτικής χρήσης.

Η συμφωνία θεωρείτο ένα από τα πιο επιτυχημένα παραδείγματα διακρατικής διαχείρισης υδάτων, αφού άντεξε στο παρελθόν ακόμη και πολεμικές αναμετρήσεις και πολιτικές κρίσεις.

Παρά την ανθεκτικότητα που επέδειξε, η Συνθήκη δεν έχει μείνει στο απυρόβλητο. Το Πακιστάν εκφράζει έντονη ανησυχία για τα έργα υποδομής της Ινδίας στους δυτικούς ποταμούς – έργα όπως το φράγμα Baglihar και το υδροηλεκτρικό έργο Kishanganga, τα οποία θεωρεί ότι παραβιάζουν τη Συνθήκη ή απειλούν την ασφάλειά του.

Αντίστοιχα, Ινδοί αξιωματούχοι έχουν κατά καιρούς εκφράσει τη βούληση για «επανεξέταση» της Συνθήκης, ειδικά μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις με φερόμενη πακιστανική υποκίνηση. Μάλιστα προ ημερών, μπροστά στην ανησυχητική κλιμάκωση των συγκρούσεων στο Κασμίρ, η Ινδία έθεσε για πρώτη φορά στο τραπέζι και ζήτημα αποκλεισμού του Πακιστάν από την πρόσβαση στα ύδατα του Ινδού, αναδεικνύοντας το ρόλο του νερού ως εν δυνάμει «όπλο» ή εργαλείο πίεσης, σε ένα ιδιαίτερα ασταθές γεωπολιτικό πλαίσιο.

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Η κλιματική κρίση περιπλέκει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Οι παγετώνες των Ιμαλαΐων, από τους οποίους τροφοδοτούνται οι ποταμοί, λιώνουν με επιταχυνόμενο ρυθμό. Το νερό γίνεται όλο και πιο σπάνιο, ενώ η αυξανόμενη συχνότητα ακραίων φαινομένων – από ξηρασίες έως πλημμύρες – εντείνει την πίεση στους ήδη επιβαρυμένους υδατικούς πόρους. Τόσο η Ινδία όσο και το Πακιστάν επενδύουν σε φράγματα και συστήματα αποθήκευσης νερού, προκαλώντας φόβους για μια «υδάτινη κούρσα ανταγωνισμών».

ΕΝΑ ΑΒΕΒΑΙΟ ΜΕΛΛΟΝ

Η Συνθήκη του Ινδού παραμένει προς το παρόν ενεργή, όμως η καχυποψία, η γεωπολιτική αντιπαλότητα, οι ανά διαστήματα πολεμικές συγκρούσεις για άλλα ζητήματα και τέλος οι οικολογικές προκλήσεις, τη φέρνουν αντιμέτωπη με το χρόνο. Το νερό, που εκ των πραγμάτων ενώνει κοινότητες, μετατρέπεται σταδιακά σε σημείο έντονης αντιπαράθεσης.

Σε μια εποχή όπου η πρόσβαση στους φυσικούς πόρους γίνεται ζήτημα εθνικής ασφάλειας, η Ινδό-πακιστανική αντιπαράθεση για τον Ινδό δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά κυρίως το μέλλον ίσως ολόκληρης της Νότιας Ασίας.

© ERTNEWS.GR

Ta NEA volume 19-19

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 19-19 published May 16th, 2025.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.

Click here to read the paper.

«Ακονίζουν» τα δόντια τους οι… «καρχαρίες»

0

Τεράστια αναστάτωση σε όλη την Ελλάδα με το νέο Προεδρικό Διάταγμα που θέτει νέους όρους δόμησης ◘ Χιλιάδες οι εγκλωβισμένοι που ξαφνικά τα οικόπεδα τους έγιναν χωράφια

Του Μιχάλη Κωτσάκου

Πηγή: εφημερίδα «Η ΑΠΟΨΗ»

Οι σαρωτικές αλλαγές που φέρνει το νέο Προεδρικό Διάταγμα 129/2025, όπου καθορίζονται τα όρια στις χρήσεις γης και θέτει νέους όρους δόμησης για τους οικισμούς με πληθυσμό κάτω των 2.000 κατοίκων, έχει δημιουργήσει τεράστια αναστάτωση σε όλη την Ελλάδα.

Οι αλλαγές αφορούν οικισμούς που δημιουργήθηκαν προ του 1923, ή μεταξύ του διαστήματος 1923-1983. Κάτι που σημαίνει ότι πολλοί ιδιοκτήτες με έκταση μικρότερη των δύο στρεμμάτων, που δεν είναι κοντά σε οικισμούς, χάνουν το δικαίωμα δόμησης, με συνέπεια τα οικόπεδα τους να μετατρέπονται πλέον σε χωράφια. Ναι μεν θα πληρώνουν μικρότερο ΕΝΦΙΑ, αλλά και η αξία της γης τους, από τη στιγμή που δε λαμβάνει άδεια δόμησης, πέφτει κατακόρυφα.

Με το Προεδρικό Διάταγμα τα σημερινά όρια των οικισμών μειώνονται οριζόντια και περιλαμβάνουν ό,τι έχει οικοδομηθεί μέχρι το 1983, ενώ για τις περιοχές που έχουν οικοδομηθεί από το 1983 μέχρι σήμερα, θα ισχύουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Δηλαδή, ως όρια οικισμών αναγνωρίζονται μόνο εκείνα που τεκμηριώνονται με δόμηση έως το 1983 και όχι εκείνα που δημιουργήθηκαν με μεταγενέστερες αποφάσεις των κρατικών νομαρχών (κυρίως το 1985) οι οποίες έδιναν στις περισσότερες περιπτώσεις δικαίωμα επέκτασής τους. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει οριοθέτηση νέου οικισμού, αλλά μόνο επανέγκριση, οριοθέτηση ή οριοθέτηση σε μη οριοθετημένους οικισμούς.

Τα οριζόντια όριά τους περιορίζονται, ενώ δεν υπάρχει δυνατότητα επέκτασής τους. Αυτό σημαίνει ότι πολλά οικόπεδα, ιδίως όσα έχουν έκταση μικρότερη από δύο στρέμματα, χάνουν το δικαίωμα δόμησης, εκτός αν πληρούν αυστηρά και ειδικά κριτήρια, όπως πρόσωπο σε υφιστάμενο κοινόχρηστο δρόμο.

Ο νέος υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, αντέκρουσε τις αντιδράσεις, υποστηρίζοντας ότι το Προεδρικό Διάταγμα «διορθώνει μια εκκρεμότητα δεκαετιών». Μάλιστα έσπευσε να καθησυχάσει χιλιάδες μικροϊδιοκτήτες, τονίζοντας πως «η πολιτεία μεριμνά και φροντίζει την ιδιοκτησία κάθε Ελληνίδας και Έλληνα, μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας. Η αλήθεια είναι, ότι από το 1985 για τους 10.000 οικισμούς με κάτω από 2.000 κατοίκους, η οριοθέτηση τους γινόταν από το Νομάρχη. Το Συμβούλιο της Επικρατείας το 2005, καθώς και το 2017 και το 2019, είπε ότι αυτή η οριοθέτηση από το Νομάρχη που γινόταν όλες αυτές τις δεκαετίες δεν ήταν σωστή, ότι ο Νομάρχης ήταν αναρμόδιος και ότι τα κριτήρια με τα οποία έκανε την οριοθέτηση δεν ήταν μεθοδολογικά σωστά. Το αποτέλεσμα ήταν να ακυρώσει την οριοθέτηση οικισμών στην Κρήτη, στο Πήλιο, και έτσι εν δυνάμει έθεσε σε κίνδυνο την οριοθέτηση όλων αυτών των οικισμών».

Η αλήθεια επίσης είναι, ότι το Προεδρικό Διάταγμα μπορεί να κατατέθηκε από τον Σταύρο Παπασταύρου, αλλά είχε προετοιμαστεί από τον προκάτοχο του, Θόδωρο Σκυλακάκη. Μάλιστα το έχει «τρέξει» συγκεκριμένα ο Γενικός Γραμματέας Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος, Ευθύμιος Μπακογιάννης, ο οποίος σε δηλώσεις του επιμένει ότι δεν αλλάζει τίποτα στο καθεστώς δόμησης των οικισμών της χώρας. «Η πολεοδομική νομοθεσία και ο πολεοδομικός σχεδιασμός είναι ένα πολύ σύνθετο αντικείμενο και κατανοώ προφανώς τη δυσκολία που υπάρχει να γίνει αντιληπτό από τους απλούς πολίτες, ακόμα και από τους μηχανικούς, που δεν είναι εξειδικευμένοι στα πολεοδομικά ζητήματα. Εξ ου και πάρα πολλές φορές υπάρχει μία διάχυση πληροφοριών που δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά δεδομένα» τόνισε ο κ. Μπακογιάννης, για να συμπληρώσει: «Αποφασίσαμε ως κυβέρνηση να κάνουμε στη χώρα τοπικά πολεοδομικά σχέδια, έτσι ώστε να επιλύσουμε μια σειρά από ζητήματα και παθογένειες της χώρας, που είναι οι χρήσεις γης, οι όροι δόμησης, ζητήματα που έχουν να κάνουν με την περιβαλλοντική προστασία, την εκτός σχεδίου δόμηση και την οριοθέτηση των οικισμών. Γιατί την οριοθέτηση των οικισμών; Γιατί ουσιαστικά, με βάση τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, τα όρια έχουν κριθεί ανυπόστατα. Είπαμε λοιπόν, για να υπάρχει μια ασφάλεια δικαίου στον πολεοδομικό σχεδιασμό, να καταθέσουμε ένα προεδρικό διάταγμα με προδιαγραφές. Άρα, αυτό το Προεδρικό διάταγμα καθορίζει τις προδιαγραφές, με τις οποίες θα οριοθετηθούν οι οικισμοί από τα τοπικά πολεοδομικά σχέδια. Αυτές οι προδιαγραφές δεν είναι άμεσα εφαρμοστέες. Δεν ξυπνήσαμε δηλαδή μία μέρα και άλλαξε το καθεστώς που ισχύει στη δόμηση στους οικισμούς. Αυτό το Προεδρικό Διάταγμα δίνει στο υπουργείο και στους μελετητές που έχει επιλέξει τον τρόπο και τη μεθοδολογία και τα επιστημονικά κριτήρια με τα οποία θα πάνε οι μελετητές σε κάθε οικισμό, θα καταγράψουν τα πραγματικά δεδομένα». Σημείωσε δε ότι 11.000 είναι περίπου οικισμοί που αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε ένα καθεστώς ανασφάλειας, η οποία ανασφάλεια έχει προκύψει λόγω της οριοθέτησης των νομαρχών.

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ

«Το Π.Δ. 194/2025, που αφορά στην οριοθέτηση των οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων, γυρίζει τη χώρα κυριολεκτικά έναν αιώνα πίσω. Οικόπεδα που μέχρι πρότινος θεωρούνταν άρτια και οικοδομήσιμα, πλέον καθίστανται αγροτεμάχια», υποστήριξε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, σε δήλωσή του για τη σχετική ρύθμιση που αφορά τους μικρούς οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επισήμανε με έμφαση, ότι ο «αποκλεισμός των χιλιάδων μικρών ιδιοκτησιών από την οικοδομησιμότητα, συντείνει στην οικονομική πίεση που υφίστανται τα νοικοκυριά και οδηγεί σε περαιτέρω απαξίωση της περιουσίας τους». Μάλιστα επέκρινε την κυβέρνηση, πως «συντάσσεται με τα προνόμια των λίγων και πλήττει τους πολλούς και μικρούς ιδιοκτήτες, με τις αιφνιδιαστικές πολιτικές της, ενισχύονται οι τάσεις ερήμωσης και πληθυσμιακής κατάρρευσης της ελληνικής υπαίθρου, την ώρα που η χώρα μας έχει ανάγκη από πολιτικές δημογραφικής και αναπτυξιακής αναγέννησης. Και όλα αυτά, χωρίς καμία διαβούλευση και διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες».

Το ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα της αντιπολίτευσης το οποίο αντέδρασε πιο έντονα από όλα τα υπόλοιπα και τουλάχιστον 10 βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχουν κάνει παρεμβάσεις, θεωρώντας καταστροφικό για την περιφέρεια το εν λόγω Προεδρικό Διάταγμα. Κι όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά «για πολλούς συμπολίτες μας η δυνατότητα αυτής της μικρής ιδιοκτησίας αποτελεί και το τελευταίο καταφύγιο για την παραμονή τους στον τόπο τους».

ΚΑΙ ΟΙ «ΓΑΛΑΖΙΟΙ»

Όμως το Προεδρικό Διάταγμα έχει προκαλέσει αντιδράσεις κι εντός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Οι βουλευτές της περιφέρειας του κυβερνώντος κόμματος έχουν δεχθεί οχλήσεις από τους ψηφοφόρους τους, οι οποίοι ανησυχούν για τις περιουσίες τους. Η απώλεια δόμησης για χιλιάδες οικοπεδούχους δεν είναι και η καλύτερη δυνατή εξέλιξη, καθώς σύμφωνα με τους κτηματομεσίτες θα υπάρξει ραγδαία πτώση στην αξία των οικοπέδων, που μπορεί να φτάσει έως και το 90%. Για παράδειγμα, ένα οικόπεδο που μέχρι πρότινος κοστολογούνταν στις 100.000 ευρώ, πλέον υποβαθμίζεται σε επίπεδο χωραφιού, με εκτιμώμενη αξία μόλις 10.000 ευρώ.

Θα πρέπει να επισημανθεί, ότι οι νέες διατάξεις δεν τίθενται σε άμεση ισχύ, αλλά εφαρμόζονται μέχρι την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος οριοθέτησης εκάστου οικισμού, με εξαίρεση την απαγόρευση ανέγερσης βιομηχανικών και βιοτεχνικών εγκαταστάσεων για τις οποίες απαιτείται η διεξαγωγή Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, εκτός των ορίων των οικισμών και σε απόσταση έως και 500 μέτρα περιμετρικά αυτών. Μέχρι τότε εφαρμόζονται οι αντίστοιχες για κάθε είδος οικισμού πολεοδομικές διατάξεις. Σε αυτό το μεσοδιάστημα αναμένεται η αντίδραση των «γαλάζιων» βουλευτών, με την κατάθεση ερώτησης προς τον αρμόδιο υπουργό.

Κοινό μέτωπο από Μητσοτάκη και Σίσι απέναντι στις προκλήσεις

0

Ελλάδα και Αίγυπτος μπαίνουν πια σε τροχιά στρατηγικής εταιρικής σχέσης ◘ «Αθήνα και Κάιρο βρίσκονται στην ίδια όχθη απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις», δήλωσε ο Κ. Μητσοτάκης, έχοντας στο πλευρό του τον Αιγύπτιο πρόεδρο

Το 1ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Αιγύπτου συνεδρίασε την Τετάρτη 7 Μαΐου στο Μέγαρο Μαξίμου στην Αθήνα, υπό την ηγεσία του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι. Όπως αναφέρουν ελληνικές κυβερνητικές πηγές, οι δύο ηγέτες επαναβεβαίωσαν από την Αθήνα το εξαιρετικό επίπεδο της διμερούς ελληνο-αιγυπτιακής σχέσης, η οποία πλέον αναβαθμίζεται σε στρατηγική εταιρική σχέση.

Οι ηγέτες Ελλάδας και Αιγύπτου υπέγραψαν Κοινή Διακήρυξη Στρατηγικής Συνεργασίας με την οποία θεσμοθετούνται τακτικές επαφές σε όλα τα επίπεδα σε σειρά από τομείς συνεργασίας, ενώ με τις τακτικές πολιτικές διαβουλεύσεις θεσμοθετείται παράλληλα και η εποπτεία της υλοποίησης των όποιων αποφάσεων.

Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά στις πρώτες γραμμές του εν λόγω κειμένου, «με την ευκαιρία της συνεδρίασης του 1ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου στην Αθήνα, ο πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας και ο πρόεδρος της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου διακηρύσσουν επίσημα τη δέσμευσή τους, να ενισχύσουν και να αναβαθμίσουν τις διμερείς σχέσεις των χωρών μας σε επίπεδο στρατηγικής εταιρικής σχέσης».

Ο Κυρ. Μητσοτάκης έκανε ειδική μνεία στην κοινή οπτική Ελλάδας και Αιγύπτου στην Ανατολική Μεσόγειο, σε ένα περιβάλλον αυξημένης αβεβαιότητας όπως είπε, και έδωσε έμφαση στις προοπτικές ενίσχυσης της συνεργασίας στην ενέργεια, στις εμπορικές σχέσεις και στη μετανάστευση. Επαναβεβαιώθηκε, επίσης, η σημασία του έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Αιγύπτου (GREGY Interconnector) για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης και της Αφρικής, και τον κομβικό ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακής πύλης της Ευρώπης για την εισαγωγή «πράσινης» ηλεκτρικής ενέργειας από τη Βόρεια Αφρική.

Οι δύο ηγέτες συζήτησαν, επίσης, για την εφαρμογή της συμφωνίας μετακλήσεων εποχικού εργατικού δυναμικού ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο. Επιπλέον, αναφέρθηκαν στον ιδιαίτερο συμβολισμό της Μονής Αγίας Αικατερίνης στο Σινά και στη σημασία διατήρησης του χαρακτήρα της ως ζωντανού και λειτουργικού φάρου του ελληνορθόδοξου κόσμου.

Μητσοτάκης και Σίσι αντάλλαξαν απόψεις για τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, δίνοντας έμφαση σε Γάζα, Συρία, Λιβύη, αλλά και στο Κυπριακό. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Έλληνας πρωθυπουργός επανέλαβε ότι η Αθήνα θεωρεί την Αίγυπτο εταίρο-κλειδί με κομβικό ρόλο στις περιφερειακές εξελίξεις.

Στο πλαίσιο του 1ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας υπογράφηκαν τρία μνημόνια συνεργασίας για τη ναυτιλία, την πολιτιστική συνεργασία και για τον τομέα των τεχνολογιών, πληροφορικής και επικοινωνιών.

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: «ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΟΧΘΗ» 

«Με τη διακήρυξη για τη στρατηγική εταιρική σχέση, την οποία μόλις πριν από λίγο υπογράψαμε, επιβεβαιώνουμε έμπρακτα την κοινή βούληση να αναβαθμίσουμε ακόμα περισσότερο τη στενή συνεργασία μας. Ενώ οι τακτικές διαβουλεύσεις τις οποίες αποφασίσαμε, τα μνημόνια τα οποία υπογράψαμε, ανοίγουν σημαντικούς νέους δρόμους σε πολλά πεδία: από την ενέργεια και τη ναυτιλία, μέχρι την εκπαίδευση, τον πολιτισμό, αλλά και τις διμερείς εμπορικές μας σχέσεις, τις οποίες συμφωνήσαμε να εργαστούμε εντατικά, ώστε να μπορέσουμε να τις κάνουμε ακόμα πιο ισχυρές», δήλωσε ο Κυρ. Μητσοτάκης, έχοντας στο πλευρό του τον πρόεδρο της Αιγύπτου.

Συνεχίζοντας, ο Έλληνας πρωθυπουργός είπε, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Με την Αίγυπτο είχαμε και έχουμε μια πολύ στενή συνεργασία σε πολύ κρίσιμα ζητήματα της περιοχής, τα οποία προσεγγίζουμε πάντα σύμφωνα με τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου. Πριν από πέντε χρόνια υπογράψαμε μία συμφωνία οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών, μία συμφωνία υποδειγματική […] Μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου υπάρχουν υγιείς βάσεις για να συνεχίσουμε μαζί, συντονισμένα, να αντιμετωπίζουμε τις κοινές προκλήσεις οι οποίες υπάρχουν στο ευρύτερο περιβάλλον μας. Και σήμερα, Αθήνα και Κάιρο, θέλω να το τονίσω αυτό, βρίσκονται στην ίδια όχθη απέναντι σε αυτές τις μεγάλες προκλήσεις […] Εν μέσω μιας ολοένα και αυξανόμενης διεθνούς αβεβαιότητας, οι χώρες μας αποτελούν πυλώνες σταθερότητας, με κοινές επιδιώξεις σε μεγάλα προβλήματα της περιοχής».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπογράμμισε, επίσης, ότι η Ελλάδα «χαιρετίζει το αραβικό σχέδιο ανασυγκρότησης της Γάζας, στην εκπόνηση του οποίου η Αίγυπτος παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο».

«Πρόκειται για μία εξαιρετική πρωτοβουλία, που αποτελεί και μία ρεαλιστική βάση συζήτησης για την επόμενη μέρα», πρόσθεσε ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Αναφερόμενος στο θέμα της Συρίας, ο Κυρ. Μητσοτάκης υπογράμμισε την ανάγκη «προστασίας των δικαιωμάτων όλων των Σύρων πολιτών, των γυναικών και όλων των κοινοτήτων». Ζήτησε, δε, όσοι είναι υπεύθυνοι για τις τραγικές όπως τις χαρακτήρισε σφαγές Αλαουιτών, χριστιανών και Δρούζων που έλαβαν χώρα πρόσφατα, να οδηγηθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Αναφερόμενος στο θέμα της Λιβύης, ο Έλληνας πρωθυπουργός υπογράμμισε «την ανάγκη να αναβιώσει μια πολιτική διαδικασία, να σταματήσουν οι ξένες παρεμβάσεις αποσταθεροποίησης και να οδηγηθεί τελικά, κάποια στιγμή, αυτή η τόσο πονεμένη χώρα σε εκλογές».

Αναφερόμενος στο Κυπριακό, είπε ότι «δεν μπορούν να διακινούνται μη αποδεκτές θέσεις περί δύο κρατών, ούτε και προκλητικές δηλώσεις, οι οποίες τελικά το μόνο το οποίο επιτυγχάνουν είναι να φορτίζουν το κλίμα προσέγγισης και διαλόγου το οποίο επιχειρείται αυτή τη στιγμή να αποκτήσει κάποια παραπάνω δυναμική».

ΑΛ ΣΙΣΙ: «ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΝΕΑ, ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ

ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΑΙΓΥΠΤΟΥ»

«Είμαστε αποφασισμένοι να έχουμε αυτήν την εταιρική στρατηγική σχέση με την Ελλάδα, η οποία βασίζεται στις ιστορικές σχέσεις μεταξύ των δύο λαών, στον αλληλοσεβασμό και στη συνεργασία σε όλους τους τομείς» είπε από την πλευρά του, ο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε μαζί με τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Ο πρόεδρος της Αιγύπτου αναφέρθηκε στη στήριξη της Ελλάδας στην Αίγυπτο το 2011 λέγοντας: «Η Ελλάδα έδειξε κατανόηση και προσπάθησε μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μεταφέρει την άποψη της Αιγύπτου και πέτυχε στο ρόλο αυτό. Ήταν μια δύσκολη περίοδος για την Αίγυπτο και είχαμε ανάγκη από φίλους. Αυτό δε θα το ξεχάσουμε ποτέ, και αυτό δείχνει πόσο βαθιές είναι οι σχέσεις των δύο χωρών».

«Η υπογραφή της στρατηγικής εταιρικής σχέσης καθιστά ακόμη πιο στενές τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών και είναι ένα νέο βήμα. Το Ανώτατο Συμβούλιο είναι ένας ποιοτικός σταθμός στην πορεία των σχέσεων των δύο χωρών, για να φτάσουμε εκεί που επιθυμούμε», προσέθεσε ο Αιγύπτιος ηγέτης.

«Θέλω να τονίσω τη σημασία που δίνουμε στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Αιγύπτου. Δεν είναι μόνο διμερές θέμα, είναι ένα στρατηγικό – περιφερειακό ζήτημα, καθώς η σύνδεση θα φτάσει στην Ευρώπη μέσω Ελλάδας», υπογράμμισε ο Αιγύπτιος πρόεδρος.

«Επιθυμούμε να συνεργαστούμε με την Ελλάδα για το φυσικό αέριο και για το θέμα των Αιγύπτιων εργατών, όχι μόνο για τη γεωργία, αλλά σε όλους τους τομείς που η Ελλάδα επιθυμεί να έρθουν εργάτες από την Αίγυπτο για να προσφέρουν τη βοήθειά τους», προσέθεσε.

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: «ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

«Η Ελλάδα και η Αίγυπτος είναι δύο φιλικές χώρες και θέλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα σε Αιγύπτιους, νέους Αιγύπτιους, να έρθουν νόμιμα στην πατρίδα μας, να δουλέψουν εδώ. Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες, όχι μόνο στον πρωτογενή τομέα, αλλά στον κλάδο των κατασκευών, στον κλάδο της μεταποίησης. Αυτή είναι και η καλύτερη απάντηση σε όσους ισχυρίζονται ότι η πολιτική της Ελλάδος αλλά και της Ευρώπης εξαντλείται μόνο στον περιορισμό της παράνομης μετανάστευσης», είχε δηλώσει νωρίτερα, αναφερόμενος σε αυτό το θέμα των Αιγύπτιων εργατών, ο Έλληνας πρωθυπουργός.

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Μητέρες που έγραψαν ιστορία

Η Ημέρα της Μητέρας, ως γνωστόν, καθιερώθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες τον 20Ο αιώνα προς τιμήν της Άννας Ριβς Τζάρβις, η οποία υπερασπίστηκε και αγωνίστηκε για τα δικαιώματα των μαμάδων. Το ιστορικό βέβαια είναι γνωστό λίγο πολύ σε όλους μας.

Υπήρξαν πολλές σημαντικές μητέρες στην ιστορία, είτε για το ρόλο τους στην ανατροφή σπουδαίων προσωπικοτήτων, είτε για τη δική τους ανεξάρτητη επιρροή στην κοινωνία, την πολιτική, την επιστήμη ή τον πολιτισμό.

Αυτή την εβδομάδα επέλεξα να παρουσιάσω μερικές από τις πιο αξιοθαύμαστες μητέρες στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Η πιο σημαντική μητέρα θεωρώ ότι ήταν η Παναγία (Μαρία η Θεοτόκος) μητέρα του Ιησού Χριστού. Εξαιρετικά σημαντική μορφή για το χριστιανισμό. Η Παναγία αντιπροσωπεύει την αγνότητα, τη θυσία και την πνευματική μητρότητα.

Άλλη σημαντική μητέρα υπήρξε η Κλεοπάτρα Ζ’. Αν και περισσότερο γνωστή ως βασίλισσα της Αιγύπτου, ήταν και μητέρα του Καισαρίωνα, γιού του Ιούλιου Καίσαρα. Συνδύασε πολιτική δύναμη με μητρικό ρόλο σε μια ταραγμένη εποχή.

Η Μαίρη Ουόλτσονκραφτ έζησε το 18ο αιώνα. Συγγραφέας και φεμινίστρια, ήταν η μητέρα της Μαίρης Σέλλεϊ, συγγραφέας του Φρανκενστάιν. Συνέβαλε στη διαμόρφωση της σκέψης περί γυναικείων δικαιωμάτων και άφησε ισχυρή πνευματική κληρονομιά.

Η Άννα Γερμανή ήταν η μητέρα του Λέοντος Τολστόι. Παρότι πέθανε νωρίς, η ευγένεια και η πνευματική της επιρροή καθόρισαν την κοσμοθεωρία του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα.

Η Αγία Μόνικα ήταν μία Αφρικανή παλαιοχριστιανική Αγία, μητέρα του Αγίου Αυγουστίνου, ενός από τους σημαντικότερους πατέρες της χριστιανικής θεολογίας. Η πίστη και η επιμονή της έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μεταστροφή του γιού της στο Χριστιανισμό.

Η Μητέρα Τερέζα, αν και όχι βιολογική μητέρα, αφιέρωσε τη ζωή της στη φροντίδα των φτωχών και των αρρώστων στην Ινδία. Συμβολίζει τη μητρότητα, ως πράξη αγάπης και υπηρεσίας προς τους συνανθρώπους.

Η Ελεονώρα Ρούζβελτ υπήρξε Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ και μητέρα έξι παιδιών. Παράλληλα, υπήρξε ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και σημαντική πολιτική προσωπικότητα.

Η Σοφία Καλλιγά, μητέρα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αν και λιγότερο γνωστή παγκοσμίως, αντιπροσωπεύει τις Ελληνίδες μανάδες που στήριξαν πολιτικούς και κοινωνικούς ηγέτες, με την ηθική και πνευματική τους καθοδήγηση.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να κάνω μία ειδική μνεία σε δύο μητέρες – ηρωΐδες που είτε αγωνίστηκαν οι ίδιες, είτε στήριξαν με αυτοθυσία τα παιδιά τους και την πατρίδα τους, σε δύσκολες  ιστορικές συνθήκες.

Η Μπουμπουλίνα, μητέρα 7 παιδιών, ηρωΐδα της Επανάστασης του 1821, ηγήθηκε δικών της πλοίων, χρηματοδότησε εκστρατείες και έγινε σύμβολο γυναικείας ηγεσίας και θάρρους.

Η Μαντώ Μαυρογένους, αν και δεν ήταν μητέρα βιολογικά, θεωρείται «μητέρα» του αγώνα της ανεξαρτησίας λόγω της προσφοράς της στην Επανάσταση του 1821. Η λίστα βέβαια είναι ατελείωτη…

Οι γυναίκες αυτές, κατά τη γνώμη μου, επηρέασαν την ιστορία, είτε μέσω της δικής τους δράσης, είτε μέσω της επίδρασης που είχαν στα παιδιά τους.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στις μητέρες όλου του κόσμου…

Το Κεμπέκ Μπαίνει στο Μεγάλο Παιχνίδι

Σε μια εποχή αυξανόμενης γεωπολιτικής αστάθειας και επανεξοπλισμού σε διεθνές επίπεδο, η κυβέρνηση Legault στο Κεμπέκ επιλέγει να στραφεί με στρατηγικό και φιλόδοξο τρόπο προς την αμυντική βιομηχανία.

Η Christine Fréchette, υπουργός Οικονομίας, Καινοτομίας και Ενέργειας του Κεμπέκ, δήλωσε πρόσφατα πως η άμυνα αποτελεί πλέον μία από τις τρεις κορυφαίες προτεραιότητές της. Η δήλωση αυτή, που έγινε κατά τη διάρκεια εκδήλωσης του Εμπορικού Επιμελητηρίου του Μόντρεαλ, επιβεβαιώνει μία πολιτική στροφή που μπορεί να αλλάξει το βιομηχανικό χάρτη της επαρχίας.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ

ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ

Μία από τις πιο ουσιαστικές αλλαγές είναι η τροποποίηση του κανονισμού του Investissement Québec (IQ), του επενδυτικού βραχίονα της επαρχίας, που πλέον επιτρέπεται να χρηματοδοτεί επιχειρήσεις του τομέα της άμυνας – κάτι που στο παρελθόν απαγορευόταν. Η υπουργός Fréchette ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι η στήριξη αυτή αφορά αποκλειστικά μη αμφιλεγόμενα αμυντικά έργα και εξοπλισμούς που απευθύνονται σε συμμάχους του Καναδά. «Δεν τίθεται θέμα χρηματοδότησης της παραγωγής ναρκών κατά προσωπικού», ξεκαθάρισε χαρακτηριστικά.

Η IQ βρίσκεται ήδη στη διαδικασία σύνταξης μιας επίσημης οδηγίας, που θα καθοδηγεί τα επενδυτικά κριτήρια στον τομέα της άμυνας. Η νέα πολιτική αποσκοπεί στο να αξιοποιήσει υπάρχουσες τεχνολογικές και παραγωγικές δυνατότητες του Κεμπέκ, οι οποίες σχετίζονται με κλάδους όπως η αεροναυπηγική, η αεροδιαστημική, η ναυπηγική και η κυβερνοασφάλεια.

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΚΕΜΠΕΚ:

ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ

Το Κεμπέκ, ως μια σχετικά μικρή οικονομία που εξαρτάται από τις διεθνείς αγορές, καλείται να διαφοροποιήσει τις δραστηριότητές του για να μειώσει τον κίνδυνο εξάρτησης. Η Fréchette εξήγησε, ότι η οικονομική στρατηγική της επαρχίας στοχεύει όχι στην απομάκρυνση από τις παραδοσιακές αγορές – όπως η αμερικανική – αλλά στην ενίσχυση της παρουσίας του Κεμπέκ σε τομείς υψηλής τεχνολογίας που σχετίζονται με την άμυνα. Ο αμερικανικός αμυντικός τομέας υπολογίζεται στα 9 δισεκατομμύρια δολάρια, μέγεθος που καθιστά αναγκαία τη στοχευμένη διείσδυση, με το Κεμπέκ να διεκδικεί το μερίδιό του.

Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΕΡΙΓΥΡΟΣ

ΚΑΙ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Η συγκυρία είναι ευνοϊκή. Ο Καναδάς έχει δεσμευτεί να αυξήσει τις στρατιωτικές του δαπάνες ώστε να φθάσουν το 2% του ΑΕΠ έως το 2033 – στόχος του ΝΑΤΟ. Οι προβλέψεις δείχνουν ότι ο ομοσπονδιακός αμυντικός προϋπολογισμός θα διπλασιαστεί, από 41 δισ. δολάρια το 2024-2025 σε 81,9 δισ. δολάρια το 2032-2033. Ο Mark Carney, υποψήφιος στις ομοσπονδιακές εκλογές, έχει δεσμευτεί ότι θα πετύχει αυτό το στόχο ακόμα νωρίτερα – το 2030.

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοίνωσε μέσω του προγράμματος Re-Arm Europe επένδυση 800 δισεκατομμυρίων ευρώ για την ενίσχυση της ασφάλειας της ηπείρου. Σύμφωνα με την Fréchette, σε πρόσφατη συνάντηση με τον Καναδό ύπατο αρμοστή στο Ηνωμένο Βασίλειο, Ralph Goodale, συζητήθηκαν τα περιθώρια συνεργασίας Καναδά-Ε.Ε. στον αμυντικό τομέα. Εκπρόσωποι της ΕΕ τόνισαν ότι η επιτυχία αυτών των επενδύσεων εξαρτάται από τη συνεργασία με εταίρους που διαθέτουν την απαραίτητη τεχνογνωσία – κάτι που το Κεμπέκ διαθέτει.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ

Ο Mehran Ebrahimi, διευθυντής του Observatoire international de l’aéronautique et de l’aviation civile στο UQAM, σημειώνει ότι η επιτυχία αυτής της στρατηγικής εξαρτάται από τη συνεργασία πολλών κλάδων και φορέων. «Η αμυντική στρατηγική δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε απομόνωση» δηλώνει. «Χρειάζεται διακλαδική προσέγγιση και εθνικός συντονισμός».

Ο ίδιος τονίζει ότι το Κεμπέκ έχει ήδη πλεονεκτήματα σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η αεροναυπηγική και η κυβερνοασφάλεια. «Τα drones, για παράδειγμα, απαιτούν συνδυασμό αυτών των τεχνολογιών, και εκεί έχουμε εξαιρετική τεχνογνωσία» επισημαίνει.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

Η μεταστροφή αυτή του Κεμπέκ δεν αποτελεί απλώς μια επενδυτική επιλογή. Είναι μια πολιτική κίνηση που θέτει την επαρχία στο χάρτη των στρατηγικών παικτών στο χώρο της άμυνας, με προοπτική να γίνει κέντρο καινοτομίας και παραγωγής στην καρδιά της Βόρειας Αμερικής. Με σχέδιο, συνεργασίες και διαφάνεια, το Κεμπέκ προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στον οικονομικό ρεαλισμό και τις ηθικές προκλήσεις, που αναπόφευκτα συνοδεύουν το στρατιωτικό τομέα.

Το ερώτημα που απομένει είναι αν αυτή η στρατηγική θα αποδώσει καρπούς σε μια παγκόσμια συγκυρία που αλλάζει ραγδαία και αν το Κεμπέκ θα μπορέσει να εξισορροπήσει την ανάγκη για ανάπτυξη, με την ευθύνη απέναντι στους πολίτες του και τη διεθνή κοινότητα.