The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 19-18 published May 9th, 2025.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
Ta NEA volume 19-18
«Ποτέ μη λες ποτέ» δηλώνει ο Τραμπ, καθώς ο Κάρνεϊ ξεκαθαρίζει: «Ο Καναδάς δεν πωλείται»
Στην πρώτη του συνάντηση την Τρίτη 6 Μαΐου, με το νέο-εκλεγέντα πρωθυπουργό του Καναδά, Μαρκ Κάρνεϊ, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη θέλησή του για στενή συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών, αφήνοντας, μάλιστα, ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη και μιας ένωσης.
«Ακόμα το πιστεύω αυτό, αλλά για να χορέψεις τανγκό χρειάζονται δύο», σχολίασε χαρακτηριστικά στη διάρκεια της δημόσιας εμφάνισής τους στο Οβάλ Γραφείο. Ο Τραμπ δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει τη σημασία του Καναδά στις δηλώσεις του: «Ο Καναδάς είναι ένας ιδιαίτερος τόπος».
Από την πλευρά του, ο Κάρνεϊ απάντησε με μια νότα χιούμορ, σχολιάζοντας την πρόταση του Αμερικανού προέδρου για ένταξη του Καναδά στις ΗΠΑ: «Όπως ξέρετε κι εσείς από τα ακίνητα, υπάρχουν μέρη που δεν πωλούνται ποτέ». Ο Καναδός πρωθυπουργός επέλεξε να δώσει έμφαση στη στρατηγική συνεργασία, την αύξηση επενδύσεων στον τομέα της άμυνας και την ενίσχυση του ρόλου της χώρας του στο ΝΑΤΟ. Ο Τραμπ, παίρνοντας τη σκυτάλη, έκλεισε τη σχετική συζήτηση με το λακωνικό «Ποτέ μη λες ποτέ», αναγνωρίζοντας την απάντηση του συνομιλητή του.
Η ατζέντα της συνάντησης κινητοποιήθηκε από προϋπάρχοντα θέματα εμπορίου, με το βάρος να πέφτει στους δασμούς που είχε επιβάλει στο παρελθόν η αμερικανική πλευρά. Στο παρασκήνιο της συνάντησης, οι δύο ηγέτες συζήτησαν εν κρυπτώ τις εκκρεμότητες και τα επόμενα βήματα στις διμερείς εμπορικές σχέσεις.
Ο προεκλογικός αγώνας του Κάρνεϊ είχε σημαδευτεί από σκληρή κριτική στις εμπορικές πολιτικές Τραμπ, με τον ίδιο να δηλώνει πως προτεραιότητά του είναι να αλλάξει ριζικά η στάση του Καναδά στα ζητήματα ασφάλειας και άμυνας, ακολουθώντας το παράδειγμα της αμερικανικής προσέγγισης.
Ερωτηθείς σχετικά με το θέμα των δασμών, ο Τραμπ εμφανίστηκε ανυποχώρητος: «Δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να πει ο κ. Κάρνεϊ για να άρει τους δασμούς που ισχύουν. Έτσι έχουν τα πράγματα», ξεκαθάρισε, δείχνοντας ότι δεν τίθεται θέμα εξαιρέσεων αυτή τη στιγμή.
Ο Καναδάς εξακολουθεί να υπόκειται σε τρεις διαφορετικές σειρές αμερικανικών δασμών, με εξαίρεση τα προϊόντα που καλύπτονται από τη Συμφωνία ΗΠΑ-Μεξικού-Καναδά (USMCA).
Παρά την ένταση, στη διάρκεια της συνάντησης οι δύο ηγέτες αντάλλαξαν φιλοφρονήσεις. Ο Τραμπ συνεχάρη τον Κάρνεϊ για την εκλογή του, ενώ ο Καναδός πρωθυπουργός χαρακτήρισε τον Αμερικανό ομόλογό του ως «μια μεταρρυθμιστική προσωπικότητα».
Οι εμπορικές σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Καναδά παραμένουν σύνθετες και πολυεπίπεδες. Ο Τραμπ έχει κατά το παρελθόν υποστηρίξει πως ο Καναδάς θα είχε οικονομικά οφέλη ενσωματωμένος στις ΗΠΑ, αναφέροντας ως πλεονεκτήματα τους χαμηλότερους φόρους και την «ελεύθερη στρατιωτική προστασία». Ο Κάρνεϊ, από την άλλη, επισημαίνει την αναγκαιότητα για εποικοδομητικό διάλογο και διπλωματία, με στόχο την άμβλυνση των διαφορών.
Καθώς η συνάντηση ολοκληρώθηκε, ο Τραμπ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων πρωτοβουλιών, δίνοντας το στίγμα του: «Εγώ πάντως λέω, ποτέ μη λες ποτέ».
Η επαφή αυτή συνιστά σταθμό στις τρέχουσες αμερικανο-καναδικές σχέσεις, καθώς έφερε στο προσκήνιο τόσο τα ζητήματα ατζέντας των ηγετών όσο και τις εκκρεμότητες στις εμπορικές τους διαφωνίες.
ΠΗΓΗ: EPOCH TIMES
Τι σημαίνει για την Ελλάδαο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός
Οι Άγγελος Συρίγος και Τριαντάφυλλος Καρατράντος εξηγούν στο skai.gr γιατί η υποβολή του χάρτη της ελληνικής υφαλοκρηπίδας είναι στρατηγικής σημασίας • Όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζουμε
Για δεκαετίες, η Ελλάδα απαντούσε σε ξένα ερευνητικά σκάφη που έμπαιναν σε περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας με ένα παράδοξο: «Δε θα σας πούμε τα όρια, αλλά βρίσκεστε σε ελληνική περιοχή». Αυτό αλλάζει. Για πρώτη φορά, οι ελληνικές θέσεις αποτυπώνονται σε επίσημο ευρωπαϊκό χάρτη, μέσω του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού (ΘΧΣ), ενός τεχνικού εργαλείου που ανακοινώθηκε το πρωί της Μ. Τετάρτης (16/4) και εξελίσσεται σε στρατηγικό όπλο της χώρας.
Ποια είναι η σημασία αυτής της κίνησης; Πώς φτάσαμε σε αυτό το βήμα τώρα; Και τι αλλάζει, τόσο στο διπλωματικό όσο και στο γεωπολιτικό πεδίο; Ο Άγγελος Συρίγος, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και βουλευτής της ΝΔ, και ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος, διδάκτωρ Ευρωπαϊκής Ασφάλειας και ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ, αποκωδικοποιούν για το skai.gr τα κρίσιμα σημεία αυτής της κρίσιμης εθνικής πρωτοβουλίας.
ΜΙΑ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΠΟΥ ΑΡΓΗΣΕ, ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑΕΙ
Για πρώτη φορά, η Ελλάδα προχώρησε στην επίσημη κατάθεση χάρτη που αποτυπώνει τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και τις ζώνες κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων στη θάλασσα. Ο χάρτης βασίζεται στο νόμο 4001/2011 και αφορά τόσο τα χωρικά ύδατα όσο και τις περιοχές υφαλοκρηπίδας και εν δυνάμει Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).
Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός (ΘΧΣ) έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί ήδη από το 2021, σύμφωνα με την Οδηγία 2014/89/ΕΕ.
Η Ελλάδα καθυστέρησε σημαντικά, κάτι που ο Άγγελος Συρίγος αποδίδει στην πολυπλοκότητα του έργου. «Αφορά περίπου 480.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα – τέσσερις χερσαίες Ελλάδες – και εμπλέκονταν πάρα πολλά υπουργεία. Δεν είναι κάτι απλό».
Μέχρι τώρα, η Ελλάδα δήλωνε ότι συγκεκριμένες περιοχές είναι τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, χωρίς όμως να έχει καταθέσει επίσημο χάρτη. Όπως λέει χαρακτηριστικά ο κ. Συρίγος: «Όταν έμπαιναν ξένα ερευνητικά πλοία, τους λέγαμε ότι πρέπει να ζητήσουν άδεια, αλλά δεν τους δείχναμε ποια είναι τα όρια. Τώρα, για πρώτη φορά, γνωρίζουν πού βρίσκονται τα όρια και σε ποιον να απευθυνθούν».
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ;
Η κατάθεση του ΘΧΣ στην ΕΕ καθιστά το σχετικό χάρτη επίσημο ευρωπαϊκό έγγραφο. Αυτό, σύμφωνα με τον κ. Συρίγο, λειτουργεί ενισχυτικά: «Παρέχει ένα νομικό και διπλωματικό χαρτί στην Ελλάδα. Είναι μεγάλο πλεονέκτημα. Πάντοτε ζητάμε να έχουμε ευρωπαϊκό κάλυμμα».
Αν υπάρξει πρόκληση — όπως ενδεχόμενη είσοδος του Ορούτς Ρέις σε περιοχή που καλύπτει ο χάρτης — η Ελλάδα έχει πλέον το θεσμικό έρεισμα να ζητήσει ευρωπαϊκή αντίδραση: «Θα πούμε ότι πρόκειται για περιοχή ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και, σύμφωνα με το χάρτη, ζητούμε από την ΕΕ να επιβάλει μέτρα στην Τουρκία».
Από την πλευρά του, ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος υπογραμμίζει, πως έτσι «η ελληνοτουρκική διαφορά «ευρωπαϊκοποιείται» σε ένα βαθμό, αφού οι ελληνικές διεκδικήσεις «ενσωματώνονται σε ευρωπαϊκά έγγραφα και πλαίσια σχεδιασμού».
«Η υποβολή του χάρτη αποκρυσταλλώνει τις πάγιες ελληνικές θέσεις για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ και δημιουργεί ένα αποτρεπτικό νομικό και πολιτικό εργαλείο απέναντι στις τουρκικές μονομερείς διεκδικήσεις».
Παράλληλα, προσθέτει, ο χάρτης λειτουργεί και ως εσωτερικό εργαλείο οργάνωσης. «Θεσμοθετεί ένα εθνικό πλαίσιο βάσει του οποίου μπορούν να σχεδιαστούν ενεργειακές, περιβαλλοντικές και άλλες πολιτικές στη θάλασσα».
ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ
ΣΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ
Η τρέχουσα αποτύπωση δεν καθορίζει ακόμη πού ακριβώς θα αναπτυχθούν δραστηριότητες, όπως έρευνες για ενεργειακούς πόρους ή εγκατάσταση θαλάσσιων υποδομών. Αυτό είναι το δεύτερο στάδιο που ακολουθεί. «Σε κάθε μία από τις τέσσερις περιοχές που καταγράφηκαν, θα καθοριστεί πού μπορούν να γίνουν συγκεκριμένες δράσεις», σημειώνει ο κ. Συρίγος.
Σε ό,τι αφορά στα υπεράκτια αιολικά πάρκα, αυτά θα εγκατασταθούν εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, δηλαδή μέχρι 6 ναυτικά μίλια από τις ακτές. Ωστόσο, η εγγύτητα αυτή δεν είναι χωρίς προβλήματα. «Η βασική όχληση είναι η οπτική. Δεν είναι ωραίο να φτάνεις σε ένα νησί και να περνάς μέσα από ένα δάσος 500-600 ανεμογεννητριών», σχολιάζει.
Υπενθυμίζει, ωστόσο, πως όταν μιλάμε για τον ΘΧΣ, πρόκειται για τα όρια που η Ελλάδα θεωρεί ότι έχει δικαίωμα να διεκδικήσει με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας, χωρίς όμως να σημαίνει πως τα έχει κατοχυρώσει πλήρως, είτε λόγω εκκρεμών οριοθετήσεων είτε λόγω πολιτικής επιλογής.
Ενδεικτικά, το ίδιο ισχύει και για την πρόθεση της Ελλάδας, να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Το δικαίωμα υπάρχει και αποτυπώνεται στο σχεδιασμό, αλλά δεν έχει ακόμη ασκηθεί. Όπως λέει ο κ. Συρίγος: «Η δυνατότητα για τα 12 ν.μ. είναι άλλο θέμα. Είναι θέμα δικό μας».
ΕΜΜΕΣΗ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ–ΚΥΠΡΟΥ,
ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΣΤΗ ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ
Ο ΘΧΣ δεν οριοθετεί επισήμως ΑΟΖ, ούτε μπορεί να το κάνει μονομερώς. Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Καρατράντο, λειτουργεί ως εργαλείο «de facto οριοθέτησης», αφού αποτυπώνει τις ελληνικές αντιλήψεις για το πού εκτείνονται οι θαλάσσιες ζώνες της χώρας – και μάλιστα σε θεσμικό ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Η ανατολική γραμμή του ελληνικού χάρτη «κουμπώνει» πάνω στη δυτική κυπριακή ΑΟΖ. Έτσι καλύπτεται ένα κρίσιμο γεωπολιτικό κενό που επιχειρούσε να εκμεταλλευτεί το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
«Με τον τρόπο αυτό, το αφήγημα της “Γαλάζιας Πατρίδας” και η τεχνητή οριοθέτηση Τουρκίας–Λιβύης ακυρώνονται στην πράξη», λέει ο Άγγελος Συρίγος. Προς το παρόν, η αντίδραση από την Άγκυρα είναι ήπια. Εκτιμάται ότι η Τουρκία δε θα φτάσει στο σημείο να στείλει ερευνητικά πλοία στην περιοχή – τουλάχιστον όχι άμεσα. «Τα σενάρια που λένε ότι θα στείλουν πλοία στην περιοχή είναι ακραία», σημειώνει.
ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ
ΕΛΛΑΔΑΣ–ΚΥΠΡΟΥ–ΙΣΡΑΗΛ
Ο ΘΧΣ, όπως επισημαίνει ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος, μπορεί να ενισχύσει θεσμικά την ενεργειακή διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ (EuroAsia Interconnector), παρέχοντας πλαίσιο προβλεψιμότητας και ασφάλειας. Η αποτύπωση θαλάσσιων ζωνών προσφέρει νομικά επιχειρήματα για την προστασία κρίσιμων υποδομών από πιθανές παρεμβολές ή αμφισβητήσεις.
«Δεν είναι άμεσο εργαλείο αποτροπής, αλλά λειτουργεί υποστηρικτικά για την οικοδόμηση μιας ευρύτερης στρατηγικής ασφάλειας», τονίζει.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΕΝΝΟΙΩΝ
1] ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ;
Είναι το υποθαλάσσιο έδαφος που βρίσκεται κάτω από τη θάλασσα και εκτείνεται πέρα από την ακτογραμμή ενός κράτους. Εκεί το κράτος έχει κυριαρχικά δικαιώματα για την έρευνα και εκμετάλλευση φυσικών πόρων (όπως πετρέλαιο ή φυσικό αέριο), αλλά όχι πλήρη κυριαρχία, όπως έχει στα χωρικά ύδατα.
2] ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΟΖ (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ);
Είναι μια θαλάσσια ζώνη που φτάνει έως και 200 ναυτικά μίλια από τις ακτές, όπου ένα κράτος έχει αποκλειστικά δικαιώματα για την εκμετάλλευση φυσικών πόρων, την αλιεία, την ενέργεια από τον άνεμο ή τη θάλασσα. Δεν είναι το ίδιο με τα χωρικά ύδατα – άλλα κράτη μπορούν να πλέουν ελεύθερα, αλλά δεν μπορούν να κάνουν έρευνες ή εκμετάλλευση χωρίς άδεια.
3] ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ;
Πρόκειται για τη θαλάσσια περιοχή έως 12 ναυτικά μίλια από τις ακτές, στην οποία το κράτος έχει πλήρη κυριαρχία, σαν να πρόκειται για έδαφος της χώρας. Σήμερα, η Ελλάδα έχει χωρικά ύδατα 6 ναυτικών μιλίων στο Αιγαίο, αλλά έχει δικαίωμα να τα επεκτείνει έως 12, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.
4] ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ (ΘΧΣ);
Είναι ένα σχέδιο που καταγράφει πού και πώς μπορούν να γίνουν συγκεκριμένες ανθρώπινες δραστηριότητες στη θάλασσα, όπως αλιεία, ενέργεια, τουρισμός ή προστασία περιβάλλοντος. Η ΕΕ ζητά από κάθε κράτος-μέλος να καταρτίσει έναν τέτοιο χάρτη.
5] ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΟΛΙΒΥΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ;
Είναι μια συμφωνία του 2019 ανάμεσα σε Τουρκία και Λιβύη, με την οποία προσπάθησαν να χαράξουν θαλάσσια σύνορα παρακάμπτοντας την Ελλάδα και την Κύπρο. Δεν αναγνωρίζεται από την ΕΕ, την Ελλάδα ή άλλα κράτη, καθώς θεωρείται παράνομη και αυθαίρετη. / ΠΗΓΗ: SKAI.GR
Δημοσκόπηση Pulse: Πρωτιά ΝΔ και ντέρμπι Πλεύσης με ΠΑΣΟΚ ◘ 4 στους 10 θέλουν εκλογές άμεσα
Ισχυρό προβάδισμα διατηρεί η Νέα Δημοκρατία σε νέα δημοσκόπηση της Pulse για λογαριασμό του ΣΚΑΪ, με την Πλεύση Ελευθερίας και το ΠΑΣΟΚ να δίνουν σκληρή «μάχη» για τη δεύτερη θέση. Την ίδια στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να καταγράφει χαμηλά ποσοστά, παραμένοντας σε καθοδική πορεία.
ΘΕΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΧΗ
ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΣΤΗΡΙΞΗΣ
Η δημοσκόπηση δείχνει πως οι πολίτες αποτιμούν θετικά τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για την ενίσχυση των ενοικιαστών και των συνταξιούχων. Ειδικά το μέτρο στήριξης των ενοικιαστών συγκεντρώνει 57% θετικές γνώμες στο γενικό σύνολο και 62% ανάμεσα στους ίδιους τους ενοικιαστές.
ΠΡΟΘΕΣΗ ΨΗΦΟΥ
Τα ποσοστά που συγκεντρώνουν τα κόμματα στην πρόθεση ψήφου έχουν ως εξής: Νέα Δημοκρατία: 24% / Πλεύση Ελευθερίας: 11,5% / ΠΑΣΟΚ: 11% / Ελληνική Λύση: 8% / ΚΚΕ: 7% / ΣΥΡΙΖΑ: 6% / Νίκη: 3% / Φωνή Λογικής: 2,5% / Μέρα25: 2,5% / Νέα Αριστερά: 2,5% / Κίνημα Δημοκρατίας: 2,5% / Αναποφάσιστοι: 13,5% / Αποχή/Λευκό: 3%
ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ;
Διχασμένες παραμένουν οι απόψεις των πολιτών, σχετικά με το πότε θα ήταν καλύτερο να διεξαχθούν οι επόμενες εθνικές εκλογές: 39% επιθυμεί πρόωρες εκλογές το συντομότερο δυνατό, 39% προτιμά οι εκλογές να γίνουν όπως προβλέπεται, το 2027, ενώ 14% προτείνει ενδιάμεση λύση, δηλαδή εκλογές το 2026.
Οι Έλληνες τρώνε από τα «έτοιμα»
«Χέρι» στις αποταμιεύσεις τους φαίνεται πως βάζουν κάθε μήνα που περνά οι Έλληνες φορολογούμενοι, καθώς με τους καθηλωμένους εδώ και χρόνια μισθούς και τις συντάξεις, καλούνται να αντιμετωπίσουν τη βαριά φορολόγηση από το κράτος μέσω άμεσων και έμμεσων φόρων, αλλά και την ακρίβεια στα τρόφιμα, στα ενοίκια και σε πολλές ακόμα υπηρεσίες.
Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία που ανακοίνωσε η Τράπεζα της Ελλάδος, τα οποία δείχνουν πως το Μάρτιο μειώθηκαν εκ νέου οι καταθέσεις των νοικοκυριών, ενώ στον αντίποδα αυξήθηκαν αυτές των επιχειρήσεων. Πιο αναλυτικά, οι καταθέσεις των νοικοκυριών μειώθηκαν κατά 158 εκατ. ευρώ έναντι μείωσης κατά 396 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα και διαμορφώθηκαν στα 148,79 δισ. ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί, πως μέσα σε διάστημα σχεδόν έξι μηνών οι καταθέσεις έχουν αυξηθεί μόλις κατά 1 δισ. ευρώ, καθώς τον περασμένο Σεπτέμβριο είχαν διαμορφωθεί στα 147,06 δισ. ευρώ, με μοναδική εξαίρεση το Δεκέμβριο που άγγιξαν τα 150,35 δισ. ευρώ, κυρίως λόγω του δώρου Χριστουγέννων που έλαβαν οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα.
Ωστόσο, από τον αμέσως επόμενο μήνα άρχισε πάλι η μείωση των καταθέσεων, με τις απώλειες να αγγίζουν στο πρώτο τρίμηνο του έτους περί τα 2 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΤτΕ για το μήνα Μάρτιο, οι καταθέσεις των επιχειρήσεων αυξήθηκαν κατά 2,563 δισ. ευρώ, έναντι μείωσης 1,306 δισ. ευρώ το Φεβρουάριο του 2025.
Επισημαίνεται πως οι καταθέσεις των επιχειρήσεων το Μάρτιο διαμορφώθηκαν στα 50,76 δισ. ευρώ από τα 48,17 δισ. ευρώ το Φεβρουάριο, ενώ βρέθηκαν στα 53,27 δισ. ευρώ τον περασμένο Δεκέμβριο, λόγω της αγοραστικής κίνησης την περίοδο των εορτών. Μέσα στο τελευταίο εξάμηνο οι καταθέσεις των επιχειρήσεων παρέμειναν στην ουσία στάσιμες, καθώς τον περασμένο Σεπτέμβριο διαμορφώνονταν στα 50,53 δισ. ευρώ.
ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ
Τα τραπεζικά δάνεια συνέχισαν να αυξάνονται, με τη μηνιαία καθαρή ροή της συνολικής χρηματοδότησης προς τον ιδιωτικό τομέα να είναι θετική κατά 1,952 δισ. ευρώ, έναντι θετικής καθαρής ροής 1,41 δισ. ευρώ το Φεβρουάριο. Η μηνιαία καθαρή ροή της χρηματοδότησης προς τις επιχειρήσεις, το Μάρτιο του 2025, ήταν θετική κατά 1,867 δισ. ευρώ, έναντι θετικής καθαρής ροής 1,438 δισ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα, ενώ ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής μειώθηκε στο 16% από 16,5% τον προηγούμενο μήνα. Με βάση τα στοιχεία, το Μάρτιο ήταν μειωμένο το μερίδιο των δανείων προς τους ελεύθερους επαγγελματίες, τις ατομικές επιχειρήσεις και τους αγρότες, καθώς δόθηκαν επιπλέον δάνεια ύψους μόλις 33 εκατ. ευρώ, έναντι αύξησης 4 εκατ. ευρώ το Φεβρουάριο του 2025.
Πηγή: εφημερίδα «δημοκρατία»
Η Άννυ Κουτράκη εξασφαλίζει τρίτη θητεία στο Vimy για τους Φιλελεύθερους
Οι οικονομικές ανησυχίες και η οικονομική προσιτότητα κυριάρχησαν στις συζητήσεις κατά τη διάρκεια της εκστρατείας
Του Matthew Daldalian
Η φιλελεύθερη εν ενεργεία βουλευτής Άννυ Κουτράκη επανεξελέγη στην ομοσπονδιακή έδρα του Vimy. Μέλη της εκλογικής της ομάδας και εθελοντές συγκεντρώθηκαν στο γραφείο της εκστρατείας της στη λεωφόρο Saint-Martin Ouest στο Λαβάλ, τη Δευτέρα το βράδυ 28 Απριλίου, για να περιμένουν τα αποτελέσματα. Η Κουτράκη εξελέγη για πρώτη φορά το 2019 και επανεξελέγη το 2021.
Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ
Ο μικρός χώρος γραφείων έσφυζε από νευρική ενέργεια, καθώς η Κουτράκη επέστρεφε για να ενταχθεί στην ομάδα της, μετά από μια μέρα επίσκεψης στα εκλογικά κέντρα. Καθώς τα λεπτά πλησίαζαν προς το τέλος των εκλογών, η ατμόσφαιρα μετατοπίστηκε μεταξύ ήρεμης έντασης και εκρήξεων ελπιδοφόρας φλυαρίας.
Πριν επιβεβαιωθούν τα αποτελέσματα, η Κουτράκη εξέφρασε αισιοδοξία τόσο για την προσωπική επανεκλογή της όσο και για το Φιλελεύθερο Κόμμα σε εθνικό επίπεδο, υπό το νέο ηγέτη του, Μαρκ Κάρνεϊ.
«Νιώθω γεμάτη ενέργεια και ενθουσιασμό», είπε. «Τα σχόλια που έλαβα κατά τη διάρκεια της εκστρατείας – στις πόρτες, μέσω τηλεφώνου, επισκεπτόμενοι οργανισμούς – ήταν πολύ θετικά».
Και οι δύο προηγούμενες θητείες της νυν προέδρου – που υπηρέτησε υπό κυβερνήσεις μειοψηφίας – τη βοήθησαν να κατανοήσει τη σημασία της συνεργασίας και της σταθερότητας στο Κοινοβούλιο. Ωστόσο, κατέστησε σαφές κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, ότι ήλπιζε για μια ισχυρότερη εντολή αυτή τη φορά.
«Η ελπίδα μου είναι να κερδίσουμε την πλειοψηφία, γιατί έχουμε πολύ σοβαρά ζητήματα να αντιμετωπίσουμε για την οικονομία μας», δήλωσε η Κουτράκη. «Οι Καναδοί αξίζουν μια κυβέρνηση που μπορεί να ανταποκριθεί».
Σύμφωνα με το Elections Canada, η Κουτράκη εξασφάλισε 26.565 ψήφους, αντιπροσωπεύοντας το 53,3% των ψήφων. Ακολούθησε η Γκρέις Ντάου του Συντηρητικού Κόμματος, η οποία συγκέντρωσε το 24,7% των ψήφων, και η υποψήφια του Μπλοκ του Κεμπέκ, Αλίσια Παρεντό-Μαλαχιάν, η οποία εξασφάλισε το 17,1%. Το NDP τερμάτισε τέταρτο με 4,9%, μια απότομη πτώση από την ιστορική άνοδο του κόμματος στο Λαβάλ το 2011.
ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ
Κατά τη διάρκεια αυτού του εκλογικού κύκλου, η κ. Κουτράκη σημείωσε ότι η οικονομική προσιτότητα και η οικονομική ασφάλεια ήταν οι κυρίαρχες ανησυχίες. Απέδωσε την επιλογή του Μαρκ Κάρνεϊ από το Φιλελεύθερο Κόμμα ως βασικό παράγοντα για να καθησυχάσει τους ψηφοφόρους σε οικονομικά θέματα. Επικαλούμενη το οικονομικό υπόβαθρο του Κάρνεϊ και τη διεθνή εμπειρία, είπε ότι πολλοί ψηφοφόροι τον είδαν ως σταθερό χέρι σε αβέβαιους καιρούς.
Αν και θέματα όπως η επεξεργασία της μετανάστευσης και η υγειονομική περίθαλψη παρέμειναν σημαντικά, η Κουτράκη δήλωσε ότι μια νέα στάση προέκυψε στον πληθυσμό του Vimy: «Η στέγαση, η οικονομική προσιτότητα, η υγειονομική περίθαλψη – αυτά παραμένουν κρίσιμα, αλλά υπάρχει επίσης μια αίσθηση ανανεωμένης υπερηφάνειας για το ότι είσαι Καναδός. Οι άνθρωποι θέλουν να δουν σταθερότητα και ηγεσία που αντικατοπτρίζει τις αξίες μας».
Ορισμένοι εθελοντές στην έδρα της αισθάνθηκαν επίσης μια αλλαγή στη στάση των ψηφοφόρων. Ο Ηρακλής Ζουμπουλάκης, εθελοντής στην εκστρατεία της Κουτράκη, δήλωσε ότι παρατήρησε μια αυξανόμενη τάση προς το φόβο και το λαϊκισμό μεταξύ των νεότερων γενεών.
Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΤΙΣ
ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
Παρά το συμπιεσμένο χρονοδιάγραμμα για τη διοργάνωση μετά από μια κούρσα ηγεσίας νωρίτερα φέτος, η Κουτράκη δήλωσε περήφανη για την ταχεία και επαγγελματική οργάνωση που συγκέντρωσε η ομάδα της.
Η διευθύντρια της εκστρατείας της Κουτράκη, Abir Chamoun, απέδωσε την επιτυχία της στην προβολή της στην περιοχή. «Είναι παρούσα σε κάθε εκδήλωση. Οι διαφορετικές κοινότητες, οι εθνοτικές κοινότητες, οι ντόπιοι Lavallois – τη θέλουν εκεί», δήλωσε η Chamoun.
Κοιτάζοντας μπροστά, η επανεκλεγείσα βουλευτής δήλωσε ότι παραμένει επικεντρωμένη στην επίτευξη αποτελεσμάτων στα θέματα που έχουν μεγαλύτερη σημασία για τους κατοίκους του Vimy. «Το νούμερο ένα ζήτημα αυτή τη στιγμή γι’ αυτούς είναι η οικονομία», δήλωσε η Κουτράκη. «Ο πληθωρισμός είναι υψηλός, όλα είναι ακριβά».
Ανέφερε επίσης τις συνεχιζόμενες ανησυχίες σχετικά με τη στέγαση, την οικονομική προσιτότητα, την υγειονομική περίθαλψη και τις καθυστερήσεις στη μετανάστευση – ιδιαίτερα καθώς το Vimy παραμένει βασικό σημείο άφιξης για πολλούς νεοεισερχόμενους στον Καναδά.
ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΗ
ΓΙΑ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ
Στην επινίκια ομιλία της, η Κουτράκη ευχαρίστησε την ομάδα της εκστρατείας της, την οικογένειά της και τους μακροχρόνιους υποστηρικτές της, πολλοί από τους οποίους είχαν συνεργαστεί μαζί της σε πολλές εκλογές.
«Παρακαλώ κρατήστε με ειλικρινή», είπε η Κουτράκη. «Πρέπει να με προκαλέσετε. Πρέπει να επιστρέψεις και να μου πεις τι κάνω καλά και πού μπορώ να κάνω καλύτερα – έτσι μεγαλώνουμε και έτσι γινόμαστε καλύτεροι».
Η Κουτράκη θα επιστρέψει στο Κοινοβούλιο ως μέρος μιας προβλεπόμενης κυβέρνησης μειοψηφίας των Φιλελευθέρων υπό την ηγεσία του Μαρκ Κάρνεϊ. Ενώ το κόμμα υπολείπεται της πλειοψηφίας, η Κουτράκη δήλωσε ότι παραμένει δεσμευμένη να εργαστεί πέρα από τις κομματικές γραμμές, για να φέρει αποτελέσματα για τους κατοίκους του Vimy. «Θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για να σας κρατήσω περήφανους», είπε στην αίθουσα. «Και να είμαι η φωνή σου στην Οτάβα».
Πόσο αξίζει η υγεία σου;
Το Κεμπέκ προτείνει νέο σύστημα προτεραιοποίησης ασθενών ◘ Αντιδράσεις για την ισότητα στην πρόσβαση στην υγεία
Μια ριζοσπαστική πρόταση του Υπουργείου Υγείας του Κεμπέκ, απειλεί να ανατρέψει το υπάρχον μοντέλο πρόσβασης στις υπηρεσίες οικογενειακής ιατρικής, ανοίγοντας ένα διάλογο που αγγίζει τα θεμέλια της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισότητας και της διαχείρισης των δημόσιων πόρων στον τομέα της υγείας.
Σύμφωνα με το νέο σχέδιο, οι ασθενείς θα ταξινομούνται σε τέσσερις κατηγορίες με βάση την πολυπλοκότητα και τη σοβαρότητα της υγειονομικής τους κατάστασης. Κάθε κατηγορία θα αντιπροσωπεύεται από ένα χρώμα – πράσινο, κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο – και οι οικογενειακοί γιατροί θα αμείβονται ετησίως ανάλογα με το επίπεδο της φροντίδας που απαιτείται:
◙ Πράσινοι ασθενείς (καλή γενική υγεία): $12 ετησίως
◙ Κίτρινοι ασθενείς (ήπιες χρόνιες παθήσεις): $74 ετησίως
◙ Πορτοκαλί ασθενείς (μέτριες χρόνιες ή επαναλαμβανόμενες παθήσεις): $124 ετησίως
◙ Κόκκινοι ασθενείς (σοβαρά και σύνθετα προβλήματα υγείας): $223 ετησίως
Το προτεινόμενο μοντέλο έχει ως δηλωμένο στόχο την αύξηση της πρόσβασης σε οικογενειακούς γιατρούς, ειδικά για τα πλέον ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού, και την ορθολογικότερη διαχείριση των υπαρχόντων ιατρικών πόρων. Παράλληλα, φιλοδοξεί να προσφέρει κίνητρα στους γιατρούς, ώστε να αναλαμβάνουν ασθενείς με πιο απαιτητικές υγειονομικές ανάγκες, καλύπτοντας έτσι ένα σημαντικό κενό στην πρωτοβάθμια φροντίδα.
Ωστόσο, η εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος φέρνει μαζί της και μια σειρά σοβαρών προβληματισμών και προκλήσεων.
Η κυριότερη ανησυχία είναι ότι με τη ρητή κατηγοριοποίηση των ασθενών, το σύστημα κινδυνεύει να οδηγήσει σε νέα είδη ανισοτήτων. Οι πολίτες με ελαφρύτερα ή λιγότερο άμεσα προβλήματα υγείας – οι πράσινοι και κίτρινοι ασθενείς – ενδέχεται να μείνουν στο περιθώριο, καθώς οι γιατροί, ενθαρρυμένοι από το υψηλότερο οικονομικό κίνητρο, θα προτιμούν να αναλαμβάνουν ασθενείς υψηλότερων κατηγοριών.
Παράλληλα, δημιουργείται και μια νέα, αμφιλεγόμενη δυναμική: η άμεση σύνδεση της υγειονομικής ανάγκης με την οικονομική ανταμοιβή για τους γιατρούς. Ενώ η διαφοροποίηση της αμοιβής μπορεί να θεωρηθεί λογική από την άποψη του φόρτου εργασίας – αφού οι πιο σοβαροί ασθενείς απαιτούν περισσότερες επισκέψεις, παραπομπές, εξετάσεις και διαχείριση χρόνιων θεραπειών – η εισαγωγή μιας τόσο έντονης οικονομικής διάκρισης μπορεί να πλήξει το θεμελιώδη ανθρωπιστικό χαρακτήρα της ιατρικής περίθαλψης.
Αναλυτές του χώρου της υγείας επισημαίνουν ότι το σύστημα αυτό, ενώ φαινομενικά αποσκοπεί στη δικαιότερη διανομή των υπηρεσιών, ενδέχεται να οδηγήσει σε φαινόμενα «υγειονομικής προτεραιοποίησης» όπου η ανάγκη του ασθενούς θα αξιολογείται όχι μόνο με βάση τα ιατρικά κριτήρια αλλά και μέσα από το πρίσμα του οικονομικού συμφέροντος.
Επιπλέον, η πρακτική εφαρμογή ενός τόσο πολύπλοκου συστήματος κατηγοριοποίησης απαιτεί αυξημένη γραφειοκρατική διαχείριση και εγείρει ερωτήματα, σχετικά με το πώς ακριβώς θα γίνεται η αξιολόγηση των ασθενών.
Θα είναι οι γιατροί που θα αποφασίζουν το χρώμα κάθε ασθενούς; Θα εμπλέκονται διοικητικές επιτροπές; Πώς θα αποφεύγονται τα λάθη, οι αδικίες ή ακόμα και οι καταχρήσεις;
Ανησυχίες έχουν εκφραστεί και για τις πιθανές επιπτώσεις στην ψυχολογία των ασθενών. Η ένταξη σε μια κατηγορία «κόκκινου» ή «πορτοκαλί» ασθενούς μπορεί να επιδράσει αρνητικά στη διάθεση και την αυτοεκτίμηση κάποιων ατόμων, ειδικά αν αισθανθούν ότι στιγματίζονται λόγω της υγείας τους.
Από την άλλη πλευρά, πρέπει να αναγνωριστεί ότι το σημερινό σύστημα έχει φτάσει στα όρια του. Με περισσότερους από 1 εκατομμύριο κατοίκους του Κεμπέκ να μην έχουν οικογενειακό γιατρό και τη ζήτηση να υπερβαίνει μακράν την προσφορά, η ανάγκη για μια ριζική αναδιοργάνωση είναι αδιαμφισβήτητη. Οι χρόνιες ασθένειες αυξάνονται, ο πληθυσμός γερνά, και τα ήδη υπερφορτωμένα επείγοντα περιστατικά των νοσοκομείων δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη συνεχή και προληπτική φροντίδα που προσφέρει ένας οικογενειακός γιατρός.
Η Ομοσπονδία Γενικών Ιατρών του Κεμπέκ (Fédération des médecins omnipraticiens du Québec) έχει μπει σε εντατικές διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση, με στόχο να εξασφαλίσει ότι το νέο μοντέλο θα εφαρμοστεί με δίκαιο και ισορροπημένο τρόπο, διασφαλίζοντας ότι κανένας πολίτης δε θα αφεθεί χωρίς την αναγκαία φροντίδα, ανεξαρτήτως του «χρώματος» που θα του αποδοθεί.
Σημαντικό είναι να σημειωθεί, ότι η πρόταση του Κεμπέκ δεν είναι μοναδική σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε άλλες δικαιοδοσίες, όπως η Μεγάλη Βρετανία και η Αυστραλία, έχουν εφαρμοστεί παρόμοια μοντέλα προτεραιοποίησης ευάλωτων πληθυσμιακών ομάδων, με ανάμεικτα αποτελέσματα. Εκεί έχει φανεί ότι η επιτυχία τέτοιων προγραμμάτων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ευελιξία τους, την ποιότητα της αρχικής αξιολόγησης, καθώς και από τη συνεχή παρακολούθηση και προσαρμογή τους.
Η κοινωνία του Κεμπέκ καλείται να απαντήσει σε θεμελιώδη ερωτήματα: Πρέπει το κράτος να επενδύει περισσότερους πόρους στους ασθενέστερους; Είναι αποδεκτό να δημιουργούνται διαβαθμίσεις στην πρόσβαση με βάση την ανάγκη; Πώς διατηρείται η ισότητα όταν οι ανάγκες είναι τόσο διαφορετικές;
Εν κατακλείδι, η πρόταση του Υπουργείου Υγείας του Κεμπέκ αποτελεί ένα τολμηρό βήμα προς την κατεύθυνση της αναδιάρθρωσης ενός συστήματος που δοκιμάζεται. Όμως, η επιτυχία της δε θα κριθεί μόνο από την αποτελεσματικότητα ή την εξοικονόμηση πόρων. Θα κριθεί κυρίως από το κατά πόσον μπορεί να διατηρήσει τον ανθρωπιστικό πυρήνα της ιατρικής φροντίδας – ένα σύστημα όπου κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως κατηγορίας, νιώθει ότι λαμβάνει την προσοχή και το σεβασμό που του αξίζει.
Ο διάλογος μόλις ξεκίνησε. Και η τελική απόφαση θα αποτυπώσει όχι μόνο την πολιτική στρατηγική του Κεμπέκ αλλά και το ποια αξιώματα περί δικαιοσύνης και ανθρωπιάς θέλει να υπηρετεί η κοινωνία του.
Η κρίση στέγασης στο Μόντρεαλ βαθαίνει: Μια κοινωνική βόμβα έτοιμη να εκραγεί
Η πόλη του Μόντρεαλ, παρά την πολιτιστική της ακμή και τη διεθνή της φήμη ως κέντρο πολυπολιτισμικότητας και καινοτομίας, βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια από τις μεγαλύτερες κοινωνικές κρίσεις της πρόσφατης ιστορίας της: την κρίση στέγασης. Η κατάσταση επιδεινώνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς, δημιουργώντας κύματα ανασφάλειας στους κατοίκους της, ιδιαίτερα στους πιο ευάλωτους.
Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του FRAPRU, μιας οργάνωσης που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των ενοικιαστών, το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν σε κατάσταση αστέγων στο Μόντρεαλ αυξήθηκε κατά 18% μόνο μέσα στον τελευταίο χρόνο. Ο αριθμός αυτός, σοκαριστικός από μόνος του, αντανακλά μια βαθύτερη απορρύθμιση της αγοράς στέγασης και της κοινωνικής προστασίας.
ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΙΜΩΝ
Η μέση τιμή πώλησης κατοικιών στο Μόντρεαλ ανήλθε το Μάρτιο του 2025 στα 625.026 δολάρια, καταγράφοντας αύξηση 5% σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρσι. Οι μονοκατοικίες φτάνουν πλέον σε μέση τιμή 610.000 δολάρια, ενώ τα πολυκατοικιακά ακίνητα (plexes) άγγιξαν τα 830.000 δολάρια, σημειώνοντας εντυπωσιακή αύξηση 10,7%. Η αναλογία πωλήσεων προς νέες καταχωρίσεις (SNLR) βρίσκεται στο 63%, καταδεικνύοντας πως η αγορά εξακολουθεί να ευνοεί τους πωλητές και όχι τους αγοραστές.
Αυτή η εκρηκτική αύξηση έχει ως άμεσο αποτέλεσμα τον αποκλεισμό μεγάλου μέρους του πληθυσμού από την αγορά κατοικίας, ειδικά των νέων οικογενειών και των ατόμων με χαμηλά ή μέτρια εισοδήματα.
ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΕΣ ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ
Η κατάσταση δεν είναι καλύτερη στην αγορά ενοικίασης. Η αναμενόμενη αύξηση των ενοικίων κατά 5,9% για το 2025, σε συνδυασμό με τη στασιμότητα των μισθών και την αύξηση του κόστους ζωής, έχει προκαλέσει πανικό σε πολλές οικογένειες που δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν τα βασικά: ένα ασφαλές και αξιοπρεπές σπίτι.
Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης εκδήλωσης για την Ημέρα των Ενοικιαστών στο Κεμπέκ, ακτιβιστές όπως η Catherine Lussier από το FRAPRU τόνισαν ότι «η στέγαση είναι ανθρώπινο δικαίωμα και όχι προνόμιο». Κάλεσαν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα να δράσουν άμεσα, υπογραμμίζοντας ότι οι ενοικιαστές έχουν παραμεληθεί σε όλα τα επίπεδα χάραξης πολιτικής.
Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΣΤΕΓΑΣΗΣ
ΚΑΙ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Ίσως η πιο τραγική συνέπεια της κρίσης είναι η εκρηκτική αύξηση της έλλειψης στέγασης. Κοινωνικοί λειτουργοί περιγράφουν μια απελπιστική εικόνα: άνθρωποι να ζουν σε σκηνές ακόμη και τους χειμερινούς μήνες, εκτεθειμένοι σε κακουχίες και κινδύνους.
Οι δομές φιλοξενίας βρίσκονται σε υπερφόρτωση, οι τράπεζες τροφίμων αδυνατούν να ανταποκριθούν στη ζήτηση και η γραφειοκρατία συνεχίζει να καθυστερεί τις διαδικασίες παροχής βοήθειας. «Νιώθουμε ανίσχυροι απέναντι στην κατάσταση», δήλωσαν κοινωνικοί λειτουργοί σε πρόσφατα ρεπορτάζ ΜΜΕ.
ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ:
ΦΩΣ ή ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ;
Μέσα σε αυτό το ζοφερό κλίμα, η κυβέρνηση του Καναδά, η κυβέρνηση του Κεμπέκ και η πόλη του Μόντρεαλ, ανακοίνωσαν την κατασκευή 889 νέων μονάδων προσιτής στέγασης, επένδυση που ανέρχεται σχεδόν στα 303,5 εκατομμύρια δολάρια.
Από αυτές, το 75% των νοικοκυριών θα επωφεληθεί από προγράμματα επιδότησης ενοικίου, ενώ ειδικές πρόνοιες έχουν γίνει για οικογένειες, άτομα με αναπηρίες και ηλικιωμένους.
Ωστόσο, πολλοί κοινωνικοί φορείς εκφράζουν σκεπτικισμό: με περισσότερους από 23.000 ανθρώπους σε λίστες αναμονής για κοινωνική στέγαση στο Μόντρεαλ, αυτές οι νέες μονάδες μοιάζουν σταγόνα στον ωκεανό.
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ: ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ
ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΕΣ
Η πρόσφατη παρουσίαση του Νομοσχεδίου 31 από την Υπουργό Στέγασης του Κεμπέκ, France-Élaine Duranceau, έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις. Το νομοσχέδιο προτείνει την κατάργηση του δικαιώματος μεταβίβασης μίσθωσης, στερώντας από τους ενοικιαστές ένα σημαντικό εργαλείο για τη διατήρηση χαμηλότερων ενοικίων.
Επικριτές του νομοσχεδίου επισημαίνουν και ενδεχόμενες συγκρούσεις συμφερόντων, καθώς η Υπουργός διατηρεί δεσμούς με τον κλάδο ακινήτων.
ΒΡΑΧΥΧΡΟΝΙΕΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ
ΥΠΟ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ
Σε μια άλλη προσπάθεια αποσυμφόρησης της αγοράς, το δημοτικό συμβούλιο του Μόντρεαλ ανακοίνωσε περιορισμούς στις βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου Airbnb: επιτρέπονται μόνο από τις 10 Ιουνίου έως τις 10 Σεπτεμβρίου κάθε έτους. Η κίνηση αυτή αποσκοπεί στην αποτροπή της μετατροπής πολυκατοικιών σε ξενοδοχειακές μονάδες και στην επαναφορά κατοικιών στην παραδοσιακή αγορά ενοικίασης.
Η κρίση στέγασης στο Μόντρεαλ είναι ένα βαθύτατα κοινωνικό πρόβλημα, που απαιτεί συντονισμένες και αποφασιστικές ενέργειες. Χωρίς δραστικές παρεμβάσεις σε επίπεδο πολιτικής, κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια κρίση ανθρωπιστικών διαστάσεων.
Των Ελλήνων οι ΚοινότητεςΤη γλώσσα μου έδωσαν Αγγλική…
Τις τελευταίες ημέρες λαμβάνω σωρεία email, που ανταλλάσσουν μεταξύ τους μέλη του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΜΜ. Θα αποφύγω τον πειρασμό να μεταφέρω τα όσα διατυπώνονται και σχολιάζονται.
Εκείνο που κίνησε την προσοχή μου είναι η γλώσσα επικοινωνίας που χρησιμοποιείται στην αλληλογραφία τους. Αντιλαμβάνομαι ότι κάποιοι νοιώθουν πιο άνετα να μιλούν στα αγγλικά, επειδή δυσκολεύονται μάλλον να εκφραστούν στα ελληνικά. Παρ’ όλα αυτά, υπηρετούν έναν ελληνικό οργανισμό, κύρια αποστολή του οποίου είναι η διατήρηση και προώθηση της ελληνικής γλώσσας. Άλλωστε προβλέπεται από το καταστατικό της κοινότητας.
Αναμφισβήτητο γεγονός είναι ότι η ελληνική γλώσσα στις κοινότητες των ομογενών, κυρίως της Βόρειας Αμερικής, αντιμετωπίζει προκλήσεις, λόγω της προσαρμογής των νεότερων γενεών στην αγγλική ως βασική γλώσσα επικοινωνίας. Σημαίνει όμως αυτό ότι η ελληνική γλώσσα κινδυνεύει να εξαφανιστεί; Και ποιοί είναι οι κύριοι παράγοντες που επηρεάζουν τη χρήση της ελληνικής γλώσσας;
Θεωρώ ότι πρώτος παράγοντας είναι η γλωσσική αφομοίωση. Οι δεύτερης και τρίτης γενιάς ομογενείς μεγαλώνουν σε περιβάλλον όπου η αγγλική (ο Καναδάς επίσημα είναι δίγλωσσος) είναι κυρίαρχη. Έτσι, η χρήση των ελληνικών περιορίζεται κυρίως στην οικογένεια και σε πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Όσον αφορά το ρόλο των εκκλησιών και των κοινοτήτων, παρ’ ότι παραμένουν κέντρα διατήρησης της ελληνικότητας, πολλές λειτουργίες γίνονται στα αγγλικά για να προσελκύουν νεότερους ομογενείς.
Η βαθμιαία μείωση των μαθητών στα ελληνικά μας σχολεία εξάλλου, έχει σαν αποτέλεσμα να ελαττώνεται η επαφή των νέων με τη γλώσσα. Βέβαια, η τεχνολογία επιτρέπει την πρόσβαση σε ελληνικό περιεχόμενο, αλλά ταυτόχρονα ενισχύει την κυριαρχία της αγγλικής.
Πολλοί αναρωτιούνται, υπάρχει ελπίδα για τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας;
Νομίζω πως ναι, εφόσον τα ελληνικά σχολεία γίνουν πιο ελκυστικά, ενσωματώνοντας σύγχρονες μεθόδους εκμάθησης. Οι κοινότητες οφείλουν να ενισχύουν τη χρήση της ελληνικής μέσα από πολιτιστικές δράσεις και ψηφιακά μέσα. Οι ελληνόφωνες οικογένειες επίσης θα πρέπει να μιλούν ελληνικά στα παιδιά, καλλιεργώντας τη δίγλωσση ταυτότητα.
Εν κατακλείδι, πιστεύω ότι το ελληνικό κράτος θα πρέπει να ενισχύσει τα ελληνικά σχολεία του εξωτερικού, καθώς αυτά παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και της πολιτιστικής ταυτότητας των ομογενών. Τα σχολεία αυτά είναι ο βασικός μηχανισμός, για να μάθουν τα παιδιά των ομογενών ελληνικά και να συνδεθούν με την ελληνική παράδοση.
Η εκμάθηση της ελληνικής βοηθά τις νεότερες γενιές να αισθάνονται συνδεδεμένες με την Ελλάδα, ενισχύοντας τους δεσμούς τους με τη χώρα.
Μέσω της εκπαίδευσης, η ελληνική γλώσσα και ο πολιτισμός προβάλλονται παγκοσμίως, ενισχύοντας τη διεθνή εικόνα της χώρας. Σε κράτη όπως ο Καναδάς, η αγγλική κυριαρχεί και χωρίς κρατική ενίσχυση τα ελληνικά σχολεία δυσκολεύονται να επιβιώσουν.
Η επένδυση στα ελληνικά σχολεία του εξωτερικού δεν είναι απλώς μια υποχρέωση απέναντι στην ομογένεια, αλλά μια στρατηγική κίνηση για τη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας και την ενίσχυση των δεσμών με τον Ελληνισμό της διασποράς…
Το τέλος της εποχής Σβαμπ: Η παρακμή του WEF και ο σκοτεινός ρόλος των παγκόσμιων ελίτ
Ο Κλάους Σβαμπ, επί δεκαετίες ηγέτης του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF), ανακοίνωσε την παραίτησή του από τη θέση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου, σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής για τον οργανισμό που εκείνος ίδρυσε το 1971
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: ΕΦΗ ΓΚΑΝΑ
ΠΗΓΗ: EPOCH TIMES
Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) είναι ένας μη κυβερνητικός οργανισμός που ιδρύθηκε από τον Κλάους Σβαμπ, με έδρα τη Γενεύη της Ελβετίας. Ο βασικός του σκοπός είναι να λειτουργεί ως πλατφόρμα διαλόγου ανάμεσα σε πολιτικούς ηγέτες, επιχειρηματίες, ακαδημαϊκούς και άλλους παράγοντες επιρροής, με στόχο τη «βελτίωση της κατάστασης του κόσμου».
Στις συνόδους του WEF συγκεντρώνονται μέλη της παγκόσμιας ελίτ για να συζητήσουν κρίσιμα ζητήματα, όπως η οικονομία, η τεχνολογία, η κλιματική αλλαγή και η παγκόσμια πολιτική.
«Μετά την πρόσφατη ανακοίνωσή μου, και καθώς μπαίνω στα 88 μου χρόνια, αποφάσισα να παραιτηθώ από τη θέση του προέδρου και μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου, με άμεση ισχύ», είπε ο Σβαμπ [φωτ.] σε δήλωση που δημοσίευσε το WEF. Το Φόρουμ δεν είπε γιατί παραιτήθηκε.
Κατά τη διάρκεια της ηγεσίας του, το WEF εξελίχθηκε σε μια παγκόσμια πλατφόρμα που συγκέντρωνε πολιτικούς, επιχειρηματίες και διαμορφωτές κοινής γνώμης στο ετήσιο συνέδριο του Νταβός. Ωστόσο, ο Σβαμπ και το Φόρουμ έχουν δεχθεί κριτική για την προώθηση μιας ατζέντας που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της παγκόσμιας ελίτ, συχνά εις βάρος των υπόλοιπων κοινωνικών στρωμάτων.
Η αποχώρηση του Κλάους Σβαμπ από την ηγεσία του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ σηματοδοτεί όχι μόνο το τέλος μιας εποχής, αλλά και την κορύφωση της παρακμής ενός οργανισμού που, αν και ξεκίνησε με ένα θετικό παγκόσμιο όραμα, έχει δεχθεί έντονη κριτική για παρέκκλιση από την αρχική του αποστολή.
ΕΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Το WEF έχει κατηγορηθεί ότι λειτουργεί ως «λέσχη των πλουσίων», όπου οι παγκόσμιες ελίτ συζητούν για προβλήματα που επηρεάζουν κυρίως τους λιγότερο προνομιούχους, χωρίς να τους εκπροσωπούν επαρκώς. Παρά τις προσπάθειες για πιο διευρυμένη συμμετοχή, με την πρόσκληση ακτιβιστών και νέων ηγετών, η πλειοψηφία των συμμετεχόντων συνεχίζει να προέρχεται από τον επιχειρηματικό και πολιτικό χώρο, αφήνοντας εκτός τους ανθρώπους που βιώνουν άμεσα τις συνέπειες των παγκόσμιων προκλήσεων.
«Οι διοργανωτές επικρίνονται για αποκλεισμό από τις συνελεύσεις του οργανισμού των ανθρώπων που πλήττονται περισσότερο από τα προβλήματα που ελπίζουν να λύσουν», λέει η Αντριέν Σορμπόμ, καθηγήτρια κοινωνιολογίας στο Κέντρο Οργανωτικής Έρευνας της Στοκχόλμης και συν-συγγραφέας ενός βιβλίου για το WEF.
ΕΛΛΕΙΨΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΣΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ
Ο Σβαμπ έχει επικριθεί και για την έλλειψη διαφάνειας στα οικονομικά του WEF. Η ετήσια αμοιβή του, που ανέρχεται σε περίπου ένα εκατομμύριο ελβετικά φράγκα, έχει προκαλέσει αντιδράσεις, ιδιαίτερα δεδομένου ότι το WEF δεν πληρώνει ομοσπονδιακούς φόρους. Επιπλέον, η ανάθεση συμβολαίων σε εταιρείες στις οποίες ο Σβαμπ είχε προσωπικά συμφέροντα έχει εγείρει ερωτήματα.
ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΡΡΟΗ
Το WEF έχει κατηγορηθεί ότι προωθεί ένα μοντέλο πολυμερούς διακυβέρνησης που παρακάμπτει τις δημοκρατικές διαδικασίες, επιτρέποντας σε μια αυτοεπιλεγμένη ομάδα «μετόχων» να λαμβάνει αποφάσεις, χωρίς λογοδοσία στους πολίτες. Αυτό έχει οδηγήσει σε ανησυχίες για την υπονόμευση των δημοκρατικών θεσμών και την ενίσχυση της ελίτ.
Έχει κατηγορηθεί και για την προώθηση ιδεών όπως η «Μεγάλη Επανεκκίνηση», που θεωρούνται από ορισμένους ως προσπάθειες ελέγχου των παγκόσμιων πληθυσμών, ενώ η Wall Street Joυrnal πέρυσι κατήγγειλε το Φόρουμ για παρενόχληση, καθώς το WEF είχε αναθέσει σε δικηγορική εταιρεία να διερευνήσει την κουλτούρα της εφημερίδας. Το WEF αρνήθηκε τις κατηγορίες.
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ
Παρά τις δηλώσεις για δέσμευση στην αειφορία, το WEF έχει επικριθεί για την περιβαλλοντική του υποκρισία. Οι πολυτελείς εκδηλώσεις, οι μετακινήσεις με ιδιωτικά τζετ, πολυτελή αυτοκίνητα και άλλες μορφές μεταφοράς υψηλής έντασης άνθρακα, που χρησιμοποιούνται από χιλιάδες παρευρισκόμενους, καθώς και η παρουσία εταιρειών που ευθύνονται για την περιβαλλοντική υποβάθμιση, αντιβαίνουν στις διακηρύξεις του οργανισμού για προστασία του περιβάλλοντος.
Η υποκρισία μιας συγκέντρωσης που υποστηρίζει τη βιωσιμότητα, ενώ συμβάλλει στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος, έχει γίνει ένα μείζον σημείο διαμάχης.
Η παραίτηση του Σβαμπ έρχεται σε μια περίοδο αυξανόμενης δυσπιστίας προς τους παγκόσμιους θεσμούς και τις ελίτ που τους διοικούν. Η μετάβαση της ηγεσίας του WEF σε νέα πρόσωπα θα δοκιμάσει την ικανότητα προσαρμογής του οργανισμού στις απαιτήσεις μιας εποχής, που ζητά περισσότερη διαφάνεια και λογοδοσία.
Μένει να δούμε, αν θα αναθεωρήσει το ρόλο του επαναπροσδιορίζοντας την αποστολή του, με στόχο μια πιο δίκαιη και συμπεριληπτική παγκόσμια συνεργασία…
