Ο αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, υπέγραψε την Τρίτη 25/2 εκτελεστικό διάταγμα, που διατάσσει τον υπουργό Εμπορίου, Χάουαρντ Λάτνικ, να διενεργήσει έρευνα, για το αν είναι απαραίτητη η επιβολή επιπρόσθετων δασμών στον εισαγόμενο χαλκό, επιχειρηματολογώντας πως εγείρει κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια και την οικονομική σταθερότητα των ΗΠΑ.
«Ο χαλκός είναι μέταλλο κρίσιμης σημασίας και ο εφοδιασμός με αυτόν είναι απαραίτητος για την εθνική μας ασφάλειας», είπε ο Ρεπουμπλικάνος στο Οβάλ Γραφείο, «όμως ο κατακλυσμός ξένου χαλκού στην αμερικανική αγορά κατάφερε ισχυρό πλήγμα στην εθνική παραγωγή».
«Θα ερευνήσω αν υπάρχει ανάγκη να εφαρμοστούν δυνητικοί τελωνειακοί δασμοί. Αμερικανικές βιομηχανίες εξαρτώνται από το χαλκό και θα έπρεπε να έχουν τη δυνατότητα να τον προμηθεύονται στις ΗΠΑ, ανεξαίρετα», είπε από την πλευρά του ο Χάουαρντ Λάτνικ. Για τον αμερικανό υπουργό Εμπορίου «οι δασμοί θα μπορούσαν να επιτρέψουν να ανοικοδομηθεί η βιομηχανία χαλκού μας, αν αυτό αποδειχθεί απαραίτητο, και να ενισχυθεί η εθνική μας άμυνα».
Η έρευνα αυτή θα διενεργηθεί δυνάμει του εδαφίου 232 του Trade Expansion Act, νόμου του 1962, που δίνει στην εκτελεστική εξουσία τη δυνατότητα να εξετάζει ή να προχωρά στην επιβολή τελωνειακών δασμών. Το εδάφιο 232 επιτρέπει στον αμερικανό πρόεδρο, κατόπιν εισήγησης του υπουργείου Εμπορίου, να προχωρά στην επιβολή τελωνειακών δασμών, σε προϊόντα που κρίνεται πως εγείρουν κίνδυνο για την αμερικανική εθνική ασφάλεια. Ο Λευκός Οίκος δεν κρύβει πως η έρευνα αυτή βάζει κυρίως στο στόχαστρο την Κίνα, την οποία κατηγορεί -και στον τομέα αυτόν- για υπερπαραγωγή, με σκοπό να εξαλειφθεί ο ξένος ανταγωνισμός.
«Η Κίνα χρησιμοποιεί εδώ και πολύ καιρό την υπερπαραγωγή ως οικονομικό όπλο για να κυριαρχεί σε παγκόσμιες αγορές και να θέτει συστηματικά σε κίνδυνο ανταγωνιστές της, κατόπιν να εδραιώνει τη δεσπόζουσα θέση της σε κάθε αγορά, αφού ο ανταγωνισμός καταρρεύσει», κατήγγειλε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου μέσω τηλεδιάσκεψης, ο Πίτερ Ναβάρο, σύμβουλος του προέδρου Τραμπ για το εμπόριο.
Το υπουργείο Εμπορίου έχει μετά την υπογραφή του εκτελεστικού διατάγματος 270 ημέρες στη διάθεσή του για να διενεργήσει την έρευνά του και να υποβάλει στον αμερικανό πρόεδρο το πόρισμά του. Αυτός θα αποφασίσει κατόπιν σχετικά με την επιβολή ή μη τελωνειακών δασμών.
Σύμφωνα με δεδομένα των γεωλογικών υπηρεσιών του κράτους, οι ΗΠΑ εισάγουν το τρέχον διάστημα περί το 45% του χαλκού που καταναλώνουν. Οι εισαγωγές αυτές γίνονται κατά κύριο λόγο από τη Χιλή και τον Καναδά. Το 2024, οι ΗΠΑ εισήγαγαν σχεδόν 800.000 τόνους επεξεργασμένου χαλκού, ενώ η εθνική παραγωγή τους έφθασε τους 850.000 τόνους.
Σε παγκόσμια κλίμακα, η Κίνα κατατάσσεται τέταρτη στην παραγωγή χαλκού, πίσω από τη Χιλή, το Περού και τη ΛΔ Κονγκό, σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού υπουργείου Εσωτερικών. Την πρώτη πεντάδα τής παγκόσμιας κατάταξης συμπληρώνουν οι ΗΠΑ.
Το μέταλλο αυτό χρησιμοποιείται -μεταξύ άλλων- από την αμυντική βιομηχανία, ιδίως για την παραγωγή αεροσκαφών, έχει ωστόσο πολλές άλλες εφαρμογές, για παράδειγμα στην παραγωγή ηλεκτρικών καλωδίων και σε κέντρα δεδομένων.
Σύμφωνα με τον κ. Ναβάρο, οι ΗΠΑ έχουν αποθέματα χαλκού που συγκαταλέγονται στα μεγαλύτερα του κόσμου και «το δυναμικό» της χώρας στο πεδίο αυτό παραμένει «αναξιοποίητο».
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Οι ΗΠΑ σχεδιάζουν την επιβολή δασμών στον εισαγόμενο χαλκό
Ο πρόεδρος Τραμπ απαιτεί να ξαναρχίσει η κατασκευή του πετρελαιαγωγού Keystone XL
Ο αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, υπογράμμισε τη Δευτέρα 24/2 πως θέλει να δει να ξαναρχίζουν -«τώρα!»- οι εργασίες κατασκευής πετρελαιαγωγού, ο οποίος σκοπός ήταν να επεκτείνει τη μεταφορά αργού από τον Καναδά στις ΗΠΑ, κι ο οποίος είχε βαφτιστεί Keystone XL, σχέδιο που αποφασίστηκε όμως να εγκαταλειφθεί το 2021, στην αρχή της θητείας του προκατόχου του Τζο Μπάιντεν.
«Σκεφτόμουν μόλις, πως η εταιρεία (σ.σ. η καναδική TC Energy) που είχε αναλάβει το έργο του πετρελαιαγωγού Keystone XL, το οποίο εγκαταλείφθηκε λαθεμένα από την ανίκανη κυβέρνηση Μπάιντεν, πρέπει να επιστρέψει στην Αμερική και να τον κατασκευάσει… τώρα!», ανέφερε ο Ρεπουμπλικάνος μέσω Truth Social, πληκτρολογώντας όπως συνηθίζει την τελευταία λέξη με κεφαλαία για έμφαση.
«Η κυβέρνηση Τραμπ είναι πολύ διαφορετική: διευκολύνσεις αδειών, σχεδόν άμεση έναρξη έργων», διαλάλησε ο αρχηγός του αμερικανικού κράτους, συμπληρώνοντας πως αν δε θέλει να πάρει μέρος στην κατασκευή του αγωγού η TC Energy, θα μπορούσε να το αναλάβει κάποια άλλη.
Η τοποθέτηση αυτή καταγράφεται την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ επισείει την απειλή επιβολής στις αρχές Μαρτίου επιπρόσθετων τελωνειακών δασμών 25% στα προϊόντα του Καναδά, καθώς και του Μεξικού. Έχει αναγγείλει χαμηλότερους δασμούς (10%) στον καναδικό ενεργειακό τομέα. Στον Καναδά αναλογεί το 60% του αργού πετρελαίου που εισάγεται στις ΗΠΑ.
Ο Ρεπουμπλικάνος έχει τελευταία αναφερθεί επανειλημμένα στην ιδέα ο Καναδάς, ο βόρειος γείτονας της χώρας του, να μετατραπεί «στην 51η πολιτεία» των ΗΠΑ, απειλώντας να κάνει χρήση «οικονομικής βίας» για να γίνει πραγματικότητα η προσάρτηση.
Το έργο του αγωγού Keystone XL, που υποστηρίχθηκε από την Οτάβα αλλά επικρινόταν έντονα από οικολόγους, άρχισε το 2008. Αφού ακυρώθηκε για πρώτη φορά επί των ημερών τού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, επειδή κρίθηκε υπερβολικά επιζήμιο για το περιβάλλον, ξαναμπήκε στις ράγες από τον Ντόναλντ Τραμπ κατά την πρώτη του θητεία, με την επίκληση οικονομικών λόγων. Η ανάκληση του σχετικού εκτελεστικού διατάγματος του προκατόχου του, ήταν ανάμεσα στις προεκλογικές υποσχέσεις του Τζο Μπάιντεν, στο πλαίσιο του προγράμματός του για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής. Η απόφασή του είχε απογοητεύσει τον καναδό πρωθυπουργό, Τζάστιν Τρουντό, που είχε δεσμευτεί να ολοκληρώσει τον Keystone XL και άλλους πετρελαιαγωγούς, ώστε να μεταφέρεται καναδικό πετρέλαιο στην αμερικανική αγορά σε πιο ευνοϊκές τιμές. Η TC Energy ανακοίνωσε την εγκατάλειψη του έργου τον Ιούνιο του 2021.
Με τον Keystone XL, θα επεκτεινόταν προϋπάρχων αγωγός, ο Keystone, που επιτρέπει τη μεταφορά υδρογονανθράκων από την επαρχία Αλμπέρτα του δυτικού Καναδά στο δυτικό Καναδά και σε προορισμούς στις ΗΠΑ.
Ο Ντόναλντ Τραμπ, διαβόητος αμφισβητίας της κλιματικής αλλαγής, δε δίνει σημασία στις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και δε σταματά να επαναλαμβάνει στο Λευκό Οίκο το προεκλογικό του σύνθημα «Drill, baby, drill», τασσόμενος αναφανδόν υπέρ της εξερεύνησης και της εξόρυξης πετρελαίου και αερίου.
Όπως και κατά την πρώτη του θητεία, αποφάσισε την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα και κήρυξε «κατάσταση έκτακτης ενεργειακής ανάγκης» για να τονωθεί η παραγωγή πετρελαίου και αερίου στη χώρα του, με διακηρυγμένο στόχο να πέσουν οι τιμές για τους Αμερικανούς.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Δημόσια Πίεση για την Αφαίρεση τής Καναδικής Ιθαγένειας του Elon Musk
Η πίεση από το κοινό αυξάνεται, καθώς η ηλεκτρονική αίτηση για την αφαίρεση της καναδικής ιθαγένειας του Elon Musk κερδίζει έδαφος, συγκεντρώνοντας περισσότερες από 170.000 υπογραφές μέχρι το πρωί της Δευτέρας 24 Φεβρουαρίου. Η πρωτοβουλία αυτή έχει προκαλέσει πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με τη διαδικασία και τις επιπτώσεις της ανάκλησης της υπηκοότητας ενός τόσο διάσημου επιχειρηματία.
Η ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ
Η ηλεκτρονική αίτηση, που φιλοξενείται στην ιστοσελίδα της Βουλής των Κοινοτήτων, ξεκίνησε από τη συγγραφέα Qualia Reed, η οποία εδρεύει στη Βρετανική Κολομβία, και υποστηρίχθηκε από τον βουλευτή του NDP, Charlie Angus, γνωστό επικριτή του Musk.
Η αίτηση, που κατατέθηκε την Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου, υποστηρίζει ότι ο Elon Musk «έχει εμπλακεί σε δραστηριότητες που αντιβαίνουν στο εθνικό συμφέρον του Καναδά». Συγκεκριμένα, τον κατηγορεί για υποστήριξη πολιτικών των ΗΠΑ που υπονομεύουν την κυριαρχία του Καναδά, με έμφαση στο συμβουλευτικό του ρόλο προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Donald Trump.
Ο Musk, γεννημένος στη Νότια Αφρική, απέκτησε την καναδική ιθαγένεια μέσω της μητέρας του, η οποία κατάγεται από τη Regina. Παράλληλα, είναι πολίτης των ΗΠΑ και της Νότιας Αφρικής. Ο ίδιος είναι ιδιοκτήτης της Tesla, της SpaceX και της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης X, πρώην Twitter. Οι Καναδοί που υπέγραψαν την αίτηση ζητούν από τον Πρωθυπουργό Justin Trudeau να αφαιρέσει την καναδική υπηκοότητα και το διαβατήριο του Musk.
ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΝΤΑΣΕΩΝ
Η αίτηση αυτή κατατέθηκε σε μια περίοδο αυξανόμενων πολιτικών εντάσεων μεταξύ Καναδά και ΗΠΑ. Στις αρχές Φεβρουαρίου, ο Donald Trump ανακοίνωσε δασμό 25% στις καναδικές εισαγωγές, επικαλούμενος ανησυχίες για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ. Μετά από διαπραγματεύσεις, συμφωνήθηκε μια προσωρινή αναστολή 30 ημερών, υπό τον όρο ότι ο Καναδάς θα ενισχύσει την ασφάλεια των συνόρων του και θα αντιμετωπίσει ζητήματα όπως το λαθρεμπόριο φαιντανύλης.
Παρότι η προσωρινή αναστολή μετρίασε την ένταση, η απειλή εκτεταμένων δασμών παραμένει, καθώς η κυβέρνηση Trump ανακοίνωσε νέους φόρους σε χάλυβα, αλουμίνιο, αυτοκίνητα και ημιαγωγούς.
Παράλληλα, ο Trump προκάλεσε αίσθηση με σχόλια περί ενδεχόμενης προσάρτησης του Καναδά στις ΗΠΑ. Σε αναρτήσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναφέρθηκε στον Trudeau ως «Κυβερνήτη» του Καναδά, υπονοώντας πως η χώρα θα μπορούσε να γίνει η 51η πολιτεία των ΗΠΑ.
Οι δηλώσεις αυτές έχουν συναντήσει έντονες αντιδράσεις και έχουν ενισχύσει τα εθνικιστικά αισθήματα των Καναδών, που βλέπουν την κυριαρχία της χώρας τους να αμφισβητείται ανοιχτά. Πολλοί πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές τονίζουν, ότι η διατήρηση μιας ισχυρής και ανεξάρτητης καναδικής οικονομίας είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον της χώρας.
ΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ
ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ
Σύμφωνα με τους κοινοβουλευτικούς κανόνες του Καναδά, μια ηλεκτρονική αίτηση πρέπει να συγκεντρώσει τουλάχιστον 500 υπογραφές για να παρουσιαστεί επίσημα στη Βουλή των Κοινοτήτων. Η παρούσα αίτηση θα παραμείνει ανοιχτή για υπογραφές μέχρι τις 20 Ιουνίου.
Η Βουλή των Κοινοτήτων είναι προγραμματισμένο να συνεδριάσει ξανά στις 24 Μαρτίου, αλλά πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι πιθανότατα θα προκηρυχθούν γενικές εκλογές, πριν από την επιστροφή των βουλευτών. Σε περίπτωση εκλογών, η απόφαση για την υπηκοότητα του Musk μπορεί να αναβληθεί ή να ενταχθεί στην προεκλογική ατζέντα.
Σύμφωνα με το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ιθαγένειας του Καναδά, η καναδική υπηκοότητα μπορεί να ανακληθεί υπό ορισμένες προϋποθέσεις, όπως:
◘ Αν αποδειχθεί ότι αποκτήθηκε μέσω απάτης,
◘ Αν υπήρξε ψευδής δήλωση,
◘ Αν αποκρύφθηκε σκόπιμα σημαντική πληροφορία κατά την υποβολή αίτησης για ιθαγένεια ή μετανάστευση.
Οι Καναδοί μπορούν να διαβάσουν περισσότερες λεπτομέρειες στο Νόμο περί Ιθαγένειας (Citizenship Act), όπου αναφέρονται και οι διαδικασίες παραίτησης από την ιθαγένεια. Το υπουργείο σημειώνει επίσης ότι, σε περίπτωση ανάκλησης της καναδικής ιθαγένειας, το άτομο πρέπει να περιμένει 10 χρόνια πριν μπορέσει να υποβάλει νέα αίτηση για υπηκοότητα.
Η υπόθεση της αφαίρεσης της ιθαγένειας του Elon Musk είναι ένα πολιτικά φορτισμένο ζήτημα, που αντανακλά τη γενικότερη πολιτική αβεβαιότητα στη σχέση Καναδά – ΗΠΑ. Καθώς η αίτηση συνεχίζει να συγκεντρώνει υπογραφές, μένει να φανεί αν θα φτάσει στο Κοινοβούλιο και αν η κυβέρνηση Trudeau θα εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο αφαίρεσης της υπηκοότητας, ενός από τους πιο διάσημους επιχειρηματίες του κόσμου. Επιπλέον, εγείρονται ερωτήματα για το αν η απόφαση αυτή μπορεί να επηρεάσει το κύρος και τις διπλωματικές σχέσεις του Καναδά στο διεθνές πεδίο, δεδομένης της σημαντικής επιχειρηματικής και τεχνολογικής επιρροής του Musk.
Σε κάθε περίπτωση, το θέμα έχει ήδη πυροδοτήσει έντονες συζητήσεις και αποκαλύπτει τις βαθύτερες ανησυχίες των Καναδών για την ανεξαρτησία της χώρας τους και τη σχέση της με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το μέλλον της υπόθεσης Musk παραμένει αβέβαιο, αλλά οι εξελίξεις αναμένεται να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην πολιτική σκηνή του Καναδά.
Οι Ελλείψεις του REM στο Μόντρεαλ: Προκλήσεις και Προβληματισμοί
Το «Réseau express métropolitain» (REM) αποτελεί ένα από τα πιο φιλόδοξα έργα δημόσιας συγκοινωνίας στην ιστορία του Μόντρεαλ. Σχεδιάστηκε με την προοπτική να βελτιώσει τις καθημερινές μετακινήσεις των πολιτών, να μειώσει τη συμφόρηση στους δρόμους και να προσφέρει μια βιώσιμη λύση στις ανάγκες μεταφοράς της μητροπολιτικής περιοχής.
Ωστόσο, αν και πρόκειται για ένα πολλά υποσχόμενο έργο, η πρόσφατη λειτουργία του έχει φέρει στην επιφάνεια σοβαρές αδυναμίες και προκλήσεις, οι οποίες έχουν προκαλέσει την αγανάκτηση των πολιτών.
ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ
ΑΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν παρατηρηθεί στη λειτουργία του REM είναι οι συνεχείς καθυστερήσεις και διακοπές της υπηρεσίας. Παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις ότι το σύστημα θα λειτουργούσε ομαλά, ήδη από την έναρξη της λειτουργίας του έχουν υπάρξει σοβαρά ζητήματα, που έχουν καταστήσει την εμπειρία των επιβατών απογοητευτική.
Ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό, έχουν σημειωθεί πολλαπλές διακοπές στη λειτουργία του REM, με αποτέλεσμα την ταλαιπωρία χιλιάδων πολιτών που στηρίζονται στο σύστημα για τις καθημερινές τους μετακινήσεις. Για παράδειγμα, υπήρξαν περιπτώσεις όπου η υπηρεσία διακόπηκε για ώρες, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση, αφήνοντας τους επιβάτες χωρίς εναλλακτικές λύσεις. Επιπλέον, κατά περιόδους η συχνότητα των δρομολογίων έχει μειωθεί, γεγονός που έχει οδηγήσει σε υπερπλήρη τρένα και δυσκολία στη μετακίνηση, ειδικά στις ώρες αιχμής.
ΤΕΧΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΕΣ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ
Το REM υποτίθεται ότι θα προσέφερε ένα σύγχρονο και αξιόπιστο μέσο μεταφοράς, ωστόσο, οι τεχνικές ατέλειες έχουν αποδειχθεί καθοριστικές για την απόδοσή του. Οι επιβάτες έχουν αναφέρει προβλήματα στις πόρτες των συρμών, καθυστερήσεις στη λειτουργία των ανελκυστήρων σε σταθμούς και δυσκολίες στις συνδέσεις με άλλες μορφές μεταφοράς.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι πολλές από τις ελλείψεις σχετίζονται με την ίδια τη σχεδίαση του συστήματος. Το γεγονός ότι το REM λειτουργεί πλήρως αυτοματοποιημένα, χωρίς οδηγούς, έχει οδηγήσει σε αυξημένες ευπάθειες, καθώς ακόμα και ένα μικρό τεχνικό πρόβλημα μπορεί να προκαλέσει τη διακοπή ολόκληρης της υπηρεσίας.
ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΚΑΙ
ΣΥΝΔΕΣΙΜΟΤΗΤΑ
Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα που έχει ανακύψει, είναι η συνδεσιμότητα του REM με άλλα μέσα μαζικής μεταφοράς. Αν και το σύστημα υποτίθεται ότι θα λειτουργούσε συμπληρωματικά με το υπάρχον δίκτυο μετρό και λεωφορείων, πολλοί επιβάτες έχουν παραπονεθεί ότι δεν υπάρχουν αρκετές συνδέσεις ή ότι η απόσταση μεταξύ σταθμών του REM και άλλων κόμβων μεταφοράς είναι μεγάλη.
Για παράδειγμα, η έλλειψη άμεσης σύνδεσης με γραμμές του STM (Société de transport de Montréal) έχει δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα, για τους επιβάτες που χρειάζονται να αλλάξουν μέσα. Επιπλέον, η διαμόρφωση ορισμένων σταθμών δεν επιτρέπει εύκολη πρόσβαση σε άτομα με κινητικές δυσκολίες, παρά το γεγονός ότι η προσβασιμότητα ήταν βασικό κριτήριο στον αρχικό σχεδιασμό του έργου.
ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ
ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ
Η απογοήτευση των πολιτών από την απόδοση του REM είναι εμφανής. Πολλοί επιβάτες έχουν εκφράσει παράπονα σχετικά με τη διαχείριση των προβλημάτων, ενώ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπάρχουν συχνές καταγγελίες για τις ελλείψεις του συστήματος. Η έλλειψη διαφάνειας και έγκαιρης ενημέρωσης από τους υπεύθυνους του έργου, έχει εντείνει την ανησυχία και την ανασφάλεια του κοινού.
Παράλληλα, το γεγονός ότι το έργο χρηματοδοτήθηκε με δημόσιους πόρους δημιουργεί επιπλέον πίεση στους διαχειριστές του REM να δώσουν εξηγήσεις για τα συνεχή προβλήματα. Οι πολίτες αισθάνονται ότι δεν έλαβαν την ποιότητα υπηρεσίας που τους είχε υποσχεθεί, ενώ ορισμένοι εκφράζουν ανησυχίες για το κατά πόσο το έργο μπορεί να εξυπηρετήσει μακροπρόθεσμα τις ανάγκες της πόλης.
ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ
Παρά τα προβλήματα που έχουν ανακύψει, υπάρχουν δυνατότητες βελτίωσης. Οι υπεύθυνοι του έργου έχουν ανακοινώσει σχέδια για τη διόρθωση τεχνικών ελλείψεων, την αύξηση της συχνότητας των δρομολογίων και τη βελτίωση της επικοινωνίας με το επιβατικό κοινό. Επιπλέον, προγραμματίζονται νέες συνδέσεις με άλλα μέσα μαζικής μεταφοράς, προκειμένου να βελτιωθεί η συνδεσιμότητα του REM με το υπόλοιπο δίκτυο της πόλης.
Ωστόσο, για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών, απαιτούνται άμεσες και αποτελεσματικές παρεμβάσεις. Η βελτίωση της συντήρησης, η εξασφάλιση μεγαλύτερης σταθερότητας στη λειτουργία του δικτύου και η ενίσχυση της επικοινωνίας με το κοινό, είναι βασικές προϋποθέσεις για να καταστεί το REM ένα αξιόπιστο μέσο μεταφοράς στο Μόντρεαλ.
Τα «ψιλά γράμματα» της συμφωνίας Τραμπ-Ζελένσκι για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Ουκρανίας
Φαίνεται να απουσιάζουν αναφορές για εγγυήσεις ασφαλείας της Ουκρανίας ◘ Τραμπ: Τους δίνουμε 350 δισ. δολάρια, στρατιωτικό εξοπλισμό και το δικαίωμα να συνεχίσουν να πολεμούν ◘ Την Παρασκευή 28/2 η συνάντηση των δύο
Νέα δεδομένα στην παγκόσμια διπλωματική σκακιέρα, όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία και τυχόν συμφωνία με τη Ρωσία για κατάπαυση του πυρός, φέρνει το deal στο οποίο συμφώνησαν Ντόναλντ Τραμπ και Βολοντιμίρ Ζελένσκι για τον ορυκτό πλούτο του Κιέβου.
Για συμφωνία «με ορισμένες καλές τροποποιήσεις» που «τη βλέπουμε ως θετικό αποτέλεσμα», έκανε λόγο Ουκρανός αξιωματούχος μιλώντας στο BBC. Κλειδί για την επίτευξη της συμφωνίας φέρεται να είναι η απόφαση Τραμπ να μην επιμείνει στις αρχικές απαιτήσεις των ΗΠΑ για δικαίωμα σε 500 δισ. δολάρια από πιθανά έσοδα από τη χρήση των φυσικών πόρων της Ουκρανίας.
ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ
Η τελική έκδοση του κειμένου της συμφωνίας, που φέρει ημερομηνία 24 Φεβρουαρίου και αποκαλύφθηκε αρχικά από τους Financial Times, προβλέπει τη δημιουργία ενός ταμείου, στο οποίο το Κίεβο θα καταβάλει το 50% των εσόδων από τη μελλοντική εμπορευματική εκμετάλλευση των κρατικών ορυκτών πόρων, μεταξύ των οποίων του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και των σχετικών υπηρεσιών logistics. Ωστόσο, σε όσα έχουν δει μέχρι στιγμής το φως της δημοσιότητας, αυτό που απουσιάζουν είναι οι σταθερές εγγυήσεις ασφάλειας στην Ουκρανία, κάτι που ζητούσε μετ’ επιτάσεως το Κίεβο.
«ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΠΟΛΕΜΟΥΝ»
O ίδιος ο Τραμπ ανακοινώνοντας την επίσκεψη Ζελένσκι στην Ουάσιγκτον την Παρασκευή 28/2 αλλά χωρίς να επιβεβαιώσει ότι επιτεύχθηκε συμφωνία, δήλωσε ότι σε αντάλλαγμα για τη συμφωνία, η Ουκρανία θα λάβει «το δικαίωμα να συνεχίσει να πολεμά».
«Είναι πολύ γενναίοι αλλά χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες και τα χρήματά τους και το στρατιωτικό εξοπλισμό τους, αυτός ο πόλεμος θα είχε τελειώσει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα» πρόσθεσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.
Στην ερώτηση, δε, τι θα πάρει η Ουκρανία από τη συμφωνία, ο Τραμπ είπε χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες: «350 δισ. δολάρια, στρατιωτικό εξοπλισμό και το δικαίωμα να συνεχίσει να πολεμά». Συνεχίζοντας για το περίγραμμα τού τι συμφωνήθηκε είπε, επίσης, ότι «έχουμε διαπραγματευτεί λίγο πολύ τη συμφωνία για τις σπάνιες γαίες και διάφορα άλλα πράγματα» προσθέτοντας ότι «θα εξετάσουμε τη μελλοντική ασφάλεια για την Ουκρανία αργότερα».
Σε νέα ερώτηση για το αν θα συνεχιστούν οι προμήθειες αμερικανικού εξοπλισμού και πυρομαχικών στην Ουκρανία, ο Αμερικανός πρόεδρος απάντησε «ίσως μέχρι να έχουμε μια συμφωνία με τη Ρωσία… Πρέπει να έχουμε μια συμφωνία, διαφορετικά θα συνεχιστεί».
Ο ίδιος, όμως, επέμεινε, ότι οι ΗΠΑ έχουν δώσει στην Ουκρανία κάπου ανάμεσα σε 300 και 350 δισ. δολάρια «τα οποία θέλουμε πίσω. Βοηθάμε τη χώρα αυτή που αντιμετωπίζει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα… αλλά οι Αμερικανοί φορολογούμενοι θα πάρουν πίσω τα χρήματά τους τώρα».
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ – ΕΞΠΡΕΣ ΣΤΟ ΚΙΕΒΟ
Σημειώνεται ότι απαιτείται να υπάρξει σύγκληση του υπουργικού συμβουλίου στην Ουκρανία προκειμένου να δοθεί στον Ζελένσκι το «πράσινο φως» για τη συμφωνία, ενόψει της επίσκεψής του στην Ουάσιγκτον την Παρασκευή 28/2, κάτι που αναμένεται να συμβεί.
Υπενθυμίζεται, τέλος, ότι η συνάντηση Τραμπ-Ζελένσκι θα γίνει μετά από τη δημόσια διαμάχη που είχαν μόλις την περασμένη εβδομάδα, με τον Αμερικανό πρόεδρο να αποκαλεί τον Ουκρανό «δικτάτορα» και τον Ζελένσκι να ισχυρίζεται ότι ο Τραμπ καταπίνει τη ρωσική παραπληροφόρηση.
© ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
Κεμπέκ: Ανεξαρτησία και επιπτώσεις
Ο αρχηγός του αυτονομιστικού κόμματος Parti Québécois, Paul St-Pierre Plamondon, μπροστά στην απειλή των Ηνωμένων Πολιτειών να εντάξουν τον Καναδά ως την 51η Πολιτεία, παρουσίασε την ανεξαρτησία της επαρχίας ως τη μόνη ασφαλή και βιώσιμη επιλογή για το Κεμπέκ, απέναντι σε εξωτερικές απειλές και πιέσεις, παρά την αύξηση της υποστήριξης υπέρ της καναδικής ενότητας.
Ο Plamondon έχει επανειλημμένα τονίσει τη σημασία της ανεξαρτησίας του Κεμπέκ, γεγονός που θα άνοιγε το δρόμο για σοβαρές πολιτικές και οικονομικές συζητήσεις, τόσο στο εσωτερικό του Καναδά όσο και διεθνώς. Σε περίπτωση που το Κεμπέκ αποκτήσει την ανεξαρτησία του, την ίδια στιγμή που ο Καναδάς γίνει η 51η Πολιτεία των ΗΠΑ, θα δημιουργούσε ένα πολύπλοκο και αβέβαιο πολιτικό σκηνικό. Ας δούμε όμως μερικά σενάρια:
Οικονομική Προσαρμογή: Το Κεμπέκ θα είχε να αντιμετωπίσει το θέμα της οικονομικής του αυτονομίας. Η αποχώρηση από τον Καναδά θα σηματοδοτούσε την απώλεια των διασυνδέσεων του με την καναδική οικονομία και θα έπρεπε να δημιουργήσει τη δική του οικονομία από την αρχή. Ωστόσο, το Κεμπέκ διαθέτει ήδη μια ισχυρή οικονομία, με το Μόντρεαλ να είναι ένα από τα πιο σημαντικά χρηματο-οικονομικά και πολιτιστικά κέντρα στον κόσμο. Εάν το Κεμπέκ καταφέρει να διαφοροποιήσει την οικονομία του και να αναπτύξει ισχυρές εμπορικές σχέσεις με άλλες χώρες, ίσως να μπορούσε να επιβιώσει.
Διπλωματικές Σχέσεις: Ως ανεξάρτητο κράτος το Κεμπέκ, μη μέλος πλέον της Κοινοπολιτείας των Εθνών, θα έπρεπε να αναγνωριστεί από τη διεθνή κοινότητα και να δημιουργήσει διπλωματικές σχέσεις με άλλες χώρες.
Κοινωνικές και Πολιτισμικές Προκλήσεις: Το Κεμπέκ έχει μια μοναδική πολιτισμική και γλωσσική ταυτότητα, όμως η κοινωνία του είναι ενσωματωμένη στην καναδική πολυπολιτισμική δομή. Η μετάβαση στην πλήρη ανεξαρτησία θα μπορούσε να προκαλέσει κοινωνικές εντάσεις, ειδικά αν προκύψουν ζητήματα γλώσσας, εκπαίδευσης, θρησκείας και πολιτισμού.
Ασφάλεια και Άμυνα: Εάν ο Καναδάς γίνει η 51η Πολιτεία των ΗΠΑ, το Κεμπέκ θα στερούνταν την προστασία της καναδικής αμυντικής υποδομής και του στρατού. Θα έπρεπε να δημιουργήσει δική του στρατιωτική δύναμη ή να καταφύγει σε διεθνείς συμφωνίες άμυνας με άλλες χώρες, κάτι που μπορεί να είναι δύσκολο και ασύμφορο.
Δημοσιονομικά Ζητήματα: Ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους θα ήταν το δημοσιονομικό βάρος της ανεξαρτησίας. Χωρίς την υποστήριξη του Καναδά και τις επιδοτήσεις που προσφέρει η συνομοσπονδία, το Κεμπέκ θα έπρεπε να βρει νέους τρόπους για να χρηματοδοτήσει την κυβέρνηση, τις υποδομές και τα κοινωνικά του προγράμματα.
Σε τελική ανάλυση, το Κεμπέκ θα μπορούσε να επιβιώσει, αλλά αυτό θα εξαρτιόταν από τη διαχείριση αυτών των προκλήσεων και από το πόσο καλά θα μπορούσε να ισχυροποιήσει τη διεθνή του θέση και να ενισχύσει τις πολιτικο-οικονομικές του σχέσεις.
Αν και η προσάρτηση του Καναδά θα μπορούσε να προσφέρει κάποια σταθερότητα στην περιοχή, το Κεμπέκ θα έπρεπε να βρει το δικό του δρόμο, με πολλές προκλήσεις μπροστά του…
Ανακήρυξη και οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ελλάδα ζητεί η Κύπρος!
Δυσφορία στη Λευκωσία από το γεγονός ότι η Αθήνα ζητεί άδεια από την Άγκυρα για την πόντιση του καλωδίου ◘ Τι λένε διπλωματικές πηγές λίγο πριν την κρίσιμη πενταμερή για το Κυπριακό το Μάρτιο
Στην κόψη του ξυραφιού κινούνται οι συνομιλίες για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό, με φόντο τη διεξαγωγή της άτυπης πενταμερούς το Μάρτιο. Η τουρκική πλευρά επιμένει στη λύση των δύο κρατών, κάτι που απορρίπτουν κατηγορηματικώς Αθήνα και Λευκωσία, ενώ η Άγκυρα ενισχύει τις διπλωματικές της προσπάθειες για την αναγνώριση του ψευδοκράτους, όπως συνέβη προ ολίγων ημερών, λαμβάνοντας τη στήριξη του Πακιστάν.
Σε μια ακόμη πρωτοφανή πρόκληση, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ, πρέσβυς Αχμέτ Γιλντίζ, διαβίβασε στο Γ.Γ. του ΟΗΕ επιστολή του Μεχμέτ Ντάνα, ο οποίος υποτίθεται ότι εκπροσωπεί το ψευδοκράτος, με την οποία καταγγέλλει «παραβιάσεις του εναερίου χώρου», ζητώντας την κυκλοφορία της ως επίσημου εγγράφου της Γενικής Συνελεύσεως και του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Στην επιστολή του ο κ. Ντάνα ισχυρίζεται ότι το 2024 υπήρξαν «παραβιάσεις του εναερίου χώρου» του ψευδοκράτους από την Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα. Χαρακτήρισε δε αυτές τις ενέργειες ως «πρόκληση και κατάφωρη παραβίαση της κυριαρχίας» του ψευδοκράτους, υποστηρίζοντας ότι «απειλούν την ασφάλεια της διεθνούς πολιτικής αεροπορίας και θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές των επιβατών»! Μέσα σε αυτό το πολύ αρνητικό κλίμα, διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι η πενταμερής στη Γενεύη ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία για λύση, με το δίλημμα να είναι το εξής: Ομοσπονδία ή διχοτόμηση;
Οι ίδιες πηγές εκτιμούν μάλιστα, ότι οσονούπω θα αρχίσει το γνωστό παιχνίδι ανταλλαγής ευθυνών και το μείζον είναι, εν προκειμένω, να μην κατηγορηθεί η Λευκωσία για τυχόν αδιέξοδο των συνομιλιών. Εντούτοις, ο κατοχικός ηγέτης Ερσίν Τατάρ επιμένει ότι η πρόταση για δύο κράτη «δεν είναι απλά στρατηγική, αλλά η μόνη φόρμουλα λύσης», κάτι που ωστόσο όπως μαθαίνουμε, δε βρίσκει ευήκοα ώτα ούτε στον ΟΗΕ αλλά ούτε και στη Βρετανία. Αυτό σημαίνει, ότι ένα νέο αδιέξοδο θα χρεωθεί σε αυτήν, με ότι αυτό συνεπάγεται για το διακαή της πόθο περί αναγνωρίσεως του ψευδοκράτους.
Ενώ δε θα είναι και το ιδανικότερο σενάριο ούτε για την Τουρκία, την ώρα που προσπαθεί να προβάλλει εαυτόν ως ισχυρή περιφερειακή δύναμη, όπως δείχνει με τις κινήσεις της στη Συρία αλλά και προ ολίγων ημερών με την προσπάθεια μεσολαβήσεως για τη λήξη του πολέμου με τον Ερντογάν να τάσσεται υπέρ της «εδαφικής ακεραιότητας» της Ουκρανίας, την ίδια ώρα που επιμένει με την παραμονή του κατοχικού στρατού στην Κύπρο!
Εν τω μεταξύ, οι συνομιλίες μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας έχουν παγώσει, με το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδος-Τουρκίας συνεχώς να μετατίθεται, χωρίς να έχει οριστικοποιηθεί κάποια ημερομηνία διεξαγωγής του μέχρι τον Απρίλιο.
Όπως δεν έχει οριστικοποιηθεί ούτε η ημερομηνία πραγματοποιήσεως της πενταμερούς, καθώς η αρχικώς προβλεφθείσα ημερομηνία για τις 17-18 Μαρτίου δεν επιβεβαιώνεται από την κυπριακή πλευρά. Σε κάθε περίπτωση, όπως μας έλεγε διπλωματική πηγή, η Λευκωσία αναμένει περισσότερα από την Αθήνα, όπως «την ανακήρυξη ΑΟΖ με την Κύπρο και να μη ζητάτε την άδεια της Τουρκίας στις εργασίες ποντίσεως των καλωδίων»!
Προφανώς αναφέρεται στο επεισόδιο του περασμένου καλοκαιριού στην Κάσο, που η Τουρκία απαίτησε να της ζητηθεί άδεια για τη συνέχιση του εργασιών από το ιταλικό ερευνητικό σκάφος, ενώ προ δύο εβδομάδων τουρκικές κορβέτες παρενόχλησαν δύο ιταλικά ερευνητικά σκάφη βόρεια της Κρήτης, λέγοντας τους χαρακτηριστικά δια ασυρμάτου ότι κινούνται παρανόμως και ότι πρόκειται «για μια οριοθετημένη περιοχή».
Έχει άλλωστε αναφερθεί κατ’ επανάληψη, ότι η Ελλάδα μαζί με την Κύπρο διαθέτουν έξι φορές μεγαλύτερη θαλάσσια έκταση (ΑΟΖ) από την Τουρκία. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι αν Αθήνα και Λευκωσία είχαν προχωρήσει συντεταγμένα στην αξιοποίηση των ενεργειακών κοιτασμάτων τους – η κατεχόμενη Κύπρος πάντως υπέγραψε την περασμένη εβδομάδα με την Αίγυπτο για εξαγωγή αερίου – σήμερα ο ελληνισμός θα ήτο ο κυρίαρχος της Ανατολικής Μεσογείου.
Κρίσιμος θεωρείται φυσικά και ο αμερικανικός παράγοντας και ποια θα είναι η στάσις της νέας κυβερνήσεως, όσον αφορά την Ανατολική Μεσόγειο. Πάντως η Λευκωσία, σε αντίθεση με την Αθήνα, έχει ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με την κυβέρνηση Τραμπ, καθώς υπήρξε συνάντηση του Κύπριου υπουργού Αμύνης, Βασίλη Πάλμα, με τον Αναπληρωτή Βοηθό Υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ, Ντέιβιντ Μπέικερ, στη διάσκεψη του Μονάχου. Η αμυντική συνεργασία των δύο χωρών συνεχίζεται απρόσκοπτα, ενώ είναι σε εξέλιξη η προσπάθεια αναβαθμίσεως της Αεροπορικής Βάσης «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο.
Ωστόσο, είναι γεγονός, ότι ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος είναι απρόβλεπτος και το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή η αμερικανική πλευρά επέλεξε να συνομιλήσει πρώτα με την Άγκυρα και όχι με την Αθήνα, δεν είναι και τόσο ελπιδοφόρο.
ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές με βαθιά γνώση των διαπραγματεύσεων, υπάρχει η άποψις ότι η σκληρή στάσις Τατάρ για δύο κράτη εντάσσεται στη γενικότερη τουρκική τακτική του παζαριού. Και κάποια στιγμή η τουρκοκυπριακή πλευρά, υπό τις οδηγίες της Άγκυρας, θα γίνει πιο διαλλακτική.
Αυτό που ουσιαστικά επιδιώκει η Τουρκία είναι να αναγνωρισθούν τα «κυριαρχικά δικαιώματα» του ψευδοκράτους, σε περίπτωση που οι συνομιλίες καταλήξουν σε αδιέξοδο με υπαιτιότητα της ελληνοκυπριακής πλευράς.
Στο πλαίσιο αυτό θεωρείται καθοριστική και η έκβασις των εκλογών του ψευδοκράτους που αναμένεται να πραγματοποιηθούν τον Οκτώβριο. Σύμφωνα με πηγές, υπάρχει πιθανότητα η Άγκυρα να στηρίξει εκ νέου τον Τατάρ, ωστόσο γίνονται προσπάθειες να πεισθεί να κατέβει στις εκλογές ο εγγονός του Ντενκτάς, που είναι πρέσβυς της Τουρκίας στη Βαρσοβία.
Πάντως ο Τατάρ δέχεται ήδη κριτική από τον Πρόεδρο του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (ΡΤΚ), Τουφάν Έρχιουρμαν, ο οποίος διαφωνεί μεν με τη λύση των δύο κρατών, υποστηρίζει ωστόσο τα περί «πολιτικής ισότητος» των Τουρκοκυπρίων.
Συγκεκριμένα, χρησιμοποιώντας πιο μετριοπαθή γλώσσα από τον αντίπαλο του, ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως του ψευδοκράτους θεωρεί ότι η πολιτική ισότητα είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση του «ίσου διεθνούς καθεστώτος» και της «ίσης κυριαρχίας», που – όπως εξηγεί – είναι ο διαμοιρασμός στη βάση της πολιτικής ισότητας, με τους Ελληνοκύπριους εξίσου κυρίαρχους με τους Τουρκοκύπριους.
«Σε αυτό το πλαίσιο, θα υπάρχουν δύο ισότιμα συνιστώντα κράτη (τουρκοκυπριακά και ελληνοκυπριακά συνιστώντα κράτη), όλες οι κρατικές εξουσίες, εκτός από αυτές που αναφέρονται στο Σύνταγμα, θα ανήκουν στα συνιστώντα κράτη και τα συνιστώντα κράτη θα ασκούν αυτές τις εξουσίες χωρίς καμία παρέμβαση από το ομοσπονδιακό κράτος». Ομιλεί με λίγα λόγια για μια χαλαρή ομοσπονδία, στην οποία οι Τουρκοκύπριοι θα ωφελούνται από όλα τα προνόμια ενός κράτους μέλους της ΕΕ, ανοίγοντας την κερκόπορτα στην Τουρκία.
Συνεπώς, το μείζον θέμα για την ελληνοκυπριακή πλευρά είναι το πόσοι Τουρκοκύπριοι θα θεωρηθούν νόμιμοι κάτοικοι στην περίπτωση μια λύσεως, όπως χαρακτηριστικά μας επισημαίνουν πολύ έμπειρες διπλωματικές πηγές. Και αυτό, διότι οι ισορροπίες έχουν αλλάξει άρδην με την εισβολή των εποίκων στην πολύπαθη νήσο. Και το πάλαι ποτέ 18% αγγίζει πλέον το 50% και ο καθένας αντιλαμβάνεται τι θα σήμαινε για το μέλλον του ελληνισμού, αν παραχωρούνταν σε τόσο μεγάλο αριθμό Τουρκοκυπρίων αυξημένα δικαιώματα.
Τούτων δοθέντων είναι σαφές, ότι στην Κύπρο θα δοθεί η ύστατη μάχη για την επιβίωση του ελληνισμού. Και η Αθήνα οφείλει να συνδράμει τη Λευκωσία με κάθε δυνατό τρόπο, με κάθε δυνατό μέσο, δείχνοντας πυγμή και αποφασιστικότητα. Αυτό τουλάχιστον επιτάσσει η «σωστή πλευρά της ιστορίας»…
ΜΥΡΝΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ
© ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΕΣΤΙΑ»
Ύπνος ελαφρύς και ονειροπόλος
του Δημήτρη Ηλία
Τι έκαναν οι κυβερνήσεις μας για να μας προστατέψουν από την άκρως προβλέψιμη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί τώρα; Στην ουσία, ο μεγαλύτερος σύμμαχός μας από το νότο, απειλεί την εθνική μας κυριαρχία, μέσω του καταδικασμένου εγκληματία προέδρου του και της ομάδας των υπέρ-δισεκατομμυριούχων «φίλων» του. Τον ξέραμε ποιος είναι, σχεδόν μια δεκαετία.
Πίστευαν οι πολιτικοί μας, ότι με τον Μπάιντεν η Αμερική γύρναγε πίσω στον παλιό «καλό» εαυτό της; Πόσο πρέπει να στρουθοκαμηλίσει κανείς για να καταλάβει, ότι όταν η μισή Αμερική ψηφίζει MAGA, η επανεκλογή του Τράμπ ήταν μονόδρομος;
Η εξάρτησή μας από το αμερικανικό εμπόριο είναι ακόμα τεράστια. Κανονικά ο Καναδάς έπρεπε να είναι υπερδύναμη. Να είχαμε επενδύσει από καιρό σε άλλες αγορές για τον τεράστιο ορυκτό μας πλούτο, τις σπάνιες γαίες, την ξυλεία, την ενέργεια και όλα τα άλλα αγαθά που παράγουμε. Τώρα, στην τούρλα του Σαββάτου, που απειλούμαστε με δασμούς, θυμηθήκαμε την ΕΕ, την Ινδονησία και την Κίνα. Παράλληλα, με τον τεράστιο ορυκτό πλούτο, η βαριά μας βιομηχανία πρέπει να επεκταθεί και να μεγαλώσει αν θέλουμε οικονομική ανεξαρτητοποίηση.
H απόφαση των πρωθυπουργών των επαρχιών να επισκεφθούν το Λευκό Οίκο στέφτηκε με την απόλυτη αποτυχία και τη ντροπή. Τι θλιβερό θέαμα ήταν αυτό, όπου οι αρχηγοί μας έμειναν απόξω μία ώρα, να περάσουν τάχα έλεγχο, μόνο και μόνο για να συναντήσουν μερικούς ασήμαντους τραμποχαρτογιακάδες; Το αποτέλεσμα; Νιέτ! Εισέπραξαν όμως τη διαβεβαίωση ότι ο Τραμπ θέλει πραγματικά να γίνουμε η 51η πολιτεία των ΗΠΑ, ενώ παράλληλα επιμένει να αποκαλεί τον Τρουντώ κυβερνήτη.
Από στρατιωτικής πλευράς πληρώνουμε τώρα τη φιλειρηνική φήμη του Καναδά επί δεκαετίες. Ο Καναδάς έπρεπε να είναι πυρηνική δύναμη. Η στρατιωτική του δύναμη ισάξια μιας Γαλλίας τουλάχιστον. Οι ΗΠΑ μας προστάτευαν τόσο καιρό για να μας πούν εδώ και τώρα Anschluss. Τύφλα να έχουν οι «εχθροί» Ρώσοι! Οι χλιαρές αντιδράσεις της κυβέρνησής μας μπρος στην 51η πολιτεία ήταν αποκαρδιωτικές. Γιατί να δεχτείς τη διαπίστευση του καινούργιου Αμερικάνου πρεσβευτή, όταν η χώρα του απειλεί την κυριαρχία της χώρας σου;
Όσο για το ΝΑΤΟ, φαίνεται πλέον να έχει χάσει τον ενιαίο στρατηγικό του προσανατολισμό, λειτουργώντας ως μία ακέφαλη συμμαχία. Η Ευρώπη πρέπει να αναγνωρίσει αυτήν την πραγματικότητα, δεν μπορεί πλέον να βασίζεται αποκλειστικά στην Ατλαντική Συμμαχία για την ασφάλειά της. Είναι επιτακτική ανάγκη να αναλάβει το ρόλο που της αναλογεί και να δημιουργήσει έναν πραγματικά επιχειρησιακό Ευρωστρατό, ο οποίος θα είναι ανεξάρτητος από τις αμερικανικές στρατηγικές επιλογές, αλλά ταυτόχρονα ικανός να συνεργάζεται με τους παραδοσιακούς συμμάχους της Δύσης.
Μια τέτοια πρωτοβουλία δεν πρέπει να περιοριστεί στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η δημιουργία ενός θεσμικού πλαισίου αμυντικής συνεργασίας με τον Καναδά θα προσέδιδε μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία, τόσο στην Ευρώπη όσο και στη Βόρεια Αμερική, ενισχύοντας τη διατλαντική σχέση σε νέα βάση. Η στρατηγική γεωγραφική θέση του Καναδά, σε συνδυασμό με την τεχνογνωσία και τις αμυντικές του δυνατότητες, θα μπορούσε να αποτελέσει θεμέλιο λίθο για μια πιο ισχυρή και αυτόνομη ευρωατλαντική συνεργασία.
Η σχέση του Καναδά με το Ηνωμένο Βασίλειο δεν πρέπει να παραμείνει στάσιμη, ούτε να βασίζεται αποκλειστικά σε ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς. Αντίθετα, απαιτείται μια πιο ουσιαστική αμυντική και οικονομική συνεργασία, ώστε ο Καναδάς να διατηρήσει τον ενεργό του ρόλο στη διεθνή σκηνή, τόσο σε θέματα ασφάλειας όσο και σε εμπόριο και επενδύσεις.
Παράλληλα, η συμμετοχή του Καναδά στην Κοινοπολιτεία δεν μπορεί να είναι απλώς συμβολική. Παρότι πρόκειται για έναν από τους αρχαιότερους θεσμούς διεθνούς συνεργασίας, η δυναμική του παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτη. Η ενίσχυση των αμυντικών και εμπορικών δεσμών του Καναδά με τα κράτη-μέλη της Κοινοπολιτείας, ιδιαίτερα με την Ινδία, θα μπορούσε να προσδώσει νέα αξία στη συμμαχία, καθιστώντας την έναν πιο λειτουργικό και αποτελεσματικό οργανισμό, ικανό να ανταποκριθεί στις προκλήσεις του 21ου αιώνα.
Ήρθε η ώρα για τον Καναδά να κάνει την αυτοκριτική του και να πάρει τις μεγάλες αποφάσεις του. Το μένος των Καναδών εναντίων κάθε τι Αμερικάνικου, το Buy Canadian, η πρόσφατη υπέρλαμπρη νίκη στο χόκεϋ, δεν πρέπει να νικηθούν από την απάθεια, τη βαρεμάρα και το χρυσό κανόνα πολλών κινημάτων, που έχουν ημερομηνία λήξεως όταν σταματήσουν να ασχολούνται τα social media μαζί τους. Είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι ήδη στον τομέα του τουρισμού οι Καναδοί δώσαν ένα γερό χαστούκι στους γείτονες. Η ΕΕ, το ΗΒ, η Αυστραλία και άλλες χώρες, έχουν παρόμοιες δημοκρατίες με εμάς. Να εκμεταλλευτούμε τις όμορες ιδεολογίες προς το αμοιβαίο συμφέρον των χωρών μας εμπορικά και αμυντικά, ιδίως τώρα που οι ΗΠΑ είναι πλέον ένα κράτος εχθρικό.
Οι βλακείες περί χωρισμού του Κεμπέκ και άλλων επαρχιών, πρέπει πια να δώσουν τη θέση τους στη διευκόλυνση του εμπορίου μεταξύ των επαρχιών. Το κοινοβούλιο πρέπει να αφήσει τα παιδιάστικα καμώματα και την αναστολή λειτουργίας του και να συνέλθει να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο.
Δύο οι διεκδικητές του φετινού τίτλου
Και τώρα οι δυο τους! Ολυμπιακός (νίκησε τον ΠΑΟΚ στο ντέρμπι) και ΑΕΚ (πέρασε… τρένο από την Τρίπολη), σε συνδυασμό με την ήττα – ντροπή του Παναθηναϊκού στη Λαμία, έμειναν μόνοι τους ουσιαστικά στη διεκδίκηση του φετινού τίτλου…
Αμετάβλητη παρέμεινε η κατάσταση στην κορυφή της Super League 1 μετά από την ολοκλήρωση της 24ης αγωνιστικής που βρήκε κερδισμένους τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ.
Οι «ερυθρόλευκοι» διατήρησαν τα ηνία στη βαθμολογία (54β.), επικρατώντας με 2-1 του ΠΑΟΚ στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης». Νωρίτερα, η «Ένωση» πέρασε άνετα από την Τρίπολη, διαλύοντας τον Αστέρα με 3-0. Στη Λαμία, ο Παναθηναϊκός υπέστη μία από τις πιο οδυνηρές ήττες της σεζόν. Η ουραγός Λαμία, που είχε να νικήσει από την πρώτη αγωνιστική, σόκαρε το «τριφύλλι» επικρατώντας με 3-1, αφήνοντας την ομάδα του Βιτόρια στο -8 από την κορυφή και σε μειονεκτική θέση ενόψει playoffs. Ο Άρης, από την πλευρά του, επέστρεψε στις νίκες μετά τη βαριά ήττα από τον Λεβαδειακό, κερδίζοντας 2-1 τον Παναιτωλικό.
Στα παιχνίδια του Σαββάτου, ο ΟΦΗ πέρασε νικηφόρα από τη Λεωφόρο με 3-1 επί της Καλλιθέας, ο Λεβαδειακός χτύπησε στις καθυστερήσεις με 2-1 στο Πανθεσσαλικό επί του Βόλου, ενώ ο Ατρόμητος με πέναλτι του Γιουμπιτάνα επικράτησε 1-0 του Πανσερραϊκού. Τα παιχνίδια πιο αναλυτικά:
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΠΑΟΚ 2-1
Το πρώτο ημίχρονο ήταν… όλα τα λεφτά στο ντέρμπι της 24ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της Super League που διεξήχθη στο Φάληρο. Ο Ολυμπιακός επικράτησε με 2-1 του ΠΑΟΚ, διατηρήθηκε στην κορυφή της βαθμολογίας μία ώρα μετά το διπλό της ΑΕΚ στην Τρίπολη και πλέον στρέφει το ενδιαφέρον του στα δύο σερί ματς με τους «κιτρινόμαυρους» σε Κύπελλο και πρωτάθλημα. Η ομάδα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ έφτασε στο «τρίποντο» με τα γκολ των Ροντινέι (6’) και Χαράλαμπου Κωστούλα (31’) ενώ στο δεύτερο μέρος έχασε πολλές ευκαιρίες να ανεβάσει το δείκτη του σκορ. Κουρασμένη από την προσπάθεια της Πέμπτης 20/2, στο ευρωπαϊκό της παιχνίδι με τη Στεάουα Βουκουρεστίου, η ομάδα του Ράζβαν Λουτσέσκου ισοφάρισε προσωρινά με τον Μαντί Καμαρά (24’), ωστόσο δεν μπόρεσε να αποφύγει ακόμη μία ήττα σε ντέρμπι την τρέχουσα σεζόν.
ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ – ΑΕΚ 0-3
Παρότι δυσκολεύτηκε για περισσότερη από μία ώρα απέναντι στο μαχητικό Αστέρα Τρίπολης, η ΑΕΚ βρήκε λύσεις στο δεύτερο ημίχρονο και μέσα σε 15 λεπτά πέτυχε τρία γκολ, φτάνοντας σε μια εμφατική νίκη με 3-0. Οι «κιτρινόμαυροι» πανηγύρισαν την πέμπτη διαδοχική νίκη τους στο πρωτάθλημα και έχουν πλέον μπροστά τους τα ντέρμπι με Ολυμπιακό σε Κύπελλο και πρωτάθλημα. Οι Αρκάδες, που έπαιξαν με αμυντική τακτική, είδαν τις ελπίδες τους να εξανεμίζονται μετά το γκολ του Γκατσίνοβιτς στο 65′ σε φάση που ο Ντελί είδε την κόκκινη κάρτα για μαρκάρισμα στον σκόρερ της Ένωσης. Η ΑΕΚ κυριάρχησε απόλυτα και βρήκε δύο ακόμη γκολ με τους Ελίασον (76′) και Πιερό (80′).
ΛΑΜΙΑ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 3-1
Την πρώτη της νίκη μετά από εκείνη στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος τον Αύγουστο (1-0 τον Παναιτωλικό) πέτυχε η Λαμία, η οποία επικράτησε 3-1 στην έδρα της του Παναθηναϊκού. Η ομάδα της Φθιώτιδας προηγήθηκε 1-0 στο 5′ με κεφαλιά – ψαράκι του Τσιμπόλα και ο Παναθηναϊκός όσο και εάν προσπάθησε πήγε στα αποδυτήρια χωρίς γκολ για το ημίχρονο. Στο 72′ ο Ιωαννίδης πήρε την κεφαλιά μέσα στην περιοχή, η μπάλα έφτασε στον Τζούρισιτς, ο οποίος με σουτ σε κίνηση ισοφάρισε σε 1-1. Η Λαμία όμως δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Ο Φουρτάδο βγήκε στην κόντρα και εκτέλεσε από πλάγια θέση τον Ντραγκόφσκι για το 2-1 στο 78′. Στο 87′ είχαμε τη φάση του αγώνα. Ο Μαντσίνι μπερδεύτηκε και… κλώτσησε τη δεύτερη μπάλα που είχε βάλει στο γήπεδο και ο Ευαγγέλου έδωσε πέναλτι! Ο Φουρτάδο ανέλαβε την εκτέλεση στο 90’+1’ κι ευστόχησε κάνοντας το 3-1 για τη Λαμία.
ΑΡΗΣ – ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ 2-1
Ο Άρης επέστρεψε στις επιτυχίες, επικρατώντας με 2-1 του Παναιτωλικού στο «Κλεάνθης Βικελίδης», σε ένα ματς που ξεκίνησε ιδανικά για τους «κιτρινόμαυρους», αλλά έκρυβε έντονη αγωνία μέχρι το φινάλε. Οι γηπεδούχοι μπήκαν δυνατά στο παιχνίδι, επιβάλλοντας το ρυθμό τους και καταφέρνοντας να πάρουν προβάδισμα μόλις στο 13ο λεπτό με τον Μορόν. Ο Μόντσου, με όμορφο τελείωμα στο 30’, διπλασίασε τα τέρματα της ομάδας του, βάζοντας τις βάσεις για μία – φαινομενικά – εύκολη επικράτηση. Ο Παναιτωλικός, ωστόσο, δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Στο 61’ ο Ντίαζ μείωσε σε 2-1, δίνοντας νέο ενδιαφέρον στην αναμέτρηση. Από εκείνο το σημείο και μετά, το παιχνίδι πήρε μορφή… ροντέο, με τους φιλοξενούμενους να πιέζουν για την ισοφάριση και τον Άρη να ψάχνει το τρίτο γκολ στις αντεπιθέσεις.
ΒΟΛΟΣ – ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ 1-2
Με απόλυτο πρωταγωνιστή τον Μπέντζαμιν Βέρμπιτς, ο Λεβαδειακός πέτυχε μια σπουδαία νίκη με 2-1 επί του Βόλου στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, παίρνοντας βαθμολογική ανάσα στη μάχη της παραμονής. Οι γηπεδούχοι άνοιξαν το σκορ με τον Λάμπρου, όμως η είσοδος του Βέρμπιτς στο 62’ άλλαξε τα δεδομένα. Ο Σλοβένος μεσοεπιθετικός ισοφάρισε, ενώ στο 95’ έδωσε την ασίστ για το «χρυσό» γκολ του Πεντρόσο, ολοκληρώνοντας μια μεγάλη ανατροπή για τους Βοιωτούς.
ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ – ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ 1-0
Ατρόμητος και Πανσερραϊκός είχαν τις φάσεις για να σκοράρουν στον αγώνα του Περιστερίου αλλά τελικά ο νικητής κρίθηκε από μια εκτέλεση πέναλτι. Ο Ατρόμητος επέστρεψε στα «τρίποντα» κι έμεινε «ζωντανός» στο κυνήγι της πρώτης οκτάδας και δη της «ζώνης» των play off για τις θέσεις 5-8. Ο Γκουγκεσασβίλι έμοιαζε… ανίκητος, διατηρώντας το «μηδέν» με εντυπωσιακές επεμβάσεις για την ομάδα των Σερρών, όμως οι Περιστεριώτες έφτασαν στην πολύτιμη νίκη, χάρις στο εύστοχο (έστω και με δόση… τύχης) πέναλτι του Γιουμπιτάνα στο 88’.
ΚΑΛΛΙΘΕΑ – ΟΦΗ 1-3
Τρία «χτυπήματα» σε διάστημα 15 λεπτών ήταν αρκετά για τον ΟΦΗ για να φύγει νικητής απ’ τη Λεωφόρο απέναντι στην Καλλιθέα. Η ηρακλειώτικη ομάδα επικράτησε με 3-1 στο εναρκτήριο παιχνίδι της αγωνιστικής κι εδραίωσε την παρουσία της στη ζώνη των play off για τις θέσεις 5-8. Ο Νους με απίθανο γκολ στο 28’ έδωσε το προβάδισμα στον ΟΦΗ, με τον Σαλσίδο να διπλασιάζει τα τέρματα της κρητικής ομάδας δύο λεπτά μετά (30’). Στο 43’ ο Μεγιάδο με αυτογκόλ ανέβασε το δείκτη του σκορ στο 3-0. Στο 60’ ο Μεγιάδο με κεφαλιά μείωσε για την αθηναϊκή ομάδα.
Όσα είπαν Τραμπ και Μακρόν στο Λευκό Οίκο
Η Ευρώπη να έχει κεντρικό ρόλο στην ασφάλεια της Ουκρανίας ◘ Ειρήνη δε σημαίνει παράδοση
Σε κλίμα συνεννόησης αλλά και με σαφή μηνύματα για την Ευρώπη και την Ουκρανία, πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 24/2 η κοινή συνέντευξη Τύπου του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Γάλλου ομολόγου του, Εμανουέλ Μακρόν, στο Λευκό Οίκο.
Ο Τραμπ υπογράμμισε ότι η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει κεντρικό ρόλο στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης ασφάλειας της Ουκρανίας, σημειώνοντας ότι το κόστος και η ευθύνη για την ειρήνη δεν μπορούν να βαραίνουν μόνο τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τόνισε, μάλιστα, ότι η Ουάσιγκτον έχει προσφέρει «πολύ περισσότερη» βοήθεια στο Κίεβο σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα και ότι κάποια στιγμή η συνεισφορά αυτή πρέπει να εξισορροπηθεί. Παράλληλα, αναφέρθηκε στην ανάγκη επίτευξης συμφωνίας με την Ουκρανία για κρίσιμα ορυκτά και σπάνιες γαίες, ώστε –όπως είπε– οι ΗΠΑ να ανακτήσουν μέρος των τεράστιων οικονομικών πόρων που έχουν διαθέσει.
Από την πλευρά του, ο Εμανουέλ Μακρόν εξέφρασε τη δέσμευση της Ευρώπης για τη διαμόρφωση μιας διαρκούς ειρήνης, υπογραμμίζοντας ότι οι ευρωπαϊκές χώρες αντιλαμβάνονται πλήρως τις ευθύνες τους και είναι έτοιμες να αναλάβουν μεγαλύτερο ρόλο στην ασφάλεια και την άμυνα της ηπείρου, σημειώνοντας ωστόσο πως η επίτευξη ειρήνης δεν πρέπει να συνεπάγεται και παράδοση για την Ουκρανία. Αποκάλυψε, μάλιστα, ότι η Γαλλία έχει ήδη συζητήσει με τη Βρετανία το ενδεχόμενο ανάπτυξης ειρηνευτικών δυνάμεων στην Ουκρανία, ενώ και άλλες χώρες είναι έτοιμες να συνδράμουν σε αυτήν την προσπάθεια. Ο Μακρόν τόνισε ότι η υποστήριξη των ΗΠΑ θα είναι κρίσιμη, προσθέτοντας ότι Παρίσι και Ουάσιγκτον μοιράζονται την ίδια επιθυμία: την ταχεία αποκατάσταση της ειρήνης και μια διεθνή τάξη όπου όλοι θα αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους.
ΜΑΚΡΟΝ: Η ΕΥΡΩΠΗ ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ
ΣΤΕΡΕΗ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΗ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Η Ευρώπη θέλει μια διαρκή ειρήνη στην Ουκρανία και για το λόγο αυτό θα πρέπει να έχει κεντρικό ρόλο για τη διασφάλιση της ειρήνης, τόνισε μεταξύ άλλων ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.
Θέλουμε μια ειρήνη «στέρεη και διαρκή», είπε μεταξύ άλλων. Κάναμε πολύ ουσιώδη βήματα μπροστά στις συνομιλίες μας, αλλά και με τη συλλογική μας ασφάλεια, είπε ο Μακρόν για τις συζητήσεις του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ.
Οι δύο χώρες έχουν μια «κοινή επιθυμία να χτίσουν την ειρήνη», είπε ο Μακρόν και τόνισε ότι η εκεχειρία πρέπει να είναι «μετρήσιμη, επαληθεύσιμη και να διευκολύνει τις διαπραγματεύσεις για μια διαρκή ειρήνη». Αυτό όμως «δε θα πρέπει να σημαίνει ότι η Ουκρανία πρέπει να συνθηκολογήσει», πρόσθεσε ο Γάλλος ηγέτης, μεταφέροντας το πνεύμα των συζητήσεών του με δεκάδες Ευρωπαίους ηγέτες.
Η Ουκρανία είναι μια χώρα στην οποία θα πρέπει να μοιραστούμε τις ευθύνες μας, ώστε να διασφαλίσουμε τη σταθερότητα και την ασφάλεια, για την Ουκρανία και όλη την περιοχή. Για εμάς στην Ευρώπη είναι υπαρξιακό ζήτημα, όπως είπε. Ο Μακρόν εξέφρασε την πίστη του ότι η Γαλλία και οι ΗΠΑ «έχουν την ίδια επιθυμία: μόνιμη, σταθερή ειρήνη το συντομότερο δυνατό και την ανανέωση μιας διεθνούς κατάστασης, όπου όλοι είμαστε σε θέση να αναλάβουμε τις ευθύνες μας».
Τόνισε δε ότι «έχουμε δεσμευτεί ως Ευρωπαίοι να οικοδομήσουμε μια διαρκή ειρήνη, να είμαστε συμμέτοχοι και σε αυτές τις εγγυήσεις ασφαλείας» για να προσθέσει ότι «οι Ευρωπαίοι είναι έτοιμοι να κάνουν ακόμη περισσότερα και να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο». Σχετικά, τέλος, με τη συμφωνία για τα ουκρανικά ορυκτά, ο Γάλλος πρόεδρος είπε ότι θα βοηθήσει στη διασφάλιση της κυριαρχίας της Ουκρανίας.
ΤΙ ΕΙΠΑΝ ΣΤΟ ΟΒΑΛ ΓΡΑΦΕΙΟ
Νωρίτερα οι δύο άνδρες είχαν κατ’ιδίαν συνάντηση στο Λευκό Οίκο, με την Ουκρανία και την επόμενη ημέρα της να κυριαρχούν. Στη σύντομη συζήτηση που είχαν μπροστά στις κάμερες, ο Τραμπ ερωτήθηκε από δημοσιογράφους αν θα χαρακτήριζε και τον Βλαντιμίρ Πούτιν «δικτάτορα», όπως έκανε και με τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
«Δε χρησιμοποίησα τις λέξεις ελαφρά τη καρδία, θα δούμε πώς θα πάει αυτό» είπε, για να προσθέσει ότι «έχουμε ελπίδα για ένα πολύ καλό συμβιβασμό μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας». Γιατί, όπως πρόσθεσε, «ένας πόλεμος που δεν έχει επιλυθεί μεταξύ δύο χωρών, μπορεί να οδηγήσει σε Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο».
Αναμένει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην Ουάσιγκτον «αυτή ή την άλλη εβδομάδα» για τη συμφωνία σχετικά με τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας. Για τη συνάντησή του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, την οποία έχει προαναγγείλει, ο Τραμπ δεν είχε να δώσει κάποια ημερομηνία. Είπε ότι θα ήταν πρόθυμος να πάει στη Μόσχα «την κατάλληλη στιγμή», αλλά θεωρεί ότι η 9η Μαΐου, όταν η Ρωσία γιορτάζει την Ημέρα της Νίκης απέναντι στη ναζιστική Γερμανία, «είναι ίσως πολύ νωρίς» για να προγραμματίσει μια επίσκεψη.
Σε άλλο ερώτημα για τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο Τραμπ είπε ότι «μπορεί να τελειώσει σύντομα, μέσα σε λίγες εβδομάδες, αν είμαστε έξυπνοι», αλλά «αν δεν είμαστε έξυπνοι, θα συνεχιστεί… δεν το θέλουμε αυτό».
Όπως σημειώνει το BBC, o Τραμπ ερωτήθηκε αν πιστεύει ότι η Ουκρανία θα πρέπει να παραχωρήσει εδάφη στο πλαίσιο τυχόν ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων. «Θα το δούμε», απάντησε, «είναι μια διαπραγμάτευση που μόλις τώρα αρχίζει. Το να πάρουμε πίσω ουκρανικά εδάφη που έχουν καταληφθεί από τη Ρωσία δεν είναι εύκολο».
Για τις εγγυήσεις ασφαλείας που ζητά το Κίεβο, ο Τραμπ σχολίασε ότι ο ίδιος δε βλέπει να υπάρχει κάποιο πρόβλημα με την αποστολή ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία, ως ειρηνευτική δύναμη.
Σε προηγούμενες δηλώσεις του ο Τραμπ έχει προτείνει, ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να πάρει πίσω «κάποια από τα εδάφη της» και την περασμένη εβδομάδα δήλωσε ότι η κατοχή ουκρανικών εδαφών από τη Ρωσία σημαίνει ότι «έχει τα χαρτιά» στις διαπραγματεύσεις.
ΤΙ ΔΗΛΩΣΕ Ο ΜΑΚΡΟΝ
Από την πλευρά του, ο Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι ο στόχος της χώρας του είναι να οικοδομήσει μια σταθερή, μακροχρόνια ειρήνη στην Ουκρανία. Η Ευρώπη είναι πρόθυμη να γίνει ισχυρότερος εταίρος και να κάνει περισσότερα στον αμυντικό τομέα, πρόσθεσε.
Αναφερόμενος στη σύνοδο της G7 νωρίτερα την ίδια ημέρα, ο Γάλλος πρόεδρος είπε ότι «είχαμε μια καλή συζήτηση». Όπως ακόμη τόνισε, η Ευρώπη είναι έτοιμη να παράσχει εγγυήσεις ασφαλείας στην Ουκρανία στην περίπτωση μιας εκεχειρίας.
Ο Γάλλος πρόεδρος είπε ότι ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες θα ήταν πρόθυμες να στείλουν ειρηνευτικές δυνάμεις στην Ουκρανία, ως εγγύηση ασφαλείας, αφού υπογραφεί η ειρηνευτική συμφωνία. Ωστόσο, οι στρατιώτες δε θα σταλούν στην πρώτη γραμμή του μετώπου.
Μιλώντας δίπλα στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, στο Λευκό Οίκο, ο Μακρόν είπε ότι η ειρηνευτική συμφωνία θα έρθει στο δεύτερο στάδιο, έπειτα από την «εκεχειρία», όπως την αποκάλεσε. Ο Τραμπ είπε ότι οι ΗΠΑ στηρίζουν την ιδέα αποστολής Ευρωπαίων στρατιωτών στην Ουκρανία και διαβεβαίωσε ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμιρ Πούτιν, στον οποίο έθεσε αυτήν την ιδέα, θα το δεχόταν.
© ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
