Οι ευρωκαρεκλοκένταυροι έδωσαν στους εαυτούς τους επτά αυξήσεις σε τρία χρόνια!
◙ Μέγα σκάνδαλο – ενώ οι λαοί υποφέρουν λόγω λιτότητας και ακρίβειας

Γράφει η δημοσιογράφος
Μαρία Δεναξά
© Εφημερίδα «δημοκρατία»

Στις Βρυξέλλες, εκεί όπου οι ευρωκαρεκλοκένταυροι χαράσσουν πολιτικές ακραίας λιτότητας για τους άλλους, οι ίδιοι δε γνωρίζουν περικοπές στους μισθούς, δεν ξέρουν τι πάει να πει ακρίβεια, ούτε ανέχεια. Για να συνεχίσουν να ζουν την προνομιούχα και πολυτελή ζωή τους, οι περίπου 66.000 υπάλληλοι των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε. θα δουν και πάλι το μισθό τους να αυξάνεται τον Απρίλιο. Θα πρόκειται για την έβδομη αύξηση μισθού από τις αρχές του 2022. Την έβδομη, δηλαδή, μέσα σε τρία χρόνια!
Επί της ουσίας, πρόκειται για μια συμπληρωματική προσαύξηση του 2024, καθώς οι μισθοί των ευρωμανδαρίνων έπρεπε να αυξηθούν κατά 8,5% πέρυσι. Ωστόσο, αυτό κρίθηκε υπερβολικό ακόμη και για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία χρησιμοποίησε τη λεγόμενη «ρήτρα μετριοπάθειας» (έχουν σκαρφιστεί και τέτοιον όρο!) και αρχικά κατέβαλε «μόνο» το 7,3% της αύξησης. Το υπόλοιπο 1,2% θα ακολουθήσει τώρα!
Μια «μετριοπάθεια», δηλαδή, που μεταφράζεται σε μία ακόμα αύξηση, ώστε να μη στερηθούν οι τεχνοκράτες την καλοβολεμένη ζωή τους, την ώρα που οι πολίτες των 27 κρατών-μελών παλεύουν, μεταξύ άλλων, με την ακρίβεια, την ενεργειακή κρίση και κάθε παραλογισμό των Βρυξελλών, ο οποίος πρώτα διατυπώνεται σε ψυχρά ανακοινωθέντα και ύστερα μετατρέπεται σε επιβαλλόμενη παραφροσύνη.

ΟΥΡΣΟΥΛΑ ΦΟΝ ΝΤΕΡ ΛΑΙΕΝ
Και για να πάρετε μια γεύση, ο χαμηλότερος βασικός μισθός των «ευρωλειτουργών» (εξαιρουμένων των αφορολόγητων επιδομάτων) θα αυξηθεί από τα 3.361 ευρώ στις αρχές του 2024 σε 3.645 ευρώ από τον Απρίλιο 2025. Όσο για τον ανώτατο μισθό, αυξάνεται από 23.262 ευρώ σήμερα σε 25.229 ευρώ.
Από την αύξηση θα επωφεληθούν και τα μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Έτσι, ο βασικός μισθός της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν θα αυξηθεί κατά 2.700 ευρώ, φτάνοντας τα 34.800 ευρώ μηνιαίως, σύμφωνα με γερμανικά δημοσιεύματα. Αλλά και οι επίτροποι δε θα έχουν παράπονο: θα λάβουν 2.200 ευρώ περισσότερα από την 1η Απριλίου, αγγίζοντας μισθό 28.400 ευρώ.
Οι ευρωκράτες επωφελούνται από έναν εντελώς αδιαφανή τρόπο υπολογισμού των εισοδημάτων τους. Σε αυτόν λαμβάνονται υπόψη ο πληθωρισμός στις Βρυξέλλες και στο Λουξεμβούργο, καθώς και η εξέλιξη των μισθών στις δημόσιες υπηρεσίες των κρατών-μελών.
Κανονικά, οι μισθοί στο ευρωιερατείο αυξάνονται μία φορά το χρόνο, με αναδρομική ισχύ από την 1η Ιουλίου. Ωστόσο, λόγω του υψηλού πληθωρισμού τα τελευταία χρόνια, αξιοποιήθηκε μια ειδική ρύθμιση, με αποτέλεσμα ένα μέρος της αύξησης να καταβάλλεται ήδη από την 1η Ιανουαρίου.
Γι’ αυτό το λόγο, από το 2022 οι εργαζόμενοι της Ε.Ε. λαμβάνουν αυξήσεις δύο φορές το χρόνο, την 1η Ιανουαρίου και την 1η Ιουλίου.
Φέτος, όμως, μπορεί να υπάρξουν τρεις ακόμα αυξήσεις:
◘ Εάν ο πληθωρισμός δε μειωθεί τον Απρίλιο, θα καταβληθεί ένα επιπλέον ποσό για το 2024.
◘ Στα μέσα του έτους θα δοθεί μία επιπλέον αύξηση (τα αναδρομικά του Ιανουαρίου).
◘ Αργότερα, την 1η Ιουλίου, θα δοθεί το υπόλοιπο της αύξησης.

ΟΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ ΠΟΥ
ΕΙΣΠΡΑΤΤΟΥΝ ΜΗΝΙΑΙΑ ΟΙ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΕΣ
Όπως και οι Έλληνες βουλευτές, έτσι και οι ευρωβουλευτές επωφελούνται από αποδοχές και προνόμια όπως και πρόσθετες αποζημιώσεις, για να καλύψουν τα έξοδά τους ή να πληρώσουν τους βοηθούς τους.
◙ «Βασικός μισθός»: Από τον Ιούλιο του 2009 όλοι οι ευρωβουλευτές λαμβάνουν την ίδια αποζημίωση (μισθό), είτε είναι Γάλλοι είτε Γερμανοί ή Βούλγαροι. Η αμοιβή τους ανέρχεται σε 9.975,42 ευρώ μεικτά το μήνα από την 1η Ιανουαρίου 2023. Μετά τις φορολογικές παρακρατήσεις και τις κοινωνικές εισφορές, ο καθαρός μηνιαίος μισθός τους είναι 7.776,06 ευρώ.
◙ Επίδομα γενικών εξόδων: Εκτός από το μισθό τους, οι ευρωβουλευτές λαμβάνουν, επίσης, δύο αποζημιώσεις. Η πρώτη είναι το επίδομα γενικών εξόδων, που ανέρχεται σε 4.950 ευρώ το μήνα το 2024, το οποίο καλύπτει τα έξοδα διαχείρισης του γραφείου του ευρωβουλευτή στη χώρα εκλογής του (τηλέφωνο, ίντερνετ, εξοπλισμός πληροφορικής κ.λπ.). Αυτό το επίδομα μειώνεται στο μισό για ευρωβουλευτές που χωρίς βάσιμη δικαιολογία δεν παρίστανται στις μισές τουλάχιστον ετήσιες συνεδριάσεις.
◙ Κατ’ αποκοπή αποζημίωση: Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρέχει μια δεύτερη αποζημίωση, την κατ’ αποκοπή αποζημίωση, ύψους 338 ευρώ (ανά ημέρα). Αυτή καλύπτει διάφορα έξοδα που σχετίζονται με την παρουσία του ευρωβουλευτή στις Βρυξέλλες ή στο Στρασβούργο (έξοδα ξενοδοχείου, γεύματα κ.λπ.) για την παρακολούθηση ολομελειών ή συνεδριάσεων επιτροπών. Οι ευρωβουλευτές λαμβάνουν επίσης ημερήσια αποζημίωση 169 ευρώ για όλες τις επίσημες συναντήσεις εκτός Ε.Ε. στις οποίες συμμετέχουν.
Για να λάβουν αυτά τα ποσά, οι ευρωβουλευτές πρέπει να υπογράφουν το επίσημο μητρώο παρουσίας και πρέπει να συμμετέχουν τουλάχιστον στο 50% των ονομαστικών ψηφοφοριών, διαφορετικά η αποζημίωση μειώνεται στο μισό.
◙ Αποζημίωση ταξιδιών: Οι δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μοιράζονται μεταξύ Βρυξελλών και Στρασβούργου, γεγονός που συνεπάγεται πολλές μετακινήσεις. Το κόστος των εισιτηρίων των μετακινήσεων που αγοράζουν οι ευρωβουλευτές για να παρευρεθούν σε αυτές τις συναντήσεις τους επιστρέφεται με την προσκόμιση αποδείξεων.
◙ Αμοιβές βοηθών: Το 2024 οι ευρωβουλευτές διέθεταν 28.696 ευρώ το μήνα για να πληρώνουν τους βοηθούς και τους ασκούμενούς τους. Αυτά τα χρήματα δεν καταβάλλονται απευθείας στους βουλευτές, καθώς οι βοηθοί πληρώνονται απευθείας από τις υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Υπάρχουν δύο τύποι βοηθών:
► Διαπιστευμένοι βοηθοί στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο.
► Τοπικοί βοηθοί στη χώρα εκλογής του βουλευτή.
◙ Ενισχυμένοι κανόνες δεοντολογίας (2023): Μετά το σκάνδαλο «Κατάρ-gate» (Δεκέμβριος 2022), οι κανόνες δεοντολογίας των ευρωβουλευτών αυστηροποιήθηκαν. Από την 1η Νοεμβρίου 2023 οι βουλευτές πρέπει να δηλώνουν κάθε αμειβόμενη δραστηριότητα άνω των 5.000 ευρώ ετησίως.

Γράφει ο δημοσιογράφος
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΗΣΤΟΥ*
© slpress.gr

Ποιοι και πως προετοιμάστηκαν για το ενδεχόμενο, οι πόλεμοι σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή να λάβουν απρόβλεπτες διαστάσεις και να συγκλονίσουν την οικονομία;
Πολύ πρόσφατα, είχαμε αναστάτωση στα διεθνή χρηματιστήρια, με επίκεντρο το Τόκιο και τη Νέα Υόρκη. Κατά τον Economist, οι βασικοί παράγοντες που δημιούργησαν την ανατροπή του κλίματος, ήταν οι εξωπραγματικές ελπίδες για το μέλλον των γιγάντων της υψηλής τεχνολογίας – Alphabet, Amazon, Apple, Meta και Microsoft – που δημοσίευσαν οικονομικά αποτελέσματα τα οποία προκάλεσαν απογοήτευση στους μετόχους. Παράλληλα, η ανεργία στις ΗΠΑ, με ρεκόρ τριετίας, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα στοιχεία, ερμηνεύτηκαν από τις αγορές ως προμήνυμα για επιβράδυνση της αμερικανικής οικονομίας.
Με απλά λόγια, οι αναλυτές εκτιμούν πλέον, πως ο κίνδυνος ύφεσης για τη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, όχι μόνο δεν έχει αποφευχθεί, αλλά έχει αυξηθεί. Πλην όμως, δε βλέπουμε το δάσος, αν μείνουμε μόνο σε αυτές τις εξηγήσεις.
Όπως χαρακτηριστικά είπε πρόσφατα ο Σουν Γουόν Σον, καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Loyola Marymount, η Ουάσιγκτον συνεχίζει να ξοδεύει χρήματα σαν να είναι οι πόροι της απεριόριστοι και προσέθεσε με έμφαση: «Η ουσία είναι ότι δεν υπάρχει τζάμπα γεύμα και νομίζω ότι η προοπτική είναι αρκετά ζοφερή». Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2023 το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ έφτασε στο 131% του ΑΕΠ – αρνητικό ιστορικό ρεκόρ – ενώ το έλλειμμα ξεπέρασε τα 1,7 τρις και σχεδόν διπλασιάστηκε σε σύγκριση προς το προηγούμενο έτος.
Δραματικό ήταν το μήνυμα που έστειλε ο επικεφαλής της ανεξάρτητης δημοσιονομικής εποπτικής αρχής του Κογκρέσου, Φίλιπ Σουάγκελ, που τόνισε ότι η αμερικανική οικονομία μπορεί να υποστεί σοκ, εάν η κυβέρνηση αγνοήσει το διογκούμενο ομοσπονδιακό χρέος. Το κόστος των τόκων αυξήθηκε στα 659 δισεκατομμύρια δολάρια το οικονομικό έτος 2023. Αυτό είναι αυξημένο κατά 39% από το προηγούμενο έτος και σχεδόν διπλάσιο από ό,τι ήταν το οικονομικό έτος 2020, ενώ για το 2025 υπολογίζεται πως οι ΗΠΑ θα κληθούν να πληρώσουν συνολικά 1 τρις δολάρια (!) για τόκους, ποσό που ξεπερνά τις δαπάνες για την άμυνα και το πρόγραμμα υγείας!

► Ποια μέτρα όμως μπορεί να ληφθούν, όταν οι στρατιωτικές δαπάνες, ως βασικός μοχλός παγκόσμιας κυριαρχίας των ΗΠΑ, έχουν ξεπεράσει κάθε όριο, παρασύροντας σε ύφεση και τις μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες;
► Ποιοι και πως προετοιμάστηκαν για το ενδεχόμενο ο πόλεμος στην Ουκρανία απέναντι σε μια πυρηνική δύναμη όπως είναι η Ρωσία και η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή να λάβουν απρόβλεπτες διαστάσεις και να συγκλονίσουν την παγκόσμια ενεργειακή αγορά;

Οι ΗΠΑ ξοδεύουν περισσότερα για το στρατό τους απ’ ό,τι αθροιστικά οι δέκα επόμενες χώρες με τις υψηλότερες δαπάνες, ενώ η Κίνα είναι πλέον η υπερδύναμη της παραγωγής στον κόσμο, καθώς ξεπερνά σε παραγωγική απόδοση το άθροισμα των εννέα επόμενων μεγαλύτερων παραγωγών, σημείωσε σε άρθρο του ο καθηγητής Richard Baldwin, που διδάσκει στο IMD Business School και είναι αρχισυντάκτης του VoxEU.org.
Και την αδιέξοδη αυτή κούρσα, ακολουθούν και τα ευρωπαϊκά κράτη του ΝΑΤΟ που αναγκάζονται να αυξήσουν τη φορολογία και να κάνουν περικοπές για να καλύψουν τις αυξανόμενες αμυντικές δαπάνες, με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν, ότι οι κρατικοί στρατιωτικοί προϋπολογισμοί παγκοσμίως αυξάνονται διαρκώς. Το περασμένο έτος έφτασαν τα 2,44 τρισεκατομμύρια δολάρια, παρουσιάζοντας έτσι σχεδόν 7% αύξηση συγκριτικά με το 2022 – τη μεγαλύτερη ετήσια άνοδο που έχει καταγραφεί από το 2009. Όπερ σημαίνει, πως οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες βρίσκονται τώρα σε σημείο-ρεκόρ από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.
Και σε αυτές τις συνθήκες, η παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας καθηλώνεται σε ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα της ΕΕ, με αποτέλεσμα να αποκλίνει αντί να συγκλίνει με την υπόλοιπη Ευρώπη. «Το 2023 το ελληνικό ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης ανά ώρα εργασίας το 2023, αντιστοιχούσε μόλις στο 57,4% του μέσου όρου της ΕΕ» αναφέρει η έκθεση της Κομισιόν, πράγμα που σημαίνει πως, παρά τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς περί ισχυρής οικονομικής ανάπτυξης, η χώρα έχει σημαντικό χάσμα παραγωγικότητας με την υπόλοιπη ΕΕ – και μάλιστα το μεγεθύνει, κι όσο το μεγεθύνει, τόσο βυθίζεται.
Αν οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν κατανοήσουν την ανάγκη χάραξης ανεξάρτητης, από τα αμερικανικά συμφέροντα, πολιτικής, εγκαταλείποντας τον τυφλό νέο-φιλελευθερισμό, θα δοκιμαστούν σκληρά, οικονομικά και κοινωνικά. Και η Ελλάδα του προστάτη τής κλεπτοκρατίας Μητσοτάκη, ήδη δοκιμάζεται.

*Ο Δημήτρης Χρήστου είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1952. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του καριέρα από τον «Ριζοσπάστη» (1980-1985). Στη συνέχεια ήταν αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης στην εφημερίδα «Πρώτη». Την περίοδο 1990-2005 ήταν διευθυντής στην οικονομική εφημερίδα «Εξπρές». Τη διετία 2006-2008 εργάστηκε για τον ανασχεδιασμό του σαββατιάτικου φύλλου της «Καθημερινής». Στη συνέχεια, και μέχρι το 2013, ανέλαβε το σχεδιασμό της «Αυγής» και εργάστηκε ως διευθυντής σύνταξης του κυριακάτικου φύλλου. Μέχρι σήμερα είναι σύμβουλος έκδοσης της εφημερίδας και αρθρογράφος της.

H ηθελημένη εξασθένηση του δολαρίου μπορεί να έχει ανεπιθύμητες παρενέργειες, προειδοποιούν οικονομολόγοι ◘ Νέο «Plaza Accord» στα σκαριά;

Ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται πλέον πεπεισμένος ότι το ισχυρό δολάριο δεν ευνοεί την αμερικανική βιομηχανία. Εκτιμά ότι ένα πιο αδύναμο νόμισμα θα υποβοηθούσε τις εξαγωγές, με αποτέλεσμα μεσοπρόθεσμα να αυξηθεί η απασχόληση στη μεταποίηση και να μειωθεί το χρόνιο έλλειμμα των ΗΠΑ στο εμπορικό τους ισοζύγιο. Ωστόσο, πολλοί διαφωνούν με αυτή την επιχειρηματολογία ή τη θεωρούν υπεραπλουστευμένη.
Όπως εξηγεί στη Deutsche Welle ο Ντέιβιντ Λούμπιν, ερευνητής στο Chatam House του Λονδίνου, «όταν το δολάριο είναι ισχυρό, οι εισαγωγές αγαθών προς τις ΗΠΑ αυξάνονται, γιατί τα εισαγόμενα προϊόντα είναι πιο φθηνά σε σχέση με τα εγχώρια, ενώ οι αμερικανικές εξαγωγές μειώνονται, καθώς γίνονται πιο ακριβές». Ωστόσο, επισημαίνει ο Βρετανός πολιτικός επιστήμων και οικονομολόγος, είναι «εξαιρετικά περίπλοκο» να θέσει κανείς υπό τον έλεγχό του τις συναλλαγματικές ισοτιμίες, καθώς αυτό δεν εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την εκτελεστική εξουσία.

ΠΟΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΧΕΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ;
Η «αξία» ή μάλλον η ισοτιμία του δολαρίου απέναντι σε άλλα νομίσματα, καθορίζεται στις αγορές συναλλάγματος και όχι με κυβερνητικές αποφάσεις, τονίζει ο Λούμπιν. Από την πλευρά του, ο Άντονι Αμπραχαμιάν, αναλυτής της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας Rotschild & Co Wealth Management, εκτιμά ότι ένας βασικός λόγος για την ισχύ του δολαρίου την τελευταία δεκαετία είναι οι «υψηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης» που καταγράφει η αμερικανική οικονομία σε σύγκριση με άλλες αναπτυγμένες βιομηχανικές χώρες.
Την ίδια στιγμή, λέει ο Αμπραχαμιάν στη Deutsche Welle, το εμπορικό έλλειμμα των ΗΠΑ φαίνεται ότι οφείλεται κυρίως στην υψηλή ζήτηση. «Ο Αμερικανός καταναλωτής είναι ο Νο 1 καταναλωτής σε όλον τον κόσμο, γι’ αυτό σήμερα η Αμερική εισάγει περισσότερα αγαθά από όσα εξάγει», επισημαίνει.
Ασφαλώς, η αμερικανική κυβέρνηση έχει στη διάθεσή της κάποιους μοχλούς πίεσης, για να εξασθενήσει το νόμισμα. Κατ’ αρχάς, η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ θα μπορούσε να μειώσει τα επιτόκια. Βεβαίως, η Κεντρική Τράπεζα είναι θεωρητικά ανεξάρτητη από την πολιτική εξουσία, αλλά και στο παρελθόν ο Ντόναλντ Τραμπ δε δίσταζε να ασκεί πιέσεις στη διοίκηση της Τράπεζας.
Επιπλέον, το υπουργείο Οικονομικών θα μπορούσε να αγοράσει περισσότερα ξένα νομίσματα μέσω του εθνικού Ταμείου Σταθεροποίησης Συναλλάγματος (Exchange Stabilization Fund). Σε αυτή την περίπτωση όμως, τονίζει ο Άντονι Αμπραχαμιάν, θα αναγκαζόταν «να αγοράσει τεράστιες ποσότητες, αν αναλογιστούμε τα σημερινά μεγέθη της παγκόσμιας αγοράς συναλλάγματος, όπου ο ημερήσιος τζίρος μπορεί να φτάσει μερικά τρισεκατομμύρια δολάρια…».
Συν τοις άλλοις, η ηθελημένη εξασθένηση του δολαρίου μπορεί να έχει ανεπιθύμητες παρενέργειες. Για παράδειγμα, μπορεί να «απογειωθούν» οι τιμές σε εισαγόμενες πρώτες ύλες, οι οποίες συχνά τιμολογούνται σε δολάρια. Ο Ντέιβιντ Λούμπιν εκτιμά, ότι για τα αμερικανικά νοικοκυριά ο μεγαλύτερος κίνδυνος θα ήταν η αύξηση του πληθωρισμού, αλλά και της ανεργίας.
Τέλος, ο Άντονι Αμπραχαμιάν υπενθυμίζει ότι, ακόμα και αν ο Τραμπ καταφέρει να εξασθενήσει «τεχνηέντως» το δολάριο, αυτό δε σημαίνει ότι θα έχει κερδίσει το στοίχημα της ανταγωνιστικότητας. Διότι «οι τιμές δεν καθορίζονται από τις συναλλαγματικές ισοτιμίες, αλλά πρωτίστως από άλλες παραμέτρους, όπως το κόστος παραγωγής, την παραγωγικότητα και την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων».

Η «ΕΜΜΕΣΗ» ΕΞΑΣΘΕΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΟΛΑΡΙΟΥ
Ο Ντέιβιντ Λούμπιν θεωρεί ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να εξασθενήσει το δολάριο και με έναν άλλον τρόπο, καθιστώντας τις ΗΠΑ «ένα λιγότερο ελκυστικό προορισμό για ξένες επενδύσεις». Ωστόσο, υποστηρίζει, «πρόκειται για δίκοπο μαχαίρι που εγκυμονεί κινδύνους και τα αποτελέσματα θα ήταν εξαιρετικά απρόβλεπτα».
Ουσιαστικά όμως αυτό συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες, εκτιμά ο ερευνητής του Chatam House. Διότι «οι αντιφατικές αποφάσεις σε θέματα όπως, για παράδειγμα, η επιβολή δασμών, δίνουν την εντύπωση ότι επικρατεί μεγαλύτερη αστάθεια στις ΗΠΑ, κατά συνέπεια η χώρα γίνεται λιγότερο ελκυστική ως επενδυτικός προορισμός».

ΝΕΟ «PLAZA ACCORD» ΣΤΑ ΣΚΑΡΙΑ;
Μία άλλη εναλλακτική λύση θα ήταν να πείσουν -ή να αναγκάσουν- οι ΗΠΑ άλλες χώρες να μειώσουν εκείνες τα συναλλαγματικά τους αποθέματα στο αμερικανικό νόμισμα, να πουλήσουν δολάρια, με λίγα λόγια. Ακούγεται εξωπραγματική μία τέτοια υποτίμηση, αλλά υπάρχει προηγούμενο: Πρόκειται για τη συμφωνία «Plaza Accord» που υπεγράφη το 1985 και πήρε το όνομά της από το ξενοδοχείο Plaza της Νέας Υόρκης, όπου γίνονταν οι σχετικές διαπραγματεύσεις.
Αυτή τη (μοναδική, μέχρι σήμερα) συμφωνία είχαν συνυπογράψει οι χώρες της ομάδας G5, δηλαδή οι μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου εκείνη την εποχή: ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, Ιαπωνία, Δυτική Γερμανία και Γαλλία. Μετά από αμερικανικές πιέσεις, οι εμπορικοί εταίροι των ΗΠΑ δέχθηκαν να παρέμβουν απευθείας και συντονισμένα στις αγορές συναλλάγματος, πουλώντας δολάρια και προκαλώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο μία εξασθένηση του αμερικανικού νομίσματος. Κάτι παρόμοιο είχε προτείνει τον περασμένο Νοέμβριο ο Στέφεν Μίραν, επικεφαλής των οικονομικών συμβούλων του Ντόναλντ Τραμπ. Κατά την άποψή του, όσοι δε συμμορφωθούν με τις αμερικανικές προτάσεις θα πρέπει να τιμωρηθούν, είτε με επιβολή δασμών και φόρων, είτε με την απομάκρυνσή τους από την αμερικανική αμυντική ομπρέλα.
Ωστόσο, ο Άντονι Αμπραχαμιάν βλέπει σημαντικές διαφορές ανάμεσα στη σημερινή εποχή και το 1985. Κατ’ αρχάς, υπενθυμίζει, η συμφωνία Plaza Accord είχε, τυπικά τουλάχιστον, εθελοντικό χαρακτήρα. Κατά δεύτερον, σε μία αντίστοιχη συμφωνία σήμερα, ο πρώτος που θα έπρεπε να υπογράψει θα ήταν η Κίνα, κάτι που θεωρείται «μάλλον απίθανο».

«Μέχρι το Σεπτέμβριο θα ξέρουμε τι προκάλεσε την επιδημία αυτισμού και θα μπορέσουμε να εξαλείψουμε αυτά τα αίτια», είπε ο υπουργός Υγείας

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: ZACHARY STIEBER
ΠΗΓΗ: EPOCH TIMES

Ο υπουργός Υγείας των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Φ. Κέννεντυ, είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξεκινήσει μια «μαζική» νέα προσπάθεια, για να μάθουν τι έχει προκαλέσει την αύξηση των ποσοστών αυτισμού τα τελευταία χρόνια.
«Ξεκινήσαμε μια τεράστια προσπάθεια δοκιμών και έρευνας που θα συμμετάσχουν εκατοντάδες επιστήμονες από όλο τον κόσμο», είπε ο Κέννεντυ στις 10 Απριλίου, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου στην Ουάσιγκτον.
«Μέχρι το Σεπτέμβριο θα γνωρίζουμε τι προκάλεσε την επιδημία αυτισμού και θα μπορέσουμε να εξαλείψουμε αυτές τις αιτίες». Δεν είναι σαφές ποιοι ερευνητές εμπλέκονται. Το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών (HHS) δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχολιασμό. Τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού έχουν αναπτυξιακή αναπηρία και μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα, όπως δυσκολία στην επικοινωνία, και υποφέρουν από ζητήματα όπως επιληπτικές κρίσεις. Μερικοί μπορεί να επισκεφθούν θεραπευτές για να αναπτύξουν καλύτερες δεξιότητες ζωής. Μελέτες έχουν εντοπίσει πιθανές αιτίες για τον αυτισμό, συμπεριλαμβανομένης της προγεννητικής χρήσης στεροειδών, του φθορίου και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
«Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί παράγοντες που έχουν εντοπιστεί, που μπορεί να κάνουν ένα παιδί πιο πιθανό να έχει διαταραχή του φάσματος αυτισμού, συμπεριλαμβανομένων περιβαλλοντικών, βιολογικών και γενετικών παραγόντων», αναφέρει ο ιστότοπος του HHS. Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) δήλωσαν ότι τα εμβόλια δεν προκαλούν αυτισμό, αν και ο Κέννεντυ είπε ότι μπορεί να υπάρχει σύνδεση.
Ένα στα 36 παιδιά στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει διαταραχή του φάσματος αυτισμού, σύμφωνα με το CDC. Αυτό είναι αυξημένο από ένα στα 150 το 2002. Ορισμένοι ερευνητές λένε ότι η αύξηση του αυτισμού οφείλεται εν μέρει σε καλύτερες δυνατότητες διάγνωσης των επαγγελματιών υγείας.
Ο Κέννεντυ έκανε εκστρατεία για θέματα υγείας και περιβάλλοντος, ως ανεξάρτητος υποψήφιος για πρόεδρος το 2024, αλλά αργότερα αποχώρησε από τον αγώνα. Αφού ο τότε πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έλαβε την έγκριση του Κέννεντυ, επέλεξε τον Κέννεντυ ως υποψήφιο για να ηγηθεί του HHS και να διερευνήσει την πιθανή σχέση μεταξύ εμβολίων και αυτισμού, με στόχο να κάνει την Αμερική ξανά υγιή (MAHA). Ο Κέννεντυ είπε στην Epoch Times στα τέλη του 2024 ότι θα ανανεώσει τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, τα οποία αποτελούν μέρος του HHS, για να διερευνήσουν τα αίτια του αυτισμού και των ασθενειών.
«Μαζί θα τερματίσουμε την επιδημία χρόνιων ασθενειών και θα κρατήσουμε τα παιδιά μας ασφαλή, υγιή και απαλλαγμένα από ασθένειες», είπε ο Τραμπ κατά την εναρκτήρια ομιλία του.
Το Φεβρουάριο, αφότου η Γερουσία επιβεβαίωσε τον Κέννεντυ ως υπουργό Υγείας, ο Τραμπ ίδρυσε την Επιτροπή MAHA, η οποία δήλωσε ότι ο Λευκός Οίκος θα ερευνούσε τα «πρωταρχικά αίτια της κλιμακούμενης κρίσης υγείας στην Αμερική». Ο Τραμπ είπε στις 10 Απριλίου, πως το γεγονός ότι τόσα πολλά παιδιά έχουν αυτισμό «είναι ένα φρικτό στατιστικό στοιχείο και πρέπει να υπάρχει κάτι εκεί έξω που το κάνει αυτό». Μιλώντας στον Κέννεντυ, είπε: «Λοιπόν, πιστεύετε ότι θα έχετε μια πολύ καλή ιδέα; Δε θα υπάρξει μεγαλύτερη συνέντευξη Τύπου από αυτήν».