Home Blog Page 69

Δημογραφικό: ο «αργός» θάνατος της Ελλάδας

Ta NEA
-
0
Δημογραφικό: ο «αργός» θάνατος της Ελλάδας

Γράφει ο Αθανάσιος Κωτσόπουλος*
Πηγή: slpress.gr

Δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών ανέφεραν, ότι φέτος διαπιστώθηκε πάλι αυτό που είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια. Τα τελευταία 15 χρόνια έχουμε «χάσει» 45.000 «πρωτάκια» από τα σχολεία. Η Ελλάδα «αργοπεθαίνει». Οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες το γνωρίζουν. Και επί της ουσίας, δεν τους απασχολεί καν.

Είχαμε αναφερθεί ξανά σε προηγούμενο άρθρο μας σχετικά με το δημογραφικό, ότι σύμφωνα με τις προβλέψεις της Eurostat ο πληθυσμός της Ελλάδας θα μειωθεί από τα 10,46 εκ. το 2022 στα 7,8 εκατομμύρια το 2070, ενώ η Τουρκία αντίστοιχα θα αγγίξει τα 110 εκατομμύρια. Με βάση έρευνες, η μετανάστευση σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερης Μετακίνησης (ΕΖΕΣ – ΕΕ, Ελβετία, Νορβηγία, Ισλανδία, Λιχτενστάιν) αυξάνεται.

Το 2024, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, 369.300 Έλληνες πολίτες ηλικίας 20-64 ετών διέμεναν εκτός Ελλάδας σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερης Μετακίνησης (ΕΖΕΣ – ΕΕ, Ελβετία, Νορβηγία, Ισλανδία, Λιχτενστάιν). Πρόκειται για αύξηση 3,5% σε σχέση με το 2023. Το 2013, ζούσαν στην ΕΖΕΣ 56,7 χιλιάδες άτομα που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και είχαν ολοκληρώσει την ανώτατη εκπαίδευση (ΑΕΙ/ΤΕΙ). Μία δεκαετία αργότερα, αυτός ο αριθμός έχει σχεδόν διπλασιαστεί, φτάνοντας τους 104,1 χιλιάδες.

Οι Έλληνες δε της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που ζουν εκτός Ελλάδας, αυξάνονται με μεγαλύτερο ρυθμό από όσους έχουν λάβει δευτεροβάθμια εκπαίδευσή (αύξηση 24%), ή πρωτοβάθμια εκπαίδευση (10,3%). Πλέον, απαρτίζουν το 36% του συνόλου των ατόμων που βρίσκονται στην ΕΖΕΣ. Το γεγονός ότι η μετανάστευση αυξάνεται και το μορφωτικό επίπεδο των ανθρώπων που μεταναστεύουν αυξάνεται συνεχώς, είναι ακόμα πιο επιβαρυντικό για το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος, διότι το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο συνήθως οδηγεί σε υψηλότερα οικονομικά εισοδήματα, πράγμα που ευνοεί τη διάθεση τεκνοποίησης σε νέα ζευγάρια.

Στην Ελλάδα ο δείκτης γονιμότητας ανά γυναίκα ανέρχεται σε 1,3 ενώ απλά για να διατηρηθεί ο πληθυσμός χρειάζεται δείκτη 2,1 γεγονός που το 2023 την κατέταξε στην Τρίτη, από το τέλος, θέση στην Ευρώπη στις γεννήσεις ανά 1.000 κατοίκους.

Το δημογραφικό, αν δεν υπάρξει κάποια ανάσχεση, θα επιδράσει διαλυτικά στην ίδια την ύπαρξη του ελληνικού κράτους.

Η υπάρχουσα τεράστια αστυφιλία, δηλαδή η συγκέντρωση σχεδόν του 50% του πληθυσμού στις περιφέρειες Αττικής/Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, επιτείνει έτι περισσότερο τη διαλυτική ισχύ του δημογραφικού για τη χώρα. Η ερήμωση της επαρχίας καθιστά την κατάργηση των ήδη περιορισμένων βασικών υποδομών, σχολικών, νοσοκομειακών κ.τ.λ. νομοτελειακή, αφού η διατήρηση τους θα είναι ανεδαφική λόγω έλλειψης χρηστών. Ως εκ τούτου, οδηγούμαστε στην ερημοποίηση μεγάλων εκτάσεων της χώρας, αφού κανείς δε θα θέλει να κατοικεί σε περιοχές δίχως ύπαρξη βασικών δημοσίων υποδομών και δομών.

ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΙ ΑΣΤΥΦΙΛΙΑ

Το γεγονός της αστυφιλίας, αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό ως λογικό, στην έλλειψη υποδομών, σε ό,τι αφορά την υγεία, την εκπαίδευση και τη διαβίωση. Η πολιτική ηγεσία εδώ και δεκαετίες δεν κάθισε ποτέ να ασχοληθεί σοβαρά με το υπ’ αριθμόν ένα εθνικό θέμα της χώρας. Το δημογραφικό. Η παρούσα δε ηγεσία, ασχολείται περισσότερο με την επικοινωνία μέσω tiktok και καμπάνιες εκατομμυρίων ευρώ για προβολή «έργων» υπουργών στα κοινωνικά μέσα. Ή με την περιφορά από κανάλι σε κανάλι καγχάζοντας για τις «επιτυχίες» του, ενώ η χώρα ουσιαστικά αποδεκατίζεται καθημερινά. Καθείς εφ’ ω ετάχθη.

Αντί να έχει αναχθεί στο σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας το δημογραφικό, την εποχή αυτή για παράδειγμα ασχολούμαστε κυρίως με τη ΔΕΘ και το τι θα μοιράσει ως «αντίδωρο» στους «υπηκόους» του ο γενναιόδωρος πρωθυπουργός, όπως βέβαια κάνανε και οι προκάτοχοι. Το δημογραφικό δε φέρνει ψήφους. Μια αύξηση συντάξεων ή η κατασκευή ενός γηπέδου για μια λαοφιλή ομάδα, φέρνει σίγουρα περισσότερους ψήφους.

Όμως σε μερικές δεκαετίες, αν συνεχίσουμε έτσι, δε θα υπάρχει καν χώρα για να κυβερνηθεί.

Χρειάζονται άμεσα μέτρα. Οικονομικά κυρίως. Για τη βελτίωση της ζωής των Ελλήνων με στόχο την αύξηση της διάθεσης τεκνοποίησης. Θα δώσω ένα μικρό παράδειγμα:

Στην Ελλάδα το αφορολόγητο είναι 8.000 για τους έγγαμους συν 1.000 για κάθε παιδί. Δηλαδή 10.000 Ευρώ για μια οικογένεια με δύο παιδιά. Με εισόδημα ως 10.500 ευρώ το επίδομα παιδιών είναι 150 ευρώ το μήνα. Από 26.000 και πάνω εισόδημα δεν παίρνει καν επίδομα για το πρώτο παιδί. Στη Γερμανία το αφορολόγητο για τους έγγαμους ανέρχεται σε 24.192 ΕΥΡΩ συν 9.600 ΕΥΡΩ ανά παιδί. Δηλαδή μια οικογένεια με δύο παιδιά δεν πληρώνει έως του ποσού των 43.392 ΕΥΡΩ καθόλου φόρο εισοδήματος! Επιπλέον λαμβάνει 255 Ευρώ επίδομα για κάθε παιδί! Ανεξάρτητου εισοδήματος.

Δεν υποστηρίζουμε ότι θα μπορούσε η Ελλάδα να συγκριθεί με τη Γερμανία. Ούτε η Γερμανία έχει καταφέρει ακόμα να πιάσει τοστόχο του δείκτη γονιμότητας 2,1. Είναι βέβαια σε καλύτερη θέση στο σχετικό δείκτη σε σχέση με την Ελλάδα. Έχει όμως διαμορφώσει  καλύτερες συνθήκες, επιδοτώντας τη δημιουργία οικογένειας με παιδιά, με ισχυρά κίνητρα. Το δημογραφικό απειλεί να αφανίσει την Ελλάδα. Δεν αποτελεί υπερβολή αλλά πραγματικότητα. Μετρήσιμη και ορατή πλέον. Με γείτονα μας μάλιστα την Τουρκία, το δημογραφικό πρόβλημα είναι ακόμα πιο απειλητικό.

ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥ… 

Ο πρώην πρόεδρος της Τουρκίας, Τουργκούτ Οζάλ, είχε κάποτε δηλώσει ότι «δε χρειάζεται να προκαλέσουμε πόλεμο με την Ελλάδα αφού οι πληθυσμιακές εξελίξεις των δύο λαών θα επιλύσουν το Κυπριακό και το Αιγαίο». Αν ήμουν στη θέση του κυρίου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και στην καθιερωμένη ομιλία του, αντί να μοίραζα χρήματα στους «υπηκόους» ως αντίδωρο από τα πλεονάσματα της χώρας, θα ανακοίνωνα ότι για τα επόμενα χρόνια το συντριπτικό ποσοστό των πλεονασμάτων θα κατευθυνόταν σε μέτρα ανάσχεσης του δημογραφικού. Είναι μονόδρομος εθνικά.

Ίσως μια τέτοια δήλωση και πολιτική απόφαση θα του κόστιζε χιλιάδες ψήφους, όμως έστω την ύστατη στιγμή, πρέπει η πολιτική ηγεσία να αφήσει την επικοινωνία και την ψηφοθηρία στην άκρη και να κάνει το παν για να ανασχέσει τον υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνο αφανισμού της χώρας: Το δημογραφικό. Ο υπογράφων δεν έχει αυταπάτες ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί, αλλά παρόλα αυτά η επισήμανση του μεγαλύτερου εθνικού κινδύνου, αποτελεί εθνικό καθήκον για όλους.*Ο Αθανάσιος Κωτσόπουλος ζει και εργάζεται από το 2000 στη Φρανκφούρτη. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κάτοχος νομικού μεταπτυχιακού τίτλου του Πανεπιστημίου Johann Wolfgang Goethe της Φρανκφούρτης. Έχει διατελέσει επικεφαλής τμημάτων Νομικών Υπηρεσιών και Κανονιστικής Συμμόρφωσης σειράς γερμανικών Τραπεζών. Είναι εταίρος της δικηγορικής εταιρίας Spiliakos & Kotsopoulos με έδρα τη Φρανκφούρτη

Αν υπάρξει βούληση, μπορεί η ΕΕ να απελαύνει τους παράνομους μετανάστες

Ta NEA
-
0
Αν υπάρξει βούληση, μπορεί η ΕΕ να απελαύνει τους παράνομους μετανάστες

Γράφει ο δημοσιογράφος
Σταύρος Λυγερός

Ο πυρήνας του προβλήματος της παράνομης μετανάστευσης είναι η ανοχή που επιδεικνύει η Ευρώπη. Και μπορεί οι «φιλελέ» άρχουσες ελίτ να κρύβονται πίσω από τον ανθρωπισμό, αλλά στην πραγματικότητα η ανοχή που επιδεικνύουν είναι προϊόν της εθνομηδενιστικής ιδεολογίας περί πολυπολιτισμικότητας και παγκοσμιοποίησης, η οποία έχει στο στόχαστρο το εθνικό κράτος.

Οι εν λόγω άρχουσες ελίτ έχουν διαμορφώσει και το ισχύον σήμερα νομικό πλαίσιο, το οποίο στην πράξη εμποδίζει την αποτελεσματική αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης, χρησιμοποιώντας σαν «στρατό» το πλήθος των γενναιόδωρα χρηματοδοτούμενων ΜΚΟ. Ο παράγοντας, ωστόσο, που θα καθορίσει τις εξελίξεις, είναι η ίδια η ζωή κι όχι το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο, το οποίο, όσο οξύνεται το πρόβλημα, τόσο θα ρηγματώνεται και θα παραβιάζεται υπό την πίεση της κοινωνικής αντίδρασης.

Όσοι εισέρχονται παρανόμως π.χ. στην Ελλάδα έχουν το δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση για παροχή ασύλου. Σύμφωνα με τη λογική, εάν η αίτησή τους απορριφθεί, αυτοί θα πρέπει να επαναπροωθηθούν ή επαναπατριστούν. Αυτό, όμως, στην πράξη δε συμβαίνει. Ακόμα κι αν κρατηθούν σε κλειστές δομές, μετά από ένα διάστημα τους αφήνουν ελεύθερους στο περιθώριο της κοινωνίας, σε καθεστώς μη νομιμότητας. Τα οικονομικά κίνητρα της ΕΕ για οικειοθελή επαναπατρισμό δεν έχουν αποδώσει αξιόλογα αποτελέσματα κι αυτό ήταν εξαρχής αναμενόμενο. Η οικογένεια ενός τυπικού οικονομικού μετανάστη έχει κατά κανόνα δαπανήσει ένα σημαντικό ποσό για να χρηματοδοτηθεί η παράνομη μετάβασή του στην Ευρώπη. Η οικογένεια περιμένει απ’ αυτόν να πιάσει δουλειά και να στείλει πίσω εμβάσματα. Ο οικειοθελής επαναπατρισμός ισοδυναμεί με διάψευση των προσδοκιών και κατά κανόνα με ηθική απαξίωση. Είναι ντροπή για ένα μετανάστη από μία παραδοσιακή (κατά κανόνα μουσουλμανική) κοινωνία να επιστρέψει οικειοθελώς. Αντιθέτως, εάν απελαθεί έχει δικαιολογία.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ,

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Με τα ισχύοντα σήμερα, η απέλαση είναι πρακτικά ανεφάρμοστη. Το ίδιο και η επαναπροώθηση. Παρά τη συμφωνία της ΕΕ με την Τουρκία (2016) και τη σχετική χρηματοδότηση, τα αποτελέσματα είναι πενιχρά. Αυτό έχει ως συνέπεια την όξυνση του προβλήματος και την ένταση των κοινωνικών αντιδράσεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων. Οι «φιλελέ» που έχουν σημαία το δικαιωματισμό, τον εθνομηδενισμό και την παγκοσμιοποίηση, καταγγέλλουν την εκλογική άνοδο της λεγόμενης Νέας Δεξιάς (για ορισμένους Ακροδεξιάς), αλλά δε συνειδητοποιούν ότι οι δικές τους πολιτικές είναι που φουσκώνουν τα εκλογικά πανιά της. Η μόνη δραστική λύση είναι οι απελάσεις, οι οποίες και θα στείλουν το μήνυμα σε όσους από τις χώρες προέλευσης σχεδιάζουν να εισέλθουν στην Ευρώπη ότι πρόκειται για «άλμα στο κενό». Ο άμεσος επαναπατρισμός όσων δε δικαιούνται άσυλο, όμως, δεν μπορεί να γίνει μόνο από την Ελλάδα. Τα προξενεία των χωρών προέλευσης στην Αθήνα δίνουν με το σταγονόμετρο τα αναγκαία έγγραφα για την απέλαση.

►Πρώτον, επειδή οι κυβερνήσεις τους είναι απρόθυμες.

►Δεύτερον, επειδή οι εδώ προξενικές αρχές δέχονται απειλές από τα κυκλώματα ή συνεργάζονται μαζί τους.

Οι χώρες προέλευσης εμποδίζουν τον επαναπατρισμό δικών τους πολιτών, προσδοκώντας τα εμβάσματα που αυτοί θα στείλουν μελλοντικά στις οικογένειές τους και τα οποία αποτελούν ένεση για τις τοπικές οικονομίες.

Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να τις πιέσει, αλλά η ΕΕ διαθέτει τα αναγκαία πολιτικά, διπλωματικά και οικονομικά όπλα για να τις πειθαναγκάσει. Ειδικά εάν ευθυγραμμιστεί με τις ΗΠΑ. Όταν επιβάλλει οικονομικές κυρώσεις στη Ρωσία για το Ουκρανικό, είναι έλλειμμα πολιτικής βούλησης και όχι αντικειμενική αδυναμία η μη άσκηση πιέσεων, συμπεριλαμβανομένης της απειλής κυρώσεων, σε πολύ πιο αδύναμες χώρες. Η διαδικασία είναι απλή. Οι λίστες με τα ονόματα των προς απέλαση από τις χώρες-μέλη θα στέλνονται από την ΕΕ στις κυβερνήσεις των χωρών προέλευσης και από εκεί θα εξασφαλίζονται τα έγγραφα επαναπατρισμού. Στη συνέχεια, ναυλωμένα αεροπλάνα θα επαναπατρίζουν μαζικά τους παράνομους μετανάστες.

Ζήτημα επαναπατρισμού τίθεται και για πρόσφυγες. Εξαιρώντας άτομα που στην πατρίδα τους διώκονται προσωπικά για ιδεολογικούς, πολιτικούς, θρησκευτικούς ή άλλους λόγους, οι άνθρωποι που έφυγαν από τις εστίες τους επειδή γινόταν πόλεμος, είναι υποχρεωμένοι να επιστρέψουν εκεί, όταν οι λόγοι που επικαλέστηκαν για να εξασφαλίσουν άσυλο πάψουν να ισχύουν. Οι Σύριοι που θεωρήθηκαν μαζικά πρόσφυγες λόγω του πολέμου, γιατί σήμερα να μην επιστρέψουν στις εστίες τους, δεδομένου ότι –με εξαίρεση ελάχιστες περιοχές– στη Συρία σήμερα επικρατεί ειρήνη; Προφανώς, όσοι βρίσκονται στην Ευρώπη επιδιώκουν να παραμείνουν και να φτιάξουν μία νέα ζωή. Αυτό είναι σε ανθρώπινο επίπεδο κατανοητό, αλλά δεν πρέπει να είναι αποδεκτό. Το άσυλο τούς δόθηκε για όσο χρόνο διώκονταν ή απειλούνταν. Το καθεστώς του πρόσφυγα δεν είναι αιώνιο. Διαρκεί όσο υφίσταται ο κίνδυνος. Εάν ο πρόσφυγας παραμείνει στη χώρα που κατέφυγε, παρότι στην πατρίδα του δεν κινδυνεύει, τότε μετατρέπεται αυτομάτως σε οικονομικό μετανάστη.

ΚΑΙ ΕΑΝ Η ΕΕ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ;

Είναι γεγονός ότι πολλοί εταίροι, που δεν είναι χώρες-πύλες, έχουν βολευτεί, αφήνοντας στην Ελλάδα και σε άλλες μεσογειακές χώρες-μέλη τον «μουτζούρη». Σ’ αυτή την περίπτωση, ας φροντίσουμε, λοιπόν, ως Ελλάδα να τελειώσει και το βόλεμα της ΕΕ. Το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης είναι ευρωπαϊκό και γι’ αυτό είναι αναγκαία η θεσμοθέτηση κοινής ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής, η οποία να προικοδοτηθεί με επαρκείς πόρους και τα αναγκαία εργαλεία. Σε συμμαχία με τις άλλες χώρες-μέλη που είναι πύλες εισόδου, η Ελλάδα πρέπει να πρωτοστατήσει, επειδή είναι η χώρα που σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος. Τα περιθώρια συμμαχιών, άλλωστε, είναι μεγάλα. Εάν, όμως, η ΕΕ δεν ανταποκριθεί; Όταν έκλεισε το βαλκανικό διάδρομο το 2016, στην πραγματικότητα η ΕΕ έθεσε εντός των άτυπων συνόρων της (σε ό,τι αφορά το μεταναστευτικό) τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία και άφησε την Ελλάδα εκτός! Η ΕΕ δεν έχει δείξει πολιτική βούληση να δράσει συλλογικά και αποφασιστικά, κυρίως λόγω της υποκρισίας της. Υπάρχει, ωστόσο, και ένας πρόσθετος παράγοντας. Είναι διχασμένη, λόγω διαφορετικών ιδεολογικών αντιλήψεων. Ο ίδιος διχασμός, άλλωστε, παρατηρείται και στην Ελλάδα. Η διαφορά είναι ότι ενώ για τις άλλες χώρες-μέλη το μεταναστευτικό είναι απλώς κοινωνικό πρόβλημα, για την Ελλάδα έχει καταντήσει εφιάλτης σε πολλά επίπεδα.

Εάν, λοιπόν, η ΕΕ δεν αναλάβει πρωτοβουλία για μαζικούς επαναπατρισμούς παράνομων μεταναστών, εάν δεν φροντίσει η Τουρκία και η Λιβύη να δέχονται επαναπροωθήσεις, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να παίξει με τους κανόνες, τους οποίους, μάλιστα, της επέβαλαν άλλοι. Γιατί οι αρχές ασφαλείας να εμποδίζουν τη μετάβαση παράνομων μεταναστών προς τη βόρεια Ευρώπη; Γιατί να μην αφήσει ανενόχλητα τα κυκλώματα των εγχώριων διακινητών να κάνουν τη δουλειά τους;  Όταν οι εταίροι θα δουν να φθάνουν στις χώρες τους παράνομοι μετανάστες που δεν έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα, τότε το πρόβλημα θα γίνει δικό τους. Και τότε πιθανότατα θα αλλάξουν στάση. Όσο, όμως, βολεύονται, δεν έχουν λόγο να αλλάξουν στάση…

Ta NEA volume 19-34

NEA Staff
-
0
Ta NEA volume 19-34

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 19-34 published September 26th, 2025.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.

Click here to read the paper.

Τραμπ στον ΟΗΕ: Το 54% των κρατούμενων στην Ελλάδα είναι μετανάστες – Απάτη η κλιματική αλλαγή!

Ta NEA
-
0
Τραμπ στον ΟΗΕ: Το 54% των κρατούμενων στην Ελλάδα είναι μετανάστες – Απάτη η κλιματική αλλαγή!

Ζήτησε να γίνει διαπραγμάτευση για να σταματήσει ο πόλεμος στη Γάζα – «Δεν πρέπει να επιτραπεί στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά»

Στο βήμα της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ ανέβηκε ο Ντόναλντ Τραμπ (Τρίτη 23/9) λίγο μετά τις 17:00 ώρα Ελλάδας, για πρώτη φορά από το 2020. Για το κλίμα της ομιλίας είχαν προϊδεάσει οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου, αν και δε θέλησαν να ανοίξουν όλα τα χαρτιά τους. Ανέφεραν πάντως πως η ομιλία του θα σκιαγραφήσει την παγκόσμια θεώρησή του, ενώ αναλυτές ανέμεναν να προβάλλει τον εαυτό του ως έναν «παγκόσμιο ειρηνοποιό». Εξάλλου, διακαής πόθος του ήταν και παραμένει το Νόμπελ Ειρήνης.

Και αυτό συνέβη, γιατί ο Αμερικανός πρόεδρος κάλυψε όλα τα μεγάλα ανοιχτά ζητήματα διεθνούς πολιτικής (Μεσανατολικό, Ουκρανία), αναφέρθηκε στα προσωπικά του επιτεύγματα, πούλησε στους παριστάμενους αμερικανική ενέργεια, είπε ότι «η κλιματική αλλαγή είναι μια απάτη» ενώ επιτέθηκε στον ΟΗΕ για τη μετανάστευση. Και μέσα σε όλα, αναφέρθηκε ειδικά στην Ελλάδα.
Άρχισε την ομιλία του χτίζοντας για τον εαυτό του την εικόνα του ειρηνοποιού. Επανέλαβε αυτό που έχει πει κατά κόρον ότι «μέσα στους 7 μήνες τελείωσα 7 πολέμους που όλοι έλεγαν πως δε θα τελείωναν ποτέ». Επέκρινε ακόμη τον ΟΗΕ λέγοντας ότι «κανένας Πρόεδρος ή Πρωθυπουργός δεν έχει κάνει τίποτε παρόμοιο σε αυτό. Πολύ κρίμα που έπρεπε να τα κάνω εγώ και όχι τα Ηνωμένα Έθνη. Είναι λυπηρό που τα Ηνωμένα Έθνη δεν κάνουν πλέον την δουλειά τους. Τα Ηνωμένα Έθνη αντίθετα έκαναν τα πάντα για να κλιμακώσουν».
Αλλά πάντως, είπε ότι «είμαι σήμερα εδώ να προσφέρω χείρα βοηθείας σε όλα τα έθνη που έχουν τη διάθεση να συμπράξουν για ένα καλύτερο μέλλον και έναν καλύτερο κόσμο. Είμαι εδώ για να συνεργαστώ με όλους όσους μοιράζονται αυτό το όραμα και ανάμεσά του, δυστυχώς επαναλαμβάνω, δεν είναι τα Ηνωμένα Έθνη».
Το Ιράν δε θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα, είπε στη συνέχεια και διευκρίνισε ότι πριν από τη ρήξη «επικοινώνησα μαζί τους και τους έκανα μία πρόταση συνεργασίας με αντάλλαγμα το τέλος του πυρηνικού προγράμματος».
Πρέπει να τελειώσουμε με την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα άμεσα αλλά χωρίς να ξεχάσουμε την 7η Οκτωβρίου, συνέχισε λέγοντας. «Όσοι αναγνωρίζουν Παλαιστινιακό κράτος επιβραβεύουν τη Χαμάς και της δίνουν πάρα πολλά, ενώ στέρησαν από τόσο πολλούς τόσα πολλά». Τόνισε ότι «το μήνυμα στη Χαμάς από εμένα είναι ένα: Απελευθερώστε άμεσα όλους τους ομήρους». Πρέπει να σταματήσουμε άμεσα τον πόλεμο στη Γάζα και να διαπραγματευτούμε προς αυτή την κατεύθυνση.
Επισήμανε ακόμη ο Ντόναλντ Τραμπ ότι εργάζεται «ακατάπαυστα» και για το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία. «Πίστευα πως θα υπήρχε πρόοδος λόγω της καλής μου σχέσης με τον Πούτιν. Στον πόλεμο όμως δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Η Ρωσία έλεγε για τρεις ημέρες πολέμου, αλλά ήδη πολεμούν για περισσότερα από τρία χρόνια. Χάνονται χιλιάδες άνθρωποι την ημέρα. Το ερώτημα σήμερα είναι, πόσες ακόμη ζωές θα χαθούν χωρίς λόγο», είπε. Η Κίνα και η Ινδία, είπε ακόμη σε αυτό το πλαίσιο, «εξακολουθούν να στηρίζουν τη ρωσική οικονομία αγοράζοντας ρωσική ενέργεια».
Προειδοποίησε ότι «οι ΗΠΑ είναι απόλυτα έτοιμες να εφαρμόσουν ένα νέο κύμα πολύ σκληρών κυρώσεων προς τη ρωσική οικονομία. Τα μέλη της ΕΕ πρέπει να συνταχθείτε μαζί μας, αντί να αγοράζετε πετρέλαιο και αέριο από τη Μόσχα είναι ντροπιαστικό να πολεμάτε τη Ρωσία και παράλληλα να τη στηρίζετε». Επιθυμώ την άμεση παύση στην κατασκευή πυρηνικών όπλων από όλους, είπε ο Αμερικανός πρόεδρος πριν στραφεί σε ένα από τα αγαπημένα του ζητήματα, το μεταναστευτικό.
Καταρχάς, επέκρινε και πάλι τα Ηνωμένα Έθνη: «Η κρίση της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης είναι αποκλειστικά ένα θέμα που τα Ηνωμένα Έθνη δημιούργησαν μέσα σε αυτά που αδυνατούν να λύσουν. Οι χώρες των περισσότερων από εσάς έχουν καταστραφεί, λόγω των πρακτικών που εφαρμόζουν τα Ηνωμένα Έθνη. Τα Ηνωμένα Έθνη υποτίθεται πως πρέπει να σταματούν τις εισβολές και όχι να τις ενθαρρύνουν και να τις χρηματοδοτούν».
Πρόσθεσε ότι «η Ευρώπη περισσότερο από όλους είναι σε εξαιρετικά επικίνδυνη περίοδο. Η εισβολή είναι χωρίς προηγούμενο και προκειμένου να είναι politically correct δεν κάνουν απολύτως τίποτα». Έκανε μάλιστα και ειδική αναφορά στην Ελλάδα λέγοντας ότι «το 54% των κρατούμενων στις ελληνικές φυλακές είναι μετανάστες».
Συνέχεια με άλλο ένα ζήτημα για το οποίο ο Τραμπ αναφέρεται συχνά, την ενέργεια, άλλωστε είπε ότι «οι δικές μου ΗΠΑ διαπρέπουν».

«Οι ΑΠΕ είναι η πιο ακριβή και χαμηλής ποιότητας ενέργεια που υπάρχει, είναι ένα αστείο…», είπε και πρόσθεσε ότι «ακόμη και η Κίνα που έχει επενδύσει τεράστια ποσά σε ανεμογεννήτριες, χρησιμοποιεί άνθρακα και πετρέλαιο. Θέλω να δώσω συγχαρητήρια και στη Γερμανία που ενώ είχε χαράξει πορεία στην “πράσινη” ενέργεια κατανόησε γρήγορα τον κίνδυνο και δε χρεοκόπησε».
Και συνέχισε λέγοντας ότι «η μεγαλύτερη απάτη στον κόσμο είναι η κλιματική αλλαγή. Δεν υπάρχει καμία από τις προβλέψεις για τον πλανήτη που να έχει επιβεβαιωθεί. Είναι ένα επικίνδυνο αφήγημα η λεγόμενη “πράσινη απάτη”, εφευρέθηκε από απατεώνες που σέρνουν χώρες ολόκληρες στη χρεοκοπία και την αποτυχία. Το περιβαλλοντικό αποτύπωμα είναι άλλη μια έκφραση αυτής της απάτης».
Δεν ξέχασε όμως ότι είναι και έμπορος: «Αν χρειάζεστε ενέργεια – και οι περισσότεροι εδώ μέσα χρειάζεστε άμεσα», είπε στους παριστάμΖήτησε να γίνει διαπραγμάτευση για να σταματήσει ο πόλεμος στη Γάζα – «Δεν πρέπει να επιτραπεί στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά»

Στο βήμα της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ ανέβηκε ο Ντόναλντ Τραμπ (Τρίτη 23/9) λίγο μετά τις 17:00 ώρα Ελλάδας, για πρώτη φορά από το 2020. Για το κλίμα της ομιλίας είχαν προϊδεάσει οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου, αν και δε θέλησαν να ανοίξουν όλα τα χαρτιά τους. Ανέφεραν πάντως πως η ομιλία του θα σκιαγραφήσει την παγκόσμια θεώρησή του, ενώ αναλυτές ανέμεναν να προβάλλει τον εαυτό του ως έναν «παγκόσμιο ειρηνοποιό». Εξάλλου, διακαής πόθος του ήταν και παραμένει το Νόμπελ Ειρήνης.

Και αυτό συνέβη, γιατί ο Αμερικανός πρόεδρος κάλυψε όλα τα μεγάλα ανοιχτά ζητήματα διεθνούς πολιτικής (Μεσανατολικό, Ουκρανία), αναφέρθηκε στα προσωπικά του επιτεύγματα, πούλησε στους παριστάμενους αμερικανική ενέργεια, είπε ότι «η κλιματική αλλαγή είναι μια απάτη» ενώ επιτέθηκε στον ΟΗΕ για τη μετανάστευση. Και μέσα σε όλα, αναφέρθηκε ειδικά στην Ελλάδα.
Άρχισε την ομιλία του χτίζοντας για τον εαυτό του την εικόνα του ειρηνοποιού. Επανέλαβε αυτό που έχει πει κατά κόρον ότι «μέσα στους 7 μήνες τελείωσα 7 πολέμους που όλοι έλεγαν πως δε θα τελείωναν ποτέ». Επέκρινε ακόμη τον ΟΗΕ λέγοντας ότι «κανένας Πρόεδρος ή Πρωθυπουργός δεν έχει κάνει τίποτε παρόμοιο σε αυτό. Πολύ κρίμα που έπρεπε να τα κάνω εγώ και όχι τα Ηνωμένα Έθνη. Είναι λυπηρό που τα Ηνωμένα Έθνη δεν κάνουν πλέον την δουλειά τους. Τα Ηνωμένα Έθνη αντίθετα έκαναν τα πάντα για να κλιμακώσουν».
Αλλά πάντως, είπε ότι «είμαι σήμερα εδώ να προσφέρω χείρα βοηθείας σε όλα τα έθνη που έχουν τη διάθεση να συμπράξουν για ένα καλύτερο μέλλον και έναν καλύτερο κόσμο. Είμαι εδώ για να συνεργαστώ με όλους όσους μοιράζονται αυτό το όραμα και ανάμεσά του, δυστυχώς επαναλαμβάνω, δεν είναι τα Ηνωμένα Έθνη».
Το Ιράν δε θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα, είπε στη συνέχεια και διευκρίνισε ότι πριν από τη ρήξη «επικοινώνησα μαζί τους και τους έκανα μία πρόταση συνεργασίας με αντάλλαγμα το τέλος του πυρηνικού προγράμματος».
Πρέπει να τελειώσουμε με την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα άμεσα αλλά χωρίς να ξεχάσουμε την 7η Οκτωβρίου, συνέχισε λέγοντας. «Όσοι αναγνωρίζουν Παλαιστινιακό κράτος επιβραβεύουν τη Χαμάς και της δίνουν πάρα πολλά, ενώ στέρησαν από τόσο πολλούς τόσα πολλά». Τόνισε ότι «το μήνυμα στη Χαμάς από εμένα είναι ένα: Απελευθερώστε άμεσα όλους τους ομήρους». Πρέπει να σταματήσουμε άμεσα τον πόλεμο στη Γάζα και να διαπραγματευτούμε προς αυτή την κατεύθυνση.
Επισήμανε ακόμη ο Ντόναλντ Τραμπ ότι εργάζεται «ακατάπαυστα» και για το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία. «Πίστευα πως θα υπήρχε πρόοδος λόγω της καλής μου σχέσης με τον Πούτιν. Στον πόλεμο όμως δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Η Ρωσία έλεγε για τρεις ημέρες πολέμου, αλλά ήδη πολεμούν για περισσότερα από τρία χρόνια. Χάνονται χιλιάδες άνθρωποι την ημέρα. Το ερώτημα σήμερα είναι, πόσες ακόμη ζωές θα χαθούν χωρίς λόγο», είπε. Η Κίνα και η Ινδία, είπε ακόμη σε αυτό το πλαίσιο, «εξακολουθούν να στηρίζουν τη ρωσική οικονομία αγοράζοντας ρωσική ενέργεια».
Προειδοποίησε ότι «οι ΗΠΑ είναι απόλυτα έτοιμες να εφαρμόσουν ένα νέο κύμα πολύ σκληρών κυρώσεων προς τη ρωσική οικονομία. Τα μέλη της ΕΕ πρέπει να συνταχθείτε μαζί μας, αντί να αγοράζετε πετρέλαιο και αέριο από τη Μόσχα είναι ντροπιαστικό να πολεμάτε τη Ρωσία και παράλληλα να τη στηρίζετε». Επιθυμώ την άμεση παύση στην κατασκευή πυρηνικών όπλων από όλους, είπε ο Αμερικανός πρόεδρος πριν στραφεί σε ένα από τα αγαπημένα του ζητήματα, το μεταναστευτικό.
Καταρχάς, επέκρινε και πάλι τα Ηνωμένα Έθνη: «Η κρίση της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης είναι αποκλειστικά ένα θέμα που τα Ηνωμένα Έθνη δημιούργησαν μέσα σε αυτά που αδυνατούν να λύσουν. Οι χώρες των περισσότερων από εσάς έχουν καταστραφεί, λόγω των πρακτικών που εφαρμόζουν τα Ηνωμένα Έθνη. Τα Ηνωμένα Έθνη υποτίθεται πως πρέπει να σταματούν τις εισβολές και όχι να τις ενθαρρύνουν και να τις χρηματοδοτούν».
Πρόσθεσε ότι «η Ευρώπη περισσότερο από όλους είναι σε εξαιρετικά επικίνδυνη περίοδο. Η εισβολή είναι χωρίς προηγούμενο και προκειμένου να είναι politically correct δεν κάνουν απολύτως τίποτα». Έκανε μάλιστα και ειδική αναφορά στην Ελλάδα λέγοντας ότι «το 54% των κρατούμενων στις ελληνικές φυλακές είναι μετανάστες».
Συνέχεια με άλλο ένα ζήτημα για το οποίο ο Τραμπ αναφέρεται συχνά, την ενέργεια, άλλωστε είπε ότι «οι δικές μου ΗΠΑ διαπρέπουν».

«Οι ΑΠΕ είναι η πιο ακριβή και χαμηλής ποιότητας ενέργεια που υπάρχει, είναι ένα αστείο…», είπε και πρόσθεσε ότι «ακόμη και η Κίνα που έχει επενδύσει τεράστια ποσά σε ανεμογεννήτριες, χρησιμοποιεί άνθρακα και πετρέλαιο. Θέλω να δώσω συγχαρητήρια και στη Γερμανία που ενώ είχε χαράξει πορεία στην “πράσινη” ενέργεια κατανόησε γρήγορα τον κίνδυνο και δε χρεοκόπησε».
Και συνέχισε λέγοντας ότι «η μεγαλύτερη απάτη στον κόσμο είναι η κλιματική αλλαγή. Δεν υπάρχει καμία από τις προβλέψεις για τον πλανήτη που να έχει επιβεβαιωθεί. Είναι ένα επικίνδυνο αφήγημα η λεγόμενη “πράσινη απάτη”, εφευρέθηκε από απατεώνες που σέρνουν χώρες ολόκληρες στη χρεοκοπία και την αποτυχία. Το περιβαλλοντικό αποτύπωμα είναι άλλη μια έκφραση αυτής της απάτης».
Δεν ξέχασε όμως ότι είναι και έμπορος: «Αν χρειάζεστε ενέργεια – και οι περισσότεροι εδώ μέσα χρειάζεστε άμεσα», είπε στους παριστάμενους, «είμαστε εδώ να σας προσφέρουμε σε απίστευτες ποσότητες πετρέλαιο, αέριο και “καθαρό όμορφο άνθρακα”, όπως έχω επιβάλει να αναφέρεται στο Λευκό Οίκο».

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Γιάννης Χαραμίδηςενους, «είμαστε εδώ να σας προσφέρουμε σε απίστευτες ποσότητες πετρέλαιο, αέριο και “καθαρό όμορφο άνθρακα”, όπως έχω επιβάλει να αναφέρεται στο Λευκό Οίκο».

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Γιάννης Χαραμίδης

Η Τουρκία χρησιμοποιεί το Πίρι Ρέις  για να επιβάλει την ατζέντα της

Ta NEA
-
0

Γράφει ο
Χρήστος Α. Καπούτσης*
Πηγή: slpress.gr

Η αιφνίδια έξοδος του τουρκικού ερευνητικού σκάφους Πίρι Ρέις στο Αιγαίο, δεν είναι απλή πρόκληση. Είναι μια μελετημένη κίνηση, που στοχεύει να ανεβάσει το θερμόμετρο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, λίγες μόλις ημέρες πριν από τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στη Νέα Υόρκη. Με ελεγχόμενη ένταση, η Άγκυρα επιδιώκει να επιβάλει ατζέντα, να καταγράψει τετελεσμένα και να εμφανίσει τον Ερντογάν ως «ρυθμιστή κρίσεων» στην ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο.

Από διπλωματική σκοπιά, η Τουρκία δεν προσέρχεται ως συνομιλητής που επιζητεί κατευνασμό, αλλά ως δύναμη που επιβάλλει ατζέντα. Με το Πίρι Ρέις στο Αιγαίο, στέλνει σαφές μήνυμα: «Τα ζητήματα κυριαρχίας και θαλάσσιων ζωνών παραμένουν ανοιχτά και τα διεκδικούμε στην πράξη». Η Αθήνα καλείται έτσι να προσέλθει στη Νέα Υόρκη όχι από θέση ισχύος, αλλά υπό καθεστώς πίεσης.

Η Άγκυρα δεν εκδίδει απλώς μια NAVTEX. Με το Πίρι Ρέις στέλνει μήνυμα ισχύος. Οι έρευνες δυτικά της Λέσβου, νότια της Χίου, μέχρι τη βραχονησίδα Καλόγεροι, δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια μιας υποθαλάσσιας έρευνας. Είναι πρόκληση μέσα σε ελληνικά χωρικά ύδατα και ελληνική υφαλοκρηπίδα, κατά την αυθεντική ερμηνεία του Δικαίου της Θάλασσας του 1982. Στην τουρκική NAVTEX η Ελλάδα απαντά με δική της NAVTEX, από το Σταθμό Λήμνου, καταγράφει και παρακολουθεί κάθε κίνηση του τουρκικού πλοίου.

Η τουρκική πρόκληση, δεν είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο. Είναι η επιτομή του νεο-οθωμανικού σχεδίου της «Γαλάζιας Πατρίδας», που η Τουρκία προβάλλει με στρατιωτική αποφασιστικότητα, εκμεταλλευόμενη τη γεωπολιτική αστάθεια, τη συμμαχική ρευστότητα και τα γεωενεργειακά συμφέροντα, συμπλεκόμενα και διαπλεκόμενα, στην Ανατολική Μεσόγειο. Σήμερα η τουρκική πρόκληση γίνεται στο Αιγαίο, αύριο στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Μια στρατηγική που βρίσκει έδαφος λόγω και της διχαστικής και εγκληματικής πολιτικής του Ισραήλ στη Γάζα, η οποία έχει προκαλέσει κρίση στη Δυτική Συμμαχία και στην Ελλάδα αμηχανία, σύγχυση και διπλωματική αβουλία, αφού επιμένει να μην καταδικάζει ξεκάθαρα τις επιλογές της Κυβέρνησης Νετανιάχου.

ΔΙΠΛΟ ΜΕΤΩΠΟ

Η Τουρκία παίζει σε δύο μέτωπα: Νομικά, κανονικοποιεί την παρουσία της σε θαλάσσιες ζώνες, αμφισβητούμενης κυριαρχίας, κατά την τουρκική προπαγάνδα και γνωστές ως «γκρίζες» ζώνες. Πολιτικά, εργαλειοποιεί τη Γάζα, καταδεικνύοντας την Ελλάδα ως «συνεταίρου του Ισραήλ». Είναι χαρακτηριστικό ότι, τουρκικές εφημερίδες όπως η Sabah, μιλούν για «συνεταιρισμό γενοκτονίας» της Ελλάδας με το Ισραήλ.

Είναι προφανές, ότι η Τουρκία επιδιώκει να δημιουργήσει τετελεσμένα δικαιωμάτων έρευνας σε θαλάσσιες περιοχές που η Ελλάδα θεωρεί μέρος της υφαλοκρηπίδας της. Με τον τρόπο αυτό, επιτυγχάνει να εγκαθιδρύσει μια de facto κατάσταση αμφισβήτησης, η οποία δύσκολα ανατρέπεται στο διεθνές επίπεδο, αν δεν υπάρξει έγκαιρη και αποφασιστική ελληνική αντίδραση. Παράλληλα, η Άγκυρα στέλνει μήνυμα ότι το μοντέλο αυτό μπορεί να επεκταθεί στην Ανατολική Μεσόγειο και στην κυπριακή ΑΟΖ, ενισχύοντας τη θέση της σε όλο το τόξο της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Το χρονοδιάγραμμα επίσης έχει σημασία. Η κίνηση αυτή γίνεται σε μια συγκυρία περιφερειακής ρευστότητας, με τον πόλεμο Ισραήλ-Ιράν να αναδιατάσσει ισορροπίες και τις ΗΠΑ να αναζητούν «σταθεροποιητικούς εταίρους». Η Τουρκία θέλει να δείξει ότι παραμένει κεντρικός δρών, ικανός να προκαλεί και να αποκλιμακώνει εντάσεις κατά βούληση. Έτσι, ο Ερντογάν προσέρχεται στη Νέα Υόρκη όχι απλώς ως συνομιλητής της Ελλάδας, αλλά ως παράγοντας σταθερότητας, που οι ΗΠΑ και η ΕΕ δεν μπορούν να αγνοήσουν. Το Πίρι Ρέις δεν είναι απλό ωκεανογραφικό. Είναι προπομπός κλιμάκωσης, δοκιμή των ελληνικών αντανακλαστικών, κομμάτι μιας στρατηγικής αμφισβήτησης.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, θα αντιδράσει με:

► Διπλωματική κινητοποίηση σε ΕΕ και ΝΑΤΟ.

► Άμεση αποδόμηση της τουρκικής προπαγάνδας.

► Επίδειξη αποτρεπτικής ισχύος, χωρίς να εγκλωβιστεί σε τουρκικά σενάρια έντασης.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΑΙΖΕΙ

ΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ… 

Το Αιγαίο δεν είναι μόνο γεωγραφία. Είναι γεωπολιτική, στρατηγική, νομική, διπλωματική, στρατιωτική και επικοινωνιακή αρένα. Κάθε στίγμα πλοίου, κάθε NAVTEX, κάθε λέξη στα ΜΜΕ, καθορίζει την ισορροπία δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Η σημερινή τουρκική NAVTEX με το Πίρι Ρέις, λειτουργεί πολιτικά ως μέσο διεκδίκησης και πίεσης.

Η Τουρκία διεκδικεί, πιέζει, αξιοποιεί περιφερειακά ζητήματα και κατηγορεί την Ελλάδα για αυθαιρεσίες και για φιλική στάση προς το Ισραήλ, ώστε να υπονομεύσει τα διεθνή ερείσματα της χώρας μας. Και έτσι, η Τουρκία να προωθήσει την αναθεωρητική πολιτική της. Όλα αυτά μέσα σε ένα ασταθές, συγκρουσιακό και πολύπλοκο μεσογειακό περιβάλλον, όπου κάθε κίνηση μετράει, κάθε δήλωση αξιωματούχου αποκτά ειδικό γεωπολιτικό βάρος.

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί παθητικά μια στρατηγική «ελεγχόμενων κρίσεων», που μεθοδικά υπονομεύει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Η Άγκυρα παίζει με το χρόνο και τη γεωπολιτική συγκυρία, για να παγιώσει τετελεσμένα. Το δίλημμα είναι σαφές: είτε η Αθήνα θα απαντήσει με ψυχραιμία αλλά και αποφασιστικότητα, είτε θα αποδεχθεί ότι το Αιγαίο μετατρέπεται σταδιακά σε γκρίζα ζώνη της Γαλάζιας Πατρίδας.

*Ο Χρήστος Α. Καπούτσης είναι απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων και της Σχολής Αλεξιπτωτιστών. Πτυχιούχος του Μαθηματικού τμήματος του Πανεπιστημίου Πατρών. Από το 1989 εργάζεται ως δημοσιογράφος, διαπιστευμένος στρατιωτικός και διπλωματικός συντάκτης σε εφημερίδες, περιοδικά, τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς. 

Ελλάδα: Ένα έθνος  που συρρικνώνεται

Michael Tellides
-
0
Ελλάδα: Ένα έθνος  που συρρικνώνεται

Σύμφωνα με τη Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού, υπολογίζεται ότι σχεδόν 7 εκατομμύρια άτομα ελληνικής καταγωγής ζουν σήμερα στο εξωτερικό. Πρόκειται για έναν αριθμό που τείνει να φθάσει τον πληθυσμό της χώρας, ο οποίος μετά βίας ξεπερνάει  τα 10 εκατομμύρια.

Οι Έλληνες της διασποράς αναμφίβολα αποτελούν ένα ζωντανό κομμάτι του έθνους.

Από τα χρόνια της αρχαιότητας έως και σήμερα, υπήρξαμε λαός που ταξίδευε και εγκαθίστατο σε ξένες χώρες, δημιουργώντας νέες κοινότητες. Στις μέρες μας, οι Ηνωμένες Πολιτείες φιλοξενούν τη μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα, με περίπου 3 εκατομμύρια Έλληνες. Στην Αυστραλία, η Μελβούρνη θεωρείται η «πρωτεύουσα» του ελληνισμού. Η Γερμανία φιλοξενεί πάνω από 400.000 Έλληνες, ενώ σημαντικοί αριθμοί βρίσκονται εδώ στον Καναδά, τη Νότια Αφρική, το Ηνωμένο Βασίλειο και χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Η πρόκληση γι’ αυτές τις κοινότητες είναι η διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας. Ενώ η πρώτη γενιά μεταναστών διατηρεί στενούς δεσμούς με την πατρίδα, οι επόμενες γενιές τείνουν να αφομοιώνονται στις κοινωνίες υποδοχής.
Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπη με προκλήσεις που απειλούν όχι μόνο τον πληθυσμό της, αλλά και τη διατήρηση της εθνικής της ταυτότητας. Η οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2009, έφερε την Ελλάδα αντιμέτωπη με ένα νέο φαινόμενο: τη μαζική έξοδο νέων, καταρτισμένων ανθρώπων, που αναζήτησαν ευκαιρίες στο εξωτερικό. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, μισό εκατομμύριο Έλληνες, κυρίως νέοι, εγκατέλειψαν τη χώρα την τελευταία δεκαπενταετία, κατευθυνόμενοι κυρίως προς την Ευρώπη. Αυτή η φυγή έχει διπλή όψη: Από τη μία, η Ελλάδα χάνει ένα τεράστιο δυναμικό σε γνώση και καινοτομία, το λεγόμενο brain drain. Από την άλλη, οι μετανάστες αυτοί μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμο κεφάλαιο για το μέλλον, εάν υπάρξουν κίνητρα και υποδομές που θα τους πείσουν να επιστρέψουν.

Σύμφωνα με έρευνα της διαΝΕΟσις, ένα σημαντικό ποσοστό αυτών των νέων δηλώνει πρόθυμο να επιστρέψει στην Ελλάδα, εφόσον διασφαλιστούν σταθερότητα, αξιοκρατία και επαγγελματικές προοπτικές.

Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει τώρα η πατρίδα είναι η υπογεννητικότητα. Με δείκτη γονιμότητας μόλις 1,3 παιδιά ανά γυναίκα, πολύ χαμηλότερο από το όριο αναπλήρωσης πληθυσμού (2,1), η χώρα οδεύει σε δημογραφική συρρίκνωση. Η γήρανση του πληθυσμού είναι εμφανής: οι γεννήσεις δεν επαρκούν για να καλύψουν τους θανάτους, ενώ εκατοντάδες σχολεία κλείνουν λόγω έλλειψης μαθητών.

Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα δέχεται μεγάλη εισροή λαθρομεταναστών και προσφύγων, κυρίως από χώρες της Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. Ενώ ορισμένοι θεωρούν ότι η παρουσία τους μπορεί να ενισχύσει την οικονομία και να ανακουφίσει το ασφαλιστικό σύστημα, υπάρχουν και σοβαρές ανησυχίες για το αν η ταχεία αλλαγή της πληθυσμιακής σύνθεσης θα οδηγήσει σε αλλοίωση της εθνικής ταυτότητας.

Η ιστορία έχει δείξει ότι ο ελληνισμός έχει αντέξει πολέμους, καταστροφές και μαζικά κύματα μετανάστευσης. Σήμερα όμως, η μάχη είναι διαφορετική. Δεν είναι μόνο η οικονομική επιβίωση που διακυβεύεται, αλλά και η διατήρηση της πολιτιστικής και εθνικής ταυτότητας…

ΕΥΡΩΜΠΑΣΚΕΤ 2025: Εθνική Ελλάδος μπάσκετ: Επιστροφή στο βάθρο μετά από 16 χρόνια

Dimitris Ilias
-
0
ΕΥΡΩΜΠΑΣΚΕΤ 2025: Εθνική Ελλάδος μπάσκετ: Επιστροφή στο βάθρο μετά από 16 χρόνια

Ξεπερνώντας το «ταβάνι των 16» μέχρι την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: ΣΤΑΘΗΣ ΒΕΡΓΗΣ

ΠΗΓΗ: EPOCH TIMES

Η εθνική ομάδα μπάσκετ ανδρών ανέβηκε ξανά στο ευρωπαϊκό βάθρο για πρώτη φορά έπειτα από 16 ολόκληρα χρόνια, κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στο EuroBasket 2025 στη Ρίγα της Λετονίας. H τελευταία φορά που η «γαλανόλευκη» είχε βρεθεί σε θέση μεταλλίου ήταν το 2009, επίσης με χάλκινο, στην Πολωνία. Έκτοτε, η Ελλάδα βίωσε διαδοχικές απογοητεύσεις – τέσσερις συνεχόμενους αποκλεισμούς σε προημιτελικούς μεγάλων διοργανώσεων – μέχρι να σπάσει επιτέλους αυτή την «κατάρα» και να προκριθεί στους ημιτελικούς φέτος, ανοίγοντας το δρόμο για την πολυπόθητη διάκριση. Το μετάλλιο αυτό ήρθε ως λύτρωση για μια ολόκληρη γενιά φιλάθλων και αθλητών, σηματοδοτώντας την επιστροφή της ελληνικής ομάδας στην ευρωπαϊκή ελίτ.

ΜΙΚΡΟΣ ΤΕΛΙΚΟΣ: ΤΡΙΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ  

ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ, ΕΝΑ ΘΡΙΛΕΡ 

Στο μικρό τελικό απέναντι στη Φινλανδία, η ελληνική ομάδα μπήκε αποφασισμένη και επέβαλε το ρυθμό της για τρία δεκάλεπτα. Η Ελλάδα πήρε προβάδισμα διψήφιων διαφορών νωρίς και διατήρησε τον έλεγχο του αγώνα ως το τέλος του τρίτου δεκαλέπτου, φτάνοντας να προηγείται με 14 πόντους στο ημίχρονο. Δε βρέθηκε ποτέ πίσω στο σκορ καθ’ όλη τη διάρκεια του ματς και περίπου δύο λεπτά πριν τη λήξη κρατούσε ασφαλές προβάδισμα 11 πόντων. Ωστόσο, το παιχνίδι μετατράπηκε σε θρίλερ στην τέταρτη περίοδο: οι μαχητικοί Φινλανδοί πραγματοποίησαν αντεπίθεση και μείωσαν τη διαφορά στους 3 μόλις πόντους (90-87) στα τελευταία δευτερόλεπτα. 

Το φινάλε ήταν δραματικό. Ο Ελίας Βάλτονεν κέρδισε τρεις βολές έχοντας την ευκαιρία να ισοφαρίσει το παιχνίδι για τη Φινλανδία με 5΄΄ να απομένουν. Ευστόχησε στις δύο πρώτες, όμως αστόχησε στην τρίτη, διατηρώντας το εύθραυστο πια προβάδισμα της Ελλάδας. Οι Φινλανδοί πήραν το επιθετικό ριμπάουντ και επιχείρησαν εσπευσμένη προσπάθεια για καλάθι, αλλά δε βρήκαν στόχο. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο εξασφάλισε το αμυντικό ριμπάουντ και με δύο δικές του βολές «σφράγισε» τη νίκη με 92-89, χαρίζοντας στην Ελλάδα το χάλκινο μετάλλιο. Με τη λήξη του αγώνα, Έλληνες παίκτες και φίλαθλοι ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς, συνειδητοποιώντας ότι η αναμονή για μια θέση στο βάθρο είχε επιτέλους τελειώσει. 

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, ο σούπερ σταρ των Μιλγουόκι Μπακς, πραγματοποίησε ηγετική εμφάνιση, τελειώνοντας το μικρό τελικό με 30 πόντους, 17 ριμπάουντ και 6 ασίστ σε 31 λεπτά συμμετοχής. Με την απόδοσή του αυτή αναδείχθηκε MVP του αγώνα, κυριαρχώντας και στις δύο πλευρές του παρκέ και δίνοντας στην ομάδα του το πάνω χέρι για τη νίκη. Η Ελλάδα προηγήθηκε ακόμη και με διαφορά 17 πόντων κατά τη διάρκεια του ματς και δεν απειλήθηκε σοβαρά μέχρι την αντεπίθεση των Φινλανδών στο τέλος, που πάντως δε στάθηκε αρκετή για να της στερήσει το μετάλλιο. 

ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ  

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 

Με την επιτυχία στη Ρίγα, η Ελλάδα πρόσθεσε ένα ακόμη μετάλλιο στη μακρά ιστορία των επιτυχιών της στο μπάσκετ. Συνολικά, η εθνική ομάδα Ανδρών μετρά πλέον επτά μετάλλια σε μεγάλες διοργανώσεις: έξι στο πλαίσιο του Ευρωμπάσκετ και ένα σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Ακολουθεί μια σύντομη αναδρομή στις κορυφαίες στιγμές του ελληνικού μπάσκετ: 

► 1949 – EuroBasket στο Κάιρο: Χάλκινο μετάλλιο (3η θέση) 

► 1987 – EuroBasket στην Αθήνα (ΣΕΦ, Πειραιάς): Χρυσό μετάλλιο (Πρωταθλήτρια Ευρώπης) 

► 1989 – EuroBasket στο Ζάγκρεμπ: Αργυρό μετάλλιο (2η θέση) 

► 2005 – EuroBasket στο Βελιγράδι: Χρυσό μετάλλιο (Πρωταθλήτρια Ευρώπης) 

► 2006 – Mundobasket στη Σαϊτάμα: Αργυρό μετάλλιο (Δευτεραθλήτρια κόσμου) 

► 2009 – EuroBasket στο Κατοβίτσε: Χάλκινο μετάλλιο (3η θέση) 

► 2025 – EuroBasket στη Ρίγα: Χάλκινο μετάλλιο (3η θέση) 

Κάθε ένα από αυτά τα μετάλλια έχει τη δική του ξεχωριστή θέση στην ιστορία. Από το θρίαμβο του 1987 που άλλαξε τον ρου του ελληνικού αθλητισμού, μέχρι το έπος του 2005 και τη νίκη επί της Team USA στον ημιτελικό του 2006, η Ελλάδα έχει καταξιωθεί ως μία από τις μεγάλες δυνάμεις του παγκόσμιου μπάσκετ. Η πρόσφατη επιτυχία του 2025 έρχεται να προστεθεί σε αυτό το πλούσιο παλμαρέ, αυξάνοντας τα ελληνικά μετάλλια στο EuroBasket σε έξι (2 χρυσά, 1 αργυρό, 3 χάλκινα) και διατηρώντας την Ελλάδα στο Top 10 των χωρών με τα περισσότερα ευρωπαϊκά μετάλλια όλων των εποχών.

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΤΕΛΙΚΟΣ ΚΑΙ  

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΡΥΦΗ 

Οι παίκτες της Γερμανίας υψώνουν το τρόπαιο, πανηγυρίζοντας την κατάκτηση του τίτλου στο EuroBasket 2025 μετά τη νίκη τους με 88-83 επί της Τουρκίας στο μεγάλο τελικό. Ο συναρπαστικός τελικός στη Riga Arena κρίθηκε στις λεπτομέρειες, με τον αρχηγό των Γερμανών Ντένις Σρέντερ να σημειώνει τους τελευταίους έξι πόντους του αγώνα οδηγώντας την ομάδα του στη νίκη. Ήταν ο πρώτος ευρωπαϊκός τίτλος της Γερμανίας από το μακρινό 1993, και μάλιστα ήρθε μόλις δύο χρόνια αφότου ο ίδιος βασικός πυρήνας παικτών είχε στεφθεί και πρωταθλητής κόσμου στο Μουντομπάσκετ 2023. Η Τουρκία, που έφτασε για πρώτη φορά μετά από χρόνια τόσο κοντά σε ένα χρυσό ευρωπαϊκό μετάλλιο, πάλεψε γενναία με ηγέτη το νεαρό σέντερ Αλπερέν Σενγκούν (28 πόντους) και σημαντική βοήθεια από τον Τσεντί Όσμαν (23 π.). Τελικά αρκέστηκε στο αργυρό μετάλλιο, ενώ η Γερμανία ανέβηκε στον ευρωπαϊκό θρόνο ολοκληρώνοντας αήττητη (9-0) την πορεία της στη διοργάνωση.

Ευρωπαϊκή άμυνα: Ο βασιλιάς είναι γυμνός!

Dimitris Ilias
-
0
Ευρωπαϊκή άμυνα: Ο βασιλιάς είναι γυμνός!

Συντάκτης: Ευθύμιος Τσιλιόπουλος*
Πηγή: slpress.gr

Η Ευρώπη φαίνεται να βρίσκεται ενώπιον μιας τεράστιας αύξησης των αμυντικών δαπανών. Η δικαιολογία, φαινομενικά, είναι προφανής. Όμως, οι στρατιωτικοί προϋπολογισμοί στην ΕΕ έχουν ήδη διπλασιαστεί, από την τελευταία δεκαετία. Στην πραγματικότητα, η Ευρώπη δε χρειάζεται περισσότερες δαπάνες για να μεταμορφώσει τις σχεδόν ανύπαρκτες ένοπλες δυνάμεις της – χρειάζεται περισσότερη διασυνοριακή συνεργασία.

Λέγεται ότι η άμυνα των χωρών της Ευρώπης, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, είναι ένα ερείπιο, τη στιγμή που Βρυξέλλες και ΝΑΤΟ επισείουν το φόβητρο της ρωσικής επεκτατικότητας. Είναι όντως έτσι; Υπάρχει κάτι που δε φαίνεται τόσο καθαρά από τα καφενεία των Αθηνών, όπου το κόστος της άμυνας πλανιέται βαριά κάτω από το μικρό εθνικό προϋπολογισμό.

Για παράδειγμα, στο κλεινόν άστυ η είδηση για τη διόγκωση του γερμανικού στρατού και της αύξησης των γερμανικών αμυντικών δαπανών, ανασύρουν μνήμες κατοχής. Όμως, σχεδόν αγνοείται ότι κάποια στιγμή η Γερμανία είχε το μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ, μετά τις ΗΠΑ. Σήμερα η Bundeswehr είναι ένα φάντασμα του παλιού εαυτού της, όταν καλούνταν να αντιμετωπίσει τα στρατεύματα του Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Η κατάσταση όντως δεν είναι καλύτερη στις περισσότερες χώρες της ΕΕ και κάπου είναι ακόμα και χειρότερη. Μόνο η Γαλλία διατηρεί στρατιωτική ισχύ, αλλά προσανατολισμένη σε υπερπόντιες επιχειρήσεις εναντίον υποδεέστερων αντιπάλων, π.χ. στην Υποσαχάρια Αφρική. Πάντως, είναι το Παρίσι που διαθέτει τη μόνη πυρηνική δύναμη εντός της ΕΕ, λόγω Brexit.

ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΜΕΣΑ

ΣΕ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ

Η δεκαετία πριν από την εισβολή της Ρωσίας δεν ήταν ακριβώς «χαμένη δεκαετία» για τους Ευρωπαίους στρατιωτικούς, αλλά μάλλον μία δεκαετία άσκοπης δαπάνης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του NATO και του SIPRI, το 2023 οι συνολικές δαπάνες των ευρωπαϊκών μελών της Συμμαχίας στη Γηραιά Ήπειρο ανήλθαν σε πάνω από 3,1 τρισεκατομμύρια δολάρια – πολύ μεγαλύτερες από τη Ρωσία.

Βέβαια το νούμερο είναι παραπλανητικό, καθώς περιλαμβάνει και τις σταθερά αυξανόμενες δαπάνες της Τουρκίας, που στο διάστημα αυτό ξεπέρασαν τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια – ακόμα και τις δαπάνες της Ελλάδας που ήταν σταθερά πάνω από το 2% του ΑΕΠ. Να σημειωθεί ότι οι δαπάνες αυτές περιλαμβάνουν μισθούς και πάγια σταθερά έξοδα (πολύ πάνω από το 50%). Σπάνια οι εξοπλιστικές δαπάνες ξεπερνούσαν το 20% των συνολικών δαπανών, πριν το 2024.

Σήμερα είναι κοινώς αποδεκτό, ότι η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερες δυνάμεις που θα μπορεί να αναπτύξει στο πεδίο. Αλλά η Ευρώπη έχει ήδη 1,47 εκατομμύρια ένστολο προσωπικό – δηλαδή περισσότερους στρατιώτες εν ενεργεία από τις ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα δεν αποτελεί σκάνδαλο που οι ευρωπαϊκοί αμυντικοί προϋπολογισμοί έχουν ήδη αυξηθεί. Το σκάνδαλο είναι ότι η Ευρώπη ξοδεύει και ξόδευε ήδη τόσα πολλά, με ελάχιστο όμως αντίκρισμα: Καμία αποτελεσματική αποτροπή, λίγα αναπτυσσόμενα στρατεύματα, κανένα απόθεμα όπλων – και δη για προμήθεια στην Ουκρανία.

Ένας αναλυτής έκανε τον εξής εύστοχο παραλληλισμό: Φανταστείτε οι ίδιες δαπάνες να πήγαιναν για καθαρή ενέργεια και παρά τις επενδύσεις και τα κονδύλια να λαμβάναμε ελάχιστη αξιοποιήσιμη καθαρή ενέργεια, χωρίς κατάργηση του άνθρακα! Θα αποτελούσε τεράστιο σκάνδαλο, αν ενώπιον μιας νέας ενεργειακής κρίσης θα προχωρούσαμε στο διπλασιασμό των δαπανών γι’ αυτή την άσκοπη πολιτική. Αλλά αυτό κάνει η Ευρώπη με την άμυνα!

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΜΥΝΑ: ΠΟΣΟ

ΑΔΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ

Οι αισιόδοξοι θεωρούν ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο φαίνονται, καθώς στην πραγματικότητα η Ευρώπη έλαβε τουλάχιστον κάποια οφέλη για τα έξοδα της. Αλλά αυτά τα είδαν κυρίως η Γαλλία, η Βρετανία και η Ελλάδα, ενώ στις δαπάνες του ΝΑΤΟ συμμετέχει και η προβληματική σύμμαχος Τουρκία. Με τόσο καθυστερημένη δε αναδιοργάνωση, ακόμη και η Γερμανία θα μπορούσε να βρίσκεται στο δρόμο για τη δημιουργία μιας αξιόπιστης – αποτρεπτικής ισχύος. Θα έκανε τεράστια διαφορά η συμφωνία σε βασικά στοιχεία, όπως ένα κοινό σύστημα αεράμυνας, ή μια περιορισμένη επιλογή αρμάτων μάχης.

Ο πήχης είναι χαμηλός για ορισμένους: Ισχυρίζονται ότι το μόνο που χρειάζεται να κάνει η Ευρώπη για να έχει μια ισχυρή δύναμη, είναι να επιτύχει το μέσο επίπεδο αποτελεσματικότητας του αμερικανικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος. Αντίθετα, οι πιο κυνικοί βλέπουν παιδαριώδη τον ισχυρισμό περί «μπαρόκ μιλιταρισμού» της Ευρώπης: Θεωρούν ότι μόνο οι πολύ αφελείς πιστεύουν ότι οι στρατιωτικές δαπάνες αφορούν πρωτίστως την εθνική ασφάλεια και όχι το κέρδος!

Η σπατάλη κάθε άλλο παρά ακούσιο σφάλμα είναι. Πώς αλλιώς εξηγείται το σύστημα τιμολόγησης που χρησιμοποιείται για την πληρωμή πανάκριβων οχημάτων, αλλά και το ό,τι η συντριπτική πλειονότητα των στρατιωτικών προμηθειών από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά κράτη παραμένει εντός εθνικών συνόρων; Κανείς που ενδιαφέρεται πραγματικά σοβαρά να αποκτήσει χρησιμοποιήσιμα όπλα, σε επαρκή ποσότητα και σε αξιοπρεπή τιμή, δε θα προχωρούσε με αυτόν τον τρόπο.

Τόσο οι αισιόδοξοι, όσο και οι κυνικοί, έχουν δίκιο. Όμως, κανενός οι απόψεις δεν ισχύουν αυτή τη στιγμή. Η κοινή λογική λέει ότι η κρίση στην ευρωπαϊκή άμυνα είναι πραγματική και επείγουσα. Αφού η Ευρώπη ξόδεψε περισσότερα από τρία τρισεκατομμύρια δολάρια σε διάστημα μιας δεκαετίας, κατάφερε κυριολεκτικά να μείνει χωρίς σχεδόν καμία στρατιωτική ικανότητα! Τώρα η Ευρώπη αναζητά να ξοδεύει ορθώς τα χρήματα, αφού έχει ήδη κατασπαταλήσει όλα τα προηγούμενα!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ  

Για να μην αποτελέσουν μία ακόμα συνταγή καταστροφής, αυτές οι επιπλέον δαπάνες θα πρέπει να συνδεθούν με αλλαγές-τομές. Στην πραγματικότητα, η κοινή αμυντική πολιτική δεν απαιτεί περισσότερα χρήματα, απλώς περισσότερη διασυνοριακή συνεργασία. Για να δικαιολογηθεί η αύξηση των αμυντικών δαπανών θα πρέπει να γίνει ακράδαντα πιστευτό ότι τα νέα κονδύλια θα μετατρέψουν τα λείψανα των ευρωπαϊκών στρατιωτικών δυνάμεων του 20ού αιώνα σε μαχητικές δυνάμεις του 21ου αιώνα, έτσι ώστε η ποσοτική αύξηση των δαπανών να επιφέρει με κάποιο τρόπο και μία ποιοτική βελτίωση.

Τα αμυντικά σχέδια της Ευρώπης είναι τεράστια και θα επιβάλουν σημαντική πίεση στους ήδη πιεσμένους προϋπολογισμούς. Το ελάχιστο που οφείλουν οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες στους πολίτες τους είναι η πλήρης διαφάνεια σχετικά με το τεράστιο στοίχημα που αναλαμβάνουν.

Το ζήτημα δεν είναι καθόλου απλό: Δεν αναφερόμαστε σε μία καθυστερημένη ενίσχυση μιας κατά τα άλλα υγιούς στρατιωτικής μηχανής, αλλά για ένα μεγάλο στοίχημα πολλών τρισεκατομμυρίων ευρώ που προσδοκά να διορθώσει ένα ξεχαρβαλωμένο αμυντικό τοπίο…

*Ο Ευθύμιος Τσιλιόπουλος σπούδασε με υποτροφία (σε όλα τα στάδια) πολιτικές επιστήμες και ιστορία με minor στην αρχαιολογία στο College of Wooster στις ΗΠΑ. Μεταπτυχιακό σε συγκριτική πολιτική και διεθνείς σχέσεις στο Ohio State University. Είναι δημοσιογράφος, διαπιστευμένος στο υπουργείο Άμυνας επί 20ετία. Επίσης, είναι συγγραφέας εμπιστευτικών πολιτικών και στρατιωτικών δοκιμίων αλλά και μελετών πιστοποίησης (due diligence) για επιλεγμένους εντολοδόχους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

7+1 λάθη και παραλείψεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής

Dimitris Ilias
-
0
7+1 λάθη και παραλείψεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής

Συντάκτης: Γιώργος Πουκαμισάς*
Πηγή: slpress.gr

Το μείζον πρόβλημα της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδος σήμερα, είναι εσωτερικό. Δεν μπορούμε να ασκήσουμε επιτυχή πολιτική, για τα άμεσα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα συμφέροντα της χώρας, εφόσον δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες στο εσωτερικό της χώρας. Δε χρειαζόμαστε ικανούς διπλωμάτες, απλώς για να ψιμυθιώνουν την αδυναμία μας, ασκούμενοι σε διαρκή κομψή, ευέλικτη προσαρμογή – διάβαζε υποχώρηση.

Το υπουργείο Εξωτερικών, δια της Μονάδας Ανάλυσης και Σχεδιασμού, είναι καταστατικώς υποχρεωμένο να σκέπτεται πέρα από τη γραμμή του ορίζοντα, πέρα από τον προσεχή και τους επόμενους εκλογικούς κύκλους. Η εξωτερική πολιτική ξεκινάει εντός των τειχών. Ο Έλληνας αξιώνει εθνική και οικονομική ασφάλεια, σταθερότητα, δίκαιο και διαρκές φορολογικό σύστημα – ευημερία. Ζητεί από τους ταγούς του παράδειγμα και συναντίληψη.

Τα ζητούμενα αυτά δεν υπάρχουν σήμερα, ούτε έχει γίνει κάποια πρόοδος επί τα βελτίω κατά την τελευταία τετραετία. Αλλά το σοβαρότερο ζήτημα είναι η ραγδαία δημογραφική κάμψη, που εφόσον δεν αναστραφεί, οδηγεί μαθηματικά το έθνος των Ελλήνων σε μαρασμό και θάνατο. Αυτό είναι το βαθύτερο, το υπαρξιακό πρόβλημα του κράτους. Πρόβλημα, το οποίο οι δημοκρατικοί εκπρόσωποι αρνούνταν να κοιτάξουν κατά πρόσωπο και το παρέπεμπαν προς λύση στους επόμενους. Κι ας είχαν στο τραπέζι τους την περίφημη έκθεση της Επιτροπής Δρεττάκη, ήδη από το έτος 1993.

Τις συνέπειες της αμεριμνησίας ετών, ενώ ήσαν ήδη έκδηλες οι αρνητικές κοινωνικές τάσεις, πληρώνουν σήμερα οι Ένοπλες Δυνάμεις, η ύπαιθρος χώρα, οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί, το ασφαλιστικό σύστημα. Όλο και λιγότεροι καλούνται να φέρουν σε πέρας το έργο και την αποστολή πολλών. Η δημογραφική καχεξία, μαζί με άλλους κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες, δεν έχει αφήσει ανέπαφο το Υπουργείο των Εξωτερικών. Ώστε η εξωτερική πολιτική της χώρας, ακόμη και αν στο πηδάλιο βρισκόταν μία απολύτως επαρκής και πατριωτικώς εμφορούμενη ομάδα, δυσκολεύεται στο συγκεκριμένο κοινωνικό περιβάλλον να επιτελέσει πλήρως την αποστολή της.

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΛΑΘΗ

Αλλά ας χαρτογραφήσουμε δειγματοληπτικά κινήσεις που έγιναν, ενώ δεν έπρεπε, και άλλες, εις πείσμα της θεωρίας περί κινητικότητας του υπουργείου Εξωτερικών, που δεν έγιναν τα τελευταία χρόνια:

ΠΡΩΤΟΝ και κύριο, η συνομολόγηση της διακήρυξης των Αθηνών, το Δεκέμβριο 2023, η οποία έδεσε τα χέρια της Ελλάδος, έλυσε εκείνα της Τουρκίας και έδωσε επιχείρημα σε συμμάχους και εταίρους για ανεμπόδιστη προώθηση των δοσοληψιών με τη γείτονα.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, η μη επέκταση των χωρικών υδάτων στο σύνολο του Ιονίου πελάγους (μέχρι και το ακρωτήριο Μαλέας) και περιμετρικά γύρω από την Κρήτη και στη Γαύδο. Δε λησμονείται η σχετική δέσμευση του Πρωθυπουργού, έστω για τις νότιες και δυτικές ακτές της Κρήτης από τις αρχές του έτους 2021.

ΤΡΙΤΟΝ, η Αθήνα να πάψει να χρησιμοποιεί σαν φύλλο συκής τις δηλώσεις της κυπριακής πολιτικής ηγεσίας, για να δικαιολογήσει τη δική της αναβλητικότητα σε σχέση με τη συνέχιση και ολοκλήρωση της έρευνας και την επακόλουθη πόντιση του καλωδίου του Great Sea Interconnector (GSI). Διακυβεύεται το αυτεξούσιό μας ως ανεξάρτητου κράτους και η φερεγγυότητά μας έναντι φίλων (αδιάφορων) και αντιπάλων. Η χώρα κινδυνεύει να γίνει αντικείμενο από υποκείμενο της διεθνούς σκηνής. 

ΤΕΤΑΡΤΟΝ, η χημεία μεταξύ ελλαδικής και κυπριακής ηγεσίας δεν είναι η επιθυμητή. Μάλιστα, η σχέση Αθηνών και Λευκωσίας είναι χλιαρή όπως δεν ήταν ποτέ – πλην χούντας – στο παρελθόν. Ώστε η επίκληση της κυπριακής εκκρεμότητας για δικαιολόγηση του ξεχωριστού ζήλου μας στο Ουκρανικό και του αντιρωσισμού μας μοιάζει προσχηματική. 

ΠΕΜΠΤΟΝ, η διακοπή επικοινωνίας με τον ισχυρό άνδρα της Ανατολικής Λιβύης (πλέον και Φεζάν, στα νοτιοδυτικά της χώρας) Χαλίφα Χάφταρ και το σύστημά του, τη διετία Ιουνίου 2023-Ιουνίου 2025, οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Υποχρεώνεται πλέον το περί άλλα τυρβάζον υπουργείο Εξωτερικών να σπεύδει εναγωνίως για τη μη επικύρωση του παράνομου και άνευ νομικού κύρους Τουρκολιβυκού Μνημονίου περί θαλασσίων ζωνών (27.11.2019) από την εδρεύουσα στη Βεγγάζη, Βουλή των Αντιπροσώπων. 

Η συνάντηση της μεικτής ελληνολιβυκής επιτροπής για την οριοθέτηση των μεταξύ μας θαλασσίων ζωνών πρέπει να γίνει αμελλητί. Η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει τις συμφωνίες έρευνας και εξόρυξης των υποθαλασσίων υδρογονανθράκων στις ζώνες που της ανήκουν, νότια και δυτικά της Κρήτης, χωρίς να εγκλωβίζεται στους ρυθμούς της λιβυκής γραφειοκρατίας. 

ΕΚΤΟΝ, μεγάλο ζήτημα είναι η εκ μέρους μας απουσία σταθερής γραμμής απέναντι στην κυβέρνηση των Τιράνων, η οποία επί των ημερών του Έντι Ράμα κωλυσιεργεί, παρά την ανειλημμένη δέσμευση να συνεργασθεί για την υποβολή συνυποσχετικού στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, για τις θαλάσσιες ζώνες μεταξύ Διαποντίων νήσων και Ακροκεραυνίων ορέων. H Αθήνα είναι υποχρεωμένη σε κάθε φάση της ενταξιακής διαδικασίας των Τιράνων στην ΕΕ να κρατεί λογαριασμό πράξεων και παραλείψεων της Αλβανίας και να ενημερώνει ανελλιπώς τα κοινοτικά όργανα. Η ραστώνη και η γενναιοδωρία δεν εκτιμώνται ούτε από τους Αλβανούς ούτε από τους φίλους τους μέσα στην Ένωση. 

ΕΒΔΟΜΟΝ, η Αθήνα οφείλει συντόνως και όχι κατ’ επίφασιν ή αποσπασματικά να εμπλουτίσει και στερεώσει τη σχέση με το Νέο Δελχί. H πρόοδος στη συνεργασία με την Ινδία είναι ζήτημα αυτοτελές. Θα ήταν μεγάλο σφάλμα να συνδέεται κατ’ ανάγκην με το φιλόδοξο σχέδιο ΙΜΕC (Indian Middle East Europe Economic Corridor) και να εξαρτάται από αυτό. Η διμερής σχέση με την Ινδία έχει μεγάλη σημασία από άποψη οικονομική, ήτοι εμπορική, μεταναστευτική και ναυτιλιακή πρωτίστως, αλλά και πολιτισμική, τεχνολογική, αμυντικής συνεργασίας, εν τέλει και πάνω απ’ όλα πολιτική. Το στραβοπάτημα της πολιτικής των ΗΠΑ ως προς την κυβέρνηση Μόντι πρέπει να θεωρείται εποχιακού χαρακτήρα. 

ΟΓΔΟΟΝ, ανακύπτει πάντοτε το ζήτημα στάθμισης και ισορροπιών της πολιτικής των Αθηνών μεταξύ ΗΠΑ υπό τον Πρόεδρο Τραμπ αφενός και εταίρων στην ΕΕ αφετέρου, αναφορικά με την αναζήτηση εξόδου από το τέλμα του πολέμου στην Ουκρανία (όπου τα κλειδιά κρατεί πρώτα η Ρωσία). Το άλλο μέτωπο είναι η Γάζα και η πολιτική του Ισραήλ. Η Αθήνα, ως μεσογειακός παίκτης και χώρα-μέλος της ΕΕ, δεν είναι δυνατόν να παρακολουθεί σιωπηλή τις ακρότητες της κυβέρνησης Νετανιάχου, εντός και εκτός της ιστορικής Παλαιστίνης, πέραν λόγων ηθικής και συνέπειας προς τις επιταγές του Διεθνούς Δικαίου: η Αίγυπτος παραμένει στρατηγικός εταίρος μας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, διατηρούμε δε προωθημένες σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ. 

*Ο Γιώργος Πουκαμισάς είναι πρέσβυς επί τιμή. Είναι αριστούχος της Νομικής Αθηνών, απόφοιτος της Διπλωματικής Ακαδημίας Βιέννης και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

«Εδώ είναι Τέξας!»: ΑΜΕΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ

Dimitris Ilias
-
0
«Εδώ είναι Τέξας!»: ΑΜΕΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ

Ο κυβερνήτης του Τέξας, Γκρεγκ Άμποτ, καταδικάζει το τελεσίγραφο 30 ημερών του ιμάμη του Χιούστον και επιβάλλει την απαγόρευση σε όλη την πολιτεία

Του Τζάκσον Ράιτ
Πηγή: Patriot Journal
pjnewsletter.com/texas-abbott-houston-ban/

Όταν κάποιος χτυπά την πόρτα σας απαιτώντας να αλλάξετε τον τρόπο ζωής σας, οι περισσότεροι Αμερικανοί ξέρουν ακριβώς τι να κάνουν με αυτήν την πόρτα. Αλλά στο Χιούστον, ορισμένοι επισκέπτες δε δέχονται το ΟΧΙ ως απάντηση. Δεν πουλάνε περιοδικά ούτε διαδίδουν τον καλό λόγο – εκδίδουν τελεσίγραφα που υποστηρίζονται από απειλές για δημόσιες διαμαρτυρίες και μποϊκοτάζ. Οι σκηνές που εκτυλίσσονται στο Τέξας θα πρέπει να ανησυχούν κάθε Αμερικανό που εκτιμά την ατομική ελευθερία.  

Διότι έχει προκύψει μια συντονισμένη εκστρατεία, που στοχεύει τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων με ένα απλό μήνυμα: συμμορφωθείτε με τις θρησκευτικές μας απαιτήσεις ή αντιμετωπίστε τις συνέπειες. Είναι το είδος της τακτικής εκφοβισμού που θα περίμενε κανείς σε ορισμένες ευρωπαϊκές γειτονιές, όπου οι τοπικές αρχές έχουν ήδη παραδώσει τον έλεγχο, αλλά όχι στην καρδιά του Τέξας. 

Αυτό που ξεκίνησε ως μεμονωμένα περιστατικά στη μουσουλμανική κοινότητα του Χιούστον αποκαλύφθηκε ως κάτι πολύ πιο φιλόδοξο. Ο τοπικός ιμάμης F. Qasim ibn Ali Khan του Masjid At-Tawhid ηγείται διαδηλώσεων εναντίον μουσουλμανικών καταστημάτων, που τολμούν να πουλήσουν προϊόντα που θεωρεί απαγορευμένα από τον ισλαμικό νόμο. Χοιρινό, αλκοόλ, λαχεία, καθημερινά προϊόντα που οι Αμερικανοί έχουν την ελευθερία να αγοράζουν και να πουλούν. 

Σύμφωνα με την «Daily Wire» ο Ιμάμης έλεγε: «Μόλις ξεκινάμε. Σε 30 ημέρες θα πάμε σε όλη την πόλη. Λίγο λίγο, ένα προς ένα, θα επισκεφτούμε όλα τα καταστήματα. Πρέπει να αγαπάμε αυτό που επιτρέπει ο Αλλάχ και να μισούμε αυτό που μισεί ο Αλλάχ». 

Αυτή είναι η προθεσμία που δίνει αυτός ο ιμάμης στους Αμερικανούς ιδιοκτήτες επιχειρήσεων για να γονατίσουν στην ερμηνεία του θρησκευτικού νόμου. Πείτε το «θρησκευτική προσέγγιση» αν θέλετε – εγώ το ονομάζω εκβιασμό. 

Ο Khan πλαισιώνει την εκστρατεία του ως da’wah, αλλά η οπτική λέει μια διαφορετική ιστορία. Οπλισμένος με πλακάτ διαμαρτυρίας και συνεργεία κάμερας, αντιμετωπίζει τους ιδιοκτήτες καταστημάτων με τελεσίγραφα: αφαιρέστε αυτά τα προϊόντα μέχρι το τέλος του μήνα ή αντιμετωπίστε οργανωμένα μποϊκοτάζ και δημόσιες διαδηλώσεις. 

Ενώ ο Khan επιμένει ότι λειτουργεί στο πλαίσιο των δικαιωμάτων του στην Πρώτη Τροπολογία, υπάρχει σαφής διαφορά μεταξύ της άσκησης της πίστης σας και του να αναγκάζετε τους άλλους να ζουν σύμφωνα με αυτήν. 

ΤΟ ΤΕΞΑΣ ΤΡΑΒΑΕΙ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ 

Εδώ είναι τώρα, που το θέμα γίνεται… καλό. Η απάντηση του κυβερνήτη Γκρεγκ Άμποτ ήταν γρήγορη και κατηγορηματική. «Υπέγραψα νόμους που απαγορεύουν το νόμο της Σαρία και τις ενώσεις της Σαρία στο Τέξας», δήλωσε. «Καμία επιχείρηση και κανένα άτομο δεν πρέπει να φοβάται τέτοιους ανόητους». 

Ο Άμποτ προέτρεψε τους Τεξανούς να αναφέρουν τυχόν προσπάθειες επιβολής συμμόρφωσης με τη Σαρία στις αρχές επιβολής του νόμου, συνδέοντας αυτό το περιστατικό με ευρύτερες ανησυχίες για το θρησκευτικό εξτρεμισμό που προσπαθεί να δημιουργήσει παράλληλα νομικά συστήματα. 

Αυτή δεν είναι η πρώτη στάση του Άμποτ ενάντια σε τέτοιες προσπάθειες. Νωρίτερα φέτος, το Τέξας σταμάτησε την κατασκευή της προτεινόμενης «EPIC City» κοντά στο Ντάλας – μια κοινότητα μόνο για μουσουλμάνους που φέρεται να έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί σύμφωνα με το νόμο της Σαρία. Το γραφείο του κυβερνήτη επιβεβαίωσε πολλαπλές πολιτειακές και ομοσπονδιακές έρευνες, σχετικά με τη νομιμότητα του έργου, με τον γερουσιαστή John Cornyn και το Γενικό Εισαγγελέα Ken Paxton να εγείρουν συνταγματικές ανησυχίες σχετικά με τις θρησκευτικές διακρίσεις και το διαχωρισμό. 

Ο νόμος του 2017 που ανέφερε ο Άμποτ απαγορεύει στους δικαστές του Τέξας να εφαρμόζουν οποιονδήποτε ξένο νόμο, συμπεριλαμβανομένης της Σαρία, στις αίθουσες των πολιτειακών δικαστηρίων. Είναι μια διασφάλιση που τώρα φαίνεται προφητική, δεδομένων των θρασύδειλων προσπαθειών να δημιουργηθούν θρησκευτικοί μηχανισμοί επιβολής εκτός του νομικού συστήματος. 

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΠΑ 

Ο Khan και οι οπαδοί του πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να υπαγορεύουν, πώς οι άλλοι Αμερικανοί διεξάγουν τις δουλειές τους. Σήμερα είναι μουσουλμάνοι ιδιοκτήτες καταστημάτων που στοχοποιούνται. Αύριο τι; Τα αιτήματα θα μπορούσαν να επεκταθούν σε οποιαδήποτε επιχείρηση σε γειτονιές όπου αυτές οι ομάδες αποκτούν επιρροή. 

Το Συμβούλιο Αμερικανο-Ισλαμικών Σχέσεων αποκάλεσε την απάντηση του Άμποτ «κινδυνολογία», αλλά επιτρέψτε μου να σας ρωτήσω κάτι: όταν κάποιος σας δίνει τελεσίγραφο 30 ημερών για να συμμορφωθείτε με τις θρησκευτικές του απαιτήσεις, ποιος πραγματικά διαδίδει φόβο; Οι απλοί Αμερικανοί αναγνωρίζουν τον εκφοβισμό όταν τον βλέπουμε. Γνωρίζουμε ότι ελευθερία σημαίνει το δικαίωμα να πουλάς νόμιμα προϊόντα χωρίς να αντιμετωπίζεις οργανωμένη παρενόχληση. 

Το Τέξας μας έδωσε το σχέδιο για το πώς να ανταποκριθούμε. Όχι με μίσος ή διακρίσεις εναντίον οποιασδήποτε πίστης, αλλά με σαφήνεια σχετικά με τους νόμους και τις αξίες μας. Στις ΗΠΑ είσαι ελεύθερος να ασκείς τη θρησκεία σου. Είστε ελεύθεροι να αποφύγετε το χοιρινό και το αλκοόλ. Είστε ακόμη ελεύθεροι να διαμαρτυρηθείτε ειρηνικά. 

Αλλά δεν είστε ελεύθεροι να επιβάλλετε τους θρησκευτικούς σας νόμους σε άλλους, μέσω απειλών και εκφοβισμού. ΤΕΛΟΣ. 

Όπως το έθεσε απλά ο Άμποτ: «Αυτή είναι η Αμερική. Δε λυγίζουμε το νόμο για εισαγόμενες ιδεολογίες». Κάθε πολιτεία πρέπει να το λάβει υπόψη. Γιατί όταν ο νόμος της Σαρία χτυπά την πόρτα σας – και μην κάνετε το λάθος, θα χτυπήσει – το Τέξας μόλις μας έδειξε ακριβώς πώς να την κρατήσουμε κλειστή. 

ΣΗΜΕΙΑ «ΚΛΕΙΔΙΑ» 

► Το Τέξας απαγόρευσε το νόμο της Σαρία αφού ο ιμάμης απείλησε τις επιχειρήσεις με διαμαρτυρίες και μποϋκοτάζ, για την πώληση «απαγορευμένων» προϊόντων 

► Ο κυβερνήτης Άμποτ προέτρεψε τους πολίτες να αναφέρουν τυχόν απόπειρες θρησκευτικού εξαναγκασμού στις αρχές επιβολής του νόμου 

► Η σταθερή απάντηση του Τέξας παρέχει σχέδιο για την υπεράσπιση των συνταγματικών ελευθεριών σε εθνικό επίπεδο 

Πηγές πληροφοριών: 
 The Daily Wire, MSN.com

1...686970...441Page 69 of 441