Home Blog Page 75

Ο άτυπος εμφύλιος στις ΗΠΑ καλά κρατεί…

Ta NEA
-
0
Ο άτυπος εμφύλιος στις ΗΠΑ καλά κρατεί…

Γράφει ο Δημήτρης Χατζηδημητρίου*
Πηγή: slpress.gr

Εάν ο 20ος αιώνας υπήρξε ο αιώνας της ανάδειξης και καθιέρωσης των Ηνωμένων Πολιτειών, ως της κυρίαρχης δύναμης με ασυναγώνιστες δυνατότητες διάδοσης και επιβολής των απόψεών της παγκοσμίως, οι πρώτες δεκαετίες του 21ου δοκιμάζουν σκληρά, όλες τις βεβαιότητες επί των οποίων στηρίχθηκε η αμερικανική ισχύς.

Αυτό δείχνει ο άτυπος αμερικανικός εμφύλιος που μαίνεται τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ, τελευταίο επεισόδιο τού οποίου αποτελεί η αποστολή δυνάμεων της Εθνοφρουράς και Πεζοναυτών στο φλεγόμενο Λος Άντζελες, αλλά και η εκτός ορίων σύγκρουση του Τραμπ με τις τοπικές αρχές – υποστηρικτές των Δημοκρατικών.

Οι απαρχές του είναι στην 11η Σεπτεμβρίου του 2001, όταν μια ολιγομελής ομάδα αποφασισμένων τζιχαντιστών, οδηγώντας τα αεροπλάνα που είχε καταλάβει στους Δίδυμους Πύργους και στο Πεντάγωνο, διέλυσε τη βεβαιότητα των Αμερικανών ότι είναι απρόσβλητοι από εξωτερικούς εχθρούς. Ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα πλήγμα ισχυρού συμβολισμού, στην καρδιά του αμερικανικού καπιταλισμού.

Στα ερείπια του Grand Zero της αμερικανικής οικονομικής πρωτεύουσας, ετάφη ένα πάγιο και σταθερό δόγμα όλων των Αμερικανών προέδρων, ως εκείνη την ημέρα, ότι η χώρα τους ευρισκόμενη μεταξύ δύο μεγάλων ωκεανών, αποτελεί νησίδα ασφαλείας, προστατευμένη από κάθε εξωτερική απειλή.

Οι συνέπειες εκείνης της επίθεσης είναι λίγο πολύ γνωστές. Στο εσωτερικό των ΗΠΑ οδήγησε, υπό ένα πνεύμα πρωτοφανούς πολιτικής και κοινωνικής συναίνεσης, στην ψήφιση στις 26 Οκτωβρίου 2001 του αποκληθέντος Patriot Act και μέσω αυτού στην καθιέρωση καθημερινών πρακτικών, που ουσιαστικά οδήγησαν στη δραματική περιστολή των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων των πολιτών. Στο όνομα πάντα της ενίσχυσης της εθνικής ασφάλειας.

Οι ευάριθμοι διανοούμενοι στις δύο ακτές της χώρας, περιόρισαν τις αντιδράσεις τους στην υπενθύμιση μιας αποστροφής του 3ου προέδρου των ΗΠΑ, Τόμας Τζέφερσον, το 1786, «an elective despotism was not the government we fought for». [ Ένας εκλεκτικός δεσποτισμός δεν ήταν η κυβέρνηση για την οποία πολεμήσαμε ].

Στο εξωτερικό, η ένοπλη εκδήλωση της αμερικανικής οργής, υπό τις επιδοκιμασίες ή την ανοχή της διεθνούς κοινότητας, μετέτρεψε δύο χώρες (Αφγανιστάν και Ιράκ) σε ερειπιώνες. Ταυτοχρόνως, οι νέο-συντηρητικοί σύμβουλοι του Μπους του νεότερου, σχεδιάζοντας το «Νέο Αμερικανικό Αιώνα», με το… αφελές σκεπτικό της διάδοσης των αρχών της φιλελεύθερης δημοκρατίας στον πλανήτη, άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου στο μουσουλμανικό κόσμο. Βύθισαν όλη την περιοχή, από τον ανατολικό Ατλαντικό έως τον Ινδικό Ωκεανό, σε μια πρωτοφανή ρευστότητα και στην ανάδυση στο προσκήνιο εξτρεμιστικών ομάδων, που υπό το πρόσχημα της αντίστασης στους «νέους σταυροφόρους» και στην ταυτοτική ισοπέδωση, επιβάλλουν την τυραννία τους σε εκατομμύρια απελπισμένων ανθρώπων.

ΜΙΑ ΠΛΗΓΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΛΕΙΣΕΙ

Όπως και την 11η Σεπτεμβρίου 2001, έτσι και η εισβολή στο Καπιτώλιο, σχεδόν είκοσι έτη μετά (6 Ιανουαρίου 2021), τραυμάτισε ανεπανόρθωτα την εικόνα της αμερικανικής υπερδύναμης. Η εισβολή των οπαδών του Ντόναλντ Τραμπ στο Καπιτώλιο, σηματοδότησε με έναν απολύτως συμβολικό τρόπο το οριστικό τέλος του περίφημου Manifest Destiny. Μιας αντίληψης, που από σύμβολο – πρόταγμα του αμερικανικού ρομαντικού εθνικισμού στη γραφίδα και το λόγο του δημοσιογράφου John O’ Sullivan το 1845, έγινε έννοια ταυτόσημη του αμερικανικού εξαιρετισμού και πηγή διαρκούς άρδευσης ενός «ηθικού πλεονεκτήματος». Επέτρεπε στις ΗΠΑ να εμφανίζονται στην παγκόσμια σκηνή ως η μεγάλη ελπίδα κάθε κατατρεγμένου τούτης της Γης.

Η (με έντονα οπερετικά στοιχεία) απόπειρα αμφισβήτησης και ανατροπής της λαϊκής βούλησης στο Καπιτώλιο, όπως αυτή είχε αναδυθεί από τις κάλπες της 3ης Νοεμβρίου 2020, άφησε μία ανοιχτή πληγή στην εικόνα της Αμερικανικής Δημοκρατίας. Μία πληγή που δεν κατάφερε να επουλώσει η προεδρία Μπάιντεν, παρά τις προσδοκίες επί αυτού.

Στον αντίποδα, αντί της επούλωσης των πληγών, είχαμε το ξέσπασμα ενός άτυπου εμφυλίου, με πολλά επεισόδια… Η ζημία αφορά πρωτίστως στους ίδιους τους Αμερικανούς, αλλά και σε όσους αναγνωρίζουν κι αποδέχονται ως αναγκαία την ενεργό παρουσία και δέσμευση μιας στιβαρής Αμερικής στο παγκόσμιο παίγνιο.

Ο «ΛΑΘΡΕΠΙΒΑΤΗΣ» ΤΡΑΜΠ

Τελικώς, οι εικόνες από το πολιορκημένο, κατειλημμένο και για λίγες ώρες καταργημένο Καπιτώλιο, αποδείχτηκε πως δεν ήταν η δραματική κορύφωση της αμερικανικής περιπέτειας… Περιπέτειας που είχε αρχίσει μερικά χρόνια πριν, με την εγκατάσταση στο Λευκό Οίκο ενός «λαθρεπιβάτη» της πολιτικής. Έτσι θεωρούσαν τον Τραμπ, ο οποίος αναδείχθηκε σε εν δυνάμει απρόβλεπτο παράγοντα ανατροπής και κατάλυσης των αρμών, που συγκρατούν το οικοδόμημα της αστικής φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Ο δε Τραμπ, κάθε άλλο παρά «παρένθεση» αποδείχτηκε. Παρά την ιστορική καταδίκη του σε ποινική υπόθεση, την εμπλοκή του σε άλλες δυσώδεις υποθέσεις και τις αδιαφανείς οικονομικές του δραστηριότητες, κατάφερε να επανεκλεγεί, σημειώνοντας μία ιστορική νίκη, με τους Ρεπουμπλικάνους να ελέγχουν τη Βουλή, τη Γερουσία και με τη νέα κυβέρνηση να αποτελείται αποκλειστικά από άτομα απολύτως έμπιστα στον Τραμπ.

ΚΛΙΜΑ ΕΜΦΥΛΙΟΥ

Πολύ πριν φτάσουμε στα όσα πρωτοφανή εξελίσσονται στο Λος Άντζελες, να υπενθυμίσουμε ότι προηγήθηκαν δύο δολοφονικές απόπειρες κατά του Τραμπ, η ανταρσία του Τέξας επί Μπάιντεν (με σημείο αιχμής και πάλι το μεταναστευτικό) και βεβαίως η ανησυχία του αμερικανικού, του διεθνούς Τύπου, αλλά και σε έρευνες της κοινής γνώμης, στο ενδεχόμενο να βρεθούν οι ΗΠΑ ενώπιον ενός νέου εμφυλίου!

Για να κατανοήσουμε την κατάσταση στο εσωτερικό των ΗΠΑ, πρέπει να αποπειραθούμε να δώσουμε απαντήσεις σε μια σειρά ερωτήματα:

► Τί σημαίνει δημοκρατία, σε συνθήκες ακραίου κοινωνικού πολυκερματισμού και διχαστικής πόλωσης;

► Ποιος είναι ο ρόλος της ηγεσίας και οι επιπτώσεις στο δημοκρατικό παίγνιο της αδιαμεσολάβητης σχέσης ηγέτη-πολίτη σε ένα περιβάλλον επικοινωνιακής αναρχίας;

► Πώς μπορεί σε ένα τέτοιο περιβάλλον να επιβληθεί και να διασφαλισθεί, δίχως φαλκιδεύσεις, η αξίωση για διαρκή έλεγχο των πράξεων του πολιτικού προσωπικού και η απαίτηση για λογοδοσία όσων χειρίζονται δημόσιες υποθέσεις;

► Πώς απαντά η δημοκρατία στις ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις μιας άφρονος, εγωϊστικής ολιγαρχίας του πλούτου, παντελώς αδιάφορης για το γενικό καλό;

► Η αξίωση για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, είναι δημοκρατική απαίτηση ή συγκεκαλυμμένος λαϊκισμός, όπως διατείνονται οι ευαγγελιστές ενός ούλτρα φιλελευθερισμού;

► Η εμμονική, μονοσήμαντη προσκόλληση στα προστάγματα της «πολιτικής ορθότητας», η μετατόπιση της πολιτικής δράσης που αφορά και ασκείται για τους πολλούς και ο περιορισμός της σε υπόθεση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για ευδιάκριτες ομάδες ιδιαίτερων πολιτισμικών – ταυτοτικών χαρακτηριστικών, ενισχύει την κοινωνική συνοχή ή την αποδυναμώνει;

► Πώς θα προστατευθούν οι πολίτες και η δημοκρατία από ένα πολιτικό προσωπικό, που επαναπαύεται στα προνόμια που του εξασφαλίζουν οι «αιμομικτικές» σχέσεις του με την ολιγαρχία του πλούτου και ενδιαφέρεται ελάχιστα για την τύχη όσων οδηγούνται στο πολιτικό – οικονομικό και κοινωνικό περιθώριο;

► Πώς θα αποφευχθεί ο κίνδυνος να κάνει μετάσταση στα παραδοσιακά ΜΜΕ η κυρίαρχη τάση στα social media να μην αποδέχονται τα γεγονότα ως αντικειμενικά στοιχεία που συγκροτούν την πραγματικότητα; Και πώς τα πρώτα θα ξανακερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στην αποστολή τους;

Τελικώς αποδείχτηκε, πως ούτε η Αμερικανική Δημοκρατία ήταν άτρωτη και αλώβητη… Κι αυτό δεν είναι καθόλου καλό μήνυμα για τον υπόλοιπο κόσμο. Πολύ περισσότερο, που οι ΗΠΑ παραμένουν κολλημένες στη λάσπη της Ιστορίας, «ασκώντας εξουσία σε έναν αναρχικό χομπσιανό κόσμο», όπως είχε αποφανθεί ο Ρόμπερτ Κέιγκαν, δύο χρόνια μετά την επιδρομή στους Δίδυμους Πύργους…

*Ο Δημήτρης Χατζηδημητρίου είναι δημοσιογράφος, πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης από το 1981. Έχει εργαστεί σε εφημερίδες και επίσης έχει διατελέσει διευθυντής Ειδήσεων και διευθυντής Υπηρεσιών Προέδρου & Διευθύνοντος Συμβούλου στην ΕΡΤ.

Μαξίμου: Με 149 η κυβερνητική πλειοψηφία μετά την απόφαση για τους Σπαρτιάτες

Ta NEA
-
0
Μαξίμου: Με 149 η κυβερνητική πλειοψηφία μετά την απόφαση για τους Σπαρτιάτες

Αντιδράσεις από την αντιπολίτευση

Αλλαγές στη σύνθεση της Βουλής προκαλεί η απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου για τις προσφυγές κατά της εκλογής βουλευτών των Σπαρτιατών, αφού με απόφασή του, το δικαστήριο ακυρώνει την εκλογή τριών βουλευτών.

Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο «η πλειοψηφία θα είναι 149 τώρα. Θα σας πω κάποια δεδομένα με την επιφύλαξη να διαβάσουμε την απόφαση… που κάνει δεκτές τις ενστάσεις κατά τριών βουλευτών των “Σπαρτιατών”. Άρα, στο πρώτο εύλογο ερώτημα “γιατί μόνο γι’ αυτούς τους τρεις;” η απάντηση είναι, διότι γι’ αυτούς τους τρεις είχε γίνει ένσταση. Αν είχε γίνει ένσταση και για τους υπόλοιπους είναι προφανές ότι θα είχε γίνει δεκτή και για τις υπόλοιπες έδρες. Το δεύτερο το οποίο πρέπει να πούμε, είναι ότι θα έχουμε για πρώτη φορά μια Βουλή 297 βουλευτών. Ο λόγος που δεν αναπληρώνονται από τους επιλαχόντες είναι γιατί οι επιλαχόντες ανήκουν στο ίδιο κόμμα και, προφανώς, η απόφαση έχει να κάνει συνολικά με τη λειτουργία του κόμματος, συμπεριλαμβανομένου και του αρχηγού και των υπόλοιπων βουλευτών. Αν είχε γίνει ένσταση για τους άλλους δύο θα είχαν χάσει τις έδρες τους. Η λογική λέει, με βάση τις κοινοβουλευτικές ισορροπίες και τον ελάχιστο αριθμό βουλευτών, ότι δε θα υπάρχει πλέον, δε θα υφίσταται και η κοινοβουλευτική ομάδα. Αυτές είναι οι άμεσες συνέπειες. Η πλειοψηφία, έπειτα, του συνόλου των βουλευτών, έτσι λέει ο νόμος, από 151 πηγαίνει 149. Έχει υπάρξει στο παρελθόν απόφαση εκλογοδικείου».

Σε ερώτηση για το αν ο αριθμός των 151 βουλευτών παραμένει ενόψει προανακριτικής για τα Τέμπη, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε πως «χρειάζεται 149 για να γίνει δεκτή. Όπου ο νόμος λέει, ο κανονισμός, οι ψηφοφορίες δεν είναι πλειοψηφία επί των παρόντων βουλευτών, αλλά πλειοψηφία επί του συνόλου των βουλευτών, η λογική λέει ότι το 151 γίνεται 149. Εδώ, επειδή οι αποφάσεις των δικαστηρίων δεν είναι αντικείμενο, κατά τη γνώμη μου και κατά τη γνώμη της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού, σχολιασμού των κομμάτων και του πολιτικού συστήματος, αυτό που μπορούμε να πούμε, όμως, ότι η δική μας κοινοβουλευτική ομάδα και η δική μας Κυβέρνηση δια της εκπροσώπησης της κυβερνητικής πλειοψηφίας, ήταν αυτή που με μια σειρά από τροπολογίες έδωσε τα “όπλα”, τα νομικά εργαλεία στη Δικαιοσύνη για να λάβει μια τέτοια απόφαση. Δηλαδή, τι έκανε; Έβαλε και το θέμα του εν τοις πράγμασι αρχηγού ενός κόμματος και αυτό που λέμε, δηλαδή, αυτό που “βγαίνει μπροστά” και αυτό που είναι στην πραγματικότητα. Η απόφαση είναι απόφαση της Δικαιοσύνης, δεν είναι της Κυβέρνησης».

Για το αν υπάρξουν πολιτικές αντιδράσεις για την Αρχή της Δεδηλωμένης, ο κ. Μαρινάκης είπε: «Αυτή τη στιγμή η Κυβέρνηση έχει μια δεδηλωμένη εμπιστοσύνη βουλευτών πολύ παραπάνω από το 151 και θα συνεχίσει να την έχει. Έχει την πιο συμπαγή κοινοβουλευτική ομάδα που μπορώ εγώ να θυμηθώ σε Κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας, κάτι το οποίο αντανακλάται και σε επίπεδο δημοσκοπήσεων με τη φθορά που υπάρχει και την ανάγκη να κάνουμε πράγματα για να ανεβούμε ξανά, σε σχέση όμως με τα υπόλοιπα κόμματα, άρα θέλει να είμαστε προσγειωμένοι στην πραγματικότητα. Άρα, δεν πρόκειται η ίδια η ζωή να ανοίξει τέτοια θέματα. Η νομική πραγματικότητα είναι δεδομένη. Προκύπτει από τις αποφάσεις των δικαστηρίων θέλω να πω. Τα δικαστήρια βγάζουν αυτές τις αποφάσεις, δεν τις βγάλαμε εμείς, αλλά, η σύνθεση της κοινοβουλευτικής μας ομάδας, με βάση και την πρόσφατη ψηφοφορία που έγιναν μετά την πρόταση δυσπιστίας του ΠΑΣΟΚ και των υπόλοιπων κομμάτων που συνέπραξαν με το ΠΑΣΟΚ, όλα αυτά τα απάντησαν οι βουλευτές».

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟ

ΠΑΣΟΚ-ΒΕΝΙΖΕΛΟ

Ο συνταγματολόγος-βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, Παναγιώτης Δουδωνής, χαρακτήρισε, με ανάρτησή του στο Facebook, αντισυνταγματική και αντιεπιστημονική την κυβερνητική θέση, προσθέτοντας ότι υποκρύπτει σκοπιμότητες.

«Η αναφορά του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι πλέον «η πλειοψηφία, του συνόλου των βουλευτών, έτσι λέει ο νόμος, από 151 πηγαίνει 149» είναι εντελώς αντισυνταγματική, αντιεπιστημονική και εγείρει ερωτηματικά ως προς τη σκοπιμότητά της, ιδίως σε σχέση με εκκρεμούσες υποθέσεις. Η κατά το Σύνταγμα «απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών» που ο όλος αριθμός ορίζεται με νόμο, δε μεταβάλλεται μετά τη σημερινή δικαστική απόφαση του ΑΕΔ, καθώς δεν εξαρτάται από το ενδεχόμενο μη πληρώσεως ή κενώσεως της έδρας, βλέπε σχετικά και το άρθρο 74 Παρ 2 του Κανονισμού της Βουλής» σημείωσε.

Τη διαφωνία του με την κυβερνητική θέση περί πλειοψηφίας με 149 βουλευτές μετά την απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου εξέφρασε και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, συνταγματολόγος, μιλώντας στο Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών για τα 50 χρόνια από την ψήφιση του Συντάγματος του 1975, σημείωσε: «Πάντως ο όλος αριθμός των βουλευτών είναι 300, δε σας καταλαμβάνω εξαπίνης. Παρότι η Βουλή μένει με 297 βουλευτές, ο όλος αριθμός των βουλευτών είναι 300. Επειδή βλέπω tacitus consensus omnium, ας καταγραφεί ότι είπαμε πως είναι 300».

Πηγές της Βουλής επεσήμαναν, πως η πρώτη ανάγνωση της απόφασης «βόμβα» αλλάζει τα έως τώρα δεδομένα με την πλειοψηφία των 151 να διαμορφώνεται πλέον σε 149, εκτός όμως εκείνων των περιπτώσεων που ορίζεται ρητά ότι απαιτούνται 151 ψήφοι. Παραδέχονται ωστόσο, ότι υπάρχουν αντικρουόμενα άρθρα στον Κανονισμό της Βουλής, όπως για παράδειγμα το άρθρο 74 που αναφέρει πως «όπoυ τo Σύνταγμα ή o Kανoνισμός απαιτεί την απόλυτη πλειoψηφία τoύ όλoυ αριθμoύ των βoυλευτών για τη λήψη απόφασης, η πλειoψηφία αυτή υπoλoγίζεται με βάση τo συνoλικό αριθμό των εδρών της Boυλής». Η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη και γι’ αυτό αναμένουν τη δημοσίευση της απόφασης ανώτατου δικαστηρίου.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

Για πρώτη φορά η Βουλή θα λειτουργήσει σύμφωνα με την απόφαση του Εκλογοδικείου, με 297 βουλευτές, αφού εκπίπτουν από το αξίωμα οι Βασίλης Στίγκας, Πέτρος Δημητριάδης και Αλέξανδρος Ζερβέας, κατά των οποίων είχαν ασκηθεί προσφυγές ακύρωσης της εκλογής τους. Το Εκλογοδικείο έκρινε ότι υπήρξε εξαπάτηση των εκλογέων, καθώς υποκρυπτόμενος αρχηγός των Σπαρτιατών ήταν ο Ηλίας Κασιδιάρης.

Ειδικότερα, το Εκλογοδικείο, με πρόεδρο τον πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας Μιχάλη Πικραμένο, ομόφωνα έκανε δεκτές ενστάσεις κατά των τριών εν λόγω πρώην βουλευτών και έκρινε, μεταξύ των άλλων, ότι υπήρξε εξαπάτηση των εκλογέων, καθώς υποκρυπτόμενος αρχηγός των «Σπαρτιατών» ήταν ο Ηλίας Κασιδιάρης.

Αναλυτικότερα, το Εκλογοδικείο, μεταξύ των άλλων, έκρινε τα εξής:

Ένσταση περί ακύρωσης απόφασης ανακήρυξης βουλευτών και αναπληρωματικής βουλευτή σε συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια λόγω εκλογικής παράβασης, που συνίσταται σε εξαπάτηση των εκλογέων, υπό την έννοια ότι αυτοί συμμετείχαν σε πολιτικό κόμμα με υποκρυπτόμενο αρχηγό, ο οποίος έχει ήδη καταδικαστεί για την κακουργηματική πράξη της ένταξης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης. Η περίπτωση της εξαπάτησης των εκλογέων από τους εκλογικούς συνδυασμούς πολιτικού κόμματος με υποκρυπτόμενο αρχηγό, αφορά το σύνολο της επικράτειας και ειδικότερα τις εκλογικές περιφέρειες στις οποίες ανακηρύχθηκαν βουλευτές του εν λόγω πολιτικού κόμματος. Αν όμως με την ένσταση αμφισβητούνται τα αποτελέσματα μόνο ορισμένης ή ορισμένων εκλογικών περιφερειών, για τις λοιπές εκλογικές περιφέρειες για τις οποίες δεν ασκήθηκαν ενστάσεις, οι εκλογές έχουν καταστεί οριστικές και αμετάκλητες. Συνεπώς, το δικαστήριο κρίνει ότι ενόψει της φύσης της συγκεκριμένης εκλογικής παράβασης που συνίσταται σε εξαπάτηση των εκλογέων, με συμμετοχή στις εκλογές πολιτικού κόμματος με υποκρυπτόμενο αρχηγό σε όλη την επικράτεια, η επανάληψη της ψηφοφορίας στις συγκεκριμένες εκλογικές περιφέρειες καθίσταται περιττή. Η ανακήρυξη της αναπληρωματικής βουλευτή του ιδίου κόμματος στην εκλογική περιφέρεια της Β’ Θεσσαλονίκης δεν είναι επιτρεπτή ενόψει της ιδιαιτερότητας της συγκεκριμένης εκλογικής παράβασης που αφορά συνολικά το πολιτικό κόμμα στο οποίο συμμετείχε ο βουλευτής, η εκλογή του οποίου ακυρώνεται, όπως επίσης και της αναπληρωματικής βουλευτή. Περαιτέρω, οι διατάξεις του νόμου 345/1976 δεν προβλέπουν σε περίπτωση ακύρωσης ανακήρυξης βουλευτή, λόγω συμμετοχής του σε πολιτικό κόμμα με υποκρυπτόμενο αρχηγό, που συνιστά την εκλογική παράβαση της εξαπάτησης του εκλογικού σώματος, την ανακατανομή της βουλευτικής έδρας σε υποψήφιους βουλευτές άλλων πολιτικών κομμάτων. Οι επίμαχες έδρες των τριών βουλευτών παραμένουν κενές.

Η νεολαία, ελπίδα του μέλλοντος

Michael Tellides
-
0
Η νεολαία, ελπίδα του μέλλοντος

Η επιβίωση των ελληνικών κοινοτήτων στο εξωτερικό είναι μια πρόκληση διαχρονική, αλλά ταυτόχρονα και ζωτικής σημασίας για το μέλλον του παγκόσμιου ελληνισμού. Καθώς οι κοινότητες αυτές αναπτύσσονται και μεταλλάσσονται μέσα σε πολυπολιτισμικά περιβάλλοντα, η ανάγκη για διατήρηση της γλώσσας, της παράδοσης και της εθνικής ταυτότητας γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ. Στην καρδιά αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η νέα γενιά, η ελληνική νεολαία της διασποράς.

Οι νέοι αποτελούν το ζωντανό σύνδεσμο μεταξύ του παρελθόντος και του μέλλοντος. Είναι οι φορείς της συνέχειας, αυτοί που θα κληθούν να μεταδώσουν την ελληνικότητα στις επόμενες γενιές. Αν καταφέρουν να διατηρήσουν τη γλώσσα, την ιστορική μνήμη και τις πολιτισμικές αξίες που τους κληροδοτήθηκαν, τότε η ταυτότητα των κοινοτήτων μπορεί να επιβιώσει και να ανθίσει. Αν όχι, η πολιτιστική κληρονομιά κινδυνεύει να αποδυναμωθεί ή να εξαφανιστεί.

Οι νέοι μπορούν να λειτουργήσουν ως ανανεωτές του πολιτισμού, ενσωματώνοντας την ελληνική ταυτότητα σε σύγχρονες μορφές έκφρασης, όπως η μουσική, η τέχνη ή ακόμα και ο ακτιβισμός. Μέσα από πολιτιστικά εγχειρήματα, δημιουργούν ένα νέο αφήγημα ελληνικότητας, προσαρμοσμένο στις προκλήσεις της εποχής.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ελληνική νεολαία του Καναδά. Στο Μόντρεαλ, το Τορόντο και άλλες πόλεις με ισχυρή ελληνική παρουσία, δραστηριοποιούνται δεκάδες ελληνικοί σύλλογοι νέων ελληνικής καταγωγής στα πανεπιστήμια McGill, Concordia, Toronto, York κ.ά. Μέσα από πολιτιστικά φεστιβάλ, παραδοσιακούς χορούς, θεατρικές παραστάσεις και ημερίδες για την ιστορία και τη γλώσσα, τα ελληνόπουλα του Καναδά διατηρούν ζωντανή την πολιτιστική τους ταυτότητα.

Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ρόλος των Ελληνικών Ημερήσιων και Σαββατιανών Σχολείων, που λειτουργούν σε συνεργασία με τις ενορίες και τις κοινότητες, όπως οι Ελληνικές Κοινότητες Μόντρεαλ και Τορόντο. Εκεί, παιδιά δεύτερης και τρίτης γενιάς μαθαίνουν ελληνικά, ιστορία και λαογραφία, καλλιεργώντας δεσμούς με την Ελλάδα που υπερβαίνουν τη γεωγραφική απόσταση.

Επιπλέον, η τεχνολογία επιτρέπει στους νέους της διασποράς να παραμένουν συνδεδεμένοι με την Ελλάδα. Online μαθήματα, ειδικές εκπαιδευτικές πλατφόρμες και θερινά προγράμματα σπουδών, ενισχύουν την επαφή τους με τη γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό. Ταυτόχρονα, λειτουργούν και ως ψηφιακοί πρεσβευτές του ελληνισμού στο εξωτερικό, κάνοντας γνωστή τη χώρα τους και τις αξίες της σε διεθνές επίπεδο.

Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή χρειάζεται αμέριστη υποστήριξη από την ελληνική πολιτεία, τις κοινότητες και τις οικογένειες. Η εκπαίδευση στην ελληνική γλώσσα, η ύπαρξη ελληνορθόδοξων εκκλησιών, πολιτιστικών συλλόγων και προγραμμάτων ενίσχυσης τής ταυτότητας πρέπει να ενισχυθούν, ώστε να παρέχουν στέρεες βάσεις στις νέες γενιές.

Συνοψίζοντας, η νεολαία της διασποράς και ειδικά στον Καναδά, είναι ο καθοριστικός παράγοντας για τη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας στο εξωτερικό. Δεν πρόκειται μόνο για φορείς παράδοσης, αλλά για δημιουργούς πολιτισμού σε νέες συνθήκες.

Η επένδυση σε αυτούς τους νέους δεν είναι απλώς χρήσιμη, είναι αναγκαία. Γιατί μόνο μέσα από αυτούς μπορεί ο ελληνισμός να συνεχίσει να έχει φωνή, παρόν και μέλλον, πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας…

Καναδάς: Η Γενική Ελεγκτής επικρίνει την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση

George Guzmas
-
0
Καναδάς: Η Γενική Ελεγκτής επικρίνει την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση

45% το κόστος των F-35 και παράνομα συμβόλαια

Του Γιώργου Στυλ. Γκιούσμα

Το κόστος του νέου στόλου μαχητικών αεροσκαφών F-35 έχει ήδη αυξηθεί 45% από τότε που η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υπέγραψε νέα συμφωνία για την απόκτησή τους το 2022. Το κόστος έχει αυξηθεί από 19 δισεκατομμύρια δολάρια σε 27,7 δισεκατομμύρια δολάρια, σημείωσε η Γενική Ελεγκτής, Κάρεν Χόγκαν [φωτ.] – σε μία από τις τέσσερις εκθέσεις της που κατατέθηκαν την Τρίτη 10 Ιουνίου. «Απαιτείται καλύτερη διαχείριση και καλύτερη παρακολούθηση από την Εθνική Άμυνα», δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου.

Πρώτον, η πρώτη εκτίμηση που δημοσίευσε η κυβέρνηση το 2023 βασίστηκε σε τιμές που ήταν ήδη ξεπερασμένες. Δεύτερον, ο πληθωρισμός, οι διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών και η αυξανόμενη ζήτηση για πυρομαχικά, είχαν επίσης αντίκτυπο. Και ο λογαριασμός είναι πιθανό να είναι ακόμη πιο υψηλός, καθώς αυτή η πρόβλεψη δεν περιλαμβάνει τις απαιτούμενες αναβαθμίσεις υποδομών και τον προηγμένο οπλισμό που θα προστεθεί στο αεροσκάφος, ο οποίος θα κόστιζε τουλάχιστον 5,5 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η κατασκευή αυτών των υποδομών στο Μπαγκοτβίλ του Κεμπέκ και στο Κολντ Λέικ της Αλμπέρτα, «έχει καθυστερήσει περισσότερο από τρία χρόνια σε σχέση με το χρονοδιάγραμμα» και δεν αναμένεται να ολοκληρωθεί πριν από το 2031. Εν τω μεταξύ, θα πρέπει να δημιουργηθούν προσωρινές εγκαταστάσεις για τα νέα αεροσκάφη, το κόστος των οποίων «δεν έχει ακόμη συμπεριληφθεί στις εκτιμήσεις», σημειώνει η Γενική Ελεγκτής.

ΜΑΚΡΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η απόκτηση των F-35 είναι μια ιστορία 15 ετών. Η διαδικασία ξεκίνησε από τους Συντηρητικούς, υπό τον Στίβεν Χάρπερ, και στη συνέχεια ακυρώθηκε από τον Φιλελεύθερο πρωθυπουργό Τζάστιν Τρουντό μετά την εκλογή του το 2015. Η κυβέρνηση Τρουντό το 2023, ανακοίνωσε την αγορά 88 αεροσκαφών stealth F-35 για την αντικατάσταση του παλαιού στόλου CF-18.

Ωστόσο, λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του στα μέσα Μαρτίου, ο πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ ξεκίνησε μια αναθεώρηση της συμφωνίας με την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τους κατασκευαστές Lockheed Martin/Pratt & Whitney λόγω εντάσεων με την κυβέρνηση Τραμπ. Έχουν ήδη καταβληθεί χρήματα για 16 αεροσκάφη, αλλά η Οτάβα θα μπορούσε στη συνέχεια να στραφεί σε Ευρωπαίους κατασκευαστές.

Επιπλέον, η έλλειψη ειδικευμένων πιλότων παραμένει κρίσιμη, έξι χρόνια μετά την τελευταία έκθεση του Γενικού Ελεγκτή για την πολεμική αεροπορία του Καναδά. Σύμφωνα με την Κάρεν Χόγκαν, πρόκειται για «μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Εθνική Άμυνα».

Το υπουργείο «δε θα έχει αρκετούς εκπαιδευμένους πιλότους όταν όλα τα F-35 φτάσουν στον Καναδά», είπε χωρίς να αποκαλύψει τον αριθμό, ο οποίος είναι εμπιστευτικός.

ΑΓΝΟΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ

ΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ GC STRATEGIES

Εξάλλου, σε ένα άλλο σοβαρό θέμα που έχει προκύψει, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση κατέβαλε περισσότερα από 64 εκατομμύρια δολάρια στην GC Strategies, την εταιρεία συμβούλων που βρίσκεται στο επίκεντρο του σκανδάλου ArriveCAN, χωρίς να διασφαλίσει ότι το έργο είχε πραγματικά ολοκληρωθεί. Οι υπηρεσίες της χρησιμοποιήθηκαν από τουλάχιστον 31 ομοσπονδιακούς οργανισμούς και τμήματα για πάνω από 10 χρόνια, συχνά παραβιάζοντας τους κανόνες προμηθειών.

Η μέγιστη αξία αυτών των συμβάσεων που έχουν ανατεθεί από την ίδρυση της εταιρείας το 2015 έως το 2024 φτάνει τα 92,7 εκατομμύρια.

Κεμπέκ: Μια απόφαση με αμφιλεγόμενες προεκτάσεις

Dimitris Ilias
-
0
Κεμπέκ: Μια απόφαση με αμφιλεγόμενες προεκτάσεις

Το Εφετείο ανατρέπει την απόφαση του δικαστή Γαλιατσάτου για τη μετάφραση δικαστικών αποφάσεων

Σε μια ιδιαίτερα πολυσυζητημένη απόφαση, το Εφετείο του Κεμπέκ ανέτρεψε το σκεπτικό του δικαστή Ντένις Γαλιατσάτου (Dennis Galiatsatos) αναφορικά με την υποχρεωτική μετάφραση δικαστικών αποφάσεων από τα αγγλικά στα γαλλικά. Η υπόθεση αυτή αγγίζει τον πυρήνα της συζήτησης για τα γλωσσικά δικαιώματα, τη συνταγματική τάξη και την πρακτική λειτουργία των ποινικών δικαστηρίων στο Κεμπέκ.

Η διαφωνία ξεκίνησε με την εφαρμογή του νέου άρθρου 10 της Χάρτας της Γαλλικής Γλώσσας (νόμος 101), που από την 1η Ιουνίου 2024 απαιτεί κάθε γραπτή απόφαση δικαστηρίου που εκδίδεται στα αγγλικά και κλείνει μια υπόθεση ή έχει δημόσιο ενδιαφέρον, να συνοδεύεται άμεσα από μετάφραση στα γαλλικά. Δύο εβδομάδες πριν τεθεί σε ισχύ, ο δικαστής Γαλιατσάτος αποφάνθηκε ότι η διάταξη αυτή είναι «ανενεργή» στο πλαίσιο του ποινικού δικαίου.

Η υπόθεση που εκδίκαζε αφορούσε σοβαρές ποινικές κατηγορίες: οδήγηση υπό την επήρεια και αμέλεια με αποτέλεσμα το θάνατο. Ο δικαστής Γαλιατσάτος έκρινε, πως οι καθυστερήσεις που συνεπάγεται η άμεση μετάφραση της απόφασης στα γαλλικά, θα μπορούσαν να παραβιάσουν το δικαίωμα της κατηγορουμένης σε δίκαιη δίκη εντός εύλογου χρόνου, σύμφωνα με τη νομολογία Jordan του Ανώτατου Δικαστηρίου του Καναδά. Τόνισε επιπλέον, ότι η ποινική δικαιοσύνη υπάγεται αποκλειστικά στην ομοσπονδιακή αρμοδιότητα.

Η αντίδραση του Γενικού Εισαγγελέα του Κεμπέκ ήταν άμεση, καταθέτοντας έφεση. Αν και η αίτηση αναστολής απορρίφθηκε, το Εφετείο εξέτασε την υπόθεση επί της ουσίας και πρόσφατα αποφάνθηκε ότι ο δικαστής Γαλιατσάτος υπερέβη τις αρμοδιότητές του, όταν έκρινε την επαρχιακή διάταξη ως ανενεργή.

Η απόφαση εκδόθηκε προφορικά από τους δικαστές Yves-Marie Morissette, Patrick Healy και Lori Renée Weitzman, χωρίς να έχει ακόμη δημοσιευτεί το πλήρες κείμενο. Ωστόσο, από τις ηχογραφήσεις της διαδικασίας προκύπτει, ότι το Εφετείο στήριξε τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα, απορρίπτοντας την αρμοδιότητα του Γαλιατσάτου να ακυρώνει διάταξη νόμου του Κεμπέκ, ανεξαρτήτως των επιπτώσεων στη δικαστική πρακτική.

Το ερώτημα που τίθεται, όμως, είναι βαθύτερο: μπορεί ένας δικαστής να θέσει υπό αμφισβήτηση μια επαρχιακή νομοθεσία όταν αυτή συγκρούεται με τα συνταγματικά δικαιώματα του κατηγορούμενου ή με την ομοσπονδιακή αρμοδιότητα;

Πολλοί νομικοί αναλυτές αναγνωρίζουν, πως ο Γαλιατσάτος έθεσε ένα εύλογο ερώτημα για την πρακτικότητα και συνταγματικότητα της διάταξης. Η υποχρεωτική μετάφραση κάθε τελικής απόφασης μπορεί να δημιουργεί σημαντικές καθυστερήσεις, κάτι που στις ποινικές υποθέσεις δεν είναι απλώς γραφειοκρατικό ζήτημα αλλά αφορά την ελευθερία του ατόμου και τα όρια της κράτησης χωρίς καταδίκη.

Παρά την προειδοποίηση του, η εφαρμογή του άρθρου 10 ξεκίνησε όπως είχε προγραμματιστεί, αν και με δυσκολίες. Η νομική κοινότητα του Κεμπέκ δεν είχε επαρκώς προετοιμαστεί, παρά το γεγονός ότι η διάταξη είχε ψηφιστεί δύο χρόνια νωρίτερα. Σύμφωνα με έρευνα του Radio-Canada, δεκάδες αποφάσεις εκδόθηκαν στα αγγλικά χωρίς την απαιτούμενη άμεση μετάφραση στα γαλλικά, ενώ ορισμένες ακόμη δεν έχουν μεταφραστεί μέχρι σήμερα.

Ο Γαλιατσάτος, που έχει υπηρετήσει με συνέπεια στην ποινική δικαιοσύνη και διατηρεί εκτίμηση στους νομικούς κύκλους του Μόντρεαλ, φάνηκε να ακολουθεί την πρακτική αρκετών συναδέλφων του, οι οποίοι συχνά συντάσσουν τις αποφάσεις τους μόνο στη γλώσσα της δίκης. Σημείωσε μάλιστα, ότι η μετάφραση θα προστεθεί όταν το κείμενο εγγραφεί επίσημα στο φάκελο της υπόθεσης.

Το Παρτί Québécois, με τη σειρά του, επέκρινε κάθε απόκλιση από την υποχρεωτική μετάφραση, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο «δικαστικού ακτιβισμού». Παράλληλα, η ευρύτερη συζήτηση για τη συνταγματικότητα του νόμου 96, που τροποποίησε τη Χάρτα της Γαλλικής Γλώσσας, παραμένει ζωντανή. Ήδη πέντε προσφυγές βρίσκονται σε εξέλιξη, με προσφεύγοντες αγγλόφωνες σχολικές επιτροπές και ομάδες νομικών, ανάμεσά τους και ο γνωστός δικηγόρος Julius Grey.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης του Κεμπέκ χαρακτήρισε την απόφαση του Εφετείου ως σημαντική νίκη και δήλωσε πως θα συνεχίσει να υπερασπίζεται την πρόσβαση στη δικαιοσύνη στα γαλλικά. Ωστόσο, για όσους, όπως ο δικαστής Γαλιατσάτος, βλέπουν πέρα από το γράμμα του νόμου και εξετάζουν τις άμεσες συνέπειες για τους κατηγορούμενους και το σύστημα, η υπόθεση αυτή ίσως αποτελεί υπενθύμιση ότι η νομική πραγματικότητα δεν είναι ποτέ μονοδιάστατη.

Καναδάς: Όταν οι Λακκούβες Καταπίνουν Δισεκατομμύρια

Dimitris Ilias
-
0
Καναδάς: Όταν οι Λακκούβες Καταπίνουν Δισεκατομμύρια

Μπορεί η Τεχνολογία να Σώσει τους Δρόμους μας;

Οι λακκούβες στους δρόμους του Καναδά αποτελούν μια χρόνια και διαρκώς επιδεινούμενη πρόκληση, που στοιχίζει δισεκατομμύρια δολάρια στους πολίτες και τους δήμους. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που δεν αφορά απλώς την ποιότητα ζωής των οδηγών ή την αισθητική των δρόμων, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της οδικής ασφάλειας και της οικονομικής επιβάρυνσης των νοικοκυριών. Ωστόσο, νέες τεχνολογίες και καινοτομίες προσφέρουν ελπίδα, για μια πιο ανθεκτική και έξυπνη προσέγγιση στη συντήρηση και την κατασκευή των οδοστρωμάτων.

Η βασική αιτία για το σχηματισμό λακκούβων στον Καναδά, είναι οι ακραίες και συχνές εναλλαγές θερμοκρασίας, κυρίως κατά τους χειμερινούς και ανοιξιάτικους μήνες. Η υγρασία από τη βροχή και το λιώσιμο του χιονιού διεισδύει κάτω από την επιφάνεια του δρόμου και παγώνει, προκαλώντας διαστολή του υπεδάφους. Όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει, η επιφάνεια συρρικνώνεται απότομα, δημιουργώντας εξογκώματα και, με την πίεση της κυκλοφορίας, ρωγμές που εξελίσσονται σε λακκούβες. Η κλιματική αλλαγή έχει επιδεινώσει αυτόν τον κύκλο, φέρνοντας πιο έντονες βροχοπτώσεις και περισσότερα επεισόδια ταχείας ψύξης και απόψυξης.

Η αύξηση των οχημάτων στους καναδικούς δρόμους – περίπου ένα εκατομμύριο περισσότερα σε σχέση με πριν από έξι χρόνια – επιβαρύνει περαιτέρω την ήδη καταπονημένη υποδομή. Παράλληλα, οι επενδύσεις και η καινοτομία στη συντήρηση των δρόμων δεν έχουν συμβαδίσει με την αυξανόμενη πίεση, αφήνοντας τις τοπικές αρχές να κυνηγούν διαρκώς τη ζημιά.

Οικονομικά, το πρόβλημα είναι τεράστιο. Σύμφωνα με έρευνα της Καναδικής Ένωσης Αυτοκινητιστών (CAA), οι οδηγοί πληρώνουν κατά μέσο όρο επιπλέον 126 δολάρια το χρόνο ανά όχημα, λόγω κακής κατάστασης των δρόμων – ποσό που συνολικά ανέρχεται στα 3 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Οι δήμοι, από την πλευρά τους, επιβαρύνονται με υπέρογκα κόστη για επιδιορθώσεις. Η πόλη του Έντμοντον, για παράδειγμα, αύξησε τον προϋπολογισμό για τη συντήρηση λακκούβων από 5,9 εκατομμύρια δολάρια το 2015 στα 11 εκατομμύρια το 2025 – το μεγαλύτερο ποσό από οποιαδήποτε μεγάλη καναδική πόλη. Μόνο το 2024, συνεργεία επιδιόρθωσαν πάνω από 537.000 λακκούβες.

Η κατάσταση είναι αντίστοιχη και σε άλλες πόλεις, όπως το Σασκατούν, όπου το 2024 καταγράφηκε αύξηση κατά 52% στις επιδιορθώσεις σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Ωστόσο, η αύξηση του κόστους δεν αποδίδεται μόνο στον αριθμό των λακκούβων, αλλά και στην άνοδο των τιμών των υλικών και των μισθών για το προσωπικό συντήρησης.

Οι λακκούβες, όμως, δεν αποτελούν μόνο οικονομική πληγή, αλλά και σοβαρό ζήτημα δημόσιας ασφάλειας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να οδηγήσουν σε απώλεια ελέγχου του οχήματος και τροχαία ατυχήματα. Γι’ αυτό, η έγκαιρη ανίχνευση και επισκευή είναι κρίσιμη.

Στον αγώνα για την αντιμετώπιση του φαινομένου, νέες τεχνολογίες έρχονται στο προσκήνιο. Στο Ντάραμ του Οντάριο, χρησιμοποιείται ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που ονομάζεται CityRover. Τοποθετείται σε smartphone και εντοπίζει αυτόματα λακκούβες, καθώς το όχημα της συντήρησης κινείται στους δρόμους, επιτρέποντας ταχύτερη απόκριση και μειώνοντας το μακροπρόθεσμο κόστος.

Εκτός από την πρόληψη και την ταχεία παρέμβαση, προτείνονται και πιο μακροπρόθεσμες λύσεις. Ένας από τους πρωτοπόρους στον τομέα της καινοτόμου οδοποιίας, ο καθηγητής πολιτικών μηχανικών Nemy Banthia από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας, υποστηρίζει πως απαιτούνται νέες προσεγγίσεις στην ίδια τη δομή του δρόμου. Προτείνει τη χρήση πιο εύκαμπτων υλικών και σκυροδέματος ενισχυμένου με ίνες, τα οποία έχουν την ικανότητα να «αυτο-επιδιορθώνονται» όταν παρουσιάζονται ρωγμές.

Η τεχνολογία αυτή έχει ήδη εφαρμοστεί πιλοτικά σε διάφορες περιοχές, όπως στο Surrey της Βρετανικής Κολομβίας και στο Thondebhavi της Ινδίας, με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ο δρόμος στο Thondebhavi, που κατασκευάστηκε το 2015, παραμένει έως σήμερα χωρίς καμία εμφανή ρωγμή ή λακκούβα.

Το ερώτημα, φυσικά, παραμένει, κατά πόσο οι καναδικοί δήμοι είναι διατεθειμένοι να επενδύσουν σε τέτοιες καινοτόμες λύσεις, οι οποίες ενδέχεται να έχουν υψηλότερο αρχικό κόστος, αλλά υπόσχονται σημαντική εξοικονόμηση πόρων σε βάθος χρόνου. Ο σχεδιασμός πιο ανθεκτικών και οικολογικών δρόμων είναι όχι μόνο ζήτημα κόστους, αλλά και στρατηγική επιλογή για τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη του Καναδά.

Σε μια χώρα με τόσο ακραίες κλιματικές συνθήκες και εκτεταμένο οδικό δίκτυο, οι λακκούβες δεν πρόκειται να εξαφανιστούν σύντομα. Όμως, με την αξιοποίηση της τεχνολογίας και την επένδυση στην καινοτομία, μπορούμε να ελπίζουμε σε ασφαλέστερους και πιο αξιόπιστους δρόμους για όλους.

Κεμπέκ: Καμπανάκι για τα επείγοντα!

Dimitris Ilias
-
0
Κεμπέκ: Καμπανάκι για τα επείγοντα!

Οι μεγαλύτεροι χρόνοι αναμονής στον Καναδά

Μια νέα έκθεση του Οικονομικού Ινστιτούτου του Μόντρεαλ (Montreal Economic Institute – MEI), που δημοσιεύθηκε στις 3 Ιουνίου 2025, φέρνει στο φως ανησυχητικά στοιχεία για το σύστημα υγείας του Κεμπέκ.

Σύμφωνα με τα δεδομένα, οι χρόνοι αναμονής στα τμήματα επειγόντων περιστατικών (ER) στα δημόσια νοσοκομεία της επαρχίας, είναι οι μεγαλύτεροι σε ολόκληρο τον Καναδά, με το μέσο χρόνο παραμονής των ασθενών να αγγίζει τις 5 ώρες και 23 λεπτά.

Η έκθεση, η οποία συγκρίνει τις επιδόσεις των επαρχιών της χώρας, αποκαλύπτει ένα δυσάρεστο μοτίβο για το Κεμπέκ. Παρά τις επανειλημμένες υποσχέσεις των κυβερνήσεων για βελτίωση των υπηρεσιών υγείας, το σύστημα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές δυσλειτουργίες. Οι ασθενείς συχνά περιμένουν για ώρες σε συνθήκες ψυχολογικής και σωματικής καταπόνησης, χωρίς να έχουν σαφή εικόνα για το πότε θα λάβουν την απαραίτητη φροντίδα.

ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΕΠΑΡΧΙΕΣ

Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί: ενώ η μέση παραμονή στα επείγοντα στο Κεμπέκ ανέρχεται σε 5 ώρες και 23 λεπτά, σε άλλες επαρχίες οι χρόνοι είναι σημαντικά χαμηλότεροι. Για παράδειγμα, στην Αλμπέρτα και στο Οντάριο, ο μέσος χρόνος κυμαίνεται γύρω στις 3 ώρες και 40 λεπτά, ενώ στις ανατολικές επαρχίες, όπως η Νέα Σκωτία και το Νιου Μπράνσγουικ, οι χρόνοι δεν ξεπερνούν τις 4 ώρες.

Η διαφορά αυτή δεν είναι μόνο στατιστική· αντανακλά σημαντικές διαφορές στη διαχείριση, στην οργάνωση, αλλά και στην επένδυση πόρων. Σύμφωνα με το MEI, ο μεγαλύτερος χρόνος αναμονής στο Κεμπέκ είναι σύμπτωμα βαθύτερων διαρθρωτικών προβλημάτων, όπως η έλλειψη προσωπικού, οι περιορισμένες κλίνες και η αναποτελεσματική κατανομή των διαθέσιμων πόρων.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΑΠΟ

ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΤΡΕΑΛ

Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα δύσκολη σε συγκεκριμένα νοσοκομεία του Μόντρεαλ, τα οποία καταγράφουν υπερβολικά μεγάλους χρόνους αναμονής. Για παράδειγμα:

◘ Στο Pavillon Albert-Prévost, που εξειδικεύεται στην ψυχική υγεία, ο μέσος χρόνος παραμονής στα επείγοντα φτάνει τις απίστευτα μακρές 13 ώρες και 5 λεπτά.

◘ Στο Royal Victoria Hospital, οι ασθενείς περιμένουν πάνω από 10 ώρες και 30 λεπτά.

◘ Στο Hôpital Anna-Laberge, οι χρόνοι αγγίζουν τις 10 ώρες και 26 λεπτά.

Τα στοιχεία αυτά υπογραμμίζουν την πίεση που δέχεται το δίκτυο υγείας και ειδικά οι δομές πρώτης γραμμής, οι οποίες συχνά δε διαθέτουν τα αναγκαία μέσα για να ανταποκριθούν στον όγκο των περιστατικών.

ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Οι βασικοί λόγοι πίσω από αυτούς τους χρόνους αναμονής είναι πολυπαραγοντικοί:

1] Έλλειψη προσωπικού: Ιατροί, νοσηλευτές και διοικητικό προσωπικό εγκαταλείπουν το δημόσιο σύστημα, λόγω εξάντλησης και χαμηλών απολαβών. Πολλοί επιλέγουν να εργαστούν σε ιδιωτικές κλινικές ή ακόμα και εκτός επαρχίας.

2] Γήρανση του πληθυσμού: Το Κεμπέκ έχει έναν από τους πιο ηλικιωμένους πληθυσμούς στον Καναδά, γεγονός που αυξάνει την πίεση στα νοσοκομεία, λόγω χρόνιων παθήσεων και επειγόντων περιστατικών.

3] Αναποτελεσματική χρήση πόρων: Πολλές μονάδες λειτουργούν με απαρχαιωμένες διαδικασίες, χωρίς επαρκή ψηφιοποίηση ή αυτοματοποίηση των υπηρεσιών.

Οι επιπτώσεις είναι σοβαρές. Εκτός από την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των ασθενών, η καθυστέρηση στη λήψη ιατρικής φροντίδας μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της υγείας, ακόμα και σε θανάτους που θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Παράλληλα, οι γιατροί και οι νοσηλευτές εργάζονται υπό ακραίες πιέσεις, κάτι που επιτείνει την επαγγελματική εξουθένωση.

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η κυβέρνηση του Κεμπέκ, με επικεφαλής τον François Legault, έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι η υγεία είναι προτεραιότητα. Ωστόσο, η πραγματικότητα δείχνει ότι οι πολιτικές παρεμβάσεις δεν έχουν ακόμη αποφέρει χειροπιαστά αποτελέσματα. Πολλά τα θα αλλά λίγα τα ουσιώδη βήματα.

Το MEI προτείνει σειρά λύσεων, μεταξύ των οποίων:

◘ Αύξηση των επενδύσεων σε τεχνολογία για να διευκολυνθεί η διαλογή των περιστατικών και η ταχύτερη διακίνηση των ασθενών.

◘ Επανεξέταση του ρόλου των νοσηλευτών, δίνοντάς τους περισσότερες αρμοδιότητες για να αποσυμφορηθούν οι γιατροί.

◘ Σύμπραξη με τον ιδιωτικό τομέα σε ορισμένες υπηρεσίες, ώστε να μειωθεί το βάρος στο δημόσιο σύστημα χωρίς να υποβαθμιστεί η ποιότητα.

Ωστόσο, οργανώσεις εργαζομένων στο χώρο της υγείας προειδοποιούν, ότι η στροφή προς τον ιδιωτικό τομέα ενέχει κινδύνους, όπως η αύξηση των ανισοτήτων και η προώθηση ενός διπλού συστήματος υγείας.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ

Το πρόβλημα των χρόνων αναμονής στα επείγοντα του Μόντρεαλ δεν είναι καινούργιο και τυραννάει το Δήμο πάρα πολλά χρόνια. Αυτή τη στιγμή όμως βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Αν δεν υπάρξουν άμεσες, τολμηρές και δομικές μεταρρυθμίσεις, η κατάσταση αναμένεται να επιδεινωθεί περαιτέρω.

Η κοινωνία του Κεμπέκ αντιμετωπίζει το δίλημμα: θα επιλέξει να επενδύσει ουσιαστικά σε ένα αποτελεσματικό, προσβάσιμο και καθολικό δημόσιο σύστημα υγείας ή θα αφήσει να κυριαρχήσει η λογική της ιδιωτικοποίησης;

Αυτό που είναι σίγουρο είναι, ότι οι πολίτες δεν μπορούν άλλο να περιμένουν – ούτε στα επείγοντα, ούτε στις πολιτικές υποσχέσεις.

Τα μηνύματα των κοινοτικών εκλογών

George Guzmas
-
0
Τα μηνύματα των κοινοτικών εκλογών

Το αποτέλεσμα των κοινοτικών  εκλογών, δίνει πολλά μηνύματα. Το πρώτο μήνυμα είναι, ότι τα 2.192 μέλη της κοινότητας που ψήφισαν στις εκλογές της Κυριακής 8 Ιουνίου, δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένα από την τριετή προηγούμενη διοίκηση του Δρ. Γιώργου Τσούκα.

ΤΟ ΜΕΝ ΠΝΕΥΜΑ ΠΡΟΘΥΜΟ…

Όσο και να είχε καλές και ειλικρινές προθέσεις, ο απερχόμενος πρόεδρος δεν ήταν πειστικός στα μέλη της κοινότητας. Επίσης πιστεύω, ότι δεν είχε καλούς εξωτερικούς συμβούλους δίπλα του. Αυτό που οδήγησε στην ήττα του συνδυασμού του, ήταν η μελλοντική κατασκευή κοινοτικού κέντρου στο Λαβάλ. Σε αυτό το θέμα μπερδευόταν το ποσό κόστους του κέντρου, το περιεχόμενο της κατασκευής, και η μη τήρηση των οδηγιών της καναδικής κυβέρνησης, όσον αφορά την απόκτηση της χορηγίας των 10 εκατομμυρίων δολαρίων.

Δε θα μπω ξανά σε λεπτομέρειες, μια και τουλάχιστον… τρεις φορές τις έχω γράψει, βασιζόμενος στην επίσημη συνομιλία που είχα με τον αρμόδιο διοικητικό υπάλληλο της καναδικής κυβέρνησης. Με λίγα λόγια, σαν διοίκηση ήταν σαν να προσπαθούσαμε να χωρέσουμε ένα τετράγωνο μέσα σ’ ένα κύκλο… Πράγμα αδύνατο.

Ο απερχόμενος πρόεδρος έκανε μεγάλο λάθος που βασίστηκε στην πείρα ορισμένων συμβούλων του για τη μελλοντική ανέγερση του κοινοτικού κέντρου στο Λαβάλ, το οποίο θα είχε και το καινούριο σχολείο. Πίστεψε επίσης στις «θα» υποσχέσεις αξιωματούχων της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Επίσης, τα μέλη δε χώνεψαν καθόλου την κατάντια της μεγάλης αίθουσας του κοινοτικού κέντρου, που είναι κλειστή εδώ κι ένα χρόνο, λόγω εισροής νερού από τη στέγη που έχει καταλήξει στα τοιχώματα, και η αίθουσα μυρίζει μούχλα.

Αυτά και πολλά άλλα οδήγησαν την πλειοψηφία των μελών της κοινότητας να μη δώσουν την ψήφο τους στον Δρ. Τσούκα, για να συνεχίσει την προεδρία του. Πιστεύω όμως ότι έχει τις δυνατότητες να βοηθήσει την κοινότητα, μένοντας πλάι στη νέα διοίκηση του Βασίλη Αγγελόπουλου.

ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Με την ψήφο τους, τα μέλη της κοινότητας πίστεψαν στο πρόγραμμα και το όραμα της ΟΜΑΔΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ του Βασίλη Αγγελόπουλου, δίνοντας του μια σαρωτική νίκη. Ένα συμβούλιο χωρίς σχεδόν καμία αντιπολιτευόμενη γνώμη, εκτός στο περιφερειακό του Λαβάλ, όπου εκλέχτηκαν ο Ανδρέας Καραμπάτσος από την ομάδα ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ και ο Παναγιώτης Χιώτης από την ομάδα ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ. Ο αδελφός του, Άγγελος Χιώτης, εκλέχτηκε με την ΟΜΑΔΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ.

Η νέα διοίκηση έχει να αντιμετωπίσει μέγιστες προκλήσεις, μεταξύ άλλων: Την εξυγίανση της οικονομικής κατάστασης,  την επαναλειτουργία της μεγάλης αίθουσας του κοινοτικού κέντρου, την απόκτηση εμπιστοσύνης των μελών της κοινότητας, την αύξηση των μελών, την τροποποίηση των εσωτερικών κανονισμών και την «επιστροφή» των κοινωνικών υπηρεσιών στη διοίκηση της κοινότητας.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

Αυτό ήταν το σύνθημα το 1982 της τότε κοινοτικής διοίκησης Αδριανού Μαρή και αυτό το σύνθημα πρέπει να υιοθετήσουμε. Η φωτογραφία της πρώτης σελίδας με τους τρεις αρχηγούς των συνδυασμών – Αγγελόπουλο, Τσούκα και Μούκα να δίνουν τα χέρια – πρέπει να γίνει το λάβαρο από εδώ και στο εξής στην Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ. Πρέπει λοιπόν όλοι ανεξαιρέτως οι υποψήφιοι των κοινοτικών εκλογών να δώσουν τα χέρια και να δουλέψουν θετικά, για την ανάπτυξη και ευημερία της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ. Όλοι έχουν τη δυνατότητα και τις γνωριμίες να βοηθήσουν.

Αυτό περιμένει σύσσωμη η παροικία. Όταν δει πραγματική ένωση των δυνάμεων, η παροικία θα ανταπεξέλθει με το φιλότιμο που τη χαρακτηρίζει.

Εμπρός λοιπόν, «Εν τη Ισχύς η Ενώσει!».

Κυβερνητικά συμβόλαια χωρίς «φραγμούς»

Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Γενικής Ελεγκτής του Καναδά κα Χόγκαν (βλέπε άρθρο σελίδα 3) δεκάδες εκατομμύρια δολάρια σε συμβόλαια χορηγήθηκαν, χωρίς να υπολογίζονται οι κανόνες συμβάσεων. Πρόκειται για το περιβόητο σκάνδαλο χορηγίας 92 εκατομμυρίων στη GC Strategies – όπου πληρώθηκαν τα 64 εκατομμύρια για τη δημιουργία του λογισμικού ARRIVECAN.

Το συμβόλαιο δόθηκε σε μια εταιρεία αποτελούμενη από δύο άτομα, που «λειτουργούσε» από  ένα υπόγειο σπιτιού. Το παράδοξο είναι ότι οι δύο συνέταιροι της εταιρείας, προώθησαν τη δουλειά σε άλλες εταιρείες να δημιουργήσουν το λογισμικό, μια και δεν είχαν τις γνώσεις για κάτι τέτοιο…

Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι υπηρεσίες της GC Strategies χρησιμοποιήθηκαν από τουλάχιστον 31 ομοσπονδιακούς οργανισμούς και τμήματα για πάνω από 10 χρόνια, συχνά παραβιάζοντας τους κανόνες προμηθειών. Μπρος σε αυτά τα γεγονότα, απαιτείται να δημιουργηθεί εξεταστική κοινοβουλευτική επιτροπή, για να διαλευκάνει την υπόθεση και να τιμωρήσει τους εμπλεκόμενους, όποιοι και να είναι.

Εφετείο επιτρέπει προσωρινάτους δασμούς του Τραμπ

Ta NEA
-
0
Εφετείο επιτρέπει προσωρινάτους δασμούς του Τραμπ

Το δικαστήριο δήλωσε ότι η υπόθεση εγείρει «ζητήματα εξαιρετικής σημασίας»,

που δικαιολογούν ταχεία επανεξέταση ◘ Οι προφορικές συζητήσεις

έχουν προγραμματιστεί για τις 31 Ιουλίου

Όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το δίκτυο Epoch Times, ομοσπονδιακό εφετείο των ΗΠΑ αποφάσισε την Τρίτη 10 Ιουνίου, ότι οι σαρωτικοί δασμοί του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στους εμπορικούς εταίρους της χώρας μπορούν να παραμείνουν σε ισχύ, κατά τη διάρκεια δικαστικής διαμάχης, κάνοντας δεκτό το αίτημα της κυβέρνησης Τραμπ να παρατείνει την αναστολή της απόφασης κατώτερου δικαστηρίου που είχε μπλοκάρει τους δασμούς, με το σκεπτικό ότι ο Τραμπ υπερέβη την εξουσία του επιβάλλοντας σαρωτικούς δασμούς σε σχεδόν όλους τους εμπορικούς εταίρους.

«Και οι δύο πλευρές έχουν διατυπώσει ουσιαστικά επιχειρήματα επί της ουσίας. Έχοντας λάβει υπόψιν τους παραδοσιακούς παράγοντες αναστολής, το δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αναστολή είναι δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις», δήλωσε το δικαστήριο.

Το δικαστήριο δήλωσε, ότι η υπόθεση εγείρει «ζητήματα εξαιρετικής σημασίας» που δικαιολογούν την ταχεία επανεξέτασή της από την πλήρη σύνθεση των δικαστών του εφετείου. Οι προφορικές συζητήσεις έχουν προγραμματιστεί για τις 31 Ιουλίου, σύμφωνα με την απόφαση.

Η υπόθεση επικεντρώνεται στο βασικό δασμό 10% που επέβαλε, στις 2 Απριλίου, ο Τραμπ σε όλες σχεδόν τις εισαγωγές, επικαλούμενος το Νόμο περί Διεθνών Οικονομικών Εξουσιών Έκτακτης Ανάγκης (IEEPA). Ο IEEPA είναι ένας ομοσπονδιακός νόμος που επιτρέπει στον πρόεδρο να ρυθμίζει το διεθνές εμπόριο κατά τη διάρκεια εθνικής έκτακτης ανάγκης.

Ο Τραμπ όρισε επίσης αμοιβαίους δασμούς στους εμπορικούς εταίρους ως μέτρο αντιμετώπισης των εμπορικών ελλειμμάτων, αν και ανέστειλε την επιβολή τους για διάστημα 90 ημερών, κατά το οποίο θα μπορούσαν να γίνουν διαπραγματεύσεις, διατηρώντας παράλληλα τους βασικούς δασμούς.

Επιπλέον, πριν από τους υψηλούς δασμούς, ο Τραμπ επέβαλε δασμούς στις εισαγωγές από τον Καναδά, την Κίνα και το Μεξικό, για να καταπολεμήσει τη ροή παράνομων μεταναστών και συνθετικών οπιοειδών κατά μήκος των συνόρων των ΗΠΑ.

Στις 28 Μαΐου, το Δικαστήριο Διεθνούς Εμπορίου των ΗΠΑ μπλόκαρε την έναρξη ισχύος των δασμών του Τραμπ, μετά από αγωγές που κατέθεσαν μια ομάδα μικρών επιχειρήσεων και γενικοί εισαγγελείς από δώδεκα πολιτείες.

Το Εφετείο αργότερα ανέστειλε την απόφαση, μετά την έφεση της κυβέρνησης, επιτρέποντας την έναρξη ισχύος των δασμών, ενώ «εξετάζει τα έγγραφα των αιτήσεων». Οι επιχειρήσεις είχαν υποστηρίξει, ότι η δεκαετιών πρακτική της χώρας να αγοράζει περισσότερα αγαθά από όσα εξάγει, δε χαρακτηρίζεται ως κατάσταση έκτακτης ανάγκης που θα ενεργοποιούσε το IEEPA.

Οι πολιτείες – συμπεριλαμβανομένων των Όρεγκον, Αριζόνα, Κολοράντο, Κοννέκτικατ, Ντέλαγουερ, Ιλινόι, Μέιν, Μινεσότα, Νεβάδα, Νέο Μεξικό, Νέα Υόρκη και Βερμόντ – υποστήριξαν ότι ο Τραμπ δεν έχει τη νομική εξουσία να επιβάλει δασμούς.

Οι δικηγόροι της κυβέρνησης έχουν δηλώσει, ότι οι δασμοί «καταλαμβάνουν κεντρική θέση στην εξωτερική πολιτική και την οικονομική ατζέντα του προέδρου» και ότι η εντολή του κατώτερου δικαστηρίου παρεμποδίζει την προσπάθεια εξάλειψης του «εκρηκτικού εμπορικού ελλείμματος» των Ηνωμένων Πολιτειών και «αναπροσανατολισμού της παγκόσμιας οικονομίας σε ισότιμη βάση».

Η Epoch Times ζήτησε σχόλια από το Λευκό Οίκο σχετικά με την απόφαση του εφετείου, αλλά δεν έλαβε απάντηση μέχρι την ώρα δημοσίευσης.

Ο υπουργός Εμπορίου, Χάουαρντ Λάτνικ, δήλωσε στο Fox News την 1η Ιουνίου, ότι οι δασμοί θα παραμείνουν σε ισχύ παρά τα νομικά προβλήματα, σημειώνοντας ότι ο Τραμπ έλαβε την εξουσία να τους επιβάλει από το Κογκρέσο.

«Να είστε σίγουροι, οι δασμοί δε θα εξαφανιστούν», είπε. «Έχει τόσες άλλες εξουσίες, που ακόμη και στην περίεργη και ασυνήθιστη περίπτωση να αφαιρεθεί η συγκεκριμένη, εμείς θα λειτουργήσουμε βάσει μίας δεύτερης ή μίας τρίτης. Το Κογκρέσο έχει δώσει αυτή την εξουσία στον πρόεδρο και εκείνος θα τη χρησιμοποιήσει».

Ο Λάτνικ σημείωσε, ότι το «εμπορικό έλλειμμα του 1,2 τρισεκατομμυρίου δολαρίων» σε αγαθά με άλλα έθνη και «όλες οι υποκείμενες επιπτώσεις» αυτών των ελλειμμάτων, συνιστούν εθνική έκτακτη ανάγκη.

Ο Τραμπ δήλωσε την 1η Ιουνίου, ότι «εάν τα δικαστήρια αποφανθούν κατά της κυβέρνησης σχετικά με τους δασμούς, αυτό θα επιτρέψει σε άλλες χώρες να κρατήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σε ομηρία, με τους αντιαμερικανικούς δασμούς τους».

«Αυτό θα σήμαινε την οικονομική καταστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής», έγραψε στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Truth Social.

Δασμοί: Μια γενική εικόνα

Ta NEA
-
0
Δασμοί: Μια γενική εικόνα

Πώς λειτουργούν οι δασμοί για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ποια τα πλεονεκτήματά τους και ποιες οι προκλήσεις που δημιουργούν

Το ρεπορτάζ είναι των
Andrew Moran και Emel Akan
Πηγή: EPOCH TIMES

ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ ΕΓΧΩΡΙΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Οι δασμοί αποσκοπούν στην προστασία και την επέκταση των εγχώριων βιομηχανιών, καθιστώντας τις εισαγωγές πιο ακριβές και ενθαρρύνοντας τις αμερικανικές εταιρείες να παράγουν στο εσωτερικό της χώρας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν κάποτε ο παγκόσμιος ηγέτης στον τομέα της παραγωγής, αλλά αυτή η κυριαρχία άρχισε να μετατοπίζεται τη δεκαετία του 1990 με την παγκοσμιοποίηση των αλυσίδων εφοδιασμού. Πολλές εταιρείες επέλεξαν να μεταφέρουν την παραγωγή τους στο εξωτερικό, επιδιώκοντας χαμηλότερο κόστος. Ως αποτέλεσμα, η κατασκευή των ΗΠΑ έχει μειωθεί από το 21%-25% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος τη δεκαετία του 1950 σε περίπου 10% σήμερα. Η τάση επιδεινώθηκε μετά την ένταξη της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου το 2001. Σχεδόν 60.000 εγκαταστάσεις παραγωγής έκλεισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες μεταξύ 2001 και 2015, εξαφανίζοντας 4,7 εκατομμύρια θέσεις εργασίας.

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ: Οι δασμοί μπορούν να δώσουν στις εγχώριες επιχειρήσεις περισσότερο χώρο να αναπτυχθούν, να επενδύσουν σε εξοπλισμό και να αυξήσουν το εργατικό τους δυναμικό. Καθώς η παραγωγή έχει μετατοπιστεί στο εξωτερικό, η απασχόληση στην κατασκευή στις ΗΠΑ μειώνεται σταθερά – από περίπου 17 εκατομμύρια θέσεις εργασίας τη δεκαετία του 1990 σε 12,7 εκατομμύρια σήμερα. Η τεχνογνωσία και η ειδίκευση έχουν επίσης μεταναστεύσει. Η τάση έχει επηρεάσει αρνητικά πολλές πόλεις σε όλη τη «Ζώνη της Σκουριάς», δημιουργώντας ένα οικονομικό κλίμα αυξανόμενης ανεργίας, στασιμότητας των μισθών και εθισμού σε ναρκωτικά. Με την εφαρμογή δασμών και την ενθάρρυνση της εγχώριας παραγωγής, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πιστεύουν ότι μπορούν να αναζωογονήσουν αυτές τις κοινότητες. Ωστόσο, ορισμένοι λένε ότι η ανανέωση της παραγωγής δε θα ενισχύσει σημαντικά την απασχόληση, επειδή μεγάλο μέρος της σημερινής κατασκευής βασίζεται στον αυτοματισμό.

ΜΕΙΩΣΗ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΕΛΛΕΙΜΑΤΟΣ: Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν ένα επίμονο εμπορικό έλλειμμα από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Το 2024, αυτό το έλλειμμα έφτασε το ρεκόρ των 1,2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, υπογραμμίζοντας την εξάρτηση της χώρας από ξένα προϊόντα. Οι εισαγωγές ανήλθαν σε σχεδόν 3,3 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ οι εξαγωγές των ΗΠΑ ανήλθαν σε περίπου 2,1 τρισεκατομμύρια δολάρια. Αξιωματούχοι λένε ότι οι εμπορικές ανισορροπίες εδώ και δεκαετίες είναι μη βιώσιμες, επικαλούμενοι πιθανές ευπάθειες στην ευρύτερη οικονομία, απειλές για την εθνική ασφάλεια και αποδυνάμωση της ανταγωνιστικότητας μεταξύ των εγχώριων εταιρειών στην παγκόσμια οικονομία. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πιστεύουν ότι οι δασμοί μπορεί να βοηθήσουν στην αναστροφή της τάσης, μειώνοντας την εξάρτηση των Ηνωμένων Πολιτειών από ξένα αγαθά.

ΜΕΙΩΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ: Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να δανειστούν από ξένους για να χρηματοδοτήσουν τα επίμονα εμπορικά ελλείμματα. Αυτό επιδεινώνει τα επίπεδα εξωτερικού χρέους. Επιπλέον, τα εμπορικά ελλείμματα συχνά χρηματοδοτούνται από εισροές ξένων επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένης της αγοράς κρατικών ομολόγων, συμβάλλοντας στην αύξηση του εθνικού χρέους, το οποίο ξεπέρασε πρόσφατα τα 36 τρισεκατομμύρια δολάρια, υπερβαίνοντας το συνολικό μέγεθος της οικονομίας της χώρας. Με τα χρόνια, οι οικονομολόγοι έχουν συζητήσει την «υπόθεση του διπλού ελλείμματος», μια οικονομική έννοια που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1980 και θέτει μια σχέση μεταξύ των εμπορικών ελλειμμάτων και των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Για παράδειγμα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα δανειστεί περισσότερο όταν δημοσιεύει τακτικά δημοσιονομικά ελλείμματα. Αυτό με τη σειρά του προκαλεί υψηλότερα επιτόκια που μπορούν να ενισχύσουν το δολάριο ΗΠΑ, καθιστώντας τις εισαγωγές φθηνότερες και τις εξαγωγές ακριβότερες. Τελικά, τα δημοσιονομικά και εμπορικά ελλείμματα αλληλοενισχύονται.

ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΤΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΜΕΙΩΣΕΩΝ: Ο εμπορικός σύμβουλος του Λευκού Οίκου, Πήτερ Ναβάρο, προέβλεψε πρόσφατα ότι οι δασμοί θα αποφέρουν περίπου 600 έως 700 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε έσοδα – ή περίπου 6 τρισεκατομμύρια δολάρια σε μια δεκαετία. Αυτό θα μπορούσε να συμβάλει στην αντιστάθμιση του κόστους και της πιθανής δημοσιονομικής επιβάρυνσης των φορολογικών περικοπών. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκει να μονιμοποιήσει τις φορολογικές περικοπές που θεσπίστηκαν το 2017, κατά την πρώτη του θητεία. Για να υποστηρίξει την ευρύτερη δασμολογική στρατηγική του, έχει προτείνει επίσης φορολογικές περικοπές για εταιρείες που κατασκευάζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επιπλέον, ο Τραμπ έχει δεσμευτεί να καταργήσει τους φόρους στα φιλοδωρήματα, τις υπερωρίες και τα επιδόματα κοινωνικής ασφάλισης. Το Φορολογικό Ίδρυμα προβλέπει ότι η επέκταση των φορολογικών περικοπών θα κοστίσει περίπου 4,5 τρισεκατομμύρια δολάρια σε μια δεκαετία.

ΑΥΞΗΣΗ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΥ: Ο πληθωρισμός των τιμών θα μπορούσε να αυξηθεί, καθώς οι δασμοί αυξάνουν το κόστος των εισαγόμενων προϊόντων. Καθώς οι τιμές των εισαγωγών αυξάνονται, οι εγχώριες επιχειρήσεις συνήθως ανταποκρίνονται μετακυλίοντας το υψηλότερο κόστος στον καταναλωτή. Ο Τραμπ και ανώτερα στελέχη της κυβέρνησης λένε ότι οι δασμοί σημαίνουν βραχυπρόθεσμο πόνο για πιθανό μακροπρόθεσμο οικονομικό κέρδος. Προβλέπουν ότι οι πληθωριστικές επιπτώσεις θα μειωθούν με την πάροδο του χρόνου, καθώς οι υψηλότεροι δασμοί διευκολύνουν τη μετατόπιση της κατανάλωσης, με τους αγοραστές να αγοράζουν προϊόντα παραγωγής ΗΠΑ αντί για εισαγωγές. Αυτή η μετάβαση ενισχύει την κατασκευή των ΗΠΑ και μειώνει το κόστος μακροπρόθεσμα. Ορισμένοι οικονομολόγοι διαφωνούν, επισημαίνοντας τους υψηλούς μέσους μισθούς των Ηνωμένων Πολιτειών στην παγκόσμια οικονομία και τα προϊόντα παραγωγής των ΗΠΑ, που είναι ήδη πιο ακριβά από τα αντίστοιχα προϊόντα που παράγονται στο εξωτερικό.

ΑΥΞΗΣΗ ΑΡΧΙΚΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ: Όταν οι δασμοί αυξάνονται, ο κατασκευαστικός τομέας – ο οποίος βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε εισαγόμενες πρώτες ύλες, μηχανήματα και εξαρτήματα – μπορεί να αντιμετωπίσει αυξημένο αρχικό κόστος, επηρεάζοντας το συνολικό κόστος των κατασκευαστών. Οι πρόσφατες αυξήσεις δασμών, μαζί με τα αντίποινα από την Κίνα, έχουν ήδη αυξήσει αυτό το κόστος για τις εταιρείες. Σύμφωνα με την έκθεση Μαρτίου του Institute for Supply Management, οι δασμοί έχουν συμβάλει σε υψηλότερες τιμές, οδηγώντας σε συσσώρευση νέων παραγγελιών, βραδύτερες παραδόσεις προμηθευτών και αυξανόμενα αποθέματα στην κατασκευαστική βιομηχανία.

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ: Οι αγορές γενικά αντιδρούν αρνητικά στους δασμούς, καθώς μπορούν να διαταράξουν το παγκόσμιο εμπόριο, να αυξήσουν τις τιμές, να δημιουργήσουν οικονομική αβεβαιότητα, ακόμη και να οδηγήσουν σε παγκόσμια ύφεση. Ενώ η άνοδος του παγκόσμιου εμπορίου από τη δεκαετία του 1990 δημιούργησε αξία για τους επενδυτές και ενίσχυσε τις τιμές των μετοχών, η παγκοσμιοποίηση υποστήριξε τη φθηνότερη κινεζική παραγωγή, που βασίζεται στις κακές συνθήκες εργασίας. Οι δασμοί μπορούν να αναγκάσουν τις πολυεθνικές εταιρείες να επανεξετάσουν τις αλυσίδες εφοδιασμού τους, ωθώντας τις να επιστρέψουν στις Ηνωμένες Πολιτείες ή να μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους σε χώρες με χαμηλότερους δασμολογικούς συντελεστές. Η πρόσφατη μαζική πώληση μετοχών στη Wall Street σημειώθηκε, καθώς ορισμένοι οικονομολόγοι, στελέχη επιχειρήσεων και επενδυτές εξέφρασαν την ανησυχία τους για πιθανή ύφεση.

ΕΠΙΡΡΟΗ ΣΤΗΝ ΙΣΧΥ ΤΟΥ ΔΟΛΑΡΙΟΥ: Το δολάριο ΗΠΑ υποτιμάται συνήθως σε περιόδους εμπορικών ελλειμμάτων, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα εμπορικό έλλειμμα μπορεί να υποστηρίξει το δολάριο. Όταν οι εισαγωγές αυξάνονται, αυξάνεται και το συνολικό ποσό των δολαρίων που ρέει από τη χώρα. Ωστόσο, η θέση του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος οδηγεί στη συνεχιζόμενη ζήτηση για περιουσιακά στοιχεία που εκφράζονται σε δολάρια, περιλαμβανομένων των αμερικανικών ομολόγων, τα οποία μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση του δολαρίου. Τούτου λεχθέντος, τα επίμονα και αυξανόμενα εμπορικά ελλείμματα – σε συνδυασμό με το αυξανόμενο εθνικό χρέος – μπορούν να τροφοδοτήσουν πληθωρισμό και υψηλότερα επιτόκια, απειλώντας τελικά τη θέση του δολαρίου ως το κυρίαρχο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ: Η κυβέρνηση Τραμπ θεωρεί τους δασμούς στρατηγικό εργαλείο, για την αντιμετώπιση των απειλών της εθνικής και οικονομικής ασφάλειας των ΗΠΑ. Πιστεύει ότι προστατεύοντας τους εγχώριους παραγωγούς, οι δασμοί θα συμβάλουν στη μείωση της εξάρτησης από αντίπαλα έθνη για κρίσιμα αγαθά και υλικά. Επιπλέον, οι δασμοί μπορεί να αποκρούσουν τους κινδύνους εθνικής ασφάλειας από τα αυξανόμενα εμπορικά ελλείμματα και την αντίστοιχη εξάρτηση από το εξωτερικό χρέος και τις επενδύσεις. Από τον Ιανουάριο, η Κίνα κατείχε 761 δισεκατομμύρια δολάρια σε τίτλους χρέους του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, που την καθιστούσαν τον δεύτερο μεγαλύτερο ξένο κάτοχο αμερικανικού χρέους μετά την Ιαπωνία.

ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΑ: Ειδικοί και Ρεπουμπλικανοί νομοθέτες πιστεύουν, ότι οι δασμοί θα ενισχύσουν τις προσπάθειες αποσύνδεσης της οικονομίας των ΗΠΑ από την Κίνα. Η άνοδος του κόστους των κινεζικών εισαγωγών αναμένεται να αποτελέσει κίνητρο για τις αμερικανικές εταιρείες να αλλάξουν τις αλυσίδες εφοδιασμού τους ή να επαναφέρουν περισσότερη παραγωγή στην πατρίδα. Αυτή η στροφή θα μπορούσε να μειώσει την κυριαρχία της Κίνας στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού. Η ώθηση για μείωση των οικονομικών δεσμών με την Κίνα έχει γίνει ένα ολοένα και περισσότερο δικομματικό ζήτημα τα τελευταία χρόνια, με την κυβέρνηση Μπάιντεν να περιγράφει τη στρατηγική ως «απο-κινδυνοποίηση». Στον απόηχο της πανδημίας COVID-19, με την οποία διακόπηκαν οι αλυσίδες εφοδιασμού και της απόφασης του Πεκίνου να περιορίσει τις εξαγωγές σπάνιων γαιών ως αντίποινα στους δασμούς των ΗΠΑ, υπήρξε μια ευρύτερη προσπάθεια από την Ουάσιγκτον να περιορίσει την εξάρτηση από τα κινεζικά προϊόντα.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ: Οι δασμοί, καθώς και οι μη δασμολογικοί εμπορικοί φραγμοί που εφαρμόζονται από άλλες χώρες, θέτουν τους εξαγωγείς των ΗΠΑ σε ανταγωνιστικό μειονέκτημα, σύμφωνα με την κυβέρνηση Τραμπ. Τα τελευταία χρόνια, ο πολλαπλασιασμός των μη δασμολογικών εμπορικών φραγμών – όπως τα ρυθμιστικά, τα φορολογικά, τα περιβαλλοντικά πρότυπα και τα πρότυπα συσκευασίας – έχει σταδιακά παρεμποδίσει την πρόσβαση των προϊόντων των ΗΠΑ στις ξένες αγορές. Η κυβέρνηση, επικαλούμενη την «αδικία των συνεχιζόμενων διεθνών εμπορικών πρακτικών», θεωρεί τους δασμούς ως διαπραγματευτική τακτική, ώστε οι εξαγωγείς των ΗΠΑ να λειτουργούν σε ένα πιο ισότιμο ανταγωνιστικά περιβάλλον, μειώνοντας ή εξαλείφοντας εμπόδια όπως ελέγχους τιμών, φόρους προστιθέμενης αξίας και άλλους εμπορικούς φραγμούς.

1...747576...431Page 75 of 431