Του Δημήτρη Ηλία
Οι εμπορικές αρτηρίες του Park Extension – Jean-Talon, Ogilvy, Querbes και Beaumont – ορίζονται εδώ και χρόνια από μικρές επιχειρήσεις μεταναστών: παντοπωλεία από τη Νότια Ασία, ελληνικά αρτοποιεία, καταστήματα υφασμάτων, κρεοπωλεία halal, καφέ, συνεργεία και οικογενειακά εστιατόρια, που ανοίγουν νωρίς και κλείνουν αργά. Μαζί, προσδίδουν στο Parc-Ex την αδιαμφισβήτητη ταυτότητά του: πυκνό, πολυπολιτισμικό και επιχειρηματικό.
Αυτό το οικοσύστημα, χτισμένο επί δεκαετίες από νεοφερμένους που επένδυσαν τις οικονομίες και τις ελπίδες τους στη γειτονιά, βρίσκεται πλέον υπό αυξανόμενη πίεση. Καθώς οι αξίες ακινήτων και τα λειτουργικά κόστη αυξάνονται σε όλο το Μόντρεαλ, το Park Extension, που κάποτε φημιζόταν για τα πιο προσιτά ενοίκια, δεν είναι πλέον προστατευμένο από αυτές τις δυνάμεις. Για τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων που έχουν ήδη επιβιώσει από πανδημία, πληθωρισμό και διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα, ένα νέο ερώτημα πλανάται: θα μπορέσουν να παραμείνουν στο Parc-Ex;
ΜΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΧΤΙΣΜΕΝΗ ΣΤΗΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
Για γενιές, το Park Extension υπήρξε ένας από τους κύριους τόπους εγκατάστασης νέων αφίξεων στο Κεμπέκ. Η πλειονότητα των κατοίκων είναι ενοικιαστές, πολλοί εκ των οποίων μετανάστες και πρόσφυγες, και η γειτονιά έχει επανειλημμένα χαρακτηριστεί ως μία από τις φτωχότερες στην Επαρχία, παρά την πλούσια πολιτιστική της ζωή.
Οι μικρές επιχειρήσεις βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της ιστορίας. Ταπεινά καταστήματα μετατράπηκαν σε παντοπωλεία, αρτοποιεία, ραφεία, ταξιδιωτικά γραφεία, κουρεία και κοινοτικά καφέ. Αυτές οι επιχειρήσεις προσέφεραν θέσεις εργασίας, άτυπη πίστωση και ένα πρώτο επαγγελματικό βήμα, για οικογένειες που ξεκινούσαν από την αρχή σε μια νέα χώρα.
Αυτό το μοντέλο στηριζόταν σε σχετικά σταθερά εμπορικά ενοίκια και τοπικούς ιδιοκτήτες ακινήτων. Καθώς η ευρύτερη αγορά ακινήτων έχει μεταβληθεί, αυτή η σταθερότητα έχει εξασθενήσει.
ΑΥΞΗΣΗ ΚΟΣΤΟΥΣ,
ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ
Όπως και άλλοι έμποροι στις κεντρικές οδούς του Μόντρεαλ, οι καταστηματάρχες του Park Extension αντιμετωπίζουν πλέον υψηλότερα κόστη μίσθωσης όταν λήγουν τα συμβόλαια, μαζί με αυξημένους δημοτικούς φόρους, ασφάλιστρα και λογαριασμούς ενέργειας. Σε πολλές περιπτώσεις, τα έσοδα δεν ακολουθούν τον ίδιο ρυθμό.
Οι περισσότερες από αυτές τις επιχειρήσεις λειτουργούν με περιορισμένα περιθώρια κέρδους: τα παντοπωλεία και οι αγορές βασίζονται σε υψηλό όγκο και χαμηλά περιθώρια, τα εστιατόρια πιέζονται από τον πληθωρισμό τροφίμων, ενώ οι μικρές υπηρεσίες εξαρτώνται από πιστή αλλά ευαίσθητη στις τιμές πελατεία. Μια σημαντική αύξηση στο ενοίκιο ή πρόσθετες πάγιες χρεώσεις μπορεί να είναι αρκετή, για να οδηγήσει μια μακροχρόνια επιχείρηση σε ζημίες.
Ορισμένοι ιδιοκτήτες έχουν ήδη αναγκαστεί να μειώσουν το χώρο τους, να τον μοιραστούν ή να κλείσουν εντελώς. Κάθε φορά που ένα κατάστημα κλείνει, στέλνει ένα μήνυμα σε όλο το δρόμο και εντείνει τους φόβους για το τι θα το αντικαταστήσει.
Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΟΨΗ
ΤΟΥ ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΜΟΥ
Ο εξευγενισμός στο Parc-Ex συζητείται συχνά σε σχέση με τη στέγαση, αλλά οι επιπτώσεις του είναι εμφανείς και στην εμπορική πλευρά. Νέα οικιστικά έργα κοντά στο campus MIL και κατά μήκος των Beaumont και Acadie έχουν συμβάλει στη δημιουργία κερδοσκοπίας, αναδιαμορφώνοντας τις προσδοκίες για το τι μπορούν να χρεώνουν οι ιδιοκτήτες, τόσο σε διαμερίσματα όσο και σε εμπορικές μονάδες.
Όταν λήγουν οι μισθώσεις, οι ενοικιαστές με μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα, συχνά εκτός γειτονιάς, βρίσκονται σε καλύτερη θέση να καταλάβουν προνομιακές τοποθεσίες. Το αποτέλεσμα δεν είναι η απώλεια επιχειρηματικής δραστηριότητας, αλλά η μεταμόρφωσή της. Καθιερωμένα παντοπωλεία και οικογενειακά εστιατόρια κινδυνεύουν να αντικατασταθούν από πιο τυποποιημένες, ακριβότερες επιλογές, που συνδέονται λιγότερο με τις τοπικές ανάγκες.
Για τους κατοίκους, αυτό σημαίνει λιγότερους προσιτούς χώρους για φαγητό, ψώνια και κοινωνικές συναναστροφές. Για τους νεοφερμένους, περιορίζει τις ευκαιρίες για θέσεις εργασίας και επιχειρηματικές δραστηριότητες, που έκαναν το Park Extension σημείο εκκίνησης.
ΟΤΑΝ ΚΛΕΙΝΕΙ ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ,
ΧΑΝΕΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ
Στο Park Extension, το κλείσιμο μιας γνωστής επιχείρησης είναι κοινωνικό γεγονός, όσο και οικονομικό. Ένα παντοπωλείο που εξαφανίζεται, μπορεί να αναγκάσει ηλικιωμένους και οικογένειες χωρίς αυτοκίνητο να ταξιδεύουν μακρύτερα για βασικά αγαθά. Ένα οικονομικό εστιατόριο συχνά λειτουργεί ως άτυπος χώρος συνάντησης, όπου οι πελάτες μιλούν τη γλώσσα τους και μαθαίνουν ειδήσεις, κάνουν νέες γνωριμίες ή βρίσκουν κοινοτική υποστήριξη. Ένα μικρό κατάστημα υπηρεσιών μπορεί να προσφέρει μετάφραση, πληροφορίες για δουλειές ή συμβουλές, μαζί με την κύρια δραστηριότητά του.
Όταν τέτοιες επιχειρήσεις εξαφανίζονται, χάνεται μέρος του άτυπου δικτύου υποστήριξης της γειτονιάς. Ο δρόμος μοιάζει λιγότερο με Parc-Ex και περισσότερο με οπουδήποτε αλλού.
ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ
ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΣΤΗΡΙΞΗ
Σε όλο το Μόντρεαλ, αυξάνεται η συζήτηση για το πώς να προστατευθούν οι μικροί εμπορικοί ενοικιαστές στις παραδοσιακές κεντρικές οδούς. Τα μέτρα που εξετάζονται περιλαμβάνουν κίνητρα για ιδιοκτήτες που διατηρούν τα ενοίκια σε λογικά επίπεδα, ζώνες που ευνοούν μικρότερες εμπορικές μονάδες, αντί για μεγάλους ενοποιημένους χώρους και στοχευμένη βοήθεια για μετανάστες επιχειρηματίες, που αντιμετωπίζουν απότομες αυξήσεις κατά την ανανέωση.
Για γειτονιές όπως το Park Extension, αυτές οι συζητήσεις δεν είναι θεωρητικές. Αφορούν άμεσα το ερώτημα αν το ξεχωριστό μείγμα πολιτισμών και ανεξάρτητων επιχειρήσεων θα επιβιώσει στο επόμενο κύμα πιέσεων της αγοράς. Ό,τι συμβεί τα επόμενα χρόνια, στο δημαρχείο, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και στην τοπική αγορά ακινήτων, θα καθορίσει αν οι μικρές επιχειρήσεις που έχτισαν το Parc-Ex μπορούν να παραμείνουν στη θέση τους ή αν η εμπορική καρδιά της γειτονιάς θα εκτοπιστεί σταδιακά από τους δρόμους στους οποίους είχε δώσει «ζωντάνια».
