Γράφει ο δημοσιογράφος
ΣΠΥΡΟΣ ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ
© slpress.gr

Ενώ η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με το σύνολο του ελληνικού λαού, τα πολιτικά κόμματα προσπαθούν να συντονιστούν με την «κοινωνική αντιπολίτευση» και φέρνουν το «έγκλημα των Τεμπών» στη Βουλή.
Το χαρακτηριστικό που είχαν τα συλλαλητήρια της Κυριακής 26/1 είναι ότι συμμετείχαν άνθρωποι όλων των ηλικιών, από όλες τις κοινωνικές τάξεις και από όλες τις πολιτικές παρατάξεις. Όπως σημείωναν οι βουλευτές της ΝΔ που είχαν εικόνα από τις περιφέρειες τους, ήταν πολλοί οι ψηφοφόροι της – ή πρώην ψηφοφόροι – του κόμματος που συμμετείχαν στις συγκεντρώσεις.
Τα μεγάλα συλλαλητήρια έρχονται σε μία συγκυρία που η κυβέρνηση – σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis – συνεχίζει να υποχωρεί. Το όποιο θετικό κλίμα δημιούργησε με τη δεξιά στροφή και την πρόταση για Τασούλα και Κακλαμάνη, περιορίστηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε αίτημα για προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση, όπως έκανε και η Νέα Αριστερά, ενώ την πρόθεση του έχει δηλώσει και το ΚΚΕ. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι ο πρωθυπουργός θα παραβρεθεί στη συζήτηση και άρα θα βρεθεί αντιμέτωπος με το σύνολο της αντιπολίτευσης.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει επανειλημμένως συγκρουστεί με τον πρωθυπουργό και τα κυβερνητικά στελέχη. Αλλά και στο δεξιό φάσμα, η Ελληνική Λύση και η ΝΙΚΗ επίσης έχουν θέσει ζήτημα ευθυνών της κυβέρνησης. Ίσως η μόνη σύμμαχος του πρωθυπουργού είναι η Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία σε διαφορετική γραμμή από τον Νίκο Ανδρουλάκη δήλωσε με ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Η κυβέρνηση δεν εγκαλείται ως ένοχη, καθώς αυτό δεν το ξέρει κανείς». Πέρα από την κ. Διαμαντοπούλου, την κυβέρνηση στηρίζουν στο συγκεκριμένο θέμα τα ΜΜΕ, όπου ξεχωρίζουν συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι, που ακόμη και τώρα, είτε υποβαθμίζουν το ζήτημα είτε επιχειρούν να διαβάλουν τους συγγενείς των νεκρών και ιδίως τη Μαρία Καρυστιανού.

ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΕΤΑΕΙ
ΤΟ ΜΠΑΛΑΚΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Η κυβέρνηση επιχειρεί να απονευρώσει το θέμα και να το υποβαθμίσει σε ένα ζήτημα δικαστικής διερεύνησης, ενώ παράλληλα εμφανίζεται να σέβεται τον πόνο των συγγενών των θυμάτων – εν αντιθέσει με αρκετούς υπουργούς και βουλευτές της στο πρόσφατο παρελθόν. Στο πλαίσιο αυτό, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δήλωσε: «Δικαίωση θα έρθει μέσα από τις αποφάσεις της δικαιοσύνης και δικαιοσύνη θα απονείμουν μόνο οι δικαστικοί λειτουργοί. Και το αίτημα αυτό, οι πολίτες το εξέφρασαν μέσω και αυτών των συγκεντρώσεων, οι οποίες πράγματι ήταν πολυπληθείς, ήταν ένα ηχηρό μήνυμα για δικαιοσύνη».
Ωστόσο, είναι κοινή πεποίθηση, ότι η κυβέρνηση με μία σειρά ενεργειών επιχείρησε από την αρχή να κατευθύνει την κοινή γνώμη και ακολούθως να αποκρύψει στοιχεία του δυστυχήματος, με αποκορύφωμα το μπάζωμα του τόπου του δυστυχήματος, για το οποίο πλέον γίνεται ξεχωριστή έρευνα. Η πεποίθηση στην κοινή γνώμη και στο πολιτικό σύστημα είναι ότι πρόκειται για μεθοδευμένη συγκάλυψη.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει προσωπική εμπλοκή. Μερικές ώρες μετά το δυστύχημα, δήλωσε ότι οφείλεται στην ατομική ευθύνη του σταθμάρχη. Λίγους μήνες αργότερα και πριν τις εκλογές, σε συνέντευξη που είχε δώσει στον Σταύρο Θεοδωράκη, είχε διαβεβαιώσει ότι οι κυβερνητικοί μηχανισμοί το είχαν διερευνήσει και η αμαξοστοιχία δεν μετέφερε εύφλεκτο υλικό που προκάλεσε την έκρηξη. Σύμφωνα με τα σενάρια που κυκλοφορούν στα πολιτικά και δημοσιογραφικά παρασκήνια, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν γνώστης του όλου θέματος από την αρχή, και είτε θέλησε να συγκαλύψει την ευθύνη της ιταλικής εταιρείας για την παράνομη μεταφορά, είτε του μεγαλοπαράγοντα που έκανε τη διακίνηση της ουσίας.
O ΣΥΡΙΖΑ έδειξε πολιτικά αντανακλαστικά και ήδη από την Κυριακή 26/1 ο Σωκράτης Φάμελλος επικοινώνησε με τους Νίκο Ανδρουλάκη, Αλέξη Χαρίτση και Ζωή Κωνσταντοπούλου, προκειμένου να συντονίσουν την αντιπολιτευτική τους δράση με την κατάθεση αιτήματος για προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή. Ο Αλέξης Χαρίτσης ζήτησε επιπλέον και πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, που όμως έχει μείνει σε εκκρεμότητα, καθώς απαιτεί περισσότερες υπογραφές βουλευτών. Ο ΣΥΡΙΖΑ εντάσσει την ερώτηση και τη συνεννόηση στην ευρύτερη στρατηγική του για συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων και κερδίζει τις εντυπώσεις στο ανάλογο κοινό, όπως έγινε και με την πρόταση για την Λούκα Κατσέλη.

ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
Το αίτημα του Σωκράτη Φάμελλου κατατέθηκε επισήμως. Στο σκεπτικό του, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κάνει αναδρομή στις ενέργειες της κυβέρνησης που κατά την άποψη του κατατείνουν όχι στην αποκάλυψη των ενόχων και στην απόδοση των ευθυνών αλλά στη «συγκάλυψη του εγκλήματος». Χαρακτηριστικά, στο κείμενο προς τον πρόεδρο της Βουλής αναφέρει: «Η κυβέρνηση με πράξεις και παραλείψεις της οδηγεί στη συγκάλυψη του εγκλήματος, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να ματαιώσει την ποινική δίωξη των πολιτικών προσώπων. Η κοινωνία απαιτεί δικαιοσύνη και διαφάνεια και πλήρη διαλεύκανση των συνθηκών τέλεσης του δυστυχήματος. Η κοινωνία απαιτεί οξυγόνο, το φώναξε με όλη τη δύναμη της και παρόλα αυτά η ΕΡΤ επέλεξε να αφιερώσει ελάχιστο χρόνο στο θέμα αυτό στο κεντρικό της δελτίο».
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τοποθετήθηκε με δηλώσεις του σημειώνοντας: «Δεν μπορεί όποιος αναζητά την αλήθεια να δέχεται ένα βομβαρδισμό από τα μίντια που υπηρετούν τη ΝΔ. Δεν μπορεί όποιος αγωνίζεται για να υπάρχει η αλήθεια, για να υπάρχει η δικαιοσύνη, για να υπάρχει η δικαίωση, να προσπαθεί η ΝΔ να τον απαξιώσει ηθικά. Αυτή η συμπεριφορά της κυβέρνησης είναι όχι μόνο αλαζονική, αλλά και βαθιά επικίνδυνη».
Η γραμμή της κυβέρνησης επί του παρόντος είναι να αρνηθεί τις αιτιάσεις για απόκρυψη και καταστροφή στοιχείων – όπως και για το μπάζωμα – και να μεταθέσει τις ευθύνες για τις ολιγωρίες στη διαλεύκανση στη δικαιοσύνη. Σε ένα άλλο επίπεδο, θα θελήσει να κατηγορήσει την αντιπολίτευση για προσπάθεια εκμετάλλευσης του ζητήματος, που θα προκαλέσει αντιδράσεις στο κοινωνικό σώμα που αποστρέφεται προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης παρόμοιων θεμάτων.

Γράφει ο δημοσιογράφος
Απόστολος Αποστολόπουλος
© slpress.gr

Εύκολα χώνεψαν οι αρμόδιοι το ότι η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ αγνόησε παντελώς την Ελλάδα και τους Έλληνες πολιτικούς, καθώς δεν έστειλαν πρόσκληση σε κανέναν για να παραστεί στην ορκωμοσία του νέου Αμερικανού Προέδρου.
Η διακυβέρνηση Τραμπ προσπέρασε αδιάφορη τις ψυχρές (αν όχι εχθρικές) δηλώσεις της επίσημης ελληνικής πλευράς για τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ. Θα μας το ξεπληρώσουν αναλόγως αλλά οι επίσημοι στην Αθήνα δείχνουν δημοσίως αδιάφοροι πιστεύοντας ότι αυτοί είναι υπεράνω, πράγμα διόλου βέβαιον.
Εμείς πάντως δεν μπορούμε να ξεγράψουμε τους επικυρίαρχους. Αυτοί δε χρειάζεται να το πουν, θα μας το δείξουν. Το πιο άμεσο πρόβλημά μας είναι φυσικά η Τουρκία. Πιστός στη Δύση, αναγκαίος στην Ανατολή (Ρωσία), ο Ερντογάν επιπλέει στις θαλασσοταραχές. Ως πότε; Έως ότου κρατάει η αντιπαλότητα ΗΠΑ-Ρωσίας, έως ότου οι Μεγάλοι παίκτες θεωρήσουν ότι το Ανατολικό Ζήτημα, πάντα υπαρκτό στην αποθήκη, χρειάζεται νέα διευθέτηση. Σ’ αυτό, αν τεθεί, θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας και τουλάχιστον συγκατάνευση από άλλους παίκτες, π.χ. Κίνα.
Αυτά τα γνωρίζουν ο πρωθυπουργός όπως και οι υπόλοιποι της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Ξέρουν, δηλαδή, ότι η εικόνα που προσφέρουν στο εσωτερικό και διεθνώς, για να παραμείνουμε στα πλαίσια της «αστικής ευγένειας», δε συνάδει με χώρα της Ευρώπης όπου, έστω στα λόγια, υπερασπίζονται Αρχές, π.χ. Δημοκρατία, Ελευθερία, Ανεξαρτησία και άλλα ηχηρά παρόμοια.
Τα πράγματα μπορεί να γίνουν χειρότερα, αν στην Αθήνα πήραν στα σοβαρά τις δηλώσεις Μακρόν ότι – συνοψίζω – «η Ευρώπη θα ακολουθήσει, στο Ουκρανικό, ανεξάρτητη πολιτική από τις ΗΠΑ». Οπότε θα υψώσουμε το ανάστημά μας, όχι μόνο απέναντι στις ΗΠΑ του Τραμπ, αλλά και απέναντι στη Ρωσία του Πούτιν και προς την Κίνα του Σι Ζινπίνγκ που προκρίνουν άλλες διαδικασίες, αποφυγή άμεσης, κατά μέτωπο, σύγκρουσής τους. Το σχόλιο εν προκειμένω είναι ότι η Επιθεώρηση, ως θεατρικό είδος διακωμώδησης, άκμασε προ δεκαετιών. Μας αφορά άμεσα, επειδή την πληρώνει άσχημα ο κοσμάκης, ενώ οι κυβερνώντες τη γλιτώνουν.

Ο ΤΡΑΜΠ
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι, αν ο θριαμβευτής Τραμπ θα ανεχθεί πολιτικούς και πολιτικές που διακρίνονται για την έλλειψη πίστης, ευθυκρισίας και άγνοιας κινδύνου για τη χώρα και τους ίδιους τους κυβερνώντες. Όλα όσα είπε ο Τραμπ είναι αυτά που θέλει να κάνει, όχι αυτά που είναι βέβαιο ότι θα καταφέρει. Οι ΗΠΑ μπορούν ακόμα να κάνουν πολλά, αλλά οι αντιστάσεις θα είναι υπαρκτές και μερικές θα είναι ζόρικες. Δε συμφέρει στις ΗΠΑ να «λιώσουν» τους Ευρωπαίους, όπως απειλεί ο Τραμπ. Τις συμφέρει να τους έχουν «μπροστινούς», να πληρώνουν τις ζημιές, να ελαφρύνουν τα βάρη των ΗΠΑ, μια επικουρική δύναμη. Το παιχνίδι απαιτεί «ξύλο και χάδι». Δεν είναι βέβαιο ότι οι Αμερικάνοι καουμπόηδες έχουν την απαιτούμενη λεπτότητα. Αλλά αυτά θα τα δούμε στην πράξη.
Η σημερινή Ελλάδα ανήκει γεωγραφικά στην Ευρώπη και δοξάζεται για την Ιστορία αλλά ως προς το σύγχρονο πολιτικό τοπίο είναι πιο πρόσφορη η προσέγγιση μέσω σκίτσων, όπως αυτά που κοσμούν την είσοδο στο κτίριο της Ένωσης Συντακτών, επιτυχημένα σκίτσα που άφησαν εποχή για την οξυμένη αίσθηση του χιούμορ των γελοιογράφων.

Οι μισθοί στην Ελλάδα μειώνονται αλλά η ελληνική οικονομία… υπέρ-αποδίδει!

Οικονομικό παράδοξο θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί το γεγονός, ότι σύμφωνα με τη Eurostat οι μισθοί στην Ελλάδα βαίνουν μειούμενοι, την ώρα που «καλπάζουν» σε Βαλκάνια και ΕΕ, ενώ στον αντίποδα, σύμφωνα με Έκθεση της Capital Economics, η ελληνική οικονομία θα συνεχίσει να… υπέρ-αποδίδει έναντι της Ευρωζώνης!
Ας τα δούμε όμως με τη σειρά: Καταρχήν, η Eurostat καταρρίπτει το κυβερνητικό αφήγημα περί ευημερίας των αριθμών και των πολιτών. Μάλιστα, μία μέρα μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού του 2025 από τη Βουλή και τη νότα αισιοδοξίας που επιχείρησε να δοθεί από την κυβέρνηση για την πορεία της οικονομίας, ήρθε η Eurostat για να μας προσγειώσει απότομα.
Ανατρέποντας το κυβερνητικό αφήγημα, περί ευημερίας των αριθμών και των πολιτών, η κοινοτική στατιστική Υπηρεσία αποκαλύπτει ότι τα ωρομίσθια στην Ελλάδα μειώθηκαν το γ’ τρίμηνο του 2024. Μάλιστα, η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα που καταγράφηκε μείωση μισθών, ενώ σε όλες τις υπόλοιπες αυξήθηκαν από 1% έως και 17,1%!
Πρόκειται για μία ακόμα καταγραφή των στοιχείων της ελληνικής πραγματικότητας από ξένους φορείς, που καταδεικνύει την υστέρηση των μισθών σε σχέση με άλλες χώρες, ενώ σε όρους αγοραστικής δύναμης, έχουν ξεπεράσει την Ελλάδα και χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ, όπως αποκάλυψε ο ΟΟΣΑ και η Κομισιόν.

ΜΕΙΩΣΗ ΩΡΟΜΙΣΘΙΩΝ!
Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε η Eurostat, κατά το γ’ τρίμηνο του 2024 οι μισθοί στο σύνολο της Ευρωζώνης αυξήθηκαν κατά 4,4% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2023, ενώ στο σύνολο της ΕΕ η αύξηση ανήλθε στο 5%.
Συνολικά, το ονομαστικό ωριαίο κόστος εργασίας ολόκληρης της οικονομίας, το γ’ τρίμηνο του έτους αυξήθηκε κατά 4,6% στην Ευρωζώνη και κατά 5,1% στην ΕΕ. Οι άλλοι παράγοντες – πλην των μισθών – που επηρεάζουν το κόστος εργασίας, είναι οι εισφορές κ.λπ. οι οποίες αυξήθηκαν κατά 5,2% στην Ευρωζώνη και 5,3% στην ΕΕ.
Αντίθετα, με το τι συμβαίνει στις άλλες χώρες της ΕΕ και της Ευρωζώνης, στην Ελλάδα, κατά την ίδια σύγκριση, τα ωρομίσθια μειώθηκαν κατά 2,9%! Και ήταν μάλιστα, η μοναδική χώρα στην οποία καταγράφηκε μείωση των μισθών.
Επίσης, οι άλλοι παράγοντες που συνθέτουν το κόστος εργασίας στην Ελλάδα μειώθηκαν κατά 1,7% και συνολικά το ωριαίο κόστος εργασίας στην ελληνική οικονομία μειώθηκε κατά 2,6%.

ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΣΤΙΣ ΑΛΛΕΣ
ΧΩΡΕΣ ΚΑΛΠΑΖΟΥΝ
Σε όλες τις άλλες χώρες της ΕΕ και της Ευρωζώνης καταγράφηκαν αυξήσεις των αποδοχών, το γ΄ τρίμηνο του 2024 σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2023. Η χαμηλότερη αύξηση εντοπίστηκε στο Λουξεμβούργο, ύψους 1%, και ακολουθούν το Βέλγιο με 2,6% και η Γαλλία με 2,7%, ενώ στη Γερμανία οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 4%.
Οι υψηλότερες αυξήσεις στο ωρομίσθιο για το σύνολο της οικονομίας καταγράφηκαν στη Ρουμανία με 17,1%, στην Κροατία με 15,1%, στην Ουγγαρία με 14,1%, στη Βουλγαρία με 12,7%, στη Λετονία με 12,6%, στην Πολωνία με 12%, στη Λιθουανία με 11% και την ομάδα των χωρών με διψήφιο ποσοστό αύξησης κλείνει η Αυστρία με αύξηση 10%.

Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ CAPITAL ECONOMICS
Υπάρχουν όμως και ευχάριστα νέα για την ελληνική οικονομία, η οποία θα συνεχίζει να υπέρ-αποδίδει έναντι της ευρωζώνης και την επόμενη διετία, όπως εκτιμά σε νέα έκθεσή της η Capital Economics.
Ο οίκος αναλύσεων προβλέπει ανάπτυξη 2,3% για το 2024, η οποία θα διαμορφωθεί στο 2% το 2025 και στο 1,9% το 2026. Την ίδια στιγμή, για την οικονομία της Ευρωζώνης εκτιμά ότι θα αναπτυχθεί με υποτονικούς ρυθμούς 0,7% το 2024 και 0,8% τα επόμενα δύο χρόνια.
Πέραν της ισχυρής ανάπτυξης, η Capital Economics «βλέπει» και περαιτέρω μείωση του χρέους τα επόμενα χρόνια. Συγκριμένα, το χρέος της Ελλάδας αναμένεται να μειωθεί από το 155% του ΑΕΠ φέτος στο 147% το 2025 και στο 141% το 2026, ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα προβλέπεται να περιοριστεί στο 0,8% το 2025 και στο 0,5% το 2026.
Σε ό,τι αφορά στον πληθωρισμό, ο δομικός δείκτης, αν και μειωμένος το Νοέμβριο, παραμένει υψηλότερος από το μέσο όρο της Ευρωζώνης, αγγίζοντας το 4,5%, λόγω κυρίως των τιμών στις υπηρεσίες και στο ηλεκτρικό ρεύμα. Η Capital Economics εκτιμά ότι οι πιέσεις στις τιμές θα διατηρηθούν και το νέο έτος, καθώς οι αμοιβές του δημόσιου τομέα και ο κατώτατος μισθός αναμένεται να αυξηθούν κατά περίπου 5%. Για το 2025, ο πληθωρισμός προβλέπεται να υποχωρήσει στο 2,8%.

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ
Αν και οι επενδύσεις συρρικνώθηκαν απότομα το τρίτο τρίμηνο, θα συνεχίσουν να αποτελούν καταλύτη για την ανάπτυξη τα επόμενα τρίμηνα, βοηθούμενες από εκταμιεύσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.
Η κατανάλωση αναμένεται επίσης να αυξάνεται σταθερά τα επόμενα δύο χρόνια. Ομολογουμένως, το εργατικό δυναμικό μειώθηκε ελαφρά φέτος και η αύξηση της απασχόλησης έχει σταματήσει. Ωστόσο, η αύξηση της αύξησης των πραγματικών μισθών ενισχύει τα εισοδήματα των νοικοκυριών, τα οποία θα πρέπει να διατηρήσουν το ρυθμό αύξησης της κατανάλωσης.

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ
Σε ό,τι αφορά στην απασχόληση, ο οίκος αναλύσεων επισημαίνει ότι το εργατικό δυναμικό έχει μειωθεί ελαφρώς φέτος και η αύξηση της απασχόλησης έχει σταματήσει. Ωστόσο, η αύξηση των πραγματικών μισθών ενισχύει τα πραγματικά εισοδήματα των νοικοκυριών, γεγονός που θα πρέπει να διατηρήσει την αύξηση της πραγματικής κατανάλωσης με λογικό ρυθμό.

Εξελέγη με 247 ψήφους

Ο βουλευτής Α’ Αθηνών της ΝΔ, Νικήτας Κακλαμάνης, είναι ο νέος πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Μετά από ονομαστική ψηφοφορία, ο κ. Κακλαμάνης συγκέντρωσε την ευρύτατη πλειοψηφία του Σώματος. Επί 297 ψηφισάντων, 247 βουλευτές ψήφισαν «ναι», ενώ 50 δήλωσαν «παρών».
Ο κ. Κακλαμάνης είναι ο 14ος πρόεδρος του Κοινοβουλίου και αναλαμβάνει καθήκοντα κατά την εικοστή (Κ’) περίοδο Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, διαδεχόμενος, στο τρίτο τη τάξει πολιτειακό αξίωμα, τον παραιτηθέντα Κωνσταντίνο Τασούλα.
Ο τέως πρόεδρος της Βουλής και βουλευτής Ιωαννίνων της ΝΔ, Κωνσταντίνος Τασούλας, προτάθηκε από τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Ανεβαίνοντας στο έδρανο του προέδρου της Βουλής, ο κ. Κακλαμάνης σημείωσε ότι σε αυτήν την αίθουσα δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, αλλά 300 πρόσωπα που μπορούν να αποτελέσουν πρότυπα για τον ελληνικό λαό. […] Αρκεί να συνομολογήσουν την πίστη τους στα γνήσια δημοκρατικά ιδεώδη, στην ανθρωπιά, την ακεραιότητα και τη φιλοπατρία, όπως τόνισε. Αναφερόμενος στην εκλογή του, είπε ότι «η ψήφος σας ένωσε και πάλι το Κοινοβούλιο απ’ άκρη σ’ άκρη. Η σταθερή, πεισματική πίστη στο πρόσωπό μου όλα αυτά τα χρόνια με συγκινούν βαθιά και αποδεικνύουν, ότι η αλήθεια της πορείας και των προθέσεών μου δε διαψεύστηκε ποτέ».
Κάνοντας προσωπική αναδρομή, ο κ. Κακλαμάνης επεσήμανε: «Αν γυρνούσα το χρόνο πίσω στο 1990, όταν εξελέγην για πρώτη φορά βουλευτής της Α’ Αθηνών, δε θα μπορούσα να φανταστώ αυτό που ζω και αισθάνομαι σήμερα. Ακόμα περισσότερο, δε θα μπορούσα ποτέ να διανοηθώ ως μικρό παιδί που κάποτε έπαιρνε το πλοίο από την Άνδρο για να σπουδάσει και να γίνει γιατρός, ότι θα ζούσα σήμερα μια τέτοια κορυφαία στιγμή. Μια στιγμή που σηματοδοτεί τον τερματισμό ενός πολιτικού μαραθώνιου δρόμου. Για όλα αυτά οφείλω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» (τόσο σε εσάς, όσο και στον Κυριάκο Μητσοτάκη). Όπως οφείλω και ένα ακόμα πιο μεγάλο «ευχαριστώ» στους Αθηναίους. Στους ανθρώπους που με έζησαν και τους έζησα επί δεκαετίες. Σε αυτούς που εξακολουθούν μέχρι σήμερα να επενδύουν σε μένα με μια ψήφο καρδιάς».
Απευθύνοντας μάλιστα «δύο λόγια “πατρικά”» στους βουλευτές, είπε: «Ο καθένας από εμάς που βρίσκεται σήμερα στην αίθουσα αυτή κρατά στα χέρια του δύο πολύτιμα δώρα. Το πρώτο είναι η τιμή και συνάμα το ειδικό βάρος της ψήφου από τον ελληνικό λαό, ο οποίος του έδωσε το δικαίωμα να βρίσκεται σήμερα εδώ. Ένα δικαίωμα που γεννά όχι ίσες, αλλά πολλαπλάσιες υποχρεώσεις απέναντί του. Το δεύτερο δώρο έχει ταξιδέψει από τα βάθη του χρόνου, μέσα από μια μακραίωνη, περιπετειώδη πορεία, για να βρεθεί τελικά στα χέρια μας. Πρόκειται για την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, ως μετεξέλιξη της Αθηναϊκής, την οποία κληθήκαμε εμείς να υπηρετήσουμε».
Κλείνοντας, και παρουσία του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας, Ενρίκο Λέττα και των πρώην προέδρων της Βουλής, Ευάγγελου Μεϊμαράκη και Νίκου Βούτση, ο κ. Κακλαμάνης προέβλεψε ότι οι καιροί που έρχονται θα γεννήσουν νέες προκλήσεις, με τις οποίες καλούμαστε να αναμετρηθούμε και να βγούμε νικητές. Έδωσε μάλιστα «μόνο μία υπόσχεση: Ότι στο τέλος της θητείας μου θα έχω προσπαθήσει να κάνω ό,τι μπορώ, ώστε να μην έχει μετανιώσει καμιά και κανείς από σας για την ψήφο που μου προσφέρατε σήμερα».
«Εύχομαι στο συνάδελφο και φίλο Νικήτα Κακλαμάνη, η θητεία του στην προεδρία της Βουλής να αποτελέσει ένα ακόμα θετικό κεφάλαιο στην πολύχρονη πολιτική του ιστορία» ανέφερε, ο προεδρεύων, α’ αντιπρόεδρος της Βουλής, Ιωάννης Πλακιωτάκης, κατά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, καλώντας τον κ. Κακλαμάνη να καταλάβει το έδρανο του προέδρου της Βουλής των Ελλήνων.